🌏💞
پارسال گفتیم، امسال نیز ناگزیر می‌گوییم:
«پاسداشت زمین در ایران پیشینه‌ی چند هزار ساله دارد. ایران کهن آکنده از افسانه‌هایی شگرف درباره‌ی شکوه زمین است اگرچه بسیاری از افسانه‌ها به دست ما نرسیدند. ایرانیان از دیرباز و به درستی باور داشتند که خداوندگاران (صاحبان) زمین نیستند، فرزندان زمین‌اند.
هرسال در چنین روزهایی می‌گفتیم در روز #سیزده_بدر هوای زمین را داشته باشیم. اکنون باید بگذاریم تا زمین دمی بیشتر بیاساید و ما سیزده را در هوای خانه به در کنیم تا خودمان گزندی از بیماری نبینیم و به دیگران آسیب نرسانیم.
امیدواریم و آرزو داریم در سال‌های آینده با نگاه به این روزهایی که بر ما زمینیان رفته است، رویکردی نو، اندیشمندانه و دوستانه به زمین داشته باشیم. زمینی که رنج او رنج ما و بهبودی و آسودگی‌اش، آسایش ما است.»
#ادبسار

💞🌏 @AdabSar

💭 بهترین آرزوی شما برای سال ۱۴۰۰ به پارسی:


✍ ۱۳- شیرین:
درود بر یاران پارسی‌زبان و دوست‌داران ایرانشهرمان. آرزویم در سال ۱۴۰۰ این است که پایان همه‌ی پلیدی‌ها باشد و برآمدن راستی و درستی بر سرزمینم. همه‌ی مرتوگان[مردم] سرزمینم بیدار شوند و آگاهانه در این سرزمین زندگی کنند. ازباختر دریای کاسپی تا خاور خلیج هماره پارس بی‌گمان از هرگونه بیگانه‌ای؛ از بلوچستان تا خوزستانم همه درسازش و داد زندگی کنند و دل سرزمینم به شادی بتپد🔥🔥🔥


✍ ۱۴- میثم شیرمردان:
*درودتان*
*مهرتان نامیرا*
*بر شما همایون و شاد باش باد این کهن بزم...*🌹
*هماره‌ی روزگاران شاد زی*🌹


✍ ۱۵- آرسن خاچاتور میناسیان:
درود و درستی بادتان. گاهتان زیبا و زیبنده و چنگ و چرانه و چارانه بادا باد و چونین شود.
آرزویم از دادگر دادگستر توانا از برای ایرانیان نیک‌اختر و آشنای سخن و بافرهنگ، سرسبزی و سالاری و سروری و سوروری[شادی و سرخوشی افزون] و سرافرازی و سرخی و سپیدی اندیشه، خوش‌دلی و خوش‌رفتاری و دلگرمی است. پاژم[دعایم] و این راز و نیازم را مزدا برآورده سازد. اینچنین شود.
ایرانیان بزرگ‌اندیش و نکو اندیشه باشید.


💭 شما نیز آرزوهای خود را به پارسی بنویسید و برای ادب‌سار بفرستید.

#نیایش_نوروزی #نوروز
@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی

«الـ» را بر سر واژه‌های پارسی نهادن يا واژه‌های پارسی را با واژه‌های «الـ»دارِ اَرَبی(عربی) درهم آميختن كه كم و بيش در گفتارها و نوشتارها ديده می‌شود درست نیست، مانند:

🔺آخرالزمان = پایان زمان، پسین‌زمان، رستاخیز
🔺افسرالملوک= افسر پادشاهان، تاگِ(تاج) پادشاهان
🔺بستان‌السياحه= گردشگاه‌بستان، بوستان گردشگران
🔺بستان‌الشمال= بستان اَپاختَر
🔺جليل‌التبار= والاتبار، بلندتبار
🔺حسب‌الخواهش= به خواهش، به درخواست
🔺حسب‌الدستور = به دستور، به فرمایش، به فرموده
🔺حسب‌الفرمايش = به فرمایش، به فرموده، به دستور
🔺حسب‌الفرموده= به فرموده، به دستور
🔺دائم‌الخروش= همیشه خروشان
🔺دائم‌الگسترش= همواره در گسترش
🔺دبيرالملوک = دبیر پادشاهان، دبیربَد، مِهَشت دبیر، مِهَست دبیر
🔺دستورالصحه = دستور تندرستی
🔺دستورالعمل = دستور کار، شیوه‌نامه، آیین‌نامه
🔺رستم‌التواريخ= رستم روزگاران
🔺رستم‌الحكما = رستم فرزانگان
🔺سالارالملک = سالار سرزمین، سالار کشور
🔺سردارالدوله = دیوانسالار
🔺فارغ‌البال= آسوده‌دل، آزاد، رها، آسوده
🔺فردوس‌الحكمه = پردیس فرزان(فرزان= فلسفه)، بهشت فرزان
🔺قصرالدشت= کاخ‌دشت
🔺كرمانی‌الاصل = کرمانی‌نژاد، کرمانی‌تبار
🔺همدم‌السلطنه = همدم شاه، همنشین شاه، همراز شاه

✍ #مجید_دری
#پارسی_پاک
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🌿🌷
شادی و خنده در روز #سیزده_بدر نشانه‌ی فروریختن اندیشه‌های تیره و پلید، روبوسی نماد آشتی، به آب افکندن سبزه‌های تازه* نشانه‌ی پیشکش دادن به آناهیتا ایزدبانوی آب‌ها و گره زدن سبزه برای بخت‌گشایی نشانه‌ی پیوند زن و مرد برای دنباله‌ی زندگی آدمیان در جهان و یادبود مشی و مشیانه(نخستین زن و مرد روی زمین) بود. هماورد و اسب‌دوانی نیز یادآور کشمکش ایزد باران با دیو خشکسالی** بود.
🖋 فرهنگ اساطیر #محمدجعفر_یاحقی

📝 پی‌نوشت:
* امروز، رها کردن سبزه در آب‌ها در روز سیزده به‌در، یک گرفتاری بزرگ در شهرهاست. این کار برای زیست‌بوم زیان‌آور است. زنده نگاه داشتن آیین کهن همواره باید با اندیشه، هوشمندی و هماهنگی با نیازهای زندگی امروز باشد.

** افسانه‌ی خواندنی تیشتر یا ایزد باران با دیو اپوش را در اینجا بخوانید:
t.me/AdabSar/13428

🌿 @AdabSar 🌱

🌷🌱
آیین برگزاری #سیزده_بدر در دربار شاهان ساسانی از روز سیزدهم فروردین آغاز می‌شد و در روز هژدهم آن به پایان می‌رسید. این جشن برای دیدار و گشت و گذار و همراه با آواز و سرود در باغ و بوستان بود.

✍ فرستنده: #بزرگمهر_صالحی
برگرفته از: جشن‌های ایرانیان #عسکر_بهرامی

🌷 @AdabSar 🌱

🌱🌷 «سیزده بدر» پدرام!

امسال با همه‌گیری جهانی ویش تاجی (ویروسِ کرونا) نمی‌توان و نباید این جشن را چون همیشه گروهی برگزار کنیم. یادمان باشد که هر چیزی در سایه‌ی خرد و دانایی است که پذیرفتنی می‌شود و ایرانیان باستان نیز هیچ‌چیز را به اندازه‌ی خرد ارج نگذاشته و نستوده‌اند.

جشن‌ها و آیین‌های کهنی چون #سیزده_بدر که از دل ویژگی‌های گیتی‌شناختی و گاهدادی یک سرزمین و دستگاه باوری و اندیشگی مردمان آن سربرآورده‌اند، افزون بر کارکردِ شادی‌آفرین و همبستگی‌ساز خود، کارکرد دیگری نیز دارند و آن آشنایی با گذشته‌ی باستانی کشور و شناخت باورها و اندیشه‌های مردمان آن است. شناختی که پیش‌نیاز هر گونه گام برداشتن به سوی آینده است.

با آرزوی سالی نیکو - بهار ۱۴۰۰
✍ فرستنده: #بزرگمهر_صالحی

🌷 @AdabSar 🌱

🌱🌷 سیزده بدر در روزگار قاجار

برخی بر این باورند که ریشه‌ی مِهادین (اصلی) سیزده به‌در به این روزگار قاجار برمی‌گردد. به گفته‌ی آنان پیش از قاجار در هیچ بازخنی (منبعی) به برگزاری روزی با این نام به روش ویژه‌ای نُمارش (اشاره) نشده است. اکنون درباره‌ی درستی یا نادرستی دیدگاه آنان داوری نمی‌کنیم.

در زمان قاجار، آن‌گونه که #مهرداد_بهار در نَبیک «از استوره تا تاریخ» می‌گوید، مردم در جاهای همگانی به جشن و پایکوبی می‌پرداختند و بانوان بی روبنده در خیابان‌ها دیده می‌شدند.

در نَسکی(کتابی) دیگر با نام «شرح زندگانی من»، #عبدالله_مستوفی با ریزپردازی، چگونگی انجام این آیین‌ها را در دوره‌ی قاجار بازگفته است. بر پایه‌ی روشن‌سازی او، در روز #سیزده_بدر یا شب پیش از آن، هر خانواده‌ای با دستمال‌های خوراکی و سماورهای کوچک خود به بیرون شهر می‌رفت. این خوراکی‌ها کاهو با سرکه یا سکنجبین با سرکه شیره بوده است. خانواده‌ی داراتر ابزارهای پخت آش رشته را نیز به همراه کشک و دوغ می‌برد تا در کنار خوراک مهادین، آش هم بخورند.

آیینی که هنوز پابرجاست این است که جوانان دم‌بخت در پایان روز برای پیدا کردن همسر تا پیش از سیزده به‌در سال آینده، سبزه گره می‌زدند.
آیین‌های در پیوند با روز سیزده به‌در
در گذشته همتازی اسب دوانی که یادآور جنگ ایزد باران و دیو خشک‌سالی است، انجام می‌شد و در کنار این هماوردی‌ها، بازی‌های گوناگون و پایکوبی‌های گروهی، آب‌پاشی و آب‌بازی در این روز به پاسداشت پیروزی و برتری ایزد باران و از میان رفتن نیروهای بد و پلیدی‌ها انجام می‌شد.

در روزگار کنونی در این روز همه به پاس پایان نوروز به دل زیستگاه می‌روند و کشاورزان نیز کشت و کار خود را آغاز می‌کنند. در خراسان، کشاورزان جشن کاشت یا شیشک نخست می‌گیرند.

در این روز زرتشتیان ایران برای بجا آوردن آیین‌ها و نیایش در پیرسبز و پیر نارکی در یزد گرد هم می‌آیند که فزون بر نیایش، بزنگاه پسندیده‌ای برای دیدار همدیگر است.

فزون بر ایران در کشورهای آذربایجان، افغانستان و تاجیکستان نیز آیین سیزده به‌در برگزار می‌شود.

✍ فرستنده #بزرگمهر_صالحی

🌷 @AdabSar 🌱

🌱🌷 ایران‌شناسان در این دیدگاه که جشن #سیزده_بدر پیوندی با بدشگونی شماره‌ی ۱۳ ندارد، همنوا هستند. با این همه، چرا این باور در برخی از ایرانیان رواگمند شده است؟
پیشینه‌ی آن به روزگار صفویه و زمانی برمی‌گردد که پای اروپایی‌ها به ایران باز شد و باورهای درست و نادرست خود را به ایران آوردند که یکی از این باورها، بدشگونی برخی شماره‌ها مانند سیزده است.

یکی از برجسته‌ترین بازخن‌های(منابع) ایرانی که نزدیکترین روشن‌نمایی درباره‌ی روز سیزدهم سال را دارد «آثار الباقیه» #ابوریحان_بیرونی است. این انگارش‌دان(ریاضی‌دان) و ستاره‌شناس ایرانی، آغاز گاهشماری و تاریخ دودمان‌های گوناگون را بررسی کرده و در کنارش روزهای سال را بر پایه‌ی خجستگی و بدشگونی در یک زیگ(جدول) بخش‌بندی کرده است و روز سیزدهم در نوشته‌ی او خجسته یاد شده است.*

✍ فرستنده #بزرگمهر_صالحی

*پی‌نوشت: خوشبختانه امروز همین باور نیک و بد(سعد و نحس) بودن روزها نیز به پشتوانه‌ی خرد و روشن‌اندیشی رنگ باخته است.

🌷 @AdabSar 🌱

🌱🌷 دوستان ارجمند؛ درباره پیدایش و برگزاری جشن سیزده به‌در سخن بسیار گفته شده و ما در سال‌های گذشته در ادب‌سار چکیده‌ی آنچه که بر پایه‌ی پژوهش گفته و نوشته شده، همرسانی کردیم. امسال بجای همرسانی چندباره، پیوند برجسته‌ترین یادداشت‌ها را برای شما گردآوردیم.

آشنایی با پیدایش و چیستی سیزده به‌در:
t.me/AdabSar/16040

نبرد افسانه‌ای تیشتر و اپوش:
t.me/AdabSar/13428

باورهای نادرست درباره‌ی سیزده به‌در:
t.me/AdabSar/13451

افسانه‌های فرزانی(فلسفی) سیزده به‌در:
t.me/AdabSar/13442
t.me/AdabSar/13443

فرخندگی شماره‌ی سیزده با نگاه به گاهشمار روز و ماه و سال در ایران باستان:
t.me/AdabSar/13450

برای خواندن همه‌ی آنچه که درباره‌ی این جشن در ادب‌سار آمده، برچسب #سیزده_بدر را بجویید. 🌱🌷

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی

برای رساندن چَـم(معنی) «تشدید کردن، شدّت بخشیدن» می‌توان سخنواره‌ی (اصطلاح) «دامن زدن» را به‌کار برد.
#تشدید کردن = دامن زدن
#شدت بخشیدن = دامن زدن

✍ نمونه:
🔻آن‌ها خصومت‌های قبلی را تشدید می‌کردند =
🔺آن‌ها به دشمنی‌های گذشته دامن می‌زدند
آن‌ها دشمنی‌های گذشته را دامن می‌زدند

«دامن زدن» همان برافروختن آتش بوده، چون با دامن آتش را باد می‌زده‌اند كه بیشتر شود. برای همین هم بیشتر به همراه آتش و به‌جای «تشدید كردن» چیزهای زیان‌بخش به‌كار می‌رود. مانند:
آتش دشمنی را دامن می‌زد!

نکته: می‌توان در برخی جاها «دامن‌زنی» را به‌‌جای «تشدید، شدّت‌بخشی» به‌کار برد.


✍ #مجید_دری
#پارسی_پاک
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🌻🌺💐
🌺💐
💐
بدو گفت ک''ای خواجه‌ی سالخَورد
چُنین جایِ آباد ویران که کرد؟''

چُنین داد پاسخ که «یَک روزگار
گذر کرد بر بوم ما شهریار

بیامد یَکی بی‌خِرَد موبدی
از آن نامدارانِ بی‌بر بدی

به ما گفت یکسر همه مهترید
نگر تا کسی را به کس مَشمرید

همه یکسره کدخدایِ ده‌اید
زن و مرد بر مهتران‌ْ‌بَر مِه‌اید»

بگفت این و این ده پرآشوب گشت
پر از غارت و کُشتن و چوب گشت

که یزدان وُرا یار به‌اندازه باد
غم و رنج و سختی بر او تازه باد

همه کارِ این جای بر بتّریست
چُنان شد که بر ما بباید گِریست
#فردوسى

و در این هفته
امید آن ''که ای مهتر نامدار
به کام تو باد اختر و روزگار''


فرستنده #جعفر_جعفرزاده
#چکامه_پارسی
@AdabSar
🌻
💐🌻
🌺💐🌻

💭 بهترین آرزوی شما برای سال ۱۴۰۰ به پارسی:


✍ کوروش دورکی بختیاری:
خجسته باد نوروز و بهاران
همیشه روزگارت مست و شادان

در این سال و در این دم تا همیشه
دلت خوش، آرمانت سر به‌سامان‌

کنار خانواده شاد باشی
بگردی همچو مستان زیر باران

بکوشی بهره‌مند در زندگانی
خدا روزی دهد به تو فراوان.


💭 شما نیز آرزوهای خود را به پارسی بنویسید و برای ادب‌سار بفرستید.

#نیایش_نوروزی #نوروز
@AdabSar

🍎 واژگان پارسی در زبان عربی

بَساتین(تک:بُستان) = از پارسی بستان، بوستان‌ها
بساط، بَسط = از پارسی پوست، پوست پهن کردن، تخت پوست
بَسباس = از پارسی بُزباز، رازیانه از گیاهان دارویی
بَسبایج، بسفایج = از پارسی بسپایَک، بسپایه ریشه‌ی دارویی برای شکم‌روی

بَست = از پارسی بستن
بُستان اَبروز = از پارسی بوستان افروز، تاج خروس و گل یوسف
بُستان کار = از پارسی بسته‌نگار، پرده‌ای در گوشه‌ی حجاز در خُنیا(موسیقی)
بَسَک، بَس = از پارسی بسَ، بس کُن
بستج = از پارسی بَستَک، چَسپ خوُشبوی

بِستَج = از پارسی پسته، دارویی ژِد(صمغ) پسته
بَستَق = از پارسی بستک، نوکر کوچک
بُستقانی = از پارسی بُستگان، دارنده‌ی بوستان
بِستَندود = از پارسی بستانداد، بست و اندود کردن، درست کردن یک خوراکی سفت
بُستوغه، بُستوقه، بستوکه = از پارسی بُستو، خمره‌ی کوچک خُمچه، رُوغَن‌دان

بستیباج = از پارسی بستیناج، گیاهی خاردار که بهره‌های دارویی دارد
بسَّـد = از پارسی بسَد، بسذ، مرجان
بُسطار، بصطار = از پارسی پوستار، چکمه‌ی چرمی سربازان
بسفار دانج = از پارسی بسفاردانه، گیاهی از تیره‌ی پنیرکیان که ریشه‌ای دارویی دارد

🍎 @AdabSar
دنباله دارد

📜 بازخن‌ها:
۱- فرهنگ دانشگاهی عربی - پارسی از المنجدالابجدی بیروت، ۱۹۸۷
۲- معجم المعربات، محمد التنوجی
۳- واژه‌نامه‌ی دهخدا

✍ فرستنده: #بزرگمهر_صالحی
#واژه_های_پارسی_در_زبان_عربی

🍎 @AdabSar

🦋🕊
آمد بهار و سبزه دمید و جوانه رُست
وز نای سبز بلبل شیدا ترانه رست

دیدم به باغ دوش چو آن سرو ناز را
بر شاخ آرزو به نگاهم بهانه رست

نیکا بهار سبز سخن کاین جوانه نیز
بر شاخ پر شکوفه‌ی آن شادمانه رست!

#میرجلال_الدین_کزازی
از دفتر «دستان مستان»
گزیده‌ای از چامه‌ی «بهار»

#چکامه_پارسی
🦋 @AdabSar 🕊

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی

در زبان پارسی چهار واتِ(حرفِ) پارسی «پ ، چ ، ژ ، گ» هستند که در هر واژه‌ای ديده شوند نشانه‌ی پارسی‌بودن آن واژه است.

همچنین به زبان پارسی هفت واتِ اَرَبی(عربی) آميخته شده و زبان پارسی را به آشوب كشانده است. اين هفت وات «ث، ح، ص، ض، ط، ظ، ع» هستند كه در اَربی هر یک سدای(صدای) ویژه‌ی خود را دارند.
از اين‌رو اگر یکی از اين هفت وات در واژه ای ديده شود نشان بیگانه بودن آن واژه است.

برخی واژگان پارسی یا بیگانه(لاتین، انگلیسی، فرانسوی...) نیز هستند که اَرَبی نیستند ولی به‌نادرست با وات‌های اَرَبی نوشته می‌شوند که در زبان پارسی نباید این واژه‌ها را با وات‌های اَرَبی نوشت(مانند «توس/توسی» که پارسی است و نباید با «ط» نوشته شود).

✍ چند واژه‌ی بیگانه در پارسی که نبايد با وات‌های اَرَبی نوشت:
اطریش = اتریش
انطاکیه = انتاکیه
طرابلس = ترابلس
بلیط= بلیت
پِطر = پِتر
سقراط = سغرات
ارسطو = ارستو
فیثاغورث = فیساغورس
بطلمیوس = بتلمیوس
بقراط = بغرات
افلاطون = افلاتون
ناپلئون = ناپلیون
سوئد = سوید
پطرس= پِترس

✍ #مجید_دری
#پارسی_پاک
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

⭐️
صد آسمان ستاره برای تو چیده‌ام
گل‌های بی‌شماره برای تو چیده‌ام

خونِ دل است مایه‌ی گلبرگ ارغوان
رنگی از این نگاره برای تو چیده‌ام

#علی_معصومی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

🗺 ‏چرا زبان پارسی، زبان باستانی و سرزمینی ایران است؟


برای نمونه از هزار سال پیش بدین سو:

- قطران تبریزی در تبریز چامه‌ی پارسی می‌سراید.

- کیکاووس زیاری در کرانه‌ی دریای کاسپی قابوس‌نامه را به پارسی می‌نویسد.

- ناصرخسرو بلخی سفرنامه‌اش را به پارسی می‌نویسد.

- خواجه عبدالله انصاری در هرات نیایش‌نامه‌اش را به پارسی می‌نویسد.


✍ از یادداشت‌های #وحید_بهمن
برگردان شده به #پیام_پارسی

🗺 @AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


«علامت» واژه‌ای تازی‌ست که جایگزین‌های پارسیِ زیبا و کارامدی دارد:
🔻علامت= نشانه، نشانی، نشان، شناسه، آرنگ، برچسب، ماریک(واژه‌ی مارکMark در انگلیسی و Marque در فرانسه با این واژه‌ی پهلوی پیوند دارند)، دُرَفش
🔻علائم= نشانه‌ها، نشانی‌ها، نشان‌ها، شناسه‌ها، آرنگ‌ها، برچسب‌ها، ماریک‌ها، دُرَفش‌ها
🔻علامت اختصاری= کوتاهواره
🔻علامت اضطرار= نشان ناگزیری، نشانه ناچاری، نشان درماندگی
🔻علامت اطمینان= شناسه آرامش، نشان دل‌آرامی، برچسب آسودگی
🔻علامت اولیه= نشان نخستینی
🔻علامت حاملگی= نشان آبستنی، نشانه بارداری
🔻علامت خروج= نشان برونِش، نشانه برونشُد، نشان دَررو/برون‌رو
🔻علامت تجارتی= اَنگ، شناسه/ماریک/برچسب بازرگانی
🔻علامت تشدید= نشانه سخت‌گویی، نشانه دوباره‌گویی
🔻علامت تعجب= نشانه شگفتی
🔻علامت حیات= نشان زیست
🔻علامت‌دادن= نشانه‌دادن
🔻علامت سؤال= نشانه پرسش
🔻علامت شروع= نشانه آغاز، نشان آغازِش
🔻علامت صفت عالی= نشانه‌ی زاب برتر
🔻علامت‌کِش= درفش‌کِش
🔻علامت‌گذاری= نشانه‌گذاری، برچسب‌گذاری، نشان‌دارکردن
🔻علامت نکره= نشانه‌ی ناشناخت/ناشناسی
🔻علامت ورود= نشان راهیابی، نشانه درونشُد
🔻علائم حیاتی= نشانه‌های زیستی، نشان‌های گِیانی

✍نمونه:
🔺سکوت علامت رضاست=
خاموشی نشانه‌ی خرسندی‌ست


✍ #مجید_دری
#علامت #علامة #علائم #علایم
#پارسی_پاک
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🦜 شکرشکن شوند همه طوطیان هند
زین قند پارسی که به بنگاله می‌رود…
#حافظ

#چکامه_پارسی
@AdabSar 🦜

🐓 🌞 سروش‌ایزد، جشن بیداری و فرزانگی
✍ #پریسا_امام_وردیلو

«سروش» یکی از ایزدان بزرگ و باستانی ایرانیان و نگهبان سامان‌مندی(نظم) بود و «جشن سروش‌ایزد» یا «جشن هفده‌روز» در ستایش او و در سروش‌روز(هفدهم) فروردین برگزار می‌شد.

#سروش در اوستا از ایزدان بزرگ، امشاسپند فَرهِش (وحی) و جنگاوری است. او با ویژگی‌های اهریمنی که هنگام تاریکی نمایان می‌شود، می‌ستیزد. دشمن جادوگران، دزدان، دروغ‌گویان و پیمان‌شکنان است و از هنگام تاریکی شب تا فرا رسیدن بامداد از جهان پاسداری می‌کند. (گاهشماری و جشن‌های ایران باستان، هاشم رضی)

این ایزد از شب تا بامداد سه بار جادوگران را تار و مار و از جهان پاسبانی می‌کند. پس هنگام پگاه آب‌ها گوارا می‌شوند، گیاهان و شکوفه‌ها می‌شکفند، مرغ‌ها به آواز می‌آیند، ناتوانان نیروی تازه می‌یابند، از اندوه کاسته می‌شود، روزگار خرم و فرشتگان شاد می‌شوند. (زین‌الاخبار، گردیزی)

در جشن سروش به آتشکده رفتن و نیایش کردن بد بود(برهان قاطع، خلف تبریزی).
ولی از سوی دیگر به این جشن «باژ» می‌گفتند.
این واژه به عربی رفته و به آن «باز»(زمزمه) یا نیایش زیرلب می‌گفتند. باژ نیایش آرام پیش از خوراک برای سپاسگزاری از دَهِش‌های خدا بود.(رضی)
هنگام باژ گفتن همه‌ی اندام‌ها آرام می‌گیرند، سخن نمی‌گویند، خوراک نمی‌خورند، همهمه نمی‌کنند و نیایش به آهستگی انجام می‌شود.(گردیزی)

زیبایی شگفت‌انگیز از ویژگی‌های ایزد سروش و خروس سپید نماد او است که هر پگاه با بانگ پیاپی خود مردم را برای آغاز کار و کوشش بیدار می‌کند.


🧚🏻‍♂ فرتور(عکس): نگاره‌ی نمادین یکی از ایزدان باستانی ایران در کنار سروده‌ای از سعدی. این آفرینه در گنجینه‌ی بریتانیا نگهداری می‌شود.
b2n.ir/Sorush

درباره‌ی جشن سروش و ویژگی‌های افسانه‌ای ایزد سروش بیشتر بخوانید:
t.me/AdabSar/16055

#جشن_های_ایرانی #فروردینگان
🌞 @AdabSar 🧚🏻‍♂