Telegram
نقدآگین
🕳 از جمکران تا #پترا
🏛 وقتی برخی از شواهد و قراین دربارهٔ جغرافیای اولیه اسلام و کعبهٔ ابراهیمی در شمال حجاز مطرح میشود، برخی آن را به راحتی میپذیرند؛ و گروهی دیگر، دیوار انکار را در برابر این فرضیه یا نظریه، بلند میسازند.
🍂 جدا از آنانکه بدلیل تعصب، شمشیر مخالفت علیه هر دیدگاهی که با اعتقادات سنتیشان زاویه دارد، از نیام میکشند، گروهی دیگر از منکران این نظریه، هرچند که در برابر شواهد ارائهشده پاسخی ندارند، تلویحاً قرائن و شواهد این نظریه را به صورت مشروط میپذیرند، اما در پذیرش پیامدهای آن دچار مشکلاند؛ بهویژه آن که نمیتوانند تغییر جهتگیری مسلمانان از کعبهٔ نخستین به کعبهٔ جدید را به آسانی هضم کنند.
❓ ابهام محوری این گروه آن است که چگونه بنایی مانند کعبه، از جغرافیایی به جغرافیای دیگر منتقل شده، و در عین حال، انبوه مسلمانان نسبت به این انتقال، هیچ واکنش مستندی از خود نشان ندادهاند. یعنی، چگونه چنین انتقالی در سطحی به این اهمیت رخ داده، اما اثری از انکار، مخالفت یا ثبت تاریخی روشن در منابع معتبر دیده نمیشود؟
بهعبارت دیگر، اگر کعبهٔ ابراهیمی واقع در شمال حجاز، مکان نخستین قبله و مناسک مسلمانان بوده، چرا و چگونه جای خود را به کعبهٔ مکه داده و در این میان، سکوت عمومی و فراموشی کامل میان مسلمانان رخ داده؟
🔍 پاسخ به این ابهام/سؤال، هرچند در نگاه اول دشوار مینماید، اما با اندکی تأمل در روند تحولات اجتماعی - سیاسی تاریخ اسلام، ساده و روشن میگردد.
🌐 باید توجه داشت که هیچیک از تحولات بزرگ در تاریخ اسلام، ناگهانی و بدون تطور و زمینهسازی رخ ندادهاند؛ چه در سطح جابهجایی قدرتهای سیاسی و انتقال پایتختها، چه در سطح تغییرات «فکری، کلامی، فقهی» و حتی جغرافیای مناسکی. این تحولات، معمولاً در بستر تحولات تاریخی پیچیده، به صورت تدریجی و چندلایه رخ دادهاند.
🏛 برای تقریب ذهن و درک بهتر از چگونگی افول توجه به یک کعبه و جایگزینیاش با بنایی دیگر در جغرافیایی متفاوت، میتوان به نمونههایی از جابهجایی مراکز دینی و زیارتی در تاریخ معاصر ایران استناد کرد؛ نمونههایی که در آن، مرکزیتی با پشتوانهٔ تاریخی و معنوی، بمرور از مرکز توجه خارج شده و مکانی نوظهور با تبلیغ و سرمایهگذاری، جای آن را گرفته.
🔺🔻مثال ملموس این فرآیند، در تاریخ معاصر شهر قم قابل پیگیری است.
🕌 حدود ۷۰ سال پیش، مهمترین مسجد قم، مسجد امام حسن عسکری بود؛ مسجدی که گفته شده به دستور خود امام(ع) ساخته شده و از جایگاهی پررونق و مورد توجه در میان مردم برخوردار بود.
در همان زمان، اتاقک کوچک دو متری در کنار روستای جمکران قرار داشت، که بهعنوان مسجدی متروکه و کماهمیت شناخته میشد؛ حتی توجه اهالی همان روستا را نیز چندان به خود جلب نمیکرد.
همین اتاقک، که ساخت آن نه پشتوانهٔ تاریخی - دینی روشنی داشت و نه پذیرش مردمی گسترده، پس از تغییر نظام سیاسی کشور در سال ۱۳۵۷ش، آرامآرام توسعه یافت و با صرف هزینههای کلان و تبلیغات فراگیر، به «مسجد مقدس جمکران» بدل شد؛ مسجدی با صدها هکتار وسعت که امروزه در هر هفته، هزاران زائر دارد و در نیمهٔ شعبان، میلیونها نفر برای زیارت آن از راههای دور به قم میآیند.
🏚 در همین حال، مسجد امام حسن عسکری، که زمانی محل مهم تجمع و عبادت مردم قم بود، اکنون رونق گذشته را از دست داده است. به طوری که اگر این مسجد در دل بافت شهری قم قرار نداشت، احتمالاً به یک بنای متروکه و مهجور بیرون از شهر بدل شده بود؛ و اساساً کسی به سراغ آن نمیرفت.
📜 اکنون میتوان چنین سناریویی را برای «فرضیهٔ دو کعبهای» نیز طرح کرد: کعبهٔ مکه در آغاز، بنایی در برابر کعبهٔ ابراهیمی بود، اما فاقد جایگاه و استقبال گسترده؛ و در طول زمان، با تمرکز مناسک بر آن، با پشتیبانی سیاسی و تثبیت تدریجی در «حافظهٔ دینی مسلمانان»، کعبهٔ مکه مرکزیت اساسی یافت، و کعبهٔ ابراهیمی بهمرور به حاشیه رانده شد، مهجور ماند و سپس به فراموشی سپرده و تخریب گشت.
⏳ این تبیین وقتی قابلقبولتر میشود که توجه داشته باشیم حج در تاریخ اسلام، همواره روندی یکنواخت نداشته و تحت تأثیر شرایط سیاسی و امنیتی، گاه کمرونق و گاه متوقف شده است؛ و در گذشته دور، بهدلیل سختی مسیر، شمار حجاج بسیار اندک بوده است.
📌 بر اساس سناریوی بالا، لازم است نظریه جابهجایی تمرکز جغرافیایی و معنوی مسلمانان به کعبهٔ جدید، در پیوند با تحولات سیاسی صدر اسلام و متغیرهای قدرت در قرن اول، یا در هر دورهای که این گرایش جغرافیایی تقویت شده، بررسی شود.
🔍 تنها با یک پژوهش دقیق و چندبعدی، میتوان نشان داد که این انتقال تدریجی چگونه رخ داده و چه زمانی به اوج خود رسیده. چنین پژوهشی میتواند درک دقیقتری از فرایند فراموشی یک مکان مقدس و جایگزینی آن با مکان دیگر در تاریخ دین اسلام ارائه دهد.
@dinaznegahidigar
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
🏛 وقتی برخی از شواهد و قراین دربارهٔ جغرافیای اولیه اسلام و کعبهٔ ابراهیمی در شمال حجاز مطرح میشود، برخی آن را به راحتی میپذیرند؛ و گروهی دیگر، دیوار انکار را در برابر این فرضیه یا نظریه، بلند میسازند.
🍂 جدا از آنانکه بدلیل تعصب، شمشیر مخالفت علیه هر دیدگاهی که با اعتقادات سنتیشان زاویه دارد، از نیام میکشند، گروهی دیگر از منکران این نظریه، هرچند که در برابر شواهد ارائهشده پاسخی ندارند، تلویحاً قرائن و شواهد این نظریه را به صورت مشروط میپذیرند، اما در پذیرش پیامدهای آن دچار مشکلاند؛ بهویژه آن که نمیتوانند تغییر جهتگیری مسلمانان از کعبهٔ نخستین به کعبهٔ جدید را به آسانی هضم کنند.
❓ ابهام محوری این گروه آن است که چگونه بنایی مانند کعبه، از جغرافیایی به جغرافیای دیگر منتقل شده، و در عین حال، انبوه مسلمانان نسبت به این انتقال، هیچ واکنش مستندی از خود نشان ندادهاند. یعنی، چگونه چنین انتقالی در سطحی به این اهمیت رخ داده، اما اثری از انکار، مخالفت یا ثبت تاریخی روشن در منابع معتبر دیده نمیشود؟
بهعبارت دیگر، اگر کعبهٔ ابراهیمی واقع در شمال حجاز، مکان نخستین قبله و مناسک مسلمانان بوده، چرا و چگونه جای خود را به کعبهٔ مکه داده و در این میان، سکوت عمومی و فراموشی کامل میان مسلمانان رخ داده؟
🔍 پاسخ به این ابهام/سؤال، هرچند در نگاه اول دشوار مینماید، اما با اندکی تأمل در روند تحولات اجتماعی - سیاسی تاریخ اسلام، ساده و روشن میگردد.
🌐 باید توجه داشت که هیچیک از تحولات بزرگ در تاریخ اسلام، ناگهانی و بدون تطور و زمینهسازی رخ ندادهاند؛ چه در سطح جابهجایی قدرتهای سیاسی و انتقال پایتختها، چه در سطح تغییرات «فکری، کلامی، فقهی» و حتی جغرافیای مناسکی. این تحولات، معمولاً در بستر تحولات تاریخی پیچیده، به صورت تدریجی و چندلایه رخ دادهاند.
🏛 برای تقریب ذهن و درک بهتر از چگونگی افول توجه به یک کعبه و جایگزینیاش با بنایی دیگر در جغرافیایی متفاوت، میتوان به نمونههایی از جابهجایی مراکز دینی و زیارتی در تاریخ معاصر ایران استناد کرد؛ نمونههایی که در آن، مرکزیتی با پشتوانهٔ تاریخی و معنوی، بمرور از مرکز توجه خارج شده و مکانی نوظهور با تبلیغ و سرمایهگذاری، جای آن را گرفته.
🔺🔻مثال ملموس این فرآیند، در تاریخ معاصر شهر قم قابل پیگیری است.
🕌 حدود ۷۰ سال پیش، مهمترین مسجد قم، مسجد امام حسن عسکری بود؛ مسجدی که گفته شده به دستور خود امام(ع) ساخته شده و از جایگاهی پررونق و مورد توجه در میان مردم برخوردار بود.
در همان زمان، اتاقک کوچک دو متری در کنار روستای جمکران قرار داشت، که بهعنوان مسجدی متروکه و کماهمیت شناخته میشد؛ حتی توجه اهالی همان روستا را نیز چندان به خود جلب نمیکرد.
همین اتاقک، که ساخت آن نه پشتوانهٔ تاریخی - دینی روشنی داشت و نه پذیرش مردمی گسترده، پس از تغییر نظام سیاسی کشور در سال ۱۳۵۷ش، آرامآرام توسعه یافت و با صرف هزینههای کلان و تبلیغات فراگیر، به «مسجد مقدس جمکران» بدل شد؛ مسجدی با صدها هکتار وسعت که امروزه در هر هفته، هزاران زائر دارد و در نیمهٔ شعبان، میلیونها نفر برای زیارت آن از راههای دور به قم میآیند.
🏚 در همین حال، مسجد امام حسن عسکری، که زمانی محل مهم تجمع و عبادت مردم قم بود، اکنون رونق گذشته را از دست داده است. به طوری که اگر این مسجد در دل بافت شهری قم قرار نداشت، احتمالاً به یک بنای متروکه و مهجور بیرون از شهر بدل شده بود؛ و اساساً کسی به سراغ آن نمیرفت.
📜 اکنون میتوان چنین سناریویی را برای «فرضیهٔ دو کعبهای» نیز طرح کرد: کعبهٔ مکه در آغاز، بنایی در برابر کعبهٔ ابراهیمی بود، اما فاقد جایگاه و استقبال گسترده؛ و در طول زمان، با تمرکز مناسک بر آن، با پشتیبانی سیاسی و تثبیت تدریجی در «حافظهٔ دینی مسلمانان»، کعبهٔ مکه مرکزیت اساسی یافت، و کعبهٔ ابراهیمی بهمرور به حاشیه رانده شد، مهجور ماند و سپس به فراموشی سپرده و تخریب گشت.
⏳ این تبیین وقتی قابلقبولتر میشود که توجه داشته باشیم حج در تاریخ اسلام، همواره روندی یکنواخت نداشته و تحت تأثیر شرایط سیاسی و امنیتی، گاه کمرونق و گاه متوقف شده است؛ و در گذشته دور، بهدلیل سختی مسیر، شمار حجاج بسیار اندک بوده است.
📌 بر اساس سناریوی بالا، لازم است نظریه جابهجایی تمرکز جغرافیایی و معنوی مسلمانان به کعبهٔ جدید، در پیوند با تحولات سیاسی صدر اسلام و متغیرهای قدرت در قرن اول، یا در هر دورهای که این گرایش جغرافیایی تقویت شده، بررسی شود.
🔍 تنها با یک پژوهش دقیق و چندبعدی، میتوان نشان داد که این انتقال تدریجی چگونه رخ داده و چه زمانی به اوج خود رسیده. چنین پژوهشی میتواند درک دقیقتری از فرایند فراموشی یک مکان مقدس و جایگزینی آن با مکان دیگر در تاریخ دین اسلام ارائه دهد.
@dinaznegahidigar
.
#بازنگری
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
نقدآگین
📘پیوستِ ثروت با امامت: از واقفیه تا ولایت فقیه — نقش اقتصاد و سیاست در شکلگیری فِرَقِ مذهبی (۱/۲) 🍂 بهبهانۀ ویدیوی منسوب به «عزاداری و سینهزنی شیعیان واقفیه»، که البته بهنظر منقرض شدهاند، و شاید این انتساب پیج شیعۀ اثنیعشری خطا باشد، بد ندیدیم که چند…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Telegram
نقدآگین
📘از نیابت امام تا مصونسازیِ تجاوز
— خرافاتِ شیعه، مانع از اصلاحِ قوانینِ حجر-حجازیِ ضدانسانی و ضد زن
✍🏻 #فریدون_فرخ
📺 ویدیوی پیوست:
صحبت های تلخ و غمانگیز دکتر #ندا_شمس (حقوقدان) در رابطه با فاجعۀ تجاوز به خانمها در ایران و نبود قوانین درست برای مقابله با این ناا-منی و بازدارندگی آن
🔻آیتالله جوادی آملی:
🔻دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به کلام آیتالله جوادی آملی مبنی بر اینکه «امام فعلی را جانشین امام ۱۲۰۰ ساله بدانید» گفت:
🍂 پس از گذشت نزدیک به نیم قرن از حکومتِ ولایت مطلقۀ فقیه و ۳۶ سال از حکومتِ مطلقۀ علی خامنهای، شاهد ادعایی هستیم که این نظام را "امتداد امامت" و "جانشین امام زمان" میخواند. ادعایی که عالیترین مقامش، یعنی رهبر، از سوی جوادی آملی "نائب امام ۱۲۰۰ ساله" تلقی میشود؛ جایگاهی که ادعا میشود "بیهیچ غلوی و بر اساس مبانی فقهی" است.
🍂 اما در دل همین "نظام امامت"، بانوان این سرزمین همچنان قربانی تجاوز و ناامنی حاصل از قوانینِ حجر-حجازی حامی تجاوزند. فریادهای تلخ حقوقدانانی چون دکتر ندا شمس از فقدان قوانین موثر و حمایت کافی برای مقابله با این معضلات اجتماعی، وجدانها را به لرزه درمیآورد.
❓این چه "هدایت ویژهای"ست که قرنهاست چشمانتظار «منجی غایب» است، در حالی که ابتداییترین حقوق انسانی و امنیت زنان، که در بسیاری از کشورهای غربی دهههاست به رسمیت شناخته شده و در حال پیادهسازی است، در این به اصطلاح "حکومت مهدوی" همچنان لاینحل باقی مانده و قربانی میگیرد؟
❓اصولاً چگونه میتوان از "امام زمانی" سخن گفت که قرار است جهان را پر از عدل و داد کند، در حالی که "نظام منتسب" به او، حتی از تأمین ابتداییترین امنیت و کرامت انسانی زنان در مرزهای خود عاجز است؟ کدام صلاحیتِ ویژۀ علمی یا دلسوزی انسانی و الهی را میتوان در این انفعال و بیعملیِ نائبان امامزمان مشاهده کرد، هنگامی که زنان از ترس، پناهی جز فریاد ندارند و امنیتی جز سکوت؟
🍂 شاید پاسخ را باید در جایی دیگر جست؛ در این واقعیت که مرجعیت، به جای استقلال و دغدغه اصلاح اوضاع، بدل به "نانخور حکومت" شده است. زمانی که نهادهایی چون انتشارات "اسراء" از بودجه عمومی تغذیه میکنند، آیا زبان "مرجع تقلید" میتواند زبان خدا باشد، یا ناگزیر به ابزار تقدیس قدرت تبدیل میشود؟ این خفه شدن صدای حقیقت در حلقوم وابستگی مالی، چگونه میتواند ادعای "امتداد امامت" را توجیه کند، وقتی در عمل، "فقه پویای" ادعایی، عملاً بعد از نیم قرن تجربۀ حکومتداری، هیچ اثری در جلوگیری از قوانین حمایتگر از متجاوزان نداشته است؟
🍂 این تناقضات عمیق، از بطن تاریخ و وجدان بشری، پوچی ادعاها و باورهای نامدللی را که زندگیِ دههامیلیون انسان را به گروگان گرفتهاند، آشکار میسازد.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— خرافاتِ شیعه، مانع از اصلاحِ قوانینِ حجر-حجازیِ ضدانسانی و ضد زن
✍🏻 #فریدون_فرخ
📺 ویدیوی پیوست:
صحبت های تلخ و غمانگیز دکتر #ندا_شمس (حقوقدان) در رابطه با فاجعۀ تجاوز به خانمها در ایران و نبود قوانین درست برای مقابله با این ناا-منی و بازدارندگی آن
🔻آیتالله جوادی آملی:
"وظیفه ماست نظام امامت - امت را حفظ کنیم و امام فعلی را جانشین امام عصر(عج) بدانیم؛ رهبر معظم انقلاب همان راه امام خمینی(ره) را ادامه میدهند." (منبع: پایگاه خبری جماران و خبرآنلاین، برگرفته از سخنرانیهای ایشان در همایشهای مرتبط با تفسیر تسنیم و ولایت فقیه).
🔻دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با اشاره به کلام آیتالله جوادی آملی مبنی بر اینکه «امام فعلی را جانشین امام ۱۲۰۰ ساله بدانید» گفت:
ایشان قائل به نظریه مطلقه ولایت فقیه و قائل به این است که فقیه جامع الشرایط که ولایت پیدا میکند نائب امام زمان(عج) است، در این کلام هیچگونه غلوی نیست و بر اساس مبانی فقهی است. (فارس نیوز)
🍂 پس از گذشت نزدیک به نیم قرن از حکومتِ ولایت مطلقۀ فقیه و ۳۶ سال از حکومتِ مطلقۀ علی خامنهای، شاهد ادعایی هستیم که این نظام را "امتداد امامت" و "جانشین امام زمان" میخواند. ادعایی که عالیترین مقامش، یعنی رهبر، از سوی جوادی آملی "نائب امام ۱۲۰۰ ساله" تلقی میشود؛ جایگاهی که ادعا میشود "بیهیچ غلوی و بر اساس مبانی فقهی" است.
🍂 اما در دل همین "نظام امامت"، بانوان این سرزمین همچنان قربانی تجاوز و ناامنی حاصل از قوانینِ حجر-حجازی حامی تجاوزند. فریادهای تلخ حقوقدانانی چون دکتر ندا شمس از فقدان قوانین موثر و حمایت کافی برای مقابله با این معضلات اجتماعی، وجدانها را به لرزه درمیآورد.
❓این چه "هدایت ویژهای"ست که قرنهاست چشمانتظار «منجی غایب» است، در حالی که ابتداییترین حقوق انسانی و امنیت زنان، که در بسیاری از کشورهای غربی دهههاست به رسمیت شناخته شده و در حال پیادهسازی است، در این به اصطلاح "حکومت مهدوی" همچنان لاینحل باقی مانده و قربانی میگیرد؟
❓اصولاً چگونه میتوان از "امام زمانی" سخن گفت که قرار است جهان را پر از عدل و داد کند، در حالی که "نظام منتسب" به او، حتی از تأمین ابتداییترین امنیت و کرامت انسانی زنان در مرزهای خود عاجز است؟ کدام صلاحیتِ ویژۀ علمی یا دلسوزی انسانی و الهی را میتوان در این انفعال و بیعملیِ نائبان امامزمان مشاهده کرد، هنگامی که زنان از ترس، پناهی جز فریاد ندارند و امنیتی جز سکوت؟
🍂 شاید پاسخ را باید در جایی دیگر جست؛ در این واقعیت که مرجعیت، به جای استقلال و دغدغه اصلاح اوضاع، بدل به "نانخور حکومت" شده است. زمانی که نهادهایی چون انتشارات "اسراء" از بودجه عمومی تغذیه میکنند، آیا زبان "مرجع تقلید" میتواند زبان خدا باشد، یا ناگزیر به ابزار تقدیس قدرت تبدیل میشود؟ این خفه شدن صدای حقیقت در حلقوم وابستگی مالی، چگونه میتواند ادعای "امتداد امامت" را توجیه کند، وقتی در عمل، "فقه پویای" ادعایی، عملاً بعد از نیم قرن تجربۀ حکومتداری، هیچ اثری در جلوگیری از قوانین حمایتگر از متجاوزان نداشته است؟
🍂 این تناقضات عمیق، از بطن تاریخ و وجدان بشری، پوچی ادعاها و باورهای نامدللی را که زندگیِ دههامیلیون انسان را به گروگان گرفتهاند، آشکار میسازد.
📕چرا زنان در نظامِ امت–امامت امنیت ندارند؟
📕اسلامهراسی یا مسلمانهراسی؟
.
#حکومت_اسلامی #قانون_مجازات_اسلامی #نقد_شیعه #حکومت_شیعه #امام_زمان #جوادی_آملی #زنان
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Telegram
نقدآگین
📘چرا زنان در نظامِ امت–امامت امنیت ندارند؟
— از عدالت کیفری در غرب تا تا امنیت متجاوزان در "نظام مهدوی"
🔻افشاگری همسر سابق بهمن فرزانه:
🍂 در کشورهای غربی—بهویژه در نظامهای حقوقی توسعهیافته مانند ایالات متحده، کانادا، آلمان، فرانسه، و اسکاندیناوی—با موارد تجاوز، خشونت خانگی، و آزار جنسی برخوردهای حقوقی و رسانهای شدیدی صورت میگیرد. جزئیات زیر تصویری واقعبینانه از نحوهٔ واکنش نظام قضایی و جامعه مدنی در این کشورها ارائه میدهد:
📌 برخورد حقوقی با متجاوزان و خشونتگران در غرب
۱. تجاوز جنسی (Rape, Sexual Assault)
مجازاتها: بسیار شدید. در بسیاری از ایالات آمریکا، تجاوز میتواند به حبسهای طولانیمدت (۲۰ سال یا حتی حبس ابد) منجر شود؛ بهویژه اگر با خشونت، استفاده از سلاح، یا علیه کودک/سالخورده باشد.
ثبت در لیست جنایتکاران جنسی (Sex Offender Registry): محکومان تجاوز در آمریکا و برخی کشورهای اروپایی تا آخر عمر یا سالها پس از آزادی باید در این فهرست ثبت شوند. این فهرست عمومی است و مردم میتوانند موقعیت جغرافیایی سکونت این افراد را بدانند.
ممنوعیتهایی پس از آزادی: مانند ممنوعیت کار با کودکان، محدودیت در رفتوآمد در برخی مناطق، و الزام به حضور در جلسات درمانی یا رواندرمانی.
۲. خشونت خانگی (Domestic Violence)
بازداشت فوری: در بسیاری از کشورها، اگر پلیس به صحنه برسد و شواهدی از خشونت باشد، حتی بدون شکایت زن، مرد را بازداشت میکنند.
دستور موقت دوری (Restraining Order / Schutzanordnung): بلافاصله دادگاه میتواند حکم صادر کند که فرد مهاجم از خانه، محل کار، یا فرزندان دور بماند.
محرومیت از حضانت یا تماس با کودک: دادگاه خانواده در اکثر کشورهای غربی اگر سابقه خشونت اثبات شود، حق حضانت یا ملاقات را محدود یا لغو میکند.
📌 برخورد رسانهای و اجتماعی
پوشش رسانهای سنگین: رسانهها در کشورهای آزاد، چهره متجاوز را افشا میکنند. حتی بازیگران، پزشکان یا سیاستمداران متهم به آزار، پس از محکومیت یا حتی اتهام مستند، تحت فشار شدید افکار عمومی قرار میگیرند.
جنبشهای حمایتی: مانند #MeToo یا کمپینهای ضد خشونت، باعث شدهاند که زنان بیشتر جرأت کنند حرف بزنند و جامعه سریعتر واکنش نشان دهد.
محرومیت از موقعیت اجتماعی: مجرمان جنسی حتی پس از پایان محکومیت، معمولاً دچار بایکوت اجتماعی، اخراج از کار، یا محدودیت در اشتغال میشوند.
⚖️ نکته مهم
🔻اگر موردی مثل «بهمن فرزانه» در کشوری مانند آلمان یا کانادا رخ داده بود و سابقه کیفری تجاوز یا خشونت علیه زنان داشت:
۱. با سوءسابقه پیشین تجاوز، احتمال آزادیاش از ابتدا پایین میبود.
۲. با تکرار جرم، مجازات شدیدتر میشد (در آمریکا به آن Habitual Offender میگویند).
۳. رسانهها فوراً او را رسوا میکردند.
۴. دادگاههای محافظت از خانواده، احتمالاً دسترسی او به زنان و حتی همسر یا فرزندانش را محدود یا ممنوع میکردند.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— از عدالت کیفری در غرب تا تا امنیت متجاوزان در "نظام مهدوی"
🔻افشاگری همسر سابق بهمن فرزانه:
شوهرم قبلا به خاطر بلایی که سر یک زن در ماشینش آورده بود دستگیر شده بود!
پسرعمویش را جوری کتک زده بود که به icu رفته بود و سه سال در سیستان و بلوچستان فراری بود!
🍂 در کشورهای غربی—بهویژه در نظامهای حقوقی توسعهیافته مانند ایالات متحده، کانادا، آلمان، فرانسه، و اسکاندیناوی—با موارد تجاوز، خشونت خانگی، و آزار جنسی برخوردهای حقوقی و رسانهای شدیدی صورت میگیرد. جزئیات زیر تصویری واقعبینانه از نحوهٔ واکنش نظام قضایی و جامعه مدنی در این کشورها ارائه میدهد:
📌 برخورد حقوقی با متجاوزان و خشونتگران در غرب
۱. تجاوز جنسی (Rape, Sexual Assault)
مجازاتها: بسیار شدید. در بسیاری از ایالات آمریکا، تجاوز میتواند به حبسهای طولانیمدت (۲۰ سال یا حتی حبس ابد) منجر شود؛ بهویژه اگر با خشونت، استفاده از سلاح، یا علیه کودک/سالخورده باشد.
ثبت در لیست جنایتکاران جنسی (Sex Offender Registry): محکومان تجاوز در آمریکا و برخی کشورهای اروپایی تا آخر عمر یا سالها پس از آزادی باید در این فهرست ثبت شوند. این فهرست عمومی است و مردم میتوانند موقعیت جغرافیایی سکونت این افراد را بدانند.
ممنوعیتهایی پس از آزادی: مانند ممنوعیت کار با کودکان، محدودیت در رفتوآمد در برخی مناطق، و الزام به حضور در جلسات درمانی یا رواندرمانی.
۲. خشونت خانگی (Domestic Violence)
بازداشت فوری: در بسیاری از کشورها، اگر پلیس به صحنه برسد و شواهدی از خشونت باشد، حتی بدون شکایت زن، مرد را بازداشت میکنند.
دستور موقت دوری (Restraining Order / Schutzanordnung): بلافاصله دادگاه میتواند حکم صادر کند که فرد مهاجم از خانه، محل کار، یا فرزندان دور بماند.
محرومیت از حضانت یا تماس با کودک: دادگاه خانواده در اکثر کشورهای غربی اگر سابقه خشونت اثبات شود، حق حضانت یا ملاقات را محدود یا لغو میکند.
📌 برخورد رسانهای و اجتماعی
پوشش رسانهای سنگین: رسانهها در کشورهای آزاد، چهره متجاوز را افشا میکنند. حتی بازیگران، پزشکان یا سیاستمداران متهم به آزار، پس از محکومیت یا حتی اتهام مستند، تحت فشار شدید افکار عمومی قرار میگیرند.
جنبشهای حمایتی: مانند #MeToo یا کمپینهای ضد خشونت، باعث شدهاند که زنان بیشتر جرأت کنند حرف بزنند و جامعه سریعتر واکنش نشان دهد.
محرومیت از موقعیت اجتماعی: مجرمان جنسی حتی پس از پایان محکومیت، معمولاً دچار بایکوت اجتماعی، اخراج از کار، یا محدودیت در اشتغال میشوند.
⚖️ نکته مهم
🔻اگر موردی مثل «بهمن فرزانه» در کشوری مانند آلمان یا کانادا رخ داده بود و سابقه کیفری تجاوز یا خشونت علیه زنان داشت:
۱. با سوءسابقه پیشین تجاوز، احتمال آزادیاش از ابتدا پایین میبود.
۲. با تکرار جرم، مجازات شدیدتر میشد (در آمریکا به آن Habitual Offender میگویند).
۳. رسانهها فوراً او را رسوا میکردند.
۴. دادگاههای محافظت از خانواده، احتمالاً دسترسی او به زنان و حتی همسر یا فرزندانش را محدود یا ممنوع میکردند.
📕از نیابت امام تا مصونسازیِ تجاوز
📕اسلامهراسی یا مسلمانهراسی؟
.
#حکومت_اسلامی #قانون_مجازات_اسلامی #حکومت_شیعه #امام_زمان #زنان
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 موسیقی مطلقا حرام است
🔺این هم فقیهِ مستقل و مخالفِ ولایت فقیه!
🔸مشکل صرفا در «حکومتی دینی» و حتی در «فقه» یا «فرقۀ شیعه» نیست. این فقها فتاویِ خود را از شکمِ خود و یا از روی «جهل از ماهیت اسلام و قرآن» در نمیآورند، از مواجهه با دریایی حدیث و روح حاکم بر قرآن بهمثابه «خوفنامۀ رواجدهندۀ اخلاق بردگی و جهادیِ» در تخاصمِ با با «اخلاقِ زندگی و شادی و آزادی» استنباط میکنند. بخشی از روشنفکران دینی، با عدم صداقت در مواجهه با متون اصلی، خصوصا قرآن، به بقای این وضعیت دامن میزنند.
🔻در یادداشت «چرا الله از «آزادی، رقص، خنده، موسیقی و شادی» متنفر است؟» به این امر بهاختصار میپردازیم.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
🔺این هم فقیهِ مستقل و مخالفِ ولایت فقیه!
🔸مشکل صرفا در «حکومتی دینی» و حتی در «فقه» یا «فرقۀ شیعه» نیست. این فقها فتاویِ خود را از شکمِ خود و یا از روی «جهل از ماهیت اسلام و قرآن» در نمیآورند، از مواجهه با دریایی حدیث و روح حاکم بر قرآن بهمثابه «خوفنامۀ رواجدهندۀ اخلاق بردگی و جهادیِ» در تخاصمِ با با «اخلاقِ زندگی و شادی و آزادی» استنباط میکنند. بخشی از روشنفکران دینی، با عدم صداقت در مواجهه با متون اصلی، خصوصا قرآن، به بقای این وضعیت دامن میزنند.
🔻در یادداشت «چرا الله از «آزادی، رقص، خنده، موسیقی و شادی» متنفر است؟» به این امر بهاختصار میپردازیم.
📓اخلاق محمدی و روح بهفقری
📺 چرا شادی را ممنوع کردند؟
📺 حکومت اسلامی و ضدیت با جشن و رقص
📺 مرگ و شادی در اسلام و زرتشتیت
📕مرگ؛ «عامل وحدت» در نظام توتالیتر
📕زندگیخواهی یا مرگخواهی؟ مسأله این است
📕سخنی با متکلمِ فیلسوفنما
📕 دُم خروسِ بچهشیعهای در نقابِ فیلسوف!
📕شیعه و جنونِ خودآزاری و غمپرستی
.
#نقد_اسلام #نقد_قرآن #نقد_شیعه #حکومت_اسلامی #آخوندیسم
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Telegram
نقدآگین
📘چرا الله از «آزادی، رقص، خنده، موسیقی و شادی» متنفر است؟
(۱)
❓چرا اسلام، موسیقی و رقص را تاب نمیآورد؟ یا اسلام چیزی از شادی را تاب میآورد؟
🔸در تاریخ اسلام، آنچه به طور سیستماتیک و سازمانیافته سرکوب شده، نه فقط آزادی بیان یا تنوع فکری، بلکه خودِ شادی و لذت انسانیست. از قرآن تا حدیث، و از فقه تا مناسک، یک خط قرمز بنیادین قابل ردیابی است: ترس بر شادی، تقوا بر طرب، و گریه بر خنده اولویت دارد.
🔸اما چرا؟ چرا قرآنی که مدعیست برای "هدایت بشر" نازل شده، هیچ اشارهای به «حق شادی، رقص، آواز و تجربه آزادانهی بدن و لذت» ندارد؟ چرا در فرهنگی که به نام این کتاب شکل گرفته، شادی «مشکوک»، رقص «فتنه»، و موسیقی «ابزار گمراهی» تلقی میشود؟
۱. قرآن؛ کتابی برای گریهکنها
🔸در سراسر قرآن، نه تنها هیچ اشارهای به ارزش یا فضیلتِ «شادی و جشن» دیده نمیشود، بلکه بارها شادی دنیوی نکوهش شده و گریه، ترس و اندوه تحسین شدهاند:
🔻🔻🔻در هیچ آیهای نمیخوانیم:
در هیچ سورهای خدا از بندگانش نمیخواهد که:
در عوض، تقریباً تمام «حالات پسندیده» در قرآن، حالات «اندوه، خشیت، زاری، خوف، و توبه»اند.
۲. فقه اسلامی: گورستان شادی
🔸از دل این کتاب و سنت فقهیاش، نوعی دستگاه اخلاقی بیرون میآید که اساس آن بر سرکوب بدن، کنترل لذت، و تقدیس ترس و رنج بنا شده است. رقص، موسیقی، بادهنوشی، شعر عاشقانه، و حتی صدای خنده زن، یکی پس از دیگری زیر تیغ «حرام» میروند و زندگی را بر جوامع اسلامی به امری حرامی و حاصل گناه آدموحوا میکنند که باید هر چه زودتر پایان یابد.
❓چرا؟
🔸زیرا فقه اسلامی، از همان آغاز، دین را نه ابزاری برای رهایی انسان، بلکه وسیلهای برای «تربیت سربازان مطیع» و «سرکوب میل» تلقی کرد. بدنی که میرقصد و آواز میخواند، بدنی که میخواهد انتخاب کند—بدنی خطرناک است. دینی که بر این بدن سلطه ندارد، دیر یا زود باید آن را انکار یا مطرود کند.
🔻احادیث متعددی که به حرمت موسیقی اشاره میکنند در منابع حدیثی شیعه و سنی موجودند، درحالیکه احادیثی علیه آنها موجود نیست و این نگاه غالب حاصل از فرهنگ قرآنی را نشان میدهد:
محمد: 📚 *صحیح بخاری، ج 7، ص 106 و *الکافی، ج 6، ص 431*
علی: 📚 *نهجالبلاغه، حکمت 406*
صادق: 📚 *وسائل الشیعه، ج 12، ص 232* و الکافی، ج 6، ص 431*
رضا، 📚 *علل الشرایع، ج 2، ص 583*
۳. مرگمحوری و جهادگرایی: ستونهای اخلاق قرآنی
🔻در نظام ارزشی قرآن، اساس اخلاق نه بر «همزیستی، عشق یا خلاقیت»، بلکه بر:
💣 خشیت (ترس شدید از خدا)
💣 تقوا (انضباط مرگاندیشانه)
💣 جهاد و شهادت
💣 زهد و نفی دنیا
💣 امتحان و ابتلا
استوار است. پیامبران، انسانهایی «محزون و درگیر بلا» هستند. مؤمنان، کسانیاند که «از دنیا دل بریدند»، با دنیا دشمناند، و همواره نگران «عذاب جهنم»اند.
🤺 جهاد و شهادت: سربازانی برای مرگ
🔻در قرآن، مؤمنان بهعنوان «سربازان خدا» معرفی میشوند که وظیفه دارند برای ایمان بجنگند، بکشند و کشته شوند:
🔺در این چارچوب، ارزش نهایی انسان در «آمادگی برای کشتن و کشتهشدن» تعریف میشود. رزمندهای که «شهید میشود»، به والاترین مقام در نزد خدا دست مییابد. اما این جایگاه، نه بهخاطر ارزش زندگی، بلکه بهخاطر فداکاری در راه مرگ است.
😭انسان قرآنی: بردهای محصور در ترس
🔻در نگاه قرآن، انسان موجودیست که:
🧨 باید پیوسته بترسد: از خدا، از جهنم، از لغزش.
🧨 خندیدن، رقصیدن، لذت بردن، یعنی فراموش کردن مرگ؛ و این «غفلت» است، و غفلت، «گناه».
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
(۱)
❓چرا اسلام، موسیقی و رقص را تاب نمیآورد؟ یا اسلام چیزی از شادی را تاب میآورد؟
🔸در تاریخ اسلام، آنچه به طور سیستماتیک و سازمانیافته سرکوب شده، نه فقط آزادی بیان یا تنوع فکری، بلکه خودِ شادی و لذت انسانیست. از قرآن تا حدیث، و از فقه تا مناسک، یک خط قرمز بنیادین قابل ردیابی است: ترس بر شادی، تقوا بر طرب، و گریه بر خنده اولویت دارد.
🔸اما چرا؟ چرا قرآنی که مدعیست برای "هدایت بشر" نازل شده، هیچ اشارهای به «حق شادی، رقص، آواز و تجربه آزادانهی بدن و لذت» ندارد؟ چرا در فرهنگی که به نام این کتاب شکل گرفته، شادی «مشکوک»، رقص «فتنه»، و موسیقی «ابزار گمراهی» تلقی میشود؟
۱. قرآن؛ کتابی برای گریهکنها
🔸در سراسر قرآن، نه تنها هیچ اشارهای به ارزش یا فضیلتِ «شادی و جشن» دیده نمیشود، بلکه بارها شادی دنیوی نکوهش شده و گریه، ترس و اندوه تحسین شدهاند:
فَلْیَضْحَكُوا قَلِیلًا وَ لْیَبْكُوا كَثِیرًا (توبه، ۸۲) «بگذار کم بخندند و بسیار بگریند.»
> إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْفَرِحِینَ (قصص، ۷۶) «خدا شادمانان (فرحکنندگان) را دوست نمیدارد.»
🔻🔻🔻در هیچ آیهای نمیخوانیم:
«شاد باشید، آواز بخوانید، موسیقی گوش دهید، برقصید، سماع کنید، بوسه بزنید، دستافشانی کنید، لبخند و خنده کنید که زندگی زیباست و موهبتی بینظیر».
در هیچ سورهای خدا از بندگانش نمیخواهد که:
بخندند، از لحظه لذت ببرند، یا شادمانی را گرامی بدارند.
در عوض، تقریباً تمام «حالات پسندیده» در قرآن، حالات «اندوه، خشیت، زاری، خوف، و توبه»اند.
۲. فقه اسلامی: گورستان شادی
🔸از دل این کتاب و سنت فقهیاش، نوعی دستگاه اخلاقی بیرون میآید که اساس آن بر سرکوب بدن، کنترل لذت، و تقدیس ترس و رنج بنا شده است. رقص، موسیقی، بادهنوشی، شعر عاشقانه، و حتی صدای خنده زن، یکی پس از دیگری زیر تیغ «حرام» میروند و زندگی را بر جوامع اسلامی به امری حرامی و حاصل گناه آدموحوا میکنند که باید هر چه زودتر پایان یابد.
❓چرا؟
🔸زیرا فقه اسلامی، از همان آغاز، دین را نه ابزاری برای رهایی انسان، بلکه وسیلهای برای «تربیت سربازان مطیع» و «سرکوب میل» تلقی کرد. بدنی که میرقصد و آواز میخواند، بدنی که میخواهد انتخاب کند—بدنی خطرناک است. دینی که بر این بدن سلطه ندارد، دیر یا زود باید آن را انکار یا مطرود کند.
🔻احادیث متعددی که به حرمت موسیقی اشاره میکنند در منابع حدیثی شیعه و سنی موجودند، درحالیکه احادیثی علیه آنها موجود نیست و این نگاه غالب حاصل از فرهنگ قرآنی را نشان میدهد:
محمد: 📚 *صحیح بخاری، ج 7، ص 106 و *الکافی، ج 6، ص 431*
«در امت من کسانی خواهند بود که زنا، حریر (برای مردان)، شراب و ساز و آواز را حلال میشمارند.»
«آوازخوانی نفاق را در دل میرویاند، همانگونه که آب گیاه را.»
علی: 📚 *نهجالبلاغه، حکمت 406*
«شنیدن لهو و موسیقی، نفاق را در دل میرویاند.»
صادق: 📚 *وسائل الشیعه، ج 12، ص 232* و الکافی، ج 6، ص 431*
«آوازخوانی از جمله کارهایی است که خدا بر آن وعده آتش داده است.»
«خانهای که در آن آواز خوانده شود، از مصیبت در امان نیست، دعای آن پذیرفته نمیشود و فرشتهای وارد آن نمیگردد.»
رضا، 📚 *علل الشرایع، ج 2، ص 583*
«حرمت آوازخوانان و ابزار لهو بهخاطر آن است که دلها را از یاد خدا بازمیدارد و نفاق را افزایش میدهد.»
۳. مرگمحوری و جهادگرایی: ستونهای اخلاق قرآنی
🔻در نظام ارزشی قرآن، اساس اخلاق نه بر «همزیستی، عشق یا خلاقیت»، بلکه بر:
💣 خشیت (ترس شدید از خدا)
💣 تقوا (انضباط مرگاندیشانه)
💣 جهاد و شهادت
💣 زهد و نفی دنیا
💣 امتحان و ابتلا
استوار است. پیامبران، انسانهایی «محزون و درگیر بلا» هستند. مؤمنان، کسانیاند که «از دنیا دل بریدند»، با دنیا دشمناند، و همواره نگران «عذاب جهنم»اند.
🤺 جهاد و شهادت: سربازانی برای مرگ
🔻در قرآن، مؤمنان بهعنوان «سربازان خدا» معرفی میشوند که وظیفه دارند برای ایمان بجنگند، بکشند و کشته شوند:
إِنَّ ٱللَّهَ ٱشْتَرى مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ ٱلْجَنَّةَ ۚ يُقَٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ (توبه، ۱۱۱) «خدا جان و مال مؤمنان را در ازای بهشت خرید که در راه خدا بجنگند، بکشند و کشته شوند.»
🔺در این چارچوب، ارزش نهایی انسان در «آمادگی برای کشتن و کشتهشدن» تعریف میشود. رزمندهای که «شهید میشود»، به والاترین مقام در نزد خدا دست مییابد. اما این جایگاه، نه بهخاطر ارزش زندگی، بلکه بهخاطر فداکاری در راه مرگ است.
😭انسان قرآنی: بردهای محصور در ترس
🔻در نگاه قرآن، انسان موجودیست که:
🧨 باید پیوسته بترسد: از خدا، از جهنم، از لغزش.
🧨 خندیدن، رقصیدن، لذت بردن، یعنی فراموش کردن مرگ؛ و این «غفلت» است، و غفلت، «گناه».
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Telegram
نقدآگین
📘چرا الله از «آزادی، رقص، خنده، موسیقی و شادی» متنفر است؟
(۲)
۵. آزادی: سرکوب یا رهایی؟
🔺 این دیدگاه، انسان را از آزادی، خلاقیت، و شادیمحوری بازمیدارد و او را به موجودی تبدیل میکند که تنها هدفش «رزمیدن، مطیع بودن و مردن» است. در نظام اخلاقی قرآن، حتی تفکر مستقل یا تمایل به لذتهای زندگی، تهدیدی برای این انضباط نظامیوار مرگآگاهانه محسوب میشود.
❓آیا چنین نظامی میتواند انسان را به شکوفایی و آزادی و پرستش هنر و صور زیبای زندگی برساند؟ یا او را تنها به «ابزاری برای جنگ و مرگ» تقلیل میدهد؟
۴. تجربهی زیبایی و بدن، در تنگنای ترس
🥷🏿 در تمام متون فقهی، صدای زن «مظنهی فتنه» است. بدن زن «عورت» است. موسیقی «لهو» است. رقص «فسق» است. باده «مادر گناهان» است. نمایش «باطل» است.
❓در چنین نظامی، چگونه میتوان رقص و موسیقی را نه فقط تحمل، که گرامی داشت؟
🔺جواب روشن است: نمیتوان.
🔺به همین دلیل، حتی در زمانهٔ ما، فقیهان بهاصطلاح مدرن و نوگرا نیز رسماً آواز زن را حرام میدانند، موسیقی مجاز را محدود میدانند، و رقص را مصداق فساد، خصوصا اگر رقص زن باشد. در فقه شیعه، حتی شادی در ایام عزای حسین بن علی (مرده در بیش از یک هزاره قبل) «گناه» شمرده شده است، حتی اگر اتفاقی باشد.
🔸اسلام بهعنوان یک ایدئولوژی دستگاه خلافت، اساساً بر «اطاعت بیچونوچرا» از دستورات الله، پیامبر، و امامان و خلفا استوار است. آزادی بهمعنای «انتخاب آزادانهٔ سبک زندگی و تجربهٔ شخصی» در چارچوب این نظام، بیمعناست و شدیدا سرکوب میشود.
🔻در قرآن: آزادیهای فردی در برابر قوانین الهی بیاهمیت تلقی میشود. آیههایی که بر «تسلیم کامل به خداوند» تأکید دارند، حاکی از انکار حق انتخاب آزادانهاند:
🔺در فقه اسلامی: آزادی زن، آزادی عقیده، و حتی آزادی در امور خصوصی بدن، تحت چارچوبهای سخت فقهی که بر محور اخلاق بردهساز قرآنی شکل گرفته، قرار میگیرند.
۶. خنده: گناهی فرحبخش؟
🔻خنده، بهعنوان یکی از طبیعیترین و زیباترین رفتارهای انسانِ سالم، در قرآن و روایات اسلامی غالباً با نگاه منفی روبهرو شده است.
▪️در قرآن:
🔺این آیه، شادمانی و خنده را با بیتوجهی به آخرت و عذاب الهی مرتبط میکند و گریه را نشانهٔ توبه و پارسایی میداند.
▪️در روایات:
🔻محمد بن عبدالله و امامان شیعه اغلب خنده را کمارزش یا حتی زیانبار توصیف کردهاند. بهعنوان مثال:
۷. موسیقی: لهو و لعب یا هنر؟
🔸موسیقی در بسیاری از فرهنگها ابزاری برای بیان هنری، تسکین روح، و شادی است، اما در اسلام غالباً بهعنوان لهو و گناه تلقی میشود.
▪️در قرآن: اگرچه مستقیماً از موسیقی نام برده نشده، اما مفهوم لهو و لعب (بازی و سرگرمی بیهوده) بارها بهعنوان امری مذموم ذکر شده است:
▪️در فقه و روایات: موسیقی غالباً بهعنوان «آلت لهو» و ابزار انحراف شناخته شده است:
محمد:
🔺اسلام، چنانکه در قرآن و فقه منعکس شده، از آزادی، خنده، و موسیقی فاصله میگیرد و آنها را بهعنوان تهدیداتی برای تقوا و اطاعت مطلق از خداوند میبیند. این نگاه عبوس و محدودکننده، نه تنها آزادیهای فردی و خلاقیت انسانی را تضعیف میکند، بلکه زیبایی و شادی طبیعی زندگی را نیز تحت شعاع قرار میدهد.
۸. رقص و آزادی بدن: خطر برای نظام کنترل
🔻رقص، بهعنوان یکی از قدیمیترین و جهانیترین اشکال بیان انسانی، در بسیاری از فرهنگها و تمدنها نمادی از جشن، اتحاد، عشق، و حتی ارتباط با نیروهای متعالی بوده است. اما در سنت اسلامی، این هنر و تجربه انسانی به شدت مورد سرکوب قرار گرفته و غالباً بهعنوان «فساد، فتنه، و انحراف» تعبیر شده است. این دشمنی با رقص، ریشه در چند محور اساسی دارد که به بررسی آنها میپردازیم:
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
(۲)
۵. آزادی: سرکوب یا رهایی؟
🔺 این دیدگاه، انسان را از آزادی، خلاقیت، و شادیمحوری بازمیدارد و او را به موجودی تبدیل میکند که تنها هدفش «رزمیدن، مطیع بودن و مردن» است. در نظام اخلاقی قرآن، حتی تفکر مستقل یا تمایل به لذتهای زندگی، تهدیدی برای این انضباط نظامیوار مرگآگاهانه محسوب میشود.
❓آیا چنین نظامی میتواند انسان را به شکوفایی و آزادی و پرستش هنر و صور زیبای زندگی برساند؟ یا او را تنها به «ابزاری برای جنگ و مرگ» تقلیل میدهد؟
۴. تجربهی زیبایی و بدن، در تنگنای ترس
🥷🏿 در تمام متون فقهی، صدای زن «مظنهی فتنه» است. بدن زن «عورت» است. موسیقی «لهو» است. رقص «فسق» است. باده «مادر گناهان» است. نمایش «باطل» است.
❓در چنین نظامی، چگونه میتوان رقص و موسیقی را نه فقط تحمل، که گرامی داشت؟
🔺جواب روشن است: نمیتوان.
🔺به همین دلیل، حتی در زمانهٔ ما، فقیهان بهاصطلاح مدرن و نوگرا نیز رسماً آواز زن را حرام میدانند، موسیقی مجاز را محدود میدانند، و رقص را مصداق فساد، خصوصا اگر رقص زن باشد. در فقه شیعه، حتی شادی در ایام عزای حسین بن علی (مرده در بیش از یک هزاره قبل) «گناه» شمرده شده است، حتی اگر اتفاقی باشد.
🔸اسلام بهعنوان یک ایدئولوژی دستگاه خلافت، اساساً بر «اطاعت بیچونوچرا» از دستورات الله، پیامبر، و امامان و خلفا استوار است. آزادی بهمعنای «انتخاب آزادانهٔ سبک زندگی و تجربهٔ شخصی» در چارچوب این نظام، بیمعناست و شدیدا سرکوب میشود.
🔻در قرآن: آزادیهای فردی در برابر قوانین الهی بیاهمیت تلقی میشود. آیههایی که بر «تسلیم کامل به خداوند» تأکید دارند، حاکی از انکار حق انتخاب آزادانهاند:
"وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ" (احزاب، ۳۶) > ترجمه: هیچ مرد و زن مؤمنی حق ندارد، وقتی خدا و پیامبرش تصمیمی میگیرند، مخالف باشد.
🔺در فقه اسلامی: آزادی زن، آزادی عقیده، و حتی آزادی در امور خصوصی بدن، تحت چارچوبهای سخت فقهی که بر محور اخلاق بردهساز قرآنی شکل گرفته، قرار میگیرند.
۶. خنده: گناهی فرحبخش؟
🔻خنده، بهعنوان یکی از طبیعیترین و زیباترین رفتارهای انسانِ سالم، در قرآن و روایات اسلامی غالباً با نگاه منفی روبهرو شده است.
▪️در قرآن:
"فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وَلْيَبْكُوا كَثِيرًا" (توبه، ۸۲) ترجمه: بگذارید کم بخندند و بسیار بگریند.
🔺این آیه، شادمانی و خنده را با بیتوجهی به آخرت و عذاب الهی مرتبط میکند و گریه را نشانهٔ توبه و پارسایی میداند.
▪️در روایات:
🔻محمد بن عبدالله و امامان شیعه اغلب خنده را کمارزش یا حتی زیانبار توصیف کردهاند. بهعنوان مثال:
"كَثْرَةُ الضَّحِكِ تُمِيتُ الْقَلْبَ" (نهجالبلاغه، حکمت ۳۵) ترجمه: زیاد خندیدن، دل را میمیراند.
۷. موسیقی: لهو و لعب یا هنر؟
🔸موسیقی در بسیاری از فرهنگها ابزاری برای بیان هنری، تسکین روح، و شادی است، اما در اسلام غالباً بهعنوان لهو و گناه تلقی میشود.
▪️در قرآن: اگرچه مستقیماً از موسیقی نام برده نشده، اما مفهوم لهو و لعب (بازی و سرگرمی بیهوده) بارها بهعنوان امری مذموم ذکر شده است:
"وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ" (لقمان، ۶) ترجمه: برخی از مردم سخنان بیهوده میخرند تا از راه خدا گمراه کنند.
▪️در فقه و روایات: موسیقی غالباً بهعنوان «آلت لهو» و ابزار انحراف شناخته شده است:
محمد:
"الغِناءُ یُنبِتُ النِّفاقَ فی القَلبِ کما یُنبِتُ الماءُ العُشبَ." ترجمه: آوازخوانی نفاق را در دل میرویاند، همانگونه که آب گیاه را.
🔺اسلام، چنانکه در قرآن و فقه منعکس شده، از آزادی، خنده، و موسیقی فاصله میگیرد و آنها را بهعنوان تهدیداتی برای تقوا و اطاعت مطلق از خداوند میبیند. این نگاه عبوس و محدودکننده، نه تنها آزادیهای فردی و خلاقیت انسانی را تضعیف میکند، بلکه زیبایی و شادی طبیعی زندگی را نیز تحت شعاع قرار میدهد.
۸. رقص و آزادی بدن: خطر برای نظام کنترل
🔻رقص، بهعنوان یکی از قدیمیترین و جهانیترین اشکال بیان انسانی، در بسیاری از فرهنگها و تمدنها نمادی از جشن، اتحاد، عشق، و حتی ارتباط با نیروهای متعالی بوده است. اما در سنت اسلامی، این هنر و تجربه انسانی به شدت مورد سرکوب قرار گرفته و غالباً بهعنوان «فساد، فتنه، و انحراف» تعبیر شده است. این دشمنی با رقص، ریشه در چند محور اساسی دارد که به بررسی آنها میپردازیم:
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Telegram
نقدآگین
📘چرا الله از «آزادی، رقص، خنده، موسیقی و شادی» متنفر است؟
(۳)
💃🏻 رقص، در هر شکلش، نمادی از رهایی بدن و اتصال با احساسات درونی است. در بسیاری از فرهنگها، رقص ابزاری برای تجربه آزادی و فرار از چارچوبهای سخت اجتماعی بوده است.
▪️اقوام باستانی:
در جوامعی چون هند، آفریقا و حتی خاورمیانۀ پیشا اسلام، یا میان کردها، لرها و گیلانیها و ترکها، رقص زنان و مردان نمادی از اتحاد، باروری، و احترام به طبیعت بودهاست.
🗡 اسلام:
رقص در اسلام بعنوان نمادی از «کنترلناپذیری بدن» تلقی شدهاست. بدن آزاد، بدنی که میرقصد و از قوانین سختگیرانۀ فقهی سرپیچی میکند، تهدیدی برای نظم دینی به شمار میآید. فقه اسلامی که اغلب بدن را منبع «شهوت و گناه» میداند، نمیتواند رقص را بهعنوان «ابزار زیبایی یا بیان هنری» تحمل کند.
👩🦰 رقص و زن: مظنهٔ فتنه
در نظام اخلاقی اسلامی، بدن زن بعنوان عامل فتنه شناخته میشود. صدای زن، حرکات زن، و حتی حضور او، همواره باید تحت کنترل باشد تا از آنچه «فساد اخلاقی» تلقی میشود، جلوگیری شود.
▪️فقه اسلامی:
🔻رقص زنان، بهویژه در حضور مردان، تقریباً در تمامی شاخههای فقه اسلامی حرام تلقی میشود. دلیل این حکم، شهوانی تلقی کردن هر اثری از زن است.
صادق:
محمد بن عبدالله:
🕺🏻💃🏻رقصهای آیینی:
در بسیاری از فرهنگها، رقص زنانه نمادی از قدرت، باروری، و احترام به نقش زن در چرخهٔ زندگی بوده است. اما در اسلام، بدن زن «عورت» است و هرگونه حرکت آزادانهٔ او بهعنوان تهدیدی برای نظم اجتماعی قلمداد میشود.
👳🏿♂رقص و شادی: تهدیدی برای تقوا
رقص اغلب با شادی، طرب، و جشن همراه است. اما اسلام، دینی است که «تقوا و زهد» را بر لذت و شادی ترجیح میدهد. «شادی، خنده، و رقص» در بسیاری از متون اسلامی بهعنوان «نشانههای غفلت از خدا» تلقی میشوند.
قرآن:
روایات:
احادیث متعددی، «شادی مفرط» را بهعنوان امری نکوهیده و حتی «گناه» معرفی میکنند. رقص، به دلیل تحریک احساسات و «دور کردن انسان از یاد خدا»، مصداق «لهو و لعب» و حتی «فسق» تلقی میشود.
🕺 رقص بهعنوان اعتراض و رهایی
🔸در بسیاری از جوامع، رقص شکلی از اعتراض به سرکوب و ابزاری برای رهایی از محدودیتها بوده است. همین ویژگی، آن را برای نظامهای سرکوبگر دینی تهدیدآمیز کرده است.
💃🕺رقصهای جمعی:
رقصهای آیینی و جمعی، مانند سماع در عرفان اسلامی، نمونهای از استفاده از بدن برای اتصال به معنویت است. بااینحال، حتی سماع نیز در برخی شاخههای فقه اسلامی مورد نکوهش قرار گرفته است، زیرا در ظاهر، با اصول زهد و تقوا مغایرت دارد.
🔺اسلام، چنانکه در قرآن و فقه بازتاب یافته، رقص را بهعنوان نمادی از آزادی، شادی، و قدرت انسانی نکوهش کرده است. دشمنی با رقص، بخشی از تلاش گستردهتر این دین برای کنترل بدن، سرکوب لذت، و تقویت نظم اخلاقی مبتنی بر ترس و اطاعت است. اما تاریخ نشان داده که رقص، همواره راهی برای فرار از این محدودیتها و بازیابی آزادی بوده است.
۹. مقایسه با سنتهای دیگر
🔸در سنتهایی مانند بودیسم، آیین هندو، عرفان یهودی (کابالا)، و عرفان نوین غربی (اشو)، شادی و هنرهای مرتبط با آن تجربههایی عرفانی و مقدس تلقی میشوند. در این دیدگاهها، موسیقی بعنوان ابزاری برای آرامش ذهن و اتصال به خداوند یا نیروهای متعالی مورد استفاده قرار میگیرد. رقص، حرکتی هماهنگ با طبیعت و کیهان است که انسان را به هستی متصل میکند، و خنده، شکلی از دعا و ابراز قدردانی به زندگی تلقی میشود. این فرهنگها و سنتها، شادی را نه تنها عنصری دنیوی، بلکه راهی برای دستیابی به نور معنوی و فهم عمیقتر از زندگی میدانند.
🔻اما در اسلام:
❌ شادی = فرح = مذموم
❌ موسیقی = لهو = حرام
❌ رقص = اختلاط = فتنه
❌ زن زیبا = عامل شیطان = دشمن تقوا = باید با انواع خشونت مجبور به حجاب شود
❌ لذت = غفلت = خطر برای آخرت
🔺اسلام، چنانکه در قرآن و سنت فقهیاش مجسم است، دینیست که با «شادی، زیبایی، و تجربهٔ آزاد انسان» خصومت دارد. خدای قرآن، نه یک خدای «رقاص، موسیقیدان، شاعر، عاشق و لطیف»، که یک «قاضی داعشی خلخالیمسلک» است. تقوا یعنی «سرکوب دائمی امیال طبیعی»، و خوف یعنی «درونیسازی بردگیِ دائمالاطاعت».
🔺در این منظومه، موسیقی یعنی گمراهی، رقص یعنی فتنه، و خنده یعنی غفلت.
❓آیا دینی که بنیادش بر گریه و ترس و سرکوب است، میتواند راهی برای زندگی آزاد و شاد باشد؟ یا وقت آن نرسیده که انسان از سایهٔ این خدای عبوس، عبور کند و شادی را نه گناه، که فضیلت و حق و تکلیف بداند؟ و از دربانهای دوزخی که همیشه ایستادهاند تا برای شادی و هنر مرز تعیین کنند، خلاص شود؟
🌾 @Naqdagin
(۳)
💃🏻 رقص، در هر شکلش، نمادی از رهایی بدن و اتصال با احساسات درونی است. در بسیاری از فرهنگها، رقص ابزاری برای تجربه آزادی و فرار از چارچوبهای سخت اجتماعی بوده است.
▪️اقوام باستانی:
در جوامعی چون هند، آفریقا و حتی خاورمیانۀ پیشا اسلام، یا میان کردها، لرها و گیلانیها و ترکها، رقص زنان و مردان نمادی از اتحاد، باروری، و احترام به طبیعت بودهاست.
🗡 اسلام:
رقص در اسلام بعنوان نمادی از «کنترلناپذیری بدن» تلقی شدهاست. بدن آزاد، بدنی که میرقصد و از قوانین سختگیرانۀ فقهی سرپیچی میکند، تهدیدی برای نظم دینی به شمار میآید. فقه اسلامی که اغلب بدن را منبع «شهوت و گناه» میداند، نمیتواند رقص را بهعنوان «ابزار زیبایی یا بیان هنری» تحمل کند.
👩🦰 رقص و زن: مظنهٔ فتنه
در نظام اخلاقی اسلامی، بدن زن بعنوان عامل فتنه شناخته میشود. صدای زن، حرکات زن، و حتی حضور او، همواره باید تحت کنترل باشد تا از آنچه «فساد اخلاقی» تلقی میشود، جلوگیری شود.
▪️فقه اسلامی:
🔻رقص زنان، بهویژه در حضور مردان، تقریباً در تمامی شاخههای فقه اسلامی حرام تلقی میشود. دلیل این حکم، شهوانی تلقی کردن هر اثری از زن است.
صادق:
"هرکس که زن خود را به رقص وادارد، مرتکب فسق شده است."
محمد بن عبدالله:
"زنان، رقص و آواز را جز برای همسرانشان نکنند."
🕺🏻💃🏻رقصهای آیینی:
در بسیاری از فرهنگها، رقص زنانه نمادی از قدرت، باروری، و احترام به نقش زن در چرخهٔ زندگی بوده است. اما در اسلام، بدن زن «عورت» است و هرگونه حرکت آزادانهٔ او بهعنوان تهدیدی برای نظم اجتماعی قلمداد میشود.
👳🏿♂رقص و شادی: تهدیدی برای تقوا
رقص اغلب با شادی، طرب، و جشن همراه است. اما اسلام، دینی است که «تقوا و زهد» را بر لذت و شادی ترجیح میدهد. «شادی، خنده، و رقص» در بسیاری از متون اسلامی بهعنوان «نشانههای غفلت از خدا» تلقی میشوند.
قرآن:
"إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ" (قصص، ۷۶) خدا شادمانان را دوست نمیدارد.
روایات:
احادیث متعددی، «شادی مفرط» را بهعنوان امری نکوهیده و حتی «گناه» معرفی میکنند. رقص، به دلیل تحریک احساسات و «دور کردن انسان از یاد خدا»، مصداق «لهو و لعب» و حتی «فسق» تلقی میشود.
🕺 رقص بهعنوان اعتراض و رهایی
🔸در بسیاری از جوامع، رقص شکلی از اعتراض به سرکوب و ابزاری برای رهایی از محدودیتها بوده است. همین ویژگی، آن را برای نظامهای سرکوبگر دینی تهدیدآمیز کرده است.
💃🕺رقصهای جمعی:
رقصهای آیینی و جمعی، مانند سماع در عرفان اسلامی، نمونهای از استفاده از بدن برای اتصال به معنویت است. بااینحال، حتی سماع نیز در برخی شاخههای فقه اسلامی مورد نکوهش قرار گرفته است، زیرا در ظاهر، با اصول زهد و تقوا مغایرت دارد.
🔺اسلام، چنانکه در قرآن و فقه بازتاب یافته، رقص را بهعنوان نمادی از آزادی، شادی، و قدرت انسانی نکوهش کرده است. دشمنی با رقص، بخشی از تلاش گستردهتر این دین برای کنترل بدن، سرکوب لذت، و تقویت نظم اخلاقی مبتنی بر ترس و اطاعت است. اما تاریخ نشان داده که رقص، همواره راهی برای فرار از این محدودیتها و بازیابی آزادی بوده است.
۹. مقایسه با سنتهای دیگر
🔸در سنتهایی مانند بودیسم، آیین هندو، عرفان یهودی (کابالا)، و عرفان نوین غربی (اشو)، شادی و هنرهای مرتبط با آن تجربههایی عرفانی و مقدس تلقی میشوند. در این دیدگاهها، موسیقی بعنوان ابزاری برای آرامش ذهن و اتصال به خداوند یا نیروهای متعالی مورد استفاده قرار میگیرد. رقص، حرکتی هماهنگ با طبیعت و کیهان است که انسان را به هستی متصل میکند، و خنده، شکلی از دعا و ابراز قدردانی به زندگی تلقی میشود. این فرهنگها و سنتها، شادی را نه تنها عنصری دنیوی، بلکه راهی برای دستیابی به نور معنوی و فهم عمیقتر از زندگی میدانند.
🔻اما در اسلام:
❌ شادی = فرح = مذموم
❌ موسیقی = لهو = حرام
❌ رقص = اختلاط = فتنه
❌ زن زیبا = عامل شیطان = دشمن تقوا = باید با انواع خشونت مجبور به حجاب شود
❌ لذت = غفلت = خطر برای آخرت
🔺اسلام، چنانکه در قرآن و سنت فقهیاش مجسم است، دینیست که با «شادی، زیبایی، و تجربهٔ آزاد انسان» خصومت دارد. خدای قرآن، نه یک خدای «رقاص، موسیقیدان، شاعر، عاشق و لطیف»، که یک «قاضی داعشی خلخالیمسلک» است. تقوا یعنی «سرکوب دائمی امیال طبیعی»، و خوف یعنی «درونیسازی بردگیِ دائمالاطاعت».
🔺در این منظومه، موسیقی یعنی گمراهی، رقص یعنی فتنه، و خنده یعنی غفلت.
❓آیا دینی که بنیادش بر گریه و ترس و سرکوب است، میتواند راهی برای زندگی آزاد و شاد باشد؟ یا وقت آن نرسیده که انسان از سایهٔ این خدای عبوس، عبور کند و شادی را نه گناه، که فضیلت و حق و تکلیف بداند؟ و از دربانهای دوزخی که همیشه ایستادهاند تا برای شادی و هنر مرز تعیین کنند، خلاص شود؟
.➖➖➖
#نقد_اسلام
🌾 @Naqdagin
نقدآگین
«میفرمودند که شما از آزادی اینو میخواید! معلومه که اینو میخوایم؛ پس چی؟ تازه خیلی بیشتر از اینم میخوایم. آزادیِ تمامعیار لذت» گمنام 💃🏻🕺🏻یک وجه مهم آزادی، آزادی در حرکتِ بدن و نمایش شورمندی و زیبایی آن (رقص) است. این دقیقا همان نقطۀ ابتدایی-بنیادینِ ستایشِ…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔸زندهباد دستان و پاها و تنهای روحانیای که رقصی چنین پر شور را زنده نگه میدارند و شور شادی را از چشموچراغ ایران جاری میکنند! رقصِ کردها، آوازِ دل کوههاست؛ رقصی که زندگی را میرقصاند و زمین را به وجد میآورد.
🔸در روایاتی غریب و جفاگرانه، برخی امامان اجدادِ این رقصندگان را از تبار اجنه خواندهاند، موجوداتی دون و غریب. اما این اجنه، قرنهاست که شعلۀ روح ایرانی را در هجوم گریهپرستی تحمیلی زنده نگه داشتهاند. در دل این حرکات پرشتاب و این گامهای استوار، ضربان زندگی جاریست؛ گویی این «اجنۀ شادمان»، با هر گام و هر چرخش، نهتنها زمین را بوجد میآورند، بلکه روح به خواب رفتۀ این خاک را بیدار میکنند و در برابر سیاهیِ غمستایی و عزاپرستی، نور زندگی و امید میکارند.
▪️منسوب به جعفر صادق: در «الکافی» کلینی (ج5، ص158) و «من لا یحضره الفقیه» شیخ صدوق (ج4، ص218):
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
🔸در روایاتی غریب و جفاگرانه، برخی امامان اجدادِ این رقصندگان را از تبار اجنه خواندهاند، موجوداتی دون و غریب. اما این اجنه، قرنهاست که شعلۀ روح ایرانی را در هجوم گریهپرستی تحمیلی زنده نگه داشتهاند. در دل این حرکات پرشتاب و این گامهای استوار، ضربان زندگی جاریست؛ گویی این «اجنۀ شادمان»، با هر گام و هر چرخش، نهتنها زمین را بوجد میآورند، بلکه روح به خواب رفتۀ این خاک را بیدار میکنند و در برابر سیاهیِ غمستایی و عزاپرستی، نور زندگی و امید میکارند.
▪️منسوب به جعفر صادق: در «الکافی» کلینی (ج5، ص158) و «من لا یحضره الفقیه» شیخ صدوق (ج4، ص218):
با کردها معاشرت نکن زیرا طایفهای از جناند که الله پرده از آنان برداشته
با کردها ازدواج نکنید زیرا آنان دستهای از اجنهاند، هیچ یک از شما نباید با زن کُرد ازدواج کند و هیچ کُردی نباید [با دیگران] ازدواج کند
.
#بزمگه #ایران #نقد_شیعه
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 برای خاکسپاری از «افراد/زبانهای بیگانه» استفاده نکنیم
— تو را به مادرمان زمین میسپاریم!
🔸اینکه فردی با این سن، با وجود فضای بستۀ ایران و این حجم از تبلیغات سرسامآور مذهبی، خصوصا در طی این نیمقرن، آن هم در چنین بزنگاه حساسی که احساسات و ذهن درگیر امور مختلف نامعقول است، چنین صادقانه ابراز وجود کند، ستایشبرانگیز است. شاید تا مردگان را از دستِ فروشندگانِ بهشت و ترسندگانِ از جهنم آزاد نکنیم، خود آزاد نشویم.
🔸اظهارات این پیرمرد نمادی از یک بیداری جمعیست: تمایل به آزادسازیِ روح و بدن از وابستگی به ساختارهایی که بیش از معنایی عمیق و تاملشده، منافعِ خود و تسلط خود بر بدنها را دنبال میکنند. این مسیر، بازگشتیست به اصل و جوهرِ مراسمی که بجای سود و خرافه، بر احترام به فرد درگذشته و تسلای بازماندگان استوار بودهاست.
🔻نیچه، چنین گفت زرتشت:
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— تو را به مادرمان زمین میسپاریم!
اخیرأ فیلمهای زیادی منتشر میشود که نشان میدهد در جایجای ایران، مراسم تولد، ازدواج و تدفین بشیوهای غیرمذهبی اجرا میشود
🔸اینکه فردی با این سن، با وجود فضای بستۀ ایران و این حجم از تبلیغات سرسامآور مذهبی، خصوصا در طی این نیمقرن، آن هم در چنین بزنگاه حساسی که احساسات و ذهن درگیر امور مختلف نامعقول است، چنین صادقانه ابراز وجود کند، ستایشبرانگیز است. شاید تا مردگان را از دستِ فروشندگانِ بهشت و ترسندگانِ از جهنم آزاد نکنیم، خود آزاد نشویم.
🔸اظهارات این پیرمرد نمادی از یک بیداری جمعیست: تمایل به آزادسازیِ روح و بدن از وابستگی به ساختارهایی که بیش از معنایی عمیق و تاملشده، منافعِ خود و تسلط خود بر بدنها را دنبال میکنند. این مسیر، بازگشتیست به اصل و جوهرِ مراسمی که بجای سود و خرافه، بر احترام به فرد درگذشته و تسلای بازماندگان استوار بودهاست.
🔻نیچه، چنین گفت زرتشت:
کشیش نباید هنگام مرگ نزد من بیاید. میخواهم همانگونه بمیرم که زیستهام: آزاد و بدون تسلیم به دروغهای مقدس.
.
#جامعه #ایران
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
— مناظره دربارۀ وجود خدا
🎙#اشکان
🔸در این ویدئو مناظرهای داشتم در مورد «برهان نظم» با دوست عزیزم جناب #سعید_تقویزاده، ایشون برای دفاع از وجود طراحی هوشمند وارد گفتوگو شد.
🔻در این ویدئو سه جنبه استدلال را مورد بررسی قرار دادم:
1️⃣ فاینتیونینگ (fine tuning ) یا با اصطلاح تنظیم دقیق یا تنظیم ظریف که بیشتر در مناظره بین آقای وریا امیری و یک فرد روحانی صورت گرفت بود، برهان فاین تیونینگ دارای ضعفهای زیادی است که من تا آنجا که در حیطه معلوماتم بود به بعضی از این ضعفها اشاره داشتم.
2️⃣ برهان دیگر طراحی هوشمند یا به اصطلاح inteligent design بود، که مورد حمایت افرادیست که تلاش دارند تبیین نظریه داروین را ناکارآمد جلوه دهند. برای رهبر فکری این جریان میتوان به مایکل بهی اشاره داشت،
3️⃣ و مبحث بعدی استدلال ساعتساز ویلیام پیلی بود. که در کتاب الهیات طبیعی بحثهای مفصلی درباب وجود طرح در جانداران داشت.
🔺جناب تقوی زاده هم تلاش داشتند که با توجه به این سه استدلال بالا، برهانی از وجود هوشمندی در طبیعت ارائه بدهند.
👥 دعوت به مناظره در نقدآگین
📻 خدا، طراحی هوشمند و پیامبری
📕نقد برهان نظم [بخش اول | بخش دوم و سوم]
📕اگر کسی خالق ما بوده، مطمئناً باهوش نبوده
📓علم و دین: پنج پرسش
📻 جدالی درباب برهان علیت
📻 خدای سید حسینِ نصر در ترازو
📻 خداشناسی دینانی در ترازو
📻 نقدِ کانت و هیوم بر برهان علیت
📻 برهان علیت و مسألۀ شر
📻 مناظرهای درباب «محمد و اسلام»
📻 مناظرهای درباب «محمد و اسلام»
📻 روشنفکری و دینداری: تناقضها در کجاست؟
📺 بحث خدا: هریس و داوکینز
📺 مناظرۀ «فرگشتگرا» / «خلقتگرا»
📺 بینهایت محاله؟
📺 «باور» چیست؟
📺 چرا انسان «دیوها/خدایان/اجنه» را ساخت؟
📺 مناظره هوش مصنوعی خداباور با هوش مصنوعی آتئیست
📺 آیا براهین وجود خدا قانعکنندهاند؟
📺 شاید کس/کسانی ما را برای سرگرمی خود خلق کردهاند!
📺 بزرگترین چالش اعتقاد به خدا چیست؟
📺 خالق بینقص یا فرگشت
📺 بزرگترین چالش اعتقاد به خدا چیست؟
📺 آیا اخلاق بر ستون خدایان ادیان استوار است؟
📺 از کشیشی پرشور تا بیخدایی قاطع
📻 علم و دین: پنج پرسش: یک - دو - سه - چهار - پنج - شش - هفت - هشت - نه - ده - یازده
.➖➖➖
#فلسفیدن #نقد_ادیان #فاینتیونینگ #خداناباوری#مناظره #داروین #خداباوری #آتئیست #آتئیسم
🌾 @Naqdagin | @fargasht22
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
بررسی برهان نظم
@Naqdagin
— مناظره دربارۀ وجود خدا
🎙#اشکان
🔸در این ویدئو مناظرهای داشتم در مورد «برهان نظم» با دوست عزیزم جناب #سعید_تقویزاده، ایشون برای دفاع از وجود طراحی هوشمند وارد گفتوگو شد.
🔻در این ویدئو سه جنبه استدلال را مورد بررسی قرار دادم:
1️⃣ فاینتیونینگ (fine tuning ) یا با اصطلاح تنظیم دقیق یا تنظیم ظریف که بیشتر در مناظره بین آقای وریا امیری و یک فرد روحانی صورت گرفت بود، برهان فاین تیونینگ دارای ضعفهای زیادی است که من تا آنجا که در حیطه معلوماتم بود به بعضی از این ضعفها اشاره داشتم.
2️⃣ برهان دیگر طراحی هوشمند یا به اصطلاح inteligent design بود، که مورد حمایت افرادیست که تلاش دارد تبیین نظریه داروین را ناکارآمد جلوه دهند
3️⃣ و مبحث بعدی استدلال ساعتساز ویلیام پیلی بود.
🔺جناب تقوی زاده هم تلاش داشتند که با توجه به این سه استدلال بالا، برهانی از وجود هوشمندی در طبیعت ارائه بدهند.
👥 دعوت به مناظره در نقدآگین
📻 خدا، طراحی هوشمند و پیامبری
📕نقد برهان نظم [بخش اول | بخش دوم و سوم]
📕اگر کسی خالق ما بوده، مطمئناً باهوش نبوده
📓علم و دین: پنج پرسش
📻 جدالی درباب برهان علیت
📻 خدای سید حسینِ نصر در ترازو
📻 خداشناسی دینانی در ترازو
📻 نقدِ کانت و هیوم بر برهان علیت
📻 برهان علیت و مسألۀ شر
📻 مناظرهای درباب «محمد و اسلام»
📻 مناظرهای درباب «محمد و اسلام»
📻 روشنفکری و دینداری: تناقضها در کجاست؟
📺 بحث خدا: هریس و داوکینز
📺 مناظرۀ «فرگشتگرا» / «خلقتگرا»
📺 بینهایت محاله؟
📺 «باور» چیست؟
📺 چرا انسان «دیوها/خدایان/اجنه» را ساخت؟
📺 مناظره هوش مصنوعی خداباور با هوش مصنوعی آتئیست
📺 آیا براهین وجود خدا قانعکنندهاند؟
📺 شاید کس/کسانی ما را برای سرگرمی خود خلق کردهاند!
📺 بزرگترین چالش اعتقاد به خدا چیست؟
📺 خالق بینقص یا فرگشت
📺 بزرگترین چالش اعتقاد به خدا چیست؟
📺 آیا اخلاق بر ستون خدایان ادیان استوار است؟
📺 از کشیشی پرشور تا بیخدایی قاطع
📻 علم و دین: پنج پرسش: یک - دو - سه - چهار - پنج - شش - هفت - هشت - نه - ده - یازده
.➖➖➖
#فلسفیدن #نقد_ادیان #فاینتیونینگ #خداناباوری#مناظره #داروین #خداباوری #آتئیست #آتئیسم
🌾 @Naqdagin | @fargasht22
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Telegram
نقدآگین
🎧 بررسی مناظرۀ #جردن_پیترسون و ۲۰ آتئیست! (+)
🎙#وریا_امیری و #بابک_دلیوند
🔸این دو به طور خاص به بخشهایی از مناظره که پیترسون در مورد تعریف "باور" و مسیحیت صحبت میکند، اشاره میکنند و به نظرشان بیصداقتی پیترسون در پاسخها آشکار میشود. همچنین به موضوع پستمدرنیسم و نگاه پیترسون به آن پرداخته و نحوه استفاده او از استدلالهایی که خودش منتقد آنهاست، تحلیل میشود.
🔸در بخش دیگری از مناظره، مفهوم "جنگ مقدس" در متون مذهبی مطرح شده و پاسخهای پیترسون به چالش کشیده میشوند.
🔸در نهایت، میزبانان به گفتگو با شنوندگان پرداخته و به سوالات آنها در زمینههای مختلف مانند امید، علم، دین و اگنوستیسیسم پاسخ میدهند.
👥 دعوت به مناظره در نقدآگین
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
🎙#وریا_امیری و #بابک_دلیوند
🔸این دو به طور خاص به بخشهایی از مناظره که پیترسون در مورد تعریف "باور" و مسیحیت صحبت میکند، اشاره میکنند و به نظرشان بیصداقتی پیترسون در پاسخها آشکار میشود. همچنین به موضوع پستمدرنیسم و نگاه پیترسون به آن پرداخته و نحوه استفاده او از استدلالهایی که خودش منتقد آنهاست، تحلیل میشود.
🔸در بخش دیگری از مناظره، مفهوم "جنگ مقدس" در متون مذهبی مطرح شده و پاسخهای پیترسون به چالش کشیده میشوند.
🔸در نهایت، میزبانان به گفتگو با شنوندگان پرداخته و به سوالات آنها در زمینههای مختلف مانند امید، علم، دین و اگنوستیسیسم پاسخ میدهند.
👥 دعوت به مناظره در نقدآگین
📻 «برهان نظم» در ترازو
📻 تحلیل مناظرۀ جنجالی: جردن پیترسون در محاصره ۲۰ ناباور
📺 پیترسون: «عیسی خداست!»
📺 پیترسون: «سرنوشت جهان در گروی قوم برگزیده(!)»
📺 سخنرانیِ در اورشلیم
📺 میمها و کهنالگوها
📺 بحثی غیرمنتظره دربارۀ «تولد از باکره»
📺 مناظرۀ قرن: سم هریس و جردن پیترسون
دور اول (اول تا سوم) (چهارم تا پنجم) (ششم تا هشتم) (نهم تا دهم) (یازدهم) (دوازدهم) (سیزدهم) (چهاردهم)
دور دوم (اول) (دوم) (سوم) (چهارم) (پنجم) (ششم) (هفتم) (هشتم) (نهم) (دهم) (یازدهم) (دوازدهم)
📻 خدا، طراحی هوشمند و پیامبری
📕نقد برهان نظم [بخش اول | بخش دوم و سوم]
📕اگر کسی خالق ما بوده، مطمئناً باهوش نبوده
📓علم و دین: پنج پرسش
📻 جدالی درباب برهان علیت
📻 خدای سید حسینِ نصر در ترازو
📻 خداشناسی دینانی در ترازو
📻 نقدِ کانت و هیوم بر برهان علیت
📻 برهان علیت و مسألۀ شر
📻 مناظرهای درباب «محمد و اسلام»
📻 مناظرهای درباب «محمد و اسلام»
📻 روشنفکری و دینداری: تناقضها در کجاست؟
📺 بحث خدا: هریس و داوکینز
📺 مناظرۀ «فرگشتگرا» / «خلقتگرا»
📺 بینهایت محاله؟
📺 «باور» چیست؟
📺 چرا انسان «دیوها/خدایان/اجنه» را ساخت؟
📺 مناظره هوش مصنوعی خداباور با هوش مصنوعی آتئیست
📺 آیا براهین وجود خدا قانعکنندهاند؟
📺 شاید کس/کسانی ما را برای سرگرمی خود خلق کردهاند!
📺 بزرگترین چالش اعتقاد به خدا چیست؟
📺 خالق بینقص یا فرگشت
📺 بزرگترین چالش اعتقاد به خدا چیست؟
📺 آیا اخلاق بر ستون خدایان ادیان استوار است؟
📺 از کشیشی پرشور تا بیخدایی قاطع
📻 علم و دین: پنج پرسش: یک - دو - سه - چهار - پنج - شش - هفت - هشت - نه - ده - یازده
.
#نقد_روشنفکران #روشنفکری_دینی#نقد_ادیان #آتئیسم #دینخویی #مغلطجات
➖➖➖
🌾 @Naqdagin