نقدآگین
12.2K subscribers
3.87K photos
3.41K videos
93 files
9.12K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 نقد اصلاح‌طلبان (+)
— قسمت دوم: تناقضاتِ اصلاح‌طلبی

🎙 #علیرضا_صالحی

🔸اول از همه بگویم که چای را با بستنی نخوردم وگرنه می‌شدم اصلاح‌طلب! :) من فقط بستنی خوردم.

🔸این دومین جلسه من در نقد اصلاح‌طلبان و در حضور آنهاست که در اوایل مردادماه برگزار شد و دقیقا زمانی بود که دولت پزشکیان اصلاح‌طلب لایحه "مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع در فضای مجازی" را به مجلس فرستاده بود که چیزی نبود جز حق آزادی بیان. و هنوز پس نگرفته بود که برای خودش دستاورد بسازد! (فردای روزی که این گفتگو شکل گرفت لایحه را پس گرفت و دستاورد شد!).

🔸برای همین، حال و هوای جلسه تحت تأثیر این لایحه ضدآزادی است و نقدهای من بر این لایحه را می‌شنوید. در این جلسه، تعدادی از اساتید دانشگاه و دانشجویان دکتری دانشگاه‌های قم که برخی از آنها اصلاح‌طلب بودند حضور داشتند. برای رعایت حقوق آنها صدا و تصویر آنها تقریبا حذف شده است.

🔸اواخر جلسه به صورت پرسش و پاسخ بود و شما فقط پاسخ‌های من را می‌شنوید. اینجا بیشتر روی تناقض‌های فکری اصلاح‌طلبان دست گذاشتم. آنها در بین انقلاب و اصلاح قائل به اصلاحند اما از انقلاب ۵۷ دفاع می‌کنند و این یک تناقض است. تناقض دیگرشان در بلاتکلیفی درباره توسعه و تکنولوژی است. در اینجا نقدی بر عبدالکریم سروش داشتم در مقاله معروفش با نام «صناعت و قناعت» که در آن توصیه به قناعت می‌کند در مواجهه با صناعت (تکنولوژی) و برای نقد تکنولوژی مدرن دست به دامان یک سنت‌گرای غرب‌ستیز (رنه گنون) می‌شود.

📺 نقد اصلاح‌طلبان (قسمت یکم)
📺 آیت‌الله منتظری، شاگردانش (محسن کدیور) و ج.ا
📕۷ پیام از انتخابات
📕چرا رای نمی‌دهم؟
👔 اگر کراوات آزاد بود!
— فقدان تکنوکراسی، افول سیاست، و استیلای نفوذ
📕از بمب شیمیایی تا بیانیه‌های شاعرانه: معمارانِ توهم آزادی!
— چرا محصور ولایت‌، جلادِ مردم را «وجدان بیدار» نامید؟
📕سجده‌های انتخابی، بت‌های همیشگی
— بحران تقدس و نقدناپذیری در سیاست ایران

.


#سیاست #حکومت_اسلامی #استمرارطالبان #اصلاحات



🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸حسن یوسفی اشکوری از بیزاریِ شرافت‌آمیزش از آخوندیسم و این لباسِ «شهرت و سلطه» می‌گوید. البته لباسی را کنار گذاشتن و از ظاهر و نقابی خاص فاصله‌گرفتن، نخستین قدم و ساده‌ترینِ اقدام است.

🔸نقدِ ریشه‌ای آن مبانی که چنین جهنمی را در طول تاریخ آفریده، و ابدا منحصر و محدود به حکومت آخوندی، یا حکومت‌های غیر امامانِ شیعه و محمد بن عبدالله نمی‌شود، کاری بس صعب‌تر است؛ چرا که بسیاری از هویتِ درونیِ ما برپایۀ همان کلیشه‌ها و نظام‌های باورِ سست که از کودکی در ذهن‌مان پمپاژ کرده‌اند، بنا شده‌است.

🔸یوسفی اشکوری روحیه‌ای آزادی‌خواه و مشی‌ای گشوده و اهل تحقیق داشته و به روی دیگری‌های فکری و عقیدتی تا حد قابل توجهی گشوده بوده‌است.

🔸حسن یوسفی اشکوری نویسنده، محقق، دین‌پژوه و روزنامه‌نگار است که به عنوان یکی از چهره‌های برجسته ملی-مذهبی شناخته می‌شود. او در سال ۱۳۲۸ در اشکور، از توابع شهرستان رودسر گیلان، متولد شد. او تحصیلات حوزوی خود را در سال ۱۳۴۰ در حوزه علمیه رودسر آغاز کرد و در سال ۱۳۴۴ به حوزه علمیه قم مهاجرت کرد و تا سال ۱۳۵۷ به یادگیری علوم اسلامی مشغول بود.

🔸اشکوری در اولین دوره مجلس شورای اسلامی نماینده تنکابن و رامسر بود. او همچنین بنیان‌گذار و مدیر «دفتر پژوهش‌های فرهنگی دکتر علی شریعتی» و عضو هیئت تحریریه ماهنامه «ایران فردا» بود.

🔸پس از سخنرانی در کنفرانس برلین در سال ۱۳۷۹، به همراه چند نفر دیگر دستگیر و محاکمه شد. در دادگاه، ابتدا به اعدام محکوم شد، اما این حکم بعداً لغو و به هفت سال حبس و خلع لباس روحانیت تبدیل شد. او پس از گذراندن کمتر از پنج سال از دوران محکومیت، در سال ۱۳۸۳ از زندان آزاد شد. وی پس از آزادی از زندان گفت که به همان مسیری که پیش از بازداشت در پیش داشت، ادامه خواهد داد. او در حال حاضر در آلمان اقامت دارد.

🔻اشکوری
📕ریاست‌جمهوری در غیاب جمهور؟
📕در جست‌وجوی محمدِ تاریخی
📻علی انسانی تاریخی یا برساخته (یکم | دوم)

📺 در حوزه چه خبره؟
📻 هشدار به روحانیت
📕حکومتِ روحانیت
📕چادر چونان «لباس فرم و فقر»
📕دفن حقیقت زیر عمامه و روایت!
👳🏿‍♂️مختصری در تاریخ صعود و نزول عمامه
📕چرا سکوت می‌کنند؟
📺 روحانیت طوفان درو خواهد کرد

.


#آخوندیسم #نواندیشی_دینی #حکومت_اسلامی



🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 انسان‌ها برای زندگی مدرن تکامل نیافته‌اند
(۱/۲)
🎙الا الشمایی (پژوهشگر زیست‌شناسی تکاملی)

معرفی مهمان: الا الشمایی
پادکست "راه‌هایی برای تغییر جهان" میزبان الا الشمایی، دیرینه‌شناس و زیست‌شناس تکاملی است. الشمایی که در مجموعه مستند بی‌بی‌سی با عنوان "انسان" به بررسی تکامل هومو ساپینس می‌پردازد، داستان زندگی شخصی خود را به عنوان یک "خلقت‌باور" مسلمان که در نهایت به یک زیست‌شناس تکاملی تبدیل شده، با مخاطبان به اشتراک می‌گذارد. او در پاسخ به اینکه یک دیرینه‌شناس چه کاری انجام می‌دهد، می‌گوید که کار او مطالعه زمان‌های بسیار دور است، نه دوره رومیان، بلکه تمدن‌های اولیه و انسان‌های نخستین.

تکامل انسان و قدرت همکاری
الشمایی به این نکته اشاره می‌کند که در بیشتر تاریخ بشر، گونه‌های مختلفی از انسان‌ها به طور همزمان در سیاره زمین زندگی می‌کرده‌اند. این یک مفهوم شگفت‌انگیز برای بسیاری از افراد است، زیرا معمولاً تصور می‌شود که فقط یک گونه انسان وجود داشته است. او توضیح می‌دهد که گونه‌های دیگر مانند هوموارکتوس و نئاندرتال‌ها نیز در کنار ما بوده‌اند. با این حال، حدود ۲۰ هزار سال اخیر، تنها گونه هومو ساپینس توانسته به بقای خود ادامه دهد. الشمایی استدلال می‌کند که برخلاف تصور رایج که اندازۀ بزرگ مغز دلیل پیروزی ما بوده، دلیل اصلی بقای ما، "قدرت فوق‌العاده همکاری و دوستی" بوده‌است، در حالی که نئاندرتال‌ها مغزی به اندازۀ ما یا حتی بزرگ‌تر داشتند. او نتیجه می‌گیرد که باهوش‌تر بودن ما، ممکن است نتیجۀ جانبی اجتماعی بودن و همکاری بالای ما باشد.

شکاف میان تکامل انسان و جهان مدرن
الشمایی به این نکته اشاره می‌کند که دنیای مدرن، با شهرها، کشاورزی و پیشرفت‌های تکنولوژیک چهارصد سال اخیر، دنیایی نیست که ما برای آن تکامل یافته‌ایم. مغز انسان برای زندگی در قبایل کوچک ۱۵۰ نفری شکل گرفته، جایی که بیشتر افراد با هم نسبت خانوادگی داشته و همه یکدیگر را به اسم می‌شناختند. این عدم تطابق میان تکامل بیولوژیکی ما و محیط کنونی، بسیاری از مشکلات معاصر مانند جنگ، قبیله‌گرایی و اضطراب را توضیح می‌دهد. او این وضعیت را یک "بده‌بستان وجودی" می‌داند؛ از یک سو، پیشرفت‌های بشر هنرهای شگفت‌انگیز و توانایی تأمین زندگی تعداد بیشتری از مردم را به ارمغان آورده‌است، اما از سوی دیگر، ما را در دنیایی قرار داده که با سرشت اصلی‌مان همخوانی ندارد.

تکامل در حال توقف است
الشمایی با نظر دیگر زیست‌شناسان تکاملی موافق است که به دلیل پیشرفت‌های پزشکی و علمی، تکامل انسان به نقطه توقف نزدیک شده است. او با مثالی مانند درمان ناباروری که در گذشته به طور طبیعی از چرخه حذف می‌شد، توضیح می‌دهد که انتخاب طبیعی دیگر مانند قبل عمل نمی‌کند. این وضعیت پیامدهای ناشناخته‌ای برای آینده گونه ما خواهد داشت. او همچنین با مثال آسیب دیدگی از تکرار حرکت مچ دست در اثر استفاده بیش از حد از گوشی‌های هوشمند، نشان می‌دهد که فناوری با سرعتی غیرقابل تصور در حال تغییر است و انسان‌ها فرصت تکامل برای سازگاری با آن را پیدا نمی‌کنند.

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin
📺 انسان‌ها برای زندگی مدرن تکامل نیافته‌اند
(۲/۲)
🎙الا الشمایی (پژوهشگر زیست‌شناسی تکاملی)

داستان شخصی الا الشمایی و قبیله‌گرایی در علم
الشمایی دوران نوجوانی خود را به عنوان یک مبلغ مذهبی خلقت‌‌باور توصیف می‌کند که باور داشت "خداوند همه چیز را به شکل نهایی‌اش خلق کرده است." او به عنوان یک مبلغ جوان، تصمیم گرفته‌بود در دانشگاه زیست‌شناسی تکاملی بخواند تا آن را "نابود" کند! او متوجه شد که جامعۀ محافظه‌کار مسلمان در آن زمان، دیدگاه تکامل را رد می‌کرد و به شدت تحت تأثیر نویسندگانی مانند هارون یحیی بود که در آن زمان به عنوان پاسخ مسلمانان به تکامل شناخته می‌شد.
اما با گذشت زمان، او فهمید که دانشمندان دروغ نمی‌گویند و خود نیز در نهایت دگرگونش را پذیرفت. این تغییر برای او بسیار دردناک و سخت بود، زیرا به معنای رها کردن تمام دوستان و دنیای آشنایش بود. او معتقد است که این قبیله‌گرایی در جامعه علمی امروز نیز وجود دارد، جایی که علم به یک موضوع قبیله‌ای تبدیل شده و افراد مجبورند بین عقاید قبیلۀ خود و واقعیت‌های علمی یکی را انتخاب کنند. این پدیده به گفتۀ او، باعث می‌شود که مردم به جای پذیرش حقایق، به افرادی که دوستشان دارند، وفادار بمانند. الشمایی هشدار می‌دهد که این موضوع می‌تواند به بحران بی‌اعتمادی به علم و کاهش بودجه‌های تحقیقاتی در آمریکا منجر شود.

امید به آینده و راهکار تغییر جهان
با وجود همه این چالش‌ها، الا الشمایی به آینده بشر امیدوار است. او می‌گوید که مطالعه تکامل انسان به او نشان داده که گونه ما در طول تاریخ، علی‌رغم همه سختی‌ها، انعطاف‌پذیر و مقاوم بوده است. او می‌گوید: "ما گروه بازنده‌ها بودیم، اما در نهایت ما تنها گروهی هستیم که باقی ماندیم."
در پایان، از الا الشمایی پرسیده می‌شود که اگر می‌توانست جهان را به یک شکل تغییر دهد، چه کاری انجام می‌داد. او پاسخ می‌دهد که به شرکت‌های شبکه‌های اجتماعی اجازه نمی‌داد که قطبی‌سازی و قبیله‌گرایی را ترویج کنند. او تأکید می‌کند که باید پژوهش‌های بیشتری در این زمینه انجام شود تا راه‌هایی برای مقابله با این پدیده پیدا کنیم.

📺 سانسورِ داروین و دگرگونش در ایران
📻 قصد داروین قتل خدا نبود، اما...
📕 اگر کسی خالق ما بوده، مطمئناً باهوش نبوده
📺 خالق بی‌نقص یا فرگشت؟
📺 فرگشت خواب و شگفتی‌های آن
📺 ارتباط روانشناسی و دگرگونش
📺 تاثیر نظریه «دگرگونش» بر نگرهٔ انسان در فهم جهان

.


#چیستا #تکامل #فرگشت #خلقت‌گرایی #علم #علم_و_دین



🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸ارتش ظفرمند روسیه از حدود ۳ سال قبل یعنی از نوامبر ۲۰۲۲ تا امروز چیزی در حدود ۵۸۰۰ کیلومتر مربع که کمتر از یک درصد خاک اوکراین است به تصرف خود درآورده‌است، آن هم به بهای نابودی تقریباً کل ذخایر زرهی روسیه، حدود ۱۰۰ جنگنده و نزدیک به یک میلیون نفر کشته و زخمی برآورد می‌شود.

🔸اگر پیشروی‌های روسیه با همین روند ادامه یابد تصرف کل دونباس که پوتین به عنوان پیش شرط صلح با اوکراین روی میز گذاشته حداقل ۲ سال و یک میلیون نفر تلفات دیگر نیاز داشته باشد.

✍🏻 #شاهین_طهماسبی
@iranjanejahan

.


#بین‌الملل #روسیه



🌾 @Naqdagin
📘نقش زلنسکی در شروع جنگ اوکراین
— سنجشِ مدعایِ چپ‌‌های غرب‌ستیز و ترامپیست‌ها
(۱/۲)
✍🏻 #شاهین_طهماسبی

🔹من همانطور که سیاست دشمنی جمهوری اسلامی با ابرقدرتی مثل آمریکا اشتباه می‌دانم، سیاست‌های اوکراینی‌ها در برابر همسایه بزرگ و قدرتمندشان روسیه را هم اشتباه می‌دانم. اوکراین نباید حساسیت‌های روسیه در مورد ناتو را نادیده می‌گرفت، به خصوص که حالا مشخص شده کشورهای غربی به اوکراین، فقط به عنوان ابزاری برای تضعیف و به فرسایش کشاندن روسیه نگاه می‌کرده‌اند، با این حال این سیاست هیچ ربطی به ولادیمیر زلنسکی رئیس جمهور فعلی اوکراین نداشته است.

🔹سابقه درخواست اوکراین برای عضویت در ناتو به بعد از انقلاب غربگرایانه نارنجی در سال ۲۰۰۴ برمی‌گردد. با این وجود، کشورهایی مثل آلمان و فرانسه هرگز به این درخواست روی خوش نشان ندادند. با روی کار آمدن یانوکوویچ رئیس جمهور طرفدار روسیه در ۲۰۱۰ این بحث عملاً کنار گذاشته شد تا انقلاب میدان و برکناری یانوکوویچ در سال ۲۰۱۴ که دوباره همه معادلات را تغییر داد. معترضان ضد روسی در اوکراین خواهان عضویت اوکراین در اتحادیه اروپا و ناتو بودند و روسیه هم در انتقام، دست به اشغال سریع کریمه و مناطقی در دونتسک و لوهانسک زد. در انتخابات همان سال، پترو پوروشنکو به ریاست جمهوری رسید، سیاستمدار باسابقه و به شدت غربگرایی که همکاری‌ها با غرب را افزایش داده و اقداماتی علیه نفوذ روسیه در اوکراین پیش گرفت. با تلاش‌های او بود که پارلمان اوکراین با اکثریت قاطع، تلاش برای عضویت در اتحادیه اروپا و ناتو را به قانون اساسی افزود.

🔹در مقابل، ولادیمیر زلنسکی که بدون سابقه سیاسی در سال ۲۰۱۹ به ریاست‌جمهوری رسید در ابتدا تلاش داشت تا نسبت به پوروشنکو رویکرد متعادل‌تری در برابر روسیه اتخاد کند و اختلافات را با مذاکره حل کند که این تلاش‌ها به نتیجه‌ای نرسید، بحران ذره ذره تشدید شد و در نهایت به حمله روسیه به اوکراین در ابتدای سال ۲۰۲۲ انجامید.

🔹هر کس که با تاریخ بحران اوکراین ذره‌ای آشنایی داشته باشد هیچ تردیدی به خود راه نمی‌دهد که برخلاف آنچه انزواگرایان کم‌سواد آمریکایی می‌گویند شروع جنگ اوکراین هیچ ارتباطی به زلنسکی و تصمیمات او نداشت، بلکه ناشی از تصمیم برنامه‌ریزی شده پوتین برای واکنش به تهدیدات ناشی از گسترش ناتو به شرق و تصمیم جمعی اوکراینی‌ها برای پیوستن به این روند بود و اساساً هیچ اهمیتی نداشت که چه شخصی در اوکراین رئیس جمهور است. کینه روس‌ها و طرفدانشان (چه ترامپیست‌ها و چه ارزشی‌ها) از زلنسکی هم واقعاً هیچ ارتباطی به اقدامات او قبل از جنگ اوکراین ندارد بلکه به رهبری موثر او در برابر تجاوز روسیه بازمی‌گردد، اویی که بر خلاف آنچه بسیاری از تحلیلگران درباره فرار سریع دلقک سابق پیش‌بینی می‌کردند تصمیم گرفت بماند و نماد مقاومت کشورش شود.

🔻نقدآگین:
خواندنِ برشی از مقالۀ «آنچه شما در مورد اوکراین می‌دانید، احتمالا اشتباه است»، منتشره در بلومبرگ، به‌عنوان پیوستِ مکمل این بحث البته بد نیست:
با توجه به اینکه انتظار می‌رود دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور منتخب، به سرعت تلاش کند تا پس از تصدی ریاست جمهوری به جنگ در اوکراین پایان دهد، می‌خواهم به رایج‌ترین افسانه بپردازم: همه این تقصیر غربِ متجاوز است.

طبق این روایت که به ویژه در کشورهای جنوب جهان طرفدارانی پیدا کرده است، روسیه نیز قربانی استعمار غرب است و دو تحریک ناروا، آن را به حمله به اوکراین سوق داد: گسترش خصمانه سازمان پیمان آتلانتیک شمالی به سمت شرق و در سال ۲۰۱۴، کودتایی که توسط سیا در کی‌یف طراحی شد و اقلیت قومی روس در این کشور را با «انقراض» تهدید می‌کرد.

این موضوع اهمیت دارد زیرا اگر این ادعا درست باشد، برای پایان دادن به خونریزی کافی است که غرب درِ ناتو را به روی اوکراین ببندد و ارسال سلاح به اوکراین را متوقف کند.
در غیر این صورت، این تصمیمات صرفا به کرملین در دستیابی به اهدافش در زمینه فتح ارضی کمک خواهد کرد و شعاعی گسترده‌تر برای بی‌ثباتی را نوید می‌دهد.

روسیه قربانی قدرت‌های استعماری غربی است
وقتی صحبت از استعمار می‌شود، روسیه به اندازه کافی غربی است. تاریخ آن سرشار از گسترش امپریالیستی بی‌امان و فوق‌العاده موفقی بوده است که با وقفه‌های کوتاهی از شکست نظامی و فروپاشی امپراتوری همراه بوده است. به همین دلیل است که اتحاد جماهیر شوروی یک ششم مساحت خشکی زمین را در اختیار داشت. این همان طریقی است که روسیه منطقه‌ای به وسعت مصر را در «معاهدات نابرابر» غرب با چین تصرف کرد (بریتانیا هنگ کنگ را به دست آورد).


(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin
📘نقش زلنسکی در شروع جنگ اوکراین
— سنجشِ مدعایِ چپ‌‌های غرب‌ستیز و ترامپیست‌ها
(۲/۲)
این یک مشکل واقعی ایجاد می‌کند. از آنجا که امپراتوری‌های روسیه و شوروی پیوسته بودند – برخلاف امپراتوری بریتانیا، بعنوان مثال – اکثر روس‌ها واقعا مطمئن نیستند که مرزهای کشورشان باید در کجا باشد. همچنین برای آنها مشخص نیست که چرا افرادی که زبان روسی را به عنوان زبان اول خود صحبت می‌کنند می‌توانند چیزی غیر از روس باشند. در صورت شک، لطفاً مقاله طولانی را که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور، در سال ۲۰۲۱ در مورد اوکراین نوشت و سپس در سال بعد به افسرانی که برای حمله فرستاد، ابلاغ کرد، بخوانید.

آنچه مردم گرجستان، مولداوی و اوکراین و همچنین کشورهای بالتیک و (به طور پنهانی) قزاقستان را نگران می‌کند این است که استقلال آنها که سرانجام در سال ۱۹۹۱ به دست آوردند، ممکن است فقط یک وقفه دیگر در این داستان توسعه‌طلبی روسیه باشد. دارایی‌های سابق که برای پیوستن به سازمان پیمان آتلانتیک شمالی تلاش می‌کردند، این کار را برای محافظت در برابر واکنش مسکو انجام دادند که می‌ترسیدند در نهایت اتفاق بیفتد، و این اتفاق افتاده است.

گسترش ناتو پوتین را مجبور به واکنش کرد
درست است که هنگامی‌که شوروی در حال مذاکره با واشنگتن دربارۀ اینکه آیا آلمان متحد می‌تواند در ناتو باقی بماند یا خیر بود، اطمینان‌های شفاهی داده شد که از این امر برای گسترش پیمان به سمت شرق به ضرر مسکو استفاده نخواهد شد.

🔻این تعهدات به اتحاد جماهیر شوروی داده شد، نه به روسیه. چرا این تمایز مهم است؟ (مسکو همان مسکو است). زیرا زمانی که مرزها تا ۱۳۰۰ کیلومتر (۸۰۸ مایل) جابجا می‌شوند، انتظارات امنیتی معقول نیز تغییر می‌کنند، و از آنجایی که وقتی مقامات آمریکایی و اروپایی این اطمینان‌های کتبی را به میخائیل گورباچف، رئیس‌جمهور سابق شوروی، می‌دادند، استونی، گرجستان، مولداوی یا اوکراین مستقلی با نگرانی‌های امنیتی خاص خود وجود نداشت. وقتی امپراتوری‌ها در هم می‌شکنند، نقشه‌ها و شرایط تغییر می‌کنند.

از بین رفتن اتحاد جماهیر شوروی، نیازمند پیمان‌ها و توافق‌نامه‌های جدیدی برای تطبیق با ظهور ۱۵ کشور جدید بود. یکی از آنها یادداشت تفاهم بوداپست در سال۱۹۹۴ بود که در آن فرانسه، روسیه، ایالات متحده و انگلیس حاکمیت و مرزهای موجود اوکراین (و به طور جداگانه بلاروس و قزاقستان) را در ازای تسلیم شدن کی‌یف از زرادخانه هسته‌ای خود تضمین کردند.

ترتیب جدید دیگر، قانون تاسیس ۱۹۹۶ در مورد روابط متقابل، همکاری و امنیت بین ناتو و فدراسیون روسیه بود. در این توافق، ناتو متعهد شد – از جمله موارد دیگر – که اعضای جدید بلوک سابق شوروی را با ایجاد زیرساخت‌های لازم برای تقویت متعارف در مواقع اضطراری، «به جای استقرار دائمی نیروهای رزمی قابل توجه اضافی»، ادغام کند. انباشت نیروها تحریک‌آمیز تلقی می‌شد؛ گسترش حمایت‌های ماده ۵، بدون تغییر وضعیت نیروهای ناتو، یک اقدام بازدارنده بود.

اینها «قوانین توافق‌شده» بین ناتو و روسیه بودند – نه اطمینان‌های شفاهی که به گورباچف، رهبر کشوری متفاوت، داده شده بود. ناتو تا زمانی که روسیه این کار را نکرد، به تعهدات خود پایبند بود. این پیمان تا قبل از الحاق کریمه توسط روسیه در سال ۲۰۱۴، هیچ پایگاهی در قلمرو اعضای جدید شرقی خود ایجاد نکرد، زمانی که نیروهای کوچک موسوم به «سیم خاردار» را در آنها چرخش داد. و نه، این کار را نکرد و هنوز هم هیچ پایگاه نظامی در اوکراین نساخته است. وقتی مقامات کرملین برای ارائه شواهد برای این ادعا زحمت می‌کشند، به مراکز آموزشی اشاره می‌کنند – مراکز آموزشی پایگاه‌های نظامی نیستند؛ سعی کنید از یکی از آنها حمله‌ای را آغاز کنید تا متوجه شوید چرا.

بله، رزمایش‌های مشترک ناتو وجود داشت (هرچند در مقیاسی بسیار کوچکتر از روسیه) و عناصر یک سیستم دفاع موشکی بالستیک در لهستان و رومانی مستقر شدند. با این حال، هیچ تهدید امنیتی واقعی برای قلمرو روسیه وجود نداشت که بتواند به هیچ وجه حمله به همسایه را توجیه کند.

پوتین فقط می‌خواهد اوکراین بی‌طرف باشد
[... ادامه و متن کامل اینجا ...]


@iranjanejahan

📻 دلقک: زلنسکی یا عبدالکریمی؟
📻 سقوط تا عمق ابتذال فلسفی
📻 آرایِ بیژن عبدالکریمی در ترازو
📕عبدالکریمی را چه شده‌؟!
📺 بانمک‌ترین حرف عبدالکریمی در مناظره
📕سقوط ج.ا سقوط روسیه و چین؟!
📕درک وارونۀ فیلسوف محور مقاومت از امر ملی
📕خودرادیکال‌پنداری با ذهنی بسیجی‌‌مآب!
📕انحطاط تا اسفل‌ سافلین
📕دوگانه‌سوزی روشنفکرنمایان: مورد بیژن عبدالکریمی

.


#بین‌الملل #روسیه



🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘آلن واتس در برابر اسلام
— آرامش در سکوت یا هیاهو و قتال در پی کمال؟

✍🏻 #آنیچا_هدایت
(۱/۳)
🍁 واتس، این لائوتزویِ غربی، ما را به همان جایی می‌خواند که بوده‌ایم و نبوده‌ایم: لحظه. در نگاه او، حقیقت نه در کتاب‌ها و احکام، بلکه در همان چیزی است که زیرِ پای‌مان حس می‌کنیم، در بویِ خاکِ باران‌خورده، در چشمانِ کودکی که می‌خندد. او می‌گوید:
«هیچ مپویید، هیچ مجویید. حقیقت در همین‌جاست، در همین سکوتی که در ژرفایِ جان‌تان جا خوش کرده».

او ما را از تلاشِ بیهوده برایِ رسیدن به قله‌ای نامعلوم بازمی‌دارد و می‌گوید:
«تو خودت همان قله‌ای، ای انسان!».


💥 در سویِ دیگر، اسلام، این شترِ کینه‌توز و غران، انسان را به کاروانی می‌کشاند که مقصدی جز تباهی ندارد. این مکتب، انسان را از همین لحظۀ ساده و بی‌غش، به سوی آرمان‌هایی می‌راند که انسان، خویشتنِ خویش را در قمارِ رسیدن به آن‌ها، می‌بازد. چه باید کرد؟ باید از پیچ و خمِ شریعت و احکامِ خشنِ حجری - حجازی‌اش بگذری. و چه چیزی در این راه بدست می‌آوری؟ هیچ! تنها خود را درگیرِ متافیزیک و مفاهیمِ پیچیده‌ای می‌بینی که تو را از زندگیِ واقعی‌ات دور می‌کند و در آخر، تو را به یک «مجاهدِ مرگ‌پرست» تبدیل می‌کند. مجاهدی که باید با خود و جهان در ستیز باشد، و با هر که چون او نزیست، در قتال. در این راه، آرامش خاطر و سکون نفس، به یک خیانت و وسوسۀ شیطانی بدل می‌شود:
«کشتار (جهاد ابتدایی) بر شما مقرر شد، در حالی که برایتان ناخوشایند است. و چه بسا چیزی را ناخوش بدارید، در حالی که خیر شما در آن است؛ و چه بسا چیزی را دوست داشته باشید، در حالی که شر شما در آن است. و الله می‌داند و شما نمی‌دانید» (بقره، ۲۱۶).

«(این فرمان تقسیم غنایم)، همانند آن است که پروردگارت تو را به حق از خانه‌ات (به سوی جهادي ابتداییِ بدر) بیرون فرستاد، در حالی که گروهی از مؤمنان کراهت داشتند».

«آیا ندیدی کسانی را که به آنان گفته شد: 'دست از جنگ بکشید و نماز را برپا دارید و زکات بدهید.' اما چون دستور جنگ بر آنان نوشته شد، گروهی از ایشان، از مردم چنان ترسیدند که باید از الله می‌ترسیدند، یا حتی ترسی شدیدتر. و گفتند: 'پروردگارا! چرا قتال را بر ما واجب کردی؟ چرا ما را تا مدتی نزدیک به تأخیر نینداختی؟'» (نساء، ۷۷).

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چرا وقتی به شما گفته می‌شود: 'در راه خدا به سوی جهاد ابتدایی حرکت کنید'، بر زمین سنگینی می‌کنید و تنبلی نشان می‌دهید؟ آیا به زندگی دنیا به جای آخرت راضی شده‌اید؟ در حالی که متاع دنیا در برابر آخرت، جز اندکی نیست» (توبه، ۳۸).

«اهل مدینه و بادیه‌نشینانی که در اطراف آن‌ها هستند، نباید از همراهی با پیامبر خدا سر باز زنند و نباید جان خود را از جان او عزیزتر بدارند؛ چرا که هیچ تشنگی و رنج و گرسنگی در راه خدا به آن‌ها نمی‌رسد، و هیچ قدمی در جایی که کافران را به خشم آورد برنمی‌دارند و از دشمن به هیچ غنیمتی نمی‌رسند، مگر اینکه به حساب عمل صالح برای آنان نوشته می‌شود.» (توبه، ۱۲۰).

«و کسانی که ایمان آورده‌اند، می‌گویند: 'چرا سوره‌ای دربارهٔ جهاد نازل نمی‌شود؟' اما هنگامی که سوره‌ای محکم نازل می‌شود و در آن سخن از جنگ به میان می‌آید، کسانی را که در دل‌هایشان بیماری است می‌بینی که مانند کسی که در حال غش کردن از مرگ است، به تو نگاه می‌کنند. پس مرگ برای آن‌ها سزاوارتر است» (سوره محمد، آیه ۲۰).


🔺موضوعِ قتال در قرآن، یک تقابلِ فلسفی عمیق میانِ گرایشِ فطریِ انسان به صلح و زندگی و دستوراتِ اسلامی برای جهاد و تعرض به دیگری‌های عقیدتی را نمایان می‌سازد. در حالی که انسانِ سالم و طبیعی، ذاتاً به آرامش و دوری از خشونت و آبادانی و عشق به شکوفاسازیِ زندگی تمایل دارد، این عباراتِ قرآن این تمایل را نه تنها یک ضعف، بلکه یک گناه یا بیماریِ قلبی معرفی می‌کنند.

🍁 فلسفهٔ واتس بر پذیرشِ بی‌قید و شرطِ لحظهٔ حال و رهایی از تلاش برای «بهبود» یا «تکامل» تأکید دارد. از دیدگاهِ او، حقیقت در «هستیِ بی‌هدفِ» هستی نهفته است، نه در رسیدن به یک مقصدِ بیرونی.

🔺آیات قرآنیِ مربوط به قتال، همچون آیهٔ ۲۱۶ بقره که می‌گوید:
«جنگ بر شما مقرر شد، در حالی که برایتان ناخوشایند است»

مستقیما با این فلسفه در تعارض‌اند. این آیات، کراهت فطریِ انسان (حتی گرفتارانِ فرقۀ اسلام) از کشتار و خشونت را یک نقص تلقی می‌کنند که باید با پذیرشِ یک تکلیفِ الهی بر آن فائق آمد. در این نگرش، آرامشِ درونی و میل به صلح، بعنوانِ «سنگینی بر زمین» یا «بیماری در دل» توصیف می‌شود که مانعِ رسیدن به کمال و پاداشِ نهایی است. از نگاهِ واتس، این رویکرد، انسان را در یک وضعیتِ دائمی از تعارضِ درونی قرار می‌دهد؛ چرا که او باید با طبیعتِ خود مبارزه کند تا به هدفی برسد که خارج از لحظهٔ حال قرار دارد. این چرخهٔ بی‌پایانِ تلاش و نبرد، در نگاهِ واتس، ریشهٔ اصلیِ رنج است.

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin