🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چـــکـــامـــه_پـــارســـی🎵

سروده #شب_چله(یلدا) از بانو #توران_شهریاری👍🍷

مهر رخشا، نکوترين چهر است
شب يلدا تولد مهر است

چون که از روز اول دی‌ماه
روز گردد بلند و شب کوتاه

گرچه يلدا شب دی آمده‌است
نيست پيدا که از کی آمده‌است؟

اين همايون شب خيال‌انگيز
هست در آخرين شب پاييز

بيخ و بن در حماسه گسترده‌است
در نهادش حماسه پرورده‌است

واژه يلدا اگرچه سريانی‌ست
شب مهر آفرين ايرانی‌ست

به دری معنی‌اش بود زادن
زندگانی به ديگری دادن

اين شب تيره و بلند و دراز
صدفی هست پر ز گوهر راز

ره به استوره برده آغازش
پر از استوره‌ها بود رازش

همچو تاريخ ما، کهن‌سال است
مهر و شادی و جذبه و حال است

در طلوع و غروب، رنگ سپهر
می‌شود سرخ‌رنگ مکتب مهر

صبح و شب چون سيه خورد به سپيد
رنگ قرمز و سرخ بياورند پديد

آن سپيد و سياه راز آلود
بوده و هست و باز خواهد بود

اين دو در روزگار سرمدی‌اند
خود نمادی ز خوبی و بدی‌اند

تا جهان است، نيک و بد هستند
اين دو همزاد، تا ابد هستند

زان که از روز خلقت عالم
هر دو گوهر پديد شد باهم

که از آغاز در ستيز بُدند
سخت در جنگ و در گريز بُدند

در پی اين نبرد بی‌پايان
گاه اين چيره می‌شود گه آن

گاه شب آيد و زمانی روز
گاه آن، گاه اين شود پيروز

سرخ رنگی است زين نبرد و ستيز
که در آيين مهر هست عزيز

خوان يلدا که خوان ايرانی‌ست
اين شب آماده بهر مهمانی‌ست

ميوه بر آن نهند و شيرينی
با دگر خشکبار آيينی

آنچه سنت بود در اين شب تار
خوردن هندوانه هست و انار

زان که اين هردو سرخ و گلفام‌اند
ميوه لعل فام روزگارند

هر که او راه مهر را دسپ رد
شب چله از اين دو ميوه خو رد

تا گرامی بدارد اين شب را
شب يلدای پر از اختر را

مهر، پيوند مردمان و خداست
مهر، پيمان مردمی و وفاست

مهر، نيرو و نور و آزادی‌ست
مهر، پاکی و نيکی و شادی‌ست

دوستی هست و مهر ورزيدن
همه را بيشتر ز خود ديدن

به خدا و به خلق دل بستن
عهد و پيمان خويش نشکستن

نمادش حلقه‌های چو خورشيد است
که نشان از وفای جاويد است

اينک اين حلقه خجسته اثر
هست آذين دست هر همسر

کيش مهر است بر چنين بنياد
بر چنين پايه خجسته نهاد

گرچه آيين مهر از ايران است
گرچه ميراثی از نياکان است

گرچه آغاز و اصلش از ما بود
دين گسترده در اروپا بود

قرن‌ها مهر در اروپا ماند
ساليان دراز بر جا ماند

دين عيسا پس از سه سده گزشت
دين رسمی روم و يونان گشت

پيش از آن کيش مهر فرمان راند
همه جا دوستی و مهر افشاند

آن همه رسم و سنت و آيين
رفت در تار و پود دين نوين

مهر تأثير در مسيحا کرد
بس اثرها به دين عيسا کرد

زايشش زان پوِر مريم شد
پرتو کيش مهر چون کم شد

که به نام کريسمس مانده‌ است
در جهان نور و شادی افشانده‌ است

پاپ با آن ردای قرمز رنگ
خود نمادیست زان کهن فرهنگ

رخت بابانوئل همان رنگ است
با پگاه و پسين هماهنگ است ۱

حلقه مهر و شمع و کاج و سرود۲
از نشان‌های کيش مهری بود

که اکنون در کريسمس برجاست
ژرف بنگر که ريشه‌ها ز کجاست

نام يکشنبه مسيحی نيز
هست گويای نام مهر عزيز ۳

رونق از کيش مهريان چون کاست
خويشتن را مسيحيت آراست

بين اين هر دو ژرف پيوندی‌ست
بستگی‌های گوهر آکندی‌ست

زايش مهر و عيسی مريم
هست آغاز دی، مقارن هم

دو تولد به‌هم چه نزديک‌اند
نوربخش شبان تاريک‌اند

آن همه رسم و شيوه و رفتار
يافت در عيسويت استمرار

شب يلدا اگرچه پيشتر است ۴
عمر آن در زمانه بيشتر است

پيشتر بودنش به‌جا و نکوست
چون که پيشينه تقدم از اوست.
.

۱- اشاره به هنگام بامداد و شامگاه که آسمان سرخ رنگ می‌شود.
۲- سرو، کاج، مورد و شمشاد که هميشه سبزند.
۳- مقصود واژه سان‌دیSunday می‌باشد. مسيحيت از سده چهار بدست کنستانتين دين رسمی روم شد.
۴- شب چله ۳۰ آذر و کريسمس ۴ دی‌ماه است که تنها چند شب اختلاف دارند.

#جشن_شب_چله_شادباد 🍉🍇🍎

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چـــکـــامـــه_پـــارســـی🎵

سروده زیبای #شب_چله🍉
از✍️ #سیاوش_تات🍷

پهلوانان را درود و زنده باد
سد هزاران آفرین از بنده باد

ماه آذر چون به پایان می‌رود
آخرین شب تیره‌گی‌ها می‌دمد

مردمانی از گذشته در جهان
گرد آتش، مانده آیین مهان

شام یلدا، مهربانی مهربان
یادگاری از نیاکان جاودان

واژه‌ی یل سال باشد، تو بدان
سال هم خورشید رخشان را بخوان

روز فردا را تو دی خوانی کنون
دی همان دا روز زادن بی‌فسون

در شبی تاریک مردم گرد هم
سر زند خورشید، آنها دم‌به‌دم

در نبردی مردمان با اهرمن👹
پای کوبان، دست افشان جان و تن

گرد هم پیمانه‌های جام می🍷
سر کشند تا بامداد روز دی

گرد آتش مردمان تا بامداد
در نبرد اهرمن، پیروز و شاد

هر نگاهی شوق بودن می‌پَراند
دشمنی‌ها را ز دل‌ها می‌رَماند

زایش عیسای مریم در دی است؟
این چنین روزی که فرخنده پی است

پاپ اگر پوشد ردای سرخ‌رنگ
یک نشانی باشد از این فرِ هنگ

رخت بابا گر چنین باشد عزیز
با پگاه و با پسین یک ریشه نیز

روز خورشیدش بود یک روز هم
روز شادی، مهربانی دم به دم

خوان یلدا گسترد هر خانه‌ای
میوه‌های رنگ‌ رنگ هر دانه‌ای

خشکباری، هندوانه سرخ گون
می‌گذارد یک اناری، رنگ خون

سفره‌های رنگ‌رنگ از خوردنی
ارمغان، نوشیدنی و بُردنی

در شبانی تیره باهم رهسپار
تیره‌گی‌ها می‌رود، ما بی‌قرار

ما‌ همه شهنامه خوانان مستِ مست
جام می🍷می‌گردد اینجا دست دست

جام می🍷در دستمان مستانه مست
پای‌کوبی می‌کنیم با هر که هست

دست هم بگرفته ما جانانه دست
هر سیاهی با نگاهی گشته پست

مهربانی یک نوا شهنامه خوان
روز روشن از پی یلدا بدان

گوش جان بر داستان پهلوان
می‌سپارم تا بماند جاودان

رنگ سرخ مهربانی در تن است
مهر ورزیدن همیشه هومن است

سرخ رنگی پهلوانی در نبرد
رنگ پیروزی در این شب‌های سرد

در نبردی این چنین پیروز شد
از پس شب رنگ فردا، روز شد

مهربانی ارمغانی یادگار
میدهد امشب برامان روزگار

دل تهی می‌گردد از آز و نیاز
رشک را با کینه دربندیم باز

زندگی بی‌خشم، چون آب روان
گلستان می‌گردد اینجا جاودان

روز روشن سر زند از پشت شب
درد و رنج و کینه‌ها ماند به تب

نم‌نمک خورشید تابان‌تر شود
زندگی با مهربانی سر زند

برف و باران این زمین را جان دهد
هر نفس گرما و خان و مان دهد

چله امشب میرسد، فردا دی است
روشنی‌ها، مهربانی، در پی است

در دلم باشد همیشه تا جهان
مهربانی‌های یلدا جاودان

مهر پیوندی میان مردمان
همدلی با مهربانی بی‌گمان

چله امشب میرسد دل شاد دار
جام می🍷 پر کن لبالب بی‌قرار

هر دم از خوبان بگو همراه دار
چونکه فردا روشن است از کار و بار

روز فردا، روز زادن، زندگی
پهلوان بودن به‌دور از بنده‌گی.

پیشاپیش
#شب_چله بر شما خجسته باد🍷🍉🍇


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_ویـــــدئـــــو🎥

پاییز هزار رنگ می‌رود و زمستان سپید رنگ از راه می‌رسد
و در این میان شبی است بلند به بلندای یک فرهنگ.
آیینی رنگارنگ به سان پاییز.
و درون مایه‌ای سپید به رنگ زمستان.

شب چله،، شب کنار هم بودن‌ها فرخنده و شادباد🍉🍷

#شب_چله‌تان سرخ سرخ باد
به سرخی آفتاب و خورشید باد
به سرخی شیرینی انار و هندوانه باد🍉🍷

باری،
ﻣﯽﺳﺘﺎﯾﻢ آذر ﻣﺰدا را.
ﻣﯽزداﯾﻢ ﺳﺮدی چله را.
ﻣﯽﺷﺘﺎﺑﻢ ﻣﮋده ﻓﺮدا را.

شب اورمزد آمد از ماه دی
ز گفتن بیاسای و بردار می🍷
✍️#فردوسی

هنوز با همه دردم امید درمان است
که آخری بود آخر شبان یلدا را.
✍️ #سعدی

#شب_چله‌تان_شادباد 🍉🍷

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵

جشن‌های سالانه‌مان🌎
#جشن_شب_چله🍉🍷

ﻣﯽﺳﺘﺎﯾﻢ آذر ﻣﺰدا را
ﻣﯽزداﯾﻢ ﺳﺮدی چله را
ﻣﯽﺷﺘﺎﺑﻢ ﻣﮋده ﻓﺮدا را.

شب اورمزد آمد از ماه دی
ز گفتن بیاسای و بردار می🍷
✍️#فردوسی

هنوز با همه دردم امید درمان است
که آخری بود آخر شبان یلدا را.
✍️ #سعدی

#‌شب_چله‌تان سرخ سرخ باد
به سرخی آفتاب و خورشید باد
به سرخی شیرینی انار و هندوانه باد

#شب_چله‌ای که روشنایی را نوید می‌دهد یکی از کهن‌ترین جشن‌های نیک و شاد ما ایرانیان است.

#شب_چله، بلندترین شب سال است. شبی که تاریکی شکسته میشود. از این شب از سیاهی شب کاسته میشود و به روشنایی افزوده میگردد.

#شب_چله که پیروزی نور بر سیاهی‌ست بر دوستداران فرهنگ ناب ایران‌زمین‌مان و آیین نیک نیاکانی ایرانی‌مان، شادباد و همایون باد.

#‌شب‌_چله‌ که پیروزی روشنایی بر تاریکی‌ست، بر شما خویشاوندن عزيز، دوستان گرامی، هم‌میهنان ارجمند و ایرانیان تبارمند و پارسی زبانان سرتاسر جهان، فرخنده و خجسته‌ باد.

❤️ #شب_چله_شادباش🍉

می‌ستایم
#ایران‌زمین_کهن_پرگهرمان_را
#فرهنگ_ناب_ایرانی‌مان_را
#تمدن_بزرگ_سرزمین‌مان_را
#تاریخ_کهن_درخشان_کشورمان_را
#آیین_نیک_نیاکان_ایرانی‌مان_را

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_مـــیـــراث_ســـرزمـــیـــنـــم

#گرامی_باد

#جشن_شب_چله🍉🍷

ﻣﯽﺳﺘﺎﯾﻢ آذر ﻣﺰدا را
ﻣﯽزداﯾﻢ ﺳﺮدی چله را
ﻣﯽﺷﺘﺎﺑﻢ ﻣﮋده ﻓﺮدا را.

اگر ایرانی هستید، بی شک شما نیز در خانواده خود «چله نوزاد» و «چله مرگ» داشته‌اید.
این یکی از کهن‌ترین و جالب‌ترین رسوم ایرانیان است که هنگام زاده شدن کسی یا هنگام مرگ کسی «۴۰ روز» را به شادی یا سوگ می‌نشینند. در تصوف نیز که از آیین‌های کهن ایرانی است «چله نشینی» بسیار رایج است. می‌شود ساعت‌ها درباره جایگاه «عدد ۴۰» در تاریخ و فرهنگ ایرانی به گفتگو نشست، بحث را کوتاه کرده و به موضوع ایرانی خودمان پرداخت.
آغاز زمستان به دلایل نجومی و فرهنگی در نزد ایرانیان به عنوان «تولد خورشید / مهر» دانسته شده است. آغاز تابستان نیز بعنوان «مرگ خورشید» دانسته شده است.
بنابراین برای زایش خورشید و مرگ خورشید مراسم «چله زمستان» و «چله تابستان» برگزار می‌کردند که ریشه در تقدس عدد ۴۰ دارد. در ادامه‌ی این ۴۰روز، یک دوره ۲۰روزه نیز داشته‌اند که چون ۲۰ نیم ۴۰ است به آن «چله کوچک» میگفتند. به چهار روز پایانی چله بزرگ و چهار روز آغازین چله کوچک که اوج سرما است نیز «چارچار» می‌گویند

#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_مـــیـــراث_ســـرزمـــیـــنـــم


جشن‌های ماهانه ایرانی‌مان
#جشن_دی‌گان.

(جشن دی‌گان شادباد💚🤍❤️)

واژه دی به معنی آفریدن و آفریدگار می‌باشد.
در ماه دی، بجز نخستین روز ماه که اورمزد نامیده می‌شود و نام خداوند(اهورامزدا) است، سه روز دیگر به نام‌های: دی به آذر، دی به مهر و دی به دین نیز وجود دارد. بنابراین جشن دی‌گان برابر است با یکی از این روزها در ماه دی، که روز دوم دی‌ماه، نهم دی‌ماه و هفدهم دی‌ماه در گاه‌شماری خورشیدی است.
در فرهنگ ایران باستان، نخستین جشن دی‌گان، در ماه دی یه عنی روز اورمزد از ماه دی، خرم روز نیز نام داشته است. این روز پس از شب چله پیش می‌آید که بزرگ‌ترین شب سال است.
در زمان گذشته پادشاه کشور و سردار شهر، دیدار همگانی با مردم داشته‌اند. اکنون نیز مزدیسنان(زرتشتیان) به باور ترادادی(:سنتی) خود در برخی از شهرها و روستاها، یکی از روزهای دی در ماه دی و یا همه آن را جشن می‌گیرند.
همانند جشن‌های ماهیانه دیگر، کوشش می‌کنند تا در مکانی همگانی مانند تالار آدریان و آتشکده گردهم آیند و جشن دی‌گان را با سرور و شادمانی برگزار کنند.
یکی از سروده‌هایی که در این جشن برای ستایش جایگاهِ اهورامزدا خوانده می‌شود اورمزدی‌ست که در خورده اوستا جای گرفته است.
برگردان بخشی از آن چنین است:

او را که هم راهبر هستی و هم راهبر زندگی است
به من بنما و همانگونه که خود خواستاری
پیروی از دین والا و اندیشه نیک را به او برسان
درود به فرد کیانی
درود به ایران ویچ
درود به خوشبختی مزدا داده
درود به رود دائیتی و درود به اردویسور آناهیتا
درود به همه آفرینش راستین

📗نسک(:کتاب) یادگار دیرین، نوشته زنده یاد موید #کورش_نیکنام، نویسنده و پژوهشگر آیین و فرهنگ ایران‌زمین باستان

#جشن_دی‌گان_شادباد❄️

#جشن_دی‌گان در دی‌ماه را پیش‌رو داریم💚🤍❤️

و اینکه، ماه دی تنها ماهی هست که چهار جشن ماهانه در خود جای داده است.

دوم دی‌ماه، دی‌به‌آذر «جشن دی‌گان».
نهم دی‌ماه، دی‌به‌مهر «جشن دی‌گان».
هفدهم دی‌ماه، دی‌به‌دین،
«جشن دی‌گان».
یک «جشن دی‌گان» نیز در آذر ماه داریم.

باری،
❇️ به روز هرمز و دی‌ماه و آن سه دی دیگر
ز جان و دل بزداییم هر آنچه ناپاکی‌ست.

❇️ واژه دی به معنی آفریدن و آفریدگار می‌باشد.
در اوستا دی که دتوشوDaatoshu می‌باشد به معنی دادار و آفریدگار است و در نامه‌های اوستایی بیشتر بجای واژه اهورامزدا بکار رفته است.
در ماه دی بجز نخستین روز ماه که اورمزد نامیده می‌شود و نام اهورامزداست، ۳روز دیگر به‌نام‌های دی به‌آذر، دی به‌مهر و دی به‌دین وجود دارد. بنابراین جشن دی‌گان برابر است با یکی از این روزها در ماه دی، که دوم، نهم، و هفدهم در سالنامه خورشیدی‌ست.
در میان جشن‌های ماهانه ایرانی‌مان تنها ماه دی‌ است که سه جشن در خود جای داده است.
جشن دی‌گان در گاهشمار زرتشتی دی به‌آذر، دی به‌مهر، دی به‌دین، از ماه دی جشن دی‌گان برگزار می‌شود و زرتشتیان در شهرها و روستاهای ایران دی‌گان را جشن می‌گیرند.
در ایران باستان نخستین جشن دی‌گان در ماه دی، روز اورمزد و دی ماه فرم روز نیز نام داشته‌ است و در این روز که روز پس از #شب_چله بزرگ‌ترین شب سال بوده شاهان دیدار همگانی با مردم داشته‌اند.

#جشن_دی‌گان_شادباد💚🤍❤️

#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_ویـــــدئـــــو🎥

کیستی #مردم_آذرآبادگان💚
زبان #مردم_آذرآبادگان🤍
ریشه #نام_آذربایجان❤️

نام این استان پاره تن ایران را درست بنویسید.
واژه #آتور در زبان پهلوی، به چم(:معنی) #آتش است. (گونه پارسی آن #آذر است).
در اوستا به شکل «آتر» و در زند اوستا به شکل «آترس» آمده است و «آتورپات» به چم آتشبان و نگهبان آتش می‌باشد.
گان: پسوند مکانی است. به چم جایگاه. مانند: زنگان، سمنگان، گاوگان، دهخوارگان، ورزگان(ورزقان)، گلپایگان، گریگان، سیرگان و... همچنین است «آتورپاتگان» و شکل دگرگون شده آن «آذربایگان» که سرزمینی است، منتسب به آذر ( #آتش).
آتشکده‌های پرشمار در #آذربایگان، مانند آتشکده باکو، آتشکده آذرگشسب و آتشکده تبریز و غیره نیز این مهم را گوشزد می‌کنند.
واژه «آذربُد»(آتورپات) و پادگان(پاتگان) ریشه در «آتورپاتگان» پهلوی دارد، که در اثر کاربرد بسیار به آذرآبادگان بدل شده است.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_بـــــخــــوانــــیــــم

کیستی #مردم_آذرآبادگان💚
زبان #مردم_آذرآبادگان🤍
ریشه #نام_آذربایجان❤️

نام این استان پاره تن ایران را درست بنویسید.
واژه #آتور در زبان پهلوی، به چم(:معنی) #آتش است. (گونه پارسی آن #آذر است).
در اوستا به شکل «آتر» و در زند اوستا به شکل «آترس» آمده است و «آتورپات» به چم آتشبان و نگهبان آتش می‌باشد.

گان: پسوند مکانی است. به چم جایگاه. مانند: زنگان، سمنگان، گاوگان، دهخوارگان، ورزگان(ورزقان)، گلپایگان، گریگان، سیرگان و... همچنین است «آتورپاتگان» و شکل دگرگون شده آن «آذربایگان» که سرزمینی است، منتسب به آذر ( #آتش).
آتشکده‌های پرشمار در #آذربایگان، مانند آتشکده باکو، آتشکده آذرگشسب و آتشکده تبریز و غیره نیز این مهم را گوشزد می‌کنند.

واژه «آذربُد»(آتورپات) و پادگان(پاتگان) ریشه در «آتورپاتگان» پهلوی دارد، که در اثر کاربرد بسیار به آذرآبادگان بدل شده است.

اعراب، چهار بندواژه و وات(:حرف )👈 گ - ژ - چ - پ را نمی‌توانستند بخوانند و تلفظ کنند. از این‌رو، «گ» را «ج» خوانده‌اند و «آذربایگان» را «#آذربایجان» نوشته‌اند.

تاریخ نگاران دوران #باستان، از جمله تاریخ نگاران یونانی و رومی، مانند «استرابون» و «گزنفون»، «پلیپ»، «دیودور سیسیلی» و دیگران نیز «آتورپاتن» نوشته‌اند.

بر پایه اسناد استوار تاریخی،
نگارش واژه «آذربایگان» با «ذ» درست است. همه تاریخ نگاران و جغرافی نویسان سده‌های نخستین اسلامی نیز، «آذربایجان» را با رسم الخط عربی با «ذ» و به شکل
«آذربایجان» نوشته‌اند.

ابن اثیر، یاقوت حموی، یعقوبی، مسعودی، طبری، الفخری و دیگران همگی
«آذربایجان» را با «ذ» نوشته‌اند. در هیچ‌یک از متون تاریخی «آذربایجان» با «ز» نوشته نشده است.

اما نوشتن آذربایجان با «ز» نخستین بار بدست چه کسی و با چه هدفی انجام شد؟

دستگاه‌های پانترکیسم ده‌ها سال است که کوشش می‌کنند تا #فرهنگ و #هویت و #ریشه آذربایجان و آران را جدا از فرهنگ و تاریخ #ایران‌زمین بشناسانند و در این راه به جعل‌های موزیانه و البته ناشیانه‌ی #تاریخی دست می‌زنند. از جمله #تراشیدن ریشه‌ای مغولی برای واژه کامل ایرانی #آذربایجان و پیوند دادن آن به ترک اغوزی.

نکته آخر و بویژه برای دوستانی که نادانسته و ناآگاهانه، این واژه را به شکل نادرست نگاشته و بدون داشتن دانش تاریخی و آگاهی بر خط و زبان پارسی کهن، گمان می‌برند، «ذ» حرف عربی است و پارسی نیست و ناخواسته با جعل جریان شوم پانیسم همراه شده‌اند، بدانید که حرف «ذ» با تلفظ نوک زبانی آن، یکی از حروف راستین زبان‌های باستانی ایران همچون #اوستایی بوده است.

✍️ فرهنگ موضوعی شاهنامه

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_ویـــــدئـــــو🎥


#_ننگ_بر_شما_بااین_تفکر_ایرانی_ستیزانه_تان

برنامه ننگینی که ازشبکه افق پخش میشودهادی عامرحرف خوبی به شماایرانستیزان زدیک کفن هم به کسانی بدهیدکهدراین سرزمین اختلاس میکنندوسرمایه این سرزمین رامی بلعند

⚠️مریم رزاقی آذر، پرفسور وطن‌پرست که بخاطر آوردن نام خلیج فارس در کنفرانس بین‌المللی امارات از دبی دیپورت شد
مکالمه یک بی‌ادبانه‌ی شبکه افق با پروفسور مریم رزاقی
🔺پروفسور رزاقی: کفنه؟!
▪️ مجری: بله
🔺پ ر: بچه هام ببینن ناراحت میشن
▪️ م: بزنن یه شبکه دیگه
🔺پ ر: خودمون کم غم و غصه داریم
▪️ م: آگهی ترحیمتون رو چیکار کنیم

🔺پ ر: پاره کنید

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_صرفا_جهت_اطلاع

آیا تا به حال درباره معنای ماههای پارسی و عربی تحقیق کرده اید!
● معنی ماه های عربی:
محرم؛ حرام بودن قتل
صفر؛ تهی از مال بدلیل غارت
ربیع الاول؛ ماه اول
ربیع الثانی؛ ماه دوم بهار
جمادی الاول؛ یخبندان اول
جمادی الثانی؛ یخبندان دوم
رجب؛ عظیم به دلیل توقف جنگ
شعبان؛ فرقه و اختلاف
رمضان؛ ریگستان گرم
شوال؛ جفت گیری شتران
ذوالقعده؛ دست برداشتن از جنگ
ذی الحجه؛ ماه زیارت!


● معنی ماههای پارسی:
#_فروردین ⇦ انسانهاى پاک
#_اردیبهشت ⇦ بهترین راستی
#_خرداد ⇦ رسایی کمال
#_تیر ⇦ ایزدباران
#_امرداد ⇦ جاودانگی بی مرگی
#_شهریور ⇦ شهریاری نیک
#_مهر ⇦ پیوستن با مهربانی
#_آبان ⇦ آب ها
#_آذر ⇦ آتش
#_دی ⇦ دانای آفریننده
#_بهمن ⇦ منش نیک
#_اسفند ⇦ آرامش!

#_پاینده_ایران

#_آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
آتشگاه‌های #تهمورس، #فریدون، #تور، #آذرگشسپ و #کیخسرو از آن دسته از آتشگاه‌ها به‌شمار می‌آیند. این آتشگاه‌ها در آغاز جایگاه نگاهداری آتش برای برآوردن نیازها بوده‌اند و امروز نیز اجاق خانوادگی در میان پاره‌ای از مردم و گروه‌های قومی رایج است که بازمانده‌ی باورهای مردمی دوره‌ی باستانی به‌شمار می‌رود.
بنابر نوشته‌هایی کهن مانند هفت هات می‌دانیم که از جایگاه آتش به مانند یک نیایشگاه همگانی یاد گردیده است. نقش‌های بازمانده بر ماندگارهای کهن از زمان مادها و هخامنشیان افرادی را نشان می‌دهد که به شیوه‌ی گات‌هایی و با دست‌های برافراشته در برابر آتش ایستاده‌اند.
نقش‌های موجود در پاسارگاد و نقش رستم نیز چنین فرتوری را به دیده می‌گزارند.
آنگونه که پیداست ساختما‌ن‌سازی پیرامون جایگاه‌های آتش و ساخت معابد از بابلی‌ها و ایلامی‌ها به زرتشتیان پارسی و مادی به ارمغان رسیده‌است.
در ایران باستان، آتشکده‌ها نه تنها جای نیایش، وانگه دادگاه و درمانگاه و چه‌بسا دبستان و آموزشگاه هم به‌شمار می‌رفتند. چه در اینجا به نوآموزان درس‌های دینی یاد می‌دادند و همان یاد دادن‌ها بود که خوی راستی و درستی و دلیری را به آنها می‌آموخت.
موبد در این مکان به دادرسی می‌پرداخت و بیماران روحی نیز مداوا می‌شدند. افزون‌بر اینها، آتشکده‌ها مجهز به کتابخانه بزرگ نیز بودند و همچنین خزانه مالیات و جایگاه نیکوکاری و نیز جایی برای ورزش و سواری و مسابقه‌ها بود. به‌زبان دیگر همادگاهی بود که نیایشگاه را نیز دربر می‌گرفت.
ویرانه‌های بازمانده از آتشکده‌های پیش از اسلام در سرتاسر ایران‌زمین از عراق امروزی تا کوه‌های پامیر و فرای آن پراکنده هستند.
نسک‌های تاریخی نوشته شده از سوی جهانگردان از آتشکده‌هایی سخن می‌گویند که آتش آنها بگونه معجزه‌آسایی بدون آنکه بر آنها چوب گزاشته شود می‌سوزند.
آنها در سرزمین‌هایی بوده‌اند که نفت‌خیز می‌باشند از خوزستان امروزی در ایران گرفته تا آذربایجان شمالی(جمهوری آذربایجان امروزی). این آتش‌ها بوسیله‌ی گاز طبیعی روشن بوده‌اند. آتشکده‌‌ی واقع در باکو، امروزه بدست آذربایجانی‌ها بازسازی شده و آتش آن با بهره‌گیری از گاز درون‌زمینی روشن می‌باشد.
جالب آن است بدانیم که ساختمان گنبدی شکل مسجدها از دیدگاه هنر ساختما‌ن‌سازی ادامه‌ای است از معماری آتشکده‌ها و به هیچ روی از معماری عربی برنخاسته است.
❇️ آتشکده‌های نامی در ایران🔥:
نامی‌ترین آتشکده‌هایی که در تاریخ‌ها از آنها نام برده شده‌است چنین می‌باشند:
آتشکده آذرگشسپ Azargoshasb در شهر شیز آذربایجان.
آتشکده‌ی آذر فرنبغ Azarfranbagh یا ناهید پارس، در کاریان پارس یا لارستان کنونی.
آتشکده‌ی آذر برزین‌مهر Azarborzinmehr در ریوند خراسان.
برای گرفتن آگاهی‌های بیشتر درباره آتش و آتشکده می‌توانید به نسک‌هایی که از سوی دانشمندان در این‌باره نگاشته شده‌است مراجعه فرمایید.
در پایان اجازه دهید با نیایش کوتاهی به این نوشتار پایان داده و برای همگی نور و روشنایی خرد نیک و تابان و افزاینده را خواستار باشیم:
ای آذر پاک، ای ارمغان بزرگ اهورامزدا، ای روشنی بخش خانه‌ها، همیشه فروزان و گلگون باش در خانه‌های ما، روشنایی و پاکی تو را می‌ستاییم، در پرتو فروغ درخشان و دلنشین تو، با بداندیشی، ناپاکی و هرگونه پلیدی پیکار می‌کنیم.
با بهره‌گیری از فروغ تابان تو، با زبان دل و جانمان، اهورامزدای یگانه را به‌پاس این دهش و پرشمار داده‌های زندگی ساز دیگر، سپاس می‌گوییم.
ایدون باد.

✍️زنده یاد موبد #کورش_نیکنام، نویسنده و پژوهشگر آیین و فرهنگ ایران‌زمین
✍️موبد مهندس #کامران_جمشیدی 🍷

#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_شــــرح_فــــرتــــور📸


نقش آتشدان و آتش مقدّس روی گِل مُهر ازدوره‌ی شاهنشاهی ساسانی که در آتشکدۀ #_آذر_گُشَسپ (Ādur Gušnasp) پیدا شده است.

#هنر_ساسانی

#_پاینده_ایران

#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_صرفا_جهت_اطلاع

#جشن_سپندارمزگان ۲۹بهمن ‌ماه هست یا ۵ اسفند ماه؟

سالنامه و گاهشمار(:تقویم) ایرانی‌مان(زرتشتی) دارای ۱۲ ماه ۳۰ روز می‌باشد و هر سال درست ۳۶۰ روز است. و هر روز نیز نام ویژه خود را دارد:👇
۱- روز اورمزد.
۲- روز بهمن.
۳- روز اردیبهشت.
۴- روز شهریور.
۵- روز سپندارمز.
۶- روز خرداد.
۷- روز امرداد.
۸- روز دی‌به‌آذر.
۹- روز آذر.
۱۰- روز آبان.
۱۱- روز خور.
۱۲- روز ماه.
۱۳- روز تیر.
۱۴- روز گوش.
۱۵- روز دی‌به‌مهر.
۱۶- روز مهر.
۱۷- روز سروش.
۱۸- روز رشن.
۱۹- روز فروردین.
۲۰- روز بهرام.
۲۱- روز رام.
۲۲- روز باد.
۲۳- روز دی‌به‌دین.
۲۴- روز دین.
۲۵- روز ارد.
۲۶- روز اشتاد.
۲۷- روز آسمان.
۲۸- روز زامیاد.
۲۹- روز مهراسپند.
۳۰- روز انارام.

❇️ یکی و برابر و هم‌نام شدن نام روز و ماه نیز جشن ماهانه گرفته می‌شود.
نام روزهایی که در آن جشن ماهانه برگزار می‌شود:👇

۱- روز فروردین ◀️ #جشن_فروردین‌گان

۲- روز اردیبهشت ◀️ #جشن_اردیبهشت‌گان

۳- روز خرداد ◀️ #جشن_خردادگان

۴- روز تیر ◀️ #جشن_تیرگان

۵- روز امرداد ◀️ #جشن_امرداگان

۶- روز شهریور ◀️ #جشن_شهریورگان

۷- روز مهر ◀️ #جشن_مهرگان

۸- روز آبان ◀️ #جشن_آبادان

۹- روز آذر ◀️ #جشن_آذرگان

۱۰- روز دی‌به‌دین، دی‌به‌مهر، دی‌به‌آذر ◀️ #جشن_دی‌گان

۱۱- روز بهمن ◀️ #جشن_بهمن‌گان

۱۲- روز سپندارمز ◀️ #جشن_اسفندگان
(#جشن_سپندارمزگان)
.
آری،
سالنامه(:تقویم) خورشیدی کنونی که به گاهشمار جلالی نامور است ۶ ماه نخست آن(بهار و تابستان) دارای ۳۱روز و شش ماه دوم آن(پاییز زمستان) ۳۰روز است اما گاهشمار(:تقویم) زرتشتی، ۱۲ ماه آن دارای ۳۰ روز می‌باشد. برای همین است که سیستم و ترتیب روز شمار میان دو تقویم را برهم می‌زند.
برای نمونه هنگامی‌که ۳۰روز فروردین‌ماه به پایان می‌رسد گاهشمار زرتشتی وارد روز یکم اردیبهشت‌ ماه می‌شود چنانچه گاهشمار رسمی کنونی ایران پس از ۳۰فروردین‌ماه وارد ۳۱فروردین‌ ماه می‌شود و بدینگونه سالنامه رسمی کنونی یک روز از سالنامه زرتشتی عقب می‌ماند.
این بهم ریختن روزها، همچنان تا پایان نیمه نخست سال تا آغاز پاییز ادامه دارد و در این ۶ماه، ۶روز گاهشمار خورشیدی کنونی از گاهشماری زرتشتی عقب مانده است.
در نتیجه ۵ اسفند ماه در سالنامه زرتشتی برابر می‌شود با ۲۹بهمن‌ ماه، به سالنامه رسمی کشور یعنی سالنامه(گاهشمار خورشیدی).
پس نتیجه اینکه به گاهشمار زرتشتی جشن سپندارمزگان ۲۹بهمن ماه است و در سالنامه خورشیدی جشن سپندارمزگان ۵ اسفند ماه می‌باشد.

سه جشن ماهانه‌مان در سالنامه خورشیدی در خود همان ماه برگزار نمی‌شود مانند:
#جشن_شهریورگان #جشن_بهمن‌گان
#جشن_اسفندگان
که این بخاطر همان ۶ روز ۶ ماه نخست هست.

باری،
به هر روی امیدواریم که این بهم‌زدگی به یک گونه‌ای برطرف شود و از آنجایی هم که میان ایرانیان عشق ورجاوند و سپنت(:مقدس) بوده و از اهمیت بالایی برخوردار هست هرآینه با این حساب می‌شود این روزها یک یک هفته‌ای روز #عشق ما ایرانیان باشد. روز مادر و زن و زمین بارور باشد.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_کـــتـــاب_صـــوتـــی📚

#کتاب_صوتی
📝 آن شبِ تابستان
#آمبروز_بیرس
🎙 گیتی خامنه
مترجم: غلامرضا آذر هوشنگ

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
An Shabe Tabestan
@bookhapdf
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_کـــتـــاب_صـــوتـــی📚

#کتاب_صوتی
📝 آن شبِ تابستان
#آمبروز_بیرس
🎙 گیتی خامنه
مترجم: غلامرضا آذر هوشنگ

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_مـــیـــراث_ســـرزمـــیـــنـــم

#_مهر_ساسانی با نقش آتش مقدس
(آذر)به همراه ماه و خورشید،این مهربا حلقه ای که در پشت آن قرار دارد به صورت انگشتر استفاده می شده
جنس:سنگ یمان
محل نگهداری:موزه هنرهای زیبای بوستون

#پاینده_ایران

#آرمان_ماایرانشهر_ماست

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
بنا به باورهای کهن ایرانی انسان تخم و گوهر #آتش🔥 است.
📗در #گات‌های_اشوزرتشت آمده است كه:
«در آغاز آفرینش، آتش نیز هستی یافت.»🔥

📘در #اوستا نیز آمده است:
آذر پسر اهورامزدا، ای آذر مقدس ارتشتاران، ای ایزد پر از فر، ای ایزد پر از درمان، آذر پسر اهورامزدا، با همه آتش‌ها در جای دیگر اوستا: آذر پسر اهورامزدا، فر و سود مزدا آفریده، فر ایرانی مزدا آفریده، فر كیانی مزدا آفریده در اساتیر ایرانی، آتش نمودی از اهورامزدا و دود نمودی از اهریمن است كه در مبارزه با اهورامزدا به آن راه یافت.🔥

ترانه‌های چهارشنبه‌سوری:
ترانه‌های چهارشنبه‌سوری پر از شادی است.
آرزوی سرخی و خنده و شادمانی در این ترانه‌های ساده موج می‌زند.
زردی ما از تو
سرخی تو از ما:
یا اینكه:
آلا بدر بلا بدر
دزد هیز از درها بدر.
آتش را بربلندی پشت بام‌ها می‌افروختند ویا بر تپه‌ها تا به بالندگی آتش كمک كرده باشند كه در سرکشی و بلند پروازی تواناتر شود.
کودکان در کوچه‌ها و پس کوچه‌ها به در خانه‌ها رفته و هیزم می‌خاستند و در ستایش صاحبخانه‌ی بخشنده ترانه‌ها می‌خاندند:
پاشنه‌ی خونه آجره
صابخونه تاجره

این‌چنین است روایت آن روزگاران:
بوته افروزی
پیش از پریدن آفتاب از لب بام خانه‌ها، هر خانواده بوته‌هایی را كه از پیش فراهم كرده‌اند روی بام یا زمین خانه، در سه یا پنج یا هفت #گله كپه می‌كنند. با پریدن آفتاب و نیم تاریک شدن آسمان، زن و مرد گرد هم می‌آیند و بوته‌‌ها را آتش می‌زنند.
در این هنگام از بزرگ تا كوچک هر كدام سه بار از روی بوته‌های افروخته می‌پرند و در هر بار چنین می‌خانند:
زردی من از تو ـ سرخی تو از من.
بوته‌ها كه سوخت و خاكستر شد، زنی خاكستر آن را در خاک‌انداز جمع می‌كند و آن‌را از خانه بیرون می‌برد و در سر چهار راه می‌ریزد. در بازگشت به خانه، در خانه را سخت می‌كوبد.
كسی از درون خانه می‌پرسد:
كیه؟
می‌گوید: منم
می‌پرسد: از كجا آمده‌ای؟
می‌گوید: از عروسی
می‌پرسد: چی آورده‌ای؟
می‌گوید: تندرستی.
در این هنگام در خانه را به رویش می‌گشایند و همراه او تندرستی را برای یک سال به درون خانه می‌آورند.

قاشق‌زنی
زنان و دختران آرزومند و حاجت‌دار، قاشقی با كاسه‌ی مسی برمی‌دارند و شب هنگام در كوچه و پس كوچه به راه می‌افتند. در برابر در هفت خانه خاموش و بی‌سخن، قاشق را پی‌درپی بر كاسه می‌زنند.
صاحبخانه كه با چنین رسمی آشناست و می‌داند قاشق‌زنان چه می‌خاهند، چیزی در كاسه آنان می‌گذارند. این چیز ممكن است پول باشد یا شیرینی و آجیل و برنج و بنشن یا چیزهای دیگر. قاشق‌زنان اگر در قاشق‌زنی چیزی بدست نیاوردند از برآورده شدن آرزو ی خود ناامید خواهند شد.

آجیل مشگل‌گشا :
آجیل مشگل‌گشا و نخودچی پای مهم چهارشنبه‌سوری بود. دست‌ها را حنا می‌گزاشتیم و کوچه باغ‌ها پر می‌شد از ولوله‌ی ما که شادمانه به پیشواز نوروز می‌رفتیم: سله بازی. استابه دوش. عمو زنجیرباف و... بر سینی بقالی‌های محل از آن شب زولبیا می‌آمد و پشمک. رنگ کردن تخم‌مرغ نیز در این شب بود. فالگوش ایستادن و فال کوزه رونق داشت و مادران ما بودند که آینده‌ی ما و آرزوهایشان را با آب و شعر و آینه و اسفند درمیان می‌نهادند و جواب می‌خاستند. پس از آتش افروزی، مهم‌ترین بخش برای ما آجیل مشگل‌گشا بود. زنانی كه نذر و نیازی كرده بودند در شب چهارشنبه آخر سال، آجیلی هفت مغز یا تنها نخودچی بنام آجیل چهارشنبه‌سوری از دكان می‌خریدند و پاک می‌كردند و میان همه پخش می‌كردند و می‌خوردند.
به هنگام پاک کردن آجیل، داستانی را نقل می‌کردند و آن داستان پیر خارکن بود. پس از آجیل مشگل‌گشا، فال است که رونق شب چهارشنبه‌سوری است.

فالگوش :
زن یا مرد غروب چهارشنبه‌سوری به فالگوش نشینی می‌رود و در سر چهار راه و یا گذرگاهی می‌نشیند و یا می‌ایستد و به آرزویی كه در دل دارد نیت می‌كند سپس هم به سخنان روندگان گوش می‌دهد. اگر حرف‌هاشان شادی‌آور و خوشنود كننده باشد كه به برآمدن آرزویش امیدوار می‌شود.
ولی اگر سخنان عابران غم انگیز و ناگوار باشد كه از آرزویش دل می‌كند. ممكن است به در خانه‌ها و یا به پنجره اتاق همسایه هم به فالگوش نشینی بروند. فال كلید گذاری یا كلید گذاران هم این است كه كسی كه قصد فالگیری دارد در سر گذرگاهی كلید به زیر پا می‌گزارد و با نیت آن حرف و سخن‌های عابران را به فال می‌گیرد. در این نوع فال، گاهی كلید را به در خانه و یا به در اتاق همسایه می‌اندازند و بی‌آنكه حرفی بزنند و یا دیده شوند به حرف‌های اهل خانه گوش می‌دهند تا آن حرف‌ها را به فال بگیرند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵

فرا رسیدن نوروز باستانی، یادآور شکوه ایران و یگانه یادگار جمشید جم، بر همه ایرانیان پاک پندار، راست گفتار و نیک کردار خجسته باد.

بهار آمد و رفت ماه سپند
نگارا درافکن بر آذر سپند
به نوروز هر هفت شد روی باغ‌
بدین روی هر هفت امشاسفند
زگلبن دمید آتش زردهشت
بر او زند خوان‌ خواند پازند و زند
بخوانند مرغان به شاخ درخت
گهی کارنامه گهی کاروند
بهار آمد و طیلسانی کبود
برافکند بر دوش سرو بلند

#_ایام_شمایید_نوروز_بمانید

#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_بـــــخــــوانــــیــــم


#روزهای_ماه_گاهشمار_مزدیسنان


در گاهشمار ترادادی(:سنتی)زرتشتیان، هرماه سی روزه است وهرروز نام ویژه ای بر خود دارد.
نام سی روز ماه با چِمار(:معنی) آن از آغاز ماه چنین است:

۱- نخستین روز هر ماه #اورمزد نام دارد.
اورمزد کوتاه شده واژه اهورامزداست که به چمار دانایی وآگاهی بیکران هستی‌مند می‌باشد.

۲- دومین روز هر ماه #وهومن نام دارد. وهومن یا وَهمن در پارسی امروزه بهمن شده که به چمار اندیشه ومنشِ نیک است.

۳- سومین روز هر ماه #اردیبهشت نام دارد. اردی بهشت به چمار بهترین راستی است.

۴- چهارمین روز هر ماه #شهریور نام دارد. شُهریور به چمار شهریاری نیرومند ومینویی، پادشاهی بر خویشتن است.

۵- پنجمین روز هر ماه #سپندارمزد نام دارد. سپَندارمَزد به چمار فروتنی، اشغ پاک و آرمانی است.

۶- ششمین روز هر ماه #خورداد نام دارد. خُورداد یا خُرداد به چمار رسایی وکمال است.

۷- هفتمین روز هر ماه #امرداد نام دارد که امرداد به معنی بی‌مرگی و جاودانگی است.

۸- هشتمین روز هر ماه #دی_به‌آذر نام دارد. دی به‌ چمار آفریدگار وآذر همان آتش است.

۹- نهمین روز هر ماه #آذر نام دارد و آذر به چمارِ آتش است.

۱۰- دهمین روز هر ماه #آبان نام دارد که آبان آب است.

۱۱- یازدهمین روز هر ماه #خور نام دارد. خُور یا خیر به چمار خورشید است.

۱۲- دوازدهمین روز هر ماه #ماه نام دارد.
که ماه آسمانی است.

۱۳- سیزدهم روز هر ماه #تشتر(تیر) نام دارد. تشتَر، ایزدِ باران‌زا ونام ستاره‌ای در آسمان است

۱۴- چهاردهمین روز هر ماه #گوش نام دارد. گوش در اینجا به چمار گیتی، جهان وهستی است.

۱۵- پانزدهم روز هر ماه #دی_به‌مهر نام دارد. دی‌به‌مهر به چمار آفریدگار روشنایی وخورشید است.

۱۶- شانزدهم روز هر ماه #مهر نام دارد. مهر به چمار پیمانداری، مهربانی ومهرورزی است.

۱۷- هفدهمین روز هر ماه #سروش نام دارد. سروش به چمار ندا وپیام درونی است.

۱۸- هجدهمین روز هر ماه #رشن نام دارد. رَشن به چمار دادگری است.

۱۹- نوزدهمین روز هر ماه #فروردین نام دارد. فروردین برگرفته از واژه فرَوَهَر است که به چما نیروی پیش برنده است.

۲۰- بیستمین روز هر ماه #ورهرام نام دارد. وَرَهرام در گویش پارسی، بهرام نام دارد و به چمار پیروزی است.

۲۱- بیست‌ویکمین روز هر ماه #رام نام دارد. رام به چمار رامش وشادمانی است.

۲۲- بیست‌ودوم روز هر ماه #باد نام دارد که همان جابجایی هواست.

۲۳- بیست‌وسومین روز هر ماه #دی_به‌دین نام دارد. دی بدین به چمار آفریدگار دَاِنَه ودین است.

۲۴- بیست‌و‌چهارمین روز هر ماه #دین نام دارد. دین در اوستا دَاِنَه است. و به چمارِ دیدن، بینش درونی، وژدانِ بیدار و آگاه است.

۲۵- بیست‌وپنجم روز هر ماه #ارد نام دارد. که به چمار خواسته و دارایی می باشد.

۲۶- بیست‌وششمین روز هر ماه #اشتاد نام دارد. اشتاد به چمار راستی است.

۲۷- بیست‌وهفتمین روز هر ماه #آسمان نام دارد. آسمان همان سپهر است.

۲۸- بیست‌وهشتم روز هر ماه #زامیاد نام دارد. زامیاد به چمار زمین است.

۲۹- بیست‌ونهم روز هر ماه #مانتره_سپنت نام دارد. مانترَه سخن اندیشه برانگیز وسپند به چمار مقدس می باشد. آرمان و اشغ سپنت است.

۳۰- سی‌امین روز هر ماه #انارام نام دارد. انارم به چمار روشنایی بی‌پایان است.

پنج روز پایان سال نام بخش های پنج گانه گات ها، سخنان زرتشت است.
اهنَود، اُشتَوَد، سپنتَه مد، وهوخشتر، وَهیشتُوایش.
در سال هایی که کبیسه باشد، روز افزودنی نیز اورداد نام دارد.

🔥🔥🔥🔥🔥

#_موبد_کورش_نیکنام


#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چـــکـــامـــه_پـــارســـی🎵

طلوعِ صبحِ شکوفه‌هاست
پیشانی‌ام غلغله‌ای‌ست از زیباییِ خوابِ در راه
بخوابم، شاید خوابم ببیند
که از طبیعتِ پوسته‌اش می‌گذرد آرام
بینشِ سادۀ جوانه و هماهنگ
از پوست من، روحم
روحم، حالا که طپش و التهاب دیدنِ رویشِ تردِ سبزه‌ها با اوست
و دردِ انتظارِ دیدار

شکوفه شکوفه بهار را بگویید
با درختان
شاخه‌ها!
بلند بلند
می‌خواهم
همین حالا
آوازی برخیزد
صدایی
در تلاقیِ پیوند نگاهم
با سطحِ لطیفِ هوا.

~ بهاردل | آذر کیانی
کتاب: جهان به قدرِ همین قدم‌ها
انتشارات فصل پنجم


شرح تصویر:
Composition In Red, Blue, Green And Yellow
~1913
Artist: Wassily Kandinsky

#برای‌دوستاتون‌ارسال‌کنید

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity