نقدآگین
12.2K subscribers
3.87K photos
3.43K videos
93 files
9.13K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
شورای نگهبان و احضار ماله‌کشان ابدی
@Naqdagin
🎧شورای نگهبان و احضارِ ماله‌کشان ابدی

🎙دکتر #مجید_محمدی (جامعه‌شناس)


#حکومت_اسلامی #استمرارطالبان


🌾 @Naqdagin
📘پورسانت‌بگیرها
— از اصلاح‌طلبی تا دلالی سیاسی

✍🏻 #مهدی_خسروانی

1️⃣ در این نوشته، که مطمئناً از «بخشی‌نگری» بری نخواهد بود، می‌خواهم ارزیابی خودم را از نقش اصلاح‌طلبان در سیاست ایران بیان کنم و نیز، با مفروض‌گرفتن این انگاشته (ی قابل مناقشه) که حاکمیت به نامزد مورد حمایت اصلاح‌طلبان امکان رقابت خواهد داد، نقش ایشان در انتخابات تیرماه را واکاوی کنم.

2️⃣ شاید بتوان گفت اصلاح‌طلبانِ سال‌های نخست اصلاح‌طلبی نقش واقعاً سازنده‌ای در تحولات سیاسی و اجتماعی ایران ایفا کردند. دقیقاً نمی‌توان گفت که کدام‌یک از آنها و تا چه زمانی توانستند چنین نقشی را حفظ کنند، اما درباره‌ی عمده‌ی اصلاح‌طلبان امروز تقریباً با اطمینان می‌توان گفت به مرتبه‌ی دلالی سیاسی تنزل کرده‌اند. به این صورت که در برخی بزنگاه‌های سیاسی (دقیق‌تر بگویم: هنگام انتخابات) سروکله‌شان پیدا می‌شود تا معامله‌ای بین مردم جان‌به‌لب‌رسیده و حاکمیتِ احساس خطر کرده جوش دهند و پورسانت خودشان را (که آن هم به‌مرور زمان آب رفته و اکنون به نقشی کمتر از تدارکاتچی، شاید آبدارچی، رسیده) از حاکمیت دریافت کنند.

3️⃣ حدس اینکه اصلاح‌طلبان این بار پورسانت چه چیزی را می‌گیرند چندان دشوار نیست. کافی‌ست نگاهی به وضعیت کشور و وضعیت اصول‌گرایان بیندازیم:

الف: احتمالاً بخش اصلی حاکمیت به این نتیجه رسیده که وضعیت اقتصادی کشور در آینده‌ی نزدیک بسیار وخیم‌تر خواهد شد، به‌نحوی که هزینه‌های سیاسی سنگینی روی دست‌شان خواهد گذاشت و مایل اند این هزینه از جیب اصلاح‌طلبان پرداخت شود. برای مثال، اگر برای جبران بخشی از کمبود بودجه چاره‌ای جز افزایش قیمت بنزین نبینند، ترجیح می‌دهند آن کسی که قرار است «صبح جمعه از افزایش قیمت خبردار شود» یک رئیس‌جمهورِ ولایی نباشد.

ب: ترامپ. با ریاست جمهوری احتمالی ترامپ، دست‌کم دو اتفاق رخ می‌دهد. یکی از آنها کاهش شدید درآمدهای نفتی است و حاکمیت بدش نمی‌آید که مسئولیت گذر از چهار سال آینده‌ی سخت ترامپ بر عهده‌ی کسی مثل رئیسی نباشد. اتفاق دیگر، مذاکرات سخت پیش روست که شاید مستلزم نرمشی بسیار «قهرمانانه»تر از قبل باشد! در این شرایط، مهم‌ترین دغدغه‌ی حاکمیت این است که ژست سازش‌ناپذیری‌اش آسیب کمتری ببیند. نقش بعدی که برای یک دولتِ نزدیک به اصلاح‌طلبان در نظر گرفته شده این است که فردای روز «نرمش قهرمانانه» چند سیلیِ نمایشی از کیهان و مجلس‌نشینان و ... دریافت کند تا همچنان هیچ چیز به پای بخش‌های کانونی حاکمیت نوشته نشود و صاحبان اصلی قدرت بتوانند همچنان ادعا کنند که «اگر ما بودیم می‌توانستیم بدون امتیازدادن از طرفِ غربی امتیاز بگیریم».

ج: تجربه‌ی جنبش ژینا. در عالم سیاست، برای آنکه کسی نقش فحش‌خور را بازی کند باید کمینه‌ای از تشخص سیاسی داشته باشد تا از طرف مردم، دست‌کم تاحدودی جدی گرفته شود. روی کار آوردن کسی مثل رئیسی که فاقد این تشخص کمینه بود برای حاکمیت بسیار گران تمام شد. باعث شد بخش اصلی حاکمیت به شکلی بی‌سابقه هدف شعارهای اعتراضی قرار گیرد. رئیس‌جمهور شدن کسی مثل پزشکیان این فرصت را به تصمیم‌گیران اصلی می‌دهد که دست‌کم چند صباحی از جلوی تیرهای انتقاد کنار بروند و در پستو به ترمیم زخم‌هایشان بپردازند و، با شناختی که از آنها داریم، حتی ژست اپوزیسیون هم بگیرند.

4️⃣ حتی اگر کسی به امکان‌پذیر بودن اصلاح معتقد باشد، باید به اصلاح‌طلبان نه به‌عنوان گزینه‌ای برای پیش‌بردن اصلاح، بلکه به‌عنوان مانعی در راه آن نگاه کند (ادعایی که می‌دانم نیاز به استدلال جداگانه دارد و امیدوارم بتوانم استدلال‌اش را پیش از انتخابات بیان کنم).


#استمرارطالبان #حکومت_اسلامی



🌾 @Naqdagin | @paradoxizer
📘دو گزینه برای سنجش هزینه‌-فایدۀ مشارکت انتخاباتی

✍🏻 #آرمان_امیری

🍂 سال‌ها پیش، (در جریان انتخابات مجلس هشتم) مصطفی تاجزاده در یک سخنرانی انتخاباتی می‌گفت که: «اگر بین دو نامزد انتخاباتی، چیزی در حد یک اپسیلون هم اختلاف وجود داشته باشد، من رای می‌دهم. چون رای دادن که هزینه ندارد. اما یک اپسیلون دستاورد هم خودش غنیمت است».

🍂 اصل منطق آقای تاجزاده درست بود، اما احتمالا خودشان هم بعدها متوجه مصداق اشتباه آن شدند که دست از مشارکت‌های انتخاباتی کشیدند. آن اصل درست این بود که تنها عامل تعیین‌کننده در یک تصمیم سیاسی، صرفا کفه‌ی ترازوی هزینه و فایده است: اگر یک سر سوزن هم احساس کردید که دستاورد یا فایده‌ی عملی به هزینه‌هایش می‌چربد، حتما انجامش بدهید. اما مصداق اشتباه ماجرا این بود که گمان می‌کرد «تنها هزینه‌ی مشارکت انتخاباتی، کبود شدن انگشتان از مرکب رای است!».

🍂 در مورد اینکه در گذشته چقدر اشتباه کردیم یا اصلا نکردیم و حق داشتیم، بحث زیاد است. اینجا فقط می‌خواهم به انتخابات پیش رو بپردازم و از زاویه‌ی نگاه خودم، دو مورد از «هزینه‌ها»ی ترازوی انتخاباتی را یادآوری کنم:

🍂 حد فاصل انتخابات ۱۴۰۰، تا انتخابات اخیر، کشور درگیر اعتراضات گسترده‌ای شد که می‌دانیم. هزینه‌ی این اعتراضات برای جامعه بسیار سنگین بود (به تعداد قربانیان‌ش، کشته‌ها، مجروحان، زندانی‌ها، خانواده‌هایشان و ...)، اما می‌توان گفت که دستاوردهایی هم داشت. (این را اگر خودتان در خیابان نمی‌بینید، دست‌کم می‌توانید از زنان جامعه بپرسید) سنجش هزینه‌ و فایده‌ی جنبش موضوع این یادداشت این نیست. موضوع این یادداشت، گام بعدی‌ست: اگر در انتخابات ۱۴۰۳، مشارکت عمومی نسبت به انتخابات ۱۴۰۰، به صورت «معناداری» افزایش پیدا کند، فضای سیاسی ما در معرض دو پیامد قرار می‌گیرد که یکی قطعی و فوری است و دیگری احتمالی و معطوف به آینده:

1️⃣ پیامد نخست این است که بی‌بروبرگرد، در تاریخ ثبت خواهد شد که نتیجه‌ی سرکوب خونین حکومتی، افزایش اقبال به مشارکت انتخاباتی و پذیرش بازی نظام حاکم بود. طبیعتا حکومت هم حق دارد مستند به چنین دستاوردی مدعی شود بحران ناشی از نارضایتی و مطالبات جنبش زن‌زندگی‌آزادی را پشت سر گذاشته و با افزایش مشارکت، حتی نسبت به عملکرد خشن خودش در مواجهه با معترضان از جامعه، «رای اعتماد مجدد» گرفته‌است! مسوولیت مستقیم چنین پیامدی را من متوجه تمامی کسانی می‌دانم که در این انتخابات شرکت می‌کنند.

2️⃣ پیامد دوم قطعی نیست، اما همچنان محتمل است: با جلب اقبال مجدد عمومی، حکومت ممکن است اعتماد به نفس بیشتری برای سرکوب مطالبه‌ی آزادی پوشش زنان به دست بیاورد و همین اندک روزنه‌ی باقی‌مانده را که بخش بزرگی از زنان با هزینه و مقاومت خود حفظ کرده‌اند ببندد. تصور شخصی من این است که احتمال چنین پیامدی، اتفاقا با پیروزی اصلاح‌طلبان بسیار هم بیشتر خواهد شد؛ چون به‌خوبی در خاطر داریم که هر بار اصلاح‌طلبان یک پیروزی انتخاباتی به دست آوردند، حکومت بلافاصله یک پاسخ همراه با سرکوب به جامعه داده‌است. در نتیجه، مسوولیت وقوع چنین پیامدی نیز می‌توان متوجه رای دهندگان، و به‌ویژه اصلاح‌طلبان دانست.

🍂 همچنان برخی اصلاح‌طلبان ممکن است تصور کنند که مشارکت و پیروزی احتمالی‌شان چنان دستاوردهای ارزشمندی به دنبال خواهد داشت که حتی به پرداخت این دو هزینه هم می‌ارزد. در این صورت منطقی است که مشارکت کنند، اما پیشاپیش باید بدانند که ما آن‌ها را با چه متر و معیاری قضاوت خواهیم کرد؛ و مهم‌تر اینکه، توجیه همیشگی و تکراری «اگر ما نبودیم بدتر می‌شد»، این‌بار پیشاپیش از دست اصلاح‌طلبان خارج شده است؛ چون در این چند سالی که به کل در عرصه‌ی سیاسی و اجتماعی غایب بودند، جامعه خودش توانست با هزینه‌ی خودش اندک دستاوردهایی ملموس برای زنان به همراه بیاورد و اگر این اندک دستاوردها در حضور اصلاح‌طلبان از بین برود مشخص است که مسوولیت‌ش با آن‌هاست.

🍂 حتی می‌توان این هشدار را هم داد که برباد رفتن این دستاوردها، مسوولیتی است حتی به مراتب سنگین‌تر از اجباری شدن حجاب در ابتدای انقلاب؛ چرا که اولا آن‌بار مردم برای آزادی حجاب‌شان هزینه‌ای نداده بودند، در ثانی، اصلاح‌طلبان می‌توانند مدعی شوند که بی‌اطلاع بودند، یا فضای متفاوتی بود و یا اکثریت جامعه چنان مجذوب گفتمان انقلاب اسلامی شده‌بود که با آن تصمیم همراه بود و چه و چه و چه.

🍂 این بار اما جای هیچ عذر و بهانه‌ای باقی نیست. همه می‌دانیم وضعیت تا پیش از انتخابات ۱۴۰۳ چه بوده، و حتی نسبت به آن هشدار هم داده‌ایم، پس پیامد هرگونه بدتر شدن اوضاع از مبداء انتخابات پیش رو، بی‌هیچ تردید، متوجه کسانی‌ست که گمان می‌کنند مداخله‌شان قرار است به بهبود وضعیت بینجامد.


#استمرارطالبان #حکومت_اسلامی


🌾 @Naqdagin | @DivaneSara
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
1️⃣ مسعود پزشکیان، نامزد انتخابات #حکومت_اسلامی در برنامۀ میزگرد در پاسخ به پرسش مجری مبنی بر اینکه طرح وی برای مردمی‌کردن اقتصاد چیست، شروع به خواندنِ دورِ تندِ عربیِ (یکسری آیات و احادیث بی‌ربط) کرد!

2️⃣ #علیرضاموثق

برخی موذیانه توصیه می‌کنند که در سیرکِ انتصابات، به سعید جلیلی رای دهید تا کارِ ناتمامِ رئیسی دربارۀ نظام را هلی‌کوپتروار یکسره کند، من اما بعنوان یکی از ناقدان اسلام، پیشنهاد می‌دهم که اگر ناتوانید از کنترل و درمانِ «سندروم انگشتِ بی‌قرار»، به این سوژۀ دچارِ «سندروم آیه/حدیث‌خوانیِ بی‌قرار» و مشابهِ معلمانِ پرورشی، رای بدهید که تولیداتِ طنزِ دینی فضایِ فارسی‌زبان، رشد تصاعدی کند. این «ضبطِ صوتِ» عربی‌جات، بیشتر بدردِ امثالِ ما برای تولید محتوا و روشنگری دربارۀ تبعات مصرفِ بالا و حساب‌نشدۀ متون اسلامی می‌خورد! خیلی تمیز و مجلسی، طی ۴ سال، میلیون‌ها فارغ‌التحصیل در حوزۀ نقد قرآن و حدیث خواهیم داشت!😆😂

دلقک! خِیرِ سرت، مدتی وزیر بودی و چند دور نماینده! ادعایت هم می‌شود که فوقِ تخصص جراحی قلبی، اما تفاوتِ ارائۀ برنامه با پاسخ به سوالات «معارف اسلامی» را نمی‌دانی؟!


#سم_هفته


🌾 @Naqdagin
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📺 از مارکسیسم و کمونیسم تا دموکراسی سوسیال

🍂 داریوش لاهوتی‌‌‏فرد، کارآفرین و فعال اجتماعی، دربارۀ مفاهیم سوسیال دموکراسی و کاپیتالیسم توضیح می‌‌‏دهند.


🗄پست‌های مرتبط

#اقتصاد #سیاست #نقد_چپ


🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📺 «شیر و خورشید» در بسترِ فرهنگ و سیاست

🎙دکتر #محسن_بنائی


#اسطوره‌شناسی #آینه_تاریخ #ایران



🌾 @Naqdagin
📺 توجیه یا اغوا؟!

✍🏻
#محمدرضا_واعظ_شهرستانی

🍂 اگر هدفِ یک فرد از استدلال، تغییر باور و ذهنیت طرف مقابل باشد، به طوری که پیش‌تر مخاطبِ او چنین باور و ذهنیتی را نداشته‌است، رویکرد او یک رویکرد اغواکننده و قانع‌کننده (persuade) است. در حقیقت، در این رویکرد، فرد استدلال‌کننده تمامی تلاش خود را می‌کند که با استفاده از هر نوع استدلالی، چه معتبر و چه نامعتبر، ذهنیت طرف مقابل را در مورد موضوع مورد بحث تغییر دهد. در چنین رویکردی، فردِ استدلال‌کننده باعثِ تغییری در باور طرف مقابل می‌شود. به عبارت بهتر، استدلالِ فردِ مورد نظر، معطوف به موجه‌کردن و اثبات ادعایش با توسل به استدلال‌های معتبر نیست، بلکه استدلالِ او معطوف به اغوا و تغییر ذهنیت طرف مقابل است؛ یعنی به‌جای توجیهِ ادعا، تغییر ذهنیت طرف مقابل هدف از استدلال است و نوع استدلال اهمیت ندارد، بلکه این میزان تأثیرگذاری استدلال است که از اهمیت برخوردار است. به همین خاطر، معمولا افرادی که از نظر کلامی می‌توانند با کلمات بازی کنند و در سفسطه‌کردن مهارت دارند، افرادی با مهارت‌تر در قانع کردن و اغوای طرف مقابل هستند.

🍂 از سوی دیگر، اگر هدفِ فرد از استدلال درباره یک موضوع صرفا بیان دلیل به منظور نشان‌دادنِ درستیِ ادعایش باشد و نه لزوما تغییر ذهنیت و باور طرف مقابل، رویکرد آن فرد، یک رویکرد موجه‌کننده (justify) است. در این رویکرد، فردِ مورد نظر می‌کوشد صرفا با نشان دادنِ دلائل منطقی و توسل به استدلال‌های معتبر، درستی ادعای مورد نظرش را اثبات نماید. در چنین موقعیتی، برای آن فرد فرقی ندارد که طرف مقابل، آن ادعا را بپذیر و یا نه، بلکه آنچه برای او اهمیت دارد، پشتیبانی منطقی دلائل (مقدمات استدلال) از ادعا (نتیجه) است. به عبارت دیگر، استدلالِ فردِ استدلال‌کننده با داشتن ذهنیتی خنثی معطوف به توجیه ادعاست و نه تغییر ذهنیت و باور طرف مقابل.

🍂 به نظر شما در این ویدئو، مسعود پزشکیان به درستی از واژه "توجیه" استفاده می‌کند؟ در واقع، هدف از استدلال ناظر بر توجیه‌کردن ادعاست و یا اغوا و قانع‌کردن مردم؟! به‌عبارت دیگر، آیا منظور ایشان این نیست که ما باید ابتدا با استفاده از استدلال (چه معتبر و چه نامعتبر و مغالطه و یا هر روش دیگر) مردم را قانع‌کنیم و ذهنیت آن‌ها را برای پذیرش افزایش قیمت تغییر دهیم؟ فارغ از آنکه استدلال‌های ارائه شده معتبر باشند و یا نامعتبر؟

▪️پی‌نوشت نقدآگین: با توجه به رویکرد نیم‌قرنۀ صداوسیمای #حکومت_اسلامی به مقولۀ «توجیه» (که مدرن‌شدۀ «پاسخگویی به شبهات» در گفتمان فقهی، با تمسک‌ به بدوی‌ترین روش‌های پروپاگاندا و مصاحبه‌های یک‌سویه، با نظراتی واحد و از-پیش-آمده‌شده‌، است)، به‌احتمال زیاد منظور پزشکیان کاملا روشن است. او فجایعِ انجام‌شده در دولتِ روحانی را صرفا از عدمِِ ذهن‌شوییِ کافی می‌داند، و نه از فقدانِ گفتگوی آزادِ شهروندان و نمایندگانِ واقعی‌شان در تصمیم‌گیری‌های جمعی برای موضوعات مهم و سرنوشت‌ساز و معطوف به زندگی مدنی.



🌾 @Naqdagin
📺 معنای «تاریخ رستگاری»
— جلسۀ دوم

🎙سلسله جلسات گفتگوی دو دوستِ پژوهشگر در حوزۀ تاریخ ایران، اسلام و ادیان، دکتر #محسن_بنائی و #آرمین_لنگرودی

🔗 تماشا در یوتیوب نقدآگین:

🖥https://youtu.be/XOxLGA9CodU

🍂 «تاریخ رستگاری» چیست؟ دکتر محسن بنائی (نویسندۀ برخی مقالات با نام مستعار مزدک بامدادان) و آرمین لنگرودی، دو پژوهشگر در حوزۀ «تاریخ ادیان و اسلام و همچنین تاریخ ایران»، این اصطلاح را در مصاحبه‌ها و مقالاتی از خود به‌کار برده‌‌‌اند، اما این اصطلاح در نظرِ غالبِ مخاطبان فارسی‌زبان، با پس‌زمینۀ نگرش اسلامی-شیعی، ابهام‌آمیز جلوه می‌کرده و در موقعیت‌های مختلف، موضوع طرحِ سوال‌هایی از این دو محقق شده‌است. از این رو، تصمیم بر آن شد تا در این فرصت، به واکاوی بیشتر معنایِ این اصطلاح بپردازند.

🍂 برای نقد اسلام، حتی نزد محققان دانشگاهی در غرب، امر متداول آن بوده‌است که تاریخ اسلام را امری بدیهی و گزارشی بطور نسبی خدشه‌ناپذیر درنظر بگیرند و سپس بر مبنای اتکا و اعتماد به این تاریخ‌نگاری، به طرحِ نقدهای گوناگونِ اخلاقی و عقلانی و علمی و بین‌الادیانی وارد شوند، اما چند دهه است که پس از ورود محققان تجدیدنظرطلب در مطالعات اسلامی و تاریخ اسلام، و گسترش نگرش بازنگرانه و شکاکانه به فرآیند شکل‌گیری اسلام و تاریخ آن، از جمله توسط افرادی چون جان ونسبرو و شاگردانش مانند پاتریشا کرون و مایکل کوک (و دیگرانی مانند کریستف لوکزنبرگ)، علامت‌های سوالِ بزرگ و متعددی پیشِ روی هر فردِ اهل تحقیقی قرار گرفته‌است. اسلام‌شناسیِ تجدیدنظرطلبانه یا مکتب تجدیدنظرطلبانۀ مطالعات اسلامی، به هیچ عنوان یکدست نیست و حامیان این مکتب —گرچه روش‌شناسی آن را برتر می‌دانند— نظریه‌های متضادی از پیدایش اسلام و فتوحات مسلمانان ارائه کرده‌اند. این مکتب معمولاً در سوی مخالف مکتب کلاسیک اسلام‌شناسی قرار می‌گیرد.

🍂 برای مطالعۀ بیشتر در این زمینه، به پِلی‌لیست «نقدِ تاریخ اسلام» در کانالِ یوتیوب نقدآگین یا به هشتگ بازاندیشی در کانال تلگرام نقدآگین رجوع کنید. ما در حد وسع‌ خود، به نشر کتب و مقالات و پادکست‌ها یا ترجمه و بازخوانی صوتیِ محتواهای مرتبط با این رویکردِ پژوهشی پرداخته‌ایم و خواهیم پرداخت.


🗄 پست‌های مرتبط (اینجا)

#بازاندیشی #اختصاصی_نقدآگین


🌾 @Naqdagin
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📺 معنای تاریخ رستگاری
برشی از جلسۀ دوم

🎙#آرمین_لنگرودی (پژوهشگر تاریخ ادیان و اسلام، نویسندۀ کتابِ «ارتداد در مسیحیتِ آغازین و نقشِ آن در پیدایش و گسترشِ اسلام»)

آیا «تاریخ رستگاری» صرفا پدیده‌ای دینی و باستانی‌ست؟ یا در زمان ما نیز قابل رهگیری‌ست؟

«آشوربانیپال» یعنی چه؟ و چه ادعایی کرد که چند هزاره بعد در اسلام هم مثل یک شابلون تکرار شد؟

🔻بررسی چهار مختصۀ «تاریخ رستگاری»:

🔸منجی
🔸ملت ویژه و امت برجسته
🔸نبرد خیر و شر
🔸غایت و فرجام آرمانی وعده‌داده‌شده

🔗 تماشای ویدیوی کامل در یوتیوب نقدآگین


🗄 پست‌های مرتبط (اینجا)

#اختصاصی_نقدآگین #بازاندیشی


🌾 @Naqdagin
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📺 معنای تاریخ رستگاری
برشی از جلسۀ دوم

🎙دکتر #محسن_بنائی (پژوهشگر تاریخ ایران و اسلام و نویسندۀ کتابِ «مغاكِ تيرۀ تاريخ؛ اسلام چگونه پدید آمد؟»)

🔸تاریخ مثل علوم دقیقه قانون‌مندی ندارد، هرچند الگوهای تکرارشونده در آن قابل استنباطند

🔸بهره‌گیری مارکس و انگلس از الگوهای تکرارشوندۀ ادیان، بنا به تربیت‌ مذهبی‌شان و مشابهت‌های ایدئولوژیِ مارکسیسم و دین: از بهشت و گناه آغازین و دوران‌های تاریخی تا منجی‌ها، فرجام‌شناسی جبری، بهشت فرجامین، امت واحده، و دوگانه‌سازی‌های تضادمحور»

🔗 تماشای ویدیوی کامل در یوتیوب نقدآگین


🗄 پست‌های مرتبط (اینجا)

#اختصاصی_نقدآگین #بازاندیشی


🌾 @Naqdagin
هدفِ خلقت در قرآن
@Naqdagin
🎧هدف خلقت در قرآن (+)
— قرآن چه نگاهی به انسان دارد؟

🎙گفتگوی جناب #اشکان و جناب #رضایی


🔸دوستانِ اهل تحقیق و دانش، اعم از مسلمان و ناقدِ اسلام، این دعوت به مناظره را ببینید و اگر مایل بودند، جهتِ حضور در سلسه مناظراتِ نقدآگین، به آیدی مذکور در پست، اعلام آمادگی کنند.

#نقد_قرآن #مناظره


🌾 @Naqdagin | فلسفه و دانش
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 معنای تاریخ رستگاری
برشی از جلسۀ دوم

🎙#آرمین_لنگرودی (پژوهشگر تاریخ ادیان و اسلام، نویسندۀ کتابِ «ارتداد در مسیحیتِ آغازین و نقشِ آن در پیدایش و گسترشِ اسلام»)

سخنان عجیبِ خسرو گلسروخی در دادگاه در مدح علی و حسین چه ریشه‌هایی در مارکسیسم داشت؟ تحول یک‌شبۀ مجاهدین خلق به یک سازمان تماما مارکسیستی چطور؟ مارکسیست‌شدن بسیاری مسلمانانِ جدی و تمایل بیشترشان به آن تا لیبرالیسم و جهان غرب، چه معنایی داشته و دارد؟

🔗 تماشای ویدیوی کامل در یوتیوب نقدآگین


🗄 پست‌های مرتبط (اینجا)

#اختصاصی_نقدآگین #بازاندیشی


🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 معنای تاریخ رستگاری
برشی از جلسۀ دوم

🎙#آرمین_لنگرودی و دکتر #محسن_بنائی

🔸دربارۀ نسبتِ امت‌گراییِ اسلامی و مارکسیسم با نژادپرستی و برساختِ تضادی آنتاگونیستیِ توسط این دو

چرا در نگرگاه اسلامی و تاریخ‌نگاری عباسی، همۀ امویان آدم‌های شری دانسته می‌شوند و همۀ بنی‌هاشم افرادی خوبی؟

🔗 تماشای ویدیوی کامل در یوتیوب نقدآگین


🗄 پست‌های مرتبط (اینجا)

#اختصاصی_نقدآگین #بازاندیشی


🌾 @Naqdagin