📺 موسیقی مطلقا حرام است

🔺این هم فقیهِ مستقل و مخالفِ ولایت فقیه!

🔸مشکل صرفا در «حکومتی دینی» و حتی در «فقه» یا «فرقۀ شیعه» نیست. این فقها فتاویِ خود را از شکمِ خود و یا از روی «جهل از ماهیت اسلام و قرآن» در نمی‌آورند، از مواجهه با دریایی حدیث و روح حاکم بر قرآن به‌مثابه «خوف‌نامۀ رواج‌دهندۀ اخلاق بردگی و جهادیِ» در تخاصمِ با با «اخلاقِ زندگی و شادی و آزادی» استنباط می‌کنند. بخشی از روشنفکران دینی، با عدم صداقت در مواجهه با متون اصلی، خصوصا قرآن، به بقای این وضعیت دامن می‌زنند.

🔻در یادداشت «چرا الله از «آزادی، رقص، خنده، موسیقی و شادی» متنفر است؟» به این امر به‌اختصار می‌پردازیم.

📓اخلاق محمدی و روح به‌فقری
📺 چرا شادی را ممنوع کردند؟
📺 حکومت اسلامی و ضدیت با جشن و رقص
📺 مرگ و شادی در اسلام و زرتشتیت
📕مرگ؛ «عامل وحدت» در نظام توتالیتر
📕زندگی‌خواهی یا مرگ‌خواهی؟ مسأله این است
📕سخنی با متکلمِ فیلسوف‌نما
📕 دُم خروسِ بچه‌شیعه‌ای در نقابِ فیلسوف‌!
📕شیعه و جنونِ خودآزاری و غم‌پرستی

.


#نقد_اسلام #نقد_قرآن #نقد_شیعه #حکومت_اسلامی #آخوندیسم

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘چرا الله از «آزادی، رقص، خنده، موسیقی و شادی» متنفر است؟
(۱)
❓چرا اسلام، موسیقی و رقص را تاب نمی‌آورد؟ یا اسلام چیزی از شادی را تاب می‌آورد؟

🔸در تاریخ اسلام، آنچه به طور سیستماتیک و سازمان‌یافته سرکوب شده، نه فقط آزادی بیان یا تنوع فکری، بلکه خودِ شادی و لذت انسانی‌ست. از قرآن تا حدیث، و از فقه تا مناسک، یک خط قرمز بنیادین قابل ردیابی است: ترس بر شادی، تقوا بر طرب، و گریه بر خنده اولویت دارد.

🔸اما چرا؟ چرا قرآنی که مدعی‌ست برای "هدایت بشر" نازل شده، هیچ اشاره‌ای به «حق شادی، رقص، آواز و تجربه‌ آزادانه‌ی بدن و لذت» ندارد؟ چرا در فرهنگی که به نام این کتاب شکل گرفته، شادی «مشکوک»، رقص «فتنه»، و موسیقی «ابزار گمراهی» تلقی می‌شود؟

۱. قرآن؛ کتابی برای گریه‌کن‌ها

🔸در سراسر قرآن، نه تنها هیچ اشاره‌ای به ارزش یا فضیلتِ «شادی و جشن» دیده نمی‌شود، بلکه بارها شادی دنیوی نکوهش شده و گریه، ترس و اندوه تحسین شده‌اند:

فَلْیَضْحَكُوا قَلِیلًا وَ لْیَبْكُوا كَثِیرًا (توبه، ۸۲) «بگذار کم بخندند و بسیار بگریند.»

> إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْفَرِحِینَ (قصص، ۷۶) «خدا شادمانان (فرح‌کنندگان) را دوست نمی‌دارد.»

🔻🔻🔻در هیچ آیه‌ای نمی‌خوانیم:

«شاد باشید، آواز بخوانید، موسیقی گوش دهید، برقصید، سماع کنید، بوسه بزنید، دست‌افشانی کنید، لبخند و خنده کنید که زندگی زیباست و موهبتی بی‌نظیر».

در هیچ سوره‌ای خدا از بندگانش نمی‌خواهد که:

بخندند، از لحظه لذت ببرند، یا شادمانی را گرامی بدارند.

در عوض، تقریباً تمام «حالات پسندیده» در قرآن، حالات «اندوه، خشیت، زاری، خوف، و توبه‌»اند.

۲. فقه اسلامی: گورستان شادی

🔸از دل این کتاب و سنت فقهی‌اش، نوعی دستگاه اخلاقی بیرون می‌آید که اساس آن بر سرکوب بدن، کنترل لذت، و تقدیس ترس و رنج بنا شده است. رقص، موسیقی، باده‌نوشی، شعر عاشقانه، و حتی صدای خنده زن، یکی پس از دیگری زیر تیغ «حرام» می‌روند و زندگی را بر جوامع اسلامی به امری حرامی و حاصل گناه آدم‌وحوا می‌کنند که باید هر چه زودتر پایان یابد.

❓چرا؟

🔸زیرا فقه اسلامی، از همان آغاز، دین را نه ابزاری برای رهایی انسان، بلکه وسیله‌ای برای «تربیت سربازان مطیع» و «سرکوب میل» تلقی کرد. بدنی که می‌رقصد و آواز می‌خواند، بدنی که می‌خواهد انتخاب کند—بدنی خطرناک است. دینی که بر این بدن سلطه ندارد، دیر یا زود باید آن را انکار یا مطرود کند.

🔻احادیث متعددی که به حرمت موسیقی اشاره می‌کنند در منابع حدیثی شیعه و سنی موجودند، درحالی‌که احادیثی علیه آن‌ها موجود نیست و این نگاه غالب حاصل از فرهنگ قرآنی را نشان می‌دهد:

محمد: 📚 *صحیح بخاری، ج 7، ص 106 و *الکافی، ج 6، ص 431*

«در امت من کسانی خواهند بود که زنا، حریر (برای مردان)، شراب و ساز و آواز را حلال می‌شمارند.»

«آوازخوانی نفاق را در دل می‌رویاند، همان‌گونه که آب گیاه را.»

علی: 📚 *نهج‌البلاغه، حکمت 406*

«شنیدن لهو و موسیقی، نفاق را در دل می‌رویاند.»

صادق: 📚 *وسائل الشیعه، ج 12، ص 232* و الکافی، ج 6، ص 431*

«آوازخوانی از جمله کارهایی است که خدا بر آن وعده آتش داده است.»

«خانه‌ای که در آن آواز خوانده شود، از مصیبت در امان نیست، دعای آن پذیرفته نمی‌شود و فرشته‌ای وارد آن نمی‌گردد.»

رضا، 📚 *علل الشرایع، ج 2، ص 583*

«حرمت آوازخوانان و ابزار لهو به‌خاطر آن است که دل‌ها را از یاد خدا بازمی‌دارد و نفاق را افزایش می‌دهد.»

۳. مرگ‌محوری و جهادگرایی: ستون‌های اخلاق قرآنی

🔻در نظام ارزشی قرآن، اساس اخلاق نه بر «همزیستی، عشق یا خلاقیت»، بلکه بر:
💣 خشیت (ترس شدید از خدا)
💣 تقوا (انضباط مرگ‌‌اندیشانه)
💣 جهاد و شهادت
💣 زهد و نفی دنیا
💣 امتحان و ابتلا
استوار است. پیامبران، انسان‌هایی «محزون و درگیر بلا» هستند. مؤمنان، کسانی‌اند که «از دنیا دل بریدند»، با دنیا دشمن‌اند، و همواره نگران «عذاب جهنم‌»اند.

🤺 جهاد و شهادت: سربازانی برای مرگ
🔻در قرآن، مؤمنان به‌عنوان «سربازان خدا» معرفی می‌شوند که وظیفه دارند برای ایمان بجنگند، بکشند و کشته شوند:

إِنَّ ٱللَّهَ ٱشْتَرى مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ ٱلْجَنَّةَ ۚ يُقَٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ (توبه، ۱۱۱) «خدا جان و مال مؤمنان را در ازای بهشت خرید که در راه خدا بجنگند، بکشند و کشته شوند.»

🔺در این چارچوب، ارزش نهایی انسان در «آمادگی برای کشتن و کشته‌شدن» تعریف می‌شود. رزمنده‌ای که «شهید می‌شود»، به والاترین مقام در نزد خدا دست می‌یابد. اما این جایگاه، نه به‌خاطر ارزش زندگی، بلکه به‌خاطر فداکاری در راه مرگ است.

😭انسان قرآنی: برده‌ای محصور در ترس
🔻در نگاه قرآن، انسان موجودی‌ست که:
🧨 باید پیوسته بترسد: از خدا، از جهنم، از لغزش.
🧨 خندیدن، رقصیدن، لذت بردن، یعنی فراموش کردن مرگ؛ و این «غفلت» است، و غفلت، «گناه».

(ادامه دارد)
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘چرا الله از «آزادی، رقص، خنده، موسیقی و شادی» متنفر است؟
(۲)
۵. آزادی: سرکوب یا رهایی؟

🔺 این دیدگاه، انسان را از آزادی، خلاقیت، و شادی‌محوری بازمی‌دارد و او را به موجودی تبدیل می‌کند که تنها هدفش «رزمیدن، مطیع بودن و مردن» است. در نظام اخلاقی قرآن، حتی تفکر مستقل یا تمایل به لذت‌های زندگی، تهدیدی برای این انضباط نظامی‌وار مرگ‌آگاهانه محسوب می‌شود.

❓آیا چنین نظامی می‌تواند انسان را به شکوفایی و آزادی و پرستش هنر و صور زیبای زندگی برساند؟ یا او را تنها به «ابزاری برای جنگ و مرگ» تقلیل می‌دهد؟

۴. تجربه‌ی زیبایی و بدن، در تنگنای ترس

🥷🏿 در تمام متون فقهی، صدای زن «مظنه‌ی فتنه» است. بدن زن «عورت» است. موسیقی «لهو» است. رقص «فسق» است. باده «مادر گناهان» است. نمایش «باطل» است.

❓در چنین نظامی، چگونه می‌توان رقص و موسیقی را نه فقط تحمل، که گرامی داشت؟
🔺جواب روشن است: نمی‌توان.

🔺به همین دلیل، حتی در زمانهٔ ما، فقیهان به‌اصطلاح مدرن و نوگرا نیز رسماً آواز زن را حرام می‌دانند، موسیقی مجاز را محدود می‌دانند، و رقص را مصداق فساد، خصوصا اگر رقص زن باشد. در فقه شیعه، حتی شادی در ایام عزای حسین بن علی (مرده در بیش از یک هزاره قبل) «گناه» شمرده شده است، حتی اگر اتفاقی باشد.

🔸اسلام به‌عنوان یک ایدئولوژی دستگاه خلافت، اساساً بر «اطاعت بی‌چون‌وچرا» از دستورات الله، پیامبر، و امامان و خلفا استوار است. آزادی به‌معنای «انتخاب آزادانهٔ سبک زندگی و تجربهٔ شخصی» در چارچوب این نظام، بی‌معناست و شدیدا سرکوب می‌شود.

🔻در قرآن: آزادی‌های فردی در برابر قوانین الهی بی‌اهمیت تلقی می‌شود. آیه‌هایی که بر «تسلیم کامل به خداوند» تأکید دارند، حاکی از انکار حق انتخاب آزادانه‌اند:

"وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ" (احزاب، ۳۶) > ترجمه: هیچ مرد و زن مؤمنی حق ندارد، وقتی خدا و پیامبرش تصمیمی می‌گیرند، مخالف باشد.

🔺در فقه اسلامی: آزادی زن، آزادی عقیده، و حتی آزادی در امور خصوصی بدن، تحت چارچوب‌های سخت فقهی که بر محور اخلاق برده‌ساز قرآنی شکل گرفته، قرار می‌گیرند.

۶. خنده: گناهی فرح‌بخش؟

🔻خنده، به‌عنوان یکی از طبیعی‌ترین و زیباترین رفتارهای انسانِ سالم، در قرآن و روایات اسلامی غالباً با نگاه منفی روبه‌رو شده است.

▪️در قرآن:

"فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وَلْيَبْكُوا كَثِيرًا" (توبه، ۸۲) ترجمه: بگذارید کم بخندند و بسیار بگریند.

🔺این آیه، شادمانی و خنده را با بی‌توجهی به آخرت و عذاب الهی مرتبط می‌کند و گریه را نشانهٔ توبه و پارسایی می‌داند.

▪️در روایات:
🔻محمد بن عبدالله و امامان شیعه اغلب خنده را کم‌ارزش یا حتی زیان‌بار توصیف کرده‌اند. به‌عنوان مثال:

"كَثْرَةُ الضَّحِكِ تُمِيتُ الْقَلْبَ" (نهج‌البلاغه، حکمت ۳۵) ترجمه: زیاد خندیدن، دل را می‌میراند.

۷. موسیقی: لهو و لعب یا هنر؟

🔸موسیقی در بسیاری از فرهنگ‌ها ابزاری برای بیان هنری، تسکین روح، و شادی است، اما در اسلام غالباً به‌عنوان لهو و گناه تلقی می‌شود.

▪️در قرآن: اگرچه مستقیماً از موسیقی نام برده نشده، اما مفهوم لهو و لعب (بازی و سرگرمی بیهوده) بارها به‌عنوان امری مذموم ذکر شده است:

"وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ" (لقمان، ۶) ترجمه: برخی از مردم سخنان بیهوده می‌خرند تا از راه خدا گمراه کنند.

▪️در فقه و روایات: موسیقی غالباً به‌عنوان «آلت لهو» و ابزار انحراف شناخته شده است:

محمد:

"الغِناءُ یُنبِتُ النِّفاقَ فی القَلبِ کما یُنبِتُ الماءُ العُشبَ." ترجمه: آوازخوانی نفاق را در دل می‌رویاند، همان‌گونه که آب گیاه را.

🔺اسلام، چنان‌که در قرآن و فقه منعکس شده، از آزادی، خنده، و موسیقی فاصله می‌گیرد و آن‌ها را به‌عنوان تهدیداتی برای تقوا و اطاعت مطلق از خداوند می‌بیند. این نگاه عبوس و محدودکننده، نه تنها آزادی‌های فردی و خلاقیت انسانی را تضعیف می‌کند، بلکه زیبایی و شادی طبیعی زندگی را نیز تحت شعاع قرار می‌دهد.

۸. رقص و آزادی بدن: خطر برای نظام کنترل

🔻رقص، به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین و جهانی‌ترین اشکال بیان انسانی، در بسیاری از فرهنگ‌ها و تمدن‌ها نمادی از جشن، اتحاد، عشق، و حتی ارتباط با نیروهای متعالی بوده است. اما در سنت اسلامی، این هنر و تجربه انسانی به شدت مورد سرکوب قرار گرفته و غالباً به‌عنوان «فساد، فتنه، و انحراف» تعبیر شده است. این دشمنی با رقص، ریشه در چند محور اساسی دارد که به بررسی آن‌ها می‌پردازیم:

(ادامه دارد)
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘چرا الله از «آزادی، رقص، خنده، موسیقی و شادی» متنفر است؟
(۳)
💃🏻 رقص، در هر شکلش، نمادی از رهایی بدن و اتصال با احساسات درونی است. در بسیاری از فرهنگ‌ها، رقص ابزاری برای تجربه آزادی و فرار از چارچوب‌های سخت اجتماعی بوده است.

▪️اقوام باستانی:
در جوامعی چون هند، آفریقا و حتی خاورمیانۀ پیشا اسلام، یا میان کردها، لرها و گیلانی‌ها و ترک‌ها، رقص زنان و مردان نمادی از اتحاد، باروری، و احترام به طبیعت بوده‌است.

🗡 اسلام:
رقص در اسلام ‌بعنوان نمادی از «کنترل‌ناپذیری بدن» تلقی شده‌است. بدن آزاد، بدنی که می‌رقصد و از قوانین سخت‌گیرانۀ فقهی سرپیچی می‌کند، تهدیدی برای نظم دینی به شمار می‌آید. فقه اسلامی که اغلب بدن را منبع «شهوت و گناه» می‌داند، نمی‌تواند رقص را به‌عنوان «ابزار زیبایی یا بیان هنری» تحمل کند.

👩‍🦰 رقص و زن: مظنهٔ فتنه
در نظام اخلاقی اسلامی، بدن زن بعنوان عامل فتنه شناخته می‌شود. صدای زن، حرکات زن، و حتی حضور او، همواره باید تحت کنترل باشد تا از آنچه «فساد اخلاقی» تلقی می‌شود، جلوگیری شود.

▪️فقه اسلامی:
🔻رقص زنان، به‌ویژه در حضور مردان، تقریباً در تمامی شاخه‌های فقه اسلامی حرام تلقی می‌شود. دلیل این حکم، شهوانی تلقی کردن هر اثری از زن است.

صادق:

"هرکس که زن خود را به رقص وادارد، مرتکب فسق شده است."

محمد بن عبدالله:

"زنان، رقص و آواز را جز برای همسرانشان نکنند."

🕺🏻💃🏻رقص‌های آیینی:
در بسیاری از فرهنگ‌ها، رقص زنانه نمادی از قدرت، باروری، و احترام به نقش زن در چرخهٔ زندگی بوده است. اما در اسلام، بدن زن «عورت» است و هرگونه حرکت آزادانهٔ او به‌عنوان تهدیدی برای نظم اجتماعی قلمداد می‌شود.

👳🏿‍♂رقص و شادی: تهدیدی برای تقوا

رقص اغلب با شادی، طرب، و جشن همراه است. اما اسلام، دینی است که «تقوا و زهد» را بر لذت و شادی ترجیح می‌دهد. «شادی، خنده، و رقص» در بسیاری از متون اسلامی به‌عنوان «نشانه‌های غفلت از خدا» تلقی می‌شوند.

قرآن:

"إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ" (قصص، ۷۶) خدا شادمانان را دوست نمی‌دارد.

روایات:
احادیث متعددی، «شادی مفرط» را به‌عنوان امری نکوهیده و حتی «گناه» معرفی می‌کنند. رقص، به دلیل تحریک احساسات و «دور کردن انسان از یاد خدا»، مصداق «لهو و لعب» و حتی «فسق» تلقی می‌شود.

🕺 رقص به‌عنوان اعتراض و رهایی

🔸در بسیاری از جوامع، رقص شکلی از اعتراض به سرکوب و ابزاری برای رهایی از محدودیت‌ها بوده است. همین ویژگی، آن را برای نظام‌های سرکوبگر دینی تهدیدآمیز کرده است.

💃🕺رقص‌های جمعی:
رقص‌های آیینی و جمعی، مانند سماع در عرفان اسلامی، نمونه‌ای از استفاده از بدن برای اتصال به معنویت است. بااین‌حال، حتی سماع نیز در برخی شاخه‌های فقه اسلامی مورد نکوهش قرار گرفته است، زیرا در ظاهر، با اصول زهد و تقوا مغایرت دارد.

🔺اسلام، چنان‌که در قرآن و فقه بازتاب یافته، رقص را به‌عنوان نمادی از آزادی، شادی، و قدرت انسانی نکوهش کرده است. دشمنی با رقص، بخشی از تلاش گسترده‌تر این دین برای کنترل بدن، سرکوب لذت، و تقویت نظم اخلاقی مبتنی بر ترس و اطاعت است. اما تاریخ نشان داده که رقص، همواره راهی برای فرار از این محدودیت‌ها و بازیابی آزادی بوده است.

۹. مقایسه با سنت‌های دیگر

🔸در سنت‌هایی مانند بودیسم، آیین هندو، عرفان یهودی (کابالا)، و عرفان نوین غربی (اشو)، شادی و هنرهای مرتبط با آن تجربه‌هایی عرفانی و مقدس تلقی می‌شوند. در این دیدگاه‌ها، موسیقی بعنوان ابزاری برای آرامش ذهن و اتصال به خداوند یا نیروهای متعالی مورد استفاده قرار می‌گیرد. رقص، حرکتی هماهنگ با طبیعت و کیهان است که انسان را به هستی متصل می‌کند، و خنده، شکلی از دعا و ابراز قدردانی به زندگی تلقی می‌شود. این فرهنگ‌ها و سنت‌ها، شادی را نه تنها عنصری دنیوی، بلکه راهی برای دستیابی به نور معنوی و فهم عمیق‌تر از زندگی می‌دانند.

🔻اما در اسلام:

❌ شادی = فرح = مذموم
❌ موسیقی = لهو = حرام
❌ رقص = اختلاط = فتنه
❌ زن زیبا = عامل شیطان = دشمن تقوا = باید با انواع خشونت مجبور به حجاب شود
❌ لذت = غفلت = خطر برای آخرت

🔺اسلام، چنان‌که در قرآن و سنت فقهی‌اش مجسم است، دینی‌ست که با «شادی، زیبایی، و تجربهٔ آزاد انسان» خصومت دارد. خدای قرآن، نه یک خدای «رقاص، موسیقی‌دان، شاعر، عاشق و لطیف»، که یک «قاضی داعشی خلخالی‌مسلک» است. تقوا یعنی «سرکوب دائمی امیال طبیعی»، و خوف یعنی «درونی‌سازی بردگیِ دائم‌الاطاعت».

🔺در این منظومه، موسیقی یعنی گمراهی، رقص یعنی فتنه، و خنده یعنی غفلت.

❓آیا دینی که بنیادش بر گریه و ترس و سرکوب است، می‌تواند راهی برای زندگی آزاد و شاد باشد؟ یا وقت آن نرسیده که انسان از سایهٔ این خدای عبوس، عبور کند و شادی را نه گناه، که فضیلت و حق و تکلیف بداند؟ و از دربان‌های دوزخی که همیشه ایستاده‌اند تا برای شادی و هنر مرز تعیین کنند، خلاص شود؟

.


#نقد_اسلام

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🔸زنده‌‌باد دستان و پاها و تن‌های روحانی‌ای که رقصی چنین پر شور را زنده نگه می‌دارند و شور شادی را از چشم‌وچراغ ایران جاری می‌کنند! رقصِ کردها، آوازِ دل کوه‌هاست؛ رقصی که زندگی را می‌رقصاند و زمین را به وجد می‌آورد.

🔸در روایاتی غریب و جفاگرانه، برخی امامان اجدادِ این رقصندگان را از تبار اجنه خوانده‌اند، موجوداتی دون و غریب. اما این اجنه، قرن‌هاست که شعلۀ روح ایرانی را در هجوم گریه‌پرستی تحمیلی زنده نگه داشته‌اند. در دل این حرکات پرشتاب و این گام‌های استوار، ضربان زندگی جاری‌ست؛ گویی این «اجنۀ شادمان»، با هر گام و هر چرخش، نه‌تنها زمین را بوجد می‌آورند، بلکه روح به خواب رفتۀ این خاک را بیدار می‌کنند و در برابر سیاهیِ غم‌ستایی و عزاپرستی، نور زندگی و امید می‌کارند.

▪️منسوب به جعفر صادق: در «الکافی» کلینی (ج5، ص158) و «من لا یحضره الفقیه» شیخ صدوق (ج4، ص218):

با کردها معاشرت نکن زیرا طایفه‌ای از جن‌اند که الله پرده از آنان برداشته

با کردها ازدواج نکنید زیرا آنان دسته‌ای از اجنه‌اند، هیچ یک از شما نباید با زن کُرد ازدواج کند و هیچ کُردی نباید [با دیگران] ازدواج کند

.


#بزمگه #ایران #نقد_شیعه

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📺 برای خاک‌سپاری از «افراد/زبان‌های بیگانه» استفاده نکنیم
— تو را به مادرمان زمین می‌سپاریم!

اخیرأ فیلمهای زیادی منتشر میشود که نشان میدهد در جای‌جای ایران، مراسم تولد، ازدواج و تدفین بشیوه‌ای غیرمذهبی اجرا میشود

🔸اینکه فردی با این سن، با وجود فضای بستۀ ایران و این حجم از تبلیغات سرسام‌آور مذهبی، خصوصا در طی این نیم‌قرن،‌ آن هم در چنین بزنگاه حساسی که احساسات و ذهن درگیر امور مختلف نامعقول است، چنین صادقانه ابراز وجود کند، ستایش‌برانگیز است. شاید تا مردگان را از دستِ فروشندگانِ بهشت و ترسندگانِ از جهنم آزاد نکنیم، خود آزاد نشویم.

🔸اظهارات این پیرمرد نمادی از یک بیداری جمعی‌ست: تمایل به آزادسازیِ روح و بدن از وابستگی به ساختارهایی که بیش از معنایی عمیق و تامل‌شده، منافعِ خود و تسلط خود بر بدن‌ها را دنبال می‌کنند. این مسیر، بازگشتی‌ست به اصل و جوهرِ مراسمی که بجای سود و خرافه، بر احترام به فرد درگذشته و تسلای بازماندگان استوار بوده‌است.

🔻نیچه، چنین گفت زرتشت:

کشیش نباید هنگام مرگ نزد من بیاید. می‌خواهم همان‌گونه بمیرم که زیسته‌ام: آزاد و بدون تسلیم به دروغ‌های مقدس.

.


#جامعه #ایران

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🎧 بررسی مناظرۀ #جردن_پیترسون و ۲۰ آتئیست! (+)

🎙#وریا_امیری و #بابک_دلیوند

🔸این دو به طور خاص به بخش‌هایی از مناظره که پیترسون در مورد تعریف "باور" و مسیحیت صحبت می‌کند، اشاره می‌کنند و به نظرشان بی‌صداقتی پیترسون در پاسخ‌ها آشکار می‌شود. همچنین به موضوع پست‌مدرنیسم و نگاه پیترسون به آن پرداخته و نحوه استفاده او از استدلال‌هایی که خودش منتقد آنهاست، تحلیل می‌شود.

🔸در بخش دیگری از مناظره، مفهوم "جنگ مقدس" در متون مذهبی مطرح شده و پاسخ‌های پیترسون به چالش کشیده می‌شوند.

🔸در نهایت، میزبانان به گفتگو با شنوندگان پرداخته و به سوالات آنها در زمینه‌های مختلف مانند امید، علم، دین و اگنوستیسیسم پاسخ می‌دهند.


👥 دعوت به مناظره در نقدآگین

📻 «برهان نظم» در ترازو
📻 تحلیل مناظرۀ جنجالی: جردن پیترسون در محاصره ۲۰ ناباور
📺 پیترسون: «عیسی خداست!»
📺 پیترسون: «سرنوشت جهان در گروی قوم برگزیده(!)»
📺 سخنرانیِ در اورشلیم
📺 میم‌ها و کهن‌الگوها
📺 بحثی غیرمنتظره دربارۀ «تولد از باکره»
📺 مناظرۀ قرن‌: سم هریس و جردن پیترسون
دور اول (اول تا سوم) (چهارم تا پنجم) (ششم تا هشتم) (نهم تا دهم) (یازدهم) (دوازدهم) (سیزدهم) (چهاردهم)
دور دوم (اول) (دوم) (سوم) (چهارم) (پنجم) (ششم) (هفتم) (هشتم) (نهم) (دهم) (یازدهم) (دوازدهم)

📻 خدا، طراحی هوشمند و پیامبری
📕نقد برهان نظم [بخش اول | بخش دوم و سوم]
📕اگر کسی خالق ما بوده، مطمئناً باهوش نبوده
📓علم و دین: پنج پرسش
📻 جدالی درباب برهان علیت
📻 خدای سید حسینِ نصر در ترازو
📻 خداشناسی دینانی در ترازو
📻 نقدِ کانت و هیوم بر برهان علیت
📻 برهان علیت و مسألۀ شر
📻 مناظره‌ای درباب «محمد و اسلام»
📻 مناظره‌ای درباب «محمد و اسلام»
📻 روشنفکری و دینداری: تناقض‌ها در کجاست؟
📺 بحث خدا: هریس و داوکینز
📺 مناظرۀ «فرگشت‌گرا» / «خلقت‌گرا»
📺 بی‌نهایت محاله؟
📺 «باور» چیست؟
📺 چرا انسان‌ «دیوها/خدایان/اجنه» را ساخت؟
📺 مناظره هوش مصنوعی خداباور با هوش مصنوعی آتئیست
📺 آیا براهین وجود خدا قانع‌کننده‌اند؟
📺 شاید کس/کسانی ما را برای سرگرمی خود خلق کرد‌ه‌اند!
📺 بزرگ‌ترین چالش اعتقاد به خدا چیست؟
📺 خالق بی‌نقص یا فرگشت
📺 بزرگ‌ترین چالش اعتقاد به خدا چیست؟
📺 آیا اخلاق بر ستون خدایان ادیان استوار است؟
📺 از کشیشی پرشور تا بی‌خدایی قاطع
📻 علم و دین: پنج پرسش: یک - دو - سه - چهار - پنج - شش - هفت - هشت - نه - ده - یازده

.



#نقد_روشنفکران #روشنفکری_دینی #نقد_ادیان #آتئیسم #دین‌خویی #مغلطجات

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘مرگِ مترجم دیکتاتورها

🍂 #بیژن_اشتری منتقد پیشین فیلم و سینما و مترجم سرشناس، را به نام «مترجم دیکتارتورها» می‌شناسند؛ مترجمی که عزمش را برای شناساندن حکومت‌های توتالیتر کمونیستی به ایرانیان جزم کرد و ادبیات را وسیله‌ای برای معرفی استبداد دانست.

🍂 آقای اشتری معتقد بود نسل جوان امروز نیاز دارد به صورت جدی‌تری با تاریخ جهان آشنا شود و جامعه استبدادی، مقوله دیکتاتوری و تاریخ کمونیسم را بهتر بشناسد.

🍂 او همت خود را بر شناساندن دیکتاتورها گذاشت. تمرکزش بر زندگی‌نامه‌ی دیکتاتورها بود و طی دو دهه اخیر روی تاریخ شوروی متمرکز شد و به تاریخ کمونیسم و استبداد در بلوک شرق پرداخت.

🍂 مجموعه «کتاب‌های سرخ» هم که در نشر ثالث به چاپ رساند، زندگینامه‌هایی است از لنین، تروتسکی، استالین، بوخارین و دیگر رهبران انقلاب اکتبر که همه علیه سرخ به رشته تحریر کشیده شدند.

🔻برشی از متن «انفعال امنیتی» او که تعریضی به انداختنِ مسئولیت مسمومیت گستردۀ دختران دانش‌آموز به دول بیگانه توسط فیلسوفِ فردیدی و چپ‌زدۀ مملکت زده‌بود:

🍂 بیش از سیصد مدرسه دخترانه، در تقریبا سراسر کشور هدف حمله تروریستی شیمیایی قرار گرفته، تنها طی یک روز نزدیک صد مدرسه، از بندرعباس تا آستارا هدف قرار گرفته است. این حملات با توجه به گستردگی آن نمی‌تواند کار یک جمع محدود باشد.

🍂 عملیاتی به این گستردگی حداقل نیاز به مشارکت چند هزار نفر و امکانات و تجهیزات فراوان دارد. صحبت از دخالت سازمان مجاهدین است اما سازمانی که کل اعضای فعالش دو سه هزار نفر بیشتر نیست و نفوذ چندانی در کشور ندارد چگونه می‌تواند چنین عملیاتی را اجرا کند؟ آقای بیژن عبدالکریمی و برخی از طرفداران نظام گفته‌اند حملات کار اسراییلی هاست اما اسرائیل هم فاقد بسیج نیروهایی در این حد گسترده است.

🍂 ضمن اینکه مجاهدین و اسراییل اصولا هیچ سودی از این نوع عملیات نمی‌برند. سه ماه از اولین حمله در قم سپری شده و سیصد حمله دیگر انجام شده اما حتی یک مظنون، حتی یک سر نخ هم، کشف نشده است. آن هم در زیر چشم حکومتی که خود را از حیث امور امنیتی، مسلط و قادر مطلق معرفی می‌کند.

🍂 این «انفعال امنیتی» هم واقعا مشکوک است. بحث بر سر یک یا دو عملیات تروریستی نیست، بحث درباره سیصد عملیات تروریستی است. چگونه ممکن است سیصد حمله رخ داده باشد و حتی یک سرنخ هم پیدا نشده باشد.

🔻بعدتر به‌طور مفصل‌تر به این پدیدۀ عجیبِ حاصل از امتزاج جریانِ فردیدی و چپ و اسلام‌گرا پرداخته‌بود:
📕نظریه‌پرداز استبداد و ارتجاع


➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘خاکسپاریِ توسعه: از سخنانِ میرباقری تا «ولایتِ مطلقۀ فقر»

✍🏻 زنده‌یاد #بیژن_اشتری

🔍 ذات نظام‌های استبدادی و ناسازگاری با توسعه

🔸ذات اکثر نظام‌های استبدادی با رشد اقتصادی و توسعه و رفاه سازگار نیست. دلیلش هم ساده است: رشد اقتصادی جامعه می‌تواند پایه‌های چنین نظامی را سست کند. در این نظام‌ها، رشد اقتصادی فقط تا حدی که معیشت حداقلی یا بخور و نمیری برای مردم فراهم شود، پذیرفتنی است؛ اما نه بیشتر.

📢 اظهارات چهره‌های مذهبی و مخالفت با توسعه

🔸 اخیراً حجت‌الاسلام میرباقری، عضو مجلس خبرگان و نامزد جبهه پایداری برای رهبری بعدی، گفته است:

«مردم ایران گول توسعه را نخواهند خورد.»

🔸 همچنین، در خاطرات آقای هاشمی رفسنجانی آمده است که بسیاری از روحانیون صاحب مقام جمهوری اسلامی، از جمله آقایان احمد جنتی و محمد یزدی، صراحتاً گفته بودند:

«با رونق‌گیری بیش از حد اقتصاد کشور مخالفیم، چون به نظرمان رفاه زیاد باعث دوری مردم از خدا و پیغمبر می‌شود.»

🔸 آقای علم‌الهدی، امام جمعه مشهد، نیز گفته است:

«اگر زندگی و رفاه بر خدا ترجیح داده شود، وضع ما از زمان حضرت امام حسن بدتر خواهد شد و مظلومیت رهبری نیز از مظلومیت حضرت امام حسن بیشتر خواهد بود.»

🔺🔺🔺این جملات نشان می‌دهد که بخش عمده‌ای از روحانیون حاکم هیچ اعتقادی به رونق اقتصادی واقعی ندارند. شعارهای رهبر درباره رونق تولید نیز در حد شعار توخالی باقی مانده‌اند، زیرا این قشر قلباً و عملاً به تحقق این شعارها باور ندارد.

💭 دلایل مخالفت با رفاه و رشد اقتصادی

1️⃣ رفاه معادل فساد و دوری از خدا: بسیاری از روحانیون حاکم، رفاه و رونق اقتصادی را مساوی با فساد و دوری از دین می‌دانند.

2️⃣ تضعیف نظام حکومتی: رفاه زیاد ممکن است پایه‌های نظام اقتدارگرا را سست کند.

🌍 چالش‌های توسعه و الزامات رشد اقتصادی

💎 رشد اقتصادی بدون سرمایه‌گذاری خارجی و باز کردن درهای کشور ممکن نیست. این امر نیازمند کنار گذاشتن عناد با جامعه جهانی و در پیش گرفتن رفتار متعارف جهانی است؛ موضوعی که با اصول جهان‌ستیزانه نظام حاکم در تضاد است.

🔻رفاه مردم موجب:

▪️ارتقای سطح تحصیلات علمی و سست شدن باورهای سنتی.
▪️افزایش سفرهای خارجی و آشنایی با فرهنگ‌های دیگر.
▪️گسترش سبک‌های زندگی غیرسنتی و متعارف جهانی.

🔺این تغییرات، سرکوب مردم را برای حکومت بسیار دشوارتر می‌کند.

🔗 در نهایت، روحانیون حاکم از ترس از دست دادن اقتدار خود، به جای حمایت از توسعه، عملاً گسترش فقر و معیشت حداقلی را ترجیح می‌دهند.


🖊 پی‌نوشت نقدآگین
از ۱۳ فوریه ۲۰۲۵ که این متن ایشان منتشر شد در کانال تلگرامی‌‌‌شان تا ۱۱ مارس ۲۰۲۵ که سخنان مسعود روغنی زنجانی با عنوانِ 📺 خامنه‌ای: رفاه مردم آن‌ها را بی‌دین می‌کند! در نقدآگین منتشر شد، ۲۶ روز بیشتر فاصله نبود. بعدتر بخشی دیگر از سخنان خامنه‌ای نیز از از او نقل شد با عنوان 📺 ما انقلابی‌ایم؛ مالزی الگوی ما نخواهد بود.

📺 ریشۀ «رفاه‌ستیزی» خامنه‌ای
📺 نقش خامنه‌ای در شکستِ برجام
📕کدهای مهم در مصاحبۀ حسن روحانی
📕بصیرت رهبر و جیب خاندانِ شمخانی!
📕بصیرت ولی فقیه و ارزش پول ملی
📕ترامپ از ایران چه می‌خواهد؟
📕دو دروغ بزرگِ جلیلیون و رسانۀ میلی
📕آدمیرال شمخانی: نمادِ شایسته‌سالاری و حلال‌خوری در جبهۀ انقلاب!

.


#حکومت_اسلامی #اقتصاد #سیاست

➖➖➖

🌾 @Naqdagin