اگر جمهوری اسلامی امیرحسین بساطی را در سال ۱۴۰۱ نکشته بود، او امروز تازه تولد ۱۸ سالگی‌اش را جشن می‌گرفت.
برادرش در استوری اینستاگرامش نوشته:

«هیچ رنجی، هیچ دردی و هیچ عذابی، سخت‌تر و دردناک‌تر از لمس مرگ کودکی که در آغوش کشیدی و بزرگ شدنش را دیدی، نمی‌تواند تو را از پا درآورد.

آن همه مرگی که از جنس ستم، درد، ظلم و خون بود، بی‌شک تاوان دارد. دیر یا زود، دامن قاتلان بی‌رحمت را خواهد گرفت. امروز اگر میان ما بودی، هجده‌سالگیت را جشن می‌گرفتیم.

اما تو، در آسمان، در آغوش خدا و کنار همرزمانت آرام باش. ما، بر مزار سردت، تا ابد عزاداریم. نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم.

راهت سبز و جاودان...»


«امیرحسین بساطی ۱۵ساله بود، عاشق فوتبال و به ظاهرش بسیار اهمیت می‌داد. ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ با شلیک ماموران در کرمانشاه به سینه‌اش کشته شد. خانواده پس از مدتی بی‌خبری، پیکر خونین‌اش را در شبکه‌های اجتماعی دیدند. از آن‌ها تقاضای پول کردند تا جسد امیرحسین را تحویل دهند. پیکرش پس از ٩ روز به خانواده داده شد و در جوی امنیتی به خاک سپرده شد.
۱۱ مهر ماموران به خانه آن‌ها هجوم بردند و پدرش را بازداشت کردند. غلامرضا، پدر امیرحسین، خود از بازنشستگان سپاه پاسداران جمهوری اسلامی است.»

ـ ویدیو ارسالی مخاطبان توانا که بر سر مزار امیرحسین در روز تولدش، یادش را گرامی داشتند.


#امیر_حسین_بساطی #کرمانشاه #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

‌
«ما میراث دار سرزمینی هستیم که نسبت به آن مسئولیم». این جمله‌ای ست که جاویدنام «‏وحید صیادی نصیری» در سال ۱۳۹۵ در جریان یک اعتصاب غذای خود در نامه‌ای خطاب به همسرش نوشته بود. مسئولیتی که به باور وحید او و امثال او را نسبت به آیندگان پاسخگو می ساخت: «ما میراث دار سرزمینی هستیم که نسبت به آن مسئولیم و باید به آیندگان پاسخ‌گو باشیم تا فرزندان این خاک پرگهر در دامان صلح و آرامش زندگی کنند»

وحید صیادی‌نصیری، زندانی سیاسی، چهارشنبه ۲۱ آذرماه ۱۳۹۷ بر اثر آسیب‌های ناشی از اعتصاب غذا در زندان لنگرود قم، جان خود را از دست داد. او از ۲۱ مهر ماه ۱۳۹۷ در اعتراض به عدم رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان، محرومیت از دادرسی عادلانه و بی‌توجهی مسئولان برای انتقالش به زندان اوین، اعتصاب غذا کرده بود. وحید صیادی ‌نصیری اوایل مردادماه ۹۷ از سوی اداره اطلاعات قم بازداشت شد. پس از بازجویی در ۲۴ شهریورماه، دادگاه انقلاب قم او را به اتهام تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری به ۴/۵ سال حبس محکوم کرد.

اگرچه اطلاعات شخصی چندانی از #وحید_صیادی_نصیری وجود ندارد و همین اندازه می دانیم که او در یک مشاوره املاک مشغول بود، اما با مرور صفحه فیس بوک شخصی او و نیز روایت هایی که در این چند روز ارائه شده است می توان گفت دو نکته درباره شخصیت سیاسی وحید جالب توجه است؛ یک آنکه او که خود را «وطن پرست عاشق آزادی» می‌خواند، شخصیتی ایرانگرا و علاقمند به سنن و شخصیت های ایرانی بود و علاقه خود به پادشاهی پهلوی را نیز بی پرده در فیس بوک خود بازگو می کرد. نکته دوم نیز که به نوعی در پیوند با نکته نخست است، روحیه ستم ستیز اوست که علی رغم باورهای شخصی خود، از حقوق متهمانی که با او هیچ اشتراک نظری نداشتند نیز دفاع می کرد که این ادعا را می توان در تصویری جست که از او وجود دارد که در یک کاغذ نوشته خواستار آزادی «رامین حسین پناهی» شده است.

وحید صیادی نصیری زندانی مشروطه‌خواه بود که صدایش شنیده نشد و در بی‌خبری اعتصاب غذا کرد، به وضعیت او رسیدگی نشد و جان سپرد.
او در زندان فشارهای زیادی را متحمل شده بود. او حتی از حمایت خانواده هم برخوردار نبود و شرایط مالی سختی هم در زندان داشت.

به نظر شما شهروندان و رسانه‌ها چگونه می‌توانند در قبال زندانیان پیگیر باشند و اطلاع‌رسانی کنند، تا وحیدهای دیگر صدایشان شنیده شود؟


درباره وحید صیادی نصیری بیشتر بخوانید:

https://tavaana.org/vahid_sayadi_nasiri/


روایت یک پرونده: وحید صیادی‌نصیری؛ پایان تلخ یک اعتصاب غذا
https://youtu.be/72HLsBMk0Gk

#وحید_صیادی_نصیری #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

ستایش مژگان شجریان، دختر زنده‌یاد استاد محمدرضا شجریان، از شهامت پرستو احمدی و همراهانش

مژگان شجریان در متن کوتاه و ستایش‌آمیزی درباره اجرای کنسرت کاروانسرا توسط پرستو احمدی نوشت:

«درود بر پرستو و همراهان شجاعش که ارزش شجاعت و راستی را در روزگاران ترس و وحشت، یادآورند
سر تعظیم دارم بر منش و کردار زیبایشان

مژگان شجریان»


کاربران شبکه اجتماعی ایکس به شدت از پرستو احمدی به خاطر اجرای بی‌حجاب و شجاعانه‌اش در یک کاروانسرا در ایران تحسین و حمایت کرده‌اند. بسیاری از کاربران به این اقدام او به عنوان یک حرکت جسورانه و نمادین در مقابله با هنجارهای اجباری حجاب نگاه کرده‌اند. اجرای او با قطعه "از خون جوانان وطن" نیز مورد توجه قرار گرفته و بسیاری از کاربران از اجرای حرفه‌ای و گوش‌نواز او تمجید کرده‌اند. برخی کاربران او را به عنوان نمادی از مقاومت و آزادی‌خواهی در ایران معرفی کرده و حمایت خود را از طریق لایک و کامنت‌ها نشان داده‌اند.

یک کاربر اشاره کرده که اجرای پرستو احمدی نشان‌دهنده شکل جدیدی از مقاومت مدنی در برابر جمهوری اسلامی است، با تأکید بر شکستن تابوها و ممنوعیت‌های موجود.

کاربر دیگری پرستو احمدی را به عنوان فردی شجاع و جسور توصیف کرده که با صدا و تیپ خود، شجاعت و زیبایی را به نمایش گذاشته است.

یکی دیگر از کاربران با اشاره به شجاعت پرستو احمدی، او را نمونه‌ای از ایستادگی در برابر سختی‌ها و تابوها دانسته که با این حرکت راهی برای دیگران ساخته است.

یکی از کاربران به نام اجرای او را بسیار حرفه‌ای و گوشنواز توصیف کرده و از شجاعت او در حمایت از زندانیان و اعدامیان در جریان خیزش انقلابی قدردانی کرده‌است.
کاربری دیگر از تماشای این کنسرت در یوتیوب به عنوان یک تجربه غم‌انگیز و در عین حال زیبا یاد کرده که نشان‌دهنده آرزوهای پرستو احمدی و بسیاری از زنان ایرانی است. این کاربر همچنین اشاره کرده که مردان نیز از این اجرا تحت تأثیر قرار گرفته‌اند.

یک کاربر دیگر نوشت این کنسرت را باشکوه و زیبا توصیف کرده و به افسوس از این گفته‌است که چه هنرمندان بزرگی می‌توانستند در ایران ظهور کنند اگر محدودیت‌های فعلی وجود نداشت.

این واکنش‌ها نشان‌دهنده حمایت گسترده‌ای است که پرستو احمدی از کاربران ایرانی و غیر ایرانی دریافت کرده و نمادی از مبارزه برای آزادی بیان و حقوق زنان در ایران است.

#پرستو_احمدی
#مژگان_شجریان #صدای_زن
#مقاومت_مدنی
#نافرمانی_مدنی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مجیدرضا رهنورد؛ جوانی که آرزوی آزادی داشت

مجیدرضا رهنورد، نامی که تا ابد در تاریخ مقاومت مردم ایران حک خواهد شد. جوانی که با قلبی پر از امید و چشمانی پر از رؤیای آزادی، در اوج جنبش «زن، زندگی، آزادی» ایستاد و تا پای جان برای آرمان‌هایش مبارزه کرد.

مجیدرضا تنها یک جوان نبود، بلکه نمادی از شجاعت و ایستادگی در برابر ظلم و سرکوب بود. اما حکایت او، حکایتی تلخ از زخم‌هایی است که رژیم بر روح و جسم او و بر تاریخ این سرزمین باقی گذاشت. یکی از دستان او، که نماد شیر و خورشید بر آن خالکوبی شده بود، در دوران بازداشت توسط سرکوبگران شکسته شد؛ اما هیچ‌گاه نتوانستند اراده و عزم او را بشکنند.

جمهوری اسلامی، این جوان مقاوم را در ۲۱ آذر ۱۴۰۱، به جرم اعتراض و آرزوی آزادی اعدام کرد. اما حتی لحظه مرگ نیز مجیدرضا از زندگی و شادی سخن گفت. در ویدیویی که پس از اعدامش منتشر شد، او در پاسخ به دوربین تحقیرگر صداوسیمای رژیم، از آرزویش گفت:
«دوست ندارم گریه کنند سر مزارم. دوست ندارم برایم نماز و قرآن بخوانند... شادی کنند و آهنگ شاد پخش کنند.»

مجیدرضا نمی‌خواست نماد اندوه باشد؛ او می‌خواست شعله‌ای از امید و شادی برای آزادی باقی بماند. اما این شادی، با دستان آلوده به خون رژیم، به غمی ابدی برای مردمی بدل شد که هرگز لبخند او را فراموش نخواهند کرد.

او رفت، اما نامش همچنان فریادی است در برابر ظلم. زخم‌هایی که بر دستان او نشاندند، داغی بر دل ایران شدند.
مجیدرضا، زنده‌ای در تاریخ این سرزمین است؛ نه با مرگ، که با آزادی و آرزوهای تحقق‌نیافته‌ای که مردمان این خاک برای آن خواهند جنگید.

یادش گرامی، راهش جاودان.
زن، زندگی، آزادی.


ویدیو از پوریا افضلی

#مجیدرضا_رهنورد #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

وحید سرخگل، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، بیانیه علیه اعدام و سرکوب نوشت. متن این بیانیه به شرح زیر است:

«بی هیچ حرف اضافه‌ای خطاب به حکومتی که دست و پا گم کرده است؛ شیخک‌هایی که تلاش دارند با ایجاد ترس و ضعف هراس و استیصال خود را انکار و پنهان کنند نظامی سست که در سی روز اخیر ده ها حکم اعدام در بیدادسراهای خود برای حفظ این ساختار پوچ صادر کرده است.

شما دلقک‌ها هیچگاه با نقاب‌های تو خالی اقتدار نمی‌توانید ترس خود را پنهان کنید. من وحید سرخ‌گل زندانی سیاسی در برابر ظلم شما حقیران گردنم را به میدان کارزار و نبردتان می‌سپارم اما در حضور مردم مردمی که بارها ثابت کرده‌اند در یک لحظه می‌توانند شما را وادار به فرار کنند و ترس و استیصال‌تان را هنگام اعدام زندانیان به نمایش بگذارند.

شما کودک‌کشان حتی جسارت چنین کاری را ندارید. تنها در سحرهای شوم و تاریک پشت دیوارهای زندان و با گله ای از سرباز افسر و گارد دست به اعدام می‌زنید.

پس وعده ما:

یا اعدام در حضور مردم و بوسه شوقم بر طناب آزادگی
یا متوقف‌کردن اعدام جوانان این سرزمین به تاراج رفته

جوانانی که جسورانه در برابر شما ددان تا دندان مسلح ایستاده‌اند و فریاد پایندگی ایران بدون شیخک را سر داده‌اند.»

- وحید سرخ‌گل به اتهام «توهین به مقدسات، اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور، فعالیت تبلیغی علیه نظام و تشویق مردم به درگیری و خونریزی» مجموعا به ۱۶ سال زندان محکوم شده است.


#وحید_سرخ_گل #بیانیه #نه_به_جمهورى_اسلامى #نه_به_اعدام #زندان_اوین #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
میلیاردها دلار از جیب مردم ایران، با عنوان "دفاع از حرم" در سوریه هزینه شده.

مبالغی که حتی عدد دقیق آن مشخص نیست و برخی کارشناسان آن را بیش از صد میلیارد دلار تخمین می‌زنند.

آیا دفاع از حرم و اساسا هدر دادن ثروت ملی ایرانیان برای اهداف ایدئولوژیک در حالی که مردم ایران با فقر روبرو هستند کاری صحیح است؟

به عنوان یک مسلمان، نظر شما درباره این هزینه‌های هنگفت چیست؟

آیا دفاع از مقدسات باید به بهای نادیده گرفتن مشکلات مردم و هدر دادن ثروت ملی تمام شود؟

دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید.

#دفاع_از_حرم #سوریه #هزینه_های_جنگ #اقتصاد_ایران #گفتگو_توانا #شیعه_گری

@Dialogue1402

عربستان سعودی به‌عنوان میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۳۴ انتخاب شده است؛ رویدادی که نشان‌دهنده تلاش‌های گسترده این کشور برای حضور در عرصه جهانی و نرمال‌سازی جامعه خود است. این تصمیم با استقبال گسترده داخلی مواجه شده و مقامات سعودی آن را فرصتی برای نمایش چهره‌ای جدید از کشور می‌دانند.

اما در مقابل، گروه‌های حقوق بشری نگرانی‌های جدی خود را مطرح کرده‌اند. این گروه‌ها معتقدند که عربستان سعودی از این رویداد به‌عنوان ابزاری برای شستشوی وجهه حقوق بشری خود (sportswashing) استفاده می‌کند. با وجود اصلاحات اجتماعی اخیر، گزارش‌ها همچنان از محدودیت‌های گسترده آزادی بیان، سرکوب مخالفان و تبعیض علیه زنان و اقلیت‌ها حکایت دارد.

برای ما ایرانیان که تا پیش از ۵۷ موقعیت بسیار خوبی در عرصه بین‌المللی داشتیم، مشاهده اینکه عربستان به عنوان «مهد اسلام» به سوی پیوستن به جامعه جهانی حرکت می‌کند و حتی می‌تواند میزبان سلبریتی‌های موزیک پاپ مانند جنیفر لوپز باشد، هم فکربرانگیز و هم تاسف‌برانگیز است. آنچه در عربستان سعودی رخ می‌دهد از دید بسیاری در حکم «اصلاحات از بالا»ست؛ در حالی که جامعه امروز ایران، برخلاف نیم قرن پیش، مستعد آن است و حتی آن را با چنگ و دندان مطالبه می‌کند.

شما در مورد حکومت فعلی عربستان و ایران چه فکر می‌کنید؟ این تفاوت را چگونه توضیح می‌دهید؟

گفت‌وشنود علاقه‌مند به بازتاب نظرات شماست.

#گفتگو #رواداری #اسلام #اسلام_گرایی #توسعه #اصلاحات #اصلاحات_ساختاری #اصلاحات_آمرانه

@dialogue1402

بخوان که شهر سرود زن شود
که این وطن وطن شود

به امید کنسرت پرستو احمدی و سایر زنان ایرانی در میدان آزادی به زودی، پس از آزادی ایران

طرح از شهرزاد
artdeshaz

#پرستو_احمدی #برای_آزادی #برای_ایران #هنر_اعتراض #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اینجا، کنار سکوی آزادی در خیابان انقلاب است، نقطه‌ای که #ویدا_موحد، #اعظم_جنگروی و #مریم_شریعتمداری و #نرگس_حسینی پرچم رهایی را بالا برد!

#پرستو_احمدی #زن_زندگی_آزادی
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
۲۲ آذر ماه زادروز جاویدنام بامشاد سلیمانخانی بود، خانواده‌اش بر سر مزارش با بردن کیک و شیرینی یادش را گرامی داشتند.
مادر دادخواه او نوشت:

«آدم‌ها وقتی می‌آيند،
موسيقی قلبشان را هم باخودشان می‌آورند ..!
ولی وقتی می‌روند
با خودنمی‌برند‌‌!
آدم‌ها می‌آيند و می‌روند
ولی در دلتنگی‌هايمان‌‌،
شعرهايمان‌‌،
روياهای خيس شبانه‌‌مان،
می‌مانند‌‌‌ ...
بامشاد جان
در هجوم رویاهای شبانه ام، وقتی آفتابی نیست
تابی، پناهی.....
در هنگامه فریادهای مکدرم که پایانی نیست،
تو با میراثی از سلام و سپیده در خوشبوترین ثانیه‌های قلبم قامت میبندی.
ای #سمفونی_اصالت_و_آزادگی
تولدت مبارک🖤»



بامشاد سلیمانخانی دانشجوی رشتە مکانیک ۲۱ سالە اهل آبدانان کە بە‌خاطر شغل پدر در شهرستان دهلران زندگی می‌کرد، روز چهارشنبە سوم خرداد پس از آزادی از بازداشتگاه، با علائم عصبانیت و سردرد  شدید بە خانە برمی‌گردد، نیمه‌شب حالش بد می‌شود، او را به بیمارستان می‌برند و در نهایت هفتم خرداد ماه فوت می‌کند.

با معاینات اولیە مشخص شد کە کتف و دو دندە او شکستە شدە و آثار ضرب‌وجرح بر بدنش محرز و نیز یک زخم عمیق ناشی از خاموش‌کردن سیگار روی دست مشهود است.

با معاینات انجام‌شده فرضیە خودکشی رد شده است. با آزمایشات جدید مشخص شد کە اعضای داخلی بدن بامشاد، از جملە طحال و کلیەها از کار افتادە و دستگاە گوارش او کاملا از کار افتادە است. در ابتدا پزشکان بیمارستان و سپس پزشک معتمد خانوادە تایید کردند کە این عارضە مطمئنا ناشی از مسمومیت یک عامل خارجی مثلا خوردن محلول قرص برنج بودە کە بعد از چند روز بە دلایل نامشخص پزشکان بیمارستان از مواضع خود عقب‌نشینی کرده و فرضیە مسمومیت را بەکلی انکار می‌کنند.

طبق گفتە نزدیکان خانوادە سلیمانخانی، بامشاد مدتها دارای گرایشات سیاسی بودە و علنا در فضای مجازی مجموعە پست و استوری‌هایی را در نقد حاکمیت بە اشتراک گذاشتە و چندین بار نیز از طرف نیروهای امنیتی اخطار شدید گرفتە است.

#بامشاد_سلیمانخانی
#زن_زندگی_آزادی
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دکتر یاسر رحمانی‌‌راد، از بازداشت‌شدگان خیزش انقلابی، نوشت:

«آیدا ماندی!
همین خط خون بر صورت سپیدت گواه است که ماندی.

۳۴ ساله بودم و در زندان. روزی بود که تاریخ دقیقش را به یاد ندارم، اما هم‌بندی‌هایم به من دلداری می‌دادند و می‌گفتند: "خدارا شکر که زنده‌ای!" ابتدا متوجه منظورشان نمی‌شدم، تا اینکه آن بیست و سی لعنتی و دروغ‌هایش را دیدم. خیابان‌ها پر شده بود و چند ساعتی نگذشته بود که خبر رسید آیدا، پزشکی که در اکباتان مجروحان را درمان می‌کرد، به خانه برنگشته است.

آن لحظه، جانم لرزید. آیدا، دختری زیبا و باوقار، که از قضا همکارم بود و دورادور خودش و خانواده‌اش را می‌شناختم. برادرش هم، چند روز پیش از بازداشت دوباره‌ی من امسال، به جرم خون‌خواهی خواهرش دستگیر شده بود.

من به زندگی و جلوه‌های مادی آن اعتقاد دارم. نمی‌دانم آیا معادی وجود دارد یا نه. آیا خاطره‌های ما اگر بمانند، واقعاً بهتر است؟

رویایم این است که تمام کشته‌شدگان زنده بودند، و آیدا ماندنی می‌شد. اما اگر تاریخ را همیشه جاری بدانیم، شاید بیش از هر کس دیگر، آیدا به حرفی که جعفر پناهی به ندا آقا سلطان گفت گوش داد: "ندا بمون، ندا نرو..."

آیدا، همکار و هم‌نسل من بود. او در ابتدای دهه‌ی سیاه ۶۰ به دنیا آمد، و من در اواخر همان دهه. وقتی آیدا روی آسفالت افتاد، من ۳۴ سالم بود. دیدن بدن بی‌جان او این حس را به من داد که هر روزی که بعد از آیدا زندگی کرده‌ام، قاچاقی است. انگار قرار ما این نبود.

عمر نسل ما ۳۴ سال است. نسل بعد از ما، آنهایی که در دی ۹۶ و آبان ۹۸ بالغ شدند، عمری ۱۷ ساله داشتند؛ به اندازه‌ی سال‌هایی که محسن محمدپور کار کرد و در آخرین تلاش خود کشته شد. عمر ما کوتاه است، آیدا. شاید به کوتاهی خنده‌های تو در تمام عکس‌هایی که از تو مانده است.

اما کاش بخت ما بلند شود، در خیابان‌ها راه بیافتد، همه‌ی کشته‌شدگان را صدا بزند و شهر را برای ما بازپس گیرد. برای همه‌ی مایی که بالای خاک یا زیر آن مانده‌ایم.

تو بهتر از همه می‌دانی که زندگی در خاک، همه‌ی ترس‌ها را آب می‌کند و به خورد درخت‌ها می‌دهد. حالا که درخت‌های اکباتان و درخت‌های آزادی را زنده کرده‌ای، می‌دانم که دیگر نمی‌ترسی. می‌دانم که دیگر ماندی.

به مناسبت ۲۱ آذر، سالروز مرگ آیدا، تمام ویزیت‌های حضوری و آنلاین من به‌صورت رایگان انجام می‌شود. همچنین، در هفته‌ی بعد، به مدت ده روز، تمام ویزیت‌های آنلاین رایگان خواهد بود.

برای هماهنگی، به اکانت dryaserrahmanirad پیام دهید. منشی با شما هماهنگ خواهد کرد.
(رزیدنت داخلی هستم.)»

#آیدا_رستمی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

کاوه یغمایی، هنرمند ایرانی، در این ویدیو می‌گوید:

«پرستو احمدی با تیم شجاعش مسیری جسورانه را برای مبارزه در راه آزادی زنان و آزادی ایران انتخاب کرده است. هیچ شکی نیست که او با فکر و برنامه‌ریزی دقیق به این مسیر پا گذاشته است. اما سؤال من اینجاست: چرا در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ هنوز باید این‌گونه فکر کنیم که آیا دختری می‌تواند در ایران بدون حجاب برای ما اجرایی داشته باشد یا نه؟

این نکته بسیار مهم است که ما، به عنوان یک ملت، باید از هنرمندانمان حمایت کنیم. هنرمندانی که با شجاعت و توانایی، برای آزادی ما و حق‌طلبی تلاش می‌کنند. این وظیفه‌ی هر ایرانی است که در این مسیر، پشتیبان هنرمندان خود باشد و از آن‌ها محافظت کند.

از پرستوی احمدی عزیز و تیم ارزشمندش، که این حرکت خارق‌العاده را انجام داده‌اند، از صمیم قلب سپاسگزارم. آن‌ها با تلاش و فداکاری، گام بزرگی در راه آزادی برداشته‌اند. حمایت از این هنرمندان وظیفه‌ی ماست، زیرا آن‌ها برای ما و آینده‌مان می‌جنگند.

کاوه یغمایی تاکید می‌کند که:
«مسئولیت حفاظت از هنرمندان ما بر عهده مردم ایران است.از پرستو احمدی و تیم همراه ایشان به خاطر از خود گذشتگی و اقدام شجاعانه ای که برای آزادی ایران به سرانجام رساندند سپاسگزارم.»

kavehyaghmaei
parastooahmady

#parastooahmadi
#kavehyaghmaei
#womenlifefreedom
#پرستو_احمدی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

پرهام شهرجردی، نویسنده، منتقد و مترجم، نوشته:
«پرستو احمدی می‌گوید کنسرت فرضی، و اجرایش می‌کند. تو هم فرض را بر آزادی بگذار. فرض کن که یک لحظه آزادی، آزادی را این‌جا، به دست، به تن، به دهان و به زبان گرفته‌ای، یک لحظه فرض کن که موازین جمهوری اسلامی را به بازی گرفته‌ای، یک لحظه، جایی را از شرع، از قانون، خالی کرده‌ای، همه را بیرون کرده‌ای، همه را کنسل کرده‌ای، و به یادمان آورده‌ای که تنها قانون، خواستن است،‌ تنها قانون، خواست-تن است. فرض کنیم که آزادیم. فرض کنیم که زنده‌ایم. فرض کنیم که می‌خواهیم. هیچ‌کس نمی‌تواند جلوی این فرض را بگیرد. پس فرض کن که آزادی!»

parhamshahrjerdi

ـ ایده خوبی است، بیایید فرض کنیم که آزادیم. ذهنمان را از سانسور دور کنیم، مثلا نویسنده‌ها نمایشگاه کتاب فرضی برگزار کنند و کتاب‌های خود را بدون سانسور منتشر کنند، به مناسبات و قوانین تبعیض‌آمیز و تحقیرآمیز حکومت نه بگوییم. به دروغ نه بگوییم. موضوع «تن ندادن» است، تن ندادن به سرکوب.
و زندگی کردن، زندگی کردن آنچه که از ما دریغ شده، زندگی کردن آینده‌ای که می‌خواهیم داشته باشیم... علنی و جمعی و با حمایت از همدیگر ...

#پرستو_احمدی #آزادی #کنسرت_فرضی #ایران #زن_زندگی_آزادی #موسیقی #پرهام_شهرجردی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

چرا اعدام روح‌الله زم را باید به مثابه هشدار جمهوری اسلامی به غرب تلقی کنیم؟
یادداشتی از رویا حکاکیان

شیوه گستاخانه ربودن روح‌الله زم با پخش اعلامیه پرتبختر و فخرفروشانه سپاه پاسداران از سیمای جمهوری اسلامی درباره ارتکاب این عملیات مخالف حقوق و قوانین بین‌الملل، همراه بود. چنین فخرفروشی علنی و گستاخانه‌ای کاملا خلاف رفتار رژیم جمهوری اسلامی در زمان عملیات مشابهی است که در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ خورشیدی در کمال مخفی‌کاری مرتکب می‌شد و انجام آن را رسما تکذیب می‌کرد.
بی‌تردید اعلامیه فخرفروشانه سپاه حاکی از آن است که در این سال‌های پایانی دهه ۹۰ قبح چنین اقدامات تبهکارانه و مخالف با حقوق بین‌الملل به طور کامل در میان مقامات جمهوری اسلامی فرو ریخته است. از این گذشته بنا به گفته پدر روح‌الله زم در پست اینستاگرامی‌اش در تیر ماه ۱۳۹۹ مقامات از ملاقات خصوصی روح‌الله با وکیل‌اش و همچنین از تماس او با خانواده‌اش ممانعت کرده‌ بودند.
این‌که امروز جمهوری اسلامی روح‌الله زم را اعدام می‌کند که پدرش یک روحانی اصلاح‌گرای مورد احترام حکومت است، نه تنها حکایت از قساوت کوردلانه رژیم دارد بلکه گواهی است بر عجز و ناتوانی اصلاح‌طلبانی که بسیاری از دولتمردان غربی به ایشان برای استقرار یک نظام اعتدال‌گرا و خویشتن‌دار در ایران، چشم امید بسته‌اند.
هر اندازه متجاوزان حقوق بشر و حقوق بین‌الملل از عواقب جدی بزه‌کاری‌هایشان و کیفر تبهکاری‌های خود مصون بمانند، با گستاخی بیش‌تری به تبهکاری ادامه می‌دهند، اما تاریخ گواه آن است که رژیم جمهوری اسلامی در چنین شرایطی به طور ویژه گستاخ‌تر می‌شود.

بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/Hakakian_RuhollahZam

این مقاله برگردان مقاله‌ای است با عنوان «Why Iran’s execution of Ruhollah Zam should be seen as a warning in the West» که ۲۸ آذر ۱۳۹۹ (۱۸ دسامبر ۲۰۲۰) به قلم رویا حکاکیان در هفته‌نامه NewStatesman منتشر شده است.

#روح_الله_زم #رویا_حکاکیان
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

روبان قرمز؛ صدای دادخواهی مادران داغدار

لیلا مهدوی، مادر جاویدنام سیاوش محمودی، یکی از جان‌باختگان خیزش انقلابی ۱۴۰۱، در این ویدیو شرح می‌دهد که چگونه با اقدامی ساده و نمادین اعتراض خود را به بی‌عدالتی و ظلم‌هایی که بر مردم ایران روا شده است، بیان می‌کند.

او روبان‌های قرمز را به درختانی که در نزدیکی مزار فرزندش هستند گره می‌زند. این روبان‌ها نشانه‌ای از خون به ناحق ریخته‌شده، دادخواهی برای فرزند از دست‌رفته‌اش، و اعتراضی مسالمت‌آمیز به نابرابری‌ها و ستم‌هایی است که بر مردم روا شده است.

لیلا مهدوی این حرکت را با گره زدن اولین روبان قرمز به یاد پسرش سیاوش آغاز کرد و سپس آن را به نام دیگر جان‌باختگان خیزش انقلابی ادامه داد:
"به نام سیاوش، به نام نیکا، سارینا، حمیدرضا، یلدا، و همه بچه‌هایی که اسم‌شان را می‌دانیم و نمی‌دانیم. روبان قرمز، نماد خون آن‌هاست؛ نشانه‌ای از ظلم‌هایی که بر ما روا شد."

او این حرکت را به یک کمپین مدنی تبدیل کرده و از همه مردم خواسته تا با گره زدن روبان قرمز به درختانی که ریشه در این خاک دارند، اعتراض خود را به بی‌عدالتی و نابرابری‌ها نشان دهند. به گفته او:
"هر درختی که ریشه در خاک این سرزمین دارد، می‌تواند نماد اعتراض ما باشد. روبان قرمز، زبان اعتراض ماست؛ اعتراض به ظلمی که بر ما، فرزندان‌مان و مردم‌مان روا شد."

او این روبان را نه فقط برای خون فرزند خود، بلکه برای اعتراض به فقر، گرانی، نابرابری و همه بی‌عدالتی‌های اجتماعی می‌داند.

با وجود اینکه روبان‌های او بارها توسط دیگران باز یا برداشته شده‌اند، لیلا مهدوی هر بار آن‌ها را مجدداً گره زده و این را نشانه موفقیت اعتراض خود می‌داند:
"وقتی روبان‌ها را باز کردند، فهمیدم که اعتراض من تأثیرگذار بوده. مادری که اسلحه‌ای ندارد، با یک روبان قرمز می‌تواند صدای اعتراضش را به دنیا برساند."

کمپین روبان قرمز، فراخوانی است برای همه دادخواهان و معترضان، تا در کنار یکدیگر ظلم را فریاد بزنند و مسالمت‌آمیز برای آزادی و عدالت بجنگند.


#روبان_قرمز #دادخواهی #جاوید_نامان #سیاوش_محمودی #اعتراض_مدنی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«چقدر با شكوه و به تماميت عالي زنان شجاع ايران، اين حكومت زن‌ستيز و متحجر رو لگدمال می‌كنند! و بی‌اعتنا به تمام قوانين تحقيرآميز و ضد زن كه هر روز تصويب می‌كنند، زنان با شجاعتی وصف‌ناپذير و قدرتی شگفت‌انگيز در پی برگرداندن حقوق انساني و نرمالشان هستند. در اين كنسرت فرضی پرستو احمدی، چقدر زيبايی و قدرت و آگاهي او مثال زدنيست. و هر روز زنان بيشتري تاريخ را رقم ميزنند. و چه عصر باشكوهي كه زنان ايران دوباره سرزمين مادريشان را از حكومتي اسلامی و زن‌ستيز بازپس می‌گيرند و آن رژيم را به زباله دان تاريخ خواهند انداخت.»

طرح و متن از
parastoo_persia

#زن_زندگی_آزادی #پرستو_احمدی #نه_به_جمهورى_اسلامى #نه_به_ححاب_اجباری #صدای_زن #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

حمایت روانی- اجتماعی از سلامت روانی زندانیان سیاسی

آموزشکده‌ توانا، یک دوره آموزشی برگزار کرده است با موضوع «حمایت روانی- اجتماعی از سلامت روانی زندانیان سیاسی و خانواده آن‌ها در ایران». هدف از ارائه این دوره این است که از زندانیان سیاسی به عنوان بزرگ‌ترین سرمایه‌های اجتماعی و تاریخی جامعه حمایت کند.
همچنین پیامدهای روانی زندان را به مثابه‌ یک نگرانی جدی مورد توجه جدی قرار دهد و نشان دهد که نبایستی صرفا به آزادی زندانی سیاسی توجه کرد بلکه چالش‌های پس از آزادی نیز بایستی در کانون توجهات قرار بگیرند. به‌ویژه که خانواده‌ها نیز در چنین وضعیتی هم متاثر از وضعیت هستند و هم در کم‌وکیف آن وضعیت تاثیرگذار خواهند بود.


در این برنامه ماهمنیر رحیمی، روزنامه‌نگار، در گفت‌وگو با دکتر احمدرضا یزدی، روان‌شناس و استاد برگزارکننده این دوره، بیش‌تر درباره ضرورت حمایت از روانی از زندانیان سیاسی و خانواده آن‌ها می‌گویند.

این برنامه ۲۸ آبان ۱۴۰۳ در صفحه اینستاگرام توانا برگزار شده است.
سایت:
https://tavaana.org/political-prisoners-mental-health-iran/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=NV2s4eP2oYg
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/b8240eee-4e05-4443-9423-99d8e2ec7e2e

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#زندان
#زندانی
#روانشناسی
https://t.me/mental_health_political_prisoner

۲۳ آذر؛ زادروز ناصر حجازی، اسطوره فوتبال
ناصر حجازی، ستاره‌ای که حاضر نشد عکس خمینی را در دست بگیرد و برای حذفش از تیم ملی یک قانون گذاشتند که هر کس بالای ۲۷ سال بود در تیم ملی جا ندارد!!
آن زمان ناصر حجازی ۲۸ ساله بود و از تیم ملی کنار گذاشته شد!
ناصر حجازی از لحاظ سیاسی همواره منتقد بود؛ چه در زمانی که حاضر نشد عکس روح‌الله خمینی را در دست بگیرد و چه زمانی که با صراحت طرح هدف‌مندی یارانه‌ها را زیر سوال بود.
حجازی در ۳۱ فروردین‌ماه ۱۳۹۰ در گفت‌وگویی به وضعیت بد اقتصادی ایران اعتراض کرد و گفت: «دولت می‌گوید چهل هزار تومان در ماه به مردم کمک می‌کنیم، مگر مردم گدا هستند؟ مردم ایران روی گنج خوابیده‌اند، نفت، گاز و ... دولت حق ندارد به مردم کمک کند. دولت باید کار کند و خدمت کند و زحمت و دسترنج مردم را دو دستی تقدیم آنها نماید.»
چند ورزشکار دیگر می‌شناسید که سمت مردم ایستاده باشند؟
بیش‌تر بخوانید:
ناصر حجازی، اسطوره‌ای که اسطوره ماند
https://tavaana.org/football_naser_hejazi/
#ناصر_حجازی #یاری_مدنی_توانا
#فوتبال
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

عصیان می‌کنم، پس هستم؛ گذشته از جان باید گذشت از طوفان‌ها...
درستایش عصیانگری پرستو احمدی
✍️ دکتر حسن باقری‌نیا


عصیانگری، به عنوان یک عمل انسانی و اخلاقی، همواره در تاریخ بشر نقش مهمی ایفا کرده است. در برابر نظام‌های توتالیتری و قوانین تبعیض‌آمیز، نافرمانی مدنی نه تنها یک حق بلکه یک مسئولیت است.

نخست، عصیانگری به ما یادآوری می‌کند که انسان‌ها فراتر از قوانین و مقررات هستند. قوانین تبعیض‌آمیز، که معمولاً بر اساس قدرت و کنترل شکل می‌گیرند، نمی‌توانند حقیقت انسانی را تعیین کنند. به عنوان شهروندان مسئول، ما باید در برابر این قوانین ناعادلانه ایستادگی کنیم.

دوم، نافرمانی مدنی می‌تواند به تغییرات مثبت منجر شود. تاریخ نشان می‌دهد که بسیاری از جنبش‌های اجتماعی و تغییرات بنیادین از دل عصیانگری و اعتراضات شکل گرفته‌اند. این عمل می‌تواند الهام‌بخش دیگران باشد و باعث ایجاد یک جنبش گسترده‌تر برای عدالت و آزادی شود.

سوم، نافرمانی در برابر قوانین تبعیض‌آمیز می‌تواند به آگاهی عمومی کمک کند. وقتی افراد در برابر ظلم و ستم ایستادگی می‌کنند، توجه جامعه به مسائل مهم جلب می‌شود و این آگاهی می‌تواند به تغییرات اجتماعی منجر شود.

عصیانگری یک عمل انسانی است که نشان‌دهنده شجاعت، همبستگی و تعهد به اصول اخلاقی است. به عنوان شهروندان مسئول، ما باید از حق خود برای نافرمانی استفاده کنیم و برای دنیایی عادلانه‌تر تلاش کنیم. این نه تنها وظیفه ماست بلکه نشانه‌ای از انسانیت ماست.

هموطن عزیز: تن به سرکوب ندهیم؛ هر کدام‌مان یک قدم برداریم، کار استبداد تمام است؛ شجاعت را از پرستو بیاموزیم؛ او جان تازه‌ای به جنبش زن زندگی آزادی داد.
او گفته: خیال کنیم این وطن زیبا را؛ آری؛ رویا داشته باشیم؛ رویای آزادی؛
رویای یک رقص بی‌وقفه از شادی.

حسن باقری نیا
۲۳ آذر ۱۴۰۳

#پرستو_احمدی #حسن_باقری_نیا #نافرمانی_مدنی #صدای_زن #مقاومت_مدنی #عصیانگری #برای_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

آن‌ها تشنه‌ی خون ما بودند و
ما
تشنه‌ی آزادی
رویارویی ما در جغرافیایی این چنین بود

#بکتاش_آبتین

طرح از شهرزاد
@artdeshaz

ـ ما فراموش نمی‌کنیم جمهوری اسلامی یک نویسنده بی‌گناه را زندانی کرد و او را که بیمار بود در زندان نگاه داشت و با اکراه به بیمارستان منتقل کرد و در بیمارستان نیز پای او با زنجیر و بند بست تا جایی که همسرش به پای او پماد می‌مالید و آخر در همان بیمارستان، بکتاش آبتین از میان ما رفت در حالی که تازه میانسال شده بود.

ما فراموش نمی‌کنیم شما بکتاش آبتین را یک شاعر را کشتید!

به گفته برخی زندانیان سیاسی، هدایت‌الله فرزادی، رئیس زندان اوین، بعد مرگ بکتاش آبتین گفت «اگه با من بود دونه دونه شمارو می‌نداختم یه اندرزگاه، از امکانات پزشکی هم دور میموندین، حتما نباید با طناب دار و گلوله شمارو کشت راه‌های بهتری هم هست مثل دور نگه داشتن از امکانات پزشکی و درمانی»

پیش‌تر در سال ۱۴۰۰ در کلاب هاوس برنامه‌های درباره بکتاش آبتین با حضور آرش صادقی، مدافع حقوق بشر، و امیرسالار داودی، وکیل و مدافع حقوق بشر، و جمعی از کنشگران برگزار کردیم..

فایل کامل برنامه را در یوتیوب بشنوید:
https://youtu.be/o15NnaJWLIg

کاش بکتاش امروز زنده بود و برای شهامت جوانان ایران شعر می‌سرود....


#بکتاش_آبتین
#بنیاد_بکتاش_آبتین
#کانون_نویسندگان_ایران
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech