دوره امنیت دیجیتال ویژه وکلا و مدافعان حقوق بشر

محمد نجفی، وکیل دادگستری و زندانی سیاسی، نمونه‌ای آشکار از چالش‌ها و خطراتی است که وکلا و مدافعان حقوق بشر در ایران با آن مواجه‌اند. او که سال‌ها به دلیل پیگیری حقوق قربانیان و افشای حقیقت در حبس به سر می‌برد، نه‌تنها از حقوق اولیه درمان محروم است، بلکه با پرونده‌سازی‌های متعدد، نظارت دائمی و فشارهای امنیتی سنگین مواجه بوده است.

⚠️ چالش‌های دیجیتال در پرونده‌های حقوق بشری
اتهامات سنگینی مانند «کمک به دولت متخاصم» و «نشر اکاذیب» که علیه محمد نجفی مطرح شده‌اند، اغلب به دلیل مصاحبه‌ها، فعالیت‌های آنلاین و ارتباطات وی بوده‌اند. این نشان می‌دهد که نهادهای امنیتی چگونه از ابزارهای دیجیتال برای زیر نظر گرفتن و سرکوب وکلا و فعالان استفاده می‌کنند.

💡 این دوره برای چیست؟
دوره امنیت دیجیتال به شما یاد می‌دهد چگونه از خود و اطلاعات موکلانتان در برابر چنین تهدیدهایی محافظت کنید:

جلوگیری از ردیابی ارتباطات دیجیتال و محافظت از حریم خصوصی
استفاده از ابزارهای رمزنگاری برای مکاتبات حساس
اجتناب از اشتباهات رایجی که می‌تواند به پرونده‌سازی‌های امنیتی منجر شود
شناسایی و مدیریت نقاط ضعف در امنیت دیجیتال


🌍 چرا به این دوره نیاز دارید؟
همان‌طور که تجربه تلخ محمد نجفی نشان می‌دهد، فشارهای امنیتی اغلب از طریق کنترل ارتباطات و اطلاعات آغاز می‌شود. با داشتن دانش و ابزارهای امنیت دیجیتال، می‌توانید از پرونده‌های حساس دفاع کنید، بدون اینکه خود یا موکلانتان در معرض خطر بیشتری قرار بگیرید.


⌛️ برای ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه کنید:

https://docs.google.com/forms/u/0/d/1xgTmORFtuSn8PjPQLYFQ9nWdbvAEzXdqgqKfiSqAuGA/viewform?pli=1&pli=1&edit_requested=true

کانال تلگرام دوره:
https://t.me/DigitalSecurityForHRA

کانال واتس‌اپ دوره:
https://whatsapp.com/channel/0029Vaw0dBZ0LKZJULGR5q3y




🎓 با ما همراه شوید تا در مسیر عدالت، ایمن و قوی‌تر گام بردارید!

هشدار ۱۲۸۲ نفر از فعالان صنفی معلمان در سراسر ایران درباره تداوم سیاست‌های نادرست آموزش و پرورش حاکم و خودکشی دانش‌آموزان

متن کامل این بیانیه:
«در روزهای اخیر دو خبر تلخ و جانکاه، جان و روان خسته فرهنگیان کشور را به سوگی سخت نشاند. #آرزو_خاوری دانش‌آموز کلاس نهم شهر ری و #آیناز_کریمی دانش‌آموز کلاس دوازدهم روستای دریس کازرون هر دو به خاطر تهدید و تحقیر مدیران مدرسه به زندگی خود پایان دادند.
متأسفانه از آغاز سال جدید تاکنون ۱۳ دانش‌آموز در گوشه‌وکنار ایران با #خودکشی به زندگی خود پایان داده‌اند.
متولیان آموزش و پرورش در برابر این مصیبت عظما دم فروبسته‌اند. چرا که نتیجه‌ی سیاست‌های تدوین شده ایدئولوژیک و بخش‌نامه‌ای آموزش و پرورش و به‌کار گماردن مدیرانی ریاکار و ناکارآمد، پرپرشدن فرزندان معصوم این سرزمین بوده است. آن‌هم به‌جرم‌های واهی چون: شادی کردن، رقصیدن، لاک‌زدن ناخن، رنگ مو، رنگ لباس و...!!!!

ما معلمان امضاکننده این متن، ضمن همدردی با خانواده‌های سوگوار آرزو خاوری و آیناز کریمی، این نوع خودکشی‌ها را محصول مستقیم سیاست‌های کلان فاجعه‌بار آموزش و پرورش ویرانی می‌دانیم که هیچ درک روان‌شناختی از احساسات دختران و نیازهای عاطفی و روحی آنها ندارد و با تحمیل کردن سبکی واپس‌گرایانه از زندگی که قاطبه دختران و پسران نوجوان و جوان این سرزمین آنها را قبول ندارند، با توسل به خشونت و تهدید در پی القای آن از طریق به‌کارگیری مدیران خشن و کم‌سواد به دانش‌آموزان هستند.

ما به همه مدیران مدارس سراسر کشور هشدار می‌دهیم که در مواجهه با فرزندان معصوم این سرزمین، دست از لجبازی و اجبارهای سلیقه‌ای در نحوه پوشش و آرایش دانش‌آموزان بردارند تا از این‌پس خانواده‌های دیگر را به داغ ابدی فرزند دچار نکنند.
به وزارت آموزش و پرورش که تمام دغدغه‌اش حضور ایده‌های غیرمرتبط و متحجرانه در فضای آموزشی کشور است و علی‌رغم شکست سنگین تحمیل سلیقه‌های عقیدتی و متحجرانه، همچنان به تداوم آنها می‌کوشد، هشدار می‌دهیم که این خودکشی‌ها به‌طور غیرمستقیم قتل خاموشی است که فاعلیت آن در وهله اول به نگاه تجددستیزانه، زن‌ستیزانه و ایدئولوژیک‌زده دستگاه ویران آموزش و پرورش برمی‌گردد.
وزیر کنونی آموزش و پرورش کمترین قرابت و فهمی از نیازهای نسل دانش‌آموز کنونی ندارد. او تمام‌ همت خود را مصروف به بسط ایدئولوژی فرسوده و شکست‌خورده در دولتی نهاده که با نامگذاری «وفاق» بر خود، بیشترین همت خود را برای رضایت و خشنودی فرادستان قدرت نهاده است. محصول وفاق با نیروهای غیرکار‌آمد، انتخاب همین وزیری است که به رغم پر‌پرشدن دو جان معصوم بی‌گناه هنوز صدایی از او و مسئولین آموزش و پرورش ویرانش درنیامده است!

#صدای_دانش_آموزان_مظلوم_باشیم

📎 اسامی و امضاها را در فایل PDF این بیانیه ببینید:
https://bit.ly/4fZgDX2


شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#بیانیه
#دانش_آموزان
@Tavaana_TavaanaTech

جمهوری اسلامی می‌خواهد «مقام الهی» را «با طعم زور» به زنان آزادیخواه ایرانی بچشاند!‌
پرسش از شما
آیا روشن‌فکران! هم‌گام با جمهوری اسلامی، در سرکوب زنان ایرانی سهیم بوده‌اند؟
و پاسخ زن ایرانی به سرکوب و خفقان چه بوده؟

- طرحی از مانا نیستانی‌

#یاری_مدنی_توانا #حقوق_زنان #حجاب_اجباری #پوشش_اختیاری
@Tavaana_TavaanaTech

حق من: زندانیان دارای معلولیت

مهدی رنجکش ۲۰ ساله بود که بازداشت شد. یک جوان ۲۰ساله لرستانی که به معلولیت جسمی و ذهنی مبتلا بود و تحت نظر سازمان بهزیستی قرار داشت. او را به علت وجود یک کیف از مواد مخدر در اتومبیلی که او نیز در آن حضور داشت بازداشت کردند. با این حال او همیشه اتهام انتسابی به خودش را رد می‌کرد.

به گفته منابع حقوق بشری، این زندانی پنج سال بدون دسترسی به امکانات لازم، از جمله خدمات بهداشتی و درمانی در زندان پارسیلون خرم‌آباد نگهداری و سپس در سال ۱۳۹۴ اعدام شد.

بنیاد عبدالرحمن برومند می‌گوید: «آقای رنج‌کش پیش از انتقال به سلول‌ انفرادی در روز قبل از اعدام با ضبط یک پیام ویدئویی از سازمان‌های حقوق بشری برای پایان‌دادن به اعدام مرتبط با جرائم مواد مخدر تقاضای کمک کرده بود. او در این پیام با اشاره به معلولیت جسمی و ذهنی‌اش و با اعتراض به نبودن امکانات پزشکی گفته بود که در این مدت حتی به او دارو ندادند.»
این وضعیت دهشت‌آور برای یک زندانی دارای معلولیت، برای هر وجدان نرمال و انسان‌دوستی تکان‌دهنده است.

حتی مواد و آیین‌نامه‌های اجرایی که درون جمهوری اسلامی تدوین یافتند هم چنین وضعیتی را دست‌کم روی کاغذ رد می‌کنند.
در ماده ۱۱۰ آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها تاکید شده است که زندانیان دارای معلولیت بایستی مورد حمایت همه‌جانبه، از لحاظ تامین امکانات و رفاه باشند.

در بخشی از این ماده تاکید شده است که فضا برای زندانی دارای معلولیت به گونه‌ای باید طراحی شود که: «آن‌ها قادر باشند آزادانه و بدون احساس خطر در محیط پیرامون خود حرکت کنند و از همه امکانات موسسه از قبیل تسهیلات آموزشی، بهداشتی و تفریحی همانند دیگر زندانیان بهره‌مند شوند.»

چرا واقعا مهدی رنجکش ۲۰ساله در زندان خرم آباد با آن درجه از معلولیت مشمول این امکانات و تسهیلات رفاهی نشد؟

در یوتیوب:
https://youtu.be/m6mZ_bc5j74

در ساندکلاد:
https://soundcloud.com/tavaana/gfdro10twn7h

#حق_من #حقوق_زندانی #یاری_حقوقی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

‏مطهره گونه‌ای از زندان اوین: «با امید به روزهای روشن و آگاه و آباد و آزاد برای سرزمین‌مان که جانمان است، ایمان دارم که با اراده‌ی پولادین و ستودنی و ایستادگی مردم ایران، ظلم ظالمان پایدار نخواهد ماند.»

درخواست #مطهره_گونه_ای از وزیر بهداشت و درمان برای رسیدگی به وضعیت پزشکی #نرگس_محمدی و مرخصی او

آقای دکتر ظفرقندی
وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
بنده به عنوان دانشجوی ترم آخر دکترای دندانپزشکی که در آستانه‌ی دفاع و دانش‌آموختگی به طور قطعی از دانشگاه علوم پزشکی تهران اخراج شده‌ام و شاهد رنج و مهجوریت زنان زندانی بند اوین هستم، بیش از پیش یقین یافته‌ام که جان انسان‌ها در حکومت جمهوری اسلامی از هر چیزی بی‌ارزش‌تر است.

هدف اولیه و اصلی این نامه، تشریح وضعیت بحرانی و حاد خانم نرگس محمدی بود که با مشاهده‌ی تبدیل سیستم ناکارآمد درمانی حاکم بر زندان‌ها به یک رویه‌ی ثابت جهت تحت فشار قرار دادن هرچه بیشتر فعالان سیاسی، مدنی، عقیدتی به صرافت آن افتادم که گزارش مختصری از وضعیت وخیم موجود منتشر کنم. این نامه‌ی سرگشاده نیز نه صرفاً برای اطلاع مسئولان حکومتی، بلکه جهت آگاهی بخشی به مردم شریف و آزاده‌ی ایران است که شاید پیش‌تر با انتشار نامه‌ی یک زندانی سیاسی سابق، مبنی بر ارائه‌ی مستمر و مطلوب و کافی خدمات درمانی و اعزام به‌موقع زندانیان به بیمارستان، که مطلقاً کذب و عوام‌فریبی بود دچار سوگیری و خطا در مورد وضعیت نابه‌سامان زندان‌ها از جمله بند زنان اوین شده باشند.

وریشه مرادی (میرزایی) پس از تحمل دوره‌ی طولانی اعتصاب غذا، هم‌اکنون در وضعیت بد جسمانی قرار دارد، اما بهداری زندان با مخالفت مستقیم دادستان و ضابطین نهادهای امنیتی از اعزام وی به بیمارستان و انجام اقدامات درمانی لازم ممانعت به عمل می‌آورند.
برخورد غیرانسانی و منافی حقوق متهم با خانم مرادی، تنها یک مورد از تخطی سازمان زندان‌ها خاصه در مواجهه با زندانیان سیاسی و عقیدتی است.

در بند زنان اوین، ۴ نفر از زندانیان، بالای ۷۰ سال و بیش از ۱۸ نفر بالای ۶۰ سال سن دارند که مبتلا به بیماری‌های خاص مانند MS پیشرفته، سرطان، تومور مغزی و همچنین آپنه‌ی تنفسی و بیماری‌های مزمن ریوی و قلبی هستند و من به‌طور روزمره شاهدم که حتی زندگی عادی و روزانه هم برای آن‌ها چقدر دشوار و طاقت‌فرسا است.

در تمامی این روزها به‌عنوان یک پزشک زندانی، شاهد عملکرد نامناسب و غیرتخصصی کادر درمانی بوده‌ام که حتی از رسیدگی اولیه و پانسمان ساده هم عاجزند. امکانات بهداری داخل بند و مرکزی اوین نیز تا جایی حداقلی و ناچیز است که زندانیان برای تهیه‌ی آنتی‌بیوتیک‌های معمول و مسکن‌های بدون تجویز و داروهای سرماخوردگی و حتی در مواردی چسب و وسایل پانسمان نیز مشکلات عدیده دارند.

مدتی پیش خانم محمدی جهت آنژیوگرافی، پس از رایزنی‌ها و اعتراضات هم‌بندیان و هم‌چنین وکلای ایشان با مسئولان ذی‌ربط، بعد از حدود هفت هفته، تحت شرایط خاص و به‌صورت تحت‌الحفظ به بیمارستان اعزام شد. در حالیکه مدت‌ها از درد قفسه‌ی سینه، مضاف بر مشکلات متعدد و طاقت‌فرسای جسمی دیگر رنج می‌برد و بارها با شرایطی بحرانی، تنها به بهداری زندان انتقال یافته بود.

در بیمارستان با معاینه‌ی پزشک متخصص به صورت کاملاً اتفاقی و حین اخذ شرح حال و سایر معاینات و روندهای درمانی، با بُن‌اسکن تشخیصی، ضایعه‌ای در زانوی پای راست ایشان مشاهده شد که نیاز به بیوپسی (نمونه‌برداری) داشت تا خوش‌خیمی یا بدخیمی آن مشخص شود. گرچه پیشتر توده ای نیز در سینه سمت راست مشاهده و بیوبسی شده بود . فیزیوتراپی در ناحیه کمر و گردن او به مدت یکسال است که انجام نمی‌شود.

نهایتاً خانم محمدی جهت انجام عمل جراحی نمونه‌برداری، مجدداً به بیمارستان اعزام شد. پزشک متخصص جراح با توجه به گستردگی ضایعه و تشکیک بیش از پیش به بدخیمی، پروسه‌ی ریسکشن (خارج کردن کامل ضایعه) و همچنین کورتاژ (تراشیدن نواحی اطراف ضایعه که مستعد متاستاز بود) را انجام داد.

مضاف بر این عمل جراحی سنگین، همزمان پیوند استخوان (گرفت و آلوگرفت) هم انجام شد. شرح کامل گزارش عمل جراحی و توصیه‌های پزشک متخصص به‌صورت مستند در اختیار نهادهای ذیربط است.

علی‌رغم وجود گزارش مبسوط پزشکی مبنی بر وضعیت وخیم نرگس محمدی و توصیه‌ی پزشک جهت گذراندن دوره‌ی نقاهت در خارج از زندان، متاسفانه با جلوگیری از حضور پزشک قانونی برای صدور حکم مرخصی درمانی، ایشان را تنها پس از ۴۸ ساعت بعد از عمل جراحی به زندان بازگرداندند.
ادامه در لینک زیر:
https://tinyurl.com/2b8397d5

#بیانیه #حقوق_زندانی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مبارزات زنان برای رسیدن به برابری جنسیتی

لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی که در ۱۶ مهر ۱۳۴۱ خورشیدی تصویب شد، منعی برای حضور زنان در انتخابات به عنوان انتخاب‌کننده و انتخاب‌شونده در نظر نگرفته بود. این شد که خمینی بلافاصله در تلگرامی به علم نوشت: «ورود زن‌ها به مجلسین و انجمن‌های ایالتی و ولایتی و شهرداری مخالف [است با] قوانین محکم اسلام که تشخیص آن، به نص قانون اساسی، محول به علمای اعلام و مراجع فتوا ست، و برای دیگران حق دخالت نیست.» اعتراض روحانیون بالا گرفت و سرانجام علم در دهم آذرماه اعلام کرد که لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی اجرا نخواهد شد. اما چند ماه بعد در ۱۹ دی ۱۳۴۱ محمدرضاشاه پهلوی شخصا انقلاب سفید را اعلام کرد که اعطای حق رای به زنان یکی از اصول آن بود. علی‌رغم اعتراضات دوباره روحانیون، زنان ایرانی روز ششم بهمن ۱۳۴۱ برای نخستین بار توانستند در پای صندوق رای حاضر شوند.
حق رای فقط یکی از حقوقی است که زنان ایرانی طی سالیان برای به‌دست‌آوردن آن تلاش و مبارزه کرده‌اند. این مستند کوتاه نگاهی دارد به این تلاش‌ها و مبارزات زنان.
https://youtu.be/CBn41nGS0RM

#حقوق_زنان #برابری_جنسیتی #اسلایدشو #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

دکتر حسن باقری‌نیا، در این ویدیو درباره دیدار وزیر علوم با استادان بسیجی سخن می‌گوید، جلسه‌ای که بابت حضور در آن، در جلسه هیئت دولت غیبت کرد.

وزیر علوم هم «دولت در سایه» یا بهتر بگوییم «دولت بالادست» را بر دولت پزشکیان ترجیح می‌دهد!
او در مقابل سربازان آتش به اختیار دولت بالادست اظهار ادب و کرنش می‌کند!

در واقع قدرت اصلی در رژیم جمهوری اسلامی در اختیار نهادهای تحت فرمان رهبر و نهادهای موازی که هیچ کنترل و نظارتی بر بودجه آن‌ها نیست. آن‌ها سیاستگذاری می‌کنند و دولت عملا مجری اوامر آن‌ها است.


#حسن_باقری_نیا #دانشگاه #دولت_بالادست #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
سازمان ملل روز دوشنبه پنجم آذر همزمان با روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان اعلام کرد که مرگبارترین مکان برای زنان «خانه» است.

بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، در سال گذشته میلادی به طور متوسط روزانه ۱۴۰ زن و دختر توسط شریک زندگی یا توسط یکی از نزدیکان خود کشته شده‌اند.

بررسی‌های آژانس زنان سازمان ملل و دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۳ نشان می دهد که در سطح جهان حدود ۵۱,۱۰۰ زن و دختر توسط شریک زندگی یا عضو خانواده خود به قتل رسیدند.

این رقم نسبت به سال ۲۰۲۲، که تعداد قربانیان حدود ۴۸,۸۰۰ نفر بود، افزایش یافته است.

#خشونت_علیه_زنان #حقوق_زنان #حقوق_بشر #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
روز دوشنبه ۵ آذر مصادف با ۲۵ نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان است.

رادیوفردا گزارش داد، به همین مناسبت در روزهای منتهی به ۲۵ نوامبر راهپیمایی‌ها و کمپین‌هایی در حمایت از زنان و در مخالفت با خشونت علیه زنان در کشورهای مختلف برگزار شده است.

در فرانسه روز شنبه سوم آذر هزاران نفر در چندین شهر فرانسه برای محکومیت خشونت علیه زنان راهپیمایی کردند.

به گزارش رویترز تنها در پاریس، حدود ۷۰۰۰ نفر با در دست داشتن بنرها و سردادن شعارهایی پیش از روز دوشنبه، که روز جهانی منع خشونت علیه زنان است، به خیابان‌ها آمدند.

زنان در پرو در آمریکای جنوبی هم روز یکشنبه با برپایی یک راهپیمایی خواستار پایان دادن به خشونت جنسیتی علیه زنان شدند. گزارش‌ مقامات محلی نشان می‌دهد در پرو بین ژانویه تا سپتامبر ۲۰۲۴، ۱۲۱ زن به قتل رسیده‌اند.

همزمان با این اعتراضات در ایتالیا بازیکنان تیم‌های فوتبال سری آ در هفته سیزدهم این لیگ، با کشیدن یک خط قرمز روی صورت خود وارد زمین بازی شدند.

این اقدام آنها در راستای کمپینی است که از سال ۲۰۱۸ توسط سری آ ایتالیا برای مبارزه با خشونت علیه زنان آغاز شده است.

#خشونت_علیه_زنان #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

آرمان شادی‌وند، خواننده، آهنگساز و فعال محیط زیست, که روز چهارم آذر ماه ۱۴۰۳ با اتهام اولیه تبلیغ علیه نظام بازداشت شده بود، موقتا با وثیقه آزاد شد

طبق گزارش دریافتی، آرمان شادی‌وند، آهنگساز، نویسنده، فعال محیط‌زیست و کشاورز ۳۳ ساله، یکی از فعالان مدنی مدنی و زیست‌محیطی ایران که روز چهارم آذر ماه بازداشت شده بود، با قرار وثیقه آزاد شد اما به موارد اتهامی او مواردی افزوده شده است.
یک منبع مطلع گفته است که موارد زیر را به عنوان اتهام به آقای شادی‌وندی اعلام کرده‌اند:
«توهین به مقامات بلند پایه‌ی نظام جمهوری اسلامی مخصوصا آیت‌الله خامنه‌ای»
«توهین به دبیر کل حزب‌الله لبنان حسن نصرالله»
«اهانت به رئیس جمهور شهید»
«تشویق به اغتشاشات»

یکی از دوستان آرمان می‌گوید:
«آرمان که در شهرستان دره‌شهر استان ایلام زندگی می‌کند، تحصیلات دبیرستانی خود را در سال سوم ناتمام گذاشت اما به صورت خودآموخته در حوزه‌هایی چون کامپیوتر و صوت و سایکو آکوستیک فعالیت داشت. او نویسنده هشت کتاب است که تمامی آن‌ها ممنوع‌چاپ هستند. یکی از این کتاب‌ها را در سال ۱۳۹۶ یا ۱۳۹۷ و در دوران حبس خود نوشت. او بارها به دلیل فعالیت‌های مدنی و زیست‌محیطی‌اش بازداشت شده و تحت فشارهای مختلف قرار گرفته است.

ـ لازم به ذکر است در هیچ جای قوانین جمهوری اسلامی توهین به دبیرکل یک گروه یا رئیس‌جمهور سابق، مصداق جرم نیست.

#آرمان_شادی_وندی #دره_شهر #ایلام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

احمد بهرامی کارگردان فیلم «شهر خاموش» شب گذشته پس از دریافت نشان ویژه عباس کیارستمی در جشن حافظ این جایزه را به بازیگران زن ممنوع الکار تقدیم کرد.
.
هنگامه قاضیانی، ترانه علیدوستی، سهیلا گلستانی، باران کوثری و مریم بوبانی از جمله بازیگرانی هستند که دو سال است ممنوع الکار شده‌اند. به این افراد باید کتایون ریاحی، پانته‌آ بهرام و بسیاری دیگر از زنان بازیگر ایرانی را که در انقلاب زن، زندگی، آزادی کنار مردم قرار گرفتند و روسری از سر برداشتند، اضافه کرد.

#نه_به_جمهورى_اسلامى #نه_به_پوشش_اجباری #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

#حسین_رونقی در پیام‌هایی در تلگرام خود نوشت:
«برای زندانیان سیاسی-عقیدتی و اعدام‌ها مقابل اوین به تحصن خواهم نشست.

کیانوش گفت: «هیچ کس نباید به خاطر بیان عقایدش زندانی شود. اعتراض حق هر شهروند ایرانی‌ست. ما برای عشق به زندگی جان داده و می‌دهیم، و نه مرگ. آرزومندم روزی ایرانیان بیدار و بر بردگی چیره شوند. پاینده ایران».

حرف من نیز همین است. خواسته‌ام نیز خواسته کیانوش است.

ظهر سه‌شنبه شش آذر همزمان با سه‌شنبه‌های نه به اعدام با لب‌های دوخته در همراهی با زندانیان سیاسی و عقیدتی کشورمان که هیچ‌‌کدام نباید به‌خاطر بیان، اعتراض یا فعالیت سیاسی-اجتماعی در زندان باشند و فریاد «نه به اعدام»، مقابل زندان اوین به تحصن خواهم نشست. رنج آن‌ها و خانواده‌هایشان به فراموشی سپرده شده است، شاید تلنگری باشد...

هر کاری خواستید بکنید. توان درگیری و مقاومت ندارم، تصمیم من آن است که پیش از این گفته‌ام.»

«قرار نیست کوتاه بیایم، چه در بازداشت،‌ چه بیرون از زندان، آن هم زمانی که ایران را به یک زندان بزرگ تبدیل کرده‌اند. لب‌های من به‌خاطر اعتراض و با انگیزه سیاسی دوخته شده‌است و مسئولیت هر اتفاقی برعهده جمهوری اسلامی است. حتی اگر یک تن باشم خواهم ایستاد، حتی اگر مرگ در انتظارم باشد پیش می‌روم. اما مرگ پایان کار نیست؛ همان‌طور که یک جان شریف (کیانوش) از دست رفت ولی پرچم او برافراشته ماند. زندگی آنقدر مهم نیست که به هر ذلت و تحقیری تن دهم.

#فاطمه_سپهری که جز از ایران و مردم نگفته است چرا باید با وجود بیماری در زندان باشد؟

#توماج_صالحی پرونده‌اش مشخص است اما به‌دلایل فراقانونی و عملکرد اداره اطلاعات اصفهان همچنان در زندان است!

#نسرین_شاکرمی، دادخواه دخترش نیکاست و باید بتواند حرفش را بزند و دادخواهی‌اش را بکند.

#آرشام_رضایی، یک فعال مشروطه‌خواه شریف است که حق دارد در کشورش فعالیت کند.

چرا این افراد باید زندانی باشند؟ اصلا چرا شهروندی باید به‌خاطر اظهار نظر و داشتن عقیده‌ای در زندان باشد؟

پی‌نوشت: در خصوص وضعیت پدر باید بگویم که او بدلیل فشارها و آسیب‌های وارده و با توجه به بیماری دیابت شدیدی که دارد امشب در بیمارستان بستری شد.»

«آخرین وضعیت جسمی (روز نهم):

لب‌ها متورم و زخم شده‌اند.
کاهش وزن زیاد، ضعف جسمانی به همراه سرگیجه شدت گرفته و عضلات تحلیل رفته‌اند.
نوسان فشار خون و فشار خون بالای ۱۴ و نوسان شدید قند خون.
خونریزی گوارشی و ادراری.

سهم امروز: سه لیوان آب، دو لیوان چای، و تزریق آنتی‌بیوتیک و داروها به صورت وریدی و عضلانی.»

#کیانوش_سنجری #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

🟠 ۲۵ نوامبر، روز جهانی منع خشونت علیه زنان است.

این روز به یاد سه خواهر مبارز جمهوری دومینیکن، میرابال‌ها نامگذاری شده است. این سه زن به‌دلیل مبارزه با دیکتاتوری رافائل تروخیو در سال ۱۹۶۰ به طرز وحشیانه‌ای کشته شدند. داستان آن‌ها نه تنها نمادی از مقاومت در برابر ظلم، بلکه الهام‌بخش حرکتی جهانی برای پایان دادن به خشونت علیه زنان شد.

هر سال، این روز فرصتی است برای یادآوری این حقیقت تلخ که هنوز میلیون‌ها زن در سراسر جهان از خشونت‌های فیزیکی، روانی، و اجتماعی رنج می‌برند. خشونت علیه زنان، نه یک مسئله شخصی، بلکه یک بحران جهانی است که همه ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

- خشونت علیه زنان، یکی از شایع‌ترین نقض‌های حقوق بشر است که هنوز در سایه سکوت یا بی‌تفاوتی پنهان می‌ماند.
- هدف از این روز، افزایش آگاهی، همبستگی جهانی و اقدام عملی برای پایان دادن به این نابرابری است.

رافائل لئونیداس تروخیو مولینا، معروف به «ال هِفه» (رئیس)، از سال ۱۹۳۰ تا زمان ترورش در ۱۹۶۱، به‌عنوان حاکم نظامی جمهوری دومینیکن فعالیت کرد. او در دو دوره، از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۸ و سپس از ۱۹۴۲ تا ۱۹۵۲، رسماً رئیس‌جمهور بود و در سایر دوره‌ها به‌صورت غیررسمی و با قدرت نظامی بر کشور حکمرانی می‌کرد.

تروخیو هیچ‌گونه مخالفتی را تحمل نمی‌کرد. افرادی که جرأت ابراز مخالفت داشتند، زندانی، شکنجه یا کشته می‌شدند. معمولاً اجساد آنان ناپدید می‌شد و شایع بود که خوراک کوسه‌ها شده‌اند.
او نام پایتخت را به «سیوداد تروخیو» تغییر داد و بلندترین کوه کشور را «پیکو تروخیو» نام‌گذاری کرد. این اقدامات نشان‌دهنده تمایل او به پرستش شخصیت خود بود.
در سال ۱۹۳۷، تروخیو دستور قتل‌عام نژادی هزاران نفر از مردم هائیتی را که در این کشور زندگی می‌کردند، صادر کرد. این واقعه به «کشتار پارسلی» معروف است.
تروخیو شبکه مخوفی از جاسوسان داشت که هر مخالفتی را با کشتن معترضان پاسخ می‌دادند. شایعه بود که قربانیان دیکتاتوری تروخیو اکثراً خوراک کوسه‌ها می‌شدند.
پایان دیکتاتوری:

در ۳۰ مه ۱۹۶۱، تروخیو در یک درگیری مسلحانه در جاده‌ای که از پایتخت به سن کریستوبال می‌رفت، کشته شد. نقشه این سوءقصد را مردانی از جمله ژنرال خوان توماس دیاس، آنتونیو دلامازا، آمادو گارسیا گررو و ژنرال آنتونیو ایمبرت باررا کشیده بودند.

داستان دوران حکمرانی و مرگ تروخیو و ماجراهای پس از آن را ماریو بارگاس یوسا در رمان «سور بز» روایت کرده‌است.

دوران حکومت تروخیو به‌عنوان یکی از خشن‌ترین دوره‌ها در تاریخ جمهوری دومینیکن شناخته می‌شود و تأثیرات عمیقی بر فرهنگ و تاریخ این کشور داشته است.


#خشونت_علیه_زنان #نه_به_خشونت #روز_جهانی_منع_خشونت_علیه_زنان #StopViolenceAgainstWomen
@dialogue1402