📗حکومت آخوندی و فقدانِ قوای عاقله و تخیل اخلاقی

✍🏻 #علیرضاموثق

🍂 گویا در ۱۷ دی ۱۳۱۴، فرمان رضا شاه مبنی بر «ممنوعیت حجاب»، صادر شد؛ حال باید به حکومت آخوندی گفت، برای درکِ رنج‌هایی که به بخشی از مردم خود، به‌خاطر پیش‌پا‌افتاده‌‌ترین مسائل در قرن ۲۱، چون «پوشش موی سر»، وارد می‌کنید، کافی‌ست برای مثال، با تخیل به زمان رضا شاه بروید که حجاب از سر نوامیس‌تان می‌کشید و تحقیرشان می‌کرد و حقوق انسانی‌شان را تضییع می‌نمود، تا بفهمید که بخشی از ایرانیان، چه رنج عظیمی از استبداد دینی-آخوندی و حجاب اجباری کشیده‌اند و می‌کشند. حال، رنجِ متحمل شدنِ مجازاتِ داعشیِ شلاق،‌ بابت مطالبۀ چنین حقّ اولیه‌ای هم بر آن افزودید؛ آن هم گویا از روی علم و عمد، درست در روز تولد فاطمۀ زهرا و روز مادر در تقویم رسمی خودتان، تا بیشترین میزان تنفر از هر نماد اسلامی، در میان مردم، خصوصا نسل z، ایجاد شود! یعنی اگر این حکم و اجرای آن به این شیوۀ وحشیانه و در این زمان مشخص، کار نفوذی‌ها نبوده‌باشد، بی‌شک کار خوارج‌مسلک‌ترین و داعشی‌ترین نیروها بوده که کمترین درکی، چه از ماهیت رسانه در جهان جدید، چه از مشیِ امثال قاسم سلیمانی (که سنگش را مدام به‌ سینه می‌زنید) در مواجهه با مسائل اجتماعی و فرهنگی، علی‌الخصوص زنان و دختران بی‌حجاب، نداشته‌اند.

🍂 بزرگداشتِ اندک چهره‌هایِ خود را هم با همین اعمال سخیف و داعشی و حجری-حجازی، بدل به اموری صوری و تهی از معنا، مثل دینداری‌ِ مناسکیِ تهی از عشق و اخلاق‌ و معنویت‌تان می‌کنید؛ مآلاً به‌جای ترویج وجوهِ مثبت و روشنِ چهره‌هایی چون قاسم سلیمانی، با افزایشِ عملیِ مدارا و گشودگی‌تان به دیگری‌های جامعه در سبک زندگی (که از قضا، اکثریت‌ ایرانیان‌ِ شهرنشین‌اند)، به یکسری مراسم صوری سالگرد، با آوردنِ اجباریِ دانش‌آموزان مدارس و... بسنده می‌کنید که همان را با هم با عدمِ رعایتِ ضوابط امنیتی، به قتل‌گاهِ مردمِ بی‌گناهِ مستضعفِ خودی بدل می‌کنید، و این هم شرمنده‌تان نمی‌کند و بجای معذرت‌خواهی و استعفا و استیضاح، از اینکه خون‌های حاصل از بی‌مبالاتی شما، برای «آبیاری نظام» (گویا نظام‌های سیاسی، «زامبی‌»اند که با خون آبیاری شوند) و «پر شور شدنِ انتخاباتِ» کذایی‌تان مفیدند، با عیان کردنِ اشدِ وقاحت و سفاهت و حماقتِ قابل تصور، سخن‌دوانی می‌کنید و پشت سر هم نمک بر زخم خانواده‌های کشته‌شدگان می‌پاشید؛ با سخنانی نظیرِ «انتقام این خون‌ها از قبل گرفته شده‌(!)»، «انتقام این خون‌ها را با جهاد در فرزندآوری بگیرید(!)» و... هر یک مهمل‌تر و نامسئولانه‌تر و بودارتر از دیگری، و آشکارگرِ بی‌توجهی مطلقِ شما به رنجِ بازماندگانِ این فاجعه و بازتاب این سخنان که مرگ انسان‌ها را به لودگی می‌کشد؛ گویا قرار است هر سال در این موعد، جمعیتی جدید عزادار این بی‌مبالاتی شما شوند و نظام از خون مردم، آبیاری شود!

🍂 چگونه در مراسم‌های یادبودِ قاسم سلیمانی، هر نوع پوشش و مدل مویی برای زنان و دختران آزاد می‌شود و حجاب، امری کاملا اختیاری، دقیقا مثل موعد انتخابات‌‌ها در صدا و سیما، اما اگر کسی با همین پوشش، اندکی کمتر یا بیشتر، در روز و مکان دیگری حاضر شود، با استاندارد دوگانه، چنین برخوردهای داعشی‌-طالبانی‌ای با او انجام می‌شود؟

🍂 گویا توان تخیلِ رنجِ «دیگری‌ها» را ندارید و فقط به رنج خودی‌هایی مثل طرفداران قاسم سلیمانی، فلسطینی‌های حامی حماس، شیعیان طرفدار ولایت مطلقۀ فقیه و ذوبِ تام و تمام در مصداق کنونی‌اش، و شیعیانِ بحرین و یمن فکر می‌کنید! چرا به رنج‌هایی که خودتان در داخل و خارج از مرزها، به ناروا تولید می‌کنید، فکر نمی‌کنید؟ هرچند، حوادث اخیر در فلسطین و... نشان داد، که گویا رنج و مرگ و بی‌خانمانی و یتیم شدنِ مسلمین نیز برایتان در عمل معنایی ندارد و از آنها نیز جز برای ایدئولوژی بهره نمی‌جویید و به عواقبِ خانمان‌براندازِ «فردین خاورمیانه بودن»، آن هم از جیبِ مردم مستضعف ایران، و خون و خانه و زندگی و آسایشِ مردمِ فلک‌زدۀ فلسطین، لحظه‌ای نمی‌اندیشید، و به اینکه این خط مشی غیرعقلانی، بیشترین سود را به جناح تندروی اسرائیل و آمریکا رسانده‌ و می‌رساند.

🍂 باری، بیایید به راهِ پایان دادن به این دورِ باطلِ سرکوب و نفرت فکر کنیم؛ به اینکه نه «کشف حجاب اجباری» وجود داشته‌باشد و نه «حجاب اجباری»؛ به اینکه «ایران برای همهٔ ایرانیان» باشد و این استهلاک و اصطکاک و اتلاف منابع انسانی و تنش، به حداقل ممکن برسد. بخش مدرن و سنتی ما باید وارد یک بازی «برد-برد» شوند، بدون سودای حذف یکدیگر. جز این، راه نجات دیگری نیست؛ راه اقتدار ایران نیز فراتر از پهباد هوا کردن و موشک‌پرانی، از همین مجرا می‌گذرد. اقتدار در حداکثر ممکن را مد نظر دارم؛ اقتداری که شوروی سابق با آن تجهیزات نظامی و عقبهٔ جهانی‌، از آن خالی بود و از همین رو، مثل بیت‌العنکبوت، پوشالی بود و مآلا فرو ریخت.

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🎧 سالروز کشف‌ حجاب اجباری
— همراه پاسخ به پرسش‌ها

🎙 استاد #علی_مرادی مراغه‌ای

🔻مروری بر وضع رقت‌بارِ زنان و جنبش‌های اجتماعی حقوق زن، پیش از ۱۷ دی

🔻رضا شاه در ۱۳۰۶، انجمنِ بی‌حجابی شهناز رشدیه و آزاد مراغه‌ای را می‌بندد و به زندانشان می‌اندازد

🔻آخوندها، اعم از مشروعه‌خواه و مشروطه‌خواه، از مدرس تا نائینی، از مخالفان سرسخت حقوق زنان بوده‌اند

🔻ما با دو رضا شاه در تاریخ روبروییم؛ رضا شاهی که در وضعیتِ از هم گسیختگی، ایران را یکپارچه می‌کند و به مدرن کردن ایران همت می‌گمارد و مشروطه‌خواهان را به تحسین وا-می‌دارد، رضا شاه دومی که به هیولا تبدیل می‌شود و تمام آثار مشروطیت و افراد استخوان‌دار و یاری‌گر به خودش و مدرنیزاسیون جامعه را نابود می‌کند

🔻کشف حجاب در ایران با خشونتِ بیشتری از ترکیه تحقق یافت و بدون فهم پیچیدگی‌های مقولۀ فرهنگ؛ به خاطر همین تا زور برداشته شد، شکست خورد

🔻مقایسۀ تاج‌الملوک (همسر رضا شاه) و لطیفۀ عشاقی‌زاده (همسر اتاترک) در مدرن بودن، و مقایسۀ ناصرالدین شاه و رضا شاه در ازدواج اجباریِ منجر به طلاقِ فرزندان


#آینه_تاریخ #زنان #آخوندیسم

➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @Ali_Moradi_maragheie

🍂 یکی از مهم‌ترین موضوعات و خواسته‌های زنان، «رفع پرده‌پوشی» بود. تمام تلاش‌ها که از مشروطه آغاز شده بودند، به جایی رسید که به طور بارزی، نحوه‌ی پوشش زنان در اواخر قاجاریه و اوایل دوران پهلوی با پیش از آن دوران، متفاوت شده بود.

🍂 اما ورق با نخست‌وزیری و به‌ویژه با آغاز سلطنت رضاخان برگشت و دولت مستقر جدید نشریات و انجمن‌های زنان را تعطیل کرد. در این میان، مخالفت با حجاب، بیش از هر موضوع دیگری برای دولت ناپذیرفتنی بود.

🍂 به عنوان مثال، درکنگره نسوان شرق، ۳ سال پیش از قانون کشف حجاب، مسئولان به برگزارکنندگان کنگره تذکر دادند که درباره‌ی حجاب نباید سخنی به میان آید.

🍂 در سال ۱۳۰۲ رضاخان ابراهیم خواجه‌نوری را، به خاطر مقاله‌ای درباره‌ی کنار گذاشتن چادر، به زندان و جریمه نقدی محکوم کرد و تجمع زنانی که به حمایت از او برخاسته بودند را به شدت سرکوب کرد.

🍂 در واقع یکی از مهم‌ترین اقدامات نظمیه رضاخان، برخورد با زنانی بود که پوششی ترکیبی از لباس‌های ایرانی و فرنگی به تن داشتند. برخی زنان بالأخص از طبقات بالا، در ادامه جنبشی که از مشروطه شروع شده بود، پیش از قانون کشف حجاب، خواستار الغای پرده‌نشینی و روی پوشاندن بودند، اما رضاخان با هر ایده‌ای در این باره به شدت برخورد می‌کرد تا اینکه ۷ سال پیش از پایان سلطنتش، قانون کشف حجاب را یکباره و با زور ملوکانه تصویب و اجرایی کرد. پرسشی که اینجا مطرح می‌شود، این است که چرا وی ناگهان چنین کرد؟

🍂 رضاخان در موقع تصویب قانون کشف حجاب، در شرایط سیاسی ناگواری بود. محبوبیت او به موجب سرکوب‌هایی مثل تخت‌قاپو کردن عشایر، حذف بسیاری از رجال سیاسی و کشتار مسجد گوهرشاد، به ویژه در میان طبقه‌ی تازه‌تأسیس متوسط، افول کرده بود.

🍂 در بحران سیاسی آن زمان، ایده‌ی «کشف حجاب»، به گمان شاه و دستگاه، راهی بود برای همراه کردن روشنفکران و طبقه متوسط با حکومت. روشن است که در اینجا با پروژه‌ای سیاسی روبرو هستیم که با سرمایه‌گذاری بر روی زنان، می‌خواهد بر بحران مشروعیت خود غلبه پیدا کند؛ رضاخان برای منافع سیاسی‌اش خواست آزادی پوشش زنان را منحرف و دولتی کرد. سنتی که تا به امروز ادامه یافته است. اگر فرایند آزادی حجاب بدون مداخله پلیسی رضاشاه ادامه پیدا می‌کرد، در سال‌های بعد و بر اساس مکانیزم‌های اجتماعی موجود در جامعه ایران، شاهد پذیرش تنوع بیشتری در پوشش می‌بودیم.

🍂 آنچه از ما امروزه پنهان می‌کنند این است که در همان زمان نیز اکثر مخالفان پرده‌نشینی و حجاب، با رویۀ رضاخان مخالف بودند. بعدها فهمیدیم که تا چه حد، مداخلۀ دولتی و قانون کنترل پوشش، اخلال در جنبش زنان و تضعیف‌کننده آن بوده‌است.

✍🏻 #امین_بزرگیان


#آینه_تاریخ #زنان
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🍂 می‌گویند «درختِ میهن»، بدنبال «درختِ خدا» سر-بر-می‌آورد،
اما آن درخت میهنی که هر روز و شب، خونِ زنی آبیاری‌اش کند،
نه درخت من است و نه میهن من!
بلکه آن درخت، درخت مرگ است و آن میهن، میهنِ تیغ و آن خاک، خاکِ دروغ...
درختِ خلیفه است و میهنِ کینه و دشمنی و درختِ حدّ و شبِ چاقو...

✍🏻 #ترجمه: #مـــاردیناز، از کتاب سەمای ئـازادی [رقص آزادی]، به‌قلم #شیرکو_بیکس


#شعرانه #زنان
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘مرگ؛ «عامل وحدت» در نظام توتالیتر


➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @jostarnevesht

📘مرگ؛ «عامل وحدت» در نظام توتالیتر

[سمت راست: زاکانی و دغدغۀ حجابِ اجباریِ عکسِ قبرها؛ سمت چپ: جواز شرعیِ سکس با مردگان]

🍂 اریک فروم در کتاب آناتومی ویران‌سازی انسان، مرگ‌دوستی را با یک کیس بیماری شروع می‌کند: فردی که به قبرستان و محل آماده‌سازی اجساد می‌رفت و با اجساد سکس می‌کرد. از این رو مشخص است که «مرگ‌دوستی» با «مرده دوستی» و «نکروفیلیا» نسبت دارد.

🍂 فروم در روایتی زیبا، حکایت سخنرانی اونامونو را در اسپانیا نقل می‌کند. زمانی که فالانژها، با شعارِ «زنده باد مرگ Viva la Muerte» سخنرانی اونامونو را بر هم زدند.

🍂 «مرگ‌دوستی» در قرن بیستم، همچنان که اریک فروم به خوبی شرح می‌دهد، هم در اسپانیا و هم در ایتالیا و آلمان و شوروی سابق، رسوخ کرده بود (هرچند فروم به شکل مشهودی از این موضوع در چینِ مائویی، چشم‌پوشی می‌کند).

🍂 مرگ در یک ساختار تمامیت‌خواه (چه مرگ وفاداران ساختار، چه رهبر ساختار و چه دشمنانش و چه مردم عادی)، «عاملی وحدت‌بخش» است. همچنان که می‌توان در مرگ دشمنان شادی کرد، می‌توان در مرگِ اعضا عزاداری کرد؛ و شادی و عزاداری، نه فقط جنبه‌ای ناشی از «منافع»، بلکه بازتولید نوعی مراسم آیینیِ «قربانی کردن» محسوب می‌شود. هر بزرگداشت مرگی که به ایدئولوژی مربوط است، دو جنبه دارد؛ هم «ایدئولوژی» را پاس می‌دارد و هم «خودِ مرگ» را؛ مرگ بعنوان الهه‌ای که می‌ستاند و باید او را سیراب کرد.

🍂 آیین بزرگداشتِ مرگ، هرچند بسیار کهن و در سراسر جهان پراکنده است، اما گهگاه در ما وحشت می‌آفریند. اینکاها تنها کودکان را قربانی می‌کردند؛ چون جانِ کودکان بود که ارزش قربانی شدن داشت (قسمت عمدۀ عمرشان همچنان باقی بود).

🍂 آن چیز که در یک ساختار توتالیتر، نسبتِ رهبر و دیگران را مشخص می‌کند نیز مرگ است: وفاداران برای او می‌میرند و دشمنان توسط اراده‌اش کشته خواهند شد؛ اوست که در هیبت خدای مرگ به مرگ‌ها معنایی دوباره می‌بخشد.

🍂 اعتراضاتِ شهروندانِ ایران در سال‌های اخیر، به‌وضوح به‌شکلی نمادین، زندگی‌خواهانه بوده: چند ماه قبل از اعتراضاتِ «زن، زندگی، آزادی»، شهروندانِ گلپایگانی شعار داده‌بودند: "نه تفریح، نه پیشرفت، جوونی‌مون هدر رفت"، اعتراضات معترضانِ عشایری در خوزستان و دامداران اصفهانی نیز به‌شکلی عجیب، با تصویر گاو و گاومیش ترکیب شده بود، معترضان گهگاه گاو خود را به همراه می‌آوردند: "به‌معنای آن که برای زندگی آب و علوفه می‌خواهد". گاو از این جهت اهمیت دارد که از هزاران سال پیش نماد باروری و تولید است. فریادهای "نمی‌توانیم زندگی کنیم"، "مگر به این هم می‌شه گفت زندگی؟" و "زندگیمون رو از ما گرفتید" نیز به کرات، به ویدئوهای پربیننده‌ای از معترضان منفرد در طول سال‌های اخیر تبدیل شده‌است: به شکل خلاصه، شهروندان معترضند، چون معتقدند در سایۀ یک «ایدۀ مرگ‌دوستانه» نمی‌توان زندگی کرد.

🍂 با این همه کارکرد ایده‌های مرگ‌دوستانه چیست؟ آیا تمامِ کنش‌هایی که باعث گسترش مرگ و آیین مرگ به صورت گسترده می‌شوند، از سر «وفاداری آیینی» است؟ نکته اینجاست که به جز منافع و محاسبات کوتاه‌مدت، خود مرگ، انرژی سازماندهی ناخودآگاهِ وفادارانِ مرگ‌دوست است؛ آنان که مرگ را گرامی می‌دارند پاداش خواهند داشت.


#زیست‌روان #حکومت_اسلامی #ایران

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🎧داعش و کرمان
— بخش دوم «تحلیلی در مورد کرمان»

📝 مختصری در باب تروریسم جنوب شرق؛ داعش امروز دیگر داعش قبلی نیست و چیزی مستقل و معین، بلکه به جمعیت‌های مزدور اجاره‌ای تروریسم رسمی‌ِ آی.اس.آی پاکستان گفته می‌شود

❓پاکستان با ما چه مشکلی دارد؟

🎭 چرا «انتقام سخت» بدل به مزاح شده‌است؟

👨‍🎨 بازخوانی وضعیت عملکردِ حزب‌الله و محور مقاومت و نگاه اعراب به فلسطینی‌ها

❓استراتژی جنگیِ اسرائیل چیست؟ نژادپرستی اسرائیلی‌ها تا چه حد بالاست؟


#پادکستکش #نظامی #سیاست

➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @mili_podcast

🎧 چی شد که هواپیمای اکراینی منهدم شد؟


#پادکستکش #ایران
#نظامی #حکومت_اسلامی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @mili_podcast

📺 روانکاویِ «صادق خلخالی»

🎙دکتر #محمدرضا_ابراهیمی


#زیست‌روان #حکومت_اسلامی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @DrEbrahime

🎧 روانکاوی، فروید و یونگ

🎙دکتر #اکبر_جباری

🔻سوژه مدرن و دانش روانکاوی چه نسبتی با هم دارند؟ آیا روانکاوی دانشی بعنوان کشف ذات انسان است یا دانشی برای شناختِ سوژۀ مدرن؟ سوژۀ مدرن چه نوع سوژه‌ای‌ست؟ سوژه‌ای که زیست‌جهانش از جهان سنت قطع شده و عقلانیت خودبنیادی در جانش شکل گرفته که هرچند هنوز می‌تواند به دین و خدا و اساطیر فکر کند، اما در جهان این ادراکات نمی‌تواند زیست کند

❓جهان از نظر هایدگر چه معنا دارد؟

🔻نخستین انحرافِ روانکاوی یونگ از دانشِ روانکاوی این است که سوژۀ مدرن را به کنار پرت می‌کند و از انسان به ما هو انسان سخن می‌گوید

🔻در جهان مدرن، کسی که می‌خواهد ما را با عناصر پیشامدرن (دین، اسطوره، عرفان) به جایی ببرد، از لحاظ فلسفی سر از جای خوبی در نخواهد آورد

🔻طبیعی‌ست که در جامعۀ ایران به یونگ اقبال می‌شود؛ ایرانیان ذهنیتِ اسطوره‌زده‌ای‌ دارند و هنوز سوژۀ مدرن و معنای مدرنِ جامعه در میان آنها شکل نگرفته‌است

🔻توصیه من به شما این است که مستقیم سراغ آثار خود فروید و یونگ بروید، نه کتاب‌هایی دربارۀ آنها

❓خدای پیشامدرن چه خدایی بوده؟


#زیست‌روان #فلسفیدن
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📺 میل به تصورِ «حیات جاودانه» و رابطه‌اش با قشر جلوی پیشانی و زبان

🎙دکتر #تقی_کیمیایی_اسدی


#زیست‌روان #چیستا

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘اغوا، تجاوز و حقّ کودکی
— از سیمون دوبووار تا حائری‌زاده-طوسی

✍🏻دکتر #شروین_وکیلی

🍂 سیمون دو بووُآر (۹ ژانویه ۱۹۰۸ – ۱۴ آوریل ۱۹۸۶) با نام اصلی سیمون لوسی ارنستین ماری برتراند دو بووار، فیلسوف، نویسنده، فمینیست و اگزیستانسیالیست فرانسوی بود که #در_چنین_روزی در ۹ ژانویه ۱۹۰۸ در پاریس در خانواده‌ای بورژوا به دنیا آمد.

✂️ برشی از متن

🍂 سیمون دوبووار را امروز به‌عنوان مجاهدی نستوه در راه حقوق زنان می‌شناسند و گاه سجایایی اخلاقی به او نسبت می‌دهند که احتمالا برای آشنایان با افکار و زندگینامه‌اش، بهت‌آور جلوه خواهد کرد. ضمن احترام به تیزهوشی و ارج گذاشتن به شیوایی نثر این بانوی فرهیخته، باید بگویم که داوری‌ام درباره‌اش، بسیار منتقدانه است. یعنی گذار از «زن‌گرایی حقوق‌مدار و آزادی‌خواهانه» به «فمینیسم موج دوم» امروزین را خطایی مفهومی، سیاست‌زدگی‌ای ایدئولوژیک و برهوتی نظری می‌بینم که پیشتر درباره‌اش چیزهایی نوشته‌ام. اما یکی از بسیار چیزهایی که اغلب دربارۀ سیمون دوبووار نمی‌دانند، آن است که تجربیاتی از ردۀ طوسی- حائری‌زاده (و به نظرم شنیع‌تر از ایشان) داشته‌است.

✂️ برشی از متن

🍂 ... سیمون دوبووار آشکارا معتقد بود اغوا و فریفتن نوباوگان کاری مجاز و مشروع است؛ چرا که زیر تأثیر ترکیبی فمینیستی از آرای مارکس و فروید معتقد بود اموری مانند سن بلوغ و زنانگی/ مردانگی برساخته‌هایی اجتماعی هستند.

🍂 از دید او «زنان زاده نمی‌شوند، بلکه ساخته می‌شوند». این انکار طبیعت، یعنی نابینایی نسبت به مفهوم زیست‌شناختی جنسیت و غفلت عمدی از روندهای آشکار و مشاهده‌پذیری مثل تکوین جنسی و تحول شخصیت زنانه و مردانه، شالوده‌ی مشترک اختلالی است که دوبووار اگزیستانسیالیست و همتاهای گاه شریعتمدار وطنی‌اش را به هم نزدیک می‌سازد.

🍂 تفاوت چندانی نمی‌کند که فکر کنیم زنان را یک نظام پلید اجتماعی مردسالار برساخته است، یا خداوندی نرینه و هوادار مردان. زنان در نهایت چیزی ساخته شده، چیزی فرعی و حاشیه‌ای، و لوازم یدکی‌ای در ماشین جنسیت هستند. تصوری که دوبووار به شکلی شگفت‌انگیز در کتاب جنس دوم خود آن را انکار، و همزمان بازتولیدش می‌کند.

🍂 بخشی از چارچوب استدلالی مشترکی که در تمام این اغواگران نوباوگان می‌بینیم، به عقایدی افراطی و آشکارا نادرست درباره‌ی مفهوم جنسیت باز می‌گردد.

🍂 همفکران دوبووار با برجسته ساختن سنتهای جاری در قبایلی دورافتاده و کم جمعیت -مثل اِتورو در گینه‌ی پاپوآ، که در آن کودکان نابالغ بعد از ختم سن شیرخوارگی، «شیر مردان» را می‌خورند!- جنسیت را امری منعطف و سیال و پا در هوا می‌دانند که بی‌ریشه‌ای در زمین، از بامی اجتماعی تراوش شده است.

🍂 این در حالی است که داده‌های مردم‌شناسانه، نشان می‌دهد سنت‌هایی مثل آنچه نزد بومیان اتورو می‌بینیم، از سویی بسیار نادر و کمیاب و تعمیم‌ناپذیر است، و از سوی دیگر، اغلب ماهیتی جنسی ندارد و به امور بی‌ربط دیگری مثل سلسله مراتب قدرت مردانه مربوط می‌شود، و در نهایت هم از سوی اغلب کودکان امری نفرت‌انگیز و شرم‌آور قلمداد می‌شود.

🍂 نسخه‌های وطنی‌ای هم موازی با این دیدگاه وجود دارند که در بافتی ظاهرا سنتی، با رنگ و لعابی بسیار کمتر، همچنان جنسیت را چیزی برساخته و پا در هوا قلمداد می‌کند؛ با این تفاوت که این بار، سازنده‌اش در گنبد آسمان بر اورنگی برنشسته و بام نزول جنسیت از نگاه پیشین بلندتر فرض می‌شود.

🍂 سیمون دوبووار در سال ۱۹۷۷.م به همراه یک روانکاو کودک به نام فرانسوا دولتو، بیانیه‌ای نوشت و در آن از مجلس فرانسه خواست تا قانون کمینه‌ی سن برای آمیزش جنسی را لغو کنند.

🍂 بر اساس این قانون، کودکان و نوجوانان تا سن ۱۵ سالگی (در ایران و بسیاری از کشورهای دیگر تا هجده سالگی) از نظر جنسی نارس و غیرفعال هستند و از این رو، هرنوع همبستری افراد بزرگسال با ایشان جرم محسوب می‌شود.

🍂 دوبووار در این بیانیه می‌گفت جنسیت امری برساخته و آفریده‌ی اجتماع است، و منع حقوقی یاد شده نوعی ستم بر کودکان و نوباوگانی محسوب می‌شود که نمی‌توانند از میل جنسی خود لذت ببرند.

🍂 این بیانیه را ژان پل سارتر، میشل فوکو، ژاک دریدا و رولان بارت امضا کردند. اما پارلمان فرانسه آن را رد کرد و بر اجرای قانون یاد شده پای فشرد. این بیانیه به نظرم نمونه‌ای رسوا از پشتیبانی ایدئولوژی‌های خطاکار مدرن از میل‌های برخاسته از اختلال جنسی است...


#زنان #نقد_روشنفکران

➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @sherwin_vakili