#نیایش_نوروزی

خدایا مرا سال نو یار باش
ز هر رنج و سختی نگهدار باش

به من راه بنما به‌سوی خوشی
نجاتم ببخش از غم و ناخوشی

به عمری که مانده‌ست از من به‌جای
به‌سوی سه نیکی مرا رهنمای

#توران_شهریاری
#نوروز
☀️🌱 @AdabSar

ـ 🔥🌿🌱🌾🍂🍃🔥

آیینی که هرساله در روستاهای کرمانشاه و کردستان پیش از سال نو انجام می‌شود.
با آرزوی رسیدن روزی که همه‌ی ایرانیان برای نگهداشت فرهنگ ایرانی بکوشند.

فرستنده: داریوش آریا
#نوروز
@AdabSar

#چهارشنبه_سوری
با سِدای "بانو هما" و "استاد مسعودی"، ۱۳۴۰
پیشکش به هَمپویان #ادبسار

فرستنده #مهران_امیررضوی
@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


عید = جشن، روزبه، بزم، سور(عید مذهبی)، خواران(پارسی پهلوی)، شادی کردن

عید اَضحَی = (عید قربان)، جشن گوسپندکشان

عید غدیر خم = جشن آبگیر خم

عید فطر = جشن روزه‌گشا

عید قربان = جشن گوسپندکشان

عید مذهبی = سور(پارسی پهلوی)

عید نوروز = جشن نوروز
عید ولادت = جشنِ زادروز، زادسور، زادجشن، زاج‌سور

عیدی = شادیانه، روزبهانه، نیوِک، دستلاف

نمونه:
عیدتان مبارک =
بزم‌تان شاد باد
نوروزتان پیروز
چشن‌تان فرخنده باد

عید سعید نوروز را تبریک میگویم =
جشن نوروز بهروز را شادباش می‌گویم

عیدی دادن در عید نوروز، از رسوم قدیمی ایرانی است =
شادیانه دادن در جشن نوروز، از آیین‌های کهن ایرانی است

#مجید_دری
#پارسی_پاک
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

@AdabSar

آمد نوروز هم از بامداد
آمدنش فرخ و فرخنده باد
باز جهان خرم و خوب ایستاد
مُرد زمستان و بهاران بزاد
ز ابر سیه‌رویِ سمن‌بویِ راد
گیتی گردید چو دارالقرار۱

روی گل سرخ بیاراستند
زلفک شمشاد بپیراستند
کبکان بر کوه به تک خاستند
بلبلکان زیر و سِتا۲ خواستند
فاختگان هَمبَر۳ بنشاستند۴
نای‌زنان بر سرِ شاخِ چنار

مرغ نبینی که چه خوانَد همی
میغ۴ نبینی که چه رانَد همی
دشت نبینی به چه مانَد همی
دوست نبینی چه سِتاند همی
باغ بتان را بنشاند همی
بر سمن و نسترن و لاله‌زار

#امیر_مغزی
#نوروز

۱. جهان جاوید و نام یکی از بهشت‌های هشت‌گانه
۲. از نواهای کهن در خُنیا(موسیقی)
۳. کنار هم
۴. بنشستند
۵. ابر
@AdabSar

#نیایش_نوروزی پارسی

خدایا چنان کن که هر روز ما
همه سبز باشد چو نوروز ما

دل و دیده باشد ز مهر تو شاد
جهان نو شود، سال فرخنده باد!

#شاهین_سپنتا

☀️🌱 @AdabSar

#نیایش_نوروزی پارسی

ای واژگون سازنده‌ی دل‌ها و دیده‌ها
ای گرداننده‌ی روز‌ها و شب‌ها

ای دیگرگون‌سازنده‌ی بودن‌ها و توانایی‌ها
دیگرگون ساز بودنمان را به بهاری‌بودن‌ها

الا ای اهورای با فر و جاه
به فرمان تو تابش هور و ماه

در این روز نو از مه فرودین
به آیینِ جمشیدِ فرخنده دین

بگردان دل و دیده‌ام از گناه
بیاموزم از نو دگرگونه راه

روان مرا از غم آزاد کن
بهین‌روزی‌ام بخش و دل شاد کن

#هما_ارژنگی

☀️🌱 @AdabSar

🔷🔶🔹🔸
🔅هفت‌سین ایرانی

سین‌های نوروزی سرسری برگزیده نشده‌اند. نکته‌ی در خور نگرش در باره‌ی هفت‌سین باستانی و کهن، که از زمان باستان تا امروز، نیاکان ما بر خوان نوروزی می‌نهادند این است که هفت‌سین باید دارای این پنج ویژگی باشد:
۱ - نام آن‌ها پارسی باشد
۲ - با بندواژه‌ی(حرف) "سین" آغاز شود
۳ - دارای ریشه‌ی گیاهی باشد
۴ - خوردنی باشد
۵ - نام آن‌ها از واژه‌های آمیخته(ترکیبی) مانند سبزی‌پلو، سیرترشی، سیب‌زمینی و مانند آن‌ها ساخته نشده باشد.

با نگرش به پنج بند بالا، می‌بینیم که «سیب، سیر، سماغ(۱)، سرکه، سمنو، سبزی(یا سبزه) و سنجد» همه دارای این پنج ویژگی هستند.
بر این پایه:
- سنبل(۲): نه خوراکی است و نه پارسی، تازی است.
- سکه(۳): نه خوراکی است و نه پارسی، تازی است.
- سماور(۴): نه خوراکی است و نه پارسی، روسی است.
@AdabSar
با نگرش به آنچه آمد، در بیست وَسان(میلیون) واژه‌ی پارسی، نمی‌توان هشتمی را برای هفت‌سین نوروزی پیدا کرد که دارای این پنج ویژگی باشد.
در پایان باید افزود که هر یک از سین‌های هفت‌سین نماد یکی از سپنتاهای(هفت اَبَر فرشته) کیش زرتشت هستند:
- "سیر" نماد اهورامزدا
- "سبزه" فرشته‌ی اردیبهشت، نماد آب‌های پاک
- "سیب" فرشته‌ی سپندارمذ، فرشته‌ی زن، نماد بارداری و پرستاری
- "سنجد" فرشته‌ی خرداد، نماد دلبستگی
- "سرکه" فرشته‌ی امرداد، نماد جاودانگی
- "سمنو" فرشته‌ی شهریور، نماد خوار و بار
- "سماغ" فرشته‌ی بهمن، نماد باران
#ناصر_انقطاع
#نوروز

🚩پی‌نوشت ادبسار:
۱. "سماغ" واژه‌ای پارسی و برگرفته از "سماک" است و "سماق" تازی‌شده‌ی(معرب) آن است.
۲. "سنبل" واژه ای تازی است و برابر پارسی آن "خوشه" است.
۳. "سکه" واژه‌ای تازی است و برابر پارسی آن "تَنکه"، "سِتر" یا "اِستیر" است.
۴. "سماور" واژه‌ای روسی است و برابر پارسی آن "جوشار" یا "جوش‌آور" است.
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

#نیایش_نوروزی پارسی

گشت گرداگرد مهر تابناک ایران‌زمین
روز نو آمد و شد شادی برون زندر کمین

ای تو یزدان ای تو گرداننده‌ی مهر و سپهر
برترینش کن برایم این زمان و این زمین!

#نوروز
☀️🌱 @AdabSar

#نیایش_نوروزی پارسی

سال نو آمد سپاس ای جاودان
جان ما آسوده دار و شادمان

هم خِرَد افزای و هم مهر و توان
روز نو امید نو بر دل نشان

#نوروز
☀️🌱 @AdabSar

#نیایش_نوروزی

روزگاران دیارم ای خدا نوروز باد
واژه‌ی غم کهنه و از ریشه‌ی دیروز باد

کودکان مرزوبومم را غم فردا مباد
قصه‌های شب همه از قصه‌های روز باد

از اجاغ خانه‌ها ای دود هرروزه به‌خیز
خانه‌ی تاریک آن زن روشن و افروز باد

دست سردم! کی شوی گرم نوازش‌های زلف؟
شد بهاران، آتش عشقت صنم پرسوز باد

بس خجسته عید شد فصل گنجشکان مست
حال ما هم ای محول بهتر از امروز باد

سینه‌ها پر مهر، هرروزتان هم مهرگان
هم‌وطن، هم‌کیش من ایامتان پیروز باد

#عباس_رحیمی

☀️🌱 @AdabSar

🔹 نوروز
خواننده #همایون_شجریان
با همکاری #سهراب_پورناظری

#نوروز
@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
goo.gl/IhCKYB
بهار و نوروز: فراز و فروز

نوروز، جان‌افروز و دل‌افروز، همانند بخت بلند و پیروز، فراز می‌آید و باری دیگر زمان شکفتگی و شادی و شور باز می‌آید و جهان آشفته‌ی آسیمه به سامان و ساز می‌آید و هر آنچه دلگداز بود، دلنواز می‌آید.
نیز بهار، در به‌کامی و دلارامی، در زیبایی و دلارایی، به کردار دیدار یار، دلنشین و جان‌فشان، سَمَن‌فشان و دامن‌کشان، نازنین و نازآگین، از راه می‌رسد و بس خرم و‌خوش‌خرام، نیک بهنگام و به‌گاه می‌رسد و آوای بهین و به‌آیین مرغان، مرغان چکامه‌سرای ترانه‌خوان، شورانگیز و شکرخیز، سورآمیز و دلاویز، چون دستان مستان، از مغاک خاک تا به تخت‌گاه ماه می‌رسد و زمستان تیره و تباه، سرمای سخت و سیاه، سرانجام به فرجام می‌آید و به پایان، آن جانفرسای توانکاه می‌رسد.
خورشید، آن فر گستر برین‌فَروَرین، در فروردین، بیژن‌آیین، از چاه ماهی جای می‌پردازد و رخشان‌روی و آسمان‌بوی، چون جمشید، در پهنه‌های سپهر برمی‌تازد و بدان می‌نازد که جهان را شیوه‌ای نو درمی‌اندازد.
خرّما بهار! فرّخا نوروز!
اکنون گیتی، از لادن و لاله، از ژوله و ژاله، از گیاه و گل، از سوسن و سنبل، رشک بهشت است و کناره‌ی کشت، مینوسرشت است.
وَه‌وَه که این دَم، دَم خجسته‌ی خرم، در کنار دلداران و یاران، نیکو و گلشن‌خوست. آری! با دوست، هر آینه، گیتی مینوست.
بهاران بر یاران فرخنده باد و لبانِ بختشان پر خنده!
نیز نوروز پاینده باد و پیروز بر یکایک ایرانیان، آن اهوراییان هورآیین که بهارآفرینند و‌نوروز افروز!

#نوروز
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🔷💠🔹🔹
@AdabSar

فِرزان ( فلسفه‌ی) خوانِ هفت سین نوروز

💥چرا "هفت"؟
شماره‌ی هفت در زبان باستانی به نام ”امرداد” است. امرداد چمار( معنی) جاودانگی و بی‌مرگی نام داشت و از آنجایی که این شماره ماناک ( معنی) زیبای زندگی و جاودانگی را می‌داد، هفت واژه را به نشانه‌ی آن برگزیده و بر خوان نوروزی می‌چینند.

به بازگفتی، هفت "سین"، نشانه‌ی هفت دانه گیاهی است که می‌‌توان با آن سبزه‌ی نوروز را بسیجید: جو، ماش، نرسک، ارزن، لوبیا، نخود و گندم.

زمان پارسیانِ کهن، مردم از هر هفت دانه، سبزه می‌پروراندند (ده روز پیش از نوروز) آوَندهای( ظروف) آن را بر سر درِ خانه‌های خود می‌گذاشتند و هر کدام که بیشتر و بهتر سبز می‌شد، نشانه‌ی پر باریِ آن رُستنی برای کاشت در آن سال بود.

هفت در میان شماره‌ها از مهندی (بزرگی/اهمیت) و ارزش ویژه‌ای برخوردار است.
هفت، برای ایران و ایرانیان باستان ورجاوند(مقدس) بود و از آن برای گوهرهای پایدارِ درونی، سرهالی(سرحالی) و نیک‌شگونی یاد می‌شد.

مانند هفت رنگِ رنگین‌کمان، دوران کودکی ۷ سال است، هفت‌خان رستم در شاهنامه، هفت آسمان، هفت روز هفته، هفت فرشته،
هفت شهر ایشک( عشق) در فرزانگی (عرفان) ، هفت پیکر و...

💥چرا "سین"؟
بنا به بازگفتی بسیار نادرست، هفت "سین" نخستین‌بار هفت "شین" بود. گزینه‌‌های هفت‌ "شین"، از شهد (شیره درختان)، شیر، شراب، شکر، شمع، شمشاد و شابه (میوه به‌ویژه سیب) بود.
ولی پس از باشندگی اسلام به شوند نارواییِ گسارش" شراب" این هفت "شین" به هفت "سین" ترادیسید( تبدیل شد).
این گفتار از بُن نادرست است، زیرا پیش از اسلام، ایرانیان واژگانی چون شراب و شهد و شمع و شکر نداشتند!!

به گفته‌ای، "سین"، واژه‌ی نخست نام هفت فرشته باستانی پارسی است. همه‌ی آن‌ها دارای ویژگی‌های نیکو بودند.

پاینده ایران سرافراز 🌹
فرستنده: #آرتاباز #نوروز

@AdabSar
🔷💠🔹🔹

🌱🌹 @AdabSar

و من در خویش جوری هستم که هتا(حتی) نمی‌توانم برایت زندگی‌ای آرزو کنم که بی‌خزان و بی‌زمستان باشد. نمی‌توانم تنها این را بگویم که سالی پر از شادی و کامیابی داشته باشی. نمی‌شود بگویم که برایت سالی پر از دارایی و تندرستی می‌خواهم!
من و تو می‌دانیم که زندگی بسیار زیبا، ولی دشوار و شکننده است! می‌دانیم همانگونه که گاهی کامگار می‌شویم، جاهایی هم ناکام می‌شویم یا دست‌کم باید برای رسیدن به برخی خواسته‌ها و آرزوهای‌مان چندی درنگ کنیم.
یاد گرفته‌ایم که بیماری هر از گاهی در ما، یا یکی از نزدیکان و دوستان‌مان مهمان می‌شود تا آموزه‌های سخت آدم‌بودن را به یاد آوریم. می‌دانیم که گاه به داشتن دارایی و گاه به نداشتن‌اش، گرفتار می‌شویم.

می‌دانیم ازین بهار تا آن بهار، یک سال راه است؛ پر از رخدادهای تلخ و شیرینی که بسیاری از آن‌ها خواست و گزینش ما نیستند، ولی گریزناپذیرند.
نمی‌خواهم بگویم تو را به خدا می‌سپارم و آسوده باش که خدا نمی‌گذارد هیچ رویداد بدی برایت رخ دهد! چون می‌دانم که ناخواستنی‌ها، همان اندازه فراوانند که سپردن‌های نارس و نادانسته‌ی ما!

دیگر به‌اندازه‌ای بزرگ شده‌ایم که بدانیم در هفت‌سین، چیزهایی را می‌چینیم که هراسِ نبودن، کم‌شدن یا ازدست‌دادنشان را داریم.
به‌اندازه‌ای اندوخته داریم که دریابیم مردم، این بهانه‌های خوشرنگ و شاد را همچون دمی مهند(مهم) می‌شمارند، برای اینکه خودشان را به آن راه بزنند که انگار زندگی با آرزوها و شادباش‌های ما بچرخد! شاید این خود نمایش نیروی اُمید در آدمی باشد که با لبخند به رویارویی هر گمان و رخدادی می‌رود!

می‌دانی! می‌خواهم این‌بار برایت آرزویی کنم که تو را در سراسر فراز و نشیب زندگی، در سرما و گرمایِ روزگار، در همه‌ی باران‌ها، برف‌ها، توفان‌ها، خشکسالی‌ها، شکست‌ها و کامیابی‌ها، شادی‌ها و اندوه‌ها، ازدست‌دادن‌ها و به‌دست‌آوردن‌ها؛ در پناه و استوار بدارد!

آرزو می‌کنم، چنان به خودت رسیده باشی و برسی، به‌اندازه‌ای خدا در خودت داشته باشی و بیابی، چنان در دل‌ات آگاهی و در اندیشه‌ات روشنایی باشد و بیاید که سراسر زندگی را، هرجور که پیش رود، شورمندانه، اُمیدوارانه، سرافرازانه و شیداوار زندگی کنی!

تو نیز مرا همین آرزو کن.
باشد که سال آینده، همین آغاز بهار، خوشنود از خود و آنچه گذشته، به یکدیگر لبخند بزنیم و همچنان چون بهار، شیفته و دل‌سپار زندگی باشیم.


✍🏻 نویسنده: ناشناس
برگردان به پارسی: #ادبسار #نوروز

🌱🌷 @AdabSar

@AdabSar

خرمت باد و خوش بهار ای دوست
نیز نوروز نامدار ای دوست

باد از این رستخیز شورانگیز
در سرت شور و دل شرار ای دوست

بادت از مهر دادگر دادار
یاور و یار روزگار ای دوست

با تو فرخ رخ بهارآیین
بخت بیدار باد یار ای دوست

همچو خوی نکوی دلجویت
خرمت باد کاروبار ای دوست

هم از آن روز روی مهرافروز
روشنت باد شامِ تار ای دوست

بر تو رشک بهار و یار امسال
به ز پیرار باد و پار ای دوست
ـ...
جشن جم را به جام فرخ دار
کار آب است آب کار ای دوست

شاد گوید شکفته جان زروان
خرمت باد و خوش بهار ای دوست

#میرجلال_الدین_کزازی
#نوروز
@AdabSar

@AdabSar
🌸🌸🌼🌼
* نوای نوروز *

از مرغِ چمن نوای نوروز آمد
وز کوچه سِدای پای نوروز آمد
تاراج خزان و سردی دی گم شد
شادابی آشنای نوروز آمد

روزبهِ نوروز بر همه‌ی بزرگوارانِ ادبسار فرّخ باد؛ همین!
به امید خدای بهین

سراینده و فرستنده #محمد_پوریان
#نوروز #چکامه_پارسی
@AdabSar
🌺🌺🌻🌻

#نیایش_نوروزی

سال نو آمد و نوروز شد
روز جهان فرخ و پیروز شد

ای که دگرگون ز تو شد قلب‌ها
دیده‌ی ما نیز ز مهرت رها

بار خدا، ای که جهان زان توست
گَشت مه و سال به فرمان توست

سیر شب و روز به تدبیر توست
سال نو و پار به تقدیر توست

حال که باز آمده تحویل سال
حال همه خوب کن ای ذوالجلال!

#حسن_امین
#نوروز
☀️🌱 @AdabSar

☀️🌱☀️🌱
@AdabSar

سال نو آمد، سپاس ای جاودان
جان ما آسوده دار و شادمان؛
هم خـِرَد افزای و هم مهر و توان
روز نو، امـّید نو بر دل نشان!


☀️ آشنایی با جشن‌های ایرانی
🌱 بخش‌بندی جشن‌های نوروزی

🌱☀️ جشن نوروز، جشن نوگشت سال و جشن آفرینش است. نوروز در ایران بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین جشن سال شمرده می‌شد که با شیوه‌ی نخستین چهارشنبه‌سوری به پیشواز آن می‌رفتند و با سیزده‌به‌در با آن بدرود می‌گفتند؛ هرچند که سیزده‌به‌در پایان‌بخش جشن نوروز نبود.
در ایران باستان نوروز به چندین جشن بخش‌بندی می‌شد و جشن‌هایی در دل نوروز برگزار می‌شد.

🌱☀️ بر پایه‌ی شناخته‌شده‌ترین بخش‌بندی، روز نخست فروردین(اورمزد روز)، آغاز نوروز کوچک بود و ایرانیان تا روز سوم به دید و بازدید با خویشاوندان، بزرگان خانواده و شادباش‌گویی می‌پرداختند.

🌱☀️ روز سوم تا ششم نوروز، زمان برگزاری دید و بازدیدها و جشن‌های همگانی و گروهی بود. به این سه روز "جشن ریپتون" نیز می‌گفتند. در ایران باستان "ایزد ریپتون" نگهبان گرمای نیمروز بود و جشن ریپتون برای شادمانی بازگشت او برگزار می‌شد. "ریپتون" به چم نیمروز و روشنایی و گرمای نیمروز است. زرتشتیان باستان، جشن ریپتون را هم‌زمان با اورمزد روز(آغاز نوروز) برگزار می‌کردند.

🌱☀️ از ششم تا نهم فروردین بزرگ‌ترین جشن‌های نوروزی برگزار می‌شدند. ششم این ماه، جشن بزرگ خوردادگان و آغاز نوروز بزرگ بود. به روز ششم فروردین، روز امید نیز گفته می‌شد که در آن روز ایزد یکتا سپیدبختی، نیک‌روزی و فراوانی سال نو را به مردم پیشکش می‌کرد. جشن‌های شادباش‌نویسی در این سه روز برگزار می‌شد. پس از آن، زادروز زرتشت، پیامبر ایرانی نیز با این جشن‌ها هم‌زمان شد.

🌱☀️ روزهای نهم تا دوازدهم فروردین، زمان دیدارهای همگانی پادشاهان با مردم، گوش سپردن به نیازهای آنان و برآوردن خواسته‌ها بود.
این زمان‌بندی در زمان هخامنشیان به گونه‌ی دیگری بود. پادشاهان هخامنشی شش روز نخست نوروز را در کنار مردم بودند و پس از آن به نزدیکان خود رسیدگی می‌کردند. به‌ویژه که جشن آغاز نوروز را نیز همگانی و در تخت‌جمشید برگزار می‌کردند.

🌱☀️ سیزدهم تا نوزدهم نوروز، زمان گردش در باغ‌ها، بوستان‌ها، بهره‌بردن از زیبایی‌های زیست‌بوم و پایکوبی بود. شادمانی و پایکوبی(رقص) در گردشگاه‌ها در روز سیزده‌به‌در به‌جا مانده از این آیین است.

🌱☀️ روزهای نوزدهم تا بیست‌ویکم نیز جشن فروردینگان برای شادی روان درگذشتگان برگزار می‌شد.

🌱☀️ جشن‌های نخستین شنبه و نخستین چهارشنبه‌ی سال(که هر دو جشن گردشگاه‌ و همچون سیزده‌به‌در بود)، جشن آبانگاه(در روز دهم فروردین و برای بارش باران)، جشن سروشگان در روز هفدهم فروردین و نیایش شاه ورهرام در بیستم این ماه، از دیگر جشن‌های فروردین بودند. زرتشتیان نیز جشن‌های دینی ویژه همچون نیایش پیر هریشت و جشن هیرومبا در هفتم تا یازدهم فروردین داشتند که همچنان برگزار می‌شود.

#پریسا_امام_وردی
______________
برگرفته از:
۱- گاهشماری و جشن‌های ایران باستان
نویسنده: #هاشم_رضی

۲- آیین‌ها و جشن‌های کهن در ایران امروز
نویسنده: #محمود_روح_الامینی

۳- نوشتارهای پژوهشی #رضا_مرادی_غیاث_آبادی

۴- آثارالباقیه و التفهیم
نویسنده: #ابوریحان_بیرونی

۵- نوروزنامه
نویسنده: #خیام_نیشابوری
______________
#فروردینگان #نوروز #ریپتون #فرهنگ_ایران

@AdabSar
☀️🌱☀️🌱

🌿🌱☘🍃
yon.ir/AdabSar06
آمد نوروز هم از بامداد
آمدنش فرخ و فرخنده باد
#امیر_مغزی

سخنِ تازه از نوروز گفتن دشوار نیست. بی‌همتاییِ نوروز آن را بَرماند و یادگارِ جاودانه‌ای ساخته است که برای همه‌ی مردمان و سرزمین‌ها سخنِ نویی برای گفتن دارد.
آشتی، دوستی، تازگی، نوسازی، زیبایی، شادابی، شادزیستن، مردم‌دوستی و مهرورزیدن همگی از نمودهای فراوان نوروز است که از نمادهای آشنا و مینوی آن دریافت می‌شود.
نوروز یگانه آیینی است که هیچ‌گاه به کینه‌ورزی‌ها، دشمنی‌ها، جنگ و نادانی دامن نزده است.
نوروز یادگاری است که وامدار هیچ دین و آییی نیست، به هیچ تیره و تباری وابستگی ندارد و دربند هیچ مردم و سرزمینی نیست. از همین‌روست که مانایی و پایایی‌ای این‌چنین خیره‌کننده یافته است و اندک نابخردانی که در زمان‌های گوناگون کوشیدند تا با این آیینِ مینوی رویارویی کنند نیز جز به ویرانه‌های فراموشی ره نبردند.
جهان امروزینِ ما بی‌سامان‌تر از همیشه نیازمند دوستی و همدلی‌ای است که رَهاوَرد جاودانه‌ی نوروز می‌باشد. جهانِ امروز نیازمندِ نوروز است تا شکاف‌ها، زخم‌ها و دردهای بی‌شمارش را بهبود بخشد. چرا که نوروز هیچگاه برای مردمانش جنگ و دشمنی به همراه نیاورده است و هَتا در گرماگرمِ دشمنی‌ها و آتش‌افروزی‌ها پرتواَفشانِ دوستی و آرامش بوده است.
نوروز به ویرانه‌های تنگ‌دستی و ناامیدی نیز سر می‌زند تا یادآوری نماید که زندگی دنبال می‌شود، امید همچنان زنده است و روز نویی آغاز شده است.
سایه‌سار جاودانه‌ی نوروز بختگاهی دوباره است برای از نو آغاز کردن و از نو زیستن، بی اندوه و با امیدهایی بی‌شمار.

سینه پر مهر
روزگار به کام
و نوروزتان پیروز!

#مجید_دری
#نوروز
@AdabSar
🌾💐🥀🌺