📘چرا بعضیها بسیار حواسپرت هستند؟
✍🏻 دکتر #طاهر_علیزاده
🍂 یک اختلال و مشکلی وجود دارد که حتی برای خیلی از روانشناسان هم تا حدودی ناشناس و گنگ است، ولی طبق برخی شواهد، سومین اختلالیست که مردم بهخاطر آن به کلینیکها مراجعه میکنند.
🍂 برخی از افراد همیشه دچار حواسپرتی هستند، وسایل را گم میکنند، مطالب و کارها و قرار ها را فراموش میکنند، زیاد تصادف میکنند، توجه و تمرکزشان ضعیف است، مدام دچار پرش توجه میشوند و فکر میکنند حافظهشان ضعیف شدهاست و دنبال روشهای تقویت حافظه و یا دنبال دارو درمانی هستند.
🍂 بدن ما انسانها و سایر پستانداران در مواقع زخم و درد شدید، مکانیسمی دارد که در اون لحظۀ بحرانی، خیلی درد را متوجه نشویم و روی آن متمرکز نشویم تا بتوانیم یا از خطر (مثل شیر و پلنگ و تصادف) فرار کنیم، یا بدون غرق شدن در درد، خوب مبارزه کنیم تا شکست نخوریم.
🍂 اصولا هر درد، یک نشانه است. درد میگه به اون منطقه توجه کن؛ اگر نیاز به مراقبت و ترمیم هست انجام بده. تصور کنید سیستم درد نداشتیم، ممکن بود بخاطر عفونت جایی از بدن که بهراحتی قابل تشخیص بود، خیلی راحت بمیریم.
🍂 حالا همین شرایط را هم دربارۀ مسائل روانی هم داریم. بیشتر دردهای انسانهای مدرن، درد روانی هستند. وقتی در کودکی ضعیف و کمتوان هستیم، و نه امکان فرار هست و نه امکان مبارزه، و تجربۀ درد کشیدن خیلی عذابآور است، سیستم روان ما یک تکنیک موثری را به کار میبرد؛ بهجای توجه به دنیای بیرون به دنیای درون پناه میبرد، و خیلی متوجه نیست در دنیای بیرون چه اتفاقی میافتد.
🍂 فرض کنید بچه چهار سالهای هر روز توسط پدرش مورد تجاوز قرار میگیرد. این بچه چارهای جز قطع توجه از بیرون و پناه بردن به دنیای درون ندارد. ممکن است آنقدر غرق درون شود که دوستان خیالی و موجودات خیالی را ببیند (سریال پاتریک ملروز)، و خیلی به دنیای بیرون در آن لحظه توجه نکند؛ چون اگر بدون خودفریبی و بدون قطع توجه، با تجاوزِ پدر مواجه شود، ممکن است از شدت درد و عذاب و وحشت، از هم بپاشد. اسم این فرایندِ قطعِ ارتباط با بیرون، گسست یا dissociation است.
🍂 حالا همین کودک نهتنها در برخورد با تجاوز واقعی، بلکه در مواجهه با خاطرات تجاوز، آسیب، تنبیه، بیتوجهی و تحقیر و... به دنیای درون پناه میبرد؛ طوری که انگار در این دنیا نیست. وقتی شدت آسیبها آنقدر زیاد باشد که نتوانیم اتوماتیک این گسست را ایجاد کنیم، ممکن است دست به دامن چیزهایی شویم که این گسست را ایجاد میکنند؛ مثلا کوکائین، شیشه، هروئین و یا سیگار؛ هر چقدر مواد قویتری باشد، گسست شدیدتری هم ایجاد میکند؛ ممکن است سراغ سکس (یا بازی کامپیوتری، موبایل، اینترنت و ...؛ حتی بعضا نشخوار فکری و فکر زیاد مکانیزمِ «ایجاد گسست» هستند) بروند؛ چون در سکس هم امکان گسست فراهم است.
🍂 پس وقتی با بزرگسالانی مواجه میشویم که حواسپرت هستند، مدام تو خودشون هستند، وقتی باهاشون حرف میزنی، انگار ارتباطی ایجاد نمیشود، و فرد مدام میخواهد با مواد و دارو خودش را سِر کند، با گسست مواجه هستیم و احتمالا فرد با سابقۀ تجربۀ آسیبهای (تروما) زیاد در دوران رشد مواجه بودهاست که مجبور شده اینقدر بدن و ذهنش را سِر کند که کمتر درد بکشد، و به احتمال زیاد، مشکلی در حافظه و مغز نداریم و مساله نوع برخورد با تجربههای دردناک (چه خودشان چه زندهشدن و خاطرات آن) است.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin | @neoravankavi
✍🏻 دکتر #طاهر_علیزاده
🍂 یک اختلال و مشکلی وجود دارد که حتی برای خیلی از روانشناسان هم تا حدودی ناشناس و گنگ است، ولی طبق برخی شواهد، سومین اختلالیست که مردم بهخاطر آن به کلینیکها مراجعه میکنند.
🍂 برخی از افراد همیشه دچار حواسپرتی هستند، وسایل را گم میکنند، مطالب و کارها و قرار ها را فراموش میکنند، زیاد تصادف میکنند، توجه و تمرکزشان ضعیف است، مدام دچار پرش توجه میشوند و فکر میکنند حافظهشان ضعیف شدهاست و دنبال روشهای تقویت حافظه و یا دنبال دارو درمانی هستند.
🍂 بدن ما انسانها و سایر پستانداران در مواقع زخم و درد شدید، مکانیسمی دارد که در اون لحظۀ بحرانی، خیلی درد را متوجه نشویم و روی آن متمرکز نشویم تا بتوانیم یا از خطر (مثل شیر و پلنگ و تصادف) فرار کنیم، یا بدون غرق شدن در درد، خوب مبارزه کنیم تا شکست نخوریم.
🍂 اصولا هر درد، یک نشانه است. درد میگه به اون منطقه توجه کن؛ اگر نیاز به مراقبت و ترمیم هست انجام بده. تصور کنید سیستم درد نداشتیم، ممکن بود بخاطر عفونت جایی از بدن که بهراحتی قابل تشخیص بود، خیلی راحت بمیریم.
🍂 حالا همین شرایط را هم دربارۀ مسائل روانی هم داریم. بیشتر دردهای انسانهای مدرن، درد روانی هستند. وقتی در کودکی ضعیف و کمتوان هستیم، و نه امکان فرار هست و نه امکان مبارزه، و تجربۀ درد کشیدن خیلی عذابآور است، سیستم روان ما یک تکنیک موثری را به کار میبرد؛ بهجای توجه به دنیای بیرون به دنیای درون پناه میبرد، و خیلی متوجه نیست در دنیای بیرون چه اتفاقی میافتد.
🍂 فرض کنید بچه چهار سالهای هر روز توسط پدرش مورد تجاوز قرار میگیرد. این بچه چارهای جز قطع توجه از بیرون و پناه بردن به دنیای درون ندارد. ممکن است آنقدر غرق درون شود که دوستان خیالی و موجودات خیالی را ببیند (سریال پاتریک ملروز)، و خیلی به دنیای بیرون در آن لحظه توجه نکند؛ چون اگر بدون خودفریبی و بدون قطع توجه، با تجاوزِ پدر مواجه شود، ممکن است از شدت درد و عذاب و وحشت، از هم بپاشد. اسم این فرایندِ قطعِ ارتباط با بیرون، گسست یا dissociation است.
🍂 حالا همین کودک نهتنها در برخورد با تجاوز واقعی، بلکه در مواجهه با خاطرات تجاوز، آسیب، تنبیه، بیتوجهی و تحقیر و... به دنیای درون پناه میبرد؛ طوری که انگار در این دنیا نیست. وقتی شدت آسیبها آنقدر زیاد باشد که نتوانیم اتوماتیک این گسست را ایجاد کنیم، ممکن است دست به دامن چیزهایی شویم که این گسست را ایجاد میکنند؛ مثلا کوکائین، شیشه، هروئین و یا سیگار؛ هر چقدر مواد قویتری باشد، گسست شدیدتری هم ایجاد میکند؛ ممکن است سراغ سکس (یا بازی کامپیوتری، موبایل، اینترنت و ...؛ حتی بعضا نشخوار فکری و فکر زیاد مکانیزمِ «ایجاد گسست» هستند) بروند؛ چون در سکس هم امکان گسست فراهم است.
🍂 پس وقتی با بزرگسالانی مواجه میشویم که حواسپرت هستند، مدام تو خودشون هستند، وقتی باهاشون حرف میزنی، انگار ارتباطی ایجاد نمیشود، و فرد مدام میخواهد با مواد و دارو خودش را سِر کند، با گسست مواجه هستیم و احتمالا فرد با سابقۀ تجربۀ آسیبهای (تروما) زیاد در دوران رشد مواجه بودهاست که مجبور شده اینقدر بدن و ذهنش را سِر کند که کمتر درد بکشد، و به احتمال زیاد، مشکلی در حافظه و مغز نداریم و مساله نوع برخورد با تجربههای دردناک (چه خودشان چه زندهشدن و خاطرات آن) است.
.#زیستروان #روانکاوی #روانشناسی #مکانیسم_دفاعی #تروما #معرفی_فیلم #حواسپرتی #حواس_پرتی #معرفی_سریال #خودشناسی #سلامت_روان #حوادث_رانندگی #مواد_مخدر #اعتیاد #سیگار #ترک_اعتیاد
➖➖➖
🌾 @Naqdagin | @neoravankavi
Telegram
روانکاوی به زبانساده
🎬#معرفی_فیلم_روانشناختی🎬
با نمره خوب 8.1 از سایت imdb و جزو برترین های این سایت
🌱 مینی سریال پنج قسمتی و بسیار زیبای «پاتریک ملروز» با بازی درخشان بندیکت کامبریچ ،با محوریت ترومای روانی(آسیب شدید) و گسست .
یکی از مینی سریال های جذاب که از تماشای آن پشیمان…
با نمره خوب 8.1 از سایت imdb و جزو برترین های این سایت
🌱 مینی سریال پنج قسمتی و بسیار زیبای «پاتریک ملروز» با بازی درخشان بندیکت کامبریچ ،با محوریت ترومای روانی(آسیب شدید) و گسست .
یکی از مینی سریال های جذاب که از تماشای آن پشیمان…
Telegram
نقدآگین
🍂 دیروز، دوشنبه، در درهشهرِ استان ایلام، مبینا زینیوند، ۱۷ساله، بهخاطر عدم تمکین در قطع ارتباطش با پسری که هر دو خانواده از آن خبر داشتند، به دست پدرش و با تفنگ کشتهشد!
🍂 هر بار خبر قتلی ناموسی میرسد با خودم فکر میکنم حتماً باید دربارهی آن چیزی بنویسم، اما هربار آچمز میشوم و ناکام میمانم؛ چون نمیدانم چه بنویسم.
🍂 طبیعتاً دربارهی چیزی میتوانم بنویسم که آن را بفهمم، و نمیتوانم، ناتوانم، درماندهام از فهمیدن قتل ناموسی. نمیتوانم بفهمم پدری از بچگی تا به سن قتل دخترش که رسیده، چه آموخته که او را به این اقدام رسانده؟! از بچگی چه ارزشهایی را برای او معنا کردهاند در مدرسه و محله و دوستیها و مهمانیهای خانوادگی و کسبوکار؟ تشکیل خانواده و بچهدار شدن و دختری را به هفدهسالگی رساندن و او را کشتن! چرا؟!
🍂 چون آموزههای دینی و سنتی و قبیلهای و درونخانوادگیِ برخاسته از ضدفرهنگِ عقلماندهی دینی/سنتیِ خشونتطلبِ خشونتگرای نترس از خون ریختن از او این را میخواهد، و جامعهی عقبماندهای که پدری را به قتل دخترش سوق میدهد، بهخاطر معاشرتش با یک پسر، و بدتر از آن با یک دختر از نوع عاشقانهی همجنسخواهانه، بهخاطر خبرِ راست یا دروغِ معاشقهاش با یک پسر، یا دختر، بهخاطر - زبانم لال! - باردار شدنش بدون ازدواج از کسی معلوم یا نامعلوم، این جامعهی قبیلهای و جامانده در دل تاریخِ سرافکنده، پدرِ قاتل را قهرمانی غیور و پاککنندهی لکهی ننگِ مهدورالدم بودنِ ناموس خانوادهاش میشناسد، تا جایی که در پارهای اوقات، مذکران خانوادهی گسترده، برای بهدست آوردن این جایگاه در اجتماع، با هم رقابت میکنند.
🍂 با گوش خود هم از پدری شنیدم و هم از مادری که دربارهی دختر نوجوان یا جوانشان میگفتند زودتر شوهرش بدهند تا خیالشان (از سالم و سرِ جا و دستنخورده بودن سندِ دخترشان) راحت شود.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
🍂 هر بار خبر قتلی ناموسی میرسد با خودم فکر میکنم حتماً باید دربارهی آن چیزی بنویسم، اما هربار آچمز میشوم و ناکام میمانم؛ چون نمیدانم چه بنویسم.
🍂 طبیعتاً دربارهی چیزی میتوانم بنویسم که آن را بفهمم، و نمیتوانم، ناتوانم، درماندهام از فهمیدن قتل ناموسی. نمیتوانم بفهمم پدری از بچگی تا به سن قتل دخترش که رسیده، چه آموخته که او را به این اقدام رسانده؟! از بچگی چه ارزشهایی را برای او معنا کردهاند در مدرسه و محله و دوستیها و مهمانیهای خانوادگی و کسبوکار؟ تشکیل خانواده و بچهدار شدن و دختری را به هفدهسالگی رساندن و او را کشتن! چرا؟!
🍂 چون آموزههای دینی و سنتی و قبیلهای و درونخانوادگیِ برخاسته از ضدفرهنگِ عقلماندهی دینی/سنتیِ خشونتطلبِ خشونتگرای نترس از خون ریختن از او این را میخواهد، و جامعهی عقبماندهای که پدری را به قتل دخترش سوق میدهد، بهخاطر معاشرتش با یک پسر، و بدتر از آن با یک دختر از نوع عاشقانهی همجنسخواهانه، بهخاطر خبرِ راست یا دروغِ معاشقهاش با یک پسر، یا دختر، بهخاطر - زبانم لال! - باردار شدنش بدون ازدواج از کسی معلوم یا نامعلوم، این جامعهی قبیلهای و جامانده در دل تاریخِ سرافکنده، پدرِ قاتل را قهرمانی غیور و پاککنندهی لکهی ننگِ مهدورالدم بودنِ ناموس خانوادهاش میشناسد، تا جایی که در پارهای اوقات، مذکران خانوادهی گسترده، برای بهدست آوردن این جایگاه در اجتماع، با هم رقابت میکنند.
🍂 با گوش خود هم از پدری شنیدم و هم از مادری که دربارهی دختر نوجوان یا جوانشان میگفتند زودتر شوهرش بدهند تا خیالشان (از سالم و سرِ جا و دستنخورده بودن سندِ دخترشان) راحت شود.
.
#نقد_فرهنگ #زنان #حکومت_اسلامی#مهسا_امینی #نیکا_شاکرمی #حقوق_کودک #خشونت #خشونت_خانگی #خانواده #حوادث #آبرو #ناموس #زنکشی #خیانت #فقه #فقه_داعشی #جمهوری_اسلامی #حکومت_آخوندی #قومگرایی #فدرالیسم
➖➖➖
🌾 @Naqdagin