از نخستین روزهای شکل‌گیری جمهوری اسلامی در سال ۱۳۵۷، آموزش و پرورش و دانشگاه‌ها به‌عنوان مهم‌ترین ابزارهای تربیت نیروی انسانی و کنترل فرهنگی جامعه، هدف مهندسی ایدئولوژیک قرار گرفتند. سیاست‌های حذف و جذب در این عرصه، نه‌فقط ابزار مدیریت آموزشی، بلکه ابزاری برای تضمین وفاداری عقیدتی به نظام سیاسی ـ مذهبی جدید بود. این روند که با تصفیه‌های گسترده در سال‌های نخست انقلاب آغاز شد، تاکنون با شدت و ضعف ادامه یافته و گروه‌های گوناگونی را از حق آموزش، تدریس و خدمت در نهادهای علمی محروم کرده است.

▪️دهه ۶۰: تصفیه‌ انقلابی و آغاز گزینش عقیدتی

در سال‌های ابتدایی پس از انقلاب، تصفیه‌ گسترده‌ای در مدارس و دانشگاه‌ها آغاز شد؛ معلمانی که به اتهام عضویت در گروه‌های سیاسی، باورهای متفاوت دینی، یا حتی سکوت در برابر نظام جدید شناخته می‌شدند، از کار اخراج شدند.

معلمان بهائی نخستین گروهی بودند که به‌صورت سیستماتیک و بی‌هیچ امکان دفاع، از کار برکنار شدند. صدها معلم باتجربه تنها به دلیل باور دینی‌شان اخراج شدند.

یهودیان و مسیحیان نیز با محدودیت‌هایی مواجه شدند. گرچه در قانون اساسی اقلیت رسمی محسوب می‌شوند، اما در عمل، فقط در مدارس خاص خودشان می‌توانستند فعالیت کنند و برای تدریس در مدارس عمومی باید وفاداری سیاسی خود را به نظام ثابت می‌کردند.

معلمان اهل سنت در مناطقی چون کردستان، سیستان و بلوچستان، و خوزستان نیز به‌کرات به‌دلیل عدم انطباق کامل با ساختار شیعه‌محور نظام سیاسی کنار گذاشته شدند یا از ارتقا شغلی بازماندند.

◾️شیعیان منتقد؛ از درون حذف شدند

یکی از جنبه‌های کمتر گفته‌شده اما بسیار مهم، حذف خودی‌هاست: معلمان و استادان شیعه‌ای که با تفسیر رسمی از اسلام و ولایت‌فقیه زاویه داشتند.

اعضای نهضت آزادی، ملی‌مذهبی‌ها، طلاب روشنفکر یا حتی مبارزان سابق، در دهه ۶۰ تا ۸۰ هدف تصفیه‌های خاموش قرار گرفتند.

افراد به‌خاطر عدم شرکت در نماز جماعت، یا سبک زندگی غیرسنتی، در مراحل گزینش رد می‌شدند یا از تدریس محروم می‌ماندند.

◾️گزینش؛ سازوکار دائمی وفاداری‌سنجی

از دهه ۷۰ به بعد، با تثبیت ساختارهای رسمی گزینش، این روند به‌جای تصفیه‌های صریح، به‌شکلی سیستماتیک و نهادینه ادامه یافت.

فرم‌های گزینش استخدامی در آموزش‌وپرورش، پر از سؤالات عقیدتی بود: «نظر شما درباره ولایت‌فقیه چیست؟ آیا در جلسات قرآن شرکت می‌کنید؟ خانواده شما در مراسم مذهبی چه نقشی دارد؟»

گزارش‌های محلی، تحقیقات میدانی، و استعلام‌های امنیتی از بسیج، حراست و وزارت اطلاعات در سرنوشت داوطلبان نقش کلیدی داشتند.

حتی مسلمانان معتقدی که به دلایل سیاسی یا مدنی با حاکمیت زاویه داشتند، بارها قربانی همین سیستم شدند.

◾️دهه‌های اخیر: موج جدید حذف و محدودیت

در دهه ۱۳۹۰ و ۱۴۰۰، فشارهای امنیتی و گزینشی بر معلمان و استادان ابعاد تازه‌ای یافت. علاوه بر بهائیان، اهل سنت و سایر اقلیت‌ها، این‌بار تعداد زیادی از معلمان مسلمان و شیعه که در جنبش‌های صنفی، مدنی یا شبکه‌های اجتماعی فعالیت می‌کردند، نیز با محرومیت مواجه شدند.

معلمانی که از وضعیت اقتصادی انتقاد می‌کردند یا در اعتصاب‌های صنفی شرکت داشتند، به اتهام «تشویش اذهان عمومی» و «عدم التزام عملی به اسلام» بازداشت، اخراج یا تعلیق شدند.

در جریان اعتراضات مردمی (به‌ویژه آبان ۹۸ و جنبش زن، زندگی، آزادی در ۱۴۰۱)، ده‌ها معلم و استاد دانشگاه به‌خاطر اظهارنظرهای مدنی یا همدلی با دانش‌آموزان بازداشت یا از تدریس محروم شدند.


◾️ حذف سرمایه انسانی به نام وفاداری

آنچه در چهار دهه گذشته رخ داده، شکلی از «مهندسی فرهنگی و نیروی انسانی» است که به‌جای مهارت، دانش و تجربه، بر اساس وفاداری ایدئولوژیک صورت گرفته است.

نظام آموزش‌وپرورش ایران، به‌جای تنوع فکری و دینی، به بازتولید یک تیپ مشخص فرهنگی و عقیدتی تن داده است.

و این همه، در حالی‌ست که آموزش سالم، نیازمند تنوع، گفت‌وگو، و احترام به تفاوت‌هاست؛ چیزی که چهار دهه سیاست حذف عقیدتی آن را پیوسته تهدید کرده است.

#آموزش_ایدئولوژیک #روز_معلم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

قربانیان آموزش ایدئولوژیک

«آموزش مذهبی و ترسوندن بچه‌ها از شش-هفت سالگی از “آتیش جهنم” و “خشم خدا” و “اجبار به حجاب” و “چادر” و “انجام امور دینی” – مخصوصا در مدارس دخترانه – مصداق بارز کودک‌آزاری‌ست. به عنوان یک دهه‌هفتادی عرض می‌کنم که واقعا روح و روانم از این آموزش‌ها آسیب دیده بود. »

این روایتی است که یکی از مخاطبان آموزشکده توانا چندی پیش در صفحه اینستاگرام این آموزشکده بیان کرده بود و در گزارشی با عنوان «خشم خدا در مدارس ایران» در این آموزشکده بازتاب یافت.

اما این محدود به یک روایت یا دو روایت خاص نیست یا محدود به دانش‌آموزان نیست. چنان‌که چندی پیش در صفحه اینستاگرام «گفت‌وشنود»، روایتی بسیار کوتاه از یک آموزگار آزاداندیش بازتاب یافت که برای گردانندگان این صفحه نوشته بود:

«به دلیل باور متفاوت و تشویق دانش‌آموزان به مطالعه، اخراج و تهدید به برخورد قضایی شدم.»

فرض بگیریم که حتی این نوع سیاست‌گذاری موفق به تاثیرگذاری بر این کودکان شود. آیا آنان افرادی اهل مفاهمه بار می‌آیند؟

متن کامل را می‌توانید در وبسایت گفت‌وشنود بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/victims-of-ideology-education-iran/

لینک یوتیوب:
https://youtu.be/mtZ-pk9GF30

لینک ساندکلاد:
https://on.soundcloud.com/QW2Z6ShFCRMuQ6ug6

#گفتگو_توانا #قربانیان_آموزش #آموزش_ایدئولوژیک #حقوق_بشر #تفکر_انتقادی

@dialogue1402

‌
‌
پیام قابل تامل همراه گرامی صفحه گفت‌وشنود دارای نکته مهمِ لزوم آموزش غیر عقیدتی به کودکان و نوجوانان و تاثیر کادر آموزشی غیر مذهبی در سرنوشت و آینده کودکان است.

فرآیند آموزش، انتخاب کادر آموزشی و مطالب درسی در جمهوری اسلامی با هدف تربیت ایدئولوژیک تنظیم می‌شود و این مساله در شکل‌گیری شخصیت و آینده کودکان و نوجوانان نقش خواهد داشت.

شما چه تجربه‌ای از آموزش و برخورد مذهبی و عقیدتی در محیط آموزشی دارید؟
آیا آموزش‌های مذهبی و آموزگاران مذهبی را مناسب می‌دانید یا ترجیح می‌دهید فرزندانتان در یک محیط علمی و مستقل از مذهب تحصیل کنند؟

#حکومت_مذهبی #آموزش_ایدولوژیک #باورمندان #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

علیه فراموشی

امام‌جمعه موقت اصفهان، تیرماه ۱۴۰۱ گفته بود:
«گریه بچه‌ها با «سلام فرمانده» دستاورد ساده‌ای نیست.»

جمهوری اسلامی کودکان ایران را این‌گونه می‌خواهد.
وقتی که متولیان امور در جمهوری اسلامی، به شستشوی مغزی کودکان و نقض حقوق آن‌ها افتخار می‌کنند، دیگر چه می‌توان گفت؟

ترویج ایدئولوژی و القای یک تفکر سیاسی خاص به کودکان، ‏مصداق بارز نقض حقوق کودک از طریق نقض حق آزادی عقیده و نقض مصونیت از تبعیض به دلیل نادیده گرفتن سایر باورها است.
بی‌راه نیست اگر طالبان را صادق‌تر از جمهوری اسلامی بدانیم، که اگر البان مخالف قانون و حقوق بشر رفتار می‌کند، ادعای آن را هم ندارد.

در این وانفسا مسئولیت والدین و آموزگاران برای جلوگیری از شستشوی مغزی شدن کودکان و نوجوانان با استفاده از ترویج تفکر انتقادی و عقلانیت سنگین‌تر است.


#سلام_فرمانده #سلام_درمانده #حقوق_کودک #آموزش_ایدئولوژیک
#یاری_مدنی_توانا #ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

‌
آموزش گفت‌وگو به کودکان یکی از پایه‌ای‌ترین مهارت‌هایی است که باید از سال‌های نخست زندگی، به‌ویژه در محیط خانواده آغاز شود. کودک در خانه می‌آموزد چگونه احساسات و خواسته‌های خود را بیان کند، به دیگران گوش دهد و درک متقابل را تجربه کند. والدین با ایجاد فضایی امن و صمیمی که در آن کودک اجازه داشته باشد آزادانه حرف بزند، با او مشورت شود و نظرش شنیده شود، به او می‌آموزند که گفت‌وگو راهی برای ارتباط سازنده با جهان پیرامون است، نه صرفاً وسیله‌ای برای مطالبه یا دفاع.

آموزش‌های پیش‌دبستانی می‌توانند این بنیان خانوادگی را گسترش دهند و ساختاریافته‌تر کنند. کودکان در محیط‌های آموزشی، در کنار همسالان خود، یاد می‌گیرند چگونه در گفت‌وگوها شرکت کنند، نوبت بگیرند، مخالفت کنند بدون آنکه پرخاشگر باشند و حتی چطور راه‌حلی مشترک برای یک مشکل بیابند. برنامه‌هایی که بر تقویت مهارت‌های ارتباطی، کار گروهی و بازی‌های نقش‌محور تمرکز دارند، فرصت‌های بی‌نظیری برای تمرین گفت‌وگو در موقعیت‌های مختلف فراهم می‌آورند.

رشد اجتماعی کودک تا حد زیادی به توانایی او در تعامل مؤثر با دیگران بستگی دارد، و این تعامل مؤثر بدون مهارت گفت‌وگو ممکن نیست. کودکی که بتواند با دیگران ارتباط سازنده برقرار کند، در آینده با احتمال بیشتری دوست پیدا می‌کند، از پس چالش‌های گروهی برمی‌آید و تعارض‌ها را با گفت‌وگو حل می‌کند. چنین کودکی نه‌تنها در زندگی شخصی و تحصیلی موفق‌تر است، بلکه به سلامت روان و اعتماد به نفس بالاتری دست می‌یابد.

در نهایت، جامعه‌ای که کودکان آن از همان آغاز زندگی با فرهنگ گفت‌وگو پرورش یافته‌اند، جامعه‌ای مداراگر، متفکر و مشارکت‌جو خواهد بود. سرمایه‌گذاری روی مهارت گفت‌وگو در نسل‌های نو، نوعی سرمایه‌گذاری فرهنگی و اجتماعی است که نتایج آن در سال‌های آینده نمایان می‌شود؛ جایی که اختلاف‌نظرها نه با خشونت یا انزوا، بلکه با تعامل، تفاهم و گفت‌وگوی سازنده مدیریت می‌شوند. این مسیر ما را به سوی نسلی گفت‌وگو‌محور، جامعه‌ای زنده و آینده‌ای روشن‌تر سوق می‌دهد.

#آموزش #آموزش_سکولار #آموزش_کودکان #فرهنگ_گفتگو #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
در چین، افراد زیر ۱۸ سال از نظر قانونی از داشتن هرگونه وابستگی رسمی به دین منع شده‌اند. سیاست‌های دولت محدودیت‌هایی بر آموزش و فعالیت‌های مذهبی کودکان اعمال می‌کند.

تحصیل در مدارس مذهبی، کلاس‌های دینی و مدرسه‌های تابستانی مذهبی برای کودکان ممنوع است. کلیساها، مساجد و معابد مجاز به ارائه آموزش دینی به کودکان نیستند. مقامات محلی نظارت شدیدی بر جلسات مذهبی دارند و در صورت حضور کودکان، مجازات‌هایی برای برگزارکنندگان در نظر گرفته می‌شود. در سال‌های اخیر، هزاران مدرسه مذهبی مسلمانان (مدارس قرآنی) تعطیل شده است.

در برنامه‌های درسی مدارس چین، دانش‌آموزان با آموزه‌های حزب کمونیست چین (CCP) آموزش می‌بینند که بر ایدئولوژی کمونیستی و نفی ادیان تأکید دارد. آموزش‌های مذهبی در مدارس به‌طور کامل ممنوع است. مدارس باید کودکان را از "جدایی‌طلبی و افراط‌گرایی" دور کنند.

بعضی ناظران می‌گویند پیامدهای این سیاست، کاهش انتقال باورهای مذهبی از والدین به کودکان و تشدید کنترل دولت بر اعتقادات و ارزش‌های اجتماعی است. منتقدان می‌گویند ممنوعیت آزادی دینی برای کودکان، نقض حقوق بشر و آزادی عقیده است.

از سوی دیگر، مدافعان می‌گویند نتیجه این سیاست، ترویج جامعه‌ای سکولار و مبتنی بر دانش علمی، کاهش افراط‌گرایی دینی، تقویت هویت ملی، و افزایش تمرکز بر توسعه اقتصادی است.

منبع: رویترز

#چین #باور #آموزش_سکولار #آموزش_مذهبی_کودک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402

‌
رهبران سیاسی در ترویج اخلاق مدارا و جلوگیری از دیگرستیزی، نقشی بنیادین در شکل‌دهی ذهن و منش نسل‌های آینده دارد.

آن‌ها با گفتار، رفتار و سیاست‌های خود الگوهای اجتماعی می‌سازند که مستقیماً بر نظام آموزشی، رسانه‌ها و فرهنگ عمومی تأثیر می‌گذارد.

هنگامی که رهبران بر تفاهم، احترام متقابل و همزیستی تأکید می‌کنند، جامعه به‌سوی پذیرش تفاوت‌ها و پرورش نسلی بردبارتر حرکت می‌کند.

در مقابل، رهبرانی که با زبان نفرت، تبعیض یا دشمن‌سازی سخن می‌گویند، بذر خشونت و شکاف را در دل آموزش و تربیت می‌کارند. آینده از رهبرانی می‌گذرد که مدارا را نه شعار، بلکه منش عملی خود قرار دهند.

#اخلاق #مدارا #رواداری #دیگری_ستیزی #آموزش #سکولاریسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌

سازمان پیشاهنگی بریتانیا برگزاری اردوی تابستانی کودکان را که با حمایت یک خیریه حامی رهبر جمهوری اسلامی، برنامه‌ریزی شده بود، به دلیل «خطرات امنیتی» لغو کرد.

اردو «ولایت» که توسط موسسه «ماموریت اسلامی اهل‌البیت» مستقر در شمال‌غرب لندن برگزار می‌شد، قرار بود در شهریورماه ویژه کودکان ۹ تا ۱۴ ساله، برگزار شود و شامل فعالیت‌هایی چون تیراندازی با کمان و سخنرانی‌های اسلامی بود.

به گزارش نشریه جویش کرونیکل، پیشاهنگان بریتانیا اعلام کردند رزرو این اردو را به دلیل «خطر برای امنیت تمامی افراد» لغو کرده‌اند و نسبت به ناتوانی در «تامین کامل امنیت محیط وسیع محل اردو در برابر احتمال ایجاد اختلال» ابراز نگرانی کرده‌اند.

موسسه «ماموریت اسلامی اهل‌البیت» در واکنش گفت که برگزاری اردو را «به دلیل تهدیدات جدی علیه امنیت کودکان» به تعویق انداخته است.

این موسسه افزود «گروه‌های لابی خارجی، رسانه‌ها و تندروهای راست‌گرا» اتهاماتی بی‌اساس مطرح کرده‌اند که «خطر را افزایش داده و دیگران را به آسیب رساندن به کودکان در بریتانیا تشویق می‌کند.»


#آموزش_ایدئولوژیک #جمهوری_اسلامی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402

🔴 محسن قرائتی،‌ رییس ستاد اقامه نماز جمهوری اسلامی، با تاکید بر اجرای نماز برای دانش‌آموزان در مدارس گفت: «معلمان، مدیران و مسئولان موظفند که دانش‌آموزان را به نماز ترغیب کنند و مزه نماز را هم بچشند هم بچشانند.»

او افزود: «مسئله نماز را خداوند تاکید کرده است و مسئولان باید در این زمینه همت مضاعف بگذارند.»
قرائتی اضافه کرد: «ضرورت دارد وظیفه خود را به عنوان انسان در مقابل بخشنامه‌ای که خداوند به ما داده است اجرا کنیم و بندگی خداوند را به خوبی به‌جا آوریم.»

🟢 این اظهارات درحالی‌است که بر اساس نظر کارشناسان آموزش،اجبار به شرکت در نمازهای گروهی و مناسک مذهبی بدون اختیار می‌تواند موجب احساس فشار و کاهش اعتماد به نفس در کودکانی شود که باورهای متفاوتی دارند یا از محیط مذهبی فاصله دارند.

همچنین، چنین برنامه‌هایی روحیه‌ پرسشگری و تفکر انتقادی را در کودکان سرکوب می‌کند و آن‌ها را به پذیرش بی‌چون و چرای مفاهیم مذهبی سوق می‌دهد.

کارشناسان اموزشی تاکید دارند که، ایجاد فضای آموزش آزاد و بدون اجبار می‌تواند به توسعه رشد ذهنی و روحی کودکان کمک کند.

#نماز #آموزش_سکولار #آموزش_مذهبی_کودک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402