Forwarded from ادبسار
🎄🌳🎄🌳
کنار جاده همین زندهبودنم هنر است
اگر که مردهام از بیوفایی تبر است
هزار سال دگر هم گذر کنی از من
تنم تناوری سالهای بیگذر است
اگر به در نبرم جان سالم از جنگل
یقین تمام تنم حاصلش دو لنگه در است
اگر مرا بِبُری از حیات جان بشر
که سایبانِ همیشه برای رهگذر است؟
اگر فتادهام از پا فتادهام اما
همین به قامت خود ریشهداشتن سپر است
اگرچه آهن تو سخت میخورد بر من
اگرچه سینهی من روی خاکها دمر است
نگاه میکنم و شعله شعله میسوزم
دلم ترانهی کبریتهای بیخطر است
#زهرا_بختیاری_نژاد
#روز_درختکاری
@AdabSar
🌲🌴🌲🌴
کنار جاده همین زندهبودنم هنر است
اگر که مردهام از بیوفایی تبر است
هزار سال دگر هم گذر کنی از من
تنم تناوری سالهای بیگذر است
اگر به در نبرم جان سالم از جنگل
یقین تمام تنم حاصلش دو لنگه در است
اگر مرا بِبُری از حیات جان بشر
که سایبانِ همیشه برای رهگذر است؟
اگر فتادهام از پا فتادهام اما
همین به قامت خود ریشهداشتن سپر است
اگرچه آهن تو سخت میخورد بر من
اگرچه سینهی من روی خاکها دمر است
نگاه میکنم و شعله شعله میسوزم
دلم ترانهی کبریتهای بیخطر است
#زهرا_بختیاری_نژاد
#روز_درختکاری
@AdabSar
🌲🌴🌲🌴
Forwarded from ادبسار
🌱🌿🌳🌲
@AdabSar
گر درختی از خزان بیبرگ شد
یا کرخت از سورت سرمای سخت
هست امیدی که ابر فرودین
برگها رویاندش از فر بخت
بر درخت زنده بیبرگی چه غم؟
وای بر احوال برگ بیدرخت...
#محمدرضا_شفیعی_کدکنی
#شعر_ایران
#روز_درختکاری
@AdabSar
🍂🌱🌿🌳
@AdabSar
گر درختی از خزان بیبرگ شد
یا کرخت از سورت سرمای سخت
هست امیدی که ابر فرودین
برگها رویاندش از فر بخت
بر درخت زنده بیبرگی چه غم؟
وای بر احوال برگ بیدرخت...
#محمدرضا_شفیعی_کدکنی
#شعر_ایران
#روز_درختکاری
@AdabSar
🍂🌱🌿🌳
Forwarded from ادبسار
.
روز درختکاریست
درختی در من بنشان
میدانم که ریشهاش
در تو جوانه خواهد زد...!
فرستنده و سراینده #کبرا_رستمی
سروده به پارسی پاک
#روز_درختکاری
@AdabSar
🌳🌲🌿🌱
روز درختکاریست
درختی در من بنشان
میدانم که ریشهاش
در تو جوانه خواهد زد...!
فرستنده و سراینده #کبرا_رستمی
سروده به پارسی پاک
#روز_درختکاری
@AdabSar
🌳🌲🌿🌱
Forwarded from ادبسار
🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی
🔻انشاءالله = به امید خدا، اگر خدا بخواهد، امیدوارم، خدا کند، به خواست خدا، ایزدخواست، چنین باد، ایدون باد
✍️نمونه:
🔺انشاءالله به مریضی صعبالعلاجی مبتلا نشده باشد =
خدا کند به بیماری سختدرمانی دچار نشده باشد
امیدوارم گرفتار بیماری سختی نشده باشد
🔺آرزومندم در این مبارزه موفق باشید، انشاالله =
آرزومندم در این پیکار پیروز باشید، ایدون باد/چنین باد
#مجید_دری
#پارسی_پاک
#انشاءالله #انشاءلله #انشاالله #انشالله #ان_شاءالله #ایشالا
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادبسار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی
🔻انشاءالله = به امید خدا، اگر خدا بخواهد، امیدوارم، خدا کند، به خواست خدا، ایزدخواست، چنین باد، ایدون باد
✍️نمونه:
🔺انشاءالله به مریضی صعبالعلاجی مبتلا نشده باشد =
خدا کند به بیماری سختدرمانی دچار نشده باشد
امیدوارم گرفتار بیماری سختی نشده باشد
🔺آرزومندم در این مبارزه موفق باشید، انشاالله =
آرزومندم در این پیکار پیروز باشید، ایدون باد/چنین باد
#مجید_دری
#پارسی_پاک
#انشاءالله #انشاءلله #انشاالله #انشالله #ان_شاءالله #ایشالا
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادبسار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸
🌸🌱 @AdabSar
🏡 خانه تکانی
🕊 آمادگی میزبانی از فَرَوَهَر پاک گذشتگان
خانهتکانی پیش از نوروز از آیینهای چند هزارسالهی ایرانیان است که گفته میشود همسال با آمدن آریاییان به این سرزمین است.
پیدایش خانهتکانی بر این باور استوار بود که ده روز مانده به نوروز، به گفته برخی دیگر پنج روز مانده به نوروز، فَرَوَهَر(روح) پاک درگذشتگان به خانه زمینی خود و کنار خانواده بازمیگردند تا به آنان سرکشی کنند. اگر خانه پاک باشد، آنان از خانواده خود خشنود خواهند شد و اگر خانه پاکیزه نباشد، دلخور و رویگردان میشوند. از اینرو ایرانیان گَردِ فراوردههای کشاورزی و خاکستر تنور را از خانه میتکاندند و خانه را آب و جارو میکردند.
آن دسته از کهننگارانی که میگویند آیین خانهتکانی باید ده روز پیش از نوروز به پایان میرسید نوشتهاند که از پیش از پنجه بزرگ که ۲۰ اسپند است خانه تکانیها به پایان میرسید، ابزارهای کهنه دور ریخته میشد و ایرانیان زمینها را شخم میزدند و برای گاهنبار پنجه و آماده کردن هفتسین آماده میشدند. گروهی هم نوشتهاند که به باور باستانیان فروهر/فرورها در پنج روز پایانی سال به زمین فرود میآیند تا پنج روز در کنار زندگان باشند. اگر میان خویشان و بستگان خود شادمانی، آرامش و آشتی ببینند بیگمان با خوشنودی به جهان مردگان باز میگردند.
در فروردین یشت آمده است: «فَرَوَشیهای نیکِ توانای پاکان را می ستاییم که در جشن آفرینش از جایگاه خود فرود آیند و در دَه شبانهروز پیاپی در اینجا برای آگاهی بهسر برند.»
ایرانیان همانگونه که همراه با نو شدن جهان آفرینش گرد کهنگی را از خانه میزدودند و رخت تازه برتن میکردند، غبار پلیدی و دشمنی را نیز از کاشانهی دل پاک میکردند تا نیاکان خود را شاد کنند.
یکی از نشانههای بهجا مانده از این باور اکنون در میان گروهی از زرتشتیان دیده میشود. آنان در واپسین شب سال برای پَسواز(بدرقه) فروهرها آتش میافروزند، نیایش ویژهی این شب را بهجا میآورند و آرزو میکنند که فروهرها از آنها خشنود باشند. همچنین خواهان بازگشت آنان در سال آینده میشوند.
📖 بیشتر بخوانید:
t.me/AdabSar/10427
t.me/AdabSar/13296
📚 بهره از:
۱- جهان فروری #بهرام_فره_وشی
۲- نوروز و گاهشماری در ایران باستان #هاشم_رضی
#جشن_های_ایرانی #اسپندگان #نوروز
🌸🌱 @AdabSar
🏡 خانه تکانی
🕊 آمادگی میزبانی از فَرَوَهَر پاک گذشتگان
خانهتکانی پیش از نوروز از آیینهای چند هزارسالهی ایرانیان است که گفته میشود همسال با آمدن آریاییان به این سرزمین است.
پیدایش خانهتکانی بر این باور استوار بود که ده روز مانده به نوروز، به گفته برخی دیگر پنج روز مانده به نوروز، فَرَوَهَر(روح) پاک درگذشتگان به خانه زمینی خود و کنار خانواده بازمیگردند تا به آنان سرکشی کنند. اگر خانه پاک باشد، آنان از خانواده خود خشنود خواهند شد و اگر خانه پاکیزه نباشد، دلخور و رویگردان میشوند. از اینرو ایرانیان گَردِ فراوردههای کشاورزی و خاکستر تنور را از خانه میتکاندند و خانه را آب و جارو میکردند.
آن دسته از کهننگارانی که میگویند آیین خانهتکانی باید ده روز پیش از نوروز به پایان میرسید نوشتهاند که از پیش از پنجه بزرگ که ۲۰ اسپند است خانه تکانیها به پایان میرسید، ابزارهای کهنه دور ریخته میشد و ایرانیان زمینها را شخم میزدند و برای گاهنبار پنجه و آماده کردن هفتسین آماده میشدند. گروهی هم نوشتهاند که به باور باستانیان فروهر/فرورها در پنج روز پایانی سال به زمین فرود میآیند تا پنج روز در کنار زندگان باشند. اگر میان خویشان و بستگان خود شادمانی، آرامش و آشتی ببینند بیگمان با خوشنودی به جهان مردگان باز میگردند.
در فروردین یشت آمده است: «فَرَوَشیهای نیکِ توانای پاکان را می ستاییم که در جشن آفرینش از جایگاه خود فرود آیند و در دَه شبانهروز پیاپی در اینجا برای آگاهی بهسر برند.»
ایرانیان همانگونه که همراه با نو شدن جهان آفرینش گرد کهنگی را از خانه میزدودند و رخت تازه برتن میکردند، غبار پلیدی و دشمنی را نیز از کاشانهی دل پاک میکردند تا نیاکان خود را شاد کنند.
یکی از نشانههای بهجا مانده از این باور اکنون در میان گروهی از زرتشتیان دیده میشود. آنان در واپسین شب سال برای پَسواز(بدرقه) فروهرها آتش میافروزند، نیایش ویژهی این شب را بهجا میآورند و آرزو میکنند که فروهرها از آنها خشنود باشند. همچنین خواهان بازگشت آنان در سال آینده میشوند.
📖 بیشتر بخوانید:
t.me/AdabSar/10427
t.me/AdabSar/13296
📚 بهره از:
۱- جهان فروری #بهرام_فره_وشی
۲- نوروز و گاهشماری در ایران باستان #هاشم_رضی
#جشن_های_ایرانی #اسپندگان #نوروز
🌸🌱 @AdabSar
Forwarded from ادبسار
💫
ای کاش درون غزل آشوب نباشد
در دور جهان عاشق مغلوب نباشد
سَد پاره مکن لالەی دل را به نگاهی
در نالەی بی صبر من ایوب نباشد
جز کعبهی عشق تو مرا قبله دگر نیست
مه بی رخ زیبای تو مجذوب نباشد
لیلی تو بشو یار همان یاور جانی
تا در پی مجنون تو سرکوب نباشد
من یوسف افتاده به چاهم، به غریبی
ای کاش پدر وارث یعقوب نباشد
سرمست ز خمخانهی عشقت شده “هیرش”
تنهاست در این وادی و محبوب نباشد!
#هیرش_حسینی
@AdabSar
ای کاش درون غزل آشوب نباشد
در دور جهان عاشق مغلوب نباشد
سَد پاره مکن لالەی دل را به نگاهی
در نالەی بی صبر من ایوب نباشد
جز کعبهی عشق تو مرا قبله دگر نیست
مه بی رخ زیبای تو مجذوب نباشد
لیلی تو بشو یار همان یاور جانی
تا در پی مجنون تو سرکوب نباشد
من یوسف افتاده به چاهم، به غریبی
ای کاش پدر وارث یعقوب نباشد
سرمست ز خمخانهی عشقت شده “هیرش”
تنهاست در این وادی و محبوب نباشد!
#هیرش_حسینی
@AdabSar
Forwarded from ادبسار
💫
چشم بیمار تو شد باعث بیماری ما
به مسیحا نرسد فکر پرستاری ما
دوش در خواب لب نوش تو را بوسیدم
خواب ما به بُود از عالم بیداری ما
#فروغی_بسطامی
@AdabSar
چشم بیمار تو شد باعث بیماری ما
به مسیحا نرسد فکر پرستاری ما
دوش در خواب لب نوش تو را بوسیدم
خواب ما به بُود از عالم بیداری ما
#فروغی_بسطامی
@AdabSar
🌺🌱🌸
🌸🌱🌺
به بازیگری مانَد این چرخِ مست
که بازی برآرد به هفتاد دست
زمانی به خنجر زمانی به تیغ
زمانی به باد و زمانی به میغ
زمانی به دستِ یکی ناسَزا
زمانی خود آرَد ز سختی رها
زمانی دهد تخت و گنج و کلاه
زمانی غم و خواری و بند و چاه
اگر خود نزادی خردمند مرد
ندیدی ز گیتی چنین گرم و سرد
#فردوسى
و پیشنهاد فرزانهی توس برای روزهای خانهنشینی:
مبَر جز کسی را که نگزیردَت*
به هنگام سختی به بر گیردت
___
*ناگزیر هستی
فرستنده #جعفر_جعفرزاده
#چکامه_پارسی
@AdabSar
🌺🌱🌸
🌸🌱🌺
🌸🌱🌺
به بازیگری مانَد این چرخِ مست
که بازی برآرد به هفتاد دست
زمانی به خنجر زمانی به تیغ
زمانی به باد و زمانی به میغ
زمانی به دستِ یکی ناسَزا
زمانی خود آرَد ز سختی رها
زمانی دهد تخت و گنج و کلاه
زمانی غم و خواری و بند و چاه
اگر خود نزادی خردمند مرد
ندیدی ز گیتی چنین گرم و سرد
#فردوسى
و پیشنهاد فرزانهی توس برای روزهای خانهنشینی:
مبَر جز کسی را که نگزیردَت*
به هنگام سختی به بر گیردت
___
*ناگزیر هستی
فرستنده #جعفر_جعفرزاده
#چکامه_پارسی
@AdabSar
🌺🌱🌸
🌸🌱🌺
Forwarded from ادبسار
Forwarded from ادبسار
💫
بردارم دل گر از جهان فرمایی
فرمان برم ار سود و زیان فرمایی
بنشینم اگر بر سر آتش گویی
برخیزم اگر از سر جان فرمایی
#ابوسعید_ابوالخیر
#چکامه_پارسی
@AdabSar
بردارم دل گر از جهان فرمایی
فرمان برم ار سود و زیان فرمایی
بنشینم اگر بر سر آتش گویی
برخیزم اگر از سر جان فرمایی
#ابوسعید_ابوالخیر
#چکامه_پارسی
@AdabSar
Forwarded from ادبسار
🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
#روزشمار نیاکان (دهه نخست ماه مارس)
به نوشتهی کهننگاران رومی، یونانی و ارمنی، همچنین با همسنجی گاهشماری(مقایسه تقویم)ها، ششمین پادشاه اشکانی، مهرداد يکم که ناموَر به مهرداد بزرگ بود، در روزی که به گمان برابر با یکم ماه مارس ۱۷۳سال پيش از زایش(میلاد) بود، بزرگان ايران را گرد هم آورد و گفت آهنگ آن دارد که کشور دارای آیین بنیادین(قانون اساسی) باشد و دادیک(حقوق) مردم و کارتاران(دولتیان) در آن روشن شود. باشندگان(حاضران) رای او را پسندیدند و کشور دارای آیین بنیادین و دو سگالشگاه(مجلس شورا) شد که به آن دو با هم «مِهِستان» ميگفتند.
گزینش جانشین پادشاه از میان شاهزادگان، نیوِ جنگ(اعلان جنگ)، پیشنهاد سازش(صلح)، همبستهکردن نیروها، برکنارکردن پادشاه چنانچه دچار دیوانگی، بیماری بهبودناپذیر یا کژکاری در کشورداری شود، از بایستگیهای(وظایف) مهستان بود. همچنین بهبود سامانهی باژ(مالیات) و دارایی، دستور زدن دانگ با فرتور/نگاره/رخشاره(عکس) تازه، گزینش پادشاهان ارمنستان، هایستن(تاییدکردن) نمادین پادشاهان پارسیتبار سرزمین پُنتوس، جایی در کرانهی خورتاب و خورتاب خورآیی(ساحل جنوب و جنوب شرقی) دریای سیاه در آناتولی که پایتخت آن شهر سینوپ بود، همچنین گمارش(انتصاب) فرماندهی ارتش سراسری برای یک چرخهی زمانی و راهبری جنگ از کامیک(اختیار)های مهستان بود. مهستان، پادشاه را برای فرماندهی ارتش و راهبری لشگرکشی و جنگ برگزیده بود. مهستان از ۱۳۵سال پیش از زایش و با پایانیافتن ساخت شهر تیسپون(تیسفون)، پایتخت تازهی اشکانیان، نشستهای خود را در این شهر برگزار میکرد.
تیسپون، ۷۷۲سال پایتخت ایران بود و پس از تازش اَرَب(عرب)ها، به دست آنان افتاد و ویران شد. ولی ویرانهی کاخ خسرو انوشیروان ساسانی برجا ماند. کهننگاران آن را "کاخ داد" مینامیدند، زیرا انوشیروان با هرکس که خواستار دیدار او بود یا دادخواهی داشت، در این کاخ دیدار میکرد. وی زنجیری در میدان بیرونی کاخ آویخته بود که اگر کسی آن را میکشید، در سرای انوشیروان سدا(صدا)یی برمیخواست و او آگاه میشد. سپس به ایوان(بالکن) میرفت و به سخنان او گوش میداد و چنانچه نیاز بود، او را به دفتر کار خود فرامیخواند. گفته شده که این زنجیر به اندازهای بلند بود که هتا(حتی) کودکان میتوانستند آن را تکان دهند و با پادشاه دیدار کنند.
پژوهشگرانی که پیدایش و پیشینهی مردمسالاری را میکاوند، نوشتهاند که ایران در زمان اشکانیان دارای شیوهای از مردمسالاری بود. همچنین سرزمینهای دوردستی چون ارمنستان خودتُوان(خودمختار) بودند. مهستان نیز جایی بود تا نگر(نظر) همگان در آن شنیده و بررسی شود. رومیان، راهاندازی مهستان در زمان اشکانیان را فرتابییافته(الهامگرفته) از سنای روم و یونان میدانستند ولی پذیرفتن این داوخواهی(ادعا) دشوار است. زیرا ۱۷۳سال پیش از زایش، هنوز گستره(قلمرو)ی کابینهی روم در خورآسان(شرق) گسترش نیافته بود، با ایران همسایه نشده بود و دادوستدی میان دو کشور نبود.
برداشت از تارنمای #نوشیروان_کیهانی_زاده
برگردان به پارسی پاک #ادبسار
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادبسار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
#روزشمار نیاکان (دهه نخست ماه مارس)
به نوشتهی کهننگاران رومی، یونانی و ارمنی، همچنین با همسنجی گاهشماری(مقایسه تقویم)ها، ششمین پادشاه اشکانی، مهرداد يکم که ناموَر به مهرداد بزرگ بود، در روزی که به گمان برابر با یکم ماه مارس ۱۷۳سال پيش از زایش(میلاد) بود، بزرگان ايران را گرد هم آورد و گفت آهنگ آن دارد که کشور دارای آیین بنیادین(قانون اساسی) باشد و دادیک(حقوق) مردم و کارتاران(دولتیان) در آن روشن شود. باشندگان(حاضران) رای او را پسندیدند و کشور دارای آیین بنیادین و دو سگالشگاه(مجلس شورا) شد که به آن دو با هم «مِهِستان» ميگفتند.
گزینش جانشین پادشاه از میان شاهزادگان، نیوِ جنگ(اعلان جنگ)، پیشنهاد سازش(صلح)، همبستهکردن نیروها، برکنارکردن پادشاه چنانچه دچار دیوانگی، بیماری بهبودناپذیر یا کژکاری در کشورداری شود، از بایستگیهای(وظایف) مهستان بود. همچنین بهبود سامانهی باژ(مالیات) و دارایی، دستور زدن دانگ با فرتور/نگاره/رخشاره(عکس) تازه، گزینش پادشاهان ارمنستان، هایستن(تاییدکردن) نمادین پادشاهان پارسیتبار سرزمین پُنتوس، جایی در کرانهی خورتاب و خورتاب خورآیی(ساحل جنوب و جنوب شرقی) دریای سیاه در آناتولی که پایتخت آن شهر سینوپ بود، همچنین گمارش(انتصاب) فرماندهی ارتش سراسری برای یک چرخهی زمانی و راهبری جنگ از کامیک(اختیار)های مهستان بود. مهستان، پادشاه را برای فرماندهی ارتش و راهبری لشگرکشی و جنگ برگزیده بود. مهستان از ۱۳۵سال پیش از زایش و با پایانیافتن ساخت شهر تیسپون(تیسفون)، پایتخت تازهی اشکانیان، نشستهای خود را در این شهر برگزار میکرد.
تیسپون، ۷۷۲سال پایتخت ایران بود و پس از تازش اَرَب(عرب)ها، به دست آنان افتاد و ویران شد. ولی ویرانهی کاخ خسرو انوشیروان ساسانی برجا ماند. کهننگاران آن را "کاخ داد" مینامیدند، زیرا انوشیروان با هرکس که خواستار دیدار او بود یا دادخواهی داشت، در این کاخ دیدار میکرد. وی زنجیری در میدان بیرونی کاخ آویخته بود که اگر کسی آن را میکشید، در سرای انوشیروان سدا(صدا)یی برمیخواست و او آگاه میشد. سپس به ایوان(بالکن) میرفت و به سخنان او گوش میداد و چنانچه نیاز بود، او را به دفتر کار خود فرامیخواند. گفته شده که این زنجیر به اندازهای بلند بود که هتا(حتی) کودکان میتوانستند آن را تکان دهند و با پادشاه دیدار کنند.
پژوهشگرانی که پیدایش و پیشینهی مردمسالاری را میکاوند، نوشتهاند که ایران در زمان اشکانیان دارای شیوهای از مردمسالاری بود. همچنین سرزمینهای دوردستی چون ارمنستان خودتُوان(خودمختار) بودند. مهستان نیز جایی بود تا نگر(نظر) همگان در آن شنیده و بررسی شود. رومیان، راهاندازی مهستان در زمان اشکانیان را فرتابییافته(الهامگرفته) از سنای روم و یونان میدانستند ولی پذیرفتن این داوخواهی(ادعا) دشوار است. زیرا ۱۷۳سال پیش از زایش، هنوز گستره(قلمرو)ی کابینهی روم در خورآسان(شرق) گسترش نیافته بود، با ایران همسایه نشده بود و دادوستدی میان دو کشور نبود.
برداشت از تارنمای #نوشیروان_کیهانی_زاده
برگردان به پارسی پاک #ادبسار
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادبسار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸
👍1
Forwarded from ادبسار
🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی
🔻موج = کوهه، آبکوهه، خیزاب، خیزآبه، آبخیز، آبخیزه، تکانه، نَوَرد، نَوَرد آب، آبشوران، آشوب دریا، اُشتُرُک، ورمه(Wave)
🔻امواج = خیزابها، کوههها، ورمهها
🔻امواج رادیویی = ورمههای پَرتُوی
🔻پُرموج = خروشان، پُرکوهه، پُرخیزاب
🔻تَمَوُج = ترنَند، ورمش، خیزابِگی، کوهِگی
🔻تموج هوا = وَزِش
🔻حرکت موجی = جنبش کوههای، پویش ورمهای
🔻طول موج = درازای ورمه، بلندای کوهه
🔻مواج = کوههدار، خروشان، خیزابهدار، خیزابدار، پُرخیزاب، خیزابهگیر، شکنگیر، دِرَفشنیک، ناهموار
🔻موجخیز = کوههخیز
🔻موجدار = کوههدار، دِرَفشنیک، ناهموار، چیندار، شِکَندار، چینوشِکَندار
🔻موجزدن = دِرَفشیدن، فَرَویدن، کوههزدن
🔻موجزن = کوههزن
🔻موجشکن = کوههشکن، خیزابشکن
🔻موج گیسو = چین گیسو، شِکَن گیسو، چینوشِکَن گیسو
🔻موج موج = کوهه کوهه
🔻موج عظیم = کولاب
✍️نمونه:
🔺موجها او را غرق کردند =
خیزابها او را فرو بُردند
🔺تنی چند از موج دریا برست
رسیدند نزد یکی آبخوست #عنصری =
تنی چند از آشوب دریا بِرَست
رسیدند نزد یکی آبخَوست(=جزیره)
🔺خوشحالی و شعف در چشمانش موج میزد =
شادی و شور در چشمانش میدِرَفشید
🔺طول موجی که مایکروفر با آن کار میکند =
درازای/بلندای ورمهای که تندپز با آن کار میکند
🔺موج جدیدی از ناامیدی جامعه را فرا گرفته است =
روایی تازهای از ناامیدی هازمان را فراگرفته است
🔺این فیلم به سینمایِ موج نوی فرانسه تعلق دارد =
این رُخشاره به رُخشارِ نوگَرای فرانسه بستگی دارد
🔺مینشست و شانه را میان موج گیسوانش بازی میداد =
مینشست و شانه را میان چینوشِکن گیسوانش بازی میداد
🔺موج مهاجرت از مناطق جنوبی آفریقا به اروپا شدت یافته است =
رَوَند کوچ از سرزمینهای نیمروزی آفریکا به اروپا فزونی یافته است
🔺رنگکاری کابینتها خوب انجام نشده و سطح کار مواج است =
رنگکاری گنجهها خوب انجام نشده و رویهی کار ناهموار است
🔺موج گرما از غرب کشور به سمت نواحی مرکزی و شرقی در حرکت است =
گذران گرما از باختر کشور به سوی کرانههای میانی و خاوری در پویش است
#مجید_دری
#پارسی_پاک
#موج #امواج #مواج #تموج
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادبسار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی
🔻موج = کوهه، آبکوهه، خیزاب، خیزآبه، آبخیز، آبخیزه، تکانه، نَوَرد، نَوَرد آب، آبشوران، آشوب دریا، اُشتُرُک، ورمه(Wave)
🔻امواج = خیزابها، کوههها، ورمهها
🔻امواج رادیویی = ورمههای پَرتُوی
🔻پُرموج = خروشان، پُرکوهه، پُرخیزاب
🔻تَمَوُج = ترنَند، ورمش، خیزابِگی، کوهِگی
🔻تموج هوا = وَزِش
🔻حرکت موجی = جنبش کوههای، پویش ورمهای
🔻طول موج = درازای ورمه، بلندای کوهه
🔻مواج = کوههدار، خروشان، خیزابهدار، خیزابدار، پُرخیزاب، خیزابهگیر، شکنگیر، دِرَفشنیک، ناهموار
🔻موجخیز = کوههخیز
🔻موجدار = کوههدار، دِرَفشنیک، ناهموار، چیندار، شِکَندار، چینوشِکَندار
🔻موجزدن = دِرَفشیدن، فَرَویدن، کوههزدن
🔻موجزن = کوههزن
🔻موجشکن = کوههشکن، خیزابشکن
🔻موج گیسو = چین گیسو، شِکَن گیسو، چینوشِکَن گیسو
🔻موج موج = کوهه کوهه
🔻موج عظیم = کولاب
✍️نمونه:
🔺موجها او را غرق کردند =
خیزابها او را فرو بُردند
🔺تنی چند از موج دریا برست
رسیدند نزد یکی آبخوست #عنصری =
تنی چند از آشوب دریا بِرَست
رسیدند نزد یکی آبخَوست(=جزیره)
🔺خوشحالی و شعف در چشمانش موج میزد =
شادی و شور در چشمانش میدِرَفشید
🔺طول موجی که مایکروفر با آن کار میکند =
درازای/بلندای ورمهای که تندپز با آن کار میکند
🔺موج جدیدی از ناامیدی جامعه را فرا گرفته است =
روایی تازهای از ناامیدی هازمان را فراگرفته است
🔺این فیلم به سینمایِ موج نوی فرانسه تعلق دارد =
این رُخشاره به رُخشارِ نوگَرای فرانسه بستگی دارد
🔺مینشست و شانه را میان موج گیسوانش بازی میداد =
مینشست و شانه را میان چینوشِکن گیسوانش بازی میداد
🔺موج مهاجرت از مناطق جنوبی آفریقا به اروپا شدت یافته است =
رَوَند کوچ از سرزمینهای نیمروزی آفریکا به اروپا فزونی یافته است
🔺رنگکاری کابینتها خوب انجام نشده و سطح کار مواج است =
رنگکاری گنجهها خوب انجام نشده و رویهی کار ناهموار است
🔺موج گرما از غرب کشور به سمت نواحی مرکزی و شرقی در حرکت است =
گذران گرما از باختر کشور به سوی کرانههای میانی و خاوری در پویش است
#مجید_دری
#پارسی_پاک
#موج #امواج #مواج #تموج
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادبسار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
و سالهاست که به تصویرِ زن در دوره قاجار با لبخندی کج نگاه میشود. به عکس زنهایی که سبیل براق داشتند و شکمهای برآمده از چاقی و شلوار گشاد مردانه و ژستی آقامنشانه. انگار مردبودن و تبدیل شدن به مذکری دلبر برای خواسته شدن از جانب معشوق آتشی بوده جانسوز و خاموش ناشدنی، آنچنان که ناصرالدین شاه درباره دخترش مینویسد: عصمت الدوله سبیل داشت، به قدر نایب السلطنته.
گمان میکنم سالها بعد تاریخ به زمان ما هم با همین لبخندِ کج نگاه میکند. انگار که آن شاهدخواهیِ دیوانهوارِ تاریخی جایی میان افکار ما بست نشسته که اینطور زنان را مردانه ستایش میکنیم. قهرمانیشان را مردانه میبینیم، جنگیدنشان را، حرفزدنشان را و کار کردنشان را. انگار که راندن یک تریلی هجده چرخ، یک دریبل موفق زیدانی، یا جایگاهی مدیریتی در کابینه، به زن شأنی مردانه میدهد و این شأن ستودنی است. غافل از اینکه زن با وجود و حضورش به همهی اینها ارزش میدهد و این ارزش خانمانه است با همهی ویژگیهای تحسینبرانگیزش. و اصولا چه کیفیتی در زن مردنما و مرد زننما و این تبدیل ناموزون و بدآهنگ وجود دارد؟
من آرزو میکنم که کاش به جای این همه برچسب روز در تقویم، دقیقهای برای تفکر داشته باشیم. دقیقهای که به دور از فشار رسانهای مسیحها و آنتی مسیحها و یهوداها و حواریون، کمی به باورهایمان بیندیشیم. ما نیاز به خون تازه، کلمات تازه و قصههای تازه داریم. قصههایی که در آن هیچ دختری برای خوشبختی منتظر شاهزادهای با اسب سپید نمینشیند. قصهی زنانی که اسلحه به دست میجنگند، خانمانه، با تمام احساسات بینظیرشان، شجاعتشان و رنگ پریدگی صورتشان از قاعدگی.
و البته قصهی نویی از انسان. انسان مدرنِ متفکر که میفهمد کالبد جنسیت میسازد نه روح که مجرد است و زنانه و مردانه ندارد و انسانیت است که باید گرامی داشته شود.
#مرتضی_برزگر
فرستنده #مهین_دری
#روز_زن
@AdabSar
و سالهاست که به تصویرِ زن در دوره قاجار با لبخندی کج نگاه میشود. به عکس زنهایی که سبیل براق داشتند و شکمهای برآمده از چاقی و شلوار گشاد مردانه و ژستی آقامنشانه. انگار مردبودن و تبدیل شدن به مذکری دلبر برای خواسته شدن از جانب معشوق آتشی بوده جانسوز و خاموش ناشدنی، آنچنان که ناصرالدین شاه درباره دخترش مینویسد: عصمت الدوله سبیل داشت، به قدر نایب السلطنته.
گمان میکنم سالها بعد تاریخ به زمان ما هم با همین لبخندِ کج نگاه میکند. انگار که آن شاهدخواهیِ دیوانهوارِ تاریخی جایی میان افکار ما بست نشسته که اینطور زنان را مردانه ستایش میکنیم. قهرمانیشان را مردانه میبینیم، جنگیدنشان را، حرفزدنشان را و کار کردنشان را. انگار که راندن یک تریلی هجده چرخ، یک دریبل موفق زیدانی، یا جایگاهی مدیریتی در کابینه، به زن شأنی مردانه میدهد و این شأن ستودنی است. غافل از اینکه زن با وجود و حضورش به همهی اینها ارزش میدهد و این ارزش خانمانه است با همهی ویژگیهای تحسینبرانگیزش. و اصولا چه کیفیتی در زن مردنما و مرد زننما و این تبدیل ناموزون و بدآهنگ وجود دارد؟
من آرزو میکنم که کاش به جای این همه برچسب روز در تقویم، دقیقهای برای تفکر داشته باشیم. دقیقهای که به دور از فشار رسانهای مسیحها و آنتی مسیحها و یهوداها و حواریون، کمی به باورهایمان بیندیشیم. ما نیاز به خون تازه، کلمات تازه و قصههای تازه داریم. قصههایی که در آن هیچ دختری برای خوشبختی منتظر شاهزادهای با اسب سپید نمینشیند. قصهی زنانی که اسلحه به دست میجنگند، خانمانه، با تمام احساسات بینظیرشان، شجاعتشان و رنگ پریدگی صورتشان از قاعدگی.
و البته قصهی نویی از انسان. انسان مدرنِ متفکر که میفهمد کالبد جنسیت میسازد نه روح که مجرد است و زنانه و مردانه ندارد و انسانیت است که باید گرامی داشته شود.
#مرتضی_برزگر
فرستنده #مهین_دری
#روز_زن
@AdabSar
مهریار مهرآفرین - روز جهانی زن
@AdabSar
تو زنی در دیدهی مهرآفرین دادار عشق
مهر تابان هم به گرمی مهرمند زن بُوَد
روز جهانی زن بر مهربانوان سرزمین اشایی خجسته باد!
سروده و آوایش #مهریار_مهرآفرین
#روز_زن
🎶 @AdabSar
مهر تابان هم به گرمی مهرمند زن بُوَد
روز جهانی زن بر مهربانوان سرزمین اشایی خجسته باد!
سروده و آوایش #مهریار_مهرآفرین
#روز_زن
🎶 @AdabSar
🌱🌱🌱🌱
@AdabSar
گریه نکن خواهرم!
در خانهات درختی خواهد رویید
و درختهایی در شَهرت
و بسیار درختان در سرزمینات!
و باد پیغام هر درختی را به درخت دیگر خواهد رسانید
و درختها از باد خواهند پرسید:
"در راه که میآمدی سحر را ندیدی؟"
برشی از #سووشون
نویسنده #سیمین_دانشور
زنده و گرامی باد یاد بزرگبانوی ادبسار (ادبیات) ایران، سیمین دانشور، در هشتمین سالگرد درگذشت او، ۱۸ اسپند ماه و همزمان با روز جهانی زن.
@AdabSar
🕊🕊🕊🕊
@AdabSar
گریه نکن خواهرم!
در خانهات درختی خواهد رویید
و درختهایی در شَهرت
و بسیار درختان در سرزمینات!
و باد پیغام هر درختی را به درخت دیگر خواهد رسانید
و درختها از باد خواهند پرسید:
"در راه که میآمدی سحر را ندیدی؟"
برشی از #سووشون
نویسنده #سیمین_دانشور
زنده و گرامی باد یاد بزرگبانوی ادبسار (ادبیات) ایران، سیمین دانشور، در هشتمین سالگرد درگذشت او، ۱۸ اسپند ماه و همزمان با روز جهانی زن.
@AdabSar
🕊🕊🕊🕊
🏖🏝 @AdabSar
🏖 آشنایی با جشنهای ایرانی
🏝 جشن "نوروز رودها"
🏖🏝 جشن "نوروز رودها"، جشن لایروبی و پاکسازی رودخانهها، کاریزها و چشمهها در ایران باستان بود.
هنگامی که برفها آب شده و رودها روان میشدند، ایرانیان به بهانهی روانشدن دوبارهی آبها به کنار رودخانهها میرفتند و با جشنی شاد رودها را پاکسازی و آنها را برای فرارسیدن بهار آماده میکردند و پس از پایان این کار به دستافشانی و پایکوبی میپرداختند. در این جشن، پس از لایروبی، در رودها و پیرامون آن گل، گلبرگ، گلاب و خوشبویه(عطر) میریختند و با این کار از رودها برای روانشدن دوبارهشان سپاسداری میکردند. شاید این کار نمادی از آرزوی داشتن سالی پرباران و داشتن آب گوارا بود.
🏖🏝 جشن "نوروز رودها" در فروردینروز از اسپندماه، برابر با نوزدهم اسپند در ایران باستان برگزار میشد. این جشن همچون بسیاری دیگر از جشنهای ایرانی، نمایانگر مهر نیاگان ما به زمین و زیستبوم بود.
🏖🏝 دربارهی پیدایش این جشن گفته شده که در افسانههای ایرانی، هوشنگ پیشدادی، نخستین شهرساز، با ساختن شهرها، مردمان بسیاری را یکجانشین کرد. زندگی یکجانشینی وابستگی بسیاری با کشاورزی داشت. آب نیز پیشنیاز کشاورزی بوده و است. ازاینرو، مردم در چنین روزی جشن "نوروز رودها" را برگزار میکردند و با لایروبی رودها و بهسازی راه جویها و چشمهها، برای کشاورزی آماده میشدند و با آیینی نمادین از پروردگار، آب فراوان و گوارا و فرآوردهی کشاورزی پربار میخواستند.
🏖🏝 نگاه نویسندگان کهن ایرانی درباره جشن "نوروز رودها":
ابوریحان بیرونی: «روز ۱۹ سپندارمذ را به نام "انهار و میاه جاری" جشن میگرفتند و آن هنگامی بود که آب در رودخانهها جاری میشد و گلها شکوفه میکردند و فضا عطرافشان میشد. در این روز مردم به دشت و صحرا و جاهایی که جویهای روان و چشمهسارها بوده، میرفتند و طیّ مراسم و تشریفاتی گلاب و عطر در آب میریختند.»
مکمونی: «نوزدهم این روز را فروردین خوانند و این روز را نوروز خوانند و انهار و میاه جاری سازند و ماءورد و طیبها در آن ریزند.»
با نگاه به اینکه اسپندارمذ، واپسین ماهی است که مکمونی پیش از این بریده دربارهاش سخن گفته است، میبایست فردید(منظور) او نوزدهم اسپندماه باشد.
گردیزی: «و اندرین روز، جایها را آب زنند که این روز نام فرشتهای است که بر آب موکل است.»
🏖🏝 تا چنددهه پیش از این، جشن "بیلگردانی" در نیمهوَر یا نیموَر، یکی از روستاهای پیرامون شهرستان محلات، برگزار میشد که جشن پایان لایروبی و آمادهسازی زمینهای کشاورزی بود و با آیینهای شاد و نمایشی همراه بود. این آیین در روزی میان آغاز نوروز تا سیزدهبدر برگزار میشد. شیوههای دیگری از جشنهای بجا مانده از "نوروز رودها" در برخی شهرها و روستاهای استان کرمانشاه برگزار میشود.
🏖🏝 فرتور(عکس) پیوست را ببینیم و بسنجیم که کدام روش بهتر است!
goo.gl/0VQrUD
✍🏻 #پریسا_امام_وردیلو
_________
📚 برگرفته از:
۱- آثار الباقیه و التفهیم #ابوریحان_بیرونی
۲- پنج جشن اسپندماه، یادگارانی از ایران باستان #محمدتقی_یونسی_رستمی
۳- فرهنگنامه ایران #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
_________
#جشن_های_ایرانی #جشن_نوروز_رودها #نوروز_رودها #اسپندگان
🏖🏝 @AdabSar
🏖 آشنایی با جشنهای ایرانی
🏝 جشن "نوروز رودها"
🏖🏝 جشن "نوروز رودها"، جشن لایروبی و پاکسازی رودخانهها، کاریزها و چشمهها در ایران باستان بود.
هنگامی که برفها آب شده و رودها روان میشدند، ایرانیان به بهانهی روانشدن دوبارهی آبها به کنار رودخانهها میرفتند و با جشنی شاد رودها را پاکسازی و آنها را برای فرارسیدن بهار آماده میکردند و پس از پایان این کار به دستافشانی و پایکوبی میپرداختند. در این جشن، پس از لایروبی، در رودها و پیرامون آن گل، گلبرگ، گلاب و خوشبویه(عطر) میریختند و با این کار از رودها برای روانشدن دوبارهشان سپاسداری میکردند. شاید این کار نمادی از آرزوی داشتن سالی پرباران و داشتن آب گوارا بود.
🏖🏝 جشن "نوروز رودها" در فروردینروز از اسپندماه، برابر با نوزدهم اسپند در ایران باستان برگزار میشد. این جشن همچون بسیاری دیگر از جشنهای ایرانی، نمایانگر مهر نیاگان ما به زمین و زیستبوم بود.
🏖🏝 دربارهی پیدایش این جشن گفته شده که در افسانههای ایرانی، هوشنگ پیشدادی، نخستین شهرساز، با ساختن شهرها، مردمان بسیاری را یکجانشین کرد. زندگی یکجانشینی وابستگی بسیاری با کشاورزی داشت. آب نیز پیشنیاز کشاورزی بوده و است. ازاینرو، مردم در چنین روزی جشن "نوروز رودها" را برگزار میکردند و با لایروبی رودها و بهسازی راه جویها و چشمهها، برای کشاورزی آماده میشدند و با آیینی نمادین از پروردگار، آب فراوان و گوارا و فرآوردهی کشاورزی پربار میخواستند.
🏖🏝 نگاه نویسندگان کهن ایرانی درباره جشن "نوروز رودها":
ابوریحان بیرونی: «روز ۱۹ سپندارمذ را به نام "انهار و میاه جاری" جشن میگرفتند و آن هنگامی بود که آب در رودخانهها جاری میشد و گلها شکوفه میکردند و فضا عطرافشان میشد. در این روز مردم به دشت و صحرا و جاهایی که جویهای روان و چشمهسارها بوده، میرفتند و طیّ مراسم و تشریفاتی گلاب و عطر در آب میریختند.»
مکمونی: «نوزدهم این روز را فروردین خوانند و این روز را نوروز خوانند و انهار و میاه جاری سازند و ماءورد و طیبها در آن ریزند.»
با نگاه به اینکه اسپندارمذ، واپسین ماهی است که مکمونی پیش از این بریده دربارهاش سخن گفته است، میبایست فردید(منظور) او نوزدهم اسپندماه باشد.
گردیزی: «و اندرین روز، جایها را آب زنند که این روز نام فرشتهای است که بر آب موکل است.»
🏖🏝 تا چنددهه پیش از این، جشن "بیلگردانی" در نیمهوَر یا نیموَر، یکی از روستاهای پیرامون شهرستان محلات، برگزار میشد که جشن پایان لایروبی و آمادهسازی زمینهای کشاورزی بود و با آیینهای شاد و نمایشی همراه بود. این آیین در روزی میان آغاز نوروز تا سیزدهبدر برگزار میشد. شیوههای دیگری از جشنهای بجا مانده از "نوروز رودها" در برخی شهرها و روستاهای استان کرمانشاه برگزار میشود.
🏖🏝 فرتور(عکس) پیوست را ببینیم و بسنجیم که کدام روش بهتر است!
goo.gl/0VQrUD
✍🏻 #پریسا_امام_وردیلو
_________
📚 برگرفته از:
۱- آثار الباقیه و التفهیم #ابوریحان_بیرونی
۲- پنج جشن اسپندماه، یادگارانی از ایران باستان #محمدتقی_یونسی_رستمی
۳- فرهنگنامه ایران #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
_________
#جشن_های_ایرانی #جشن_نوروز_رودها #نوروز_رودها #اسپندگان
🏖🏝 @AdabSar
Forwarded from ادبسار
💫
مثل آهویی بهدامافتاده در چنگال شیرم
هی رعایت میکنی تا من در آغوشت نمیرم
خیره در چشمان مستت بیقرارِ بیقرارم
بر خلاف آهوان اصرار دارم تا بمیرم
خالیام از دردهایم تا طلوع صبح فردا
راه جولان دادن خورشید را باید بگیرم
لحظهها مثل ردیفند و غزل در حال رویش
شعر را باید بگویم تا در آغوشت اسیرم
قصد تو جان را ربودن، میل من بر دل سپردن
جان دهم با شوق اما، دل گزاری در مسیرم
#نسیم_سحری
@AdabSar
مثل آهویی بهدامافتاده در چنگال شیرم
هی رعایت میکنی تا من در آغوشت نمیرم
خیره در چشمان مستت بیقرارِ بیقرارم
بر خلاف آهوان اصرار دارم تا بمیرم
خالیام از دردهایم تا طلوع صبح فردا
راه جولان دادن خورشید را باید بگیرم
لحظهها مثل ردیفند و غزل در حال رویش
شعر را باید بگویم تا در آغوشت اسیرم
قصد تو جان را ربودن، میل من بر دل سپردن
جان دهم با شوق اما، دل گزاری در مسیرم
#نسیم_سحری
@AdabSar
Forwarded from ادبسار
Forwarded from ادبسار
💫
نفســـم، همنفســـم کاش کنارم بودی
چشم در چشم من و عاشق و یارم بودی
یک نفس فاصله داریم و نفس بی تو گرفت
بی تو پاییز شدم، چون تو بهارم بودی
#هیرش_حسینی
@AdabSar
نفســـم، همنفســـم کاش کنارم بودی
چشم در چشم من و عاشق و یارم بودی
یک نفس فاصله داریم و نفس بی تو گرفت
بی تو پاییز شدم، چون تو بهارم بودی
#هیرش_حسینی
@AdabSar
🌷🌱 @AdabSar
🌱🌺 آشنایی با جشنهای ایرانی
🌱🌻 جشن گلدان
🌱🌸 امروز دانهای کاشته میشود
و فردا غنچهای سر باز میکند
و آیندهی سرزمین من سبز خواهد شد
زمین چشم بهراه گلدانهای کوچک ماست...
🌿🌹 از گذشتههای دور در ایران جشن گلکاری و درختکاری برگزار میشد.
"جشن گلدان" یا "جشن اینجه"، جشن آمادهسازی و کاشت نهال، گل و گیاه در ایران باستان و جشنی برای پیشواز نوروز بود. اینجه در بهرام/وهرام روز از اسپندماه برابر با بیستم اسپند برگزار میشد.
🌿🌷 این جشن نیز همچون دیگر جشنهای ایرانی، آیینی برای مهر، آشتی و دوستی با زیستگاه و آرزوی سرسبزی و فراوانی به شمار میرفت. آرمان برگزاری اینجه، داشتن بهار و تابستانی پرگل و آیندهای سبز برای این سرزمین بود.
🌿🌼 ابوریحان بیرونی واژهی "اینجه" را "خانههای نزدیک به هم" چمیده(معنی کرده) است. ولی نمیدانیم پیوند واژهی اینجه با جشن گلدان چیست. از آیینهای این روز آگاهی بسیار اندکی برای ما مانده است.
#جشن_های_ایرانی #جشن_گلدان #اسپندگان #اینجه
🌿🌸 @AdabSar
🌱🌺 آشنایی با جشنهای ایرانی
🌱🌻 جشن گلدان
🌱🌸 امروز دانهای کاشته میشود
و فردا غنچهای سر باز میکند
و آیندهی سرزمین من سبز خواهد شد
زمین چشم بهراه گلدانهای کوچک ماست...
🌿🌹 از گذشتههای دور در ایران جشن گلکاری و درختکاری برگزار میشد.
"جشن گلدان" یا "جشن اینجه"، جشن آمادهسازی و کاشت نهال، گل و گیاه در ایران باستان و جشنی برای پیشواز نوروز بود. اینجه در بهرام/وهرام روز از اسپندماه برابر با بیستم اسپند برگزار میشد.
🌿🌷 این جشن نیز همچون دیگر جشنهای ایرانی، آیینی برای مهر، آشتی و دوستی با زیستگاه و آرزوی سرسبزی و فراوانی به شمار میرفت. آرمان برگزاری اینجه، داشتن بهار و تابستانی پرگل و آیندهای سبز برای این سرزمین بود.
🌿🌼 ابوریحان بیرونی واژهی "اینجه" را "خانههای نزدیک به هم" چمیده(معنی کرده) است. ولی نمیدانیم پیوند واژهی اینجه با جشن گلدان چیست. از آیینهای این روز آگاهی بسیار اندکی برای ما مانده است.
#جشن_های_ایرانی #جشن_گلدان #اسپندگان #اینجه
🌿🌸 @AdabSar