🎧 اسطورۀ قربانی (۲)
— سرزمین شراب، طرب و قربانی

✍🏻 #علی‌اصغر_مصطفوی

🔻فهرست مباحث طرح‌شده:

بخش اول: قربانی
یونان، سرزمینِ شراب و طرب و قربانی
قربانی‌کردنِ اسیران جنگی

#کتاب_صوتی #نقد_ادیان
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📺 آیا چامسکی به خدا باور دارد؟

▪️آیا شما به هوش بالاتری در پسِ آفرینش یا ادامۀ جهان اعتقاد دارید؟

چامسکی: من در فرضیه‌های بی‌مبنا هیچ سودی نمی‌بینم. اگه می‌خوای باور داشته‌باشی، مشکلی ندارم تا زمانی که عواقب سوئی نداشته‌باشد.

▪️بله، بله، اما آیا شما به آن باور دارید؟

چامسکی: نه! من هیچ فایده‌ای در باور به چیزهایی نمی‌بینم که برای آنها هیچ مدرکی وجود ندارد و هیچ کارکردی ندارند.


🔺#خبر_نقدآگین: ساعتی پیش شایعه‌ای دربارۀ مرگ چامسکی پیچید که تکذیب شده‌است. همسر نوام چامسکی می‌گوید گزارش‌های مربوط به مرگ زبان‌شناس مشهور دروغ است. همسر #نوام_چامسکی، والریا واسرمن چامسکی، می‌گوید گزارش‌ها مبنی بر درگذشت این زبان‌شناس و فعال مشهور صحت ندارد. (منبع ABC NEWS)


#ترجمه #نقد_ادیان
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📻علم و دین: پنج پرسش (+)
— قسمت ۵) مصاحبه با #ویلیام_دمبسکی

🖌#ترجمه: #تقی_کیمیایی_اسدی


🗄 پست مرتبط
📓علم و دین: پنج پرسش
📻 علم و دین: پنج پرسش: یکم - دوم - سوم - چهارم
📺 معنا، اخلاق و خدا
📺 آیا اخلاق بر ستون خدایان ادیان استوار است؟

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🎧علم و دین: پنج پرسش (+)
— قسمت ۵) مصاحبه با #ویلیام_دمبسکی

🖌#ترجمه: #تقی_کیمیایی_اسدی


#کتاب_صوتی
#نقد_ادیان #روشنفکری_دینی
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

«ما حوصله چهار سال دیگه حرص خوردن رو نداریم!».

🍂 برای اینجور آدم‌ها «حرص نخوردن»، اصالت داره. یعنی هدف از خلقت ما این بوده که راه‌های حرص نخوردن رو پیدا کنیم؛ ولو اینکه نیاز به مشارکت در سیرک داعش رو داشته باشه!

🍂 اخلاق، ارزش‌ها، ایمان، براشون یا بی‌معنی‌اند، یا اولویت پایین‌تری دارند. اسم این اولویتِ پایین‌تر رو هم میذارن «پراگماتیسم»، اما عرضۀ پیدا کردنِ راه‌های حرص نخوردن هم ندارند. خودشون رو بی‌جهت درگیر یک تناقض غیرضروری کرده‌اند. کاری که کسی که دنبال حرص نخوردنه، هیچ‌وقت انجام نمیده.

🍂 «تناقض غیرضروری» اینه که اگه نامزد کذایی، همونی باشه که مانعِ «حرص خوردن» می‌شه، تمام نیروهای نظام علیهش بسیج خواهند شد تا به هیچ هدفی نرسه، و باز باید حرص خورد! به‌هرحال، به چیزی که براشون اولویت داره نخواهند رسید، و فقط کارنامه خودشون رو ننگین‌تر می‌کنند.

🍂 اما این وسط نباید گذاشت خود «حرص خوردن» رو هم مصادره کنند‌؛ انسانِ سالم «باید» حرص بخوره، اما فقط دربارۀ خودش. حرص بخوره ازینکه چرا یک قدم آگاه‌تر از دیروزشه، نه دو قدم؛ حرص بخوره ازینکه هنوز خیلی چیزها رو نمی‌دونه، و خیلی کارها رو نکرده؛ حرص بخوره که در برابر اشرار اونجوری که باید مثل یک افعی نیست؛ نه حرص‌خوردنی پوچ که فقط روان رو فرسوده کنه، بلکه حرص خوردنی که محرک فعالیت باشه. به این‌ها باید گفت، اتفاقا ما می‌خواهیم چهارسال دیگه هم حرص بخوریم!

✍🏻#اریک


#استمرارطالبان #نقد_فرهنگ
➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @anarchonomy

«هوشمندانه‌ترین راه برای منفعلانه و مطیعانه نگه داشتن مردم این است که «حیطهٔ عقایدِ قابل پذیرشِ مردم» را سرسختانه «محدود» نگه داشت، ولی اجازه داد که به‌صورت پر حرارت در آن حیطه بحث و تبادل اندیشه داشته باشند».

✍🏻#نوام_چامسکی


#گزیده‌سخن #حکومت_اسلامی
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📺 #فردوسی یا مولوی؟
— بخش سوم: کیخسرو و رستم

🎙دکتر #مرتضی_مردیها


🗄پست‌های مرتبط

#نقد_ادبی #شاهنامه
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘تا تکلیفتان را با حق انتخاب و آزادی‌های مردم تعیین نکنید، نمی‌توانید هیچ قدم موثری برای بهبود شرایط بردارید!

✍🏻 دکتر #محسن_رنانی

🍂 خبرهای انتخاباتی را دنبال نمی‌کنم و سخنان نامزدها تک و توک به گوشم می‌رسد. قصدی برای یک تحلیل جدی ندارم و این یک واکنش ساده و غیر مستند است!

▪️هیچ کدام از این نامزدها توان طرح نو در انداختن ندارند.
▪️هیچ کدام توان روبرو شدن با موانع اصلی توسعه کشور را ندارند.
▪️هیچ کدام درک درستی از ایران و‌ هویت ایرانی ندارند.
▪️هیچ کدام فهمی حتی در حد ابتدایی از اقتصاد ندارند.
▪️هیچ کدام در اندازه‌های هدایت کشوری در اندازه‌های ایران نیستند.
برخی از آنها تداوم شوخی آفرینش به نظر می‌رسند. خاتمی تمام شد. دوران صلاحات هم. احمدی‌نژاد نیز تمام شد. مدیریت احمدی‌نژادی نیز.

▪️تقریبا هیچ کدام از نامزدها درک متوسطی از کلماتی که استفاده می کنند ندارند.
▪️هیچ فهمی از مناسبات دنیای سرمایه‌داری ندارند.
▪️هیچ فهمی از دلایل پیشرفت و توسعه کشورها ندارند.
▪️هیچ درکی از ساز و کار گردش سرمایه ندارند.
▪️هیچ تعریفی از خوشبختی ندارند.
هیچ تصوری از خواسته‌های مردم ایران ندارند.

🍂 کارمندانی هستند که فکر می کنند مشکل کشور چیزهایی در حد درگاه صدور مجوزهاست. سقف راه حل هایشان هم تقویت سایت‌های دولتی برای بروکراسی اداری‌ست.
▪️نه برنامه‌ای برای ناترازی صندوق‌های بازنشستگی دارند؛
▪️نه ایده‌ای برای کاهش تورم؛
▪️نه جرات دارند بگویند اگر رییس شدند چاه‌های آب کشاورزی را می‌بندد؛
▪️نه جرات دارند بگویند اگر مردم مثل علایق شما نخواهند لباس بپوشند چه می‌کنند؟

▪️هیچ کدام جرات نکردند درباره نرخ ارز حرف واضح بزنند.
▪️هیچ کدام جرات نکردند درباره سوبسیدهای انرژی نظری بدهند. که این سوبسید کشور را به سرعت نور به فروپاشی می‌برد. اما برای کسب رای نباید علیه سوبسیدها حرف زد.

🍂 می‌گویند به قانون عمل کنیم و هیچ کدام تعریف قانون را بلد نیستند و جرات ندارند پاسخ دهند این مجالس قانون‌گذار چقدر بازتاب اراده عمومی‌ست.
▪️هیچ کدام پاسخی ندارند اگر اراده مردم با اراده شما یکی نبود تکلیف چیست؟
▪️هیچ‌ چیز جدی نیست و شوخی شوخی کشور می‌رود که از همه همسایگانش پس افتد.

🍂 شما تا تکلیفتان را با نسبت باورها و زندگی مردم و قانون تعیین نکنید، تا تکلیفتان را با پدیده ایران مشخص نکنید، تا تکلیفتان را با مدل‌های اقتصادی شناسنامه‌دار جهانی تعیین نکنید، تا تکلیفتان را با حق انتخاب و آزادی‌های مردم تعیین نکنید، نمی‌توانید هیچ قدم موثری برای بهبود شرایط بردارید.

🔺نهایتا مثل رئیسی خیلی هم خالصانه راه بیفتید و کارخانه‌های ورشکسته را احیا کنید یا وام ازدواج بدهید و یا بر گونه‌های مردم بدبخت بوسه زنید یا با چکمه در گ‍ل بشوید و در مجموع باعث فشار بیشتر بر کمر اقتصاد کشور شوید.


#حکومت_اسلامی
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

1️⃣ #علیرضا_غلام‌حسینی

جدا از رفتار انتهایی آقای فاضلی، حق با اوست: شخصیت و شرافت یک انسان به او اجازه نمی‌دهد در مناسباتی حضور داشته‌باشد که به وی تهمت می‌زنند و حق دفاع را هم به او نمی‌دهند.

پرسش بنیادین‌تر این است که فاضلی چرا فکر می‌کرد باید به مردم بگوید «نباید قهر کرد؟». او که تابِ این دروغ را نداشت، چگونه با خیال راحت به خانوادۀ کشته‌شدگان می‌گفت باید روزنه‌گشایی کرد؟

2️⃣ پزشکیان

خشم ‌ فاضلی⁩، خشم علیه ۳ سال نابودی دانشگاه بود؛ خشم علیه ممنوع‌التدریسی و اخراج اساتید بود؛ خشم علیه تعلیق و تبعید تحصیلی دانشجو بود. یکجا لازم است ایستاد، فریاد زد و میکروفون را پرت کرد بصورت کسانی که تصور می‌کنند بواسطه خودی بودن، می‌توانند هر دروغی به زبان آورند.

3️⃣ #علیرضا_غلام‌حسینی

البته من احساس کردم به سمت آقای پزشکیان پرتاب کرد که شهامت دفاع از نیروی خود را نداشت! اما خب! همیشه ما اشتباه می‌بینیم! شاید هم آقای فاضلی جهت را اشتباه دیده. اگر می‌خواستید خشمگین شوید، اگر می‌خواستید اعتراض کنید، بهتر نبود برای کشته‌شدگان، کور‌شده‌ها و دیگران اعتراض کنید؟ نه! مساله قرارداد پیمانی شما مهمتر بود!

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘دو پاسخ به استدلال‌های عباس عبدی
(۱/۳)
✍🏻 #آرمان_امیری

🍂 جناب آقای عباس عبدی، در مناظره‌ای با دکتر مهرآئین استدلال‌هایی را برای دفاع از مشارکت انتخاباتی مطرح کرده‌اند. مشروح کامل این مناظره را می‌توانید از اینجا بشنوید، هرچند من نمی‌توانم توصیه کنم برایش وقت صرف کنید؛ چون متاسفانه بخش عمده‌ای از جلسه، کلا به مسائل نامربوط به سیاست و موضوع بحث گذشت که جز اتلاف وقت ثمری نداشت (البته در این مورد، ابدا تقصیری متوجه آقای عبدی نبود). به هر حال، من فقط می‌خواهم در اینجا به دو مورد مشخص از استدلال‌های آقای عبدی پاسخ مختصری بدهم:

🍂 در بخش نخست کلیپ پیوست، آقای عبدی استدلال می‌کنند:

«این کنش (رای دادن) بی‌هزینه است. یک سود احتمالی داره، در حالی که عدم مشارکت به ما یک چشم‌انداز روشنی رو نشون نمی‌ده».

🔻این عبارت سه بخش دارد که من به ترتیب پاسخ می‌دهم:
نخست، بخش مغالطه‌ای تکراری است که مدعی می‌شود «رای دادن بی‌هزینه است». من اگر بخواهم به همین صورت مساله را با تقلیل روایت کنم، باید جواب بدهم رای دادن، بی‌هزینه نیست، صرفا «کم‌هزینه» است؛ چون شما باید یک روز گرم تابستان از منزل بیرون بزنید و چند ساعتی وقت صرف کنید! آنچه به واقع «بی‌هزینه» است رای ندادن است چون می‌شود زیر باد کولر لم داد!

🍂 اما مغالطه‌ی ماجرا کجا نهفته؟ آنجا که حامیان مشارکت انتخاباتی، ابتدا کنش خود را در همان مصداق انداختن رای به صندوق خلاصه می‌کنند و تمامی پیامدهای آن را در پرانتز قرار می‌دهند تا بتوانند انتخاب خود را بی‌هزینه بخوانند، سپس و به‌صورتی نانوشته و گاهی هم خیلی مستقیم و صریح، کنش «رای ندادن» را به افراطی‌ترین پیامدهای قابل تصور، یعنی «انقلاب خشونت‌آمیز و کشتار خیابانی و جنگ خارجی» متصل کنند تا پرهزینه و وحشتناک به نظر برسد.

🍂 بخش دوم تاکید بر «سود احتمالی»ست که اتفاقا در این انتخابات خاص، بسیار نکته‌ی جالبی شده؛ چرا که گویا مشاوران انتخاباتی آقای پزشکیان (ای بسا جناب عبدی) از بزرگترین نقطه‌ی ضعف ایشان، یک ادعای افتخارآمیز تولید کرده‌اند: «پزشکیان شعار نمی‌دهد»(!). خود جنابِ پزشکیان هم تاکید کرده که هیچ برنامه‌ی جدیدی بجز تداوم برنامه‌های قبلی و سیاست‌های مقام معظم رهبری ندارد. همین است که حتی حامیان‌ش روی کاغذ هم نمی‌توانند توضیح بدهند که این «سود احتمالی» کجاست؟ پس باز هم به یک روایت نانوشته متوسل می‌شوند که افسانه‌ای است در پس اذهان عمومی طبقه‌ی متوسط: «بالاخره ما از آن‌ها بهتریم!».

🔺یعنی در جایی که تمامی ادعاها این است که «عرصه‌ی سیاست، محل مواجهه با واقعیت‌های عینی است»، دوستان اصلاح‌طلب ما هرکجا گیر می‌کنند به ذهنیات مبهم و موهوم در پس رسوبات فضای سیاسی متوسل می‌شوند که هیچ شکل مشخصی ندارد، هیچ معیار سنجشی ندارد، و در نتیجه هرگز هم بابتش پاسخ‌گو نخواهند بود. کاملا هم برعکس، رای دهندگان را در وضعیت «خودتوجیه‌گری» قرار می‌دهند و کاری می‌کنند که هرکسی مجبور بشود به‌جای آنکه با نگاهی آزاد و افق ذهنی گسترده به فلاکت وضعیت بنگرد و بابت این همه فقر و محرومیت و خفقان یقه‌ی اصحاب قدرت و سیاست را بگیرد، در دالان‌های تنگ انتخاب‌های بی‌معنا دچار خمودگی و انفعالی فرساینده شود؛ در نهایت هم برای توجیهِ این فلاکت و ابتذال، به خودش دلداری بدهد که «اگر رای نمی‌دادم بدتر می‌شد»(!). این تقلیل و تحقیر روحیات و خلقیات درونی رای دهندگان که آنان را از انسان‌های بالغ و جسور به موجوداتی کم‌مایه و ترس‌خورده بدل می‌کند، از نگاه من بزرگترین مفسده و زیان این شیوه از سیاست‌ورزی بوده است؛ اما کار به همین‌جا ختم نمی‌شود.

🔺رویکرد ابتکاری «ما شعار و وعده نمی‌دهیم، اما شما بیایید و رای بدهید»، نقطه‌ی اوج و نهایت فرجام آن سقوط «بد و بدتر» است که همواره از فرجامش می‌ترسیدیم و حالا به نظرم دقیقا شاهد تبلور نتیجه‌اش هستیم. یعنی کار اصلاح‌طلبان را درست به مانند کلیت حکومت، از وضعیت «جلب رای»، به وضعیت «گروگان‌گیری» تغییر داده است: رای ندهی چه کار می‌خواهی بکنی؟!

(ادامه دارد)

➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @divanesara

📘دو پاسخ به استدلال‌های عباس عبدی
(۲/۳)
✍🏻 #آرمان_امیری

🍂 اما سومین بخش از آن عبارت نخست از همه مهم‌تر است. جایی که آقای عبدی مدعی می‌شود: «عدم مشارکت، چشم‌انداز روشنی نمی‌دهد». بسیار نکته‌ی مهمی‌ست و هدف اصلی من در این یادداشت، ترسیم همین «چشم‌انداز روشن» است. اما قبل از اینکه توضیح بدهم، ابتدا به بخش دیگری از صحبت‌های ایشان می‌پردازم و از آن برای جواب خودم کمک می‌گیرم.

🍂 در بخش دیگری (که در کلیپ پیوست هم قابل مشاهده است) آقای عبدی مدعی می‌شوند: «رأیی که ما در انتخابات می‌دهیم برای حکومت مشروعیت‌آور نیست!»، و برای این ادعای خود استدلال می‌کند که «مردم هر وقت بخواهند این رای را پس می‌گیرند» و به عنوان شاهد مثال یادآوری می‌کنند که «در سال ۹۶ آرای بسیار بالایی به صندوق‌ها ریخته شد، اما مردم آن مشروعیتی را که با انتخابات دادند، در اعتراضات ۹۶ پس گرفتند».

🍂 من گمان می‌کنم آقای عبدی دست روی نقطه‌ی بسیار خوب و مهمی گذاشته‌اند و اگر همین روایت را با هم مرور و البته اصلاح‌کنیم نتیجه‌ی خیلی خوبی حاصل می‌شود. فقط گام به گام باید آن ماجراها را به یاد بیاوریم:

🍂 نخست اینکه، آقای عبدی اصلا اشاره نمی‌کنند که دلیل وقوع اعتراضات سال ۹۶ چه بود؟ قطعا ایشان بهتر از ما می‌دانند که جرقه‌ی اولیه‌ی آن اعتراضات توسط نیروهای حکومتی مخالف دولت زده شد و توسط خبرگزاری‌هایی مثل فارس هم تبلیغ شد. هرچند که بعدها طبیعتا تا حدودی کنترل وضعیت از دست طراحان آن خارج شد (یعنی ابدا قرار نیست نفس نارضایتی معترضان ۹۶ را انکار کنیم یا آن‌ها را بازیچه‌ی دست حکومت بدانیم)، اما تردیدی نیست که اصلا اگر دولت جناب روحانی سر کار نبود، کسی هم هوس نمی‌کرد بنابر عادت قدیمی «هر ۹ روز یک بحران» چنان بساطی را به راه بیندازد و چنان هزینه‌هایی روی دست جامعه بگذارد.

🔺همین یک استدلال نشان می‌دهد که اگر نگرانِ «هزینه‌های اجتماعی» باشیم، اتفاقا خطرش در دولت کدام جناح افزایش پیدا می‌کند.

🍂 اما نکته‌ی اصلی ماجرا جای دیگری بود. آقای عبدی می‌گوید رای دادن «مشروعیت‌آور نیست»، چون بعد از رای ۹۶ مردم اعتراض کردند. مغالطه‌ای که اینجا پیش می‌آید، تغییر مرکز ثقل «مشروعیت» است!

🍂 از نگاه منُ، حکومت، هرگز به مشروعیت مردمی، در معنای کلاسیک و فراگیر آن هیچ اعتقادی نداشته و هنوز هم ندارد. برای حکومت بخش بزرگی از جامعه «غیرخودی» هستند و ذات و ماهیت حکومت ایدئولوژیک مشروعیتش را از ستیز با همین «غیرخودی»ها می‌گیرد. مشروعیت داخلی در نگاه حکومت ما، صرفا به دایره‌ی تنگ هواداران خودش محدود می‌شود. البته مشروعیت، یک وجه خارجی هم دارد که اتفاقا آنجا و برای نمایش در عرصه‌ی بین‌المللی، قضیه فرق می‌کند و حکومت دوست دارد خودش را نماینده‌ی تمامی جریانات سیاسی موجود نمایش دهد. با این مقدمه، من می‌توانم بگویم انتخابات ۹۶ یک کارکرد دوگانه داشت:

🍂 نخست اینکه از منظر نتیجه‌ی نهایی، نظام دقیقا همان کاری را کرد که در غیاب دولت روحانی هم انجام می‌داد: ابتدا کلی وقت تلف کردن و امتیاز گرفتن بر سر برجام بدون هیچ قصد و نیتی برای تغییر واقعی در زیربناهای روابط بین‌المللی، و سپس هم طبیعتا «غلبه‌ی میدان بر دیپلماسی»، دست رد زدن به «برجام منطقه‌ای» و به شکست کشاندن مذاکرات. تنها فرقش این بود که اگر به جای روحانی، رییسی یا جلیلی در راس کار بودند، دیگر محمدجواد ظریفی وجود نداشت که خودش را اهل دیپلماسی و توافق نشان بدهد و انگشت اتهام را به سوی ترامپ اشاره برود.

🔺در ثانی، در وجه داخلی، آرای ۹۶ به نظام این فرصت را داد که جراحی‌های بزرگی مثل افزایش قیمت بنزین را انجام بدهد، اما گناه عواقبش را به گردن دولت بیندازد. ممکن است کسی بگوید بخش بزرگی از مردم کل حکومت را مسوول آن سرکوب و کشتار می‌دانند. اما من پیشتر هم تاکید کردم که برای حکومت اصلا اهمیتی ندارد که این «بخش بزرگی از مردم» چه نظری دارند. مهم بدنه‌ی وفادار نظام و روایت رسمی بازوهای توجیه‌گری‌اش بود که بتوانند توده‌های وفادار را متقاعد کنند گران شدن بنزین و فشارهای اقتصادی، دستپخت نولیبرال‌های دولت روحانی بوده است و گفتمان انقلاب اگر به عرصه برگردد حتما همه‌چیز درست می‌شود!

🔺پس من ادعای آقای عبدی را به این شکل اصلاح می‌کنم: رای‌های انتخاباتی قطعا به کلیت نظام مشروعیت می‌دهد و هیچ تردیدی در این نیست. هم در داخل و هم در خارج. تنها تفاوتش این است که اگر دولت به ظاهر اصلاح‌طلبی سرکار باشد، نظام را از پذیرش عواقب تصمیمات خودش معاف می‌کند! یعنی تصمیمات کلان را خود نظام می‌گیرد، اما ریزش مشروعیت آن‌ها صرفا معطوف به جریان اصلاحات است و حتی کاسه‌کوزه‌ها در نهایت بر سر انتخاب شهروندان بی‌نوایی شکسته می‌شود که صرفا با هدف اندکی بهبود اوضاع تن به مشارکت داده‌اند!

(ادامه دارد)
➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @divanesara

📘دو پاسخ به استدلال‌های عباس عبدی
(۳/۳)
✍🏻 #آرمان_امیری

🔻حال فرصتی‌ست که من به آن پرسش اصلی آقای عبدی برگردم: «آیا تحریم انتخابات چشم‌انداز روشنی پیش روی ما قرار می‌دهد؟».

🍂 پاسخ من خیلی صریح است: بلی. قطعا. تحریم انتخابات یک دستاورد بسیار بزرگ برای ما دارد و آن اینکه حاکمیت برای نخستین بار ناچار می‌شود خودش عواقب تصمیمات خودش را به عهده بگیرد.

🍂 آقای عبدی مدام تکرار می‌کنند که من خودم ۳ انتخابات رای ندادم و حالا فکر می‌کنم موقع برداشت نتیجه‌اش رسیدهُ اما نمی‌توانند توضیح بدهند چه برداشتی و چه نتیجه‌ای؟ من در مقابل می‌گویمُ اگر ایشان کمی دیگر صبوری می‌کردند، همان عاملی که باعث شد حکومت نتواند برای برگزاری انتخابات تا پایان ۴ سال دولت صبر کند، باعث می‌شد که «نظام» مجبور شود برای اولین بار، خودش و بدون ویترین‌های کاذب دولتی، با پیامد سیاست‌های منطقه‌ایش مواجه شود، آن‌وقت، همه‌ی ما از پایداری و ثبات تغییرات احتمالی مطمئن‌تر بودیم. مساله‌ی جراحی اقتصادی و قیمت بنزین هم در جای خودش همین وضعیت را دارد.

🔻پس کمترین چشم‌انداز تحریم انتخابات از نگاه من این است که «بدون هیچ هزینه‌ای» به چنین دستاوردهایی برسیم:
۱- بار دیگر حاکمیت را از ضرورت مسوولیت‌پذیری در باب فرجام سیاست‌هایش معاف نکنیم.
۲- به حکومت این اجازه را ندهیم تا باز هم حل اساسی و بنیادین بحران‌های بین‌المللی را با مانورهای موقتی به تعویق بیندازد و کشور را همچنان در یک تعلیق فرساینده حفظ کند.
۳- اجازه ندهیم که نظام در مورد بحران‌های داخلی و به ویژه جراحی اقتصادی آدرس غلط به پیاده‌نظامش بدهد و یک بار دیگر گناه اشتباهات خودش را به گردن منتقدان و مخالفانش بیندازد.
۴- و از همه مهم‌تر، در تمامی این مراحل، اجازه ندهیم که هرکجا کار به سرکوب دوباره کشیده شد، کسانی به گوش ما بخوانند که «ما خودمان انتخاب کرده‌ایم».


#حکومت_اسلامی #استمرارطالبان #مغلطجات

➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @divanesara

🍂 امروز در اصفهان، آقای ظریف با شور و هیجانی زایدالوصف مردم را به رای دادن در انتخابات تشویق کرده و گفته‌است که «رای ندادن، یعنی رای دادن به اقلیت حاکم».

🍂 من این جمله را که شنیدم یاد صحبت‌های دو سال پیش ایشان افتادم که به‌صراحت در مصاحبه‌ای اذعان کرده‌بود که همین «اقلیت حاکم » وقتی دید اکثریت مردم به آقای روحانی رای دادند، با توسل به شیوه‌های مختلف، اقدام به «تنبیه» آن‌ها کرد و اینجوری انتقامش را از ملت گرفت (برهم زدن برجام و غیره).

🍂 دوست دارم از آقای ظریف بپرسم، چرا مردم دوباره باید این راه رفته را بپیمایند؟ این مردم بیچاره چرا باید دوباره در انتخاب شرکت کنند و به نامزدی رای بدهند که عاقبتش «تنبیه» شدن آن هاست؟ واقعا چرا؟

✍🏻 #بیژن_اشتری


🗄 پست مرتبط
📕دو پاسخ به استدلال‌های عباس عبدی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🍂 یعنی شعورِ پزشکیان حتی به این نمی‌رسید که رواداری، حد دارد و محبت، در جای نامناسب، عین شر و رذیلت است و یک رفتارِ خشن در جای مناسب و به‌اندازۀ مناسب، فضیلت است و زیباست؟! (مثلا در دفاع از کودکی که توسط یک جانی-طوسی، در خطر مرگ و تجاوز قرار گرفته‌است) و بعد از اینکه فاضلی بلند شد، بجای بلند شدن و همراهی او، به فرهنگ می‌پردازد و آدرس غلط می‌دهد؟ فرهنگ یعنی مقابل تعرضِ ناجوانمردانۀ یک کارشناس به مشاورت، آسوده بشینی و تماشا کنی مواجههٔ مبتذلِ رسانۀ ولایت را؟

🍂 کسی که در همین ابتدا و در برنامۀ زنده، نمی‌ایستد در مقابل بوق‌های پاچه‌گیرِ ولایت و از مشاور دانشگاهی‌اش محکم دفاع نمی‌کند، وقتی آب از سر گذشت و هزار و یک نهاد از او ضمانت گرفتند که اگر پایش را کج بگذارد، با لشکر رسانه‌ای‌شان و بسیجی‌ها و کسانی که در مجلس کاشته‌اند، فلجش می‌کنند، جرات دارد بایستد و مثل روحانی وا ندهد؟! و در مقابل سرکوب مردمِ رای‌دهنده به خودش در خیابان، مقاومت و حمایتی محسوس نشان بدهد؟!

🍂 باید به‌حال نسل z گریست اگر با این شواهد و اطلاعش از تاریخ این چند دهه، برای بار چندم از سوراخی تکراری گزیده شود.

✍🏻 #علیرضاموثق

➖➖➖

🌾 @Naqdagin