نقدآگین
12.2K subscribers
3.87K photos
3.42K videos
93 files
9.12K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
#توییت‌خوان

🔸از چپ ایرونی، توهمِ «نولیبرالیسم» را بگیری و از اصلاح‌طلب توهمِ «سوریزاسیون و اصلاحاتِ تدریجی» را، دیگه حرفی برای گفتن ندارند.


.


#توییت‌خوان #چپ_ایرانی #استمرارطالبان #اصلاح‌طلب


🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘عبدالکریمی را چه شده‌است؟!

✍🏻 #علی‌_صاحب‌الحواشی

🍂 بیژن عبدالکریمی را باید کوشید فهم کرد برخلاف محمد‌رضا عین، کاری به آنچه شمس‌الدین‌تبریزی "چرک درون" خواند، ندارم؛ کار با داعیۀ اندیشمندی‌ عبدالکریمی دارم. می‌خواهم پدیدۀ او را بکاوم و چندوچونی‌اش را طبق فهم خودم بگویم.

🍂 فانتزی "پارک ژوراسیک" را، حتی اگر فیلمش را ندیده باشیم، یحتمل خبر از موضوعش داریم که دایناسوری را از روی DNA بجامانده‌اش احیا کردند. چنین دایناسوری، امروز بختی از بقا ندارد!

🍂 سخن آخرم را همین اول می‌گویم. عبدالکریمی مصداق آن فکریست که در زمانه‌ای نابهنگام عرض اندام می‌کند و انتظار دارد "خریده شود". چنین فکری، اگر پس‌پریروز دل‌ها به جنبش می‌آورد، امروز از بس پذیرای تجارب‌ سنگین گذشته نشده‌است، بکلی نامربوط و پرت از مرحله معاصر گشته و بدل به مضحکه‌ای شده‌است.

🍂 چنانکه پیشتر هم نوشته‌ام. شاکله فکر عبدالکریمی ملغمه بی‌ترازیست از راست‌گراییِ‌ رومانتیک و محافظه‌کارِ هایدگر که چاشنی ملی‌گرایی شوونیستی هم بر آن پاشیده‌اند؛ با چپ‌گراییِ ضدامپریالیستی - درست در معنایی که ولادیمیر ایلیچ اولیانوف (لنین) تقریر می‌کرد؛ با نسبی‌گراییِ معرفتی پست‌مدرن‌ها؛ چه‌شود؟! همین شود که عبدالکریمی شده‌است!

🍂 اینکه او مدام از "نظام‌سلطه" دَم می‌زند، از چپ‌گرایی لنینیستی‌اش می‌آید؛ پیچ‌وتاب‌های مغلطه‌افکن‌اش، تبارِ نسبی‌گرایی پست‌مدرن دارد که باز هم در امتداد جناح چپ است و از همین‌سو هم او را به محافظه‌کاری "فرهنگ" می‌رساند و اروپامحوری را هم لقلقه‌زبانش می‌کند؛ اما او از سمت هایدگری، متاثر از جناح راست محافظه‌کار است که واجد چاشنی شوونیسم ستیزه‌گر هم شده‌است، تا از این‌سو نیز به مقوله فرهنگ نزدیک شود. عبدالکریمی گوشه‌چشمی هم به چپ مارکسیستی مکتب‌فرانکفورت دارد، بویژه به مقوله "صنعت‌فرهنگ".

🍂 اختلاط چپ‌ و راست، همواره معجون انفجاری نامعقولی تولید می‌کند. این را ما پیشتر در التقاط شریعتی هم دیده بودیم؛ منتها علی‌شریعتی در زمانه‌ای "مناسب" پیدا شد که سخت درگرفت و خیل عظیمی را به راه جنون کشید، ولی عبدالکریمی مصداق تکرار تاریخ شد تا چنانکه هگل می‌گفت، بدل به مضحکه می‌شود.

🍂 سخن آن نیست که در جهان "نظام‌سلطه" نیست، یا "اروپامحوری" وجود ندارد، یا امپریالیسمِ سرمایه‌داری دروغ است، یا چیزی بعنوان "صنعت‌فرهنگ" موجود نیست؛ سخن بر این‌ انکارها نیست! بلکه سخن برسر ایستارهای ما در جهانی این‌چنین است.

🍂 در چنین وضعیتی، عبدالکریمی فقط فریاد می‌کشد، کاش فقط فریاد می‌کرد! او به این بسنده نمی‌کند؛ بلکه با ویرانگرترین پدیدۀتاریخی ایران نیز همسویی می‌کند! و در این همسویی چشم بر همه ویرانگری‌هایش می‌بندد. اینجاست که گوشه‌ای زننده از "چرک‌درون" او بیرون می‌زند، که بنا ندارم کار بدان داشته‌باشم.

🍂 مذاق‌های فکری معروض نقادی عقلانی‌اند، اما همسویی با تبهکاران دیگر موضوع نقادی نیست، هم‌سنخ‌شدن با آنان است! این‌یکی دیگر نقادی‌پذیر نیست.

🍂 سرنوشت زندگی عبدالکریمی شبیه به مرشدش هایدگر شده‌است که همسویی‌اش با نازی‌ها او را مُتَنَجّس به آنان نمود؛ حتی اگر بعداً تبری جُست‌، که جُست، اما امروز با برملاشدن دستنوشته‌های پنهان‌داشتۀ آخر عمریش، معلوم شده که شاکلۀفکری‌اش تا آخر همچنان نازی بود! هرچند عملا بعدِ سالی از حزب نازی کناره گرفته‌بود.

🍂 در برابر هایدگر، من از کارل‌اشمیت منّت دارم که تا آخر عمر‌ طولانی‌اش، دست از اعتراف دلیر به نازی‌بودن برنداشت. برخلاف اشمیت، هایدگر بزدلی بی‌شرف بود.

🍂 می‌شود فرهنگ ملی را پاس‌داشت، و از خطر در محاقِ "صنعت‌فرهنگِ" سرمایه‌داری رفتن‌اش دغدغه‌مند بود؛ می‌شود هنجارهای بنیادین سرمایه‌داری را نقد کرد و مثلا به سوسیال‌دمکراسی گرایید، یا حتی طرفدار کمونیسمِ اجتماعی بود و به نفع آن احتجاج کرد؛ می‌توان پست‌مدرن بود و به نسبی‌گرایی مطلقِ معرفتی و هنجاری باور داشت. همه این‌ها در میدان اندیشه "پذیرفتنی" است و قابل نقد هم هست؛ اما "پذیرفتنی" نیست ملغمه‌ای از این‌ها باشیم و در عین‌حال صحه بر شنیع‌ترین نابکاری‌های مشهود و مسلّم و آشکار بگذاریم یا ازکنارشان به سکوت و تمکین، و حتی تاییدِ ولو تلویحی بگذریم و همچنان بخواهیم خود را بعنوان "اهل‌اندیشه" بفروشیم!

🍂 آنوقت ما چه فرقی با امپریالیست‌های "نظام سلطه جهانی" و سرمایه‌داری بی‌لگام سیاهکار داریم؟! آیا "سلطه‌دیگران" بد است و "سلطۀ ما" خوب است؟! آیا این‌طوری ما یک "نیهیلیست" تمام‌عیار یا فرصت‌طلبِ هم‌سویی‌کننده با زورمندانِ خودی نمی‌شویم که زور دیگری را خوش نداریم ولی عاشق زورمداریِ خودمانیم؟ آیا این شان و‌منزلت اندیشمندی‌ست؟! آیا ناظران حق‌ندارند چنین فردی را یک مزوّر بی‌هنجار بدانند؟ همان‌که حافظ درباره‌شان گفت:
حافظا می‌خور و رندی کن و خوش‌ باش ولی
دام تزویر مکن چون دگران قرآن را





🌾 @Naqdagin | @sahebolhavashi
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘پرستو احمدی و خالی‌کردنِ هرروزۀ دل دشمنی به‌نام مردم (البته از نوعِ اکثریتِ غیرخودی)

گفتم مدافعانِ حرم (اسدِ سفاکِ غرب‌گرایِ این‌روزهای رسانه‌های خودی) رفتند سوریه، چون اگه اونجا با تکفیری‌ها نمی‌جنگیدند، باید در تهران با تکفیری‌ها می‌جنگیدیم! بفهم جوان! بمباران شهرهای سوریه که به قتل‌عام بیش از نیم‌میلیون سوری مسلمان انجامید، با همین توجیه بود؛ چون مسلمانان سنی (ابوبکری-عمری-عثمانی-اموی) مستعد تکفیری‌شدن هستند، برخلاف ما شیعیان که به اهل سنت به‌مثابه برادران خود می‌نگریم و به آن‌ها حق می‌دهیم در شهرهای مختلف مسجد داشته‌باشند و در شبکه‌ای از ده‌ها شبکۀ رسانۀ ملی، درک خودشان از اسلام را تبلیغ کنند و یا اگر نقد و شبهاتی در ذهن‌شان به مذهب حقۀ ما وارد می‌دانند، با آزادیِ کاملی مشابه با کمونیست‌ها و لیبرال‌ها و مخالفانِ نظام و اسلام، در دانشگاه‌ها و رسانه‌ها (طبق وعدۀ صادقِ آیت‌الله مرتضی مطهری) طرح کنند تا کرسی‌های آزاداندیشیِ مبتنی بر «لا اکراه فی‌الدین» راهنمای همۀ آحاد جامعه به سُبُل نجات شود، و اگر در مراسمی مثل زیارت عاشورا و عمرکشون، کسی بزرگان آن‌ها را لعنت کند یا تمسخر و تحقیر و فحاشی رکیک و غیر رکیک، افراد هتاک را شدیدا جریمه می‌کنیم تا دیگر چنین رفتارهای تکفیری‌ و کینه‌تراشی نکنند.

جوان می‌پرسد خب اگه تکفیری‌ها وارد تهران می‌شدند، چطور می‌شد؟

می‌گویم بیچاره می‌شدیم!

مثلا حجاب در خیابان‌ها و ادرات و کافه‌ها و فرودگاه‌ها و مترو و... اجباری می‌شد! و بابتش زنان‌مان را شلاق می‌زدند و جریمه‌های سنگین مالی و زندان و حتی اعدام می‌بستند.

آواز خواندن زنان و یک کنسرت ساده که حتی در کرۀ شمالی و عربستان و فلسطین و لبنان و چین و سوریه و عراق، آزاد و امری روزمره و معمولی‌ست، جرم بود، آن هم جرمی بزرگ چون اشاعۀ فحشا.

نمایش آلاتِ قبیحۀ موسیقی در تلویزیون ممنوع و حرام اعلام می‌شد. پوشش ملت دست حکومت بود و اگر یک لحظه حکومت از این مهم غافل می‌شد، همگان لخت می‌شدند!

خرید و فروش قانونیِ مشروب، شلاق و زندان و اعدام داشت و مرگ مردم، اعم از مستضعفین و پزشکان و دانشجویان با مشروب‌های غیر-رسمی و تقلبی، امری طبیعی بود و خواست الله داعشیان تلقی می‌شد؛ همان‌طور که کشته‌شدن سالانه ۳۰ هزار نفر از مردم پلشت و رافضیِ ایران (در نظر تکفیری‌ها) با اربه‌های مرگی با چندبرابر قیمت، مثل سگ‌کشی و کافرکشی تلقی می‌شد و امری عادی! آن‌ها اینقدر وحشی و دچار مسخ‌شدگی به حیوانیت بودند که رنج‌‌های ما، که افراد گمراه و غیر ژنِ خوب و غیربرگزیده می‌دانستند، در نظرشان پشیزی ارزش نداشت!

جوان پرسید یعنی شبیه همین حکومت خودمان؟ و در ادامه گفت، خدا رو شکر، پس عجب شانسی آوردیم؛ کم‌کم داشت دلم خالی می‌شد و حس وحشت می‌کردم. هرچند الان تحریرالشام سوریه را گرفته‌اند و هنوز خبرهای متناقضی با روایت شما می‌آید:

مثل برخی داعشیانِ زیبایی‌ستیز، چادر سیاه را پوشش مطلوب زن سوری و زن مسلمان اعلام نکرده‌اند؛ مثل داعشیانِ شادی‌ستیز و واقعیت‌ستیز و آزادی-دیگری‌ستیز، دیسکوها و کلوب‌ها، سینماها، روسپی‌خانه‌ها و میخانه‌های سوریه را آتش نزده‌اند؛

خبری از فیلترینگ اینترنت نیست و شبکه‌های اجتماعی را پایگاه کفار و مشرکین و دشمنان نمی‌دانند و دنبال شکارِ ماهواره‌ها در پشت‌بام‌ها نرفته‌اند؛

شنبه‌ها را جزو تعطیلات رسمی خود اعلام کردند تا با جهان مدرن هماهنگ شوند (نترسیدند ک یک‌وقت تشبه به یهود پیدا کنند و یهود را پست‌تر از مسلمان ندیدند؛ یعنی کاری که بعد نیم‌قرن، هنوز نمی‌توانیم بکنیم به‌خاطر ترس از برخی تکفیری‌های خودی و دودش به چشم اقتصاد خودمان می‌رود)؛

انتخابِ حجاب را امری شخصی-ایمانی دانستند و حفظ آزادی زنان در انتخاب نوع پوشش را جزو اصول خود اعلام کردند و شعار «یاروسری یا توسری/اسید/چماق» نداده‌اند و نگفته‌اند شهدای سوریه برای چیز بی‌ربطی چون حجاب اجباری کشته شده‌اند؛

و از رابطۀ نرمال با تمام کشورهای دنیا گفتند و سفارتی را اشغال نکردند که حاضران در سفارت را گروگان بگیرند و سوریه را مایۀ شرم جهان کنند و موضوع فحش و لعنت نسل‌های بعد از خود تا نیم‌قرن دیگر شوند؛

و هنوز مثل برخی انقلابیون داعشی هم اعدام صحرایی تمام مقامات سابق عالی‌رتبه را رقم نزده‌اند.

🔺امیدوارم پیش‌بینی‌های شما راست درآید و بک‌وقت مثل «زمستانِ سختِ اروپا» و «تغییر جهان به جهانی چندقطبی پس از "عمیاتِ ویژۀ" روسیه در اوکراین» نشود.


.


#حکومت_اسلامی #سوریه #بشار_اسد #زنان #پرستو_احمدی



🌾 @Naqdagin
🍂 در روزهایی که تهران آلوده‌ترین شهر جهان شناخته شد، پرستو احمدی، طی حرکتی عجیب و تکان‌دهنده، اولین کنسرت واقعی بعد از انقلاب ایران را در قلب مملکت اجرا کرد.

🍂 وقتی تماشایش می‌کردم، به هیجان آمده‌بودم. باورم نمی‌شد او در ایران چنین کنسرتی گذاشته‌باشد. او دست به کاری حیرت‌انگیز زد که تا سال‌های سال می‌توان از آن صحبت کرد. یک تصویر معمول و قابل درک برای کل جهان، برای ما آلوده‌شده‌ترین مردم جهان، تصویری به‌یادماندنی بود.

🍂 اضطراب او و تیم نوازنده‌اش مشهود بود. یک بار میکروفن از دست پرستو رها شد و نزدیک بود زمین بیفتد، یک بار بادی وزید و تمام برگه‌های نت را روی زمین پخش کرد، هوا سرد بود و می‌شد فهمید پرستو و گروهش سردشان است ...

🍂 اما طبعاً هیچ‌کدام از این چیزها به اندازه‌ی فکر و خیال اینکه دقایقی بعد چه اتفاقی خواهد افتاد و البته فردای اجرای کنسرت، چه خواهد شد اصلاً حساب نمی‌شد. اما با تمام این ترس و اضطراب‌های قابل درک، پرستو با تسلط و صدایی گیرا کارش را کرد. همراهی نوازندگانِ مردِ گروه هم قابل تقدیر، تماشایی، بی‌نقص و بی‌ترس بود.

🍂 این روزها ویدیوهای مختلفی می‌بینیم از کنسرت خوانندگانِ مجوزداری که با وجود مهیا بودن تمام شرایط، صدایی ناکوک و گوش‌خراش دارند. خوانندگانی که نه‌تنها برای مخاطب‌شان احترام قائل نیستند، بلکه برای خودشان هم احترامی قائل نیستند.

🍂 اما پرستو احمدی نشان داد که نه‌تنها برای خودش و مخاطب احترام قائل است، بلکه از همه‌ی این‌ها مهم‌تر، برای اعتقاد و عقیده‌اش نیز احترام قائل است و از ایده‌هایش عقب نمی‌نشیند.

🍂 درست است که ما در آلوده‌ترین شهر جهان زندگی می‌کنیم، اما کسانی امثال پرستو احمدی، گاهی این آلودگی‌ها را کنار می‌زنند تا دست‌کم نسیم فرح‌بخشی به ما بخورد و این حس به ما دست بدهد که این هوا تمیز هم می‌تواند باشد.

✍🏻#دامون_قنبرزاده


.


#حکومت_اسلامی #زنان #زن_زندگی_آزادی #زندگی_نرمال #پرستو_احمدی



🌾 @Naqdagin
فیلسوفان هیتلر ۱۷
@Naqdagin
🎧فیلسوفانِ هیتلر (+)
— فصل ششم) مخالفان هیتلر: والتر بنیامین (۱)

✍🏻 #ایوون_شرات


🗄پست مرتبط
📕معرفی کتاب
.


#کتاب_صوتی #آینه_تاریخ #برتولت_برشت #والتر_بنیامین #آلمان #نازیسم #هیتلر



🌾 @Naqdagin
نقدآگین
🎧تدارکِ جنگِ بزرگ (۱۵) (+) — بر اساس پیشگویی‌های انبیای بنی‌اسرائیل 🔷یک زناشویی مصلحتی 🔸سخنان رهبران یهودی و مسیحیان دست راستی، ما را به این جمع‌بندی می رساند که، این دو گروه، به این دلیل این اتحاد را برقرار کرده‌اند که هر دو هدفهای واحدی را دنبال می کنند…
🎧تدارکِ جنگِ بزرگ (۱۶) (+)
— بر اساس پیشگویی‌های انبیای بنی‌اسرائیل

🔷یک زناشویی مصلحتی
▪️از این اتحاد چه گیر اسرائیل می‌آید؟ پول

🔸اسراییل پول می‌خواهد؛ می‌خواهد که کنگرۀ ایالات متحد همۀ حرفهای سیاسی آن را طوطی‌وار تکرار کند، و می‌خواهد که کنترل انحصاری و کامل خود را بر شهر بیت‌المقدس برقرار سازد. مسیحیان دست‌راستی نوین، برای رسیدن به هر سۀ این هدفها به اسراییل کمک می‌کنند.

🔻پروفسور اسراییل شاهاک، استاد دانشگاه عبری می‌گوید:
در ۱۹۸۵، مالیات دهندگان امریکایی ۵ میلیارد دلار پول به اسراییل فرستاده‌اند.

این به معنی آن است که شما امریکایی‌ها، به هر مرد، زن و کودک اسراییلی برابر ۱۷۰۰ دلار پرداخته‌باشید؛ یا به دیگر سخن، به هر خانوادۀ پنج نفری، هر سال تقریباً ۸۰۰۰ دلار. شما به ما روزی ۱۴ میلیون دلار و ۳۶۵ روز در سال پول می‌دهید، بی آنکه هیچ قید و بندی این پرداختها را مشروط سازد. شما از ما انتظار ندارید که بهرۀ این پولها را به شما بدهیم. حتّا بازپرداخت اصل سرمایه را هم از ما طلب نمی‌کنید. این میلیاردهای شما یک هدیۀ رک و راست است".


🔻فیندلی از مسوولان پیشین کمیتۀ فرعی امور خارجه در مجلس نمایندگان یادآوری کرد:
“ کنگره، در مورد کمک‌های که به هر کشور دیگری می‌کند، یا برای کمک‌هایی که برای ناهار شاگردان مدارس، یا مادران باردار، یا تأمین بودجۀ برنامه‌های تأمین اجتماعی تصویب می‌کند، ممکن است پرس‌وجو بکند، و این کار را هم می‌کند. اما همین کنگره در مورد کمک به اسراییل همیشه رای می‌دهد. اسراییل تنها با ۴ میلیون جمعیت، نخستین کشوری‌ست که از بالاترین برنامه‌های کمکهای خارجی بهره‌مند می‌شود. اسراییل در حدود یک سوم همۀ کمک‌های خارجی ایالات متحده را می‌گیرد”.


.


#کتاب_صوتی #غرب‌شناسی #آمریکا #نقد_ادیان #نقد_مسیحیت #نقد_یهودیت #یهودیت #مسیحیت #مسیح #عیسی #عیسی_مسیح #امام_زمان #دجال #اسرائیل #جنگ #اخبار_جنگ #آخرالزمان-



🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📓 دورۀ ده‌جلسه‌ای فلسفه و نظریه‌های لذت (هدونیسم)

مدرس دوره: دکتر #قربان_عباسی
شروع کلاس‌ها: از اول دی ماه
نحوه و زمان اجرا: به صورت آنلاین هر هفته یک جلسۀ دو ساعته ساعت ۸ عصر


جلسه اول: مقدمه‌ای بر لذت و هدونیسم
• تعریف لذت و مفهوم هدونیسم در فلسفه
• تاریخچه کوتاه از نظریه‌های لذت
• انواع لذت: لذت فیزیکی و لذت ذهنی
• هدونیسم و ارتباط آن با اخلاق، روان‌شناسی و زندگی روزمره

جلسه دوم: هدونیسم در فلسفه یونان باستان: سقراط و ارسطو

• نقد سقراط به هدونیسم: لذت و اخلاق
• لذت در فلسفه ارسطو: تفکر در مورد لذت در زمینه «زندگی خوب» (Eudaimonia)
• تفاوت‌های بنیادی در دیدگاه‌های سقراط و ارسطو

جلسه سوم: اپیکور و هدونیسم لذت‌گرایانه

• فلسفه اپیکور: لذت و عدم درد
• مفهوم «آتاراکسیا و ارتباط آن با لذت
• تحلیل انتقادی از نظریه اپیکور

جلسه چهارم: هدونیسم در فلسفه رواقی

• دیدگاه‌های رواقیون: زنون، سنکا، مارکوس اورلیوس
• لذت و درد از منظر رواقیون: چگونه خود را از لذت‌های دنیوی بازداریم؟
• بررسی تاثیرات اخلاقی و روانی هدونیسم رواقی

جلسه پنجم: هدونیسم در دوران جدید: هابز و اسپینوزا


• لذت و انگیزش در تفکر هابز
• اسپینوزا و لذت در سیستم فلسفی او: لذت به عنوان گسترش قدرت انسان
• نقد و تحلیل فلسفی از دیدگاه‌های هابز و اسپینوزا

جلسه ششم: جان استوارت میل و فایده‌گرایی

• ایده‌های جان استوارت میل و تفاوت آن با بنتهام
• لذت و رفاه در فایده‌گرایی: چگونه لذت فردی با لذت جمعی ارتباط می‌یابد؟
• نقدهایی به فلسفه فایده‌گرایانه

جلسه هفتم: هدونیسم و روان‌شناسی

• لذت و لذت‌جویی در روان‌شناسی مدرن
• نظریه‌های انگیزشی در روان‌شناسی: لذت و انگیزش
• تحلیل دیدگاه‌های روان‌شناختی درباره لذت‌های فیزیکی و روانی

جلسه هشتم: لذت در عصر مدرن: پست‌مدرنیسم و نقدهای آن

• نقد پست‌مدرنیسم از هدونیسم: لذت و هویت
• دیدگاه‌های فوکو و دریدا درباره لذت و قدرت
• تحلیل نقدهای پست‌مدرنیستی از لذت‌گرایی

جلسه نهم: هدونیسم و اخلاق: آیا لذت باید هدف اخلاقی باشد؟

• رابطه میان لذت و اخلاق در دیدگاه‌های مختلف
• آیا می‌توان لذت را به عنوان یک اصول اخلاقی به کار برد؟
• بررسی بحث‌های فلسفی درباره لذت و خیر و شر

جلسه دهم: لذت در فلسفه معاصر: از نئوهیومانیسم تا تحلیل‌های جدید

• نقدهای جدید بر هدونیسم و لذت: آیا هنوز لذت مهم است؟
• فلسفه معاصر و لذت: تحلیل نظریه‌های معاصر درباره خوشبختی و لذت
• آینده هدونیسم در فلسفه و روان‌شناسی: هم‌زمان با پیچیدگی‌های زندگی مدرن


هزینۀ دوره جلسه‌ای: یک میلیون تومان

جهت ثبت نام به شماره های 09141462081—09126217508 پیامک بفرستید یا تماس بگیرید.


.


#خبر_نقدآگین #درسگفتار



🌾 @Naqdagin | @nasaksara