https://www.ddinstagram.com/p/C3TJBQkue83/?igsh=MXFqMjZ1aGJ3aWE0OQ==

اطلاع‌رسانی #بگو_بشنو ۴۴
*موضوع: -خدای تو چه‌گونه بود؟
-بعد چه شد؟

*زمان: چهارشنبه ۱۴ فوریه ۲۰۲۴ ساعت۲۱ (به وقت ایران)

*مهمان ویژه: تجربه‌های شخصی شما

*محل: کلاب‌هاوس #توانا

*پرسش‌های محوری:

-آیا در یک خانواده‌ی خداپرست متولد شدی؟

-خدای تو کیست؟ چیست؟

-طبق تجربه‌‌ (مشاهدات، خاطرات، خوانده‌ها، شنیده‌های) شما،
-خدای پیش از انقلاب ۵۷، چه‌گونه بود؟ قهار ِ قاسم ِ جبار؟ یا رحمن و رحیم؟

-خدای دوران جمهوری اسلامی را چه‌طور دیده‌اید؟

-برای پس از جمهوری اسلامی، چه‌ خدایی مطلوب است؟ خدای خانه و مسجد و معبد؟ یا خدای حاکم بر زمین و زمان ِ مملکت؟

-خدا-ناباوران ِ پیش از ۵۷ (مثل کمونیست‌های بی‌خدا) چه شدند؟

-لاییک‌ها و سکولارهای خداپرست، کجا رفتند؟

-شما چه فکر می‌کنید؟

*نظرات خود را می‌توانید به گروه گفت‌وشنود آموزشکده‌ی جامعه‌ی مدنی #توانا بفرستید.
tavaana.org
@Dialogue1402

#بگو_بشنو نیز زیر مجموعه‌ی رشته‌گفت‌وگوهایی است که توانا برگزار می‌کند؛ مکالمه به قصد مفاهمه، بین خداناباور و دین‌ـدار ِ مداراگر، برای گسترش رواداری، با نگاه به ایران آینده‌ و گذار سالم به بازسازی جامعه.

#گفتگو_توانا
#خداناباور و #دیندار
#حقوق_بشر و #رواداری
##دموکراسی و #آزادی
#سکولاریسم و #پلورالیسم

*اطلاع‌رسانی بگو-بشنو ۶۰

*موضوع: آیا خداناباوران «شیطانی» یا «شیطان‌پرست» هستند؟

*با حضور ِ آرمین لنگرودی (پژوهشگر تاریخ ادیان)،
رعنا سلیمانی (نویسنده)،
محمد ماشین‌چیان (تحلیل‌گر مسائل ایران)
و شمای صاحب‌نظر


*زمان: چهارشنبه ۲۹می ۲۰۲۴
۹خرداد ۱۴۰۳ ساعت ۲۱ (به وقت ایران)

*محل: کلاب‌هاوس توانا
https://www.clubhouse.com/invite/L97SV1Jle9KykWJ3yjyB96oD5bE5swlKLJo:lPy_533x5EFXQauopBiVo2djVNx4Iag_1HI9zRqoUZs
*مناسبت‌ها:
-بازداشت شماری شهروند در ایران، با اتهام «شیطان‌پرستی»
-خرداد، ماه سرنوشت‌ساز ِ ایران پس از ۱۳۴۲ (ظهور مدعی «ولی فقیه») تا کنون

*پرسش‌ها:
-تاریخ مفهوم «شیطان» در ادیان چیست؟
-شیطان‌پرستی یعنی؟
-شیطان کیست؟
-آیا این‌همه «شیطان‌»آفرینی (مقابل «خدا»سازی، یا دوگانه‌گرایی خدا/شیطان یا حق/باطل) به خاطر ِ خود-خدا-پنداری و ما-حق‌-انگاری و خویش-محوری است؟
-۴۵سال «شیطان‌»سازی (از بت‌پرستان باستانی و خداناباوران تا امریکا) با چه هدفی بوده؟
-سیاست ِ «حذف همه، بجز خود» چه نتیجه‌‌ی (کوتاه/بلند مدت) داشته؟
-«شیطان‌پرستی» هم حق شهروند آزاد است. چرا نباشد؟

*تحلیل، تجربه و نظرات خود را می‌توانید مکتوب، صوتی یا تصویری، به آموزشکده‌ی جامعه‌ی مدنی توانا بفرستید.
T.me/Tavaana_Admin

#بگو_بشنو (رشته‌پنل‌های کلابهاوسی گروه #گفت‌_و_شنود #توانا ) #مکالمه است به قصد #مفاهمه بین #خداناباور ، #خداپرست #دین‌ـدار ،ِ #مومن ، #مداراگر و مدافع #حقوق‌_بشر ؛ برای گسترش ارزش‌های #آزادی ، #رواداری ، #سکولاریسم ، #پلورالیسم و #دموکراسی ، با نگاه به #ایران ِ آینده‌ و گذار سالم به بازسازی جامعه
#گفتگو_توانا

@Dialogue1402

https://www.ddinstagram.com/p/C87bwOZx96r/?igsh=MWdjOHQwdGxxeTExOQ==

*اطلاع‌رسانی بگو-بشنو ۶۴
*موضوع: برای هم‌زیستی مسالمت‌آمیز ِ ِ عادلانه (از جمله بین خداناباوران و دین‌داران)، چه کسی بهتر است رئیس جمهور باشد؟
-چرا؟
-چه‌طور؟
-شرایط قانونی کشور باید چه‌گونه باشد تا تبعیض و نقض حقوق بشر نداشته‌ باشیم؟

*مهمانان: آرام حسامی (استاد علوم سیاسی ِ کالج مانت‌گامری کانتی ِ مریلند در منطقه‌ی پایتخت امریکا)،
اهورا قوامی (از کانون آتئیست‌ها و آگنوستیک‌ها)
و شمای صاحب‌نظر

*زمان: چهارشنبه ۳جولای ۲۰۲۴ برابر با ۱۳ تیر ۱۴۰۳ ساعت ۲۱ (به وقت ایران)

*محل: کلاب‌هاوس توانا
https://www.clubhouse.com/invite/Yv3UoyeG91RJBzZE1JV5aRlJZ4Vgcg79OvX:0ys7bcRzawTSoyGtasmBSR6E3V5YzJyMltl0vYagI9s
*پرسش‌ها:

-بی‌خدایان و مسلمانان (یا هر دین‌دار دیگر) برای زندگی ِ آرام چه نیاز دارند؟

-برای فهم ِ متقابل احتیاجات ِ یک‌دیگر، چه‌طور می‌توانند با هم گفت‌وگو کنند؟

-آیا می‌توانند در یک محیط (از یک خانواده، جامعه‌ی مشترک، مثل روستا و شهر و کشور، تا کل جهان) کنار ِ هم، زندگی کنند؟

-لوازم ِ زندگی مسالمت‌آمیز کنار ِ هم، چیست؟

-موانع هم‌زیستی صلح‌آمیز ِ عادلانه در ایران امروز چه هستند؟

-زیر حکومت‌های رسما اسلامی، مثل طالبان و ۴۵سال جمهوری اسلامی (با وجود احکامی مثل اعدام و سنگ‌سار و ارتداد و بغی و سب‌النبی و توهین به مقدسات و …)، آزادی اعتقادی ِ علنی، بدون مجازات و صلح‌آمیز، وجود ندارد. چرا؟

-در کشورهای سکولار آزاد، چه‌گونه است؟

-هر گونه «تبعیض»، یعنی نقض منشور جهانی حقوق بشر. چرا قانون‌گذاران طالبان و ج. اسلامی معاهدات بین‌المللی را زیر پا می‌گذارند؟

-اصولا چرا این‌همه «نجس‌»انگاری، «شیطان‌»پنداری، «دشمن»-سازی و «دیگری»-هراسی/پرهیزی/ستیزی کرده‌اند؟

-تجربه‌ی زیسته، دیده‌ها و شنیده‌های شخص شما چه بوده؟

*شما نیز دعوتید تا تحلیل، تجربه یا نظر خود را، مکتوب، صوتی یا تصویری، به آموزشکده‌ی جامعه‌ی مدنی توانا بفرستید.
T.me/Tavaana_Admin

#بگو_بشنو (رشته‌پنل‌های کلابهاوسی ِگروه #گفت‌_و_شنود #توانا ) #مکالمه است به قصد #مفاهمه بین #خداناباور و #دین‌دار ِ #مداراگر و مدافع ِ #حقوق‌_بشر ؛ برای گسترش ارزش‌های #آزادی ، #رواداری ، #سکولاریسم ، #پلورالیسم و #دموکراسی ، با نگاه به #ایران ِ آینده‌ و گذار سالم به بازسازی جامعه.
#گفتگو_توانا

https://www.ddinstagram.com/p/C9pZ5gaubTT/?igsh=MWQyeXRlM2EzcGMyMw==
گفت‌وگوی زنده در اینستاگرام توانا
*موضوع: آیا «خدای یکتا»، به جهنم افتاده؟ چرا؟
*مهمان: شاهرخ حیدری، کاریکاتوریست
*میزبان: ماهمنیر رحیمی، روزنامه‌نگار
*زمان: یک‌شنبه ۲۱ جولای ۲۰۲۴ برابر با ۳۱ تیر ۱۴۰۳ ساعت ۲۱ (به وقت ایران)

*محل: صفحه‌ی اینستاگرام توانا

*پرسش‌ها:

-کارهای شاهرخ حیدری، چه قدر صدای خداناباوران داخل ایران بوده؟

-منظور او از این‌که «الله واحد، تنها شده و در عذاب علیم است» چیست؟

-کارتون‌های او، با آثار دیگر کاریکاتورها/طرح‌ها/نقاشی‌های ایرانی، در سبک هنر اعتراضی، چه تفاوتی دارد؟
-ایده‌هایش را از کجا الهام می‌گیرد؟

-سهم سانسور، و شرایط نامساعد (از جمله ناامنی‌های سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و حرفه‌ای) که جمهوری اسلامی برای شهروندان ایجاد کرده، بر کار هنرمندان چه بوده؟

-کارتون/کاریکاتور، شانه‌به‌شانه‌ی هنرهای طناز است. شوخی با خدا و باورهای دینی/مذهبی، چه آثار مثبت یا منفی داشته؟ استفاده از آزادی‌بیان است برای خرافه‌زدایی، یا «توهین به مقدسات و تشدید تفرقه»؟

*شما نیز دعوتید تا تحلیل، تجربه یا نظر خود را، مکتوب، صوتی یا تصویری، به آموزشکده‌ی جامعه‌ی مدنی توانا بفرستید.
T.me/Tavaana_Admin

#گفتگو_توانا #توانا #بگو_بشنو #گفت‌_و_شنود #مکالمه #مفاهمه #رواداری #هم‌زیستی #خداناباور #دین‌ـدار #مداراگر #حقوق_بشر #آزادی #سکولاریسم #پلورالیسم #دموکراسی #ایران_آینده

‌
در حکومت‌های توتالیتر، دیگری‌سازی به‌ویژه در مورد اقلیت‌ها به ابزاری برای تثبیت قدرت و حذف مخالفان تبدیل می‌شود.

دیگری‌سازی در این رژیم‌ها به معنای شبیه‌سازی و برچسب‌گذاری اقلیت‌ها به عنوان دشمنان یا تهدیدات است.

این فرآیند شامل تبلیغات منفی، تحریف واقعیت‌ها و ایجاد ترس از اقلیت‌ها به منظور انزوای اجتماعی آن‌ها می‌شود.

هدف اصلی این روش‌ها، کاهش پشتیبانی عمومی از اقلیت‌ها و سرکوب هر گونه مخالفت یا چالش به رژیم حاکم است.

حکومت‌های توتالیتر از حذف اقلیت‌ها به‌عنوان راهی برای ایجاد یک جامعه یکنواخت و کنترل‌شده استفاده می‌کنند.

این حذف می‌تواند شامل محدودیت‌های شدید در حقوق اقلیت‌ها، تبعیض‌های سازمان‌یافته و حتی اقدامات خشونت‌آمیز باشد.
با این روش، رژیم‌های توتالیتر نه تنها اقلیت‌ها را تحت فشار قرار می‌دهند بلکه از ایجاد هرگونه تنوع فکری و فرهنگی در جامعه جلوگیری می‌کنند.

این شیوه‌ها به تفرقه و خشونت اجتماعی منجر شده و پایه‌های همبستگی و عدالت را در جامعه تضعیف می‌کنند.

https://dialog.tavaana.org/say-listen-61/

#دیگری_سازی #توتالیتر #دیکتاتور #پلورالیسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌@dialogue1402

پلورالیسم به معنای احترام و پذیرش تنوع فرهنگی، مذهبی، و ایدئولوژیک، از ملزومات جوامع مدرن است.

این اصل تأکید دارد که برای حفظ صلح و همزیستی، باید تفاوت‌ها را پذیرفت و با دیگران مدارا کرد.

مدارا به معنای احترام و تحمل باورها و سبک‌های زندگی متفاوت است و در جوامع چندفرهنگی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. با این رویکرد، می‌توان از تنش‌های اجتماعی و فرهنگی کاست و بستر مناسبی برای تعامل سازنده فراهم کرد. پذیرش دیگری یعنی هر فرد حق دارد باورها و عقاید خود را داشته باشد، حتی اگر این باورها با دیدگاه‌های ما متفاوت باشد.

پلورالیسم و مدارا، پایه‌های اساسی برای ایجاد صلح و هماهنگی در جوامع پیچیده و چندفرهنگی هستند. پذیرش تنوع و احترام به تفاوت‌ها، زیربنای جامعه‌ای سالم و پیشرفته است و به همزیستی مسالمت‌آمیز کمک می‌کند.

https://dialog.tavaana.org/say-listen-31/

#پلورالیسم #مدارا #رواداری #گفتگو_توانا

@dialogue1402

‌
تنوع مذهبی و تکثر باورها و مذاهب در یک جامعه اهمیت زیادی دارد و می‌تواند تأثیرات مثبت زیادی داشته باشد.

تنوع مذهبی می‌تواند به تقویت همبستگی و همزیستی مسالمت‌آمیز میان افراد با باورهای مختلف کمک کند. این امر باعث می‌شود که افراد با احترام به تفاوت‌ها، در کنار یکدیگر زندگی کنند.

مواجهه با باورها و مذاهب مختلف می‌تواند به افزایش تحمل و پذیرش افراد نسبت به یکدیگر منجر شود. این امر می‌تواند به کاهش تعصبات و تبعیض‌ها کمک کند.

تنوع مذهبی می‌تواند به غنای فرهنگی جامعه کمک کند. هر مذهب و باور دارای سنتها، آیین‌ها و ارزشهای خاص خود است که می‌تواند به تنوع و پویایی فرهنگی جامعه بیفزاید.

وجود تنوع مذهبی می‌تواند به تقویت اصول دموکراتیک کمک کند. در جوامعی که تنوع مذهبی وجود دارد، افراد با باورهای مختلف می‌توانند در فرآیندهای تصمیم‌گیری مشارکت کنند و نظرات و دیدگاه‌های مختلف را مطرح کنند.

در کشورهای سکولار و مدرن، تنوع مذهبی به عنوان یک ارزش مهم تلقی می‌شود و تلاش می‌شود تا با ایجاد قوانین و سیاست‌های مناسب، از حقوق و آزادی‌های مذهبی همه افراد حمایت شود.
#پلورالیسم #تکثرگرایی #باورمندان #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

چگونه می‌توان ادعای وحدت ملی و همزیستی مسالمت‌آمیز را پذیرفت، در حالی که سیاست‌های جمهوری اسلامی به طور سیستماتیک به تقویت شکاف‌های قومی و مذهبی دامن می‌زند؟ وقتی یک جشن فرهنگی مانند نوروز که برای همه اقوام ایرانی معنا دارد، بهانه‌ای برای نفرت‌پراکنی و بسیج گروه‌های تندرو می‌شود، آیا این نشانه‌ای از یک برنامه‌ریزی هدفمند برای تفرقه نیست؟

ارومیه، که قرن‌ها زیستگاه اقوام و ادیان، ترک، کرد، ارمنی، آشوری، شیعه، سنی و مسیحی و دیگران بوده، امروز به میدان تنش‌های ساختگی تبدیل شده است.

به نظر شما چرا حکومت به جای تقویت همبستگی، اجازه می‌دهد که افراط‌گرایان مذهبی و قومی فضای همزیستی را مسموم کنند؟

وقتی یک گروه به نام مذهب یا قومیت بر دیگری برتری داده می‌شود و نفرت‌پراکنی علیه تنوع فرهنگی و مذهبی تشویق می‌گردد، این روند به کجا ختم خواهد شد؟

آیا جمهوری اسلامی نمی‌داند که با این سیاست‌ها، بذر خشونت و نارضایتی را در جامعه‌ای که روزگاری نماد همزیستی بود، می‌کارد؟

شما در مورد نفرت‌پراکنی مذهبی و قومی سیستماتیک جمهوری اسلامی چطور فکر می‌کنید؟

#شیعه_گری #پلورالیسم #سکولاریسم #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
حق دانستن حقیقت؛ پلی میان انسان‌ها، نه دیواری میان باورها

۲۴ مارس، روز جهانی «حق دانستن حقیقت» است. اما این حق، فقط یک خواسته سیاسی نیست؛ یک نیاز انسانی است، نیاز به دانستن، به فهمیدن، به روشن‌شدن آنچه بر ما گذشته است. دانستن حقیقت، یعنی به رسمیت شناختن انسان‌ها، دردهایشان، روایت‌هایشان، و تنوع نگاهشان به جهان.

اگر حقیقت را فقط در انحصار یک باور، یک ایدئولوژی، یا یک روایت خاص ببندیم، در واقع انسان را به نسخه‌ای واحد و بی‌جان تقلیل داده‌ایم. گاهی حقیقت، تلخ است؛ گاهی چندلایه؛ گاهی هم ناتمام. اما تنها در گفت‌و‌گو با یکدیگر، در کنار گذاشتن پیش‌داوری‌ها، و در شنیدن صدای کسانی که مثل ما فکر نمی‌کنند، می‌توانیم به حقیقتی انسانی نزدیک شویم، نه حقیقتی ایدئولوژیک.

وقتی حاکمیت‌ها حقیقت را جعل یا پنهان می‌کنند، اولین چیزی که از بین می‌رود، اعتماد عمومی است. اما در سطح جامعه هم، اگر ما حقیقت را فقط در روایت خود ببینیم و دیگران را به‌خاطر باورهای دینی، غیردینی، یا عقاید متفاوت‌شان طرد کنیم، در حقیقت در حال بازتولید همان چرخه‌ی انکار و حذف هستیم.

حق دانستن، حق همه‌ی انسان‌هاست. نه فقط برای یافتن حقیقت تاریخی و سیاسی، بلکه برای درک دیگری؛ دیگری‌ای که شاید مثل ما نماز نخواند، روزه نگیرد، یا بالعکس، مؤمن و متعبد باشد. گفت‌و‌گو با دیگری، درک تجربه‌ی زیسته‌ی او، و شنیدن بدون قضاوت، نقطه‌ی آغاز رواداری است.
اگر به جای ترس از تفاوت‌ها، آن‌ها را به عنوان واقعیت‌های زندگی انسانی بپذیریم، حقیقت برای‌مان به ابزاری برای حذف و سلطه تبدیل نمی‌شود، بلکه به پلی می‌رسد برای اتصال دل‌ها، برای ساختن جهانی که در آن هر صدا، حتی اگر مخالف ما باشد، حق شنیده‌شدن داشته باشد.

در روز جهانی دانستن حقیقت، بیاییم این حق را نه فقط از حاکمان، بلکه از یکدیگر هم مطالبه کنیم؛ با احترام، با همدلی، و با پذیرش تفاوت.

#حقیقت #باور #پلورالیسم #تکثر #تنوع #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
دولت بریتانیا اعلام کرد که یک صندوق جدید برای مقابله با نفرت علیه مسلمانان (ضدیت با مسلمانان) راه‌اندازی شده است تا پروژه‌های محلی را که به افزایش آگاهی و مبارزه با تعصبات علیه جوامع مسلمان اختصاص دارند، حمایت کند.

این ابتکار که توسط لرد خان، وزیر ایمان (امور دینی)، رونمایی شد، بخشی از تلاش گسترده‌تر دولت برای تقویت انسجام اجتماعی و محافظت از همه جوامع در برابر نفرت و تبعیض است.

این صندوق به سازمان‌های مردمی و گروه‌های محلی کمک مالی ارائه می‌دهد تا برنامه‌هایی را اجرا کنند که درک متقابل را ترویج داده و کلیشه‌های مضر را به چالش بکشند.

لرد خان در این باره گفت: «نفرت علیه مسلمانان در جامعه ما جایی ندارد.
این صندوق به جوامع قدرت می‌دهد تا علیه تعصب ایستادگی کنند و آینده‌ای فراگیرتر بسازند که در آن همه بتوانند با عزت و احترام زندگی کنند.»

این اعلامیه تعهد دولت به حمایت از تنوع دینی و فرهنگی در بریتانیا را نشان می‌دهد. جزئیات بیشتر در مورد نحوه درخواست برای این صندوق در هفته‌های آینده منتشر خواهد شد.

#اسلام_هراسی #بریتانیا #تعصب #رواداری #چندفرهنگی #تنوع_دینی #پلورالیسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
‌
ترویج همدلی و درک متقابل یکی از راهکارهای اساسی برای تقویت رواداری در جوامع متنوع است.

همدلی به ما امکان می‌دهد که خود را در جایگاه دیگران قرار دهیم، احساسات و چالش‌های آنان را درک کنیم و از قضاوت‌های شتاب‌زده پرهیز نماییم.

این توانایی، به‌ویژه در مواجهه با افرادی که باورهای متفاوتی دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

برای تمرین همدلی، می‌توان از گوش‌دادن فعالانه به دیدگاه‌های دیگران آغاز کرد.

در گفتگوها، به جای تمرکز بر اختلافات، باید به نقاط مشترک توجه کرد و از پیش‌داوری‌های منفی فاصله گرفت.

آموزش خانواده‌ها و مدارس درباره اهمیت احترام به تنوع عقیدتی و فرهنگی نیز می‌تواند نسل آینده را به ارزش‌های رواداری و همزیستی مسالمت‌آمیز آشنا کند.

در سطح اجتماعی، برگزاری جلسات گفت‌وگو، نمایش آثار هنری و فرهنگی مرتبط با باورهای مختلف و تشویق تعامل میان افراد با عقاید گوناگون، می‌تواند فضایی برای درک متقابل ایجاد کند.

همدلی، نه‌تنها پل ارتباطی میان افراد، بلکه گامی مؤثر برای ساختن جامعه‌ای عادلانه و پذیراتر است.

#همدلی #رواداری #پلورالیسم #باور #گفتگو #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
دکتر باقری‌نیا: برای تقویت همدلی، باید دیدگاه‌های تکثرگرا داشته باشیم

دکتر حسن باقری‌نیا، روان‌درمانگر و پژوهشگر حوزه ارتباطات انسانی، در ویدیویی با محوریت «همدلی و تکنیک‌های پرورش آن» تأکید کرد که همدلی نه تنها یک مهارت روانی، بلکه یک نگرش معرفت‌شناختی است که در ارتباطات انسانی نقشی کلیدی ایفا می‌کند.

او با اشاره به اهمیت درک نیاز و احساس دیگری، توضیح می‌دهد: «برای آنکه بتوانیم رفتار همدلانه داشته باشیم، ضروری است که در سطح معرفت‌شناختی، دیدگاهی تکثرگرا اتخاذ کنیم؛ یعنی بپذیریم که تنها یک حقیقت مطلق، یا تنها یک سبک زندگی درست وجود ندارد. در غیر این صورت، نمی‌توان با دیگران رفتار مسالمت‌آمیز داشت.»

باقری‌نیا در ادامه به موانع روانی همدلی نیز پرداخته و می‌گوید: «اگر نتوانیم بر تکانه‌های روانی خود مثل گارد گرفتن در برابر انتقاد، ذهن‌خوانی و قطع کردن صحبت‌های دیگران غلبه کنیم، همدلی نیز شکل نمی‌گیرد. همدلی نیازمند این است که از خود فراروی کنیم و در موقعیت دیگری قرار بگیریم.»

او در بخش عملی سخنان خود، دو تکنیک روان‌درمانی برای تقویت همدلی را معرفی می‌کند:

۱. معکوس‌سازی نقش (Role Reversal): به گفته او، در سایکودرام یا روان‌نمایش، این تکنیک به افراد کمک می‌کند خود را جای دیگری بگذارند. به‌عنوان نمونه، زوجی که برای حل مشکلات به درمانگر مراجعه کرده‌اند، می‌آموزند که از منظر طرف مقابل به مسئله نگاه کنند. همین تکنیک برای والدینی که از رفتار فرزندشان گلایه دارند نیز کاربرد دارد.

۲. آینه‌سازی (Mirroring): در این روش، فرد مقابل باید بتواند احساسات و نیازهای مطرح‌شده را به‌گونه‌ای بازتاب دهد که گوینده احساس کند درک شده است. این بازتاب می‌تواند شامل بازگویی کلمات، خلاصه‌سازی، و انتقال احساسات نهفته در گفتار باشد.

دکتر باقری‌نیا در پایان تأکید می‌کند که حتی اگر در فضایی رشد کرده‌ایم که مهارت‌های همدلانه به ما آموزش داده نشده، می‌توان با تمرین و استفاده از این تکنیک‌ها، همدلی را آموخت و در ارتباطات روزمره به کار گرفت.

#همدلی #تکثرگرایی #پلورالیسم #مدارا #رواداری #چند_فرهنگی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
‌
در حکومت‌های توتالیتر، دیگری‌سازی به‌ویژه در مورد اقلیت‌ها به ابزاری برای تثبیت قدرت و حذف مخالفان تبدیل می‌شود.

دیگری‌سازی در این رژیم‌ها به معنای شبیه‌سازی و برچسب‌گذاری اقلیت‌ها به عنوان دشمنان یا تهدیدات است.

این فرآیند شامل تبلیغات منفی، تحریف واقعیت‌ها و ایجاد ترس از اقلیت‌ها به منظور انزوای اجتماعی آن‌ها می‌شود.

هدف اصلی این روش‌ها، کاهش پشتیبانی عمومی از اقلیت‌ها و سرکوب هر گونه مخالفت یا چالش به رژیم حاکم است.

حکومت‌های توتالیتر از حذف اقلیت‌ها به‌عنوان راهی برای ایجاد یک جامعه یکنواخت و کنترل‌شده استفاده می‌کنند.

این حذف می‌تواند شامل محدودیت‌های شدید در حقوق اقلیت‌ها، تبعیض‌های سازمان‌یافته و حتی اقدامات خشونت‌آمیز باشد.
با این روش، رژیم‌های توتالیتر نه تنها اقلیت‌ها را تحت فشار قرار می‌دهند بلکه از ایجاد هرگونه تنوع فکری و فرهنگی در جامعه جلوگیری می‌کنند.

بیشتر در وبسایت گفت‌وشنود بشنوید
دیگری سازی از خمینی تا خامنه‌ای

https://dialog.tavaana.org/say-listen-61/

#دیگری_سازی #توتالیتر #دیکتاتور #پلورالیسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

مدارای مذهبی، ضروری برای گذار سیاسی

​​در دوره‌های گذار سیاسی، جوامع اغلب با تنش‌های فزاینده مواجه می‌شوند. این به‌ویژه در جوامعی چون ایران - که حاملان باورها و مذاهب مختلف در آن زندگی می‌کنند - جلوه بیش‌تری دارد و در صورتی که این تنوع به شکاف منتهی شود می‌تواند در دوره گذار سیاسی بیش از پیش مشکلات بزرگی برای مقوله گذار از یک نظم استبدادی به یک نظم دموکراتیک بیافریند.

ضمن این‌که نفس ترویج مدارای مذهبی، خود می‌تواند به یک گذار مسالمت‌آمیز که ثبات را حفظ کند، بیش از پیش یاری برساند. در ایران خودمان، هم‌زیستی یک باورمند به مذهب شیعه با یک باورمند به مذهب اهل سنت و احترام متقابل این دو می‌تواند اتحاد و همدلی لازم بین آن دو را برای گذار از استبداد حاکم به یک دموکراسی لیبرال فراهم سازد. چنین رویکردی، قطبی‌شدن اجتماعی را کاهش می‌دهد و عملا نظم جایگزین را به یک نظم فراگیر رهنمون می‌سازد.

مطالعه بیشتر در وبسایت گفت و شنود
https://dialog.tavaana.org/religious-tolerance/


#مدارا #رواداری #پلورالیسم #تکثرگرایی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

نیایشگاه لوتوس در دهلی
نیایشگاهی برای همگان، الگویی از فضای مشترک دینی

در قلب دهلی، شهری با تنوع گسترده دینی و فرهنگی، بنایی قرار دارد که پیامش فراتر از معماری است؛ نیایشگاه لوتوس نمادی از رواداری، همزیستی و احترام به تفاوت‌هاست. این نیایشگاه که به طراحی معمار ایرانی فریبرز صهبا در سال ۱۹۸۶ گشایش یافت، از همان ابتدا با این هدف ساخته شد که همه انسان‌ها، فارغ از دین، مذهب یا عقیده، بتوانند در فضایی آرام کنار یکدیگر بنشینند، دعا کنند، مراقبه کنند یا تنها در سکوت تأمل کنند.

در این بنا نه خبری از روحانی و منبر است و نه آیینی اجباری؛ تنها سکوت، احترام و پذیرش دیگری. معماری چشم‌نواز آن نیز بازتاب همین اندیشه است: وحدت در عین تنوع.

نیایشگاه لوتوس یادآور این حقیقت است که صلح و همزیستی، زمانی ممکن می‌شود که درهای گفت‌وگو و احترام متقابل به روی همه انسان‌ها گشوده باشد.

متن کامل این مطلب را در وب‌سایت «گفت‌وشنود» بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/lotus-temple/

#تنوع #تکثر #رواداری #پلورالیسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

خلافت کوردوبا که در قرن دهم میلادی در منطقه اندلس (اسپانیای تحت سلطه اسلامی) شکل گرفت، غالبا به عنوان یکی از نمونه‌های نسبتا بردبار شکوفایی فرهنگی تحت تسلط دینی شناخته می‌شود. در دوران خلافت عبدالرحمان سوم و سپس پسرش، الحَکم دوم، در این منطقه از اروپا، مسلمانان، مسیحیان و یهودیان در جامعه‌ای زندگی می‌کردند که ناظران هم‌عصر به سبب دستاوردهای فکری و رویکردهای کثرت‌گرایانه‌اش آن را ستایش می‌کردند.
این منطقه که توسط عده‌ای «زینت جهان» نامیده می‌شد، بسیاری را در زمان خود با چنین روندی شگفت‌زده کرد. کوردوبا جایی بود که در آن، همه ادیان تا حدی با سنت‌های کلاسیک درگیر می‌شدند که برای دنیای مسیحی آن دوره به‌سختی قابل تصور بود. تاریخ‌نگاران معاصر از اصطلاح اسپانیایی «کانویونسیا» (Convivencia) به معنای «هم‌زیستی» برای اشاره به این نوع هماهنگی میان ادیان استفاده می‌کنند و البته تاکید دارند که در عین حال کوردوبا هرگز یک آرمان‌شهر بی‌نقص نبوده است. در کوردوبا، جوامع دینی اقلیت، به طور کلی، از صلح و تعامل سازنده بهره‌مند بودند، با این وجود گهگاه نمونه‌هایی از تنش دینی نیز رخ می‌داد.
بررسی این دوره تاریخی نشان‌دهنده پیچیدگی‌های تعاملات میان‌فرهنگی است. اگرچه مفهوم «هم‌زیستی» در کوردوبا در مقایسه با بسیاری از جوامع هم‌عصر خود در اروپا پیشرو بود، اما تحلیل دقیق‌تر ثابت می‌کند که این محیط بیش از آنکه یک مدینه‌ی فاضله‌ی مطلق باشد، بستری پویا و گاه پرچالش برای مدیریت تنوع دینی بوده است. دستاوردهای فکری، علمی و فرهنگی اندلس در این دوران، ریشه در همین تبادل آرا میان پیروان ادیان ابراهیمی داشت که کوردوبا را به یکی از مراکز اصلی دانش در جهان قرون وسطی تبدیل کرد.
برای مطالعه عمیق‌تر ابعاد این هم‌زیستی و واکاوی پرسش‌های تاریخی پیرامون رواداری مذهبی در خلافت کوردوبا، می‌توانید به مطلب زیر در سایت گفت‌وشنود مراجعه کنید:
‏https://dialog.tavaana.org/cordoba-caliphate

#رواداری #پلورالیسم #تکثر #تنوع_دینی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

کثرت‌گرایی و نهاد قدرت
چرا بی‌طرفی حکومت در قبال باورها اهمیت دارد؟

در ادبیات سیاسی و اجتماعی ایران، واژه «سکولاریسم» همواره با چالش‌ها و سوءبرداشت‌های فراوانی روبه‌رو بوده است.

در حالی که مخالفان این اندیشه اغلب آن را مترادف با بی‌دینی یا ستیز با مذهب معرفی می‌کنند، نظریه‌پردازان سیاسی آن را نظامی کارآمد برای اداره جوامع کثرت‌گرا می‌دانند.

از این منظر، سکولاریسم به معنای حذف دین از زندگی شخصی یا اجتماعی شهروندان نیست، بلکه بر تفکیک نهاد دین از نهاد دولت تاکید دارد. در یک ساختار سکولار، حکومت بر پایه احکام شریعت یک آیین خاص اداره نمی‌شود، بلکه مبنای تصمیم‌گیری‌های کلان، اصول عقلانی، حقوق بشر و اجماع عمومی است و دولت موظف است در قبال تمامی باورهای دینی و غیردینی موضعی بی‌طرفانه اتخاذ کند.

بحث درباره این مفاهیم انتزاعی زمانی جنبه ملموس‌تری پیدا می‌کند که به داده‌های میدانی و واقعیت‌های جامعه نگاهی بیندازیم. نتایج یک نظرسنجی سراسری که در پاییز ۱۴۰۲ تحت عنوان «ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانیان» از سوی نهادهای مرتبط در ایران انجام شد، زوایای تازه‌ای از تحولات فکری شهروندان را نمایان ساخت. این پیمایش که به دلیل محتوای حساس با طبقه‌بندی محرمانه تهیه شد و بازتاب رسمی محدودی داشت، نشان داد که اکثریت قاطع شرکت‌کنندگان خواستار جدایی نهاد دین از نهاد سیاست هستند.

این شکاف میان رویکردهای رسمی و مطالبات بدنه جامعه، نشان‌دهنده دگرگونی عمیق در الگوهای ذهنی و زیست‌جهان نسل‌های مختلف ایرانی است. جامعه ایران امروز بیش از هر زمان دیگری با پرسش‌های بنیادین درباره شیوه حکمرانی و مشروعیت نهادهای قدرت روبه‌روست.

بررسی این تحولات و پذیرش واقعیت کثرت‌گرایی فکری، نه به عنوان یک تهدید، بلکه به عنوان پیش‌شرطی برای بازتعریف رابطه میان حاکمان و شهروندان و دستیابی به ثبات پایدار در آینده ایران تلقی می‌شود.

#سکولاریسم #تکثر #پلورالیسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

مرگ تک‌صدایی و تولد معناهای تازه
چرا تکثرگرایی تهدید نیست، بلکه ضامن بقای فرهنگی است؟

هنگامی که تک‌صدایی به عنوان سیاست مسلط یک ساختار اجتماعی تثبیت می‌شود، جریان سیال معنا و حیات فرهنگی آرام‌آرام به سمت انجماد پیش می‌رود. در چنین فضایی فرهنگ به جای آنکه بدنه‌ای پویا، خودجوش و متکثر باشد، به مجموعه‌ای از الگوهای ازپیش‌تعیین‌شده و تکراری تقلیل می‌یابد که هرگونه انحراف از آن، تهدیدی علیه نظم موجود تلقی می‌شود.

این اصرار ساختاری بر یکدستی، در ظاهر به معنای ثبات و هماهنگی است، اما در عمق خود نشانگر نوعی شکنندگی پنهان در برابر تحولات و بحران‌های پیرامونی است.

حیات فرهنگی برای بقا و بازتولید خود، به اصطکاک مداوم اندیشه‌ها، سبک‌های زیست و روایت‌های گوناگون نیاز دارد. تکثرگرایی، بستر این برخورد زاینده است، جایی که هیچ روایت واحدی توان انحصار حقیقت را ندارد و معنا در فضای میان این تفاوت‌ها زنده نگه داشته می‌شود.

وقتی این شبکه ارتباطی قطع می‌شود و تفاوت‌ها به حاشیه رانده یا حذف می‌شوند، جامعه ابزار خود را برای فهم پیچیدگی‌های جهان از دست می‌دهد. سیستم‌های تک‌صدا در مواجهه با چالش‌های تازه فاقد انعطاف لازم برای بازنگری در ساختارهای خود هستند، چرا که انعطاف‌پذیری مستلزم پذیرش حضور دیگری و به رسمیت شناختن زاویه‌دیدهای متکثر است.

مرگ تک‌صدایی در واقع آغاز بازگشت پویایی به درون کالبد فرهنگ است. این روند نشان می‌دهد که هویت‌های فرهنگی نه در ایزوله‌کردن اجتماع و حذف رقیبان، بلکه در بستر تعامل مستمر و همنشینی ناهمگون‌ها دوام می‌آورند.

جوامعی که از تکثر هراسی ندارند، امکان ظهور معناهای تازه را فراهم می‌کنند و از این طریق ظرفیت انطباق خود را با آینده‌ای پیش‌بینی‌ناپذیر افزایش می‌دهند.

#تکثر_گرایی #پلورالیسم #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

تکثرگرایی در عمل
تفاوت‌ها را به جای نقطه تقابل، به اهرم هم‌افزایی تبدیل کنیم


اجتماع با اصرار بر یکدستی و حذف تفاوت‌ها آغاز به فرسایش می‌کند، اما حیات در ژرفای خود بر تنوع استوار است.

در بستر جوامع، تضاد میان دیدگاه‌ها و سبک‌های زیست معمولا به عنوان خطری برای نظم موجود قلمداد می‌شود، گویی هر صدای ناهمساز تیغی است که پیکره‌ جمعی را می‌شکند. این نگاه سنتی، تفاوت را در جایگاه نقطه‌ی تقابل و سنگر جنگ می‌نشاند.

در این منظومه، وجود دیگری با باوری دگرگونه، به معنای تهدیدی برای تمامیت خود انگاشته می‌شود و ناگزیر، انرژی جامعه صرف فرسایش متقابل و دیوارکشی‌های بیشتر می‌گردد.

اما تکثرگرایی در عمل، حرکتی است فراتر از تحمل سرد حضور دیگران. وقتی زاویه‌دیدها، تجربه‌ها و افق‌های فکری گوناگون در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند، میدانی از اصطکاک سازنده شکل می‌گیرد که به جای تخریب، ظرفیت‌های جدیدی را آزاد می‌کند.

تفاوت‌ها در این رویکرد، نه اجزای مخل نظم، بلکه ابزارهایی برای دیدن ابعاد پنهان حقیقت می‌شوند. هر اندیشه‌ متفاوتی، تکه‌ای از پازلِ پیچیده‌ جهان را بازتاب می‌دهد که بدون آن، تصویر کلی ناقص می‌ماند.

انرژی برخوردِ این زاویه‌های ناهمگون، به جای هدر رفتن در میدان حذف، به جریانی برای پویایی و تکامل تبدیل می‌شود.

گذر از تقابل به هم‌افزایی، نیازمند فروپاشی این توهم است که حقیقت در انحصار یک روایت واحد قرار دارد. جوامعی که تفاوت‌ها را به عنوان بستر زاینده‌ی معنا به رسمیت می‌شناسند، به جای تلاش برای شبیه کردن همه‌ اجزا به یکدیگر، انرژی خود را صرف فهم متقابل می‌کنند.

در این فضا، تنوع فکری و فرهنگی به جای نقطه‌ ضعف، به نیروی پیشرانه‌ ارگانیسمی بدل می‌شود که می‌تواند از درون برخورد آرام تفاوت‌ها، راه‌ها و افق‌های تازه‌ای را به روی حیات جمعی و پیشرفت بگشاید.

#تکثر_گرایی #پلورالیسم #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

کشوری که هیچ دینی در آن اکثریت ندارد
رازهای نقشه‌ تازه‌ دین‌های جهان

تصور کن وارد کشوری بشی که اگر از صد نفر بپرسی «دینت چیه؟»، هیچ جوابی به‌تنهایی نصف جمعیت رو پوشش نمی‌ده. چنین جایی وجود داره؛ نه یکی، بلکه هفت‌تا! و تازه‌ترین گزارش مرکز تحقیقات پیو دقیقا همین دنیای رنگارنگ دینی رو زیر ذره‌بین برده.

پیو در گزارش تازه‌اش با عنوان «تنوع دینی در جهان» (فوریه ۲۰۲۶)، با فرمولی وام‌گرفته از اکولوژی، همون فرمولی که زیست‌شناس‌ها برای سنجش تنوع گونه‌ها استفاده می‌کنن، تنوع دینی ۲۰۱ کشور و منطقه‌ای رو اندازه گرفته که ۹۹.۹۸٪ جمعیت جهان رو تشکیل می‌دن.

نتیجه؟ سنگاپور عنوان متنوع‌ترین کشور جهان از نظر دین رو از آن خودش کرده، اما در میان کشورهای پرجمعیت بالای ۱۲۰ میلیون نفر، آمریکا رتبه‌ اول تنوع دینی رو داره؛ کشوری که مسیحیان هنوز ۶۴٪ جمعیتش رو تشکیل می‌دن اما بی‌دین‌ها با رشدی چشمگیر به حدود ۳۰٪ رسیده‌اند.

جالب‌تر این‌جاست که هفت کشور در دنیا هیچ اکثریت دینی مشخصی ندارند: بریتانیا، موریس، کره‌جنوبی، استرالیا، فرانسه، ساحل عاج و سنگاپور. در این کشورها نه مسیحیت، نه اسلام و نه هیچ دین دیگری به‌تنهایی نصف جمعیت رو در اختیار نداره.

در نقطه‌ مقابل، خاورمیانه و شمال آفریقا کم‌تنوع‌ترین منطقه‌ی جهانه؛ جایی‌که کشورهایی مثل تونس، عراق، ایران، سومالی، افغانستان و یمن بیش از ۹۹٪ جمعیت مسلمان دارند.

با این حال، هنوز ۴۳ کشور جهان بیش از ۹۵٪ جمعیت‌شون به یک دین خاص تعلق داره؛ عمدتا مسلمان (۲۵ کشور)، مسیحی (۱۷ کشور) یا بودایی (۱ کشور). یعنی دنیا هنوز بیشتر «تک‌رنگ» است تا رنگین‌کمان.

#آزادی_دین #تکثر #پلورالیسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402