نقدآگین
12.2K subscribers
3.87K photos
3.43K videos
93 files
9.14K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
📘شعله‌های آتشِ شهرنو

✍🏻#علیرضاموثق

🍂 من واقعا نمی‌فهمم که این اسلام و مسلمین، با این کارنامۀ پر از تباهی و فاجعه، چرا اینقدر ادایِ «آدم خوب‌ها» را درمی‌آورند؟ خدا (بر فرضِ وجودِ خدای متشخص انسان‌وار) شاهد است که من شخصا، وقتی به درون خودم مراجعه می‌کنم و به اصنافِ ضعف‌ها و رذایلم می‌نگرم، عمیقا خودم را از کثیری از روسپی‌ها بهتر نمی‌دانم، اما عمیقا خودم را از کثیری از مسلمینی که می‌شناسم، بهتر می‌دانم.

🍂 دست بردارید از این عادتِ بیمارگونِ ادای آدم‌خوب‌ها و آدم‌کامل‌ها را در آوردن! هر کدام از ما، اگر زمینۀ اجتماعی و شجاعت اخلاقی‌اش را داشتیم تا مشابه امثالِ راسل (که زندگی‌نامه‌اش را نوشت و در آن حتی به استمناء خود اشاره کرد)، بر روی خود نورافکن بیاندازیم و پرده‌ها را کنار بزنیم، آن‌وقت به شما می‌گفتم که در ترازوی نقد اخلاقی، در کجا هستیم!

🍂 بیش از هر ملتی، شعار اخلاق و معنویت می‌دهیم و بیش از هر ملتی در اصناف رذایل گرفتاریم! آن از وضعِ ریاکاری و وجدانِ کاری‌مان و این هم از وضعِ نظم یا فساد ادار‌ی‌مان! از فرط شارلاتان‌بازی، سر خودمان را نیز شیره می‌مالیم! کسی نداند، وقتی به نقاب‌ها و اداها و شعارهای‌مان نگاه می‌کند، گمان می‌کند که اینجا خودِ سوئیس‌ است!

🍂 این مسلمین هم اینقدر که به امورِ جنسیِ مردم حساس‌اند، اگر به خودشان و به اصناف رذایل‌شان، چون خرافه و تعبد و ریا و بی‌نظمی و دزدی از کار و استبداد حساس بودند، الان ژاپن بودیم!

🍂 بیایید فرض کنیم‌ که روسپی‌گری «رذیلت» است، حالا سوال این است که در بین رذایل، روسپی‌گری در درجۀ چندم است؟ به‌نظرم خرافات و تعبد و دروغ و ریا و دزدی از کار و بی‌فرهنگی در رانندگی و استبدادِ رای ما، حداقل ۹۰ درصد از روسپی‌گری بدتر است!

🔺نکته فلسفی-اخلاقی
: من نمی‌گویم که برویم روسپی شویم و یا در بسطِ روسپی‌گری بکوشیم! بلکه می‌گویم که اگر دقت کنیم، صد عیبِ بدتر از روسپی‌گری داریم، اما نمی‌دانم که چرا اینقدر روی این امور حساسیم؟ و اینقدر خودشیفته‌وار فکر می‌کنیم که حداقل از روسپی‌جماعت بهتریم؟!

🍂 این مردمِ ابله و فرومایه، در اولین حماقت‌ِ پسا انقلاب‌شان، شهرنو را به آتش کشیدند و به جان مستضعف‌ترین کارگران که کارگران جنسی باشند، افتادند، با این توهم که با از بین بردنِ مکان‌های رسمیِ عرضه، تقاضا هم از بین می‌رود؛ منتها نه‌تنها تقاضا از بین نرفت، امروز هر خانه‌ای دارای یک روسپی‌خانه است؛ نه فقط از جهت فضای مجازی و کانال‌های فروش زنان با عنوان صیغه و...، بلکه به‌جهت سیطرۀ نگاه اقتصادی و تعیین مهریه‌های سنگین بر اخلاقی‌ترین و صمیمی‌ترین و سرنوشت‌سازترین روابط بشری. از سوی دیگر، بسیاری از سفرهای توریستی ایرانیان به کشورهای همسایه و تایلند و اروپا و خروجِ سرمایه‌های هنگفت دلاری، به‌خاطر همین ممنوعیت‌های غیرعقلانی بوده‌است.

🍂 فی‌الواقع، وجودی‌ترین روابط انسانی که باید بر محور «عشق و معرفت» باشند، به‌‌دلیل سیاست‌های ضدتوسعه و فقرگستر و فقرستا، در وجه غالب جامعه، بدل به یک قراردادِ بیع و معاملۀ بلندمدت با انواع ضمانت‌های سنگین مادی شده‌است. اگر نسل سوداییِ ۵۷، حداقل شعور‌شان می‌رسید که در مقابل این اولین بروز برجستۀ جهالت بایستند، کار به بساطِ رسوای «حجاب اجباری» و «روسری با توسری» (آن هم با بودجه‌ای هنگفت از بیت‌المالِ این مردم مستضعف و زیر خط فقر) و چند دهه سرکوب‌های طالبانی-داعشیِ پوچ و بی‌حاصل زنان و از بین رفتن فرصت‌های بزرگ اقتصادی در عرصۀ صنعت توریسم نمی‌کشید.

🍂 باری! اگر نیک بنگریم، آتش زدنِ شهرنو و بستنِ درب یک مکانِ ضروریِ جامعه، نقطۀ آغازِ آتش گرفتنِ سرنوشتِ چند نسل از ایرانیان و به آتش مبتلا شدنِ اقتصاد و سیاست و فرهنگ و خانواده در این مملکت بود. با واقعیت‌ها و تقاضاهایی به درازای تاریخ بشر، نمی‌توان جنگید، مگر آنکه در نقشِ دن‌کیشوت، انگشت‌نمای زمانه شد. حل این مساله و مسائل مشابه، نیازمندِ راه‌حل‌های اقتصادی و فراهم کردن حداقلی از امنیت اقتصادیِ جامعه و دسترسی آسان به مشاوره‌ها و آموزش‌های زناشویی و فراهم کردنِ حقوق برابر زوجین، از جمله در حق طلاق، است، نه به زور، زیر فرش فرو کردن و انکار ضرورتِ وجود آن. این سنخ مواجهه‌های مبتنی بر محوریتِ زور دولتی، جز در فضای دولت‌پرست و رمانتیک و چپ‌زده و واقعیت‌ستیز آن دوران، امکان ظهور و بروز نمی‌یافت؛ حتی یک نیروی جدی چپ را به‌خاطر نمی‌آورم که مقابل این بدویت و تمدن‌ستیزیِ آشکار، با صراحت تمام بایستد و آن را خط قرمز انقلابی گروهِ خود و نیروهای به‌اصطلاح مترقی(!) بداند. چپ‌ها با این وجود، یعنی با این حد از اشتراک در ارتجاع و تاریکیِ فکری با قبیلۀ آخوندها، با وقاحت از «دزدی انقلاب» هم رطب و یابس می‌بافند و می‌خواهند ما نیز مثل این‌ بردگانِ ایدئولوژی، سر در برفِ سخنان شعاری و آرزواندیشانه‌‌شان فرو کنیم و خود را تا آخر عمر فریب بدهیم.



🌾@Naqdagin
📘قربانیان خاموش نازی‌ها پشت دروازه‌های آهنین

هدف از این بنای یادبودِ «گرامی‌داشت شرافتمندانه» یاد زنان سنت پائولی است. این زنان در دوران نازی‌‌ها تحت عناوینی چون منحرف جنسی تحت آزار قرار می‌گرفتند.

قرار است کارگران جنسی محله تاریخی «رد لایت» یا اصطلاحا محلۀ چراغ قرمز هامبورگ که تحت آزار و اذیت هیتلر بودند، در خیابان «هربرت» در دومین شهر بزرگ آلمان یادواره‌ای داشته باشند.

رفت و آمد در این خیابان، بدلیل دیوارهای آهنینی که یادگار دوران نازی‌ست، هنوز برای عموم مسدود است و تنها کارگران جنسی و مشتریان امکان تردد دارند.

تنها تعداد کمی از افراد، از جمله مردم محلی می‌دانند که دیوارهای آهنینی که دور تا دور «روسپی‌خانه‌ها» را احاطه کرده‌اند توسط نازی‌ها ساخته شده‌اند. هدفشان رسوایی علنی کارگران جنسی و در عین حال حفظ بی سر و صدای تجارت آن‌ها بود.

شورای منطقه سنت پائولی به درخواست‌ رهبران کلیسا، فعالان اجتماعی و زنان محلی شاغل در صنعت سکس پاسخ داده است تا یاد برخی از شخصیت‌های تاریخی مربوط به آن دوران زنده نگه داشته شود.

سوفی گوتارد یکی از افرادی بود که به دلیل «انحراف جنسی» دستگیر شد؛ وی که به سختی از اردوگاه آشویتس جان سالم به در برد، از جمله زنانی است که داستان‌هایش اکنون در این روایت گسترده گنجانده شده است.

بنای یادبود به یاد زنان سنت پائولی

این بنای یادبود، که برگزارکنندگان آن امیدوارند تا ماه نوامبر افتتاح شود، از «سنگ‌های سکندری» الگوبرداری شده است. این سنگ‌ها پلاک‌های کوچک برنجی هستند که در شهرها و شهرستان‌های سراسر اروپا برای احترام به قربانیان هولوکاست گذاشته شده‌اند.

قرار است آن‌ها روی زمین و در ورودی خیابان «هربرت» که هنوز یک گذرگاه شلوغ برای روسپی‌خانه‌ها و فروشگاه‌های جنسی است نصب شوند و شامل «کیوآر» کدهایی باشد تا به یاد زنان سنت پائولی سرنوشت آنها را بازگو کند.

سیگارد ویلم، کشیش کلیسای لوتری (پیروان مارتین لوتر) در این باره می‌گوید: «میلیون‌ها نفر از سنت پائولی بازدید می‌کنند و تعداد زیادی گردشگر هر روز در مقابل هربرت‌اشتراسه می‌ایستند و عکس می‌گیرند. اما من همیشه نسبت به آن بدبین بودم زیرا می‌دانستم که نازی‌ها این دروازه‌ها را گذاشته‌اند».

این کشیش نادیده‌انگاری این کارگران جنسی را به عنوان گروهی از قربانیان نازی آن‌هم توسط این منطقه لیبرال، «وحشتناک» و «متناقض» توصیف می‌کند. او قصد دارد از انگ این زنان «فراموش شده» بکاهد و دیده شدن آن‌ها را برای همه تضمین کند.

خیابان «هربرت» کوچه‌ای باریک در نزدیکی ریپربان است که در قرن نوزدهم به‌عنوان مکانی پرجنب‌وجوش برای مردان محلی و ملوانان و به‌خاطر فضای پرمخاطره‌اش معروف بود. این خیابان علیرغم اینکه تنها ۶۰ متر طول دارد، همچنان یکی از مکان‌های قابل توجه برای جمع شدن در میخانه‌ها و مهمانی‌های مجردی است.

دروازه‌های فلزی بزرگی که از دهه ۱۹۷۰ با تابلوهایی به زبان آلمانی و انگلیسی تزئین شده‌اند، صراحتاً ورود زنان و افراد زیر ۱۸ سال را ممنوع می‌کنند. این دروازه‌ها این منطقه را در برابر چشم‌های کنجکاو محافظت می‌کنند.

این حصارها در سال ۱۹۳۳ توسط هامبورگ گاولایتر، رهبر منطقه‌ای حزب نازی نصب شدند، آن هم در زمانی که تجارت جنسی در خیابان هربرت‌ به عنوان «انحراف اخلاقی و ننگ در جامعه» تلقی می‌شد.

علیرغم ممنوعیت رسمی فحشا در آن زمان، صنعت پررونق سکس در سنت پائولی در برابر بسته شدن مقاومت نشان داد و مقامات را بر آن داشت تا آن را کمتر در معرض دید عموم قرار دهند.

زنان محصور در «هربرت» در طول دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ همچنان توسط نازی‌ها به عنوان «عناصر زنانه ضداجتماعی» مورد هدف قرار گرفتند. به گفته محققان، بسیاری از آنها با زندان، تبعید به اردوگاه‌های کار اجباری، عقیم‌سازی اجباری یا سوق دادن به خودکشی مواجه شدند.

فراکه اشتاینهاوزر، مورخ آلمانی، به چالش‌هایی اشاره می‌کند که در راه آشکارسازی داستان‌های فردی به دلیل تابوهای پایدار پیرامون تجارت جنسی وجود داشته است. او تلاش کرده است تا روایت افرادی مانند گوتارد را که در فقر بزرگ شده و در نوجوانی به فحشا روی آورده‌اند، بازگو کند.

گوتارد به دلیل طفره رفتن از بررسی‌های اجباری بهداشت توسط گشتاپو دستگیر شد و متعاقبا به راونسبروک و سپس آشویتس فرستاده شد. او زمانی که در این کمپ‌ها بود، بارها اقدام به خودکشی کرد و پس از جنگ نیز توسط زندانیان یهودی به بدرفتاری متهم و در لهستان با محاکمه و محکومیت روبرو شد.

او پس از آزادی‌اش نیز دریافت که معشوق او، یوهانا که پیش‌تر در «هربرت» با هم ملاقات کرده بود، درگذشته است.

ساخت یادواره‌ای برای این زنان، با حمایت هر دو حزب در آلمان و تخصیص بودجه‌ای ۵۰۰۰ یورویی به این طرح ممکن شده است و تلاش برای جمع‌آوری ۱۵هزار یوروی دیگر برای تکمیل این پروژه و انجام تحقیقات تاریخی بیشتر ادامه دارد.



🌾 @Naqdagin
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📺 مستند «قلعه»

🎥 ساختۀ #کامران_شیردل

🍂 این #مستند در مورد روسپی‌خانه‌های "شهر نو" در تهران، سال ۱۳۴۵ ساخته‌شد، اما به علت توقیف فیلم، ساختن آن نیمه‌کاره ماند. پس از انقلاب در سال ۱۳۵۹ فیلم تدوین شد.


#آینه_تاریخ


🌾@Naqdagin
از قلعۀ شهر نو تا خانۀ خورشید
@Naqdagin
🎧 از قلعۀ شهرنو تا خانۀ خورشید

🎙
#لیلا_ارشد

🍂 شاید بیشتر ما اسم قلعۀ شهر نو و زنان تن‌فروش آن را شنیده و تعداد کمتری مستند «قلعه» ساختۀ #کامران_شیردل را دیده‌باشیم! اما همۀ ما پس از ده‌ها سال، هنوز نمی‌دانیم قلعه دقیقا چطور جایی بود؟ سازوکار تن‌فروشی در آن، به چه شیوه‌ای اداره می‌شد؟ نقش اشرف چهار چشم و پری بلنده و دیگر زنان استادکار، در چرخۀ روسپی‌گری آنجا چه بود؟ و جایگاه کلانتری قلعه در این میان کجا قرار داشت؟

🍂 لیلا ارشد در سنین ابتدای جوانی بعنوان مددکار، همراه تیم مددکاری خانم ستاره فرمان‌فرمایان، به کمکِ «فرزندانِ زنان آسیب‌دیده در قلعۀ شهرنو می‌شتابد. با نگاه او به پدیدۀ روسپیگری آشنا می‌شویم و خط کنش‌گری او را تا برپایی «خانۀ خورشید» در سال‌های پس از انقلاب پی گرفته‌ می‌شود تا از زبان ایشان، تصویری اجمالی از تن‌فروشی و علل آن و اعتیاد زنان و پیامدهایش، درک کنیم.


#زنان #نقد_فرهنگ #آینه_تاریخ



🌾@Naqdagin | @kherad_jensi
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📺 مجموعه عکس‌ شهرنو 🔞

🍂 کاوه گلستان، عکاس و مستندساز شهیر ایرانی، در سال‌های ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶، سه مجموعه‌عکس «روسپی»، «کارگر» و «مجنون» را تهیه کرد. گرفتن ۶۱ عکس مجموعهٔ «روسپی» در محلهٔ شهر نو، حدود یک سال و نیم به طول انجامید.


#مستند #آینه_تاریخ


🌾@Naqdagin
📘 سوختنِ بیچارگان...

🍂 آتش‌زدنِ «شهر نو» در ۱۰ بهمن ۱۳۵۷، یکی از تلخ‌ترین رخ‌دادهای آن روزهاست. اتفاقی که هیچ‌کس حتا بعدها هم آن را گردن نگرفت. هرچند به‌خاطر این‌که این آتش‌افروزی در روز رقم خورد، تعداد کشتگان چندان بالا نبود، ولی بسیاری از کنارش گذشتند.

🍂 آن روز فقط یک عکاس، آن هم اتفاقی خود را به محل رساند «کامران شیردل». او نیز به دلیل تمام‌شدن نگاتیوش نتوانست عکس‌های چندانی بردارد، اما همان مقدار هم برای گزارش به تاریخ کافی‌ست. مسأله‌ی زمان ساکن محله‌ی «شهر نو» یا «قلعه» برای کم‌تر کسی اهمیت داشت. تن‌فروشانی که انگار باید به‌عنوان نمادی از شهر خاکستر می‌شدند و بیچارگانی که هیچ‌کس بود‌و‌نبودشان برایشان اهمیتی نداشت.

🍂 در تمام اخبار آن دوره یک گروه سیاسی از جمله حضرات مارکسیست حتی این کار را محکوم نکرد و اسلام‌گرایان نیز هم‌چنین و حتی برخی آن را کار «خودشان» برشمردند، اما سرنوشت زنانی که محله‌شان سوخت به این‌جا ختم نشد؛ آن‌ها همان اطراف رها شدند و بسیاری از گرسنگی و بیماری در زمانی کوتاه از بین رفتند. در ماه‌‌های بعد نیز برخی‌شان پنهانی به تن‌فروشی ادامه دادند، برخی به دلیل «فساد‌ فی‌الارض» اعدام شدند و برخی هم به انواع کارهای پست رو آوردند.

🍂 درواقع، اغلب این زن‌ها که در سخت‌ترین وضعیت معیشتی بودند دچار خشمی شدند که انگار می‌خواست به «آتش» آن‌ها و آنجا را پاک کند. شیردل در خاطراتش از دودی می‌گوید که به «آسمان» بلند شده‌بود و مردان خشمگینی که هیچ‌کس جلودارشان نبود. در این رخ‌داد، تقریبا هیچ دلی نلرزید و هیچ‌کس سخن نگفت؛ انگار بسیاری بدشان نمی‌آمد این آتش بر جانِ این مکان و آن زنان بیفتد.

🍂هیچ وقت آمار دقیقی از سوختگان آن روز و شب منتشر نشد و اگر #کامران_شیردل و یکی دو خبرنگار خارجی آن‌جا نبودند، همین چند قطعه عکس و چند دقیقه فیلم هم نبود که نشان دهد در روز ده بهمن ۱۳۵۷، بی‌دفاع‌ترین آدم‌ها که به‌مثابهِ عفونت شهر دیده می‌شدند، داغ شدند. زنان و گاه کاسبان خرده‌پایی که باید انکار و اخراج می‌شدند و کسی اهمیتی به آن‌ها نمی‌داد.


#آینه_تاریخ #نقد_فرهنگ


🌾@Naqdagin
🎧 جامعه‌شناسیِ روسپی‌گری 🔞

🎙
دکتر #سعید_مدنی

🔸سال ۷۳-۷۲ دکتر صدیق سروستانی (استاد دانشگاه تهران) مطالعه‌ای در این زمینه انجام داد که حتی تا امروز انتشار نیافته‌است.

🔸جامعۀ ما در حال گذار است و دچار یک وضعیت آنومی و تعلیق ارزش‌ها؛ برای مثال، در یک خانوادۀ سنتی، ماهواره وجود دارد، ولی یکسری کانال‌های آن قفل می‌شود؛ یا خانمی با لباس‌های مدرن به خیابان می‌آید، ولی همسرش با لباس‌های سنتی؛ در زیست جنسی نیز همین امر برقرار است: آقایی که نمی‌تواند به هر دلیل نیازهای جنسی‌اش را با همسرش برآورده کند، در تردید است که میان صیغه کردن یک زن، خرید خدمات از یک تن‌فروش، یا دوستی با یک زن دوم، کدام را برگزیند؟

🔸بعضی‌ها هنوز دلبستۀ آن افسانۀ تن‌فروشی در گذشته هستند: زن تن‌فروشی کسی‌ست بی‌سواد که از روستا به شهر آمده‌است و فریب خورده و وارد این وادی شده‌است. خانم فرمان‌فرمایان، سال‌های ۴۹-۴۷ یک مطالعه انجام داده‌بود که طبق آن حدود ۹۵ درصد زنان شهرنو، بی‌سواد بودند، الان دقیقا برعکس آن شده‌است. در آن زمان، ۹۰-۸۰ درصد زنان مهاجر بودند، الان ۵۰ درصد زنانی که در تهران تن‌فروشند، ساکن تهران‌اند.

🔻دکتر سعید مدنی در این ارائه، به سوالات مختلف، از جمله سوالات زیر، پاسخ می‌دهد:
بیشترین مشتریان تن‌فروشان چه کسانی هستند؟
رابطۀ اعتیاد و تن فروشی چیست؟
تعداد زنان تن‌فروش بیشتر یا کمتر شده؟
میانگین فعالیت تن‌فروشی چند سال است؟
عوامل ازدیاد روسپی‌گری کدام است؟
روسپیان چه احساسی نسبت به تن‌فروشی دارند؟
آیا در قوانین جرمی به نام روسپی‌گری داریم؟
نهاد حامی تن‌فروشان داریم؟
آیا زنِ تن‌فروش حقوق شهروندی و قضایی دارد؟
راهکارهای مقابله با تن‌فروشی چیست؟
میانگین سنِ روسپی‌گری چه تغییری داشته‌است؟
نابرابری چگونه آمار تن‌فروشی را بالا می برد؟
کشوری در جهان هست که تن‌فروشی در آن وجود نداشته باشد؟
بین کودک‌آزاری و تن‌فروشی چه رابطه‌ای بر قرار است؟

#زنان #نقد_فرهنگ



🌾@Naqdagin | @kherad_jensi
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📺 گفتگو با یک روسپی در مورد تجربۀ زیستۀ او

🔞

🗄پست‌ مرتبط
📻 جامعه‌شناسیِ روسپی‌گری

#زنان #نقد_فرهنگ #تجربه_زیسته


🌾@Naqdagin | @kherad_jensi
سفر به شهرنو
@Naqdagin
🎧 سفر با ماشین زمان به شهرنو (۱) 🔞
— مدیریت و مهار روسپی‌گری در ایران

🎙 گفتگوی دکتر #بهنام_اوحدی، سکسولوژیست، با #جهانگیر_هدایت، برادرزادۀ صادقِ هدایت، نویسندۀ ایرانی و مدیر «بنیاد صادق هدایت»، کارشناس ارشد جامعه‌شناسی و کارشناس ارشد آموزش بهداشت عمومی


#آینه_تاریخ #نقد_فرهنگ #تجربه_زیسته #زنان #مردان



🌾@Naqdagin
دربارۀ سفر به شهرنو
@Naqdagin
🎧 دربارۀ «سفر به شهرنو» 🔞
— پاسخ به پرسش‌های مخاطبان

🎙 گفتگوی دکتر #بهنام_اوحدی، سکسولوژیست، با #جهانگیر_هدایت، برادرزادۀ صادقِ هدایت، نویسندۀ ایرانی و مدیر «بنیاد صادق هدایت»، کارشناس ارشد جامعه‌شناسی و کارشناس ارشد آموزش بهداشت عمومی


#آینه_تاریخ #نقد_فرهنگ #تجربه_زیسته #زنان



🌾@Naqdagin
سفر به شهرنو ۲
@Naqdagin
🎧 سفر با ماشین زمان به شهرنو (۲) 🔞
— مدیریت و مهار روسپی‌گری در ایران

🎙 گفتگو با خانم #فریده_پورآتیان، مددکار اجتماعی از سال ۱۳۳۹ در تهران


#آینه_تاریخ #نقد_فرهنگ #تجربه_زیسته #زنان



🌾@Naqdagin
هدف از سفر به شهرنو
@Naqdagin
🎧 هدف از «سفر به شهرنو» (اینجا - اینجا و اینجا) 🔞
— هدف این‌دست مصاحبه‌ها چیست؟

🎙 دکتر #بهنام_اوحدی (سکسولوژیست)

انگیزه‌ها و اهداف مصاحبه‌ها حول «شهرنو» چیست؟
صدمات روحی و جسمی آسیب‌های روسپی‌گری چیست؟
وضعیت روسپی‌های ایرانی در کشورهای همسایه چگونه است؟


#نقد_فرهنگ #زنان



🌾@Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 جشن‌وارۀ «هنر شیراز» و شایعۀ سکس بر صحنۀ یک نمایش: «خوک، بچه و آتش»
— گزیده‌ای از سریال «مسیر سوم»، مجموعه‌ای ۱۲ قسمتی که به تاریخ معاصر ایران می‌پردازد

🖌#ترجمه: #محمود_کریمی

🍂 دکتر هوشنگ اسفندیار شهابی، استاد تاریخ و روابط بین‌الملل در دانشگاه بوستون است. تخصص او در سیاست و تاریخ فرهنگی خاورمیانه، شیعه و قوانین بین‌الملل می‌باشد. هوشنگ شهابی سابقۀ تدریس در دانشگاه‌های هاروارد و دانشگاه کالیفرنیا و لس‌آنجلس را دارد.

.


#آینه_تاریخ #اختصاصی_نقدآگین



🌾@Naqdagin