اسطورۀ قربانی ۱۵
@Naqdagin
🎧 اسطورۀ قربانی (۱۵)
— ختنه در مسیحیت و ورود آن به ایران
✍🏻 #علیاصغر_مصطفوی
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— ختنه در مسیحیت و ورود آن به ایران
✍🏻 #علیاصغر_مصطفوی
🔻فهرست مباحث طرحشده:
بخش سوم: نهضت ختنه
ختنه در مسیحیت
ورود ختنه به ایران
.
#کتاب_صوتی #نقد_ادیان #ایران#ادیان #مذاهب #تاریخ_ادیان #دینشناسی #ختنه #ویل_دورانت #یهودیت #ولتر #مسیحیت #بدعت #حواریون #عیسی_مسیح #اناجیل #اورشلیم #یهوه #موسی #روزه #لوقا #اعمال_رسولان #پولس #ایمان #زرتشتی #بهشت #گناه #قربانی #صلیب #شرک #تثلیث #خدایان #ایران_باستان #تاریخ #تاریخ_ایران #مهرپرستی #میترائیسم #اهورامزدا #شاهنامه #گلشن_راز #گاتها #زرتشت #زندگی #توحید #ساسانی #ساسانیان #اسلام #کوروش #کورش #یهود #بابل #خزر #اصفهان #کهگیلویه #آذربایجان #پزشکی #یهوه #قادسیه
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Telegram
نقدآگین
📘زیباییشناسیِ گناه
— از سکوت صوفیانۀ مسجد تا ساختار روایتگرِ کلیسا
(۲/۲)
✍🏻 #ناهید_زمانیان
🍂 در مسجد اما، فرم چیزی را ثبت نمیکند؛ در آنجا، هیچ حجاریای برای روایت خطاها وجود ندارد، هیچ تصویری نمیخواهد سایههای انسان را نگاه دارد. فضا آنقدر خالص و تهی است که انسان، با تمام ضعفها و زخمهایش، در آن حل میشود.
🍂 نه پنجرههای رنگیای هست که گناه را در خود حل کند، و آن را به یک عنصر زیباییشناسانه بدل سازد، نه اعترافی که بتواند از بار گناه، حکایتی مقدس بسازد. در مسجد، گناه باید به فراموشی سپردهشود، اما در کلیسا، گناه همچون زخمی درخشان، در بافت فضا حک میشود. و این همان تفاوت بنیادین میان این دو است: در مسجد، انسان برای پاکی محو میشود، اما در کلیسا، انسان برای رسیدن به ابدیتی زمینی، در شکل و فرم هنری جاودانه میشود.
🔺بنابراین، آنچه در مسجد از یاد میرود، در کلیسا به داستان بدل میشود؛ به اعترافی که نه برای انکار، بلکه برای ماندگاری ابدی روایت انسان است. گناه در اینجا صرفاً یک خطای اخلاقی نیست، بلکه مادهی خام ادبیات است؛ افسانهای که در زمزمهی کشیش، در اشکهای معترف، و در پژواک سالنهای سنگی پیچیده میشود.
🍂 کلیسا، با آن شکوه گوتیکش، نه فقط مکانی برای توبه، که صحنهای برای نمایش گناه است. همانطور که گناه در فرم معمارانه نقش میبندد، در کلمات نیز تداوم مییابد. انسان در کلیسا خطای خود را همچون یک داستان نقل میکند، در حالی که در مسجد، تنها سکوت بهجای آن مینشیند.
🍂 در مسجد، هیچ نیازی به روایت نیست، چراکه حقیقتی محض و بیواسطه در کاشیهای آن جاری است. اما کلیسا حقیقت را درون زبان شکل میدهد، آن را در افعال تاریخی درمیپیچد، به تصویر میکشد، و در نهایت، به داستانی بدل میسازد که نهتنها شنیده، بلکه خوانده و حتی بازخوانی میشود.
🔺از این رو میتوان گفت که مسیحیت، دین ادبیات است. در این دین، متون مقدس تنها مجموعهای از احکام نیستند، بلکه سرشار از تمثیلها، مکاشفات و روایاتیاند که گناهکاران را قهرمانان قصههای خود میکنند. درست همانطور که در کلیسا گناه به نور بدل میشود، در ادبیات مسیحی نیز گناه به زبان شکل میدهد؛ از اعترافات آگوستین تا هملتِ شکسپیر، همگی بر مدار این حقیقت میچرخند که انسان، تنها از طریق روایت است که میتواند گناه خود را معنا ببخشد، و این است که در کلیسا، توبه نه پایان گناه، بلکه آغاز داستان است.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin | @nahidestan
— از سکوت صوفیانۀ مسجد تا ساختار روایتگرِ کلیسا
(۲/۲)
✍🏻 #ناهید_زمانیان
🍂 در مسجد اما، فرم چیزی را ثبت نمیکند؛ در آنجا، هیچ حجاریای برای روایت خطاها وجود ندارد، هیچ تصویری نمیخواهد سایههای انسان را نگاه دارد. فضا آنقدر خالص و تهی است که انسان، با تمام ضعفها و زخمهایش، در آن حل میشود.
🍂 نه پنجرههای رنگیای هست که گناه را در خود حل کند، و آن را به یک عنصر زیباییشناسانه بدل سازد، نه اعترافی که بتواند از بار گناه، حکایتی مقدس بسازد. در مسجد، گناه باید به فراموشی سپردهشود، اما در کلیسا، گناه همچون زخمی درخشان، در بافت فضا حک میشود. و این همان تفاوت بنیادین میان این دو است: در مسجد، انسان برای پاکی محو میشود، اما در کلیسا، انسان برای رسیدن به ابدیتی زمینی، در شکل و فرم هنری جاودانه میشود.
🔺بنابراین، آنچه در مسجد از یاد میرود، در کلیسا به داستان بدل میشود؛ به اعترافی که نه برای انکار، بلکه برای ماندگاری ابدی روایت انسان است. گناه در اینجا صرفاً یک خطای اخلاقی نیست، بلکه مادهی خام ادبیات است؛ افسانهای که در زمزمهی کشیش، در اشکهای معترف، و در پژواک سالنهای سنگی پیچیده میشود.
🍂 کلیسا، با آن شکوه گوتیکش، نه فقط مکانی برای توبه، که صحنهای برای نمایش گناه است. همانطور که گناه در فرم معمارانه نقش میبندد، در کلمات نیز تداوم مییابد. انسان در کلیسا خطای خود را همچون یک داستان نقل میکند، در حالی که در مسجد، تنها سکوت بهجای آن مینشیند.
🍂 در مسجد، هیچ نیازی به روایت نیست، چراکه حقیقتی محض و بیواسطه در کاشیهای آن جاری است. اما کلیسا حقیقت را درون زبان شکل میدهد، آن را در افعال تاریخی درمیپیچد، به تصویر میکشد، و در نهایت، به داستانی بدل میسازد که نهتنها شنیده، بلکه خوانده و حتی بازخوانی میشود.
🔺از این رو میتوان گفت که مسیحیت، دین ادبیات است. در این دین، متون مقدس تنها مجموعهای از احکام نیستند، بلکه سرشار از تمثیلها، مکاشفات و روایاتیاند که گناهکاران را قهرمانان قصههای خود میکنند. درست همانطور که در کلیسا گناه به نور بدل میشود، در ادبیات مسیحی نیز گناه به زبان شکل میدهد؛ از اعترافات آگوستین تا هملتِ شکسپیر، همگی بر مدار این حقیقت میچرخند که انسان، تنها از طریق روایت است که میتواند گناه خود را معنا ببخشد، و این است که در کلیسا، توبه نه پایان گناه، بلکه آغاز داستان است.
📕چرا اسلام پسرفتی اساسی نسبت به مسیحت بودهاست؟
📕مسیح در قرآن: خدایی که خدا نیست
📕تاثیرات بودیسم بر اسلام
📕"دین" در "تاریخ" نیست، در خیال انسان است!
📕محمد، پیامبرِ روزهایِ دوشنبه!
📺 از کشیشی پرشور تا بیخدایی قاطع
📺 عیسی و رمز و راز فرزندانش
📺 مؤلفان قرآن (عیسی و انجیل شهادتی بر عدم وحی)
.
#نقد_ادیان #نقد_اسلام#نقد_مسیحیت #مسجد #کلیسا #معماری #مسیحیت #اسلام #گناه
➖➖➖
🌾 @Naqdagin | @nahidestan