آموزشکده توانا
49K subscribers
41.8K photos
41.7K videos
2.57K files
21.8K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
خواهر جاویدنام، محمود احمدی، این ویدیو را به مناسبت زادروز برادرش منتشر کرد و نوشت:

«محمود جان… 🖤
امروز تولد توست…
اما مادر به جای اینکه کنار مزارت بنشیند و برایت فاتحه بخواند، با دلی شکسته چشم به راه یک نشانه از توست…
سخت‌ترین درد برای یک مادر فقط از دست دادن فرزند نیست…
این است که نداند کجا با تو حرف بزند، کجا برایت گل بگذارد، کجا اشک‌هایش را روی خاکت بریزد…
محمود…
۲۱ ساله بودی؛ با هزار آرزو و هزار راه نرفته…
اما حتی فرصت آخرین دیدار، آخرین بوسه و آخرین خداحافظی هم از ما گرفته شد…
خواهرت هنوز دلتنگ توست…
مادرت هنوز تو را در خانه جست‌وجو می‌کند…
و قلب ما هنوز دنبال جایی است که بگوییم:
«اینجا محمود آرام گرفته…»
بی‌مزار ماندی…
اما بی‌خاطره نه.
جایت شاید روی خاک معلوم نباشد،
اما جای تو همیشه در قلب ماست. 🖤»

پس از کشته‌شدن #کیان_پیرفلک ، سرکوبگران این سناریو را ساختند که این جوانان مبارز ایذه بودند که به ماشین پدر کیان تیراندازی کرده‌اند، ادعایی که همه خانواده‌های دادخواه و شاهدان رد کرده‌اند. به تاریخ ۲۹ آذر ۱۴۰۱ نیروهای حکومتی به روستای پرسوراخ حمله کرده؛ #محمود_احمدی و #حسین_سعیدی را به رگبار بستند. پیکر آن‌ها را با خود برده و تا کنون به خانواده‌های ایشان تحویل نداده‌اند.
محمود و حسین، همان جوانمردانی بودند که پیکر جاویدنام #حامد_سلحشور را از خاک بیرون کشیده و به خانواده وی تحویل دادند و این‌گونه خانواده توانستند حامد را در زادگاهش با رعایت رسم و رسوم معمول به خاک بسپارند.
خانواده محمود اما، لباس‌های جگرگوشه‌اشان را به جای پیکرش، دفن کرده‌اند.

ربودن پیکر کشته‌شدگان و اجازه ندادن ساخت آرامگاه و عزاداری برای کشته‌شدگان، ستم مضاعفی است که رژیم بر خانواده‌های کشته شده‌ها روا می‌دارد

#محمود_احمدی #دادخواهی #ایذه

@Tavaana_TavaanaTech
💔435
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
عزاداری طایفه امیری شهر آمل در روز عاشورا برای کشته‌شدگان دی ماه ۱۴۴

جنایت بی‌سابقه جمهوری اسلامی در دی ماه ۱۴۰۴ هرگز فراموش نمی‌شود، داغ هنوز تازه است و زمین از خون مردم بی‌گناه همچنان گرم...
این جنایت تو این خونریزی گریبان جمهوری اسلامی را خواهد گرفت، مردم از هر فرصتی برای یادآوری آن استفاده می‌کنند.
عزاداری در روزهای محرم از جمله فرصت‌هایی بود که شاهد بودیم در بسیاری از مناطق ز نواها یا نوحه‌هایی استفاده شد که یادآور در خاک و خون غلطیدن مردم معترض بود.
#دادخواهی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech
💔381
تداوم بلاتکلیفی احمد رحیمی و سهیلا حسینی؛ بیش از سه ماه بازداشت موقت بدون دسترسی به وکیل منتخب

با گذشت بیش از سه ماه از بازداشت دکتر احمد رحیمی، استاد مستعفی دانشگاه فردوسی مشهد، و همسرش سهیلا حسینی، این زوج همچنان در بازداشت موقت و در وضعیت بلاتکلیف به سر می‌برند.

احمد رحیمی و سهیلا حسینی روز ۲۷ اسفند ۱۴۰۴، پس از یورش نیروهای امنیتی به منزل شخصی‌شان و تفتیش کامل خانه، بازداشت شدند. این زوج در ماه گذشته مدتی نیز از زندان وکیل‌آباد مشهد به بازداشتگاه اطلاعات سپاه منتقل شده و پس از انجام بازجویی‌ها مجدداً به زندان بازگردانده شدند.

بر اساس اطلاعات دریافتی، با وجود گذشت بیش از سه ماه از زمان بازداشت، وکیل انتخابی خانواده اجازه ورود به پرونده را نیافته است. گفته می‌شود مقام‌های قضایی تنها امکان استفاده از وکلای مورد تأیید تبصره ۴۸ را فراهم کرده‌اند؛ موضوعی که روند دفاع حقوقی از این زوج را با دشواری‌های جدی مواجه کرده است. این وکلا مبالغ هنگفتی را از خانواده درخواست کرده‌اند و از جمله گفتند ۲۰۰ میلیون می‌گیریم تا با وثیقه موقتا آزادشان کنیم!

به گفته منابع مطلع، اتهامات مطرح‌شده علیه این زوج به کمک‌های انسان‌دوستانه و خیریه برای تأمین هزینه‌های درمانی و بیمارستانی مجروحان اعتراضات دی‌ماه در مشهد و همچنین استفاده از اینترنت استارلینک مرتبط دانسته شده است. همچنین گزارش شده که در جریان بازجویی‌های اخیر، مدیریت یک صفحه اینستاگرامی که به جمع‌آوری و انتشار اطلاعات جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه می‌پرداخت، به احمد رحیمی نسبت داده شده است.

همزمان نگرانی‌ها درباره وضعیت جسمی و روانی سهیلا حسینی افزایش یافته است. بنا بر اطلاعات دریافتی، او از حملات پانیک (Panic Attack) رنج می‌برد و خانواده وی برای ارائه مستندات پزشکی مربوط به وضعیت سلامت او اقدام کرده‌اند، اما تاکنون این درخواست‌ها با بی‌توجهی مقام‌های مسئول مواجه شده است.

#احمد_رحیمی #سهیلا_حسینی #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech
🕊16💔61
بررسی موارد نقض حقوق بشر در ایران

اعمال محدودیت‌های اجتماعی (ممنوع‌الخروجی، مسدود سازی سیم‌کارت و ...)


با حضور کارشناسان حقوقی «دادبان»

https://tinyurl.com/mrj787ez


دوشنبه ۸ تیر ماه ۱۴۰۵
ساعت ۲۰:۳۰ به وقت تهران

جمهوری اسلامی در طی ماه‌های گذشته انواع محرومیت‌های شهروندی علیه افراد معترض و منتقد را افزایش داده است. محرومیت از خروج از کشور و سدود کردن سیم کارت‌های شهروندان جمله این محدودیت‌ها و محرومیت‌ها هستند.

در این برنامه به همراه کارشناسان حقوقی دادبان درباره این موضوع صحبت خواهیم کرد.
@daadbaan2021

@Tavaana_TavaanaTech
👍9🕊4
Forwarded from گفت‌وشنود
از دل سنت دینی، در برابر تعصب

نقد تعصب دینی همیشه از بیرون دین برنخاسته است. گاه تیزترین پرسش‌ها و تردیدها دقیقا از جایی سر برآورده‌اند که سنت، تقدس و اقتدار دینی در آن ریشه دارد؛ از زبان دین‌دارانی که با متن دینی زیسته‌اند اما آن را ملک طلق جزم‌اندیشان نمی‌دانند.

این پرونده گفت‌وشنود روایت پنج چهره است: چهار چهره از ایران و حوزه‌های علمیه شیعی و یک چهره از جهان اسلام با داستانی مشابه. نعمت‌الله صالحی نجف‌آبادی، علی‌اکبر حکمی‌زاده، حیدرعلی قلمداران، ابوالفضل برقعی و نصر حامد ابوزید، هر یک از جایگاهی متفاوت و با تهور در برابر جمود، خرافه، غلو، تکفیر و اقتدار مذهبی ایستادند. هر یک نیز بهایی برای افکار و گفتارشان پرداختند؛ به حاشیه رانده شدند، با تکفیر و طرد روبرو شدند، هدف خشونت و ترور قرار گرفتند یا به تبعید مجبور شدند. در نگاه خشک‌اندیش و بسته نهادهای دینی، چنین صداهایی تهدید و برهم‌زننده دستگاه سنتی به نظر می‌آید و تحمل نمی‌شود.

این پنج روایت یادآور می‌شود که سنت دینی یکدست و خاموش نیست. در دل همان سنت نیز کسانی بوده‌اند که ایمان را با اطاعت بی‌چون‌وچرا یکی نگرفته‌اند. کسانی که اهمیتشان نه در درستی باور و اعتقادشان بلکه در تلاشی است که برای زدودن تعصب از چهره دین، ایستادگی علیه قرائت رسمی و تمامیت‌خواه و دعوت باورمندان به پرسش‌گری به جای خشونت‌ورزی کرده‌اند.

تجربه زندگی بشر نشان می‌دهد که دین از جوامع رخت برنمی‌بندد. پس آنچه باید مهار شود، قرائت‌های خشونت‌آمیز و نفرت‌پراکن از ادیان و باورهاست. از این‌رو است که «از دل سنت دینی، در برابر تعصب» باورمندان را دعوت به دیدن تفاوت‌ها و پرسیدن می‌کند.

کتابچه «از دل سنت دینی، در برابر تعصب» را به رایگان دانلود کنید و بخوانید!

https://dialog.tavaana.org/collections-2/


#سنت #نقد_دین #روشنگری #تفکر_نقاد #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👌85
گلشن فتحی: اعدام فقط گرفتن جان یک انسان نیست، آموزش مرگ و خشونت به یک جامعه است

گلشن فتحی، فعال مدنی، در یادداشتی که در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرده، با انتقاد از مجازات اعدام، آن را فراتر از سلب حیات یک فرد دانسته و تأکید کرده است که اعدام به عادی‌سازی خشونت و مرگ در جامعه می‌انجامد. او با اشاره به پیامدهای انسانی و اجتماعی این مجازات، نوشته است که مخالفت با اعدام دفاع از اصل بنیادین حق حیات و کرامت انسانی است و هیچ قدرتی نباید حق گرفتن جان انسان را برای خود قائل شود.

متن یادداشت به شرح زیر است:

‏اعدام کشتن یک انسان نیست.. آموزشِ مرگ و خشونت به یک جامعه است. هر طناب داری که بالا می‌رود، با فرض صحت روند دادرسی، تنها گلوی یک محکوم را نمی‌فشارد؛ گلوی حقوق و کرامت انسانی، امید، گفت‌وگو و انسانیت را نیز می‌فشارد. جامعه‌ای که هر روز با خبر اعدام از خواب بیدار می‌شود، آرام‌آرام به دیدن مرگ عادت می‌کند؛ و هیچ فاجعه‌ای بزرگ‌تر از عادی شدن مرگ نیست.

حکومتی که برای اثبات اقتدارش به گرفتن جان انسان‌ها نیاز دارد، در واقع از اقتدار خود مطمئن نیست. قدرتی که مشروعیتش را از رضایت مردم بگیرد، به طناب دار تکیه نمی‌کند؛ اما قدرتی که از جامعه فاصله می‌گیرد، ناگزیر می‌کوشد ترس را جایگزین اعتماد کند. اعدام، پیش از آنکه پایان زندگی یک فرد باشد، نمایش عمومی قدرتی است به دنبال اثبات این جمله است:
«جان شما نیز بی قید و شرط در اختیار من است.»

اما جامعه‌ای که با ترس اداره شود، هرگز با اعتماد ساخته نمی‌شود. اعدام نه جرم را از میان می‌برد، نه رنج را درمان می‌کند و نه عدالت را کامل‌تر می‌سازد. اتفاقا زخمی تازه بر حافظهٔ جمعی یک ملت می‌نشاند؛ زخمی که نسل‌ها آن را به دوش می‌کشند. مادران داغدار، کودکانی که با جای خالی پدر یا مادر بزرگ می‌شوند، خانواده‌هایی که برای همیشه در سوگ می‌مانند، همگی بهای سیاستی را می‌پردازند که جان انسان را به ابزار اعمال قدرت تبدیل می‌کند.

مخالفت با اعدام، دفاع از بی‌گناه یا گناهکار نیست؛ دفاع از این اصل بنیادین است که هیچ قدرتی نباید حق گرفتن جان انسان را برای خود قائل شود. اگر دولت بتواند به نام قانون جان بگیرد، مرز میان عدالت و سلطه، هر روز باریک‌تر خواهد شد.

تمدن را با تعداد زندان‌ها و چوبه‌های دار نمی‌سنجند؛ با میزان احترامی می‌سنجند که برای حق حیات قائل است. حکومتی‌که مرگ را ابزار حکومت کند، دیر یا زود زندگی را نیز قربانی خواهد کرد.

و درنهایت این پرسش، وجدان تاریخ را رها نخواهد کرد

تو از آیین انسانی چه می‌دانی؟
اگر جان را خدا داده‌ست،چرا باید تو بستانی؟
#نه_به‌_اعدام
#مهنام_نواب_صفوی



@Tavaana_TavaanaTech
💔10👌8
رضوانه خان‌بیگی، زندانی سیاسی، با انتشار متنی اعلام کرد که او و دختر کمتر از دوساله‌اش، مهفر لاله‌زاری، به دستور دادیار ناظر بر زندان و قاضی اجرای احکام، تا پایان وقت اداری روز جاری برای تحمل باقی‌مانده دوران محکومیت خود راهی زندان اوین خواهند شد. او ضمن ابراز نگرانی از وضعیت دختر خردسالش، خواستار حمایت و همراهی افکار عمومی شد.

رضوانه خان‌بیگی با انتشار پیامی در آستانه اجرای حکم حبس خود اعلام کرد که به همراه دختر خردسالش، مهفر لاله‌زاری، برای تحمل باقی‌مانده دوران محکومیت راهی زندان اوین خواهند شد.
او در این پیام با اشاره به اینکه دخترش کمتر از دو سال سن دارد، نسبت به سلامت روحی و روانی و همچنین روند رشد او در محیط زندان ابراز نگرانی کرده و نوشته است: «دخترم زیر دو سال سن دارد و به شدت نگران سلامت روح و روان و وضعیت رشد او در زندان هستم و نمی‌دانم آزادی کی سهم ما خواهد شد.»
خان‌بیگی همچنین تأکید کرده است که زندان و محرومیت از آزادی حق دخترش، خود او و همسرش، بهفر لاله‌زاری، نیست و افزوده است که برای آزادی خود به تلاش ادامه خواهند داد.
این فعال مدنی در بخش دیگری از پیام خود اعلام کرده است که تاکنون هیچ وکیلی مسئولیت پرونده او و همسرش را بر عهده نداشته و از مسیر وکالت نیز حمایتی از آنان صورت نگرفته است.
رضوانه خان‌بیگی در پایان ضمن ابراز امیدواری نسبت به کوتاه بودن دوران حبس، از دوستان و همراهان خود خواسته است که این خانواده سه‌نفره را از یاد نبرند و برای آزادی آنان دعا کنند.

ـ رضوانه احمدخان بیگی و همسرش بهفر لاله زاری در تاریخ ۲۷ شهریور ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند و به زندان‌های قرچک ورامین و سپس اوین منتقل شدند. آنها در دی ماه همان سال به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی و تبلیغ علیه نظام به ۱۰ سال زندان محکوم شدند. این حکم در اسفندماه تأیید شد و سپس به ۲۰ ماه کاهش یافت. هر دو پیش‌تر نیز سابقه بازداشت و حبس داشته‌اند.

خانم خان احمد بگیر تا آخرین ماه بارداری در زندان به سر برد و پس از آن به او مدتی توقف حکم دادند. (یعنی از حبس او کم نکردند) حالا او را فراخوانده‌اند برای اینکه ادامه حبس خود را بگذراند. این در حالیست که او یک مادر است.
در طی چند سال گذشته بارها به خانه آنها حمله شد و خانه‌شان مورد تفتیش قرار گرفت و توسط بازجویان تهدید شد.

#رضوانه_احمدخانبیگی #رضوانه_بیگی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech
💔303🕊3
هشدار درباره پیامک‌های جعلی با عنوان اعلام رسمی بانک ملی

پیامک‌هایی با عنوان «اعلام رسمی بانک ملی درباره نصب اپلیکیشن بام» در حال انتشار است که کاملا جعلی بوده و حاوی لینک‌های آلوده به بدافزار هستند. هدف این پیام‌ها، سرقت اطلاعات بانکی و دسترسی به حساب کاربران است.

در صورت دریافت چنین پیامک‌هایی، تحت هیچ شرایطی روی لینک آن‌ها کلیک نکنید و از وارد کردن هرگونه اطلاعات شخصی یا بانکی خودداری کنید.

💸 tavaanatech
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍62💯2
همزمان با انتشار ویدئوهایی از برخی هیئت‌های مذهبی وابسته به حکومت که در آن‌ها افراد مسلح با سلاح جنگی کلاشینکف در مراسم عزاداری حضور دارند، ویدئوهای تازه‌ای نیز از هیئت‌های دیگر منتشر شده که تکرار همین صحنه‌ها را نشان می‌دهد؛ صحنه‌هایی که برای بسیاری از شهروندان بیش از آنکه یادآور آیین سوگواری باشند، تصویری از نمایش قدرت و ارعاب را تداعی می‌کنند.

آزادی مذهب و حق برگزاری آیین‌های دینی، حقی است که باید برای همه شهروندان محترم شمرده شود. افراد حق دارند عزاداری کنند، مراسم مذهبی برگزار کنند و باورهای دینی خود را آزادانه ابراز کنند. اما پرسش اینجاست که آیا ورود سلاح جنگی به مراسم مذهبی و تبدیل هیئت‌ها به فضایی امنیتی و شبه‌نظامی نیز بخشی از همین آزادی است؟

نمایش سلاح در مراسم مذهبی می‌تواند این پیام را به جامعه منتقل کند که قدرت سیاسی و نظامی بر فضای مذهبی نیز سایه افکنده است. نظر شما چیست؟

آیا حضور افراد مسلح و سلاح جنگی در هیئت‌های مذهبی را می‌توان بخشی از آیین‌های دینی دانست؟
آیا این صحنه‌ها نشانه‌ای از نظامی‌شدن بیشتر فضاهای مذهبی است؟
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech
🕊161
مدیرکل درمان ستاد مبارزه با مواد مخدر اعلام کرده است که شمار افراد مبتلا به اعتیاد در ایران به حدود سه میلیون و ۸۰۰ هزار نفر رسیده و همزمان نسبت به گسترش مواد مخدر صنعتی و ترکیبات ناشناخته هشدار داده است.

به گفته این مقام دولتی، موادی مانند مت‌آمفتامین، فلاکا، زایلازین و انواع کاتینون‌ها با سرعت در حال گسترش هستند و جوانان را هدف قرار داده‌اند. او همچنین تأکید کرده که حشیش و گل در حال حاضر از پرمصرف‌ترین مواد در ایران به شمار می‌روند.

حتی اگر آمار رسمی حکومت را مبنا قرار دهیم، رقم چند میلیون مبتلا به اعتیاد در کشوری با جمعیت ایران، آماری تکان‌دهنده و هشداری جدی درباره وضعیت اجتماعی و اقتصادی کشور است. بسیاری از کارشناسان نیز معتقدند که آمار واقعی می‌تواند بسیار بالاتر از ارقام رسمی باشد.

گسترش اعتیاد را نمی‌توان جدا از فقر، بیکاری، ناامیدی، بحران‌های اقتصادی، سرکوب اجتماعی و نبود چشم‌انداز برای آینده بررسی کرد. در سال‌های اخیر میلیون‌ها ایرانی با کاهش شدید قدرت خرید، حاشیه‌نشینی، بیکاری و فشارهای اقتصادی روبه‌رو بوده‌اند و این شرایط، زمینه گسترش آسیب‌های اجتماعی را فراهم کرده است.

@Tavaana_TavaanaTech
💔9🕊1
همزمان با ادامه بحران اقتصادی و کاهش قدرت خرید شهروندان، امروز دوشنبه هشتم تیرماه گروه‌های مختلفی از پرستاران، کارگران و بازنشستگان در شهرهای مختلف ایران دست به تجمع‌های اعتراضی زدند.

جمعی از پرستاران در مقابل ساختمان سازمان اداری و استخدامی کشور در تهران تجمع کردند و نسبت به بی‌توجهی مسئولان به مطالبات صنفی و معیشتی خود اعتراض کردند. معترضان از فرسودگی شغلی، شیفت‌های اجباری سنگین، کمبود نیروی انسانی و دستمزدهایی که با تورم و هزینه‌های زندگی تناسبی ندارد، انتقاد کردند.

پرستاران خواستار اجرای کامل قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری، افزایش واقعی کارانه‌ها، اصلاح اضافه‌کار، اجرای قانون ارتقای بهره‌وری و استخدام نیروهای جدید برای کاهش فشار کاری هستند.

همزمان، کارگران کارخانه پشم‌بافی ایران‌برک رشت نیز در محوطه این کارخانه تجمع اعتراضی برگزار کردند. وضعیت نامشخص شغلی، پرداخت‌نشدن حقوق‌های معوقه و مشکلات بیمه‌ای از مهم‌ترین مطالبات این کارگران عنوان شده است.


@Tavaana_TavaanaTech
👍91🕊1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
جاویدنام ستایش شفیعی؛
دختر ۲۰ ساله‌ای که با گلوله جنگی کشته شد

⁨جاویدنام ستایش شفیعی، دختر ۲۰ ساله، در ۱۸ دی‌ماه و در جریان اعتراضات در میدان خراسان هدف شلیک دو گلوله جنگی قرار گرفت و جان باخت.

او بی‌سرپرست بود و همین مسئله باعث شد روند شناسایی و تحویل پیکرش با تأخیر و دشواری بیشتری انجام شود. پس از چند روز، پیکر ستایش با کمک مددجوها شناسایی و تحویل گرفته شد؛ روایتی تلخ از انسانی که حتی پس از مرگ نیز در بی‌پناهی رها شد.

ویدئوها و تصاویر ستایش توسط بسیاری از کاربران در دادخواهی از او در شبکه‌های اجتماعی بازنشر و به اشتراک گذاشته شده است.

ستایش شفیعی دز بهشت زهرا، قطعه ۳۲۶-ردیف ۱۹۲ و شماره ۹۷ به خاک سپرده شد.

#ستایش_شفیعی

💸 tavaanatech
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
💔366🕊2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ویدیوهایی از یک هیئت مذهبی در شهر آمل میدان ۱۷ شهریور، منتشر شده که در آن‌، مداحان مذهبی متن تفاهم‌نامه اخیر میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده را به آتش کشیدند. در این مراسم، حاضران شعارهایی همچون «مرگ بر مخالفان رهبر»، «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» سر می‌دهند و مخالفت خود را با روند تنش‌زدایی و توافق اخیر ابراز می‌کنند.

پیش از این نیز ویدیوهایی از برخی مداحان و تجمع‌های حکومتی منتشر شده بود که در آن‌ها مقام‌های جمهوری اسلامی از جمله مسعود پزشکیان، محمدباقر قالیباف و عباس عراقچی مورد حمله لفظی قرار می‌گرفتند. در یکی از این مراسم حتی پزشکیان به شکلی آشکار تهدید شد.

آنچه در این ویدیوها دیده می‌شود، تنها مخالفت با یک توافق سیاسی نیست؛ بلکه نشانه‌ای از شکاف‌های آشکار در درون جریان‌های حامی حکومت است. بخشی از نیروهای تندرو که سال‌ها از تریبون‌های رسمی و مذهبی برخوردار بوده‌اند، اکنون مخالفت خود را با هرگونه مذاکره یا کاهش تنش با جهان بیان می‌کنند.

در عین حال، استفاده از هیئت‌های مذهبی به‌عنوان تریبون رقابت‌های سیاسی و نمایش قدرت، پرسش‌های مهمی را نیز مطرح می‌کند.
@Tavaana_TavaanaTech
🕊153😍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جاویدنام ستاره رفیعی، ۱۹ ساله، روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در منطقه نارمک تهران با شلیک گلوله به سر جان باخت. خانواده‌اش پس از ساعت‌ها جست‌وجو و بی‌خبری، پیکر او را در میان جان‌باختگان منتقل‌شده به محوطه بیمارستان الغدیر پیدا کردند.

ستاره متولد ۲۱ خرداد ۱۳۸۵ بود؛ دختری جوان با آرزوهایی که هنوز فرصت زندگی‌کردن نیافته بودند. او تنها ۱۹ سال داشت؛ سنی که باید سرشار از امید، برنامه برای آینده و تجربه‌های تازه باشد، اما گلوله‌های سرکوب فرصت ادامه زندگی را از او گرفتند.

ستاره آن شب قزار نبود که به خیابان برود ولی به خانواده‌اش گفت: «دوستام میگن دارن بچه‌ها رو میکشن من باید برم» و او رفت و ستاره‌ای شد در شب‌های تار میهن.

پیکر ستاره در حیاط بیمارستان الغدیر پیدا شد؛ مکانی که در روزهای سرکوب خونین دی‌ماه، به یکی از تلخ‌ترین نمادهای جست‌وجوی خانواده‌ها برای یافتن عزیزانشان تبدیل شد.

حالا خانواده ستاره که سال گذشته در خانه کنار هم تولد او را جشن می‌گرفتند، زادروزش را کنار مزارش گرامی داشتند.
ستاره یک برادر هشت ساله دارد. بر پدر و مادر و برادر ستاره، روزهای سختی می‌گذرد. روزهایی بی فروغ، اما به امید روشنایی و آزادی؛ به امید روزی که نام ستاره و همه جان‌باختگان این سرزمین با حقیقت و عدالت گره بخورد.

فرهاد پوریای، هنرمند ایرانی در سواحل عمان، تندیس شنی ستاره رفیعی را درست کرد.

#ستاره_رفیعی #دادخواهی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech
💔27🕊73


احضار صبا کردافشاری و راحله احمدی به دادسرا؛ تفتیش منزل و ضبط وسایل شخصی

به گزارش هرانا، روز چهارشنبه ۳ تیرماه، نیروهای امنیتی با مراجعه به منزل خانوادگی صبا کردافشاری و مادرش، راحله احمدی، دو فعال مدنی و زندانی سیاسی پیشین، اقدام به تفتیش منزل و ضبط شماری از وسایل شخصی و تجهیزات دیجیتال آنان کردند.

بر اساس این گزارش، مأموران امنیتی در حالی منزل این مادر و دختر را تفتیش کردند که هیچ‌یک از آنان در زمان مراجعه در خانه حضور نداشتند. از جمله اقلام ضبط‌شده، یک دستگاه گیرنده اینترنت ماهواره‌ای استارلینک عنوان شده است.

هرانا همچنین گزارش داده است که صبا کردافشاری و راحله احمدی به‌صورت تلفنی برای حضور در دادسرای ناحیه ۳۳ تهران (دادسرای شهید مقدس مستقر در زندان اوین) احضار شده‌اند و از آنان خواسته شده است روز سه‌شنبه ۹ تیرماه ۱۴۰۵ در این مرجع قضایی حاضر شوند. تا زمان انتشار این گزارش، از عناوین اتهامی، شعبه احضارکننده و جزئیات پرونده احتمالی علیه آنان اطلاعی در دست نیست.

احضار و تفتیش منزل این مادر و دختر در حالی صورت گرفته است، آنان اخیرا فعالیت خاصی نداشته‌اند. صبا کردافشاری پس از تحمل دوران حبس، در بهمن‌ماه ۱۴۰۱ از زندان اوین آزاد شد و راحله احمدی نیز پس از پایان دوران محکومیت خود، در مهرماه ۱۴۰۱ از زندان آزاد شده بود.

#صبا_کردافشاری #راحله_احمدی


@Tavaana_TavaanaTech
🕊12💔64
صدور قرار نهایی پرونده حبیب ادبی؛ ارجاع سه اتهام به دادگاه

بر اساس قرار نهایی صادرشده از سوی دادسرای عمومی و انقلاب گناباد، تحقیقات مقدماتی پرونده حبیب ادبی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، به پایان رسیده است.
مطابق این قرار، دادسرا برخی از اتهامات مطرح‌شده علیه وی را به دلیل فقدان ادله کافی مشمول قرار منع تعقیب دانسته است. در مقابل، در خصوص اتهام‌های «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور»، «عضویت در گروه یا جمعیت با هدف برهم زدن امنیت کشور» و «تبلیغ علیه نظام»، قرار جلب به دادرسی صادر شده و پرونده برای رسیدگی به دادگاه ارسال شده است.

همزمان، منابع نزدیک به ایشان از ادامه مشکلات جسمی و روانی حبیب ادبی پس از آزادی خبر می‌دهند. به گفته این منابع، وی در دوران بازداشت با فشارهای شدید جسمی و روانی مواجه بوده و همچنان از پیامدهای آن رنج می‌برد. این منابع همچنین اعلام کرده‌اند که او به دلیل آسیب‌دیدگی دست، حدود یک ماه پیش تحت عمل جراحی قرار گرفته است.
منابع آگاه همچنین می‌گویند که حبیب ادبی در دوران بازداشت از دسترسی به وکیل محروم بوده و خانواده او، به‌ویژه مادرش طاهره فغانزاده، با فشارها و محدودیت‌هایی مواجه شده‌اند.
بر اساس همین منابع، پزشک متخصص اعصاب و روان در گزارشی به دادگاه اعلام کرده است که حبیب ادبی به دلیل آثار روانی ناشی از دوران بازداشت، در شرایط فعلی توان تحمل حبس و اجرای مجازات را ندارد. با این حال، روند رسیدگی قضایی به پرونده همچنان ادامه دارد.
همچنین گفته می‌شود بخشی از وسایل شخصی حبیب ادبی، از جمله تلفن همراه و برخی اقلام دیگر، پس از گذشت چند ماه از آزادی او هنوز به خانواده تحویل داده نشده است.
#حبیب_ادبی #گناباد

@Tavaana_TavaanaTech
🕊11💔4
صدور حکم ۱۴ ماه حبس برای آریا نورانی، معلم ابتدایی در خراسان شمالی

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران از صدور حکم ۱۴ ماه حبس برای آریا نورانی، معلم رسمی پایه ابتدایی در شهرستان مانه از توابع استان خراسان شمالی، خبر می‌دهد.

بر اساس اطلاعات دریافتی، آریا نورانی در جریان اعتراضات روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه بازداشت و حدود دو هفته را در بازداشت موقت سپری کرد. وی پس از آن با تودیع وثیقه تا پایان مراحل رسیدگی قضایی به صورت موقت آزاد شد.

بنا بر این گزارش، پس از برگزاری جلسه دادگاه و رسیدگی به پرونده، این معلم به تحمل ۱۴ ماه حبس محکوم شده است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، تداوم برخوردهای قضایی و امنیتی با معلمان را نگران‌کننده دانسته و بر ضرورت رعایت حقوق شهروندی، دادرسی عادلانه و پایان دادن به فشار بر فعالان صنفی و فرهنگیان تأکید می‌کند.

#آریا_نورانی

@Tavaana_TavaanaTech
💔123🕊2
Forwarded from گفت‌وشنود
شیرین عبادی، حقوقدان و برنده جایزه نوبل صلح، با انتشار پیامی نسبت به توقیف و مصادره یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای پروتستان تهران، کلیسای پطرس مقدس در خیابان سی‌تیر، هشدار داد.

او با اشاره به گزارش‌هایی اعلام کرد که مقام‌های وابسته به سپاه پاسداران به رهبران و ساکنان این مجموعه هشدار داده‌اند در صورت مقاومت در برابر توقیف و مصادره، با بازداشت و زندان روبه‌رو خواهند شد. همچنین از ساکنان مسیحی ارمنی و آشوری که سال‌ها در این مجموعه زندگی کرده‌اند، خواسته شده محل سکونت خود را ترک کنند.

عبادی این اقدام را صرفاً اختلاف بر سر یک ملک ندانست و آن را ادامه سیاستی توصیف کرد که به گفته او سال‌هاست علیه مسیحیان ایران، به‌ویژه نوکیشان مسیحی، دنبال می‌شود. او به تعطیلی کلیساهای فارسی‌زبان، تهدید رهبران کلیسا، بازداشت نوکیشان، تشکیل پرونده‌های امنیتی، مصادره اموال و حذف تدریجی حضور مسیحیان از عرصه عمومی اشاره کرد.

به گفته این حقوقدان، پیش‌تر عبادت به زبان فارسی تهدید تلقی شد و سپس کلیساهای فارسی‌زبان تعطیل شدند. او افزود اکنون دامنه این فشارها از نوکیشان فراتر رفته و املاک تاریخی، کلیساهای قدیمی و حتی محل زندگی شهروندان ارمنی و آشوری را نیز دربر گرفته است.

عبادی تأکید کرد حق عبادت، حق مالکیت، حق زندگی امن و حق تغییر دین از حقوق بنیادین انسان هستند و هیچ نهاد حکومتی حق ندارد کلیسا را به زور تصرف کند، ساکنان آن را تهدید کند یا جامعه مسیحیان ایران را با ایجاد فضای ترس و پرونده‌سازی تحت فشار قرار دهد.

او در پایان خواستار حمایت از مسیحیان ایران شد و گفت دفاع از آنان، دفاع از آزادی وجدان، آزادی ایمان و حق همه شهروندان برای زندگی بدون ترس است. وی همچنین خواستار حفظ کلیسای پطرس مقدس، توقف فشار بر نوکیشان و رهبران کلیسا و پایان مصادره اموال و عبادتگاه‌های مسیحیان شد و هشدار داد که این اقدام می‌تواند آغاز موج تازه‌ای از سرکوب و مصادره اموال اقلیت‌ها باشد.

#مسیحیان_ایران #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍123🕊2
تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۷ زندان مختلف در هفته صدوبیست‌وهفتم

ماشین اعدام و سرکوب حکومت مستبد حاکم همچنان به کار خود ادامه می‌دهد و روزانه شاهد اعدام زندانیان سیاسی و زندانیان جرایم عمومی در سراسر کشور هستیم.

دستگاه قضائیه حکومتی اعلام کرده است که از آغاز جنگ اخیر تاکنون، ۳ هزار و ۲۹۲ نفر را به اتهام «همکاری با دشمن» بازداشت کرده است. این آمار در شرایطی منتشر می‌شود که پس از سرکوب اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای نظامی و امنیتی، روند برخورد با معترضان وارد مرحله تازه‌ای شده و بخش زیادی از دستگیرشدگان در معرض صدور احکام اعدام یا زندان‌های طولانی‌مدت هستند.

دادستان ساری گفته ۷۰۰ پرونده علیه معترضان دی‌ماه تشکیل شده، علم‌الهدی امام جمعه فاسد مشهد نیز از هزارها پرونده برای دستگیرشدگان قیام دی‌ماه خبر داده است.

آمار اعدام‌ها در خردادماه سال جاری به حدود ۱۴۰ تن بالغ می‌شود.

کارنامه این حکومت پر از نقض گسترده و آشکار حقوق بشر و استفاده از اعدام به عنوان ابزاری برای سرکوب و ارعاب است. هزاران خانواده در ایران داغدار عزیزانی هستند که در فرآیندی غیر انسانی قربانی اراده سرکوبگر حکومت شده‌اند. در این میان صدای پدری که می‌پرسد : «مزار پسرم کجاست؟» صدایی است که از عمق رنج و بی‌عدالتی برمی‌خیزد؛ پرسش پدر وحید بنی‌عامریان، زندانی سیاسی که به همراه پنج زندانی سیاسی دیگر در فروردین‌ماه امسال در زندان قزلحصار اعدام شد، و دیگر خانواده‌هایی که جسد فرزندانشان را به آن‌‌ها تحویل ندادند تنها یک مطالبه شخصی نیست، بلکه فریاد بسیاری از دادخواهان است که حتی از حق ابتدایی دانستن محل دفن عزیزانشان محروم شده‌اند. این محرومیت ادامه مجازات پس از مرگ و نقض آشکار کرامت انسانی است. جایی که رنج نه پایان می‌یابد و نه حتی اجازه سوگواری می‌یابد.

در مقابل این سرکوبگری‌ها و بربریت قرون وسطایی صدای زندانیان در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» همچنان بلند است. آنان بدون توقف هر سه‌شنبه یادآوری می‌کنند که مجازات اعدام باید لغو شود و آزادی و برابری در ایران برقرار گردد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۹ تیر ۱۴۰۵ در هفته صدو بیست و هفتم در ۵۷ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشند:

زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار( واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام و زندان کرمان.

هفته صد‌وبیست‌وهفتم
سه‌شنبه ۹تیر ۱۴۰۵
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانیه #نه_به‌_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
🕊112💔2
«هزار و صدمین روز حبس شهریار براتی دور از محل اقامت خانواده»

شهریار براتی، زندانی سیاسی، هزار و صدمین روز از دوران محکومیت پنج‌ساله‌ی خود را در بند هفت زندان اوین سپری می‌کند.

او نخستین بار در سال ۱۳۹۸، به دلیل فعالیت‌های عدالت‌خواهانه در فضای مجازی، بازداشت شد و ۱۱۹ روز را در سلول انفرادی گذراند. بار دوم نیز در سال ۱۴۰۲ بازداشت شد و به مدت ۸۴ روز در سلول انفرادی، یا به تعبیری تحت «شکنجه سفید»، نگهداری شد. در نهایت، با اتهاماتی از جمله «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی» و «تبلیغ علیه نظام» به پنج سال و هشت ماه حبس محکوم شد.

شهریار براتی، اهل یاسوج، دوران محکومیت خود را به‌صورت تبعید در زندان اوین سپری می‌کند؛ محکومیتی که به باور نزدیکانش، به دلیل عدالت‌خواهی، مبارزه با تبعیض و دفاع از حقوق هم‌نوعانش بر او تحمیل شده است.

او در مردادماه ۱۴۰۲، پس از دیپورت از ترکیه به ایران، در مرز بازرگان توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. پیش از آن نیز به اتهاماتی از جمله «تبلیغ علیه نظام»، «عضویت در گروه‌هایی با هدف برهم زدن امنیت کشور»، «تشکیل اداره، دسته یا جمعیت به قصد برهم زدن امنیت کشور در فضای حقیقی و مجازی»، «تحریک مردم به جنگ و کشتار با هدف برهم زدن امنیت» و «تحریک و ترغیب افراد به انجام اعمال خشونت‌آمیز از طریق فضای مجازی» به هفده ماه حبس محکوم شده بود.

براتی در سال ۱۳۹۸ نیز، پس از بازگشت از سوئد ــ کشوری که مدتی در آن اقامت داشت ــ توسط اطلاعات سپاه بازداشت شده بود.

پس از بازداشت مجدد او در سال ۱۴۰۲، خانواده‌اش بیش از دو هفته از وضعیت و محل نگهداری وی بی‌اطلاع بودند. در این مدت، او دوران دشواری را در سلول انفرادی، تحت فشار بازجویی و انواع فشارهای روحی، سپری کرد. انفرادی و بازجویی‌های طولانی، به گفته بسیاری از زندانیان، روندی در جهت فرسایش روانی و انکار هویت فردی است و آثار آن می‌تواند سال‌ها با فرد باقی بماند.

شهریار براتی، جوانی لر، عمدتاً در حوزه آسیب‌های اجتماعی، نابرابری، خودسوزی زنان در مناطق لرنشین، بیکاری، پدیده شوتی‌ها، محیط زیست، بحران آب و سدسازی بی‌ضابطه در استان‌های لرنشین به نگارش مقاله و یادداشت می‌پرداخت. او می‌کوشید مشکلات معیشتی، محرومیت‌های گسترده و تبعیض‌های تحمیل‌شده بر مردم لر را بازتاب دهد.

شهریار نویسنده، شاعر و پژوهشگر حوزه علوم اجتماعی است که به دلیل فعالیت‌های خود، سال‌هاست در زندان به سر می‌برد.

او اکنون بیش از هزار و صد روز است که دور از محل اقامت خانواده و بدون بهره‌مندی از مرخصی یا هرگونه تخفیف در مجازات، دوران حبس خود را سپری می‌کند. خانواده‌اش برای هر ملاقات ناچارند مسیر طولانی و پرمشقتی را طی کنند؛ ملاقات‌هایی که گاه به دلیل اعلام «ممنوع‌الملاقات» بودن او، بدون اطلاع قبلی لغو می‌شود.

براتی در طول دوران حبس خود، دو جنگ را تجربه کرده است که یکی از آن‌ها هم‌زمان با بمباران زندان اوین بود. روایت او از روز بمباران، که پیش‌تر منتشر شده است، به گفته نزدیکانش با اعمال محدودیت‌هایی همچون ممنوع‌الملاقات شدن، مخالفت با آزادی مشروط و عدم اعطای مرخصی همراه بوده است.

شهریار براتی پس از سپری کردن بیش از یک‌سوم دوران محکومیت خود، بارها و مطابق مقررات قوه قضاییه درخواست انتقال به زندان محل سکونتش را ارائه کرده است؛ اما این درخواست‌ها هر بار از سوی نهادهای امنیتی و قضایی نادیده گرفته شده‌اند.

#شهریار_براتی

@Tavaana_TavaanaTech
💔13🕊32