✨ @AdabSar ✨

✨ زبان پارسی مانند بسیاری از زبان‌های جهان کالبدینه نیست؛ بدینسان که پیمانه‌ها و ریخت‌های از پیش نهاده برای واژه‌سازی در این زبان نمی‌بینیم. زبان پارسی بسیار نرمش‌پذیر است؛ به موم می‌ماند. هرچه مایه و توان و دانش شما در زبان پارسی بیشتر باشد، این زبان را آسان‌تر و مایه‌ورتر می‌توانید به کار بگیرید.

#میرجلال_الدین_کزازی
بریده‌ای از یادداشت "اندر چرایی سره‌گویی و سره‌نویسی"

✨ @AdabSar ✨

🔷💠🔹🔹
@AdabSar
🔅پیام شما


🔸«در زیست‌شناسی، اندازه‌گیری دمای اندام‌های جانداران و گیاهان با دماسنج‌های ویژه، بخشی از فرآیند بررسی بالینی است.»

چند واژه فرهنگستانی در گزاره بالا هست؟
زیست‌شناسی/ اندازه‌گیری/ دما/ اندام/ جاندار/ گیاه/ دماسنج/ فرآیند/ بررسی/ بالینی
آری، ده واژه‌ی فرهنگستانی بودند.

آیا می‌دانید بی واژه‌های برگزیده‌ی فرهنگستان، گزاره‌ی پیشین را چگونه باید می‌گفتیم؟
«در علم‌الحیاة ذرع حرارت اعضاء حیوانات و نباتات با میزان‌الحراره‌های خاص، بخشی از پروسه امعان کلینیکی است.»

آیا می‌دانید واژه‌های فرهنگستانی بکاربرده‌شده در گزاره پیشین، در آغاز از سوی مردم به ریشخند گرفته می‌شدند؟ ولی امروز بخش زیبایی از زبان پارسی‌اند.

شاید خود شما در آغاز به واژه «یارانه» خندیدید، ولی امروز...!


فرستنده #بامداد_خوش
@AdabSar
🔷💠🔹🔹

🔷💠🔹🔹
@AdabSar
🌸🌺🌸
«سخن‌های باینده گویم کنون
که دل را به شادی بُوَد رهنمون

همیشه خردمند و امیدوار
نبیند جز از شادی روزگار

نیندیشد از کارِ بد یک زمان
رهِ راست گیرد، نگیرد کمان

دگر هرکه خشنود باشد به گنج
نیازد نیارد تنش را به رنج

کسی کو به گنج و درم ننگرد
همه روزِ او برخوشی بگذرد»
#فردوسی
🌺🌸🌺
با آرزوی هفته‌ای سراسر خوشی


فرستنده #جعفر_جعفرزاده
#چکامه_پارسی
@AdabSar
💠🔷🔹🔹

🌬💇🏻‍♀ @AdabSar

یکی ناخدای خسته دل
با کَرجیِ کهنه‌اش
بر بال ابرها
راه می‌پوید،

سال‌هاست که نشانی، میانِ دریاها
از اروسِ سرزمینِ شب
ماه بانوی ناز
در آنجا که ارغوانِ سپهر و نیلگونِ دریا
پیوند می‌خورند
باز می‌جوید،

با فرو نشستنِ هورشید، هفت دشت و هفت آسمان،
هفت دریا و هفت خوان،
چواکِ پیکرِ شب می‌شوند

آستاره‌ها برمی‌خیزند
و ماه بانو
باز می‌آید،

ماه بانوی ناز
کاروانِ زمین را
اَنباز می‌آید،

اینجا...
در سرزمین ستایش

ماه بانوی آهیردارِ شارینش

بر ستاوندی ایستا

با گردآفرید هم‌زایه

با روشنی هم‌پایه

با درفشی سپید

چون پرتوِ مهر

بر فرازِ دیدگانِ باز می‌آید

رخسِ گیسوانِ ماه بانو در باد

ناز می‌آید...

✍🏻✍🏻 پی‌نوشت:
کرجی = قایق
چواک = طعمه
اروس = عروس اربیک شده‌ی این واژه است
انباز = همدم، همراه
هورشید = خورشید
آهیردار = مشعل دار
شارینش = تمدن
ستاوند = سکو
هم زایه = هم ژن، هم نژاد
رخس = به گمان سراینده، رقص اربیک شده‌ی این واژه است. گفته شده که رخس برآمده از پیچ‌و‌تاب گیاه سرخس در برابر وزش بادهای آرام است.

#پوریاعزیزیان #چکامه_پارسی
#اسپندگان #سپندارمذگان

🌬💇🏻‍♀ @AdabSar

🌍🌱 @AdabSar

🌍🌱 آشنایی با جشن‌های ایرانی
🌍🌱 سپندارمزدگان/سپندارمذگان

🌍🌱 سپندارمذگان یا اسپندگان یکی از بزگ‎ترین و افسانه‎وارترین جشن‎های ایرانی، در ستایش سپندارمذ، ایزدبانوی زمین، از مهین ایزدان(پس از پیدایش کیش زرتشتی، از مهین فرشتگان)، نگهبان زمین، جانوران، سرسبزی و باروری، همچنین نماد مادری، مهربانی، فروتنی و بردباری بود.
سپندارمذ در ایران برنام(لقب) زمین و نماد اشغ(عشق) بود. زیرا با فروتنی و گذشت به همه مهر می‌ورزید، زشت و زیبا را به یک چشم می‌نگریست و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود می‌پذیرفت.
این ایزدبانو به جانوران چراگاه می‌بخشید، از زاده شدن فرزندان نیک شادمان می‌شد و از راه رفتن زنان و مردان بداندیش و دزد آزرده می‌گشت ولی مادرانه تاب می‌آورد و در برابر بارها شکیبا بود. اسپندارمذگان در ایران باستان، روز بزرگداشت زن و زمین بود. زیرا که زنان و زمین هر دو در ویژگی‎های زایندگی، پدیدآوردن زندگی، باروری و رویش، هنباز(مشترک) بودند. این ویژگی از نام آن‎ها و ریشه‎ی یکسان زن و زمین نیز هویداست.

🌍🌱 نه تنها روز اسپندارمذگان، که سراسر اسپندماه ویژه‎ی این ایزدبانو و زنان خردمند و درستکار بود و نه تنها سراسر اسپندماه، که روز پنجم هر ماه، اسپندروز نام داشت و نماد ایزدبانوی سپندارمذ، رویش و باروری زن و زمین بود. ایرانیان او را سرچشمه‎ی مهر، بردباری و شکیبایی اهورامزدا می‌دانستند. ایزدبانوی سپندارمزد، مانند زمین شکیبا، فروتن و بارور بود و آرامش و سازش با پیرامون از ویژگی‌هایش. از این رو بانوان را از تبار خجسته‎ی او دانسته‌اند.
باید دانست در ایران باستان این روز، روز زن به برداشت امروزی نبود. روز گرامیداشت زمین بارور شونده و زنان، این همتایان زمین بود.

🌍🌱 در باورهای کهن، سپندارمذ، گام چهارم از شش گام آدمی به سوی خوشبختی بود. سپندارمذ، نماد مهر و فروتنی، بهره‌گیری درست و اندیشمندانه از نیرو و توان بود. زیرا اندیشه‌ی نیک، راهنمای آدمی به سوی مهربانی و فروتنی است. تا جایی که رفتار آدمی مایه‌ی آسودگی خود و دیگران و مهرورزی به جهان می‌شود.

🌍🌱 اسپندارمذ از ریشه سپنته‎آرمییتی در اوستایی است. بخش نخست سپنت یا سپند به چمار(معنی) پاک و ورجاوند(مقدس) و بخش دوم به چم فروتنی و در اوستا به چم زمین است. در پهلوی آن را به خرد والا برگرداندند. نام‌گذاری واپسین ماه سال به این نام که نماینده‌ی باروری است، برای سر زدن نخستین جوانه‌ها از خاک و زایش زمین پس از زمستانی سخت است.

🌍🌱 در این جشن که یکی از جشن‏های بهاری نیز به شمار می‎رفت، مردان پارسی برای نکوداشت و شادی بانوان خانواده‎ی خویش می‌کوشیدند و به آن‎ها گل و چیزهای دیگر پیشکش می‎کردند. گفته می‌شود ایرانیان نخستین مردمانی بودند که به نشانه‌ی مهرورزی و دوستی به یکدیگر گل پیشکش می‌کردند. این روز، روز پیوند مهرآمیز دلدادگان و همسران بود. سپندارمذگان روز فرمانروایی بانوان و فرمانبرداری مردان بود. آرزوهای بانوان در این روز به دیده‎ی مردان گذاشته می‌شد و این نشانه‎ی ادب مردان ایرانی بود. این روز، روز آزادی زنان بود. آن‎ها از کار در خانه و بیرون خانه دست می‌کشیدند، جامه‎ی نو و زیبا می‎پوشیدند، بالای خانه می‌نشستند، گل در دست می‎گرفتند و یا در کنار دیگر زنان به شادی می‎پرداختند. زنان در این روز فرمانروایان شهر بودند. نیایش در آتشکده‎ها از آیین‎های پایانی این روز بود.
به نوشته‌ی بیرونی، مردم کژدم بر سر در خانه‌ها می‌آویختند تا گزند نیابند. معین نوشته است که در این روز از آغاز دمیدن روشنایی تا بر آمدن آفتاب چشم‎پناهی بر برگ‌های چهارگوش می‌نوشتند و بر سه دیوار خانه می‌چسباندند.

🌍🌱 بیرونی، این روز را جشن مردگیران نامیده بود. "جلال خالقی مطلق" آن را دگردیسی از مژده‎گیران یا همان پیشکش مردان به زنان می‌داند که به مژدگیران، مزدگیران و مردگیران دگرگون شد. او همچنین نوشته است از این‎رو که دختران دم بخت را به همسرگزینی برمی‏انگیختند، اين جشن را "مردگيران" می‌ناميدند.
در این روز دختران شوهرنکرده نیز شادی می‎کردند و دیگران می‎کوشیدند انگیزه‎ پیوند زناشویی در آن‎ها پدید آورند. ولی پس از پیدایش دین، جایگاه دختران در این جشن کمرنگ و جایگاه زنان همسردار و شوهردوست پررنگ شد.
به گفته‎ی بیرونی بسیاری از این آیین‏ها در زمان باستان نبودند و با گذر زمان به سپندگان افزوده شدند.

🌍🌱 گردآوری و نگارش #پریسا_امام_وردی
_______
🌍🌱 برگرفته از:
۱- سپندارمذگان #ابراهیم_پورداود
۲- مردگیران، جشن بهاری زنان #جلال_خالقی_مطلق
۳- گرامیداشت اسپندارمذگان، روز زن در فرهنگ ایرانی #جلیل_دوستخواه
۴- آثارالباقیه #ابوریحان_بیرونی
۵- جشن اسفندگان، روز گرامیداشت زمین بارور و بانوان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۶- گل پلنگ‌مشک، نماد جشن اسپندگان #شاهین_سپنتا
_______
#اسپندگان #سپندارمذگان #فرهنگ_ایران

🌍🌱 @AdabSar

🌸🌱 @AdabSar

🌱 آشنایی با جشن‌های ایرانی
🌱 خواندنی‎های سپندارمذگان

🌱🌸 جشن کهن سپندارمذگان، همچون دیگر آیین‌های کهن در سراسر جهان، با آیین‌ها، باورها و افسانه‌های خواندنی و زیبا درآمیخته است و خواندن آن ما را با آیین کهن آشناتر می‌کند.

🌱🌸 تنها دشمن «سپندارمزدآرمئیتی»، دیو ناخشنودی و خیره‌سری «ترومییتی»‌ بود و همیستار(رقیب) او به شمار می‌رفت. هر آنکه در این روز مایه‌ی ناخشنودی سپندارمزد و زنان که نماد باشندگی(وجود) او بودند، می‌شد، یار هم‌باور ترومیییتی به شمار می‌آمد.

🌱🌸 در گات‌های زرتشت هژده بار از آرمییتی یاد شده است:
«زرتشت» از آرمییتی، آرامش‌بخشی به کشتزارها و چراگاه‌ها و جانوران را خواست و آرزو کرد این فرمانروای نیک، نیکان را به فرمانروایی برساند و دخترش «پوروچیستا» را در گزینش شوهر شایسته یاری دهد.

🌱🌸 در افسانه‎ی «آرش شیواتیر» و به گفته‎ی «ابوریحان بیرونی»، آرش برای بازپس‎گیری سرزمین‎های ایران از تازش تورانیان، جان و زندگانی‎اش را در تیری که به رهنمونی اسپندارمذ ساخته بود، گذاشت و به سوی مرز توران پرتاب کرد.
برابر شاهنامه، آرمییتی به «منوچهرشاه» فرمان داد تا برای «آرش کمانگیر»، تیر و کمان بسازد تا در هنگامه‌ی نیاز از سرزمین پاک ایران و مرزهای آن پاسبانی کند.

🌱🌸 از آنجا که در باورهای کهن، زمین را نیز مانند زنان، بارور، زاینده و پرورنده می‌دانستند و همه باشندگان(موجودات) بر پهنه او و در پناه و آغوش او پروریده‌اند، او را نیز «ماده» دانستند و از همین خاستگاه است که واژگانی چون «مام میهن» و «سرزمین مادری» پدید آمد و فراگیر شد.

🌱🌸 سپندارمذگان نزدیک بهار، موسم رویش، سرسبزی و باروری و هنگام کشت‎وکار کشاورزان است و برای همین آن را «جشن برزگران» نیز می‏نامیدند. زیرا برزگران همیاران سپندارمذ در سبزاندن و باروری زمین هستند و در این زمان آماده‎ی کشت و کار می‌شوند. در گات‎ها، بارها نام برزگران، وَرِزیئَنت، با آرمئیتی یا زمین در کنار یکدیگر آمده‌اند.

🌱🌸 در نمادهای ایرانی که در اوستا بازنمایی شده است، پیوند زن و مرد، به پیوند زمین و آسمان همانند است. زن بارور و شکیباست و مرد همچون آسمان باران می‌بارد و آفتاب می‌تاباند تا زن/زمین فرزند بپرورد و او به زندگی فرا بخواند.

🌱🌸 بر پایه‌ی افسانه‌ها، فرشته‌ی اسپندارمذ یاری‌رسان نویسندگان و اندیشمندان بود.

🌱🌸 به نوشته‌ی پلوتارک، اردشیر دوم هخامنشی، تندرستی همسرش آتوسا را از سپندارمذ خواستار شد.

🌱🌸 جشن سپندارمذگان هنوز نزد پارسیان هند پایاست. در این روز به روی پاره كاغذ، سخنانی چند از اوستا و پهلوی می‎نویسند و به در خانه‌های خود می‎آویزند تا خانه‌شان از آسیب گزندگان و جانوران بر كنار ماند. کشاورزان همین افسون‌ را برای دور داشتن كشتزاران از گزندها به كار می‎بردند.

🌱🌸 از آن سو که زن زاینده است، در هنگامه‌هایی از ایران باستان زن را زندگی‌بخش و فرزند را دنباله‌ی مادر می‌دانستند که پیوند با مادرشاهی و زن‌سالاری ندارد. سنگ‌نبشته‌های ایذه نیز گواه آن است. مردمان برای شناساندن خود، نام مادر را بجای نام پدر می‌گفتند و می‌نوشتند.

🌱🌸 جشن سپندارمذگان نیز همچون دیگر جشن‏های ماهانه، نمادی از میان گل‏ها داشت. مهرداد بهار در برگردان «بندهش ایرانی»، رقیه بهزادی در برگردان «بندهش هندی» و سعید عریان در برگردان پهلوی «خسرو قبادان و ریدکی» گل ویژه سپندارمذ را «پلنگ‌مشک» دانسته‌اند که گلی خوشبو است. جلیل دوستخواه، سهراب خدابخشی و جهانگیر اوشیدری برپایه‎ی گمانزدی ناپایدار در «برهان قاطع»، گل ویژه‎ی سپنتاآرمئیتی را «بیدمشک» نام برده‌اند. فرتور(عکس) پیوست، گل «پلنگ‌مشک» نماد جشن اسپندگان است.

🌱🌸 گردآوری و نگارش #پریسا_امام_وردی
goo.gl/52sg3A
________________
🌱🌸 برگرفته از:
۱- سپندارمذگان #ابراهیم_پورداود
۲- مردگیران، جشن بهاری زنان #جلال_خالقی_مطلق
۳- گرامیداشت اسپندارمذگان، روز زن در فرهنگ ایرانی #جلیل_دوستخواه
۴- آثارالباقیه #ابوریحان_بیرونی
۵- جشن اسفندگان، روز گرامیداشت زمین بارور و بانوان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۶- گل پلنگ‌مشک، نماد جشن اسپندگان #شاهین_سپنتا
________________
#فرهنگ_ایران #سپندارمذگان #اسپندگان

🌸🌱 @AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔻معمار = مِهراز، رازی‌گر، آبادگر، والادگر، سازنده، بنیادگر
🔻معماری = مِهرازی، رازی‌گری، بنیادگری، والادگری، آبادگری، ساختمان
🔻مهندس معمار = مِهراز، کارشناس مِهراز

✍نمونه:
🔺روز معمار بر معماران عزیز مبارک باد =
روز مهراز بر مهرازان گرامی همایون باد

🔺تمام افراد حاضر، معماری بنا را تحسین کردند =
همگی رازی‌گری ساختمان را ستودند

🔺طاق کسری، اثر تاریخی معماران ایرانی است =
تاک کسرا، کار باستانی سازندگان ایرانی است
ایوان خسرو، آفریده‌ی باستانی والادگران ایرانی است

🔺آن کس که بعید شد ز معمار
کی گردد کارهاش معمور(مولانا) =
آن کس که بدور شد ز مِهراز
کی گردد کارهاش آباد

#مجید_دری
#پارسی_پاک
#معمار
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔻مهندس = (پارسی تازی‌شده)، کارشناس، هَنداچگر، هَندازگر، هَنداسگر، هندسه‌دان، شماردار، اندازوَر، اندازگر
🔻مهندس مشاور = کارشناس رایزن، هَنداسُبار(سُبار=مشاور، رایزن)
🔻مهندسی = کارشناسی، هندازگری
مهندسین = کارشناسان، هَنداچگران، هَندازگران، هَنداسگران
🔻مهندس معمار = مِهراز، کارشناس مِهراز

✍نمونه:
🔺در رشته‌ی مهندسی برق قبول شد =
در رشته‌ی کارشناسی کـَهرُبا پذیرفته شد

🔺تاییدیه مهندسین ناظر پروژه را احتیاج داشت =
پذیرش‌نامه‌ی هَندازگران دیدبان برنامه را نیاز داشت
رَواداری کارشناسان دیده‌بان کلان‌برنامه را نیاز داشت

🔺گهر دادش و چیز چندین ز گنج 
که ماند از شمارش مهندس به رنج(اسدی) =
گهر دادش و چیز چندین ز گنج 
که ماند از شمارش شماردار به رنج


🚩 "مهندس"(مُهَندز=اندازه‌گیرنده) واژه‌ای تازی است که از واژه‌ی پارسی "اندازه" گرفته شده است.

#مجید_دری
#پارسی_پاک
#مهندس
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

@AdabSar

واژه از من، چشم از تو، شعر زیبا می‌شود
شور از من، ناز از تو، شهر غوغا می‌شود

خستگی‌هایت به دوشِ من، سرت دور از بلا
این‌چنین خوشبختی‌ام معنای حالا می‌شود

در کمرگاه هراس‌انگیزِ توفان و تگرگ
رنج از من، نور از تو، باز فردا می‌شود

عشق را قانونِ تلخی‌ها روایت کرده‌اند
با تو گویا عشق را حل معما می‌شود

من نمی‌خواهم که دستی باشم اندر پشت تو
پشت‌درپشت توام، اینگونه بالا می‌شود

خانه‌ات امن و دمت گرم و اجاقت گرمتر
واژه از من، چشم از تو، شعر غوغا می‌شود

#شعر_ایران
@AdabSar

💫

گم کرده‌ام دلی که برای تو می‌تپید

شاید که پیش توست، ولی دم نمی‌زنی!

#احمد_خسروشاهی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

💫

ساقیا صبح ‌است، می ‌از شیشه ‌در پیمانه کن
حشر خواب‌آلودگان از نعره‌ی مستانه کن

مجلس ‌از دود چراغ کشته ماتم‌خانه‌‌ای‌ست
این مصیبت‌خانه را از باده عشرت‌خانه کن

#صائب_تبریزی
@AdabSar

🌍💫 @AdabSar

🌍 آشنایی با جشن‎های ایرانی
💫 سپندارمذگان در ۲۹ بهمن یا پنجم اسپند؟

🌍💫 همواره به هنگام جشن‌های میهنی، دیدگاه‏‌های ناهمسانی در باره‎ی زمان درست آن‎ها پیش می‌آید. استادان ایران‎شناس بر این دیدگاه استوارند که زمان جشن‌ها باید با گاهشماری امروز پاس داشته شود و بکارگیری گاهشماری یزدگردی درست نیست. ابراهیم پورداود، جلیل دوستخواه، جلال خالقی‎مطلق، تورج پارسی و... بر برگزاری سپندارمذگان در روز پنجم اسپند پافشاری دارند و برگزاری زودهنگام جشن‏‌های ماهانه با پسوند "گان" را نادرست می‏‌دانند. زیرا این جشن‎ها دارای پشتوانه‌ی ستاره‌شناسی هستند و از سویی انگیزه‌ی بنیادین پیدایش و برگزاری آن‎ها فراموش می‌شود. فریدون جنیدی نیز پنجم اسپند را برابر با جشن سپندارمذگان می‎داند ولی پیشنهاد کرده است که برای یکپارچگی دیدگاه‎ها می‏توان از ۲۹بهمن تا پنجم اسپند هفته‎ای شاد برای سپندارمذگان داشت.
ما هم اکنون، جشن‎های نوروز، فروردینگان، یلدا و سده را در زمان درست آن برگزار می‎کنیم، پس چرا جشن‎های یازده‌گانه‌ی اردیبهشتگان تا اسپندگان، دچار این آشفته‎کاری و سامان‎شکنی است؟

🌍💫 چرا پنجم اسپند؟
جشن سده چهل‌روز پس از شب یلدا یا چله و سَدروز پس از آغاز آبان است. همچنین جشن سده، ۲۵روز پیش از جشن اسپندگان است. از سویی می‎دانیم یکی از انگیزه‎های برگزاری جشن‏ها، بخش‎بندی روزها و ماه‎ها بود و بازه‌ی میان آن‎ها، پیرو زنجیره‎ای سامانمند بود.
این اندازه‌ها در نوشته‌ها و ریشه‌نامه‌های کهن ایرانی، تنها با گاه‌شماری خورشیدی با ماه‌های ۳۱روزه که بزرگترین دستاورد دانش گاه‌شماری در جهان است، همسانی دارد. ولی در چند سال گذشته در ایران گاهشماری نوساخته‎ای با نام سالنمای دینی زرتشتیان چاپ شده که پیرو گاهشماری یزدگردی است. در این گاهشماری ماه‎ها ۳۰روز هستند و پنج روز پایان سال پنجه دزدیده نام دارد. این سالنامه با بازه‎های سامانمند جشن‎ها و آیین‎ها هماهنگی ندارد. بر پایه‎ی این سالنامه، بازه سَدروزه‌ی یکم آبان تا جشن سده ۱۰۶روز، بازه چهل‌روزه‌ی شب چله یا یلدا تا جشن سده ۴۶روز و بازه‌ی ۲۵روزه‎ی جشن سده تا اسپندگان به نوزده‌روز می‌رسد که این اندازه‎ها با بن‎مایه‏‌ها و دیروک‌نامه‌های ایرانی هماهنگی ندارد.

🌍💫 آنچه گفته شد، تنها نمونه‌ای از آشفتگی‌هایی است که سالنامه‎ی گفته شده در سامانه‌ی آیین‏‌ها و جشن‏‌های ایرانی پدید می‏‌آورد و سامان گاهشماری خیامی را دگرگون می‎کند. همچنین ناهماهنگی‎هایی در سالنامه‌ی کهن یزدگردی زرتشتی که در میان بسیاری از زرتشتیان ایران، هند و جهان رواگ‎دار(رایج) است، پدید می‎آورد. پیشینه‌‎ی چنددهه‎ای و کوتاه این سالنامه، دستکاری در گاهشماری امروزی و زرتشتی، نبود سامانه‎ای برای سال‎های بهیزک(کبیسه)، سرآغاز ساختگی و ناسازواری‏‌های دیگر آن به اینجا انجامید که ایران‌شناسان و شماری از زرتشتیان، آن را نادرست شمارند.

🌍💫 کورش نیکنام که از موبدان زرتشتی است، برای ویرایش و بهسازی سالنامه و برای هماهنگی بیشتر آن با گاهشماری خیامی، پیشنهادهایی داده است که می‎توانید در این پیوند بخوانید:
iranboom.ir/jashnha/67-jostar/10895-baznegari-gah-shomari.html

همچنین برای آگاهی تیزنگرانه‎تر با ناهمسانی برگزاری جشن‏‌ها، به این پیوند بنگرید:
iranboom.ir/jashnha/67-jostar/10898-taghvim-pishin.html
____________
#اسپندگان #سپندارمذگان #فرهنگ_ایران

🌍💫 @AdabSar

🔷💠🔹🔹
@AdabSar
🔅پیام شما


📌پالایش زبان پارسی:

🔻مخاطَب= گفتاسو★، هم‌سخن، دویم کس، نام‌برده، شنونده، روی سخن، خواننده، نیوشنده(شنونده)
🔻مخاطب خاص= هم‌سخنِ برگزیده، گفتاسوی ویژه
🔻خطیب= سخنران، سخنور، سخنگو
🔻خطبه= سخنرانی، اندرزگویی
🔻خِطاب= روی سخن، روی‌گفت، گفتگو
🔻خِطاب‌کردن= رویاروی سخنیدن، نام‌بردن، سِدا(صدا)زدن
🔻حُسن خطاب= زبان‌آوری، خوش سخنیدن، خوب گفتگوکردن، شیواسُخنی، نیک‌گویی
🔻فصل‌الخطاب/فصل خطاب= سخن بُرنده، فرمان بُرنده، فرجامِ سخن، فرجام‌سخن، سخن فرجامنده، سخن فرجامگر
🔻خطابه= سخنرانی، سخن‌راندن، سخنیدن، اندرز، اندرزگفتن، گفتار سخنورانه

✍نمونه:
❌ قبل از صحبت‌کردن، لازم است مخاطبمان را خوب بشناسیم=
✅ پیش از سخنیدن، باید گفتاسویِمان را خوب بشناسیم

❌ مرشد خطاب به شاگردان پند و اندرز می‌دهد=
✅ ادب‌آموز به شاگردان پند و اندرز می‌دهد

❌ مخاطبان این فیلم، افراد بالای ۱۵ سال استند=
✅ بینندگان این توژ، مردمان بالای ۱۵ سال استند

★واژه‌ی زیبای «گفتاسو» را پانا #کیانمهر_علیشاهی از هموندان گرامی ادبسار برساخته است.


گردآوری و نگارش: #میلاد_فرخ_وند
#پارسی_پاک
#خطاب #مخاطب #خطبه #خطیب #خطابه #فصل_الخطاب
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷💠🔹🔹

@AdabSar

گم کرده‌ام بدون تو راه نجات را
خضرم، که داده‌ام ز کف آب حیات را

درد است این که با همه‌ی پادشاهی‌ام
مجبورم انتخاب کنم کیش‌و‌مات را

پشت بهانه‌های تو هر بار نکته‌ای‌ست
حفظم تمام زیر و بم این نکات را

رحمت به روزگار که پستی بلندی‌اش
رو کرده دست زندگیِ بی‌ثبات را

ای عشق، این سکوت به معنای عجز نیست
حرمت نگاه داشته‌ام خاطرات را

#نفیسه_سادات_موسوی
@AdabSar

💫

گویند حریفان که برو یار دگر گیر

مشكل همه اين است كه چون او دگری نيست


#همام_تبریزی
@AdabSar

💫

پا بر سر دل نهاده می‌گویم
بگذشتن از آن ستیزه‌جو خوشتر

یک بوسه ز جام زهر بگرفتن
از بوسه‌ی آتشین او خوشتر

#فروغ_فرخزاد
#چکامه_پارسی
@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔻ایاب و ذهاب = رفت‌وآمد، آمدوشُد، شُدآمَد

✍نمونه:
🔺برای ایاب و ذهاب از وسائط نقلیه‌ی عمومی استفاده کنید =
برای رفت‌وآمد از ترابرهای همگانی بهره ببرید

🔺وسیله‌ی ایاب و ذهاب: وسیله‌ی شخصی =
خودروی آمدوشُد: خودروی خویشیک/خودی/خودتان

🔺مخصوص ایاب و ذهاب پرسنل =
ویژه‌ی شُدآمَدِ کارکنان


گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک
#ایاب_و_ذهاب #ایاب #ذهاب
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

💫

تا درون آمد غمش، از سینه بیرون شد نفس

نازم این مهمان که بیرون کرد صاحب‌خانه را


#فروغی_بسطامی
@AdabSar

💫

ز خاکِ من اگر گندم برآید
از آن گر نان پزی مستی فزاید

میا بی دف به گور من برادر
که در بزم خدا غمگین نشاید

#مولوی
#چکامه_پارسی
@AdabSar