با این چهار زندانی سیاسی اهوازی چه کردید؟

چند روز پیش، خانواده‌های چهار زندانی محکوم به اعدام از مأمورین زندان سپیدار خواستند تا خبری از عزیزانشان به آن‌ها بدهند. مأموران به آن‌ها گفتند که این چهار نفر به زندان شیبان منتقل شده‌اند. اما وقتی خانواده‌ها به زندان شیبان مراجعه کردند، با انکار مسئولین آنجا روبه‌رو شدند که هیچ زندانی جدیدی به آنجا منتقل نشده است.

اکنون معلوم نیست آیا این افراد مخفیانه اعدام یا به مکان نامعلومی منتقل شده‌اند.

ناپدیدسازی قهری، ابزاری برای سرکوب و شکنجه مضاعف زندانیان و خانواده‌های آنهاست.

از طرفی، «حبیب دریس» و «سید سالم البوشوکه»، دو زندانی سیاسی عرب اهوازی و‌ هم پرونده‌ای چهار زندانی ناپدید شده فوق‌الذکر به تازگی از سوی خسرو طرفی، رئیس زندان مرکزی (شیبان) اهواز احضار شده‌اند.

خسرو طرفی در این دیدار به آن‌ها اعلام کرد: «حکم اعدام شما تأیید شده و هیچ تخفیف یا عفو و بخششی وجود ندارد و در صف اجرای حکم اعدام هستید.»

رئیس زندان شیبان اهواز به حبیب دریس و سید سالم البوشوکه هشدار داد که «ابتدا چهار هم‌پرونده‌ای شما (علی مجدم، معین خنفری، محمدرضا مقدم و سید عدنان موسوی) را برای اجرای حکم به زندان سپیدار منتقل کردیم و نوبت شما نیز خواهد رسید.»

با این وجود حضور آن چهار زندانی در زندان شیبان انکار می‌شود. چه بر سر آن‌ها آمده است؟

با توجه به اعدام مخفیانه آقای شارمهد، نگرانی در خصوص زندانیان سیاسی محکوم به اعدام بیش‌تر شده است.

با سپاس از ریما شیرمحمدی بابت انتشار اطلاعات فوق در شبکه اجتماعی ایکس


#ناپدیدسازی_قهری
#محمدرضا_مقدم
#معین_خنفری
#علی_مجدم
#عدنان_غبیشاوی
#نه_به_اعدام
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بلا باکستر: اگر دنیا رو می‌شناختم می‌تونستم بهترش کنم!

هری استلی: نمی‌تونی بهترش کنی! این واقعیت داره. دروغی به اسم دین رو قبول نکن! و نه سوسیالیسم و نه سرمایه‌داری! ما یک نوع جانوری از دست رفته‌ایم! اینو بدون که امیدواری سسته اما واقع‌بینی سست نیست! با واقعیت از خودت محافظت کن!

بلا باکستر: حالا فهمیدم تو چی هستی هری! یه پسر کوچولوی دل‌شکسته که تحمل درد دنیا رو نداره!

هری استلی: حق با توئه!

هر بار که گرفتارهای‌های انسان بالا می‌گیرند، سایه‌ی جنگ و محنت بیشتر بر سر آدم‌ها می‌افتد، می‌توان به این دیالوگ مشهورشده در فیلم «بیچارگان» فکر کرد.

فیلم "چیزهای بیچاره" یا ساده‌تر، «بیچارگان»، به کارگردانی یورگوس لانتیموس، با داستانی که در آن کمدی سیاه و عناصر فانتزی گنجانده شده، زن جوانی را نشان می‌دهد که توسط یک دانشمند غیرمتعارف به زندگی بازگردانده می‌شود. این فیلم، که بر اساس رمانی نوشته آلاسدایر گری ساخته شده، با مضامینی نظیر هویت، آزادی و محدودیت‌های اجتماعی در هم آمیخته است و زمینه‌ای برای تفسیرهای متفاوت، از جمله در رابطه با مسائل الهیاتی و خداناباوری، فراهم می‌کند.

شخصیتی که به نام "خدا" (یا گاد)، نمایانگر دکتر گادوین باکستر است که بلا باکستر را زنده می‌کند، فضایی را برای بحث در مورد مضامین آفرینش، کنترل و رهایی باز می‌کند. این تصویرسازی می‌تواند به عنوان نقدی به ساختارهای پدرسالارانه و اقتدار خدایی‌ای که بر زندگی و دانش اعمال می‌شود، تلقی شود. کنترل باکستر بر زندگی و فرایند یادگیری بلا، بازتابی از محدودیت‌های گسترده‌تر اجتماعی است و به نوعی اشاره به امکان زیر سوال بردن هنجارها و اقتدارهای موجود، از جمله جزمیات دینی و علمی دارد.

برای خواندن ادامه‌ی این یادداشت رجوع کنید به صفحه‌ی گفت‌وشنود در:

‏ https://dialog.tavaana.org/movie-3-poor-things/

#لانتیموس #بیچارگان #ایدئولوژی #ایدئولوژی_مدرن #دین #نجات_بخش #رستگاری #منجی

‏ @Dialogue1402

جمهوری اسلامی جمشید شارمهد، شهروند ایرانی-آلمانی را مخفیانه به قتل رساند.

آقای شارمهد، شهروند ۶۷ ساله ایرانی‌آلمانی رئیس رادیو «تندر»، که پیشتر ساکن آمریکا بود در تابستان سال ۱۳۹۹ در جریان سفری به امارات متحده عربی در دوبی توسط ماموران حکومت ایران ربوده و به این کشور منتقل شد. دخترش می‌گوید او در مسیر پرواز از فرانکفورت به بمبئی بود که ربوده شد.

"تندر" نام رسانه گروه "انجمن پادشاهی ایران" در لس‌آنجلس است که حکومت ایران از آن به عنوان یک "گروه تروریستی" یاد می‌کند.

حال حکم جمشید شارمهد در روندی ناعادلانه تایید شده در حالی که تمام روند دادرسی جمشید شارمهد بدون دسترسی به حق دفاع و بهره‌مندی از وکیل مدافع صورت گرفته است. بازداشت او اساسا نه یک بازداشت قانونی بلکه مصداق آدم‌ربایی بوده است که بر اساس قوانین بین‌المللی جرم محسوب می‌شود و روند قضایی و حکم صادره در نتیجه آن نیز کاملا غیرقانونی است. و تایید حکم او به نوعی فرمانی برای قتل حکومتی است.
اجرای حکم اعدام آقای شارمهد، قتل حکومتی است.

آقای شارمهد در دوران زندان از حقوق طبیعی خود محروم بود.

جمشید شارمهد به اتهاماتی ساختگی محکوم شد. او را مثل روح‌الله زم و حبیب اسیود ربودند و به قتل رساندند. این حکومت اگر بتواند باز هم شهروندان مخالف خود را می‌رباید و می‌کشد.
مماشات در برابر این حکومت تروریستی و مافیایی، باعث شده که به خود جرات چنین کارهایی بدهد. حکومتی که بر خون استوار شد و هزاران هموطن را در داخل و خارج مرزها به قتل رساند.
باندی مافیایی خطرناک و تباه‌کار که ایران را گروگان گرفته است.

تسلیت به خانواده شارمهد و به خصوص غزاله شارمهد عزیز


گفتگوی توانا با غزاله شارمهد
https://tavaana.org/friday10/

بررسی پرونده آقای شارمهد:
https://tavaana.org/case_jamshidsharmahd/

#جمشید_شارمهد #قتل_حکومتی #نه_به_اعدام #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

امیر گودرزی چگینی، جوان ۲۸ ساله اهل شهر قزوین، حدود ده روز است که توسط اطلاعات سپاه بازداشت شده است.

یکی از دوستان آقای چگینی، ضمن اطلاع‌رسانی درباره بازداشت ایشان، می‌گوید: «امیر وقتی در خانه پدرش تنها بوده، با هجوم ماموران بازداشت شده است. حدود ده روز است که او را برده‌اند و به مکان نامعلومی منتقل کرده‌اند. پس از بازداشت تا یک هفته خانواده اصلا خبری از او نداشتند، تا اینکه متوجه می‌شوند توسط سپاه بازداشت شده است. از علت بازداشت، اتهامات و محل نگهداری امیر اطلاعی در دست نیست. در ضمن به خانواده‌اش فشار آورده‌اند که اطلاع رسانی نکنند.»

ـ خانواده‌های محترم، حتما در روزهای اولیه بازداشت عزیزانشان اطلاع‌رسانی کنند. بازجویان غالبا تهدید می‌کنند که در صورت اطلاع‌رسانی شرایط بد خواهد شد، ولی دروغ می‌گویند. تجربه نشان داده که اطلاع‌رسانی خیلی موثر است.

#امیر_گودرزی_چگینی #امیر_چگینی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

غزاله شارمهد، فرزند زنده یاد جمشید شارمهد، ویدئویی از خود در سکوت و خشم منتشر کرد و ضمن انتقاد از دولت‌های آلمان و آمریکا، خواستار برخورد جدی با رژیم جمهوری اسلامی شد.
او در این ویدیو یک نماد درفش کاویانی را بر سینه نصب می‌کند و موهایش را به شکلی که یادآور مبارزات خیابانی زنان در جنبش مهساست، بالای سر می‌بندد.
خانم شارمهد خطاب به پدرش نوشت:
«پدر عزیز و قهرمان ایران، جیمی جان

در سکوت انتظار می‌کشم و پیوندمان فراتر از کلمات است. دقایقی دیگر وزارت خارجه آلمان و ایالات متحده با من صحبت خواهند کرد و ارزیابی خواهم کرد که آیا آن‌ها مدرکی در دست دارند که نشان دهد جهادی‌های بزدل رژیم اشغالگر اسلامی، از نفس تو ترسیده و تو را به قتل رسانده‌اند.»

او ضمن انتقاد از دولت‌های آمریکا و آلمان، نوشت
«در ساعات آینده خواهیم دید که آیا این دو دولت می‌توانند امشب به من بگویند:

۱- این دو دولت (آمریکا و آلمان) در طول ۴ سالی که شهروند آلمانی-آمریکایی خود را در دبی ربوده و به زور به ایران برده‌اند، چه اقدامی انجام داده‌اند؟ غیر از این‌که تو را در هر مذاکره‌ای تنها رها کرده‌اند، چه چیزی برای ارائه دارند؟

۲- چه مدرکی دارند که نشان دهد پدر، روزنامه‌نگار و آزادی‌خواه، جمشید شارمهد، به قتل رسیده است؟ آیا او را دیده‌اند؟ آیا جسد تو را دریافت کرده‌اند؟ آیا ایستاده‌اند و شاهد آخرین نفس‌های تو بوده‌اند، یا دوباره حرف جهادی‌های دروغگو را پذیرفته‌اند؟ ما مدرک می‌خواهیم!

۳- اگر خبر به‌طور قطعی تایید شود، آن‌ها باید فوراً تو را به خانه بازگردانند تا بتوانیم طبق آیین‌های زرتشتی ایرانی تو را به آرامش برسانیم و از تبدیل تو به یک بابی لوینسون دیگر جلوگیری کنیم.

۴- اگر این خبر هولناک تایید شود، به‌عنوان یک شهروند آلمانی-آمریکایی که به طرز بی‌رحمانه‌ای ربوده و شکنجه شده و برای چهار سال به‌عنوان گروگان نگه داشته شده و (در صورت تایید) توسط بزرگترین سازمان تروریستی دنیا به قتل رسیده (ظاهراً به تلافی حملات اسرائیل به رژیم) باید این اقدام اکنون پیامدهای جدی و فوری برای آن‌ها داشته باشد.»

او ضمن نام بردن سیاستمداران غربی افزود «آبا واقعاً قصد دارید همچنان خانواده ما را نادیده بگیرید و حتی جسد احتمالی پدرم را بی دفاع در دست تروریست‌ها رها کنید؟ ما هیچ گونه بیانیه یا تسلیتی را نمی‌پذیریم مگر آنکه شامل بازگرداندن فوری پدرم زنده یا مرده و مجازاتی سخت برای قاتلان رژیم اسلامی باشد.»

خانم شارمهد در انتها نوشت:
«اگر خبر دردناک تایید شود، باباجون، تنها می‌توانم بگویم که عشق و وظیفه من نسبت به تو و نقش رهبری تو در آزادی وطنمان فراتر از مرگ است.

پاینده ایران، کوبنده تندر»


#جمشید_شارمهد #نه_به_جمهورى_اسلامى
#نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دقایقی از زندگی جمشید شارمهد، زندگی‌ای که جمهوری اسلامی آن را گرفت.

جمشید شارمهد (۳ فروردین ۱۳۳۴ – ۷ آبان ۱۴۰۳) فعال سیاسی ایرانی-آلمانی و از اعضای انجمن پادشاهی ایران بود که مدیریت رادیو تندر را پس‌از ناپدیدشدن فرود فولادوند بر عهده داشت. شارمهد تابستان ۱۳۹۹ در دبی توسط مأموران وزارت اطلاعات ربوده شد. وی در ایران زندانی، شکنجه و در دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به اتهاماتی چون «افساد فی‌الارض» و «محاربه» محاکمه و به اعدام محکوم و در ۷ آبان ۱۴۰۳ اعدام شد.

به نوشته حسین باستانی، روزنامه‌نگار:
«اطلاعیه دادستانی در توجیه اعدام جمشید شارمهد، او را عامل «بمب‌گذاری در حسینیه سیدالشهدای شیراز» دانسته.
بعد از آن انفجار، شورای امنیت کشور صراحتا اعلام کرد: «انفجار هرگونه بمب یا انتقال مواد انفجاری از بیرون توسط عوامل و عناصر معاند اعم از داخلی و خارجی در این حادثه منتفی است.»
مدتی بعد نهادهای امنیتی، ادعا کردند تکذیب بمب‌گذاری در حسینیه دروغ مصلحتی بوده! آنها در توجیه موضع جدیدشان، مدعی شدند از عمد دروغ گفته بودند تا عاملان «بمب‌گذاری» را دستگیر کنند. این توضیح، البته کمتر کسی را متقاعد کرد، ولی بین سطور مهمی داشت: حضرات به‌ همین سادگی اعتراف می‌کردند که چگونه در موضوعات امنیتی، هر وقت «مصلحت» بدانند -و در بالاترین سطوح رسمی- اطلاعیه دروغ منتشر می‌کنند.»

شاهزاده رضا پهلوی در واکنش به قتل حکومتی جمشید شارمهد نوشت:
«رژیم سرکوبگر جمهوری اسلامی و رهبر حقیر آن، علی خامنه‌ای، با اعدام جمشید شارمهد، پرونده جنایات خود را سنگین‌تر کردند. از لحظه ربوده‌شدن در کشور ثالث تا لحظه قتل، شارمهد تحت شکنجه‌های مداوم بود و هرگز از حقوق اولیه انسانی و محاکمه‌ای عادلانه بهره‌مند نشد. حقیقت تلخ دیگر این است که با وجود شهروندی آلمان و اقامت دائم در آمریکا، او هرگز حمایت کافی از سوی دولت‌های آلمان و آمریکا دریافت نکرد و این دولت‌ها از اهرم‌های فشار خود بر جمهوری اسلامی برای آزادی یا دست‌کم نجات جان وی استفاده نکردند.

این جنایت هم‌چنین تایید دیگری است بر اینکه "اصلاح‌طلبانِ" به اصطلاح "میانه‌رو"، همواره نقابی فریبنده بر چهره این رژیم اهریمنی بوده‌اند تا در سایه سکوت و مماشات جامعه جهانی به سرکوب و اعدام ادامه دهد.

ضمن ابراز هم‌دردی عمیق با خانواده داغدار جمشید شارمهد، به‌ویژه فرزندانش غزاله و شایان، به آنان اطمینان می‌دهم که تا تحقق عدالت و مجازات آمران و عاملان این جنایت از پای نخواهیم نشست.»

#جمشید_شارمهد #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

شب‌زنده‌دار، عضو شورای نگهبان: برخی افراد می‌پرسند درس‌های حوزوی به چه دردی می‌خورد؟


نظر شما درباره این سوال چیست؟

#روحانیت_شیعه #حوزه_علمیه #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

بهراد آذرگان، موزیسین بهائی، به یازده سال حبس محکوم شد

بنا بر گزارش دریافتی، دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای بهراد آذرگان، روز ۱۵ مهر ماه ۱۴۰۳ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی برگزار شد و طی حکمی که روز اول آبان ماه ابلاغ شد، این شهروند بهائی به یازده سال حبس محکوم شده است.

بنا بر حکم صادره، آقای آذرگان بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به ۵ سال، بابت اتهام عضویت در جامعه بهائی به ۴ سال و بابت اتهام نشر اکاذیب به ۲ سال حبس محکوم شده است.
این شهروند بهائی علاوه بر این به ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور و فعالیت در فضای مجازی و مصادره‌ اموال ضبط شده در طی بازرسی منزل هم محکوم شده است.

بهراد آذرگان پیشتر در تاریخ ۲۹ مرداد ۱۴۰۳ در شعبهٔ سوم بازپرسی دادسرای امنیت حضور یافت و از هر گونه فعالیت در فضای مجازی منع شده بود.

یکی از مصادیق اتهامات این موزیسین بهائی، برگزاری کلاس موسیقی برای سنین مختلف بوده که نیروهای امنیتی این عمل را فعالیتی تبلیغی محسوب کرده‌اند.

لازم به ذکر است، پیش‌تر نیز در تاریخ ۱۲ تیر ماه ۱۴۰۳ ضابطین به منزل بهراد آذرگان شهروند بهایی ساکن طهران مراجعه کرده و اقدام به ضبط لوازم الکترونیکی مانند گوشی موبایل، لپ‌تاپ و غیره نموده بودند.
آقای آذرگان مطابق ابلاغیه در تاریخ ۱۳ مرداد ماه ۱۴۰۳ در شعبه سوم بازپرسی دادسرای امنیت به اتهام موضوع ماده ۵۰۰ و ۵۰۰ مکرر از قانون مجازات اسلامی حضور یافته و پس از بازداشت در تاریخ ۱۵ مرداد ماه ۱۴۰۳ باقید وثیقه‌ی پانزده میلیارد ریالی از زندان آزاد شده بود.

در صورتی که حکم صادره در دادگاه تجدید نظر تایید شود، حکم اشد (بالاترین حکم صادره برای اتهامات) یعنی پنج سال حبس قابل اجرا خواهد بود.

لازم به ذکر است بر اساس ماده ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی، برای اعضای اقلیت‌های دینی احکام سنگین و ناعادلانه‌ای صادر می‌شود و لازم است حقوقدان‌ها در این خصوص به طور جدی اعتراض کنند.
هرچند اصولاً بازداشت و محکوم‌کردن افراد به خاطر عقیده، بسیار ظالمانه و مغایر حقوق بشر است و محکوم شدن افراد بابت این اتهامات موید این است که این رژیم یک حکومت نرمال نیست.

#بهراد_آذرگان #بهائی #داستان_ما_یکیست #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

به این میگن عمق استراتژیک

محمد عمرانی، هنرمند مردمی، در این ویدیو ادعای جمهوری اسلامی در خصوص عمق استراتژیک و نیروهای نیابتی را به چالش می‌کشد.


جمهوری اسلامی با ادعای اینکه حمایتش از نیروهای تروریستی حماس و حزب‌الله و ... برای این است که جنگ به داخل مرزهای ایران کشیده نشود و به همین منظور چیزی یا عنوان «محور مقاومت» درست کرد.
اما حالا دیدیم که هم سران و نیروهای اصلی این گروه‌های تروریستی طی چند هفته کشته یا زخمی شدند و هواپیماهای اسرائیل هم به راحتی به داخل مرزهای ایران آمدند.

پس اینهمه هزینه برای چه بود؟
اصولا چرا باید در فکر جنگ‌افروزی بود؟ چرا صلح نه؟ چرا با جهان رابطه مسالمت‌آمیز نداشته باشیم؟!

#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
الکساندر روزنبرگ (متولد 1946)، فیلسوف علم آمریکایی و استاد دانشگاه دوک، به دلیل رویکرد مادی‌گرا و خداناباورانه خود در فلسفه شهرت دارد.

او از پیشروان دیدگاه نیهیلیستی و طبیعت‌گرایی علمی است که بر این باور است که جهان تنها از عناصر فیزیکی تشکیل شده و هیچ‌گونه واقعیت ماوراءالطبیعی مانند خدا یا روح وجود ندارد.

در کتاب خود، "راهنمای خداناباوران به سوی واقعیت"، روزنبرگ به تبیین دیدگاه‌های خداناباورانه خود پرداخته و توضیح می‌دهد که علم و طبیعت‌گرایی برای درک جهان کافی هستند.

او استدلال می‌کند که علم نه‌تنها به سوالات درباره جهان پاسخ می‌دهد، بلکه در موضوعات معنوی و اخلاقی نیز راه‌گشاست.

از دیدگاه او، معنا و اخلاق در جهان از طبیعت و نیازهای انسانی سرچشمه می‌گیرند، نه از منابع فراطبیعی.

او معتقد است که ذهن انسان، برخلاف باور رایج، ماهیتی مستقل از ماده ندارد و همه فعالیت‌های ذهنی انسان نتیجه فرایندهای مغزی و فیزیکی هستند. این نگاه رادیکال، روزنبرگ را به یکی از تاثیرگذارترین فیلسوفان خداناباور معاصر تبدیل کرده است.

#الکساندر_روزنبرگ #خداناباور #نهلیست #طبیعت_گرا #اخلاق #علم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402

پیوستن زندان کهنوج به کارزار «سه‌شنبه‌های‌ نه به اعدام» در چهلمین هفته این کارزار

«تایید حکم اعدام چهار تن از اعضای کارزار»

این روزها ماشین اعدام در حکومت مستبدِ ولایت فقیه، بی‌دنده و ترمز سرعت گرفته و سر باز ایستادن ندارد. در حکومت قرون وسطایی حاکم بر ایران روزانه شاهد گسترش فزاینده اعدام‌ها هستیم. از  ابتدای سال جاری تاکنون قریب به ۵۶۷ اعدام صورت گرفته که ۱۵۰ تن از محکومان تنها در مهرماه اعدام شده‌اند. به طوری که در هفته اول آبان ماه، ۲۷ تن به دار آویخته شدند و ۲۱ اعدام در ۳ روز اجرا شد. یعنی هر روز هفت اعدام.

متاسفانه روز گذشته، جمشید شارمهد پس از ۴ سال حبس ظالمانه اعدام شد. جمشید شارمهد تمام این مدت در بازداشگاه امنیتی محبوس بود و نهادهای امنیتی در چهار سال گذشته با هدف پنهان نگه داشتن شکنجه‌ها و نقض حقوق انسانی وی، اجاره انتقال جمشید شارمهد به بند عمومی را نداده بودند.

در اقدام سرکوبگرانه دیگر، روز ۴ آبان حکم چهار زندانی سیاسی _عقیدتی بلوچ توسط دیوان تایید و به اجرای احکام دادسرای امنیت تهران ارجاع داده شد؛ این چهار زندانی به نام‌های عیدو شه‌بخش، عبدالغنی شه‌بخش، عبدالرحیم قنبرزهی و سلیمان شه‌بخش از اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» هستند و در شرایط بسیار اسفبار نزدیک از ۱۶ ماه پیش در «بند امن» واحد سه زندان قزلحصار محبوس بوده و جانشان در خطر جدی است و هر لحظه احتمال اجرای حکم آنان وجود دارد.
در ادامه این سرکوب‌ها در چند روز گذشته بی‌دادگاه کیفری دو تهران، ۵ زندانی سیاسی زنِ محبوس در اوین را که به اعدام‌ها‌ی گسترده، اعتراض کرده بودند مجموعاً به ۲۷ ماه حبس اضافی محکوم نمود. که یکی از آنها زندانی سیاسی وریشه مرادی است که با اتهام واهی بغی روبرو بوده و خود در معرض حکم اعدام است. وی ۱۹ روز  است در اعتراض به صدور احکام عدام و گسترش آنها اعتصاب غذا کرده‌است.

با تمام این سرکوب‌ها و ایجاد رعب و وحشت در جامعه، اما مقاومت و ایستادگی همچنان ادامه‌ دارد. چنان‌که هفته گذشته همزمان با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» جمعی از خانواده‌های زندانیان محکوم به اعدام مقابل مجلس تجمع اعتراضی علیه اعدام برگزار نمودند. شعار نه به اعدام سر دادند و از نیروهای سرکوبگر نترسیدند. ما این شجاعت را ستایش می‌کنیم و به این خانواده‌های مقاوم درود می‌فرستیم.

در خبری دیگر، روز گذشته جمعی از زندانیان سیاسی زندان کهنوج استان کرمان، در نامه‌ای اعلام کردند که از این هفته به کارزار‌ «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» می‌پیوندند و در اعتصاب غذا خواهند بود.

اعضای این کارزار در چهلمین هفته خود در ۲۴ زندان مختلف، اعدامهای گسترده در ایران و همچنین ارجاع پرونده  ۴ زندانی بلوچ ـ که در دادگاهی بسیار مبهم و به دور از حق دادرسی منصفانه محکوم شده‌اند ـ را شدیداً محکوم می‌کند و از همه فعالان سیاسی، حقوق بشری و تمام وجدان‌های بیدار می‌خواهد صدای این زندانیان بی نام و نشان و تمام محکومان به اعدام باشند و خواهان حمایت عملی از خانواده‌های محکومان به اعدام هستند. ما همچنان تاکید می‌کنیم تنها راه توقف ماشین اعدام، اقدام و همبستگی جمعی است.

در هفته چهلم، زندانیان اعتصابی در زندان‌های زیر در اعتصاب هستند:

زندان اوین(بند زنان،بند ۴ و ۸)، زندان قزلحصار(واحد ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان تهران بزرگ، زندان خرم آباد، زندان اراک، زندان اسد آباد اصفهان، زندان نظام شیراز، زندان شیبان اهواز ، زندان بم، زندان مشهد، زندان لاکان رشت(بند زنان و مردان)،زندان قائمشهر، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان کامیاران و زندان کهنوج کرمان

سه‌شنبه‌ ۸ آبان ۱۴۰۳
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اعدام نکنید

تجمع مقابل مجلس در امتداد سه‌شنبه‌های نه به اعدام

جمهوری اسلامی زمانی که با بحران خارجی مواجه می‌شود، راه‌حل را در اعدام زندانیان در داخل کشور جستجو می‌کند! روز گذشته جمشید شارمهر نیز پس از سالها شکنجه و زندان، توسط حکومت اعدام‌شد.


#اعدام_نکنید #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‏ @dialogue1402

«روانشناسی و دین»
کارل گوستاو یونگ
معرفی کتاب

«… می‌خواهم مخصوصا تصریح کنم که از استعمال کلمه‌ی دین، اعتقاد به مسلک معینی را در نظر ندارم. اما این صحیح است که هر مسلکی در اصل از یک طرف به احساس مستقیم کیفیت قدسی و نورانی متکی‌ست و از طرف دیگر به ایمان، یعنی وفاداری و اعتماد به تاثیر عوامل قدسی و نورانی و تغییراتی که در وجدان انسان از آن تاثیر حاصل می‌شود. تغییر حالتی که در پولس رسول پیدا شد، مثال بارزی از این نکته است.» 

یونگ در این کتاب بر این نکته تاکید دارد که دین و روانشناسی هر دو به دنبال فهم و درک عمیق‌تری از معنای زندگی و نقش انسان در جهان هستند. یونگ در عین حال که به دین به عنوان یک واقعیت روانی نگاه می‌کند، به انتقاد از رویکردهای سنتی و خشک به دین نیز می‌پردازد و بر اهمیت تجربه شخصی و فردی دین تأکید می‌کند.

این اثر همچنین به موضوعات پیچیده‌ای چون نقش تصاویر آرکی‌تایپی و مفهوم «خود» یا self در تجربه دینی پرداخته و دین را به عنوان پلی بین خودآگاه و ناخودآگاه معرفی می‌کند. کتاب «روانشناسی و دین» توسط کارل گوستاو یونگ در سال ۱۹۳۸ به زبان آلمانی با عنوان Psychologie und Religion نوشته شد. این کتاب بر اساس مجموعه سخنرانی‌هایی است که یونگ در آن سال در دانشگاه ییل در آمریکا ارائه داد. بعدها این اثر به زبان‌های مختلف، از جمله انگلیسی، ترجمه و منتشر شد و به یکی از آثار مهم در تفسیر رابطه میان روانشناسی و دین تبدیل گردید.

«حقیقت این است که ما همیشه روی کوه آتشفشان زندگی می‌کنیم و تا جایی که می‌دانیم هیچ‌وسیله‌ای برای جلوگیری از یک انفجار احتمالی که اگر واقع شود هر چه را که در دسترس آن است نابود خواهد کرد، وجود ندارد. 

البته توصیه‌ پیروی از عقل و شعور انسانی بسیار پسندیده است؛ اما اگر روی سخن شما با جمعی دیوانه یا با توده اشخاص مبتلا به هیجان دسته‌جمعی باشد، تکلیف چه خواهد بود؟ بین این دو گروه، تفاوتی نیست! زیرا هم دیوانه و هم توده، [هر دو ] تابع نیروهای مخرب و غیرشخصی هستند.»

نکات تامل‌برانگیز و روانشناختی یونگ در خصوص کارکرد دین و آیین‌هایش برای کنترل انرژی روانی انسان، در سه فصل تقسیم‌بندی شده است: فصل اول: خودمختاری ضمیر ناخوداگاه؛ فصل دوم: اعتقادات دینی و رمز و نشانه‌های طبیعی؛ و فصل سوم: تاریخ و روانشناسی یک رمز طبیعی

این کتاب توسط فواد روحانی به فارسی برگردانده شده است. به نظر می‌رسد روحانی این کتاب را از ترجمه فرانسوی آن به فارسی برگردانده باشد. چاپ نخست این ترجمه در سال ۱۳۵۲ منتشر شد و چاپ هفتم آن در ۱۳۹۰ به همت شرکت انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شده است.

تیم پژوهشی گفت‌وشنود خواندن این اثر را به دوستداران مقولات دینی و ایمانی پیشنهاد می‌کند؛ خواندن این اثر تامل‌برانگیز برای آنانی که باورمند به هیچ دینی نیستند اما مایل‌اند که از نگاهی «برون‌دینی» (etic) به کارکرد دین بپردازند، الهام‌بخش خواهد بود.

برای مطالعه متن کامل این یادداشت به صفحه گفت‌وشنود مراجعه کنید:

‏ https://dialog.tavaana.org/psychologie-und-religion/

#یونگ #یونگ_پیامبر_عصر_جدید #معنویت_معاصر #روانکاوی #رواداری #دین #مدارا
‏ @dialogue1402

علیه فراموشی؛

نوروز ۱۴۰۱، مادر ابراهیم کتابدار در کنار مقبره کوروش کبیر:

«من اینجا آمده‌ام به این مرد بزرگ «کوروش کبیر» گله‌گی کنم. آبان۹۸ پسر من را با تیر زدند و کشتند. من آمده‌ام شکایتم را به این مردم بزرگ بگویم.

‏آی مردم ایران توجه کنید. این آقا دو بچه دارد، بی‌گناه رفت. از کرج آمده‌ام شکایتم را به این مرد بزرگ بگویم.
مرگ بر قاتل پسرم، مرگ بر این رژیم»


ویدئوی لحظه تیرخوردن ابراهیم کتابدار در ۲۵ آبان ۱۳۹۸ به‌سرعت در همان روزهای اعتراضات سراسری آبان ۹۸ در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. دوربین‌های مداربسته تصویری را از این جوان ۳۰ساله ثبت کردند که نشان می‌داد مقابل مغازه خود در مهدی‌آباد کیان‌مهر کرج ایستاده بود که با شلیک مستقیم گلوله نیروهای سرکوبگر حکومتی به قلبش بر زمین افتاد و درجا جان باخت.

اما آنچه نام ابراهیم را جهانی کرد، سکینه احمدی، مادر باشهامت او بود که تن به سکوت نداد و یک‌تنه خلاف خواسته نیروهای امنیتی حرکت کرد.

ابراهیم کتابدار پدر دو دختر بچه خردسال بود که حالا بدون پدر دارند بزرگ می‌شوند.

ما شهروندان دیگر چه مسئولیتی داریم و چگونه می‌توانیم از این مادر دادخواه حمایت کنیم؟

#دادخواهی #یاری_مدنی_توانا #آبان۹۸ #آبان_ادامه_دارد

@Tavaana_TavaanaTech

شعار «مرگ بر تلگرام و اینستاگرام» توسط حامیان فیلترینگ

نمایش تکراری و نخ نما از حامیان جمهوری اسلامی که به صورت فعال در این شبکه‌های اجتماعی و پیام رسان های فیلتر شده حضور داشته و در حال فعالیت هستند.
کاربرانی که حتی اقدام به خرید و تهیه تیک آبی و پرداخت هزینه دلاری برای آن کرده‌اند و حالا در مواقع نیاز وارد خیابان‌ها شده و شعارهای علیه رفع فیلترینگ و شبکه‌های اجتماعی جهانی سر می‌دهند.

گرانی نان، لبنیات، افزایش قیمت دلار و سکه بصورت ثانیه‌ای، مهاجرت نخبگان، کوچک شدن لحظه‌ای سفره مردم، اقتصاد پوسیده و داغون دغدغه این جماعت نیست!

#فیلترینگ #ارزشی

@tavaanatech

انتصاب یک معمم به نام حسنخانی به عنوان معاون وزیر ورزش

این معمم‌ها چه نقش و فایده‌ای در دستگاههای دولتی دارند؟

آیا تجربه‌ای از مواجهه با معمم‌ها در دستگاههای دولتی دارید؟ کیفیت کار آنها از کارمندان عادی بالاتر است؟ در مجموع چه کاری را به آنها سپرده‌اند که انجام آن در شرایط عادی از عهده سایر کارمندان و کارکنان برنمی‌آید؟


#روحانیت_شیعه #رانتخواری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
جاویدنام کومار درافتاده، نوجوان شانزده ساله پیرانشهری در هشتم آبان ۱۴۰۱ در پیرانشهر کشته شد.

یک شاهد عینی درباره نحوه کشته شدن کومار به «هه‌نگاو» گفته بود: «دو سمند سبز و سفید بدون پلاک پس از توقف با اسلحه ته‌پر و از فاصله سه متری به سوی کومار تیراندازی کردند» و «دو نوجوان دیگر همراه کومار بوده‌اند که یکی از آنها نیز همان‌زمان توسط نیروهای حکومتی ربوده شد.»

کومار درافتاده در آخرین پست اینستاگرامی خود ترجمه‌ای شعری را بازنشر کرده بود: «ما مردم خاورمیانه هستیم، بعضی‌ھامان در جنگ كشته می‌شويم، بعضی در زندان، بعضی در جاده، بعضی در دريا، حتی بلندترين كوه‌ها هم انتقام تنهايی‌شان را از ما می‌گيرند، چرا كه ما شغل‌مان مردن است.»

پدر رنجور کومار در مراسم خاک‌سپاری پسرش گفت: «این پسرم ٢٥ مرداد به دنیا آمد اسمش را کومار گذاشتم، خوشبختم که در راه آزادی و وطن شهید شده است، خوشبختم که شهید شد، از دیشب جگرم تکه تکه شده اما فدای این خاک و آزادی شد، به خدا همه ما را خواهند کشت، به خدا بیگناه بود.»

پدر کومار ادامه داد : «پسرم در بچگی شهید شد، بالغ نشده، کومار پسر من نیست، پسر تمام ملت‌های تحت ستم است، کومار خیلی بی‌گناه بود، به اندازه سن کم‌اش، مامورها فکرکردند دیو بزرگی است، من بعدا فهمیدم چقدر کومار بزرگ بود، اگر دیکتاتورها پسر خودشان این‌طور به ناحق کشته‌می‌شد حاضر بودند خون هزار بچه دیگر را بریزند، خون ما را بی‌دلیل می‌ریزند تا خودشان را بی‌گناه نشان دهند.»

سال گذشته، حسن درافتاده، پدر کومار را احضار و بازداشتی چند ساعته کردند و از او خواستند تولد کومار را در سکوت برگزار کند، آن‌ها حتی از سادگی و دل شکسته یک پدر نیز می‌ترسند.

حق حیات انسانی مهم‌ترین و اساسی‌ترین حقی است که در سال گذشته (۱۴۰۱) به‌ویژه در جریان خیزش انقلابی زن، زندگی، آزادی از شهروندان در ایران سلب شد.


#کومار_درافتاده #دادخواهی #پیرانشهر #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech