بازداشت دوباره مهشاد کشانی؛ نگرانی‌ها درباره وضعیت این زندانی سیاسی افزایش یافت

بنا بر گزارش‌های دریافتی، مهشاد کشانی، زندانی سیاسی ۲۲ ساله و از بازداشت‌شدگان اصفهان، صبح امروز دوشنبه ۱۲ مرداد، بار دیگر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

بر اساس این گزارش، حدود ساعت ۷ صبح، مأموران امنیتی با یورش به منزل خانواده مهشاد کشانی، او را بازداشت و با خود منتقل کردند. به گفته نزدیکان این زندانی سیاسی، مأموران هنگام بازداشت، هویت و نهاد محل خدمت خود را به خانواده اعلام نکرده و هیچ توضیحی درباره محل انتقال یا دلیل بازداشت او ارائه نداده‌اند.

مهشاد کشانی پیش‌تر پس از پایان محکومیت شش‌ماهه خود، به جای آزادی، به سلول انفرادی زندان دولت‌آباد اصفهان و سپس به بیمارستان اعصاب و روان مدرس منتقل شده بود. او پس از حدود ۱۰ روز بازگشت به زندان دولت‌آباد، با تودیع وثیقه و به دلیل تشکیل پرونده‌ای دیگر در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه آزاد شده بود. بازداشت امروز نیز ظاهراً در ارتباط با همان پرونده صورت گرفته است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، مهشاد کشانی در دوران بازداشت پیشین تحت فشارهای شدید روحی و روانی قرار داشت. منابع مطلع می‌گویند او در جریان بازجویی‌ها با رفتارهایی از جمله اجرای «اعدام مصنوعی» مواجه شده و شدت فشارها به حدی بوده که دست‌کم یک بار اقدام به خودزنی کرده است.

مهشاد کشانی از بازداشت‌شدگان اصفهان در تابستان ۱۴۰۲ است که پیش‌تر از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان به شش ماه حبس تعزیری محکوم شده بود؛ حکمی که در مرحله تجدیدنظر نیز عیناً تأیید شد.

با توجه به سابقه فشارهای اعمال‌شده بر این زندانی سیاسی، نگرانی‌ها درباره وضعیت جسمی و روانی او پس از بازداشت مجدد افزایش یافته است.

#مهشادـکشانی #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

سازمان ملل متحد: شکنجه و ناپدیدسازی بهائیان در ایران «نقض آشکار حقوق بین‌الملل» و محکوم است

سیزده گزارشگر ویژه و کارشناس حقوق بشر سازمان ملل متحد با انتشار بیانیه‌ای مشترک، بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی قهری، شکنجه و رفتارهای غیرانسان‌ساز علیه اعضای جامعه بهائی در ایران را به شدت محکوم کرده و نسبت به خطرات جدی متوجه سلامت جسمی و روانی بازداشت‌شدگان هشدار دادند.

بر اساس این بیانیه، از آغاز بحران اخیر در ایران، بازداشت شهروندان بهائی به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. کارشناسان حقوق بشر تأکید کردند که بهائیان در دوران بازداشت از هرگونه تماس با بیرون محروم بوده و این اقدامات، نقض آشکار حقوق بین‌الملل و حق آزادی دین یا عقیده محسوب می‌شود.

در حال حاضر دست‌کم ۵۷ شهروند بهائی در بازداشت یا زندان به‌سر می‌برند که برخی از آن‌ها زیر شکنجه و آزارهای شدید جسمی و روحی مجبور به اعترافات دروغین شده‌اند؛ اعترافاتی که بعداً از رسانه‌های حکومتی پخش شده است.

کارشناسان در بیانیه خود به‌طور مشخص از وضعیت نگران‌کننده پیوند نعیمی، برنا نعیمی (که متحمل آزارهای شدید از جمله اعدام‌های نمایشی شده‌اند)، پیام ولی، رؤیا ثابت، آرتین غضنفری و شکیلا قاسمی نام برده‌اند.

سازمان ملل یادآور شد که جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان عضو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، موظف به تضمین آزادی عقیده، ممنوعیت شکنجه و رعایت حقوق اقلیت‌هاست.

کارشناسان از مقام‌های ایران خواستند فوراً دسترسی بازداشت‌شدگان به وکیل و خدمات پزشکی را فراهم کرده و درباره تمامی گزارش‌های شکنجه و ناپدیدسازی تحقیقات مستقل انجام دهند.

#سازمان_ملل #بهاییان_ایران #داستان_ما_یکیست #آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

بیانیه جدید تاجزاده: به اعدام جوانان فورا پایان دهید


مصطفی سیدمصطفی تاجزاده، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با انتشار بیانیه‌ای نسبت به ادامه اعدام معترضان بازداشت‌شده در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ هشدار داد و خواستار توقف فوری اجرای احکام اعدام، برگزاری دادگاه‌های علنی، دسترسی متهمان به وکیل مستقل و تشکیل یک کمیته ملی و مستقل حقیقت‌یاب برای بررسی وقایع ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه شد.

 متن کامل بیانیه جدید مصطفی تاجزاده در محکومیت اعدام‌ معترضان دی‌ماه به شرح زیر است:

ملت ما در یکی از سرنوشت‌سازترین لحظات تاریخی خود قرار گرفته است. این حقیقت دارد که ایران در مصاف با قدرت‌مندترین دولت دنیا، به‌رغم ضربات سهمگین و صدمات کمرشکن وارده، تاب‌آوری ستایش‌انگیزی از خود نشان داده و آمریکا و اسرائیل را در تحقق اهداف اصلی خود ناکام گذاشته است، اما این‌هم حقیقت دارد که ایرانیان افزون بر مصائب بی‌شمار جنگ، از شدیدترین تحریم‌های اقتصادی بین‌المللی رنج می‌برند؛ گرانی، بیکاری، رکود و تورم طاقت‌فرسا ازیک‌سو و فساد، شکاف طبقاتی و سیاسی، تبعیض و بی‌عدالتی ازسوی‌دیگر بیداد می‌کند‌. با کمال تاسف اوضاع اقتصادی میهن و معیشت مردم روز‌به‌روز بدتر و نفس‌گیرتر می‌شود.

در چنین شرایطی که ایران و ایرانی بیش از هر زمان دیگری به عقلانیت، آرامش، همدلی، همبستگی، گفت‌وگو، صلح و آشتی ملی نیاز دارد، هر اقدامی که بر شدت خشم و استیصال شهروندان بیفزاید، ناامیدی را گسترش دهد و جامعه را دوقطبی‌تر کند، عملی به‌غایت نابخردانه محسوب می‌شود که راه بر ظهور تضادهایی آشتی‌ناپذیر می‌گشاید و زمینه را برای وقوع نزاع‌های خونین داخلی و لیبی‌کردن ایران مساعد می‌کند.

فاصله کوتاه شش ماهه جنگ ۱۲ روزه با اعتراضات سراسری در دی‌ماه ۱۴۰۴ به حاکمیت زنهار می‌دهد که از آن تجربه تلخ و اسف‌بار درس بگیرد؛ با اصلاحات اساسی و فوری به جلب اعتماد، رضایت و مشارکت آحاد شهروندان همت گمارد؛ و فکر اداره کشور با راهبرد «النصر بالرعب» یا «سیاست مشت آهنین» را از سر به‌در کند؛ به وادی لجاجت و انتقام‌جویی نیفتد و به اعدام جوانان معترض پایان دهد.

فرستادن شتاب‌زده و سریع‌تر از روال معمول جوانان عمدتا کم‌سن‌وسال به پای چوبه‌های دار، آن‌هم به حکم دادگاه‌هایی که روند رسیدگی حقوقی و قضایی در آنها با ایرادها و ابهام‌های جدی مواجه است و از شفافیت بی‌بهره‌اند، نسبتی با رحمت محمدی و عدالت علوی ندارد، شرط عقل و اخلاق نیز نیست؛ بازی با آتشی است که می‌تواند بار دیگر میهن را گرفتار شعله‌های خانمان‌سوز کند.

حاکمیت نباید از یاد ببرد که مردم همچنان داغدار خون‌های به‌ناحق‌ریخته‌شده در دی‌ماه گذشته‌اند. پس باید التیام‌بخشیدن به زخم‌ها را سرلوحه سیاست داخلی خود قرار دهد، نه اینکه با اعدام‌ها به زخم ملی نمک بپاشد و اشتباهات پیشین را در این شرایط واقعاً حساس تکرار کند و ناآگاهانه بذر فتنه و فاجعه بعدی را بکارد.

پیش از این گفته‌ام که چندوچون آنچه در ۱۸ و ۱۹ دی سال پیش گذشت، باید با تحقیقات همه‌جانبه یک کمیته مستقل و ملی حقیقت‌یاب روشن شود‌. تا آن زمان لازم است تک‌تک متهمان به وکیل مستقل، دادگاه علنی و حق دفاع واقعی دسترسی داشته باشند. صد البته خانواده‌های همه‌ی قربانیان، نه فقط وابستگان به حکومت و یا حامیان آن نیز از حق دادخواهی برخوردار گردند.

روشن است که مخالفت من با اعدام به‌معنای انکار جرم یا نادیده‌گرفتن رنج قربانیان نیست. اما معتقدم عدالت ترمیمی باید هم از حقوق متهمان دفاع کند، هم حقوق تمام قربانیان و خانواده‌های آنها را به‌رسمیت بشناسد و هم در صدور حکم و یا اجرای آن مصالح ملی را در نظر بگیرد.

اکنون می‌گویم که اعدام‌ها، صرف‌نظر از مغایرتشان با موازین حقوق بشر، دردی از ایران را دوا نمی‌کند و ترسی هم در دل‌ها نمی‌اندازد. حتی اگر بپذیریم که ممکن است هراس موقت ایجاد کند، اما تردید نیست که مشروعیت، رضایت و ثبات پایدار نمی‌سازد و چرخه تخاصم و انتقام را سرعت می‌بخشد و عمیق‌تر می‌کند.

به باور من اعدام‌ها شکاف حکومت و ملت را عمیق‌تر می‌کند، امکان گفت‌وگو و تغییرات مسالمت‌آمیز را کاهش می‌دهد و خطر ورود مجدد جامعه به چرخه خشونت متقابل را جدا افزایش می‌دهد. به همین دلیل و به حکم وظیفه انسانی و ملی با دادن هشدار در مورد ادامه این روند فاجعه‌بار، که حاصلی جز تزاید خشم و خشونت در جامعه نخواهد داشت، از تمام دلسوزان این سرزمین اهورایی، با هر گرایش سیاسی و اعتقادی، می‌خواهم به هر نحو قانونی و مدنی که صلاح و موثر می‌بینند، مخالفت خود را با این مجازات بی‌بازگشت صریحا اعلام کنند و برای توقف اعدام‌ها چاره‌ای بیندیشند.

سیدمصطفی تاجزاده
۱۲ مرداد ۱۴۰۵
 زندان اوین

#نه_به‌_اعدام #بیانیه #مصطفی_تاجزاده

@Tavaana_TavaanaTech

ادامه کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام در هفته ۱۳۲ در ۵۹ زندان کشور
فراخوان به همبستگی جمعی علیه اعدام

همان‌طور که در هفته‌های اخیر شاهد بودیم حکومت بحران‌زا و بحران‌زی حاکم بر جان و زندگی مردم، اعدام‌ها را گسترش داده ‌است. به طوری که از ابتدای مرداد ماه تاکنون ۳۵ تن را اعدام کرده که یکی از اعدام‌شدگان کودک و یک تن دیگر زن بوده‌است. ۲۸ تن از این افراد در فاصله بین ۶ مرداد تاکنون اعدام شده‌اند که ۳ تن از سربداران از معترضان قیام دی‌ماه بودند.
حکومت ولایت فقیه که ادامه حاکمیت خود را در گرو سرکوب و استثمار مردم به خصوص طبقات محروم و زحمت‌کشان قرار داده‌است به بهانه جنگ، زندگی و معیشت مردم را مورد هجمه سنگین قرار داده‌ است؛ با اقلیتی معلوم‌الحال خیابان‌ها را شبانه اشغال کرده و به ابتذال کشانده و یگان‌های زرهی و ایست‌های بازرسی را در معابر اصلی مستقر کرده و تلاشی برای توقف جنگ ندارد، زیرا از جنگ واهمه ندارد و تهدید بیگانه برایش به سان هشت‌سال جنگ با عراق نعمت تلقی می‌گردد. همه هراس باندهای مختلف حاکم علی‌رغم اختلافات زیاد از پا گرفتن قیام داخلی است. آن‌ها نیک می‌دانند به واسطه شهرهای موشکی می‌توانند در مقابل آمریکا و اسرائیل تا حد امکان زمان بخرند تا بقای خود را تضمین نمایند.
هیچ کشور و قدرت خارجی علی‌رغم جنگ‌افروزی حکومت ایران، حامل صلح، دموکراسی، برابری و حقوق بشر برای ایران و منطقه نیست. ما به عنوان مخالفان اعدام طبیعتاً با جنگ و مداخله خارجی نیز مخالفیم و بارها این را اعلام کرده‌ایم.
رفاه، برابری، آزادی، شادی و نفی هر شکل از استثمار و استبداد تنها به دست مردم و قدرت جمعی ممکن است. به خاطر همین مجتبی خامنه‌ای رهبر دیده نشده مستبد، به وصیت پدرش عمل می‌کند: خدای دهه شصت را فرا می‌خواند و جرثقیل‌های اعدام را به خیابان می‌آورد تا جان امیرحسین صفری و ابوالفضل سپاهی را در ملاءعام بگیرد و جوان ۱۹ ساله، آروین خیرخواهان که از شور زندگی مملو است را در شاهرود اعدام می‌کند و کشتار و قتل عام دی ماه را به این شکل ادامه دهد تا مانع هر شکلی از اعتراض برای تحول انقلابی و بنیادین باشد و نمایندگانش در نماز جمعه و صدا وسیما از ثمرات اعدام می‌گویند و جلادان را ستایش می‌کنند. حال هر وجدان بیداری به این می‌اندیشد که اگر این جوانان معترض مجرم و قاتل بودند و در انظار عمومی به دار کشیده می‌شوند، چرا دادگاهای آنها علنی برگزار نشده و مخفیانه شکنجه و محاکمه می‌شوند؟!


ادامه را در اینجا بخوانید

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام #نه_به_اعدام #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech

تشدید فشارها بر جامعه حقوقی؛
محکومیت و احضار بابک اسلامی فارسانی و رضا طیب‌نیا، وکلای دادگستری

موج سرکوب فعالان عرصه حقوقی در ایران با احکام و احضارهای جدید ادامه دارد. بابک اسلامی فارسانی، وکیل دادگستری و وکیل خانواده مهرشاد شهیدی (از جان‌باختگان اعتراضات ۱۴۰۱)، از سوی شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به ۹ ماه حبس محکوم شد. همزمان، رضا طیب‌نیا، دیگر وکیل دادگستری، با دریافت ابلاغیه‌ای برای دفاع از اتهام مشابه به شعبه ششم دادیاری دادسرای کهگیلویه احضار شد، بدون اینکه جزئیاتی درباره مصادیق اتهام او منتشر شود.

برخورد با وکلای دادگستری در جمهوری اسلامی به ابزاری سیستماتیک برای سلب امنیت شغلی و محدود کردن دسترسی شهروندان به دادرسی عادلانه تبدیل شده است.

حاکمیت با استفاده از نهادهای قضایی و امنیتی، وکلایی را که پرونده‌های سیاسی و مرتبط با اعتراضات را بر عهده می‌گیرند، با احضار و احکام سنگین هدف قرار می‌دهد.

این روند موجی از نگرانی شدید وکلای مستقل را برانگیخته است. مدافعان حقوق بشر هشدار می‌دهند که هدف از این فشارها، ایجاد ارعاب در میان حقوقدانان است تا عملاً آخرین سنگر دفاعی شهروندان در برابر تضییع حقوقشان از بین برود. تعقیب قضایی وکلا به دلیل دفاع از موکلین، نقض آشکار استانداردهای دادرسی منصفانه است.

#وکیل #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

علیه فراموشی

هرچند ویدیو بازنشر از سال‌های گذشته است، اما وضعیت برق و منابع انرژی هدر ایران برای مصرفکنندگان ایرانی و صاحبان واقعی این ثروت روز به روز بدتر و شرایط هر سال وخیم‌تر شده و هر روز شاهد اخباری از خاموشی صنایع و کسب و کار ایرانی به دلیل کمبود برق در تابستان و گاز در زمستان هستیم.
‌

🔷️مخاطب همراهی با ارسال این ویدئو برای ما نوشت:

«این ویدئو را ببینید! داخل یک مکان مذهبی در عراق، ده‌ها کولر گازی ۲۴ ساعته و بدون یک لحظه قطعی کار می‌کنند، در حالی که همین موقع در ایران، مخصوصاً خوزستان، مردم در گرمای ۵۰ درجه از شدت بی‌برقی و بی‌آبی نوزادشان را برای نجات از گرما داخل یخچال می‌گذارند تا زنده بماند. ما در کشور خودمان برق نداریم، اما حکومت برق را به عراق صادر می‌کند تا در اربعین و پروژه‌های ایدئولوژیکش بدرخشد. اگر از بی‌آبی و بی‌برقی نمیریم، این ایدئولوژی و اولویت‌گذاری مرگبارشان ما را خواهد کشت.
به آنها برق میبخشند، از ما جان میگیرند»

#بحران_آب #قطعی_برق #اربعین #حکومت_ایدئولوژیک گفتگو_توانا

@Dialogue1402

زادروز پهلوان بی‌بدیل آزادی؛ یاد و نام مسعود ذات‌پرور تا ابد جاودان

امروز، زادروز مردی است که تندیسِ شجاعت، مردانگی و آزادگی بود. مسعود ذات‌پرور، نیکوکار بی‌ریا، پناه دردمندان و پهلوان مردمی خطه گیلان، فراتر از سکوهای قهرمانی جهان، بر بلندای قلب‌های مردمش ایستاد.
او جان عزیزش را در راه آزادی فدا کرد و مظلومانه با گلوله‌های رژیم جمهوری اسلامی به خاک افتاد تا ننگ ابدی برای ضحاکان بماند و نام او به عنوان نماد غیرت و مقاومت، تا ابد در تاریخ این سرزمین جاودانه بماند.

یادش گرامی و راهش پررهرو باد.

#مسعود_ذات_پرور #نه_به_جمهوری_اسلامی

چرا حکومت دینی نمی‌تواند حکومتی اخلاقی باشد؟

🔹️اخلاق بر آزادی، انتخاب و وجدان فردی استوار است، اما حکومت دینی بر اجبار، تکلیف و اطاعت بنا می‌شود.
در چنین نظمی، فضیلت اخلاقی از درون انسان نمی‌جوشد، بلکه از فرمان قدرت صادر می‌شود. ایمان به تکلیف شرعی فروکاسته و وجدان به ترس بدل می‌گردد. وقتی حکومت خود را سخنگوی خدا می‌داند، نقد را گناه و نافرمانی را کفر می‌شمارد؛ و در این لحظه، اخلاق از معنا تهی می‌شود.

🔹️چرا از حکومت دینی مثل جمهوری اسلامی این اندازه ستیزه‌گری با مدارا بیرون می‌آید؟
و تجربه جمهوری اسلامی شما را به چه پاسخی برای این پرسش رسانده است؟

🔹️دین، هنگامی که در جایگاه قدرت می‌نشیند، از ساحت ایمان به قلمرو اجبار رانده می‌شود. تجربه جمهوری اسلامی نشان داد که حکومت دینی نه به گسترش معنویت، بلکه به تولید ترس، ریا و سرکوب می‌انجامد. محدودیت آزادی اندیشه، تبعیض علیه زنان، بی‌حقوقی دگراندیشان و بی‌خدایان، همه نشانه آن است که دینی که به قدرت تکیه کند، ناگزیر با مدارا بیگانه می‌شود. این تجربه ما را به یک پاسخ روشن می‌رساند: هرگاه ایمان ابزار حکومت شود، اخلاق قربانی می‌شود.

#حکومت_دینی #اخلاق #گفتگو_توانا

امیر محمد احمدی، زندانی سیاسی ۱۹ ساله: «صدای ما باشید؛ ما را فراموش نکنید»

امیر محمد احمدی، زندانی سیاسی ۱۹ ساله، در پیامی از داخل زندان تهران بزرگ از مردم خواست صدای زندانیان سیاسی باشند و زندانیان را فراموش نکنند.
او که متولد سال ۱۳۸۶ است، در این پیام می‌گوید از ۱۲ دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده و اکنون بیش از هفت ماه است که در زندان به سر می‌برد. به گفته او، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ایمان افشاری، وی را به پنج سال حبس، دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم کرده است.
آقای احمدی همچنین می‌گوید با وجود اعتراض به حکم صادرشده، پس از حدود شش ماه، دادگاه تجدیدنظر بدون رسیدگی مؤثر، حکم اولیه را تأیید کرده است.

او در پایان این پیام از مردم خواست صدای زندانیان سیاسی باشند و گفت:
«ما را فراموش نکنید. ما همیشه کنار مردم بوده‌ایم، هستیم و خواهیم بود؛ شما هم پشت ما باشید.»

#امیرمحمد_احمدی #بیانیه #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

فاجعه در سفره‌ها؛ رکوردشکنی بی‌سابقه تورم مواد غذایی با نرخ ۱۲۸ درصدی در تیر ۱۴۰۵

جدیدترین داده‌های مرکز آمار ایران پرده از یک واقعیت تلخ و تکان‌دهنده برمی‌دارد: معیشت مردم و حوزه خوراک در یکی از سخت‌ترین و بحرانی‌ترین حالت تاریخی خود قرار گرفته است.

بر اساس آمارهای رسمی، تورم نقطه‌به‌نقطه کل اقتصاد در تیرماه ۱۴۰۵ به رقم بی‌سابقه ۸۷.۹ درصد رسیده؛ اما فاجعه اصلی در بخش خوراکی‌ها رقم خورده است. قیمت مواد غذایی و آشامیدنی‌ها در مقایسه با مدت مشابه سال قبل جهشی ۱۲۸.۱ درصدی را ثبت کرده است. این اعداد یعنی سبد غذایی یک خانواده ایرانی طی تنها یک سال، بیش از ۲.۲ برابر گران‌تر شده و توان خرید خانوارها به شکل چشم‌گیری کاهش یافته است.

▪️ ثبت تورم بالای ۱۰۰ درصد در ۸ گروه اصلی خوراکی

گزارش‌ها حاکی از آن است که از میان ۱۰ گروه اصلی خوراکی، ۸ گروه تورمی فراتر از ۱۰۰ درصد را تجربه کرده‌اند و دو گروه باقی‌مانده نیز با نرخ‌هایی نزدیک به ۱۰۰ درصد، فرسنگ‌ها با ثبات قیمتی فاصله دارند. این یعنی گرانی به تمامی اقلام اساسی از جمله گوشت، لبنیات، برنج و سبزیجات سرایت کرده و هیچ پناهگاهی برای سبد مصرفی خانوار باقی نگمانده است.

▪️ ضربه مهلک به اقشار کم‌درآمد و کوچک‌تر شدن سفره‌ها

در اقتصاد ایران، سبد مصرفی خانوارها یکسان نیست؛ بخش عظیمی از درآمد دهک‌های پایین جامعه مستقیما صرف تامین حداقل‌های خوراکی می‌شود. وقتی تورم مواد غذایی با این فاصله زیاد از تورم عمومی جلو می‌زند، به این معناست که اقشار آسیب‌پذیر و کم‌درآمد شدید‌تر از همیشه زیر چرخ‌دنده‌های گرانی گرفتارند.

نتیجه این رکوردشکنی‌های مرگبار، کوچک‌تر شدن سفره خانوار، حذف اقلام مغذی و باکیفیت و سقوط شدید کیفیت زندگی است و نشان‌می‌دهد بحران معیشت از نقطه هشدار به سوی مرز سقوط حرکت می‌کند.

#تورم
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

بر اساس اطلاعات رسیده، میثم رحمتی، ۳۰ ساله، ساکن شهریار، کارمند شرکت مینو و اهل شهرستان تویسرکان، از جمله کشته شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ است. منابع آگاه می‌گویند خانواده او پس از کشته شدن میثم تحت فشار و تهدید نیروهای امنیتی قرار گرفتند و ناچار شدند او را به‌عنوان «بسیجی» به خاک بسپارند.

به گفته این منابع، میثم رحمتی شامگاه ۱۸ دی‌ماه برای شرکت در اعتراضات به خیابان رفت و از ناحیه پا هدف گلوله قرار گرفت و زخمی شد. با وجود این جراحت، او شب ۱۹ دی نیز بار دیگر در اعتراضات حضور یافت. نیروهای سرکوبگر او را تا نزدیکی منزلش در شهریار تعقیب کردند و در اطراف خانه کمین گرفتند. دقایقی بعد، زمانی که میثم وارد تراس منزل شد، مأموران از داخل کوچه با گلوله جنگی به سمت او شلیک کردند که گلوله به سرش اصابت کرد و او کشته شد.

پس از تیراندازی، نیروهای امنیتی وارد منزل شدند. خانواده و همسایگان هنگام انتقال پیکر میثم با مأموران درگیر شدند. همچنین خانواده قصد داشتند از طریق یکی از آشنایان، به دلیل شلیک به او در داخل منزل و تراس خانه شکایت کنند، اما به گفته منابع مطلع، با تهدیدهای نیروهای امنیتی روبه‌رو شدند و از پیگیری قضایی بازماندند.

این منابع همچنین می‌گویند مأموران امنیتی خانواده را تهدید کردند که در صورت مخالفت با روایت رسمی، برادر کوچک‌تر میثم را نیز بازداشت خواهند کرد. در پی این تهدیدها، پدر خانواده از ترس آسیب دیدن فرزند دیگرش، ناچار شد با دفن میثم به‌عنوان «بسیجی» موافقت کند. مراسم خاکسپاری او در فضایی شدیداً امنیتی و با حضور نیروهای حکومتی، در شهرستان قاسم‌آباد از توابع تویسرکان برگزار شد.

میثم رحمتی فرزند خانواده‌ای کارگر بود. او از دوران کودکی، به دلیل ناتوانی پدر در کار کردن، از زمانی که دانش‌آموز کلاس پنجم بود به کارگری روی آورد و به تأمین هزینه‌های زندگی خانواده کمک می‌کرد. او دو برادر و یک خواهر داشت و به گفته نزدیکانش، فردی مهربان، آرام و خوش‌قلب بود. پس از مهاجرت به شهریار برای کار، ازدواج کرد اما به دلیل مشکلات اقتصادی، زندگی مشترکش پس از چند سال به جدایی انجامید.

به گفته نزدیکان، میثم همواره از شرایط اقتصادی، گرانی و عملکرد حکومت انتقاد می‌کرد و بارها گفته بود: «جوانی‌مان را گرفتند و تباه کردند؛ از این همه کارگری و دوندگیِ بی‌نتیجه خسته شده‌ام.» همکارانش در شرکت مینو نیز از او به عنوان فردی محبوب، آرام و مورد احترام یاد می‌کنند.

مادر میثم همچنان در سوگ فرزندش بی‌تاب است و به گفته نزدیکان، بارها با گریه گفته است: «بچه‌ام را با سختی و کارگری بزرگ کردم. نان‌آور خانه و کمک‌حال ما بود.»

#میثم_رحمتی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

«اگر کشور اسلامی باشد، دیگر جمهوری نیست»

مصطفی رحیمی، حقوق‌دان، نویسنده و مترجم برجسته ایرانی، از نخستین روشنفکرانی بود که پیش از استقرار جمهوری اسلامی، با صراحت نسبت به پیامدهای حکومت دینی هشدار داد. او در ۲۵ دی‌ماه ۱۳۵۷، تنها دو هفته پیش از بازگشت روح‌الله خمینی به ایران، نامه‌ای سرگشاده با عنوان «چرا با جمهوری اسلامی مخالفم» منتشر کرد؛ نامه‌ای که امروز یکی از مهم‌ترین اسناد تاریخ روشنفکری معاصر ایران به شمار می‌رود.

در بخشی از این نامه می‌خوانیم:

«اگر کشور اسلامی باشد، دیگر جمهوری نیست، زیرا مقررات حکومت از پیش تعیین شده است و کسی را در آن قواعد و ضوابط حق چون و چرا نیست.»

رحیمی در این نامه تأکید می‌کند که حاکمیت باید از آنِ همه مردم باشد، نه یک ایدئولوژی یا یک گروه خاص. او همچنین هشدار می‌دهد که پیوندزدن جمهوریت با یک مکتب دینی، اصل دموکراسی را از درون تهی می‌کند و راه را برای حکومت روحانیان می‌گشاید.
بخوانیم:
https://tavaana.org/mostafa_rahimi/


@Tavaana_TavaanaTech

علی‌حسن بهامین، معلم و فعال صنفی فرهنگیان در یاسوج، با حکم هیئت بدوی رسیدگی به تخلفات اداری کارکنان آموزش‌وپرورش استان کهگیلویه و بویراحمد، به بازنشستگی اجباری همراه با تقلیل دو گروه محکوم شد.

بر اساس این حکم، حضور در تجمعات صنفی فرهنگیان در یاسوج و شیراز، حضور در تجمع مقابل استانداری کهگیلویه و بویراحمد، فعالیت در فضای مجازی، بازنشر بیانیه‌های فعالان صنفی، عضویت و فعالیت در کانون صنفی فرهنگیان، دعوت از همکاران برای حضور در تجمعات صنفی، حمایت از مطالبات فرهنگیان و انتشار مطالب مرتبط با فعالیت‌های صنفی، از جمله دلایل صدور این حکم عنوان شده است.

علی‌حسن بهامین پیش‌تر در ۱۵ دی‌ماه ۱۴۰۴، هنگام سخنرانی در تجمع اعتراضی مقابل استانداری یاسوج، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود. تصاویر منتشر شده نشان می‌داد که این معلم با ضرب‌وجرح و با خشونت بازداشت شده است. این تجمع در حمایت از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری برگزار شده بود.
حکومتی که از مطالبه‌گری مسالمت‌آمیز معلمان هراس دارد، در عمل به دشمنی با آگاهی، آموزش و جامعه‌ای آزاد برخاسته است.

@Tavaana_TavaanaTech

درگذشت قمرالملوک وزیری

قمر نخستین کنسرتش را در سال ۱۳۰۳ در گراندهتل تهران، هجده سال پس از فرمان مشروطه با جسارتی باورنکردنی برگزار کرد. آن هم در روزگاری که خواندن برای مردان امری نکوهیده بود و زنان فقط «مطرب» و مجلس گرمکن بودند. تنها صدای او نبود که خیل جمعیت را به سالن آورده بود. قمر بدون حجاب در این کنسرت حاضر شد و حتی نظمیه روز بعد از او تعهد گرفت که بدون حجاب دیگر کنسرت برگزار نکند.
قمر عواید زیادی از کنسرت‌ها و کارهایش به دست می‌آورد. ولی هر چه کسب می‌کرد به فقرا و نیازمندان می‌بخشید. مردم دوستی، سخاوت و انسانیتش نقل محافل بود. عواید کنسرتی در خراسان را به آرامگاه فردوسی بخشید.

کنسرتی در ۱۳۰۸ به نفع شیر و خوشید سرخ برگزار کرد و باز هم عواید آن را به یتیمان بخشید. او حتی برای تقدیر از «شکرالله قهرمانی» نوازنده قدیمی که از کار افتاده بود، کنسرت داد.

آوازخوانی قمرالملوک وزیری معیار موسیقی ایرانی شد.
ماه بانوی آواز ایران در ۱۴ مرداد سال ۱۳۳۸ چشم از جهان فروبست و در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.
بخوانید
https://tavaana.org/ghamar_vaziri/

@Tavaana_TavaanaTech

فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، با ابراز نگرانی شدید از افزایش اعدام‌ها در ایران، از جمهوری اسلامی خواست اجرای تمامی احکام اعدام را فورا متوقف کرده و در مسیر لغو کامل مجازات اعدام گام بردارد.

او در بیانیه‌ای که امروز ۱۴ مرداد، ۵ آگوست، منتشر شد، اعلام کرد از ۱۹ مارس ۲۰۲۶ تاکنون دست‌کم ۵۶ نفر با اتهام‌های مرتبط با امنیت ملی اعدام شده‌اند؛ ۲۷ نفر از آنان در پرونده‌هایی مرتبط با اعتراضات بوده‌اند. همچنین بیش از ۱۰۰ نفر دیگر نیز با اتهام‌های مشابه در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارند.

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل همچنین نسبت به افزایش چشمگیر اعدام‌ها در پرونده‌های مرتبط با مواد مخدر هشدار داد. بر اساس آمار منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری، شمار این اعدام‌ها در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال پیش از آن افزایش قابل‌توجهی داشته و از آغاز سال ۲۰۲۶ نیز دست‌کم ۱۳۶ نفر با این اتهام اعدام شده‌اند.

فولکر تورک تأکید کرد که جمهوری اسلامی از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای ایجاد رعب و وحشت در جامعه و خاموش کردن صداهای معترض استفاده می‌کند.
@Tavaana_TavaanaTech

جغرافیا، تصادف و باور
چرا ایمان ما تا حد زیادی به خاک زادگاه‌مان بند است؟

ریچارد داوکینز در گفت‌وگویی معروف با طرح یک پرسش بنیادین یادآور می‌شود که بسیاری از ما اگر در جغرافیایی دیگر متولد می‌شدیم، نظامی کاملا متفاوت از باورهای دینی یا عقیدتی را برمی‌گزیدیم. این گزاره ساده اما عمیق، پرده از حقیقتی پنهان برمی‌دارد: «عامل تصادف جغرافیایی و خانوادگی» نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری هویت عقیدتی انسان‌ها دارد.

▪️نقش تصادف در هندسه باورها
انسان‌ها در بستری چند وجهی چشم به جهان می‌گشایند که از پیش توسط نسل‌های پیشین طراحی شده است. زبان، فرهنگ، آداب‌ورسوم و از همه مهم‌تر «دین و مذهب»، میراثی تحمیلی در نخستین سال‌های زندگی است.
اگر کودکی در خانواده‌ای سنتی در شبه‌قاره هند متولد شود، احتمال هندو یا مسلمان شدنش بسیار بالاست.
همان کودک اگر در قلب اروپا یا آمریکا متولد شود، احتمالا آیین مسیحیت را به‌عنوان حقیقت مطلق خواهد پذیرفت.
این واقعیت نشان می‌دهد که بخش بزرگی از تعصبات مذهبی یا عقیدتی، محصول انتخاب آگاهانه و آزادانه نیست، بلکه نتیجه تصادف محض مکان تولد و محیط پیرامون است.

▪️فروتنی معرفت‌شناختی؛ راهی به سوی مدارا
اعتراف به این واقعیت تصادفی بودن، ما را به سوی مفهوم حیاتی «فروتنی در ایمان» رهنمون می‌شود. هنگامی که بپذیریم دینداری یا حتی خداناباوری ما تا حد زیادی تحت تاثیر جغرافیا و خانواده شکل گرفته است، نگاه ما به دیگران تغییر می‌کند و دیگر به راحتی مخالفان فکری خود را گمراه یا مستحق سرزنش نمی‌دانیم، زیرا درک می‌کنیم که اگر جای آن‌ها بودیم، احتمالا همان باور را داشتیم.
همچنین درک مداراجویانه از ایمان زمانی شکل می‌گیرد که بدانیم سیستم‌های اعتقادی ریشه در تاریخ و جغرافیا دارند، نه لزوما در اثبات‌های علمی و قطعی.

پذیرش عامل تصادف در باورمندی به ما می‌آموزد که به جای پافشاری کورکورانه بر حق مطلق بودن خود، به انسان‌های دیگر با تمام تفاوت‌های عقیدتی‌شان احترام بگذاریم و فضایی برای گفت‌وگو و مدارا فراهم کنیم.

شما چه تجربه و دیدگاهی در این مورد دارید ؟

#باور #ایمان #دین_موروثی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402