پهلوان رسول خادم، این ویدیو را منتشر کرد و در واکنش به پروژه جهنم سپاه پاسداران در فومن، نوشت:

«چه جهنمی بالاتر از اینکه جماعتِ “نان شناس و خدا نشناس” با شکمهایِ سیر و دلهایِ مریض ، مردمانِ ندار و گرسنه را به صبر و قناعت و خویشتنداری و پاکدلی و پاکدستی … توصیه میکنند …!!!
این نابرابری های اجتماعی است که جهنم و بهشت ما رو واسمون میسازه …
جهنم و بهشت همین جاست …»

ghomaarbaazz

#جهنم #رسول_خادم
#نابرابری_اجتماعی
#تبعیض_اجتماعی
#رانت_خواری
#فقر_معیشتی
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
‌
تبعیض دینی علیه بهائیان؛
از جدی‌ترین موارد نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی

تبعیض بین ادیان در ایران به‌ویژه علیه بهائیان یکی از جدی‌ترین موارد نقض حقوق بشر در این کشور است.

بهائیان در ایران با انواع مختلفی از تبعیض مواجه هستند که شامل محرومیت از تحصیل، اشتغال، و حقوق شهروندی می‌شود. برای مثال، دانشجویان بهائی از ورود به دانشگاه‌ها منع می‌شوند و حتی اگر شناسایی شوند، از تحصیل اخراج می‌گردند.
همچنین، بسیاری از کسب‌وکارهای بهائیان به دستور دولت بسته می‌شود.

نمونه‌ای از این تبعیض‌ها، دستگیری‌های گسترده بهائیان به اتهامات واهی جاسوسی و تبلیغ علیه نظام است.

بسیاری از بهائیان به اتهام واهی مثل جاسوسی برای اسرائیل ویا تبلیغ علیه نظام به زندان های طولانی مدت محکوم شده‌اند، اگرچه این اتهامات بدون ارائه شواهد کافی مطرح می‌شود.

علاوه بر این، بهائیان اجازه ندارند مراسم مذهبی خود را آزادانه برگزار کنند و مکان‌های مذهبی‌شان تخریب یا مصادره می‌شود.

https://dialog.tavaana.org/persecution-bahais/

#تبعیض_مذهبی #رواداری #بهائی #حقوق_بشر
@Dialogue1402

انتشار گزارش اختصاصی موسسه کویپی از بند مادران قرچک و قرنطینه اوین، همزمان با روز مادران زندانی

موسسه بین‌المللی کودکان زندانیان (کویپی) توانسته است به اطلاعاتی درباره بند هشت زندان قرچک، محل نگهداری زنان حامله، مادران و کودکان نوزاد و خردسال دست پیدا کند.
از آخرین زمانی که امکان داشتن اطلاعات دقیقی از داخل این بند فراهم بود، حدود شش سال می‌گذرد. موسسه کویپی در گزارش پیشین خود که آذر ۱۴۰۲ در رادیو زمانه منتشر شد، برآورد کرده بود که حداقل ۲۰ مادر و با لااقل ۲۰ کودک و حدود ۱۰ زن حامله در این بند نگهداری می‌شوند.
اطلاعات تازه نشان می‌دهد که تعداد مادران و زنان حامله لااقل ۵۰ نفر است. مشخص نیست چه تعداد از این افراد حامله هستند و تعداد کودکانی که در این بند نگهداری می‌شوند نیز نامعلوم است.
این بند، دارای ۴ اتاق است که هر کدام به طور متوسط حدود ۱۲ متر مربع مساحت دارند.
پیش از انتقال زندانیان زن از بند زنان اوین به زندان قرچک، که دو روز بعد از حمله اسرائیل به این زندان انجام شد، مادر و دختر خردسال ۱۶ ماهه‌اش، در قرنطینه بند زنان زندان اوین نگهداری می‌شدند. این زن، اسفند ۱۴۰۲، زمانی که هفته‌های آخر بارداری‌اش بود از بند ۲۰۹ زندان اوین به قرنطینه منتقل شد؛ اتاقی ۱۲ متری، بدون پنجره و با دسترسی محدود به امکانات عمومی زندان. اواخر تابستان یا اوایل پاییز ۱۴۰۳، ابتدا یک مادر و کودک پسر ۶ ماهه‌اش، از بند ۲۰۹ اوین به قرنطینه آورده شدند و سپس ۶ زن زندانی، که یکی از آن‌ها، حامله بود، همگی از بند ۲۰۹، وارد این اتاق ۱۲ متری شدند. پسر خردسال و مادرش پاییز همان سال از زندان اوین خارج شدند. سایر زنان، چند روز پیش از حمله اسرائیل به زندان اوین، از زندان آزاد شدند. در آن زمان، زنی که پیش از آن حامله بود، دختری حدودا ۴ ماهه‌ داشت. شواهد موجود نشان می‌دهد این سه کودک، علاوه بر نقض حقوق‌شان به دلیل شرایط نگهداری‌شان در زندان، با نقض حق محفوظ ماندن از تبعیض هم مواجه بودند و شرایطی که آن‌ها تجربه کردند با تابعیت، تعلق اتنیکی و مذهب مادران‌شان مرتبط بوده است.

صفحه این موسسه در اینستاگرام
coipiorg
سایت موسسه کودکان زندانیان (کویپی)
https://coipi-fa.org

#خشونت_علیه_کودکان #کودکان_مادران_زندانی #تبعیض #زندان_اوین #زندان_قرچک #بند_مادران #حمله_اسرائیل⁩ #روز_مادران_زندانی⁩
#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

در حوزه حقوق و قوانین و مشخصا قانون ارث، اقلیت‌های مذهبی در ایران دچار یک تبعیض سیستماتیک و نهادینه هستند. امری که موجب سوءاستفاده افراد سودجو می‌شود.

یکی از زرتشتیان ایران، به ذکر تجربه‌ای دردناک و جالب‌توجه می‌پردازد: «من خانواده‌ زرتشتی پول‎داری را می‌شناسم که پسرشان برای گرفتن همه ارث، مسلمان شد. مادر و خواهر و برادرش از او شکایت کردند و دادگاه به نفع آن‌ها رای داد اما او به آیت الله «علی خامنه‌ای» نامه نوشت که خانواده‌ام زرتشتی هستند و من مسلمان شده‌ام، آیا ارث به خانواده می‌رسد؟ آیت‌الله خامنه‌ای جواب داده بود با وجود وارث مسلمان، ارث به کافر نمی‌رسد. بقیه وراث برای این‌که بتوانند حق‌شان را بگیرند، مجبور شدند مسلمان شوند».

البته از نظامی چون جمهوری‌اسلامی این تبعیض مذهبی کاملا قابل درک است. عبارت «قابل درک» را از این روی استفاده می‌کنیم که اساسا این رژیم بر پایه‌های مذهبی بنا نهاده شده است و طبیعی بود وقتی یک مذهب خاص (در اینجا شیعه دوازده‌امامی) مورد عنایت خاص باشد، بسیاری از ادیان و مذاهب به رسمیت شناخته نشوند و آن‌هایی که نیز به رسمیت شناخته شده و در قانون نام آنان ذکر می‌شود، عملا زندگی در محدودیت بسیار را تجربه کنند.

درواقع برای رفع تبعیض مذهبی در ایران راهی به جز سکولاریسم وجود ندارد. در اینجا سکولاریسم سیاسی نه به عنوان یک سبک زندگی مردمی خاص، بلکه به عنوان راهی ناگزیر برای عدالت سیاسی ارزیابی می‌شود. عدالتی سیاسی که نه صرفا فضیلتی ستوده بلکه از الزامات یک زندگی شرافتمندانه در دنیای کنونی‌ست.

مشاهدات شما چه می‌گویند؟

- برگرفته از مطلب «قانون علیه اقلیت در ایران»: https://tavaana.org/discrimination_against_religious_minorities/

#گفتگو_توانا #زرتشتیان_ایران #یهودیان_ایران #تبعیض_مذهبی

@Dialogue1402

‌
روایت «حمیدرضا گودرزی» بازپرس ویژه قتل از نابرابری مسلمانان و غیرمسلمانان در قانون مجازات اسلامی ایران

تبعیض قضایی و حقوقی در جمهوری اسلامی ریشه در تفسیر سخت‌گیرانه و گزینشی از احکام اسلامی دارد که عملاً اصل برابری شهروندان را نقض می‌کند.

قوانین مبتنی بر شریعت، به‌ویژه در حوزه‌هایی چون قصاص و دیه، نشان‌دهنده دیدگاهی است که مسلمان را در جایگاهی برتر از پیروان ادیان دیگر قرار می‌دهد و این برتری حقوقی به شکلی نهادی و سیستماتیک اعمال می‌شود.

چنین رویکردی نه تنها عدالت و برابری را مخدوش می‌سازد، بلکه بیانگر نوعی دیگری‌ستیزی است که در بطن نظام حقوقی و سیاسی جمهوری اسلامی نهادینه شده و به حذف تدریجی حقوق اقلیت‌های دینی و مذهبی می‌انجامد.

دیگری_ستیزی #یهودی #بهایی #کلیمی #زرتشتی #اقلیت_دینی #تبعیض #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

دکتر آرش حجازی، پزشک و مترجم ایرانی در سالگرد جان‌باختن سحر خدایاری (دختر آبی) متنی قابل تامل، به شرح زیر در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد:

سالگرد خودسوزی «دختر آبی» در ۱۸ شهریور ۹۷، فقط یادآور تراژدی‌ای شخصی نیست؛ نماد زخمی‌ست که هنوز بر تن جامعه‌ی ما مانده.
دختر‌ آبی نمی‌خواست از ابتدایی‌ترین حق خود، حضور در ورزشگاه، محروم بماند. این زخم وقتی عمیق‌تر می‌شود که می‌بینیم در همان سال‌ها، مردان به‌سادگی به ورزشگاه می‌رفتند و شادی می‌کردند؛ یا هنرمندان کنسرت برگزار می‌کنند، وقتی زنان اجازه‌ی خواندن ندارند.
سؤال ساده است: لذت ما در آن لحظه، به بهای رنج دیگری نبود؟
اگر می‌پرسیم «دختر آبی چرا خودش را سوزاند؟» هم‌زمان بپرسیم: «ما مردان چه نقشی در این فاجعه داشتیم؟»
نقش ما وقتی بود که سکوت کردیم، وقتی عادی‌سازی کردیم، وقتی گفتیم «این‌که مشکل من نیست».
سالگرد او فرصتی‌ست برای تجدیدنظر: این یادآوری نه برای سرزنش گذشته، که برای بازخواست امروز است: آیا هنوز هم در برابر تبعیض، سهم خودمان را نمی‌بینیم؟
دختر آبی برای این سوخت که دیگر کسی نگوید «حق زنان مسئله‌ی من نیست».


#دختر_آبی #سحر_خدایاری #زنان_ورزشگاه #تبعیض #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا با انتشار بیانیه‌ای تازه، نسبت به تداوم سرکوب گسترده اقلیت‌های مذهبی در ایران، به‌ویژه جامعه بهایی، ابراز نگرانی کرده است.

در این بیانیه آمده است:

«بازداشت اخیر هشت بهایی در ایران بار دیگر نشان می‌دهد که سرکوب اقلیت‌های مذهبی همچنان ادامه دارد. تنها بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵، حدود ۳۰۰ بهایی در سراسر کشور بازداشت شده‌اند. این فقط بخشی از فشارهایی است که آن‌ها هر روز با آن روبه‌رو هستند؛ از یورش به خانه‌ها و مصادره اموال گرفته تا محرومیت از حضور در دانشگاه، محدودیت‌های اقتصادی و تخریب گورستان‌ها، همه با هدف حذف بهاییان از جامعه ایران.

در حالی که بهاییان با هدفمندترین سرکوب‌های حکومتی مواجه‌اند، دیگر اقلیت‌های مذهبی از جمله مسیحیان، یهودیان، زرتشتیان، اهل سنت و گروه‌های دینی دیگر هم با تبعیض گسترده، آزار و اذیت، بازداشت و نقض شدید آزادی‌های مدنی و دینی روبه‌رو هستند.

آزادی مذهبی پایه‌ای‌ترین بخش کرامت انسانی است و جامعه جهانی باید ایران را بابت این نقض‌های آشکار پاسخگو کند.»

وزارت امور خارجه آمریکا در این متن با اشاره به دهه‌ها فشار سازمان‌یافته بر بهاییان و دیگر اقلیت‌های مذهبی، خواستار توجه و اقدام جامعه جهانی در قبال نقض آزادی‌های بنیادین در ایران شده است.

@usabehfarsi

#آزادی_دینی #آزادی_بیان #آزادی_عقیده #بهائیان #داستان_ما_یکیست #رواداری #تبعیض #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

در آستانه‌ی ۲۵ نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، فرزانه برزه‌کار ــ مادر جاویدنام عرفان رضایی ــ در ویدیویی که منتشر کرده از سال‌ها زندگی در سایه خشونت و بی‌عدالتی سخن گفت؛ روایتی که تنها از رنج فردی نمی‌گوید، بلکه از نگاه تبعیض‌آمیزی پرده برمی‌دارد که در جامعه و حتی در دادگاه‌ها، صدای زنان را کم‌رنگ و امنیت آنان را نادیده می‌گیرد. او با تأکید بر حق زنان برای زیستن در «امنیت، عزت و آزادی»، خواستار قوانین و رویه‌های عادلانه‌تر، خدمات حمایتی مؤثر و تغییر بنیادین نگرش‌ها نسبت به نقش و جایگاه زنان شد.


«من به عنوان زنی که سال‌ها در سایه خشم زندگی کردم؛ سایه‌ای که خشونت رفتاری و فیزیکی بر من و زندگی‌ام انداخت و در دادگاه‌ها هم به من به اندازه‌ی آنچه که می‌خواستم، حمایت نشد. این تجربه‌ی تبعیض‌آمیز تنها نتیجه‌ی خشونت نبود، بلکه نشان داد که چگونه جنسیت می‌تواند به ابزاری برای ردّ صدای زنان و بی‌اعتبار کردن ایمنی و حقوقشان تبدیل شود. من با ترس و سکوت ویران نشدم؛ بلکه از آن تجربه، صدایی برخاست که حالا می‌خواهد به همه‌ی دختران، زنان و مادرانی که همچنان در سایه‌ احساسات متفاوت اما هم‌تراز رنج هستند، بگوید: ما ارزشمندیم و حق داریم زندگی کنیم با امنیت، عزت و آزادی تصمیم‌گیری درباره‌ی آینده‌ی خود.

در این مسیر، فهمیدم که خشونت تنها ضرب‌وشتم نیست؛ خشونت، یعنی نقضِ اختیار، تحمیلِ کنترل‌های مداوم، کاهشِ عزت نفس و از بین بردن فرصت‌های زندگی. در دادگاه‌ها هم گاهی احساس کردم که تبعیضِ جنسیتی به جای حمایت از من، با پرسش‌هایی بی‌ربط و ناشایست، مرا مورد خطاب و آزمایش قرار می‌دهد و به جای حفاظت از امنیت من، به شکلی غیرمنصفانه به‌بُهت کشیدنِ گذشته‌ام را تقویت می‌کند. این تجربیات، نه تنها بر من بلکه بر هر زنِ دردمند نشان می‌دهد که عدالت زمانی تحقق می‌یابد که جنسیت به عنوان معیارِ بی‌عدالتی به کار گرفته نشود؛ وقتی که قوانین، رویه‌ها و قضاوت‌ها با نگاهِ برابر و با حساسیتِ جنسیتی عمل کنند.

من امروز می‌خواهم با صدای آرام اما قاطع بگویم: من از امنیتِ واقعی و حقوقِ برابر برخوردارم. این خواسته، نه تنها برای من، بلکه برای هر زنِ تجربه‌دیده‌ای است که در دادگاه‌ها و جامعه، برای اثبات حقِ زندگی امن خود می‌جنگد. ما به قوانین روشن و کارآمد نیاز داریم که انواع خشونت را به رسمیت بشناسند و از قربانیان حمایت کنند؛ به خدمات حمایتی پایدار و دسترس‌پذیر و به آموزش همگانی که باورهای نادرست درباره‌ی نقش زنان را به‌طور ریشه‌ای تغییر دهد. ما به عدالتِ بدون شرطِ جنسیت نیاز داریم؛ عدالت که به جای از بین بردنِ صدای زنان، به آن‌ها قدرت بدهد تا صدایشان را به گوش همه برسانند.

ما با هم می‌توانیم از طریق حمایتِ حقوقی، دسترسی به خدمات روانی و حقوقی، و آگاهی‌بخشیِ اجتماعی، تبعیضِ جنسیتی در هر سطحی را کاهش دهیم. ما با هم می‌خواهیم جامعه‌ای بسازیم که در آن هیچ زنی به خاطر جنسیتش از امنیت و کرامت محروم نباشد؛ جامعه‌ای که در آن خشونت به عنوان راهی برای کنترل هیچ کسی پذیرفته نشود و زنان بتوانند با اعتماد به نفس، آینده‌ی خود را بسازند.»

#نه_به_خشونت_علیه_زنان
#۲۵نوامبر
#یاری_مدنی_توانا #تبعیض_جنسیتی

@Tavaana_TavaanaTech

‌مسئله فقط سیم‌کارت سفید نیست، مسئله، سازوکار کنترل است

✍️مریم ابراهیم‌وند، کارگردان

چرا در ایران انقلاب رخ نمی‌دهد؟
پاسخ فقط در «قدرت سرکوب» نیست؛ بلکه در ساختن دوگانه‌ها، امتیازات پنهان و مهندسی نابرابری است. ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که حکومت از طریق ابزارهای تبعیض‌آمیز، گروه‌های خاصی را در موقعیت امن‌تر و مصون‌تر از مردم عادی قرار می‌دهد.
داستان «سیم‌کارت‌های سفید» نمونه روشن همین مهندسی تبعیض است. نکته مهم آن است که افشای این امتیاز نه از درونِ سیستم، نه از سوی استفاده‌کنندگان، بلکه از طریق تنظیمات یک اپلیکیشن خارجی اپلیکیشنی متعلق به فردی خارج از ساختار جمهوری اسلامی برملا شد. این خود نشان می‌دهد که پنهان‌ترین مناسبات کنترل، در عصر دیجیتال دیر یا زود افشا می‌شود.
سال‌ها کسانی بودند که با همین سیم‌کارت‌های سفید از رانت، امنیت و تبعیض بهره‌مند شدند، در حالی‌که ژست «مخالف» می‌گرفتند و خود را منتقد نظام معرفی می‌کردند. اگر قرار بود برای آزادی بجنگیم، همین افراد باید نخستین کسانی می‌بودند که به این امتیاز اعتراف می‌کردند؛ نه اینکه وقتی یک اپلیکیشن خارجی پرده را کنار زد، تازه شروع به توجیه کنند.
اما مسئله فقط سیم‌کارت سفید نیست. مسئله، سازوکار کنترل است.
جمهوری اسلامی در چهار دهه گذشته با «نابرابری سازمان‌یافته» جامعه را شکاف‌دار و سرکوب‌پذیر کرده است. این دوگانه‌سازی‌ها میان کسانی که امتیاز خاص دارند و اکثریتی که ندارند مانع شکل‌گیری یک جنبش سراسری شده است. بخشی از کسانی هم که باید در صف آزادی‌خواهی می‌بودند، ناخودآگاه جزئی از منطق کنترل شده‌اند.
اما باید بدانند:
ما در ‎#عصر_دیجیتال زندگی می‌کنیم؛ عصری که در آن هیچ چیز قابل پنهان‌کردن نیست.
نه فساد، نه رانت، نه روابط پنهان.
اگر امروز فکر می‌کنند جنایت‌ها و خیانت‌هایشان هنوز برای مردم روشن نشده، این فقط یک توهم موقتی است. فناوری شفافیت را ناگزیر می‌کند.
در این عصر، دیر یا زود همه‌چیز یا لو می‌رود یا هک می‌شود یا از طریق یک تنظیمات ساده زیر نور قرار می‌گیرد.
بله، حکومت هنوز جنبش‌ها را مدیریت و سرکوب می‌کند، و از دوگانه‌سازی اجتماعی به‌عنوان ابزار بقای خود بهره می‌گیرد.
اما نباید فراموش کنند:
خشم‌های کوچک جمع می‌شود.
نارضایتی‌های خاموش انباشته می‌شود.
و در نهایت، همان دوگانه‌هایی که برای کنترل مردم ساخته‌اند، تبدیل به نیرویی خواهد شد که بنیانشان را در یک لحظه می‌سوزاند.

در قسمت بعد بیشتر توضیح خواهم داد.


#سرکوب #تبعیض #سیمکارت_سفید #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTecj

سیم‌کارت سفید، مشروعیت سیاه!

روایتی از تبعیض دیجیتال، ریاکاری سیاسی و فروپاشی سرمایه اجتماعی

پیام همراهان

ماجرای سیم‌کارت‌های سفید تنها یک موضوع تکنولوژیک نیست؛ بلکه نمادی از تبعیض دیجیتال و ضعف مشروعیت در ساختار قدرت جمهوری اسلامی است. دسترسی محدود شهروندان به اینترنت در حالی که گروهی خاص با امتیاز ویژه به اینترنت آزاد دسترسی دارند، نشان‌دهنده یک تبعیض ساختاری آشکار است؛ تبعیضی که نه تنها نابرابری اطلاعاتی ایجاد می‌کند، بلکه فاصله اجتماعی و سیاسی میان حکومت و مردم را گسترده‌تر می‌کند.

از منظر جامعه‌شناسی، سرمایه اجتماعی هر جامعه بر اعتماد، همکاری و احساس تعلق متقابل استوار است. محدودسازی اطلاعات و ایجاد اینترنت طبقاتی باعث فروپاشی این سرمایه می‌شود؛ چرا که مردم به رفتارهای دوگانه و ریاکارانه حکومت پی می‌برند. مطالعات بین‌المللی نشان داده‌اند که کاهش دسترسی برابر به اطلاعات و فناوری، اعتماد نهادی و مشارکت مدنی را به شدت تضعیف می‌کند و انسجام اجتماعی را کاهش می‌دهد. در این مورد، سیم‌کارت سفید نمادی از یک سیستم سیاسی است که قوانین را برای مردم اجرا می‌کند اما خود از آن مستثنی است، و این تناقض، اعتماد عمومی را فرسوده می‌کند.

احساس تعلق شهروندان نیز با چنین سیاست‌هایی آسیب می‌بیند. حکومت‌هایی که دسترسی به ابزارهای اطلاعاتی را طبقاتی می‌کنند، در عمل به مردم پیام می‌دهند که مشارکت و حضور آن‌ها اهمیت ندارد؛ تنها اطاعت و سکوت انتظار می‌رود. پیامد این فاصله، کاهش همبستگی اجتماعی، کاهش مشارکت و افزایش بی‌اعتمادی به نهادهای حکومتی است.

در نهایت، سیم‌کارت سفید نه فقط یک رانت دیجیتال، بلکه یک افشای ناآگاهانه از مشروعیت سیاه حکومت است. این افشاگری نشان می‌دهد که محدودیت‌ها و فیلترینگ، نه برای امنیت یا منافع عمومی، بلکه برای حفظ منافع یک طبقه ویژه اعمال می‌شوند. فروپاشی اعتماد و سرمایه اجتماعی، کاهش حس تعلق و آشکار شدن ریاکاری نهادی، پیامدهای بلندمدتی دارند که آینده روابط حکومت و شهروندان را به شدت تهدید می‌کند.

این رخداد، نمونه‌ای عملی از چگونگی تأثیر تبعیض دیجیتال بر مشروعیت، اعتماد و سرمایه اجتماعی است و هشدار جدی برای هر حکومتی که دسترسی برابر به اطلاعات را نادیده می‌گیرد.

#سیمکارت_خونین #سیمکارت_سفید #تبعیض #تبعیض_دیجبتال #اعتماد #بحران_اعتماد #مشروعیت #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
آمریکا علیه ناقضان آزادی‌های مذهبی در سراسر جهان، محدودیت ویزا اعمال خواهد کرد

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، اعلام کرد ایالات متحده علیه افرادی که نقض آزادی مذهبی را هدایت، تایید، تامین مالی، حمایت یا اجرا کنند، محدودیت صدور ویزا اعمال خواهد کرد.

روبیو گفت آمریکا در این راستا علیه عاملان خشونت‌ها و جنایت‌ها علیه مسیحیان در نیجریه و سراسر جهان اقدام قاطع انجام می‌دهد.

به گفته وزارت خارجه، این سیاست در واکنش به «کشتارهای گسترده و خشونت علیه مسیحیان از سوی تروریست‌های افراطی اسلامی، شبه‌نظامیان قومی و دیگر عاملان خشونت در نیجریه و فراتر از آن» اجرا می‌شود.

دونالد ترامپ در ماه اکتبر نیجریه را به دلیل آزار مسیحیان در این کشور آفریقایی «کشور نگران‌کننده» معرفی کرد.


#سرکوب_آزادی_باور #تبعیض_مذهبی #آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402