🎇جشن کهن آتش افروزی، چهارشنبه‌سوری خجسته و شاد باد 🎆

سرگذشتی از #چهارشنبه_سوری و آیین‌های آتش افروزی پیش از سال نو:

«مردم ایران کهن پیش از فرا رسیدن هر جشن آیینی مانند نوروز، به آتشکده‌ها روی می‌آوردند و به نیایش می‌پرداختند؛ ولی افروختن آتش در چهارشنبه شب سال‌ها پس از آغاز روزگار اسلامی در ایران رواگمند گشت.
زیرا در ایران باستان هفته از ارزشمندی آیینی برخوردار نبوده است. ولی آیین آتش‌افروزی پیش از نوروز بسیار کهن است و پیوند به زمان‌های پیش از زرتشت دارد…

واژه‌ی «سوری» پارسی فروزه(صفت) پهلوی سوریک (surik) است. «ایک» (ik-) پسوند وابستگی است و سور به مانک «سرخ» است و این چهارشنبه از آن رو سوری گفته می‌شود که در آن آتش سرخ افروخته می‌شد.

این آتش در هنگام ساسانیان گویا در شب آغاز واپسین گاهنبار سال (هَمَس پَت مَدم) در ۲۶ اسفند (از تش چال خانواده) افروخته می شده است و گویا از این رو بوده است که فرَوَهر ها از دیدن دود آتش، جایگاه دوده و به سخنی دودمان خویش را بازشناسند و بدان سوی پرواز کنند...(فروهر «فروردین» همراه با روان، هنگام درگذشت از تن درگذشته به جهان مینوی روانه می‌شود)
آتش‌افروزی پیش از نوروز و به‌ویژه آتش‌افروزی بر روی بام‌ها که در ایران کهن نهادیک (مرسوم) بوده و امروز نیز در روستاها روامند است، گویا برای راهنمایی فرَوَهرها به سوی دودمان‌هاست، تا دودمان خویش را باز شناسد و ده روز در میان فرزندان خویش به سر برند.
همانگونه که در ایران کهن برای راهنمایی رهروان سرگشته، شب‌هنگام بر بالای دیدبانی‌ها آتش می‌افروختند و به‌هنگام روز دود برپا می‌داشتند.»

🖋 برگرفته از «جهان فروری» نوشته‌ی #بهرام_فره_وشی
با اندکی دگرگونی

✍ فرستنده #بزرگمهر_صالحی
🔥 @AdabSar

🔥 «گاهنبار چَهره‌ی هَمَسپَتمَدَم» واپسین گاهنبار سال و از روز ۳۶۱ تا روز ۳۶۵ سال برگزار می‌شد که بر پایه‌ی افسانه‌های ایرانی آفرینش آدمی در واپسین روز این گاهنبار به پایان رسید.

به گمان جشن «مانترَه سپند» یا «اوشیدَر جشن» در ایران باستان در روز پایانی اسپند(روز ۳۶۰ سال)، پیش از پنجه و در شب آغاز گاهنبار برگزار می‌شد. اوشیدر جشن، جشنی برای فرارسیدن نوروز، برابری روز و شب و برابری سرما و گرما به‌شمار می‌رفت.

پیدایش گاهنبار را از روزگار پیشدادیان و جمشید پیشدادی می‌دانند. گاهنبارها با پیشه‌ی ایرانیان که کشاورزی و دامداری بود، گره خورده بودند.

در واپسین روز گاهنبار تا سپیده‌دم بر بام‌ها آتش می‌افروختند و چشم‌به‌راه برآمدن آفتاب بهار می‌ماندند و از ایزد توانا می‌خواستند تا روشنایی و مهر و بخشش بر ایران بگستراند.

در این آیین هرکس به اندازه‌ی توان خود خوانِ خوراک می‌گسترد و فردای آن روز هفت‌‌سین جایگزین خوان پیشین می‌شد.
به گفته‌ی بیشتر ایران‌شناسان ریشه‌ی جشن سوری یا شب سوری که امروز #چهارشنبه_سوری است، به جشن پایانی گاهانبار هَمَسپَتمَدَم برمی‌گردد.

درباره‌ی #اوشیدرجشن بیشتر بخوانید:
🔥 t.me/AdabSar/15965

❤️
همچو گل می‌سوزم از سودای دل

آتشی در سینه دارم جای دل

#رهی_معیری
#چکامه_پارسی
@AdabSar

📜🖋 #نامه_نگاری و واژه‌های دیگر

باعرض سلام = با درود
احتراماً به استحضار می‌رساند =
با ارج/ارجمندانه به آگاهی می‌رساند
لذا مستدعی است =
از این روی خواهشمند است
لطفاً در اسرع وقت نسبت به تکمیل فرم‌ها اقدام نمایید =
به‌خواهش در کوتاه‌ترین زمان اَزدابرگ‌ها را پر کنید
لازم به ذکر است = گفتنی است/ یادآوری می‌شود
عطف به نامه‌ی مورخه =
بازگشت به نامه‌ی ماه‌روز
تا اطلاع ثانوی = تا اَزدایش سِپَسین
مستدعی است ترتیبی اتخاذ فرمایید که… = خواهشمند است دستور فرمایید تا شیوه‌ای در پیش گرفته شود که…

✍ فرستنده #بزرگمهر_صالحی
📜🖋 @AdabSar

#صابون = سابون

واژه‌ی «صابون» تازی شده‌ی «سابون» پارسی است.

از آنجایی که شیوه‌ی بکارگیری‌اش از راه «سابیدن» با کف دو دست می‌باشد، این واژه از آن گرفته شده است.

این واژه از پارسی به زبان تازی و برخی زبان های دیگر اندر (وارد) شده است.

✍ #مجید_دری
#پارسی_پاک
🛁 @AdabSar

🌱☀️ نیایش‌های آستانه‌ی نوروز در پارسی پاک


ایا سالیان را دگرگون نمای
توان را گَهی کم گَه افزون نمای
به دانش گمارنده‌ی روز و شب
به ما با شکرخنده بگشای لب

#ادیب_برومند
☀️🌱

الا ای اهورای با فر و جاه
به فرمان تو تابش هور و ماه
در این روز نو از مه فرودین
به آیینِ جمشیدِ فرخنده دین
بگردان دل و دیده‌ام از گناه
بیاموزم از نو دگرگونه راه
روان مرا از غم آزاد کن
بهین‌روزی‌ام بخش و دل شاد کن

#هما_ارژنگی
☀️🌱

خدایا چنان کن که هر روز ما
همه سبز باشد چو نوروز ما
دل و دیده باشد ز مهر تو شاد
جهان نو شود، سال فرخنده باد!

#شاهین_سپنتا
☀️🌱

ای واژگون سازنده‌ی دل‌ها و دیده‌ها
ای گرداننده‌ی روز‌ها و شب‌ها
ای دیگرگون‌سازنده‌ی بودن‌ها و توانایی‌ها
دیگرگون ساز بودنمان را به بهاری‌بودن‌ها!

#هما_ارژنگی
☀️🌱

ای کارگردان گردان سپهر
یزدان کیهان و کیوان و مهر
ای بینش‌افروز دل‌های پاک
چشمان ما را بپالا ز خاک
فرخنده گردان تو #نوروز را
امسال و هرسال و هرروز را
شادی بگستر بر ایرانیان
بیچارگان را بساز آشیان
شرمی بیفزا به خیره‌سران
بر باد ده راز افسونگران!

#نادر_نوری
☀️🌱

گشت گرداگرد مهر تابناک ایران‌زمین
روز نو آمد و شد شادی برون زندر کمین
ای تو یزدان ای تو گرداننده‌ی مهر و سپهر
برترینش کن برایم این زمان و این زمین!

☀️🌱

سال نو آمد سپاس ای جاودان
جان ما آسوده دار و شادمان
هم خِرَد افزای و هم مهر و توان
روز نو امید نو بر دل نشان!
☀️🌱

می‌توانید دیگر نیایش‌های نوروزی در چامه‌ی سرایندگان را با برچسب #نیایش_نوروزی در ادب‌سار بخوانید.

☀️🌱 @AdabSar
b2n.ir/a37864

🌺
شاخ گل را از سراپا چهره تنها نازک است

نازک‌اندامی که من دارم سراپا نازک است

#صائب_تبریزی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

🌱🦋 شادباش‌های #نوروز در پارسی پاک


🌸 آمد بهار گُلرخ و من در زمستان نگار آشیانه ساخته‌ام.
نوروزتان پیروز

🌺 دل‌انگیزترین روزهای پرهام(طبیعت) با پایکوبی/وَشت نرم‌باد(رقص نسیم) بر شاخساران درخت تپیدن گرفته است، نوروز این شادی شورانگیز بر شما خجسته باد.

🌻 نوروز جشن نکوداشت فرهنگ نیک نیاکانی‌مان بر شما پدرام.

💐 بهار شورانگیز بر بلندای سبز هستی شکوفه باران باد.

🌞نوروز باستانی نوید دهنده‌ی بهار زندگانی، یادآور شکوه ایران و کهن یادمان نیاکانی بر شما خجسته باد.


🌹 شاد زیوید مهر افزون
✍ فرستنده #بزرگمهر_صالحی
🦋🌱 @AdabSar

🤴🏻🔮 چه شد که نوروز، نوروز شد؟
نگاهی کوتاه به چند داستان کمتر شنیده شده از نامگذاری #نوروز


- گفته شده که در زمان تهمورس و در چنین روزهایی صابئه(از کیش‌های باستانی) پدید آمد و هنگامی که جمشید به پادشاهی رسید، این دین را آیین‌مند(رسمی) دانست و این کار از دید مردم بسیار بزرگ آمد. پس آن روز را جشن گرفتند و نوروز نامیدند. اگرچه پیش از آن هم نوروز بزرگ و باشکوه بود.

- در داستان دیگری گفته شده که چون جمشید برای خود گردونه ساخت، در این روز بر آن نشست و ابلیس، دیوها و پریان او را در هوا بردند و در یک روز از کوه دماوند به بابِل رسید. مردم از این رخداد در شگفتی شدند و جشن گرفتند و برای یادبود آن هر سال بر تاب می‌نشستند و تاب می‌خوردند.

- گویا جمشید در شهرها بسیار گردش می‌کرد. گفته‌اند چون جمشید خواست به آذربادگان(آذربایجان) درون شود، بر سریری از زر نشست و مردم آن را بر روی دوش خود بردند. چون پرتو آفتاب بر آن تابید و سریر جمشید درخشید، آن روز را جشن گرفتند.
این داستان را اینگونه هم گفتند که سریر جم از زر و گوهرهای فراوان بود. تخت را بر بلندی‌های آذربادگان گذاشتند و جم با تاگ(تاج) بر سر روی تخت نشست و هنگامی که آفتاب بامداد دمید، مردم از درخشش تخت او شاد شدند و پسوند شید(نور) را بر نام او افزودند و جمشید نامیدندش.

- داستان خواندنی دیگر اینکه جمشید در این روز نیشکر را شناخت و آن را شکست و شیرینی‌اش را نوشید. مردم از یافتن نیشکر خوشمزه شاد شدند و جشن گرفتند و هر سال در نوروز شیرینی‌های گوناگون پختند.

b2n.ir/y35778

✍ خوانش و نگارش: #پریسا_امام_وردیلو
🗞 برگرفته از: برهان قاطع، آنندراج، فرهنگ رشیدی و انجمن آرا.

فرتور: نگاره‌ای از افسانه‌ی بر هوا بردن تخت جمشید به دست دیوها و پریان.
هنرمند: ناشناس

💃🏻🎺 @AdabSar

🌸🌱
خبر از فصل بهار است اگر بگذارند
وقت بوسیدن یار است اگر بگذارند

همزمان با تپشِ ثانیه‌های دم عید
هفت‌سین لحظه‌شمار است اگر بگذارند

تا که باران کند از نو به زمین گلدوزی
آسمان دست‌به‌کار است اگر بگذارند

فرشی از شعر به زیرِ قدم فروردین
غرق در نقش و نگار است اگر بگذارند

دورِ هر خانه‌ی احساس نه دیوار بلند
پیچک سبز حصار است اگر بگذارند

ساز دل کوک و هم‌آوای دلِ نغمه‌نواز
چه‌چه قمری و سار است اگر بگذارند

دف به دف هلهله برپا شده از هر طرفی
موسم تنبک و تار است اگر بگذارند

عطر افشانده نسیم و به سر گیسویش
رقص گلبرگ انار است اگر بگذارند

دل برفی زمین آب شد از این‌همه شوق
سال نو سبزه‌نگار است اگر بگذارند

دفترم غرق شکوفه غزلم با تو بهار
عشق آغاز بهار است اگر بگذارند

#شهراد_میدری
فرستنده: دانایی
#نوروز
🌸🌱 @AdabSar

🔮🌏 یکی از همانندی‌های #نوروز ایرانی با زگموک بابِلی و سرسال ایزدی‌ها* این است که خداوند که پیامبران و فرشتگان پیرامونش هستند، بر تخت می‌نشیند تا سرنوشت و آینده‌ی مردم و فرمانروایان را بنویسد. پس یک فرشته، یا آدمی بزرگ و یا پیامبری را می‌گمارد و کارهایی از جهان را به او می‌سپارد.

بر پایه‌ی فرگرد دوم وندیداد، چون خداوند با همه‌ی ایزدان و امشاسپندان(فرشتگان) و بزرگان گرد هم آمدند، از جمشید خواست تا دین او را در زمین بگستراند. جمشید نمی‌پذیرد. سپس خداوند می‌گوید در گیتی نماینده‌ی من باش و از جهان و هستی‌ام سرپرستی کن. جمشید می‌پذیرد و شهریار جهان ماتکیک(مادی) می‌شود. او برای این کار از اهورامزدا یک نگین زر و دستواره‌ای(عصایی) زرنشان می‌گیرد.


*پی‌نوشت: زگموک بابِلی و سرسال ایزدی جشن‌های بهاری است و بابلیان نیز برای فرارسیدن این جشن همچون ایرانیان آتش می‌افروختند.


🖋 خوانش و نگارش: #پریسا_امام_وردیلو
برگرفته از: گاهشماری و جشن‎های ایران باستان #هاشم_رضی و جشن‌ها و آیین‌های ایرانی #حسام_الدین_مهدوی

فرتور: جمشید بر دوش دیو و پری از دماوند به بابِل می‌رود.
هنرمند: ناشناس

🌏🔮 @AdabSar

🌺🍀🌸
🍀🌸
🌸
همی هرکه بینی تو اندر جَهان
دلی نیست اندر جَهان بی نِهان

از اندوه باشد رخِ مرد زرد
به رامش فَزاید تنِ زادمرد

تنِ خوب‌رُخ رامِشْ‌اَفزای و بس
که زن باشد از درد فریادرَس

به زن گیرد آرام مردِ جُوان
اگر تاجدارست اگر پهلوان

همان زو بُوَد دینِ یزدان به پای
جُوان را به نیکی بود رهنِمای
#فردوسى

و در آغاز سال نو امید که:
جهان‌آفرین از تو خشنود باد
دلِ بَدسِگالَت پر از دود باد


فرستنده #جعفر_جعفرزاده
#چکامه_پارسی
@AdabSar
🍀
🌺🍀
🌸🌺🍀

🌍🎺
تا نوای هفت سُرنا* در گلستان جان دمید
خوابِ دیرین شد ز چشمانِ زمستان ناپدید
روزگارا هفت سُرنا را به گوشِ جان نواز
چشم را بیدار دار و سینه‌‌ها را پر امید

روزگارا گلشنِ نوروز را پربار کن
شهد پیروزی به کام مرد و زن بسیار کن
ابر را جان‌بخش ساز و ماه را آیینه‌دار
بددلان را دور، با ما نیکوان را یار کن

روزگارا تازه شد هستی در آغاز بهار
جشنِ جمشید جهان‌بین را جهان‌آرا بدار
مهر افزون کن درونِ سینه‌ها در سال نو
فر شادی را به جامِ زندگی از نو بیار

روزگارا جشنِ ما را نوبه‌نو جاوید ساز
سینه را پرمهرتر از سینه‌‌ی جمشید ساز
رنج را آسان بنه بر مردمِ برگشته‌بخت
چشم نیکومردمان را دیده‌ی خورشید ساز


*پی‌نوشت: در باور پیشینیان «رپیتوین» که ایزد گرمی و نوشَوَندِگی است در جشن سده(پنجاه روز پیش از نوروز) به ژرفای زمین فرو می‌رود، در پنجاه روز زمین را از درون گرم می‌سازد و در آغاز بهار دوباره بر زمین فراز می‌آید. در این هنگام با هفت سُرنا(سورنا، شیپور) بر گیتی می‌دمد و جان خفته‌ی جانداران را دوباره به زندگی برمی‌انگیزد.


🎺 سراینده #مردو_آناهيد
#نیایش_نوروزی #نوروز
#چکامه_پارسی

🌍🎺 @AdabSar

💐🌻💐
اینک‌ اینک نوبهار آورد بیرون لشگری
هر یکی چون نوعروسی در دگرگون زیوری
#جمال_الدین_عبدالرزاق


دفتر روزگار برگی دیگر می‌خورد و در رستاخیزی دوباره، جهان شکوفا شده و سرسبزی و سرزندگی از سر گرفته می‌شود
بهار با دستانی پر از شکوفه و لبانی پر از خنده دوباره از راه می‌رسد
خورشید به سوی جوانه‌ها آغوش می‌گشاید و باد بر سر ابرها دست نوازش می‌کشد
پیراهنِ سپیدِ شکوفه‌ها به دست‌های سرد شاخه‌ها جان می‌بخشد
زمین دروازه‌های زیستن را می‌گشاید و ما آراسته و امیدوار به پیشواز نوروز می‌رویم
نوروز، که نخستین روز از فروردین‌ماه و پیشانیِ سال نو است
نوروز، که جشن نامیرای باستانی و درفشِ فرهنگِ همیشه‌جاودانِ ایرانی است
نوروز که آمده است تا پیک مهربانی و همدلی باشد
تا خانه‌های دوستی سرشار از مهربانی شود
تا چشمان افسرده را بنوازد و جان‌های خسته را شادابی بخشد
تا دستانِ عشق زنگار بشوید از هرچه بی‌تپشی و ایستایی‌ست
تا بدانیم که ایستایی و درجازدن شیوه‌ی مرداب است
تا بدانیم که هر فروشُدی را فَرازَندی و هر شبی را روزی است
و نوروز می‌آید تا بدانیم
پایان این داستانِ سرد و سپید همیشه گرم و سبز خواهد بود.

بهار را از دست مده
برخیز
و نگاه‌های آینه را سرشار از شور و شادی و خنده کن.

نوروزتان پیروز


#مجید_دری
#نوروز
@AdabSar
🌺🌸🌺🌸

b2n.ir/AdabSar11

🌹🌻💐
🌻💐
💐
به فرِ کٓیانی یَکی تخت ساخت
چه مایه بدو گوهر اندر نِشاخت

که چون خواستی دیو برداشتی
ز هامون به گردون برافراشتی

چو خورشیدِ تابان میان هوا
نشسته بر او شاهِ فرمانروا

جهان انجمن شد بر آن تخت او
شِگِفتی فرومانده از بخت او

به جمشیدبر گوهر افشاندند
مر آن روز را «روزِ نو» خواندند

سرِ سالِ نو هُرمَزِ فَروَدین
برآسوده از رنج روی زمین

بزرگان به شادی بیاراستند
مَی و جام و رامشگران خواستند

چُنین جشنِ فرّخ ازان روزگار
به ما ماند از آن خسرَوان یادگار
#فردوسى

با آرزوی سالی:
برآسوده از رنجْ تَن دل زِ کین


فرستنده #جعفر_جعفرزاده
#چکامه_پارسی #نوروز
@AdabSar
💐
🌻💐
🌹🌻💐

🌳🕊
«به نام آن‌که شادی آفریده است»
نوروز باستانی فرخنده باد و شاد!

نوروزِ دل‌افروز با بوی خوشِ نوبهار، تازگی و خرمی را برای بوم خفته‌ی زمین به ارمغان می‌آورد؛ بهار، زیورِ هزار رنگی است که دادار جهان بر تنِ زمین می‌پوشانَد:
نرم بادی بوی خوش فروَدین را می‌پراکند
از کوه و دشت بوی خوش نوبهار می‌رسد به جان

نوروز باستانی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی است که نزد مردمان ایرانی ماندگار و پایدار مانده است. بزرگ جشنی که بازمانده از فرهنگ به‌آیین و پرمایه‌ی ایرانی است. یادگارِ ارزشمندی که از نیاکان به ما رسیده است. گوهرِ فرهنگِ شادی‌ستای ایرانی، شاد زیستن و شادی آفریدن برای همگان بوده است. ایرانیان مردمی شادی‌دوست بودند؛ زیرا فرهنگ دیرینه‌ی ایرانی شادزیستی و شادکامی را به پرواز در می‌آورد و دین ایرانی در ستایش شادی بود؛ از این‌رو جشن‌ها و آیین‌های شادمانی بسیاری در سراسر ایران‌زمین رواگمند بود. بهار است و من مست از رخ زیبای جویبار، آنجا که خروشان و پُر تاپ و تپ دل سنگ خارا را با خیز جانفزایی می‌شکافد از هم.

#نوروز ۱۴۰۰
✍ فرستنده #بزرگمهر_صالحی
📸 فرتورگر #مریم_زندی
☀️🌱 @AdabSar

🦋🌱
پیدایش نوروز از آن دسته جستارهایی است که درباره‌اش گمانزدهای خواندنی بسیاری تاکنون گفته شده ولی در پایان همه‌ی گمان‌ها به جمشید پیشدادی می‌رسند. در دیدگاه‌های گوناگون، نوروز یا در زمان جمشید بنیاد شد یا در زمان او سامان یافت.

طبری، پژوهشگر و نویسنده‌ی نامدار پیدایش نوروز را در پیوند با دادگری و ستم‌ستیزی جم دانسته و نوشته است:
جمشید اندیشمندان را فرمود آن روز که من بر دادگاه بنشینم، شما نزد من باشید و هرچه در آن داد و برابری باشد، بنمایانید. آن روز که بر تخت دادگاه نشست، روز هرمز بود از ماه فروردین که آن روز را جشن و آیین برپا کردند.

گردیزی نوشته است: جمشید جشن نوروز را به پاس اینکه خداوند سرما، گرما، بیماری، مرگ و بدبختی را تا سی‌سد(سیصد) سال از میان مردم گرفت، برگزار کرد. در همین روز جمشید بر گوساله نشست و به نیمروز(جنوب) و به جنگ دیوها و سیاهان رفت و آنان را شکست داد.

خیام نیشابوری پیدایش نوروز را در پیوند با گاهشمار می‌دانست:
جمشید با باز آمدن خورشید به روز نخست فروردین و دریافتن آنکه آفتاب پس از ۳۶۵ روز و ربعی دوباره به آنجا رسیده است، #نوروز را نام نهاد و جشن و آیین گرفت. پادشاهان و مردم پس از او نیز از آن پیروی کردند.


🖋 خوانش و نگارش: #پریسا_امام_وردیلو
برگرفته از: تاریخ طبری و جشن‌های ملی ایرانیان، نوشته‌ی #رضا_دشتی

فرتور: نگاره‌ی نمادین جمشید، کاری از «مهرعلی» نگارگر برجسته‌ی دربار فتحعلی‌شاه قاجار
b2n.ir/s30073

🦋🌱 @AdabSar

🍎🌱
ای دوست در این کهن‌سرای شش و پنج
با این همه سختی، گُهر خویش بسنج

در جشن بهار و سبزه و سیب و ترنج
پیوسته سرت سبز و دلت دور از رنج!

#سعید_قاسمی_فلاورجانی
فرستنده: ایرج

#چکامه_پارسی #نوروز
🍎🌱 @AdabSar

🇮🇷🕊
جشن نوروزی که روز شادی است
مرغ شب زندانی آزادی است

گندم دِهگان ده را، وانگهی
نان هر خودکامه‌ی آبادی است

میهن ای انبوه اندوه کهن!
کدخدایمان نه مرد مادی است

آن‌که آگاهانه زد فریاد داد
تخمه‌ی جمشید پیشدادی است

در بهشت نَغز هر اندیشه‌ای
پختگی را میوه‌ی اُستادی است

چیست در هر باور فرزانه؟ گفت
گوهر بی‌داد، بی‌بنیادی است!


نوروز بر نیک‌مردان و نیک‌زنان روشن‌اندیش سرزمین‌ام خجسته باد!
باشد که بیداد از این سرای رخت بربندد و شادمانی ارزانی‌مان شود.
ایدون باد!


#مهران_گلستانی_ماچک‌پشتی
یکم فروردین ۱۴۰۰ خورشیدی
هنرمند نگارگر: #علی_اکبر_صادقی
#چکامه_پارسی #نوروز

🇮🇷🕊 @AdabSar

🌷🪴
چرا نوروز جشن بزرگی است؟
در بخشی از نبیک(کتاب) «آیین مزدیسنا» چند رخداد درباره‌ی بزرگی #نوروز آمده که در آن‌ها افسانه و راستی آمیخته‌اند:

- کیومرث، نخستین پادشاه پیشدادی در این روز زاده شد.

- هوشنگ دومین پادشاه پیشدادی نیز در این روز زاده شد.

- تهمورث پیشدادی هم در این روز پا به جهان گذاشت.

- فریدون در این روز فرمانروایی ایران پهناور را میان فرزندانش بخش(تقسیم) کرد.

- سام نریمان در این روز تبه‌کاران را سرکوب و بنیاد آن‌ها را واژگون کرد و آسایش مردم پایدار شد.

- کیخسرو و پورسیاوش در این روز زاده شدند.

- کیخسرو در این روز فرخ جایگاه «افسرپادشاهی» را به لهراسب بخشید.

- زرتشت در این روز آفریده شد.

- زرتشت در این روز به نمایندگی از اهورامزدا به راهنمایی گمراهان پرداخت.

- شاه گشتاسب، بانو کتایون و جاماسب در این روز کیش مزدیسنایی را پذیرفته و از پیامبر آن پیروی کردند.

- به باور گروهیان(شیعیان) در این روز فرمند(حضرت)«علی» از سوی پیامبر اسلام و در جشن غدیر خم به فرمانروایی رسید.


خوانش و نگارش: #پریسا_امام_وردیلو
برگرفته از: آیین مزدیسنا #مهرداد_مهرین، جشن‌های ملی ایرانیان #رضا_دشتی

🌷🪴 @AdabSar