برخی تصاویر منتشر شده در فضای مجازی از آماده سازی میدان علیخانی اصفهان برای اجرای مراسم اعدام در ملاعام حکایت دارد.

امروز خبر رسید که به برخی از خانواده‌های محکومان به اعدام پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان اطلاع داده شده است که برای آخرین ملاقات به زندان مرکزی اصفهان مراجعه کنند.

براساس این گزارش‌ها علیرضا سپاهی و ابوالفضل سپاهی، دو پسرعمو و امیرحسین صفری در معرض خطر فوری اجرای حکم قرار دارند.

تا کنون دو نفر از متهمان این پرونده اعدام شده‌اند و جان ده نفر دیگر در معرض خطر جدی قرار دارد.

از طرفی گزارش رسیده به آموزشکده توانا حاکی از آن است که گروهی از مردم ملک‌شهر اصفهان در میدان علیخانی جمع شده‌اند و جمعیت آن‌ها در حال افزایش است.

#میدان_علیخانی #اصفهان #نه_به‌_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

ویدیوی رسیده به آموزشکده توانا، از آماده سازی میدان علیخانی اصفهان برای اجرای مراسم اعدام در ملاعام حکایت دارد.

امروز خبر رسید که به برخی از خانواده‌های محکومان به اعدام پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان اطلاع داده شده است که برای آخرین ملاقات به زندان مرکزی اصفهان مراجعه کنند.

براساس این گزارش‌ها علیرضا سپاهی و ابوالفضل سپاهی، دو پسرعمو و امیرحسین صفری در معرض خطر فوری اجرای حکم قرار دارند.
به حاضران در محل گفته‌اند که قرار است ساعت ۴ تا ۴:۳۰ اعدام انجام شود.

#نه_به‌_اعدام #میدان_علیخانی #اصفهان

@Tavaana_TavaanaTech

‌
قوه قضاییه جمهوری اسلامی اعلام کرد بامداد سه‌شنبه حکم اعدام ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسین‌آبادی، دو معترض بازداشت شده در اعتراضات دی‌ماه در اصفهان، اجرا شد.
تصاویر منتشر شده از امیرحسین صفری نشان می‌دهد که او از ناحیه دست دارای معلولیت بوده است.

این دو نفر از متهمان پرونده موسوم به میدان علیخانی هستند. ادر این پرونده ۱۲ نفر به اعدام محکوم شدند که تا حکومت حکم ۴ نفر از آن‌ها اجرا شده است.

در بامداد امروز، مردم اصفهان برای اعتراض به این حکم به محل میدان علیخانی رفتند ولی با تیراندازی مردم را متفرق کردند.

گفته می‌شود دست کم یک نفر از معترضان به نام خانم آناهیتا آذر امشب کشته شده است.

#نه_به_اعدام #میدان_علیخانی #امیرحسین_صفزی #ابوالفضل_سپاهی

@Tavaana_TavaanaTech

‏«خیر العمل»...

‏کاری از رضا عقیلی
‏⁦ ⁩

‏سال‌هاست اذان صبح برای ایرانیان یادآور لحظات کشته‌شدن آن دسته از مبارزان راه آزادی وطن است که به دار آویخته شده‌اند.
‏⁧
قوه قضاییه جمهوری اسلامی اعلام کرد بامداد سه‌شنبه حکم اعدام ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسین‌آبادی، دو معترض بازداشت شده در اعتراضات دی‌ماه در اصفهان، اجرا شد.
تصاویر منتشر شده از امیرحسین صفری نشان می‌دهد که او از ناحیه دست دارای معلولیت بوده است.

این دو نفر از متهمان پرونده موسوم به میدان علیخانی هستند. ادر این پرونده ۱۲ نفر به اعدام محکوم شدند که تا حکومت حکم ۴ نفر از آن‌ها اجرا شده است.

در بامداد امروز، مردم اصفهان برای اعتراض به این حکم به محل میدان علیخانی رفتند ولی با تیراندازی مردم را متفرق کردند.

#بغی #گفتگو_توانا #محاربه ⁩#نه_به_اعدام

@Dialogue1402

🔴 تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صدوسی‌و‌یکم در ۵۹ زندان

⭕️ حمایت از اعتصاب ۱۵۰۰ زندانی واحد دو زندان قزل‌حصار

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سالگرد سربه‌دار شدن بهروز احسانی و ‌مهدی حسنی دو زندانی سیاسی و از اعضای کارزار نه به اعدام را گرامی می‌دارد. این دو زندانی سیاسی روز ۴ مرداد ۱۴۰۴ در حمله گارد زندان به بند زندانیان سیاسی‌ زندان قزلحصار، با ضرب و شتم برای اجرای حکم اعدام منتقل شدند. سایر زندانیان سیاسی نیز در این بند مورد وحشیانه‌ترین حمله و هجوم قرار گرفتند و هنوز خانواده‌های آنان از محل دفن این دو زندانیِ اعدام شده بی‌خبرند.

حکومت سرمایه‌سالار ولایت فقیه همچنان بی‌توجه به اعتراضات علیه اعدام، روزانه چوبه‌های دار را برپا می‌کند و جان شهروندان را می‌گیرد.

در هفته گذشته علاوه بر ده‌ها زندانیِ جرایم عمومی، زندانی سیاسی مهدی خانکی نیز در بی‌خبری کامل و بدون برخورداری از حق دادرسی عادلانه به دار آویخته شد.

همچنین در ادامه همین سرکوب‌ها برای زندانیان سیاسی عیسی چاری، امیرحسن اکبری‌منفرد، سپهر امیرزاده، اکبر عرب‌زاده و مهدی عرب‌زاده نیز حکم غیرانسانی اعدام صادر شده است. آمار اعدام‌ها از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون دست‌ِ کم به ۳۰۳ تن رسیده است.

در واکنش‌های بین المللی به اعدام‌ها و احکام صادره ، در هفته اخیر کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل نسبت به حکم اعدام زندانیان پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان هشدار داده و خواستار توقف آن شده است.
اتحادیه اروپا نیز ۵ قاضی که در صدور احکام اعدام و مجازات‌های غیرانسانی دیگر دست داشتند را تحریم کرده است. اسامی این قضات به ترتیب زیر است:
-مصطفی نریمانی، رئیس شعبه سوم دادگاه انقلاب کرج؛
- ابوالفضل عامری شهرابی، رئیس شعبه ۱۱۹۱ دادگاه کیفری دو تهران؛
- مهدی راسخی، قاضی شعبه سوم دادگاه انقلاب رشت؛
- محمدرضا عموزاد، رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران و قاضی مستشار شعبه ۱۵ همین دادگاه؛
- محمدرضا توکلی، رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان.

در کارزار اعتراضی دیگر، اعتصاب ۱۵۰۰ نفر از زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار دو هفته است که ادامه دارد، ولی همچنان عوامل این زندان و هیچ مسئول دیگری در این حاکمیت اعدامی، پاسخگوی خواسته آن‌ها نشده است.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در کنار زندانیان واحد ۲ ایستاده است و از خواسته و اعتصاب به حق آنان حمایت می‌کند و از وجدان‌های بیدار و جامعه بین‌الملل می‌خواهد صدای این زندانیان و همچنین تمامی محکومان به اعدام باشند:
به امید آزادی و برقراری برابری برای مردم ستم‌دیده و مقاوم ایران.

اعضای کارزار «سه‌شنبه های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵ در هفته صدوسی‌و‌یکم در ۵۹ زندان زیر در اعتصاب غذا هستند:

زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام ، زندان کرمان، زندان بروجن و زندان نیشابور.

هفته صدوسی و یکم
۶ مرداد ۱۴۰۵
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانبه

@Tavaana_TavaanaTech

روز دوشنبه (۶ مرداد ۱۴۰۵ / ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۶)، پلیس فرانسه مردی را که با استفاده از دو چاقوی آشپزخانه سه زن جوان ۱۹، ۲۴ و ۳۶ ساله را در منطقه «پورت دو کلیشی» واقع در شمال غربی پاریس هدف حمله قرار داده بود، بازداشت کرد. به گزارش رویترز، ضارب هنگام مهار شدن روی زمین فریاد زد که «الله به من دستور داده است».

ویدیوهای منتشر شده از صحنه جرم نشان می‌دهد که عابران پیاده شجاع با اقداماتی از جمله پرتاب وسایل و درگیری تن‌به‌تن، به همراه یک افسر پلیس خارج از خدمت، پیش از رسیدن نیروهای کمکی موفق شدند مهاجم را روی زمین مهار کنند.

لوران نونز، وزیر کشور فرانسه، ضمن قدردانی از واکنش شجاعانه شهروندان حاضر در صحنه، اعلام کرد که انگیزه قطعی این حمله هنوز مشخص نیست و متهم هنگام بازداشت جملاتی نامفهوم بر زبان رانده است.

بررسی‌های اولیه نشان می‌دهد احتمال وجود مشکلات روانی در فرد ضارب مطرح است، با این وجود، دادستانی ملی ضدتروریسم فرانسه نیز پرونده را برای روشن شدن تمامی ابعاد تحت نظر و بررسی دارد. حال برخی از آسیب‌دیدگان این حادثه وخیم گزارش شده است.

#گفتگو_توانا
@Dialogue1402

تشدید موج احکام سنگین علیه معترضان۱۴۰۴؛ صدور حبس برای علی براتی بدون دسترسی به وکیل

صدور احکام سنگین حبس برای معترضان در دادگاه‌های انقلاب ادامه دارد. در تازه‌ترین مورد، علی براتی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، توسط دادگاه انقلاب بجنورد به ریاست قاضی لاجوردی به سه سال و هشت ماه حبس تعزیری محکوم شد.

بر اساس گزارش‌های حقوقی، اتهام مطروحه علیه این شهروند «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» عنوان شده است. با این حال، روند محاکمه او با ابهامات جدی حقوقی همراه بوده و وی در تمام مراحل دادرسی از حق دسترسی به وکیل انتخابی محروم مانده است.

محکومیت علی براتی نمونه‌ای بارز از سیاست‌های جاری دستگاه قضایی در افزایش فشار و صدور احکام سنگین علیه شهروندان معترض است. این در حالی است که محرومیت متهمان سیاسی و عقیدتی از حق دفاع مؤثر و دسترسی به وکیل، نقض آشکار استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر و اصول بنیادین یک دادرسی منصفانه محسوب می‌شود.

علی براتی در تاریخ ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از شش روز، در ۲۵ دی‌ماه، با تودیع وثیقه سنگین ۳ میلیارد تومانی به طور موقت آزاد شده بود.

کارشناسان حقوقی تأکید می‌کنند که محروم کردن متهم از وکیل در پرونده‌های امنیتی، اعتبار احکام صادره را به شدت زیر سوال برده و نشان‌دهنده عدم استقلال نهاد قضایی در رسیدگی به پرونده معترضان است.

#علی_براتی #اعتراضات_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

دینداری و اسارت جاودانگی
چگونه میل به جاودانگی می‌تواند آزادی انسان را محدود کند

میل به جاودانگی، نیرویی بنیادین در انسان است که ریشه در اضطراب از مرگ دارد. وقتی انسان از محدودیت و فناپذیری خود آگاه می‌شود، به دنبال راه‌هایی برای «ماندن» می‌گردد. این میل طبیعی است، اما اگر غیرفعال یا غیرآگاهانه دنبال شود، می‌تواند آزادی واقعی را محدود کند. افراد گاهی در دینداری، گاهی در شهرت، ثروت، علم یا حتی فرزندآوری تلاش می‌کنند که نام و اثر خود را باقی بگذارند.

راه دیگری نیز وجود دارد: به جای اصرار بر جاودانگی، می‌توان تمرکز را روی مفید بودن و اثربخش بودن گذاشت. زندگی اصیل یعنی حضور کامل در لحظه، انجام کارهای ارزشمند و وفاداری به خود، بدون اینکه اضطراب ماندن در یادها زندگی را تحت تأثیر قرار دهد. وقتی ما مرده‌ایم، تفاوتی ندارد که از ما یادی شود یا نه؛ آنچه مهم است، کیفیت و اصالت زندگی ماست.

پروژهٔ جاودانگی می‌تواند در مسیرهایی غیر از دینداری نیز تحقق یابد. علم، فلسفه، هنر، خدمات اجتماعی و کارهای رایگان‌بخشانه همه راه‌هایی هستند که انسان می‌تواند تأثیر واقعی بگذارد، بدون گرفتار شدن در ایدئولوژی، خرافه یا شستشوی مغزی. اخلاقی زیستن، به ویژه یک اخلاق معنوی و سکولار، آزادی و معنا را همزمان با اثرگذاری فراهم می‌کند.

کسی که مرگ را پذیرفته و با اضطراب فناپذیری خود کنار آمده، دیگر نیازی به اصرار بر جاودانگی ندارد. او می‌تواند آزادانه، اصیل و اثرگذار زندگی کند. در پایان، یک پرسش تأمل‌برانگیز باقی می‌ماند:

اگر کسی با اضطراب مرگ کنار آمده و زندگی اصیل و آزادانه‌ای دارد، آیا هنوز به دین نیاز دارد؟

«فردا که ازین دیرِ فنا درگذریم
با هفت‌هزارسالگان سربه‌سریم»

#جاودانگی #دین #ایدئولوژی #آزادی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران در جاده بانه–مریوان خودروی مهدی توکلی، مدیر خانه عکاسان کردستان و زندانی سیاسی پیشین، را به همراه مادر و خواهرش هدف تیراندازی مستقیم قرار دادند که در پی این تیراندازی، هر سه نفر جان باختند.

این رویداد در تاریخ یک‌شنبه چهارم مرداد رخ داد و در جریان آن، مهدی توکلی به همراه خواهرش سمیه توکلی و مادرشان مریم اصلانی کشته شدند. پیکر این سه شهروند روز دوشنبه پنجم مرداد در فضایی شدیداً امنیتی در آرامستان «بهشت محمدی» سنندج به خاک سپرده شد.

فعالان حقوق بشری به نقل از یک منبع آگاه گزارش دادند که نهادهای حکومتی و امنیتی خانواده توکلی را تحت فشار شدید قرار داده و تحویل پیکر جان‌باختگان را مشروط به سکوت رسانه‌ای و اعلام دروغین مرگ آنان در یک «سانحه رانندگی» کرده بودند.

هم‌زمان با اعمال این فشارهای امنیتی بر بازماندگان برای جلوگیری از اطلاع‌رسانی مستقل، رسانه‌های حکومتی و سخنگوی فراجا تلاش کردند با انتشار گزارش‌های ساختگی، این کشتار را تحت عنوان «درگیری با افراد مسلح و اعضای یک حزب کردستانی» پوشش دهند.


#مهدی_توکلی #نه_به_جمهوری_اسلامی

تجمع اعتراضی مقابل زندان لاکان رشت
سکوت امروز، فاجعه فرداست؛ نگذاریم فاجعه‌ای دیگر تکرار شود


تجمع اعتراضی در برابر زندان لاکان رشت با فریاد هشدار و دادخواهی برگزار شد: نباید اجازه داد محکومان به اعدام محبوس در زندان لاکان رشت، به سرنوشت سربداران میدان علیخانی اصفهان دچار شوند.
تا دیر نشده و طناب‌های دار جان انسان‌های دیگری را نگرفته‌اند، باید به پا خیزیم. جان انسان‌ها خط قرمز است و سکوت در برابر
ماشین اعدام، به معنای تایید آن است.

قدرت استقامت فردی و جوانه زدنِ همبستگی
هفته گذشته، تصویر تنها یک انسان آزاده – آقای یونسی آزادبر – که شجاعانه و تنها مقابل زندان لاکان ایستاد، بار دیگر به همه ما یادآوری کرد که اعتراض و مطالبه‌گری از کجا آغاز می‌شود. او تنها ایستاد تا صدای خاموش‌شدگان باشد.

امروز، در کمال امیدواری، دیدیم که چند نفر دیگر به او پیوستند. این روند، قدرت بی‌نظیر «حضور» و «ایستادن حتی یک نفر» را به تصویر می‌کشد:

▪️شکستن حصار ترس:
حضور تک‌تک افراد، طلسم سکوت را می‌شکند و به دیگران جرات می‌دهد که هزینه اعتراض را خرد کنند.

▪️آگاهی جمعی و همبستگی:
اعتراض فردی، در بستر زمان به یک خواست جمعی و اراده عمومی تبدیل می‌شود. وقتی می‌بینیم تنها نیستیم، توان مقاومت‌مان صدچندان می‌شود.


هر جنبش بزرگی از همین قدم‌های کوچک، فردی و مصمم آغاز شده است. ایستادگی امروز ما، مانع از وقوع فجایع فردا خواهد شد.

▪️تا دیر نشده، صدا شویم.
وقتی یک نفر می‌ایستد، نطفه امید کاشته می‌شود؛ وقتی چند نفر می‌پویند، راه هموار می‌گردد؛ و وقتی جمع می‌شویم، هیچ دیواری یارای مقاومت در برابر اراده ما را نخواهد داشت.

#زندان_لاکان_رشت #نه_به_اعدام #دادخواهی #یونسی_آزادبر #همبستگی #نه_به_اعدام


@Tavaana_TavaanaTech

هشدار امنیتی در آلمان؛ افزایش شمار «افراد خطرناک اسلام‌گرا» به بیش از ۴۰۰ نفر پس از حمله خونین برلین

به دنبال حمله تروریستی اخیر در حاشیه راهپیمایی «کریستوفر استریت دی» در برلین و بالا گرفتن بحث‌ها پیرامون لزوم برخوردهای سخت‌گیرانه‌تر امنیتی، تازه‌ترین آمار اداره جنایی فدرال آلمان از وضعیت تهدیدهای افراط‌گرایانه منتشر شد.
بر اساس گزارشی از شبکه تحریریه آلمان، تا تاریخ اول ژوئیه ۲۰۲۶، نهادهای امنیتی این کشور ۴۱۰ نفر را به عنوان «افراد خطرناک» در حوزه تروریسم و افراط‌گرایی اسلام‌گرا طبقه‌بندی کرده‌اند. علاوه بر این گروه، آمار سایر جریان‌های افراطی به تفکیک شامل ۶۵ نفر در حوزه راست‌گرایی افراطی و ۱۷ نفر در حوزه چپ‌گرایی افراطی می‌شود.
نهادهای امنیتی آلمان اصطلاح «فرد خطرناک» را به اشخاصی اطلاق می‌کنند که احتمال می‌رود مرتکب جرایم خشونت‌آمیز جدی، از جمله حملات تروریستی شوند. با این حال، مقامات پلیس توضیح داده‌اند که به دلیل بررسی جداگانه و موردی هر پرونده توسط پلیس ایالت‌های مختلف، این فهرست همواره دستخوش نوسان است و آمار آن به‌تنهایی تصویر کاملی از حجم تهدیدها ارائه نمی‌دهد.
انتشار این آمار در حالی صورت می‌گیرد که شامگاه شنبه گذشته (۲۵ ژوئیه / ۳ مرداد)، یک شهروند ۲۱ ساله آلمانی لبنانی‌تبار به نام «عبدل ب.» که به گروه‌های اسلام‌گرا تمایل داشت، با یک دستگاه ون و سپس سلاح سرد به جمعیت حاضر در برلین حمله کرد. در این حادثه، یک زن اهل لهستان جان خود را از دست داد و ۲۹ نفر دیگر به شدت زخمی شدند. مهاجم نیز یک روز بعد در جریان بازداشت توسط نیروهای پلیس کشته شد. این رویداد تکان‌دهنده بار دیگر زنگ خطر را برای مقام‌های امنیتی آلمان به صدا درآورده است.
#افراط_گرایی #اسلامگرایی #گفتگو_توانا


@Dialogue1402

علیرضا سپاهی از متهمان پرونده میدان علیخانی اصفهان که قرار بود بامداد امروز اعدام شود، سکته کرد و به بیمارستان منتقل شد


طبق گزارش رسیده به آموزشکده توانا، بامداد امروز قرار بود علیرضا سپاهی همراه با دو متهم دیگر این پرونده اعدام شود، اما هنگام انتقال دچار سکته قلبی شد و اکنون در بیمارستان الزهرا در اصفهان بستری است.

بامداد امروز دو متهم دیگر این پرونده اعدام شدند که ابوالفضل سپاهی پسر عموی علیرضا یک نفر از آن‌ها بود.

#عليرضا_سپاهی #نه_به‌_اعدام #میدان_علیخانی #اصفهان

@Tavaana_TavaanaTech

گلشن فتحی، فعال مدنی، در یادداشتی از «خشونت افقی» به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل فرسایش جامعه مدنی ایران یاد کرده و بر ضرورت بازسازی اعتماد و اخلاق سیاسی تأکید کرده است:

«جامعه مدنی در ایران با بی‌اعتمادی سازمان‌یافته، ترور شخصیت، سم‌پاشی، و تبدیل کردن کنشگران به دشمن یکدیگر مواجه است که در واقع توصیف نوعی خشونت افقی است، خشونتی که به جای آن‌که از بالا به پایین اعمال شود، میان خودِ افراد جامعه و فعالان سیاسی بازتولید می‌شود.

بزرگ‌ترین آفت فعالیت سیاسی در ایران، تبدیل شدن فعالان به ابزار تخریب یکدیگر است.
در #ایران حکومت سال‌هاست فهمیده که برای شکست جامعه مدنی، نیازی به زندان‌های پر،احکام سنگین و سرکوب نیست.کافی است اعتماد را نابود کند. کاری کند که فعالان سیاسی به جای مبارزه با استبداد،وقت و انرژی خود را صرف متهم کردن،تحقیر و دریدن یکدیگر کنند.
فضای سیاسی ایران معمولا بیش از آن‌که میدان گفت‌وگو و نقد باشد، به باتلاق اتهام‌زنی،شایعه، دورویی،دروغ و ترور شخصیت تبدیل شده است. هر کس کمی بیشتر دیده شود،یاصدایش بلندتر باشد،یا اثرگذارتر باشد، به سرعت هدف ماشین تخریب قرار می‌گیرد. انهم نه با سند و استدلال، با زمزمه های درگوشی و کنایه، برچسب و سم‌پاشی.

متاسفانه بسیاری از فعالان، قبل از آن‌که از خود بپرسند آیا این اتهام درست است؟اصلاً به این فکر نمی‌کنند که راویِ این اتهام چه کسی است و چه منافعی دارد. راویان بازوهای نظام دربین ما هستند!! در ایران که نهادهای امنیتی دهه‌ها روی نفوذ، تخریب، تفرقه و بی‌اعتبارسازی مخالفان سرمایه‌گذاری کرده‌اند، ساده‌لوحانه است اگر تصور کنیم هر شایعه‌ای صرفاً از دل اختلافات شخصی بیرون می‌آید.

اینجا برای یک فعال سیاسی تقریباً هیچ وضعیت بی‌اتهامی وجود ندارد
اگر محتاط باشی،می‌گویند امنیتی و معامله‌گری.
اگر صریح باشی، عقده دیده شدن داری.
اگر زندان بروی، نمایش و پروژه است.
اگر درباره زندان حرف بزنی، دنبال شهرتی.
اگر زیر فشار سنگین حرف نزنی، چیزی برای گفتن نداری و همه‌چیز دروغ بوده.
اگر مستقل بمانی، رانتی یا متوهمی.
اگر ائتلاف کنی، می‌گویند فروخته شدی.

اتهام درواقع ابزار کنترل است.

بخشی از فعالانی که سال‌ها سیاست را به باند و حلقه و سهم‌خواهی تقلیل داده‌اند، هر صدای مستقلی را که در چارچوب آن‌ها نگنجد، با تحقیر و حذف پاسخ می‌دهند! توهم دارند که سیاست سهم آن‌هاست. در سوی دیگر، بخشی از براندازان و اصلاح طلبان پرسر و صدا، بدون دانش، مسئولیت و اخلاق سیاسی، هر مخالفی را جاسوس، نفوذی، خائن یا پروژه‌ای می‌خوانند. نتیجه این دو قطب ظاهراً متضاد، یک چیز است ویران کردن امکان اعتماد عمومی.

درواقع بسیاری از کسانی که خود را قشر روشنفکر می‌دانند، در عمل به بازتولید همان فرهنگی کمک می‌کنند که استبداد از آن تغذیه می‌کند، فرهنگ بدگمانی دائمی، حذف، تحقیر و لذت بردن از سقوط دیگری.
جمهوری اسلامی بارها نشان داده که در ایجاد شکاف میان فعالان مدنی و سیاسی مهارت دارد. وقتی مخالفان به جان هم می‌افتند،حکومت بدون هزینه پیروز می‌شود. وقتی هر فعال، دیگری را متهم می‌کند، سود واقعی را دستگاه سرکوب می‌برد.

استبداد زمانی قدرتمند می‌شود که قربانیانش به سربازان بی‌مزدِ تخریب یکدیگر تبدیل شوند.
من از تجربه‌ای تلخ خودم می‌گویم. سال‌ها علیه من سم‌پاشی شد، اتهام ساختند، روایت جعل کردند و آدم‌هایی که بعدها فهمیدم سرشان در آخور همان سیستمی بوده که ادعای مبارزه با آن را داشتند.

ترور شخصیت، یکی از مؤثرترین سلاح‌های حکومت‌های تمامیت‌خواه است.

به همین دلیل، امروز معتقدم کسانی که حرفه‌شان پشت سر دیگران حرف زدن، اتهام ساختن و پخش کردن شایعه است، نباید به مرکز فضای سیاسی تبدیل شوند. باید از آن‌ها فاصله گرفت، نه این‌که به آن‌ها تریبون یا فضا داد. آنها عمله ظلم هستند، حتی اگر فلان زندانی سیاسی باشند
اگر درباره کسی که حرف‌ها و مواضعش را ارزشمند می‌دانیم، موج تخریب و اتهام آغاز شد، وظیفه ما این است که بررسی کنیم، مستقیم گفت‌وگو کنیم و اجازه ندهیم شایعه جای حقیقت را بگیرد.
جامعه مدنی بدون اعتماد، فقط مجموعه‌ای از افراد خسته و پراکنده و ناامبد است و حکومت‌های تمامیت‌خواه دقیقاً همین را می‌خواهند… مردمی که به هیچ‌کس اعتماد نکنند، فعالانی که همدیگر را نابود کنند، و مخالفانی که پیش از رسیدن به حذف دیکتاتور، خودشان یکدیگر را حذف کرده باشند.
استبداد با باتوم و زندان دوام نمی‌آورد.. با دروغی دوام می‌آورد که ما بدون تحقیق بازنشر می‌کنیم، اتهامی که بدون سند می‌پذیریم، و نفرتی که علیه نزدیک‌ترین هم‌سنگران خودمان تولید می‌کنیم.

و امروز، در کنار مبارزه برای آزادی، یکی از ضروری‌ترین وظایف ما این است که با اخلاق سیاسی و بازسازی اعتماد، جامعه مدنی را از بیماریِ لذت بردن از تخریب یکدیگر نجات دهیم.»

@Tavaana_TavaanaTech

‌
اگر جمهوری اسلامی، ارمیا لاچیانی را به قتل نمی‌رساند، او ششم مرداد تازه ۲۴ سالگی‌اش را جشن می‌گرفت.

شامگاه جمعه ١٩ دی‌ماه ۱۴۰۴، آرمیا لاچیانی، ٢٣ ساله اهل اصفهان، در جریان اعتراضات مردمی در محله «ملکشهر» این شهر، با شلیک نیروهای سرکوبگر کشته شد. وی خواننده رپ و اهل روستای کردسفلی بود.

منابع مطلع گزارش داده‌اند که این جوان در حالی‌ که مقابل درِ ورودی منزل خود قرار داشت، هدف گلوله جنگی قرار گرفته و بر اثر شدت جراحات وارده، در همان محل جان‌باخته است.


یادش گرامی باد

#ارمیا_لاچیانی #اصفهان #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

تهدید به ترور از تریبون رسمی؛ هزینه‌ساز برای ایران و ایرانیان
علیرضا سلیمی، عضو هیئت‌رئیسه مجلس، در گفت‌وگو با وب‌سایت دیده‌بان ایران، با تکرار ادبیات تهدید و خشونت، مدعی شد که «سران آمریکا و اسرائیل مهدورالدم و واجب‌القتل هستند» و گفت که آنان «در آرامش نخواهند مرد». او همچنین با اشاره به برخی کشورهای منطقه افزود: «برخی ادب شدند و برخی دیگر هم به‌زودی ادب می‌شوند» و مدعی شد کشورهایی که «آسمان و زمین در اختیار دشمن قرار دادند، هدف مشروع محسوب می‌شوند.»

چنین اظهاراتی از سوی یک مقام رسمی جمهوری اسلامی، صرفا شعارهای سیاسی نیست؛ بلکه تهدید آشکار به قتل مقامات کشورهای دیگر و تهدید دولت‌های منطقه است؛ ادبیاتی که می‌تواند تنش‌های بین‌المللی را تشدید کرده و هزینه‌های سنگین سیاسی، امنیتی و اقتصادی آن را مردم ایران بپردازند.


@Tavaana_TavaanaTech

تورم افسارگسیخته؛ بهای جنگ، ناکارآمدی و سیاست‌های جمهوری اسلامی را مردم می‌پردازند

مرکز آمار ایران در تازه‌ترین گزارش خود اعلام کرده است که نرخ تورم نقطه‌به‌نقطه به ۸۷.۹ درصد رسیده است؛ به این معنا که هزینه خرید مجموعه‌ای یکسان از کالاها و خدمات نسبت به مدت مشابه سال گذشته، نزدیک به دو برابر شده است.

این ارقام تنها آمارهای اقتصادی نیستند؛ پشت هر درصد تورم، سفره‌ای کوچک‌تر، خانواده‌ای فقیرتر و مردمی قرار دارند که هر روز بخش بیشتری از توان خرید خود را از دست می‌دهند. میلیون‌ها شهروند ایرانی امروز برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی، از خوراک و دارو گرفته تا اجاره مسکن، با دشواری‌های فزاینده روبه‌رو هستند.

جنگی که جمهوری اسلامی بر کشور و مردم ایران تحمیل کرد، در کنار سال‌ها فساد، سوءمدیریت، تحریم‌زایی و سیاست‌های ویرانگر اقتصادی، فشار مضاعفی بر اقتصاد و معیشت مردم وارد کرده است. بهای این سیاست‌ها را نه مقام‌های حکومتی، بلکه شهروندانی می‌پردازند که هر روز بیش از پیش در فقر، ناامنی اقتصادی و فلاکت فرو می‌روند؛ در حالی که چشم‌انداز روشنی برای بهبود شرایط نیز پیش روی آنان دیده نمی‌شود.

@Tavaana_TavaanaTech

معمای انتخاب
از آزادی درونی تا سازوکارهای کنترل اجتماعی

آزادی، پیش از آنکه پدیده‌ای سیاسی یا بیرونی باشد، ریشه‌ای عمیق در قلمرو درونی انسان دارد. جوهر آزادی در انتخاب است؛ قدرتی بنیادین که از نحوه اندیشیدن و سبک زندگی آغاز می‌شود و تا ژرف‌ترین لایه‌های باور و عقیده امتداد می‌یابد.

▪️اصالت ایمان در گروی انتخاب آزاد

در حوزه اعتقادات دینی و معنوی، آزادی معنایی حیاتی‌تر می‌یابد. ایمان راستین زمانی معنا پیدا می‌کند که محصول یک فرآیند آگاهانه، ارادی و صادقانه باشد، نه فرآورده‌ی فشار اجتماعی، عرف‌های تحمیلی یا جریان‌های فرهنگی مسلط. اعتقادی که از روی اجبار یا تقلید کورکورانه شکل بگیرد، تهی از ارزش درونی است. در واقع، باور به آزادی انتخاب است که مدارا را رقم می‌زند؛ زیرا به رسمیت شناختن حق انتخاب دیگران، بستر همزیستی مسالمت‌آمیز و احترام متقابل را در جامعه فراهم می‌کند.

▪️استبداد و ابزار کنترل از طریق محدودسازی

در نقطه مقابل، حکومت‌های توتالیتر، دیکتاتوری و سیستم‌های مذهبی ایدئولوژیک، بقای خود را در گروی محدود کردن حق انتخاب شهروندان می‌بینند. تاریخ و جامعه‌شناسی سیاسی نشان می‌دهند که این نظام‌ها از طریق سازوکارهای زیر اعمال کنترل می‌کنند:

انحصار حقیقت:
سلب تکثر فکری و ارائه روایتی واحد از ارزش‌ها.
مهندسی اجتماعی:
استفاده از نهادهای قدرت برای یکدست‌سازی فرهنگی و سرکوب استقلال فردی.
هزینه‌مند کردن انتخاب:
ایجاد تبعیض و فشار برای جلوگیری از بروز تردید یا تغییر در باورهای رسمی.

وقتی حق انتخاب در حوزه‌های پوشش، تفکر و ایمان سلب شود، انسان‌ها از «عاملان مختار» به «تابعان منقاد» تبدیل می‌شوند و جامعه به سمت رکود و فرسایش اخلاقی سوق می‌یابد.

آزادی انتخاب، سنگ بنای کرامت انسانی است. صیانت از این حق بنیادین، نه تنها ضامن توسعه فردی و پویایی اندیشه است، بلکه تنها مسیر پایدار برای دستیابی به جامعه‌ای مبتنی بر عقلانیت، تساهل و مسئولیت‌پذیری اخلاقی به شمار می‌رود.

#آزادی_بیان #آزادی_انتخاب #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

عفو بین‌الملل: «مقامات ایران موجی وحشتناک از اعدام‌ها را برای سرکوب مخالفان به راه انداخته‌اند»

سازمان عفو بین‌الملل با انتشار بیانیه‌ای تازه هشدار داد جمهوری اسلامی با تشدید اجرای احکام اعدام، به‌ویژه اعدام معترضان، از مجازات مرگ به عنوان ابزاری برای ایجاد رعب، خاموش کردن صدای اعتراض و نمایش قدرت استفاده می‌کند.

این سازمان با اشاره به اعدام علنی امیرحسین صفری و ابوالفضل سپاهی در اصفهان اعلام کرد این اعدام‌ها ادامه موج فزاینده سرکوب پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ است. به گفته عفو بین‌الملل، دست‌کم ۶۰ نفر دیگر، از جمله سه نفری که هنگام بازداشت کودک بوده‌اند، همچنان در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند.

هیبا موریف، مدیر منطقه‌ای خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بین‌الملل، گفت:
«مقامات ایران موج وحشتناکی از اعدام‌ها و احکام اعدام را برای مجازات و سرکوب مخالفان و نمایش تصویری از قدرت و کنترل مطلق به راه انداخته‌اند. واکنش ضعیف جامعه جهانی، حکومت ایران را برای ادامه این کشتارها جسورتر می‌کند.»
@Tavaana_TavaanaTech