💫

همه را
بیازمودم

ز تو خوشترم
نیامد

#مولوی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

💫

«رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود»
رهرو آن نیست که آهسته و پیوسته رود

رهرو آن است که گاهی بنشیند ن‍‍‍‍‍‍‍‍‍رود
تا ببیند که چه رفته‌سـت و چه باید برود!

#حسن_سلطانی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
goo.gl/SQamNi

💥 مژده به دوستداران زبان پارسی 💥

ماتیکان(کتاب) "کاربردی‌ترین واژگان راه‌یافته به زبان پارسی" همراه با برابر پارسی آن‌ها، به کوشش "مریم نوذری تهرانی" آماده و چاپ شده است.

نویسنده کوشیده است تا کاربردی‌ترین واژگان راه‌یافته از زبان اَرَبی(عربی)، انگلیسی، فرانسه، آلمانی و ... را گردآوری و پذیرفته‌ترین برابرهای پارسی را(از یک تا سه جایگزین) برای آنها بیاورد.
نویسنده همچنین امیدوار است که دوستداران زبان و ادب کهن پارسی، با بهره از این واژه‌نامه، به زبان مادری‌شان یاری رسانند.

این واژه‌نامه در ۱۹۲ رویه(صفحه) و با پوشینه‌ی(جلد) شونیز چاپ شده است.

🚩بهای این واژه‌نامه با هزینه‌ی پیکِ(پستِ) سفارشی ۲۰۰.۰۰۰ ریال است.

❗️گفتنی است که واژه‌نامه از سوی نویسنده و به نام خریدار دستینه(امضا) شده و فرستاده می‌شوند.

برای خرید آن می‌توانید با @MajidDorri هماهنگ کنید.


@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar

🔅آشنایی با نام‌های ایرانی
«شیده» در سروده‌های فردوسی و نظامی


🖋📚 "شیده" در داستان هفت پیکر نظامی و برهان قاطع نام مهساز(معمار)ی است که کاخی با هفت چشم‌انداز برای بهرام گور ساخت و بهرام شهر آمل را به او پیشکش کرد.

- چو بر این گفته رفت روزی چند
شیده را خواند شاه شیدابند
تا شود شاه شیده از بهرام
شهربابک به شیده داد تمام
#نظامی


🖋📚 همچنین گفته می‌شود که شیده نام شاگرد سنمار بود که برای بهرام گور "خورنگه"(سرایی برای خوراک خوردن پادشاه و نزدیکانش) و چند نیایشگاه ساخت.(برهان قاطع)

- در میان بود مردی آزاده
مهترآیین و محتشم‌زاده
شیده نامی بروشنی چون شید
نقش پیرای هرسیاه و سپید
کرده سنمارش اوستاد نخست
در خورنق ز نغزکاری‌ها
داده با اوستاد یاری‌ها!
و
شیده بر طالعی خجسته نهاد
کرد گنبدسرای را بنیاد!
نظامی


🖋📚 "شیده" در شاهنامه فردوسی نام پسر افراسیاب است. کیخسرو پسر سیاوش خواهرزاده‌ی شیده بود.
افراسیاب از کشته شدن پیران ویسه به‌دست گودرز آگاه شد و پسرش شیده را با سپاهی به جنگ خسرو به ایران فرستاد. شیده در خوارزم به کیخسرو بازخورد و در نبرد تن به تن با کیخسرو کشته شد.
- چنین گفت با شیده افراسیاب
که چون سر برآرد سیاوش ز خواب!

شیده که نام دیگرش در شاهنامه "پشنگ" است، در نبردهای رستم و افراسیاب تورانی یکی از دو فرمانده سپاه تورانیان بود.
- چو شیده بر و یال رستم بدید
یکی باد سرد از جگر برکشید!
#شاهنامه #فردوسی


🖋📚 حافظ با نگر به شاهنامه‌ی فردوسی سروده است:
- همان منزل‌ست این جهان خراب؛
که دیده‌ست ایوان افراسیاب؛
کجا رای پیران لشکرکشش؟
کجا شیده آن ترک خنجرکشش؟
#حافظ


🔍🔍 بهره از:
۱- واژه نامه‌ی دهخدا
۲- فرهنگ نام‌های شاهنامه
نویسنده: #منصور_رستگار_فسایی
۳- دیوان حافظ


#پریسا_امام_وردی
#نام_دخترانه_ایرانی
#شیده
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔻البته = اگرچه، چراکه‌نه، هرآینه، به‌هرروی، هرچند، هرگز، همانا، بی‌گمان، به‌راستی‌که، بااین‌همه، زنهار
🔻صدالبته= سَددَرسَد(صددرصد)

✍نمونه:
🔺البته درک درستی از آن ندارند=
هرچند/اگرچه دریافت درستی از آن ندارند

🔺فکر می‌کنی تورا بخشیده‌ام؟ البته که نه!=
گمان می‌کنی تورا بخشیده‌ام؟ به‌راستی که نه!
می‌پنداری تورا بخشیده‌ام؟ بی‌گمان نه!
می‌گمانی تورا بخشیده‌ام؟ زنهار که نه!
به‌گمانت تورا بخشیده‌ام؟ هرگز!

🔺البته قولی است مشهور که مطبوعات رکن و قوه‌ی چهارم مملکتند=
هرآینه گفته می‌شود که چاپنامه‌ها، ستون و نیروی جهارم کشورند


گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک
#البته
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

@AdabSar

خورشیدِ پشتِ پنجره‌ی پلک‌های من
من خسته‌ام، طلوع کن امشب برای من

می‌ریزم آن‌چه هست برایم، به پای تو
حالا بریز هستی خود را به پای من

وقتی تو دل‌خوشی، همه‌ی شهر دل‌خوشند
خوش باش، هم به‌جای خودت هم به‌جای من

تو انعکاسِ من شده‌ای، کوه‌ها هنوز
تکرار می‌کنند تو را در صدای من

آهسته‌تر که عشق تو جُرم است، هیچ‌کس
در شهر نیست باخبر از ماجرای من

شاید که ای غریبه تو همزاد با منی
من... تو... چقدر مثل تو هستم، خدای من!

#نجمه_زارع
@AdabSar

💫

شبی گفتی به آغوش تو آيم

چه شب‌ها رفت و آغوشم تهی ماند!

#هوشنگ_ابتهاج
#چکامه_پارسی
@AdabSar

💫

گفتم چشمم! گفت به راهش می‌دار
گفتم جگرم! گفت پُر آهش می‌دار

گفتم که دلم! گفت چه داری در دل؟
گفتم غمِ تو! گفت نگاهش می‌دار

#ابوسعید_ابوالخیر
#چکامه_پارسی
@AdabSar

🔥 @AdabSar 🔥

🔥 #جشن_سده
سراینده #هما_ارژنگی

ای آتش سرخ تیرگی‌سوز
ای روشن آشیان برافروز

ای بر شده آتش نیایش
ای خرمن گرم‌سوز سرکش

از دور مهین‌گر کیانی
هوشنگ نژاده یادمانی

آورد تو را به فر و فرهنگ
چون گوهر سفته از دل سنگ

افروخت به هیمه‌های سوزان
بس آتش پر فروغ و تابان

وان روز نشاط و گاه امید
جشن سده‌ی خجسته نامید

ای معبد مهر از تو روشن
هر گلخن مرده از تو روشن

از نور تو آسمان بر افروخت
دم سردی خاک و تیرگی سوخت

مهر تو به خاک مرده جان داد
بر آب فسرده‌دل روان داد

دم سردی و هیبت زمستان
بردی به فروغ خویش آسان

آری تو فروغ ایزدانی
آرایش بزم موبدانی

جشن سده از تو یادگار است
میلاد سحر به شام تار است

ای آتش جان‌فروز تابان
با مهر چو بسته‌ای تو پیمان

هر تیره که اهرمن بزاید
در پای فروغ تو نپاید

اینک به امید پاک دادار
آن یاور مهربان و غمخوار

برخیزم و دست برفشانم
وز شوق سرود تازه خوانم

از هیمه اجاق برفروزم
غمنامه‌ی تیرگی بسوزم

اکنون که زمان شادمانی‌ست
هنگامه‌ی بزم و کامرانی‌ست

ای یار خجسته، ای نکوکار
از چهره نقاب غصه بردار

از عشق، تو آتشی به پا کن
دلتنگی و خامشی رها کن

تا باد جهان به کام تو نوش
آیین کهن مکن فراموش!

🔥 @AdabSar 🔥

🎧سروده‌ی #جشن_سده را با سدا(صدا)ی زیبای سراینده #هما_ارژنگی بشنوید.

🔥 @AdabSar

نماهنگ #جشن_سده بر پایه‌ی سروده‌ی #هما_ارژنگی
🔥 @AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔻جنوب = نیمروز، خورتاب، اَواخشتَر(در برابر اَپاختَر=شمال)، اَخشتَر، پایین، پایین‌دست
🔻جنوبا = از نیمروز، از خورتاب، از اَواخشتَر
🔻جنوب شرقی = نیمروز خورآیی، خورتاب خورآیی
🔻جنوب غربی = نیمروز خوربَری، خورتاب خوربَری
🔻جنوبی = نیمروزی، خورتابی، اَواخشتَری
🔻قطب جنوب = مِیخِ نیمروز، مِیخ خورتاب
🔻نیمکره جنوبی = نیمپادَک نیمروزی، نیم‌گویال خورتابی
🔻نیمه جنوبی = خورتاب‌نیمه، نیمه‌ی نیمروزی، نیمه‌ی پایینی

✍️نمونه:
🔺خلیج فارس در جنوب ایران قرار دارد =
شاخاب پارس در نیمروز ایران جای دارد
آبکـَند پارس در پایین ایران است

🔺باد از سمت جنوب غربی می‌وزید =
باد از سوی نیمروز خورآیی می‌وزید

🔺اقیانوس منجمد جنوبی نزدیک قطب جنوب است =
پَهناب یخ‌بسته‌ی اَواخشتَری نزدیک مِیخِ خورتاب است

#مجید_دری
#پارسی_پاک
#جنوب #جنوبا #جنوبی
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

@AdabSar

چشم مست یار من میخانه می‌ریزد بهم
محفل مستانه را رندانه می‌ریزد بهم

دل پریشان می‌کند امواج گیسوی نگار
تا که موی آن پری بر شانه می‌ریزد بهم

قطره‌ی اشکی که می‌غلتد ز چشمانش به ناز
از تاثر مرغ دل را لانه می‌ریزد بهم

ای دل آن نامهربان گر مهربان گردد به من
از نشاط خاطری دنیا نمی‌ریزد بهم

خاطر مجموع یاران را به بزم اهل دل
ناسپاسی‌های آن بیگانه می‌ریزد بهم

روی آسایش ندیدیم از ریاکاران دهر
عیش ما را سبحه‌ی صددانه می‌ریزد بهم

نازک است از بس نکویی رشته‌ی آرامشم
با نسیم بال یک پروانه می‌ریزد بهم


#فیض_اله_نکویی
@AdabSar

💫

فریاد مردمان همه از دست دشمن است

فریاد سعدی از دل نامهربان دوست

#سعدی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

💫

ای دلبرِ ما، مباش بی دل بَرِ ما
یک دلبر ما بِه که دوصَد(سد) دل بَرِ ما

نه دل بَرِ ما، نه دلبر اَندَر بَرِ ما
یا دل بَرِ ما فرست یا دلبرِ ما

#ابوسعید_ابوالخیر
#چکامه_پارسی
@AdabSar

🔥🔥 @AdabSar

🔥 آشنایی با جشن‌های ایرانی
🔥 جشن سده؛ پیشینه‌ی برگزاری

به هر برزنی جشنگاهی سده
همه گرد بر گردَش آتشکده!

🔥 "جشن سده"، یکی از بزرگ‌ترین و کهن‌ترین جشن‌های پرشمار ایران، یکی از جشن‌های آتش(۱)، در ستایش اهورامزدا و در پاسداشت آتش، این نخستین زاده‌ی زمین و یکی از چهار آخشیج پاک(۲) برگزار می‌شد.

💃 ایرانیان ماه‌های دی و بهمن را که هوا بسیار سرد بود، زمان نیرومند شدن اهریمن می‌دانستند و برای پایان یافتن روزگار اهریمنی نیایش می‌کردند.

🔥 جشن سده در روز دهم بهمن که در گاهشمار باستانی برابر با "آبان‌روز" از ماه بهمن بود، برگزار می‌شد. برگزاری جشن سده کاری گروهی بود. در این جشن، هیزم می‌افروختند و همه دست به دست گرد یک آتش بزرگ نیایش و آواز می‌خواندند و پایکوبی می‌کردند.
@AdabSar
💃 در اوستا نیز آتش فرزند زمین خوانده شده و نشانه‌ای اهورایی است و فروزش آن نماد فروغ جاودان است.
ولی باید بدانیم که جشن سده، جشنی دینی نیست و ایرانیان باستان شادی را بخشش اهورا و اندوه را پدیده‌ای اهریمنی می‌دانستتد.

🔥 در روزگار کهن گستره‌ی این جشن از آناتولی تا استان کنونی سین‌کیانگ چین بود و در هر شهر نام ویژه‌ای داشت و در هر شهر به نامی خوانده می‌شد.

💃 بزرگ‌ترین جشن سده به دستور مردآویز زیاری در اسپهان برگزار شد ولی پس از جشن پاداندیشان او به شوند(دلیل) برگزاری این جشن، با برنامه‌ریزی او را کشتند.
پس از آن "کرمان" سردمدار برگزاری شکوهمند جشن‌های سده است.

گردآوری و نگارش #پریسا_امام_وردی
goo.gl/21n6yd
____________
✍🏻✍🏻 پی‌نوشت:
۱- در میان جشن‌های پرشمار ایران، جشن‌های اردیبهشتگان، شهریورگان، آذرگان، سده و سوری (چهارشنبه‌سوری)، جشن‌های آتش بودند.

۲- چهار آخشیج(عنصر) پاک، آتش، آب، باد و خاک هستند. به باور ایرانیان نخست آتش پدید آمد و سه آخشیج دیگر از آتش پدید آمدند. ایرانیان آتش را پیشکش اهورامزدا(خدا) به زمین و مایه‌ی دلگرمی و روشنایی می‌دانستند.
_____________
📖📖 برگرفته از:
۱- "جشن سده"، گروهی از نویسندگان، به کوشش و گردآوری #محمدرضا_توسلی
۲- "جشن‌های مهرگان و سده" #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۳- آثارالباقیه #ابوریحان_بیرونی
۴- "آفرینش خدایان" #امید_عطایی
____________
#فرهنگ_ایران #جشن_سده
🔥🔥 @AdabSar

🔷💠🔹🔹
@AdabSar

🔅پیام شما


🔶 پیش‌نوشت:
پس از آوردن برابرهای پارسیِ واژه‌ی "نور" در این پیام: (t.me/AdabSar/7141)، ،یکی از همراهان همیشگی ادبسار، پژوهشی را از "مجید روهنده" در باره‌ی این واژه فرستاده‌اند که بی هیچ داوری در پی می‌آید.
شما نیز اگر دیدگاهی در این زمینه دارید می‌توانید بفرستید تا با دیگر هَموَندان هَمرسانی شود.

🔹ریشه واژه نور:
در باور مردمان آریایی آب و روشنایی نسبت نزدیک دارند. مثلن میگویند «آب روشنایی می‌آورد». ازینرو تمام واژگانی را که برای آب کار می‌برند معنای روشنایی نیز می‌دهند، مانند آپ-آف(مانند آفتاپ)=آب-نور
سو=آب-سوی چراغ-sun
تار(مانند تارا یا ستاره)=آب-نور
سر (مانند سرشک)=آب-نور
ازینرو واژه سنسکریت-اوستایی «*نیر nira» که به معنای آب است باید معنای روشنایی نیز بدهد. همانطور که در تاجیکستان، لرستان و کردستان «نیر=نور» و همانطور که لغت پهلویک «نیریا nîryâ» به معنای فانوس-چراغ بادی lantern است.
بدینسان روشن می‌شود که لغت «نور» گویش دیگری از «نیر» است، مانند خون-خین و پوت-پیت و سمنو-سمنی و پالوده-پالیده.

پیرسها‌:
*فرهنگ واژگان اوستایی: شادروان احسان بهرامی- فریدون جُنیدی
Pahlavi-Pazand Glossary by Martin Haug

✍مجید روهنده
فرستنده: Am Sa
@AdabSar
🔷💠🔹🔹

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
سپاس و ستایش ز مزدای پاک
که آتش ز نورش شده تابناک

چنین رفته از پیشدادان سخن
که هوشنگ، آن پادشاه کهن

چو سد روز از آغاز آبان گذشت
ز کوهی به یاری یاران گذشت

چو ناگه بر آن کوه ماری خزید
بر آن شد به سنگش کند ناپدید

بزد سنگ، اما بشد آن سیه
گریزان و پنهان شد از هر نگه

چو سنگش سر سنگ دیگر رسید
به‌ناگه ز آن آتشی برجهید

چو نور از دل سنگ آمد برون
شگفت آمد از سنگ خارا فزون

ز این داستان، ایزدان پاس داشت
ز شادی آن آتشی برفراشت

به گردش نشستند شاه و سپاه
گشاده رُخ و شادمان تا پگاه

چو آهن به گرمای آتش نواخت
ز آهن بسی نیک‌افزار ساخت

فزون شد به دستور او کشت‌وکار
به خیش‌آهن و تیشه در کشت‌زار

ز آن نامور، کشور آباد گشت
زمین سبز و گیتی پر از داد گشت

« ز هوشنگ ماند این سده یادگار»
که بادا به گیتی رهش پایدار

سده را چنین نیک بنیان نهاد
روانش خوش و خرم و شاد باد

#شاهین_سپنتا
#جشن_سده
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

💫

ای همه گل‌های از سرما کبود

خنده‌هاتان را که از لب‌ها ربود؟

#فریدون_مشیری
#چکامه_پارسی
@AdabSar

💫

ای همه سرگشتگان مهمان تو
آفتاب از آسمان پرسان تو

چشم بد از روی خوبت دور باد
ای هزاران جان فدای جان تو

#مولوی
#چکامه_پارسی
@AdabSar