🍂 دغدغه‌ی «رسیدن به هدف» و «معنای زندگی» بلای جانم شده‌بود؛ آرام و قرار را از من گرفته‌بود.

🍂 از صبح که پا می‌شدم به فکر دویدن بودم تا شب، که نتایج مدنظر روزانه‌ام را به دست بیاورم، تا در نهایت در طول چندین سال، به اهداف بلندمدتم برسم.

🍂 و شد آن‌چه شد. حالم از لحظات زندگی که معطوف به اهدافم نبود بهم خورد. بعنوان مثال، توان تحمل گذران لحظاتم در مترو را نداشتم. یا علاقه‌ی چندانی به قدم زنی در دبی‌مارینا واک نداشتم.

🍂 زندگی برق‌آسا پیش می‌رفت و از لحظاتم بی‌بهره می‌ماندم، ولی چیزی درست نبود. این نوع نگرش، که به عنوان نگرش پیش‌فرض و صحیح معرفی می‌شود، نمی‌توانست «ابدیت را به درون لحظه بیاورد». پس به دنبال راه چاره گشتم، و پیدایش کردم.

🍂 به‌تازگی خود را از تله‌ای باستانی رهانیده‌ام. تله‌ای به‌نام «هدفِ زندگی‌» یا «آنچه برای آن به دنیا آمده‌ام» یا «هدفی که باید به آن برسم». توضیحش می‌دهم.

🍂 پیش‌فرضی (آکسیومی) در وجودم تبلور یافته بود که «باید به نقطه‌ی معینی در زندگی‌ام برسم»؛ کاری به اینکه این نقطه کجاست و چیست، نداریم.

🍂 تله، همین تعیینِ یک نقطه است. تله، همین تعیینِ یک هدف، و وسواس حولِ آن است. تله این است که فکر کنم به دنیا آمده‌ام تا کارِ مشخصی را انجام دهم و به هدف معینی برسم.

🍂 صدالبته که من کاملن موافق تعیین اهداف و کوشش در جهت دستیابی به آن‌ها هستم. کار درستی هم هست.

🍂 اما خبطِ اساسی را وسواس حول یک هدف، و در نتیجه، قطع ارتباط با زندگی می‌بینم.

🍂 پس «شایسته است اهداف ما در خدمت زندگی‌مان قرار گیرند، نه زندگی ما در خدمت اهداف‌مان».

🍂 به‌عبارت دیگر، من در زندگی نباید بندگیِ اهدافم را بکنم.

🍂 وقتی زندگی در خدمت اهداف قرار گیرد، شاید مثلن وقتی «می‌نویسم» شهدِ لذت را بچشم، اما دیگر از ایستادن در مترو و تماشای بارقه‌ی طلایی‌رنگِ خورشید، یا قدم‌زنی در شب‌های ماریناواک، یا حتا وقت‌گذراندن در کنار خانواده‌ام لذتی نمی‌برم.

🍂 بینش من برای حل این مسئله چنین است:
اهداف من، خدا نیستند. من هم بنده‌ی غیرخدا نیستم.

🍂 پس اهداف من هم در خدمت تجربه‌ی زندگیِ من خواهند بود. زیستن و بودن، و آوردن ابدیت به لحظه، پاسخی پیش پا افتاده به نظر می‌رسد، اما پاسخی درخور است.

🍂 نظر من این است که یک چیز می‌تواند باعث شود که ابدیت را بتوانیم به لحظه بیاوریم، و آن هم شناختِ اصلِ خویشتن است؛ اینکه انسان از کجا آمده و به کجا می‌رود. پاسخ من «خدا» است. نظر من این است که انسان از خدا آمده و به خدا بازمی‌گردد، و زندگی در این دنیا برای این است که خدا را بشناسیم و آگاهانه و با اختیار بفهمیم از کجا آمده‌ایم و به کجا می‌رویم. من فکر می‌کنم کسی که این را بداند و درک کند، بر اضطرابِ لحظه غلبه می‌کند و ابدیت را به درون لحظه می‌کشاند و این‌چنین است که می‌تواند در لحظه زیست کند و لذت ببرد. من فکر می‌کنم زیستن با خدا، آوردن ابدیت به لحظه است. رسیدن به اهداف دنیوی هم به نظر من نتیجه‌ی طبیعیِ چنین زیستنی‌ست.

🍂 صدالبته که نظر شما ممکن است متفاوت باشد و اصلن خدا را قبول نداشته باشید؛ اصلِ «بندگیِ اهداف را نکردن» برای شما کارساز خواهد بود. ما اینجا هستیم که زندگی را تجربه کنیم.

🔻سه اثر مهم هم پیشنهاد می‌کنم در ارتباط با این مطلب ببینید:
انیمیشنِ Soul
فیلم Perfect Days
فیلم Click

✍🏻 #پوریا_جامعی

.


#تجربه_زیسته #موفقیت #معنای_زندگی #هدف‌گذاری #زندگی #معنا #معنویت #خدا

➖➖➖

🌾@Naqdagin | @pouryachannel

📺 آیا خدا در «سِفر پیدایش» واقعا خوب است؟ (Source)

🎙#جردن_پیترسون (زبان اصلی - بدون زیرنویس)

🔸آیا خدا در سفر پیدایش واقعاً خوب است؟ این داستان سؤالات پیچیده‌ای را دربارهٔ «آگاهی» و «نام‌گذاری» مطرح می‌کند.

🖊 #ترجمه #اختصاصی_نقدآگین را (اینجا) بخوانید

🗄پست مرتبط
📺 جایگاه باغ/بهشتِ عدن در تورات
📺 رازِ آفرینشِ جهان از دیدگاهِ اساطیر ایران
📺 آفرینشِ انسان در باورِ مانی
📻 آیا برای خوب بودن به خدا نیاز است؟
📻 اقتباس آدم و حوا از اساطیر در تورات و قرآن

.


#اسطوره‌شناسی #نقد_ادیان #کتاب_مقدس #بایبل #زبان #خلقت

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🎧مناظره‌ای درباب «برهان نظم»

🎙#اشکان و علیرضا

🔸در این ویدئو صحبتی داشتم با یکی از دوستان باورمند به خدا دربابِ «برهان نظم» و این که آیا «برهان نظم» توان اثبات وجودا خدا را دارد؟

🔗 دیگر دوستانِ اهل دانشی که مایلند تا با همدیگر دیالوگ و مناظره‌ای با موضوعات دینی و اسلامی داشته‌باشیم، این پستِ نقدآگین را ببینند و به آیدی موجود در آن پیغام بدهند.

.


#فلسفیدن #تفکر_انتقادی #نقد_ادیان #مناظره #گفتگو #اثبات_خدا #دیوید_هیوم #هیوم #الهیات #برهان_نظم

➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @fargasht22

📘آغازگاهِ «غیرت مردانه» در قبایلِ بدوی

🍂 یک باستانشناس فرانسوی برای ۳۵ سال به طور مداوم به یک قوم بزرگ آمازون «یانومامو» سر می زند. قومی متشکل از ۲۵ هزار نفر که درون حدود۲۵۰ قبیله مجزا زندگی می کنند. زندگی شان با شکار و جمع آوری میوه و نباتات می گذرد.

🍂 دکتر « چانون» در طی بیش از سه دهه تحقیق، که ۵ سال از آن زندگی درون قبایل مختلف قوم یانومامو بوده‌است بالاخره این اواخر کتابی در باره آنها منتشر کرده‌است که تصویر کلی از شروع غیرت و مردانگی در قبیله‌های دنیای قدیم را ارائه می‌دهد:

۱- قبایل یانومامو به طور دائم در حال جنگ با همدیگر هستند.

۲- دلیل اصلی جنگ این قبایل آمازونی بر سر تصاحب زن از همدیگر است.

۳- در هر قبیله بعضی از مردان به خاطر شجاعت و جنگجوی خوب بودن، اعتبار و حرمت بیشتری کسب می کنند.

۴- مردانی که اعتبار بیشتر ( جنگجو و قوی تر ) دارند بیش از یک همسر دارند که گاهی به ۶ همسر هم میرسد. در حقیقت تعداد همسر داشتن بستگی به مقدار قدرت، غیرت و مردانگی شان خواهد داشت و اینکه بتوانند مردان دیگر قبیله را از دسترسی به زنان خود دور سازند.

۵- چند همسری مردان در قبیله منجر به این می شود که بخشی از مردان قبیله نمی توانند همسر داشته باشند و برای همین آنها برای دستیابی به زن و تولید نسل به قبایل دیگر تهاجم ببرند. اتفاقی که با خود انتقام و حمله متقابل را برای قبایل دیگر فراهم می کند. برای همین همیشه قبایل مختلف این قوم در حال جنگ با هم هستند.

۶- حدود ۲۰ درصد زنان درون هر قبیله در واقع از قبایل دیگر ربوده شده اند.

۷- حدود ۷۵ درصد اعضای همه قبایل، حداقل یک عضو خانواده شان را در جنگ های بین قبیله ایی از دست دادند

۸- نزدیک به نصف مردان قبیله ها حداقل یک نفر از اعضای قبیله های دیگر را کشته اند.

۹- قبایل کوچکتر یا ضعیف تر برای بقای خودشان ناچارند خصمانه تر و وحشی تر خود را بروز دهند. برای همین باستان شناس فرانسوی معمولا از رفتن به قبایل کوچکتر پرهیز می کند.

۱۰- گاهی دلایل جنگ بین قبیله ها دزدیدن غذا یا پس انداز قبایل دیگر است ولی دلیل اصلی و اول همه جنگ های مداوم قبیله های اولیه، ربودن زنان قبیله دیگر است.

(منبع: سایت مرد روز)

.


#نقد_فرهنگ #جامعه #معرفی_کتاب #زنان #جامعه‌شناسی #غیرت #زن‌کشی #انسان‌شناسی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin