«جنگلانه» طرحی برای #نجات #جنگل ها

طرحی که با مشارکت #مردم و دوستداران #محیط_زیست و منابع طبیعی اجرا می‌شود

وضعیت جنگل‌های کشور نگران کننده است، زوال جنگل‌های #بلوط مسأله‌ای جدی است،‌ #آتش سوزی بلای جان جنگل‌هاست، نرخ بیابان زایی در کشور یک درصد است،‌ سالانه 50 هزار هکتار از رویشگاه‌های جنگلی کشور نابود می‌شود.

اینها و هزاران جمله دیگر را بارها و بارها آن را از زبان کارشناسان،‌ مسئولان و دوستداران محیط زیست و منابع طبیعی شنیده ایم اما هر کدام بی‌تفاوت از کنار آن رد شده ایم و تنها سازمان‌های دولتی را مسئول چاره‌اندیشی در این خصوص دانسته ایم؛ غافل از اینکه تا زمانی که خودمان نسبت به یک موضوع احساس تعلق و مسئولیت نداشته باشیم نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که دولت به‌تنهایی از عهده‌ حفظ آن برآید. دو سالی می‌شود کسانی که دل شان برای جنگل‌ها می‌تپد با هدف احیای رویشگاه‌های جنگلی در سراسر کشور آستین‌های همت را بالا زده‌اند و با اجرای طرح ملی موسوم به «جنگلانه» در قالب سازمان‌های مردم نهاد و حرکتی کاملاً غیر دولتی، اما با همکاری ادارات محیط زیست و منابع طبیعی در 31 استان‌ احیای جنگل‌ها و #جنگلکاری را شروع کرده‌اند.
طرح ملی «جنگلانه» که طرحی 5 ساله است برای نخستین بار دی ماه سال ۹۳، در ۱۴ استان کرمانشاه، ایلام، لرستان، کردستان، البرز، تهران، چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد، خراسان جنوبی، اصفهان، آذربایجان غربی، مازندران، قزوین و فارس با همکاری 80 سازمان مردم نهاد برگزار شد که در نهایت بیش از ۱۶۱ هکتار از رویشگاه‌های آسیب دیده را با کاشت بذر و نهال‌های بومی احیا کردند، اما امسال 200 سازمان مردم نهاد همزمان در 31 استان روز 27 آذرماه در این طرح شرکت کردند.

بیشتر بخوانید:
http://www.ion.ir/News/51151.html
درباره نحوه مشارکت با این طرح:
http://www.boomgardan.com/?p=3023
فیلمی از مشارکت مردم دوستدار طبیعت در استان لرستان، که در سرما و زیر بارش برف برای احیای جنگل ها و مراتع تلاش می کنند. تلاش #زنان و #مردان دوستدار #محیط‌زیست تحسین برانگیز است.
منبع فیلم: کانال تلگرام طرح #جنگلانه
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇

#شهروندان #مسئول: مرد سی سختی که ۲۰۰ جانور را #نجات داد
bit.ly/1O9keA9
عیسی فرهی نسب یکی از شهروندان شهر سی سخت، در استان کهگیلویه و بویراحمد و از دوستداران محیط‌زیست است. وی به‌تازگی با رها سازی یک به هله عقاب طلایی کلکسیون خدمات شایسته خود به محیط‌زیست را کامل کرد.

این دوستدار #حیات‌وحش، کار خود را از سال ۸۷ با درمان حیوانات اهلی شروع کرده و تا کنون بیش از 100 پرنده اهلی و شکاری را درمان و به دامان طبیعت برگردانده است.

فرهی نسب که تاکنون بیش از ۲۰۰ جانور را درمان و رها سازی کرده گفت: از این بین گونه‌های پستاندار مانند گورکن، جوجه تیغی، سنجاب را نیز درمان کامل کرده‌ام.

وی که تحقیقات فراوانی در گونه شناسی و رفتار جانوران وحشی داشته دخالت انسان در چرخه طبیعت را برای آینده محیط‌زیست خطرناک دانست و حمایت از #محیط‌زیست در جلوگیری از تخریب آن را برای نسل‌های آینده مهم حیاتی عنوان کرد.

منبع خبر ایلنا

#توانا در تلگرام:
@Tavaana_TavaanaTech
👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇

بعد از #عربستان و به #تبعیت از عربستان، چند کشور دیگر هم با #ایران قطع #رابطه کردند. درست است که آنها کشورهای "بزرگ" و " پرجمعیتی" نبودند. شریک‌های تجاری و #استراتژیک ما هم نبودند.

اما سئوال من این است که چند کشور به تبعیت از ایران با عربستان قطع رابطه کردند؟ سفارت چند کشور در ریاض تعطیل شد؟ ما رفیقی اندازه همین #جیبوتی هم نداشتیم؟ اندازه #سودان؟ #کومور؟ کوچک‌تر حتی؟

گفته می‌شود #عراق و #لبنان بیانیه اتحادیه #اعراب علیه ایران را امضا کرده است. سفیر #فلسطین در عربستان به ایران تاخت. پس دوستان ما کدامند؟ ما به کدام #نفوذ و #اقتدار در سطح منطقه می‌بالیم؟ با کدام کشور رابطه‌ای #منطقی و دو طرفه داریم - غیر از سوریه دچار بحران که به اسکناس‌های ما وابسته است کدام #اقتصاد را به خودمان وابسته کرده‌ایم؟ کدام #دولت #خاورمیانه از قرابت با ایران احساس #شعف و #امنیت می‌کند و برای از دست ندادن این نزدیکی حاضر است خطر کند؟

دوستان ما اغلب " گروهک‌های نظامی - سیاسی" هستند که #قدرت را در کشورشان‌ در #اختیار ندارند و جایگاه مردمی چندانی هم ندارند. مثل حزب الله در لبنان، یا حماس در فلسطین.

بعد از سالهای سال هزینه کردن بی فایده در کشورهای دور و نزدیک، وقتش
نشده در سیاست خارجی تجدیدنظر کنیم؟ وقتش نشده دوست پیدا کنیم و از
این جزیره بودن #نجات پیدا کنیم؟ وقتش نشده پایتخت کینه دنیا نباشیم؟
حواسمان هست گاو شیرده ای شده‌ایم که به نوبت می‌آیند و می‌دوشندمان و
شیرمان را می‌برند و دم رفتن یک لگد هم به ماتحتمان می‌زنند؟ سخت است
واقعاً دوست بودن با بقیه مردم دنیا؟؟!؟ (شما در مورد این نوشته یکی از همراهان #توانا چه فکر می‌کنید؟) کارتون: #مانانیستانی
#مانا_نیستانی
منتشر شده در iranwire.com ایران وایر
@Tavaana_Tavaanatech

کاپیتان: نترسین برین جلو خدا با ماست...

سرباز: کاپیتان اگه خدا با ماست پس کی با اوناست که دارن مارو تیکه پاره می‌کنن!

این قسمتی از دیالوگ فیلم «نجات سرباز رایان» به کارگردانی استیون اسپیلبرگ است.
وقتی داشتم این ویدئو آیت‌الله خامنه‌ای را می‌دیدم یاد این دیالوگ ماندنی افتادم.

خامنه‌ای در اینجا خطاب به یکی از پاسداران دستگیرکنندگان ملوانان آمریکایی که می‌گوید «با این‌که (ملوانان) به‌ترین قدرت بدنی را داشتند ولی در مقابل پاسداران ما ترسوترین آدم بودند» می‌گوید: «باید هم بترسن، شما خدا دارید و اونا خدا ندارن»
خامنه‌ای در قسمت دیگری می‌گوید که این حادثه کار خدا بود.
حالا از بخش‌های دیگر شادی‌های کودکانه‌ی ره‌بر و پاسداران عبور می‌کنم که هر کدام یاد و خاطره‌ی دیالوگ‌های فیلم‌ها و موقعیت‌های مختلف کارتون‌ها کودکان را یادآوری می‌کند.

این نوشته‌ی یکی از همراهان توانا است که با این ویدئو ارسال کرده است. شما چه فکر می‌کنید؟

#نجات_سرباز_رایان
#نجات‌سربازرایان
#اسپیلبرگ
#خامنه‌ای
#ملوانان‌آمریکایی

@Tavaana_TavaanaTech
👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇

داستان #مهاجر سوری: از شنا برای #نجات جان تا #المپیک ۲۰۱۶
bit.ly/1Ro2Irp
تنها هفت ماه پیش بود که یسرا ماردینی، مهاجری سوری برای نجات جانش #سوریه را ترک کرد. او با خواهرش ساعت‌ها در دریا #شنا کرد تا به ساحلی امن رسید. اما حالا بعد از گذشت آن روزها در حال آموزش دیدن برای المپیک ۲۰۱۶ است.
یسرای ۱۸ ساله امیدوار است که به عضویت تیم پناهندگان دربیاید و با پرچم پناهندگان در المپیک شهریورماه شهر ریودوژانیرو شرکت کند. سهمیه #پناهندگان بین پنج تا ده عضو است که در حال حاضر ۴۳ ورزشکار از کشورهای مختلف برای این سهمیه‌ها رقابت می‌کنند. داستان معجزه‌آسا و عجیب یسرا ...bit.ly/1Ro2Irp
@Tavaana_TavaanaTech

#امدادرسانی مناسب نیست

اهواز - برخی روستاهای شوش در حالی در میان سیل گرفتار شده اند که تاکنون هیچ مسئول و ماموری برای امدادرسانی به این روستاها نیامده است.
به گزارش خبرنگار اعزامی مهر، سیلابی که از سمت رودخانه و سد دز در حال ورود به شهرهای و روستاهای مسیر دزفول به اهواز است برخی روستاهای شوش را به زیر آب برده و متاسفانه برخی روستاها هنوز رنگ امداد و نجات را به خود ندیده اند و در شرایطی بسیار وخیم به سر می برند.

برای نمونه روستای بیت یباره در شهرستان شوش از ساعت ۱۶ روز جمعه دچار سیل زدگی شده است ولی هنوز حتی یک مامور برای امدادرسانی به آنها مراجعه نکرده و مردم خودشان در حال امداد و نجات هستند. این روستا در محاصره آب قرار گرفته و تنها با بالگرد امکان امداد رسانی دارد ولی ماموران امداد و نجات به سمت آنها نرفته اند.

این در حالی است که فرماندار شوش اعلام کرده به همراه برخی دیگر از مسئولان در منطقه به سر می برد ولی معلوم نیست چرا کسی به سراغ این روستا نرفته تا مردم را از وضع وخیم فعلی نجات دهد.

همچنین منطقه آهو دشت نیز از ساعت ۱۲ امروز دچار قطعی برق شده و امکان امداد رسانی را از دست داده است. در این مقر، ۸۵ خانوار #نجات یافته از #سیل در چادر اسکان یافته اند ولی نیاز به چادرهای بیشتری برای #اسکان سایر مردم سیل وجود دارد ولی به نظر می رسد کماکان هیچ چادری به محل ارسال نشده است.

شرایط در روستای بیت شیخ غایب شوش نیز چندان رضایت بخش نیست و سیل در حال پیشروی به سمت این روستا است در حالیکه عملیات #امداد و نجاتی برای این کار انجام نشده است و مردم خودشان به صورت شخصی در حال ایجاد سیل بند و سدها مصنوعی هستند که ظاهرا این امر چندان مناسب نیست.

اغلب مردم این روستا وسایل خانه های خود را به پشت بام ها منتقل کرده و زنان و کودکان را به سایر مناطق منتقل کرده اند. به نظر می رسد با پیشروی آبی که قابل مشاهده هم هست امشب این #روستا به زیر آب خوهد رفت.

سایر شهرهای خوزستان مثل شوشتر نیز وضع چندان مناسبی ندارند و سیل به حداقل هشت روستای شوشتر نیز رسیده است.

منبع: خبرگزاری مهر
ویدیو: از مجموعه طنز «شوخی کردم»

@Tavaana_TavaanaTech
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇

سرباز مریوانی یک پایش را برای نجات سگی از دست داد
goo.gl/S4BdYN

تصویری که می‌بینید سید محمد باختر است. سرباز ۱۹ ساله‌ی مریوانی که یک پایش را به خاطر نجات یک سگ از دست داد.

محمد باختر سرباز مریوانی اهل روستای هانە شیخان، در پادگان عجب شیر متوجه گرفتار شدن یک سگ در گوشه پادگان شد.

این سرباز برای نجات جان سگ وارد عمل شد اما در هنگام خارج کردن سگ از محل گرفتار شده یک مین منفجر شد.

سرباز جوان به علت انفجار مین پایش را از دست داده و به علت شدت جراحات در بخش سی سی یو بیمارستان بستری شد.

به گزارش ایسنا مسئول روابط عمومی مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی آذربایجان‌شرقی در خصوص آخرین وضعیت جسمانی سرباز مریوانی گفت: این سرباز روز گذشته از بیمارستان امام رضا تبریز ترخیص شده است.

وحید شادی نیا در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، منطقه آذربایجان‌شرقی گفت: "سید محمد باختر" سرباز ۱۹ ساله مریوانی اهل روستای هانه شیخان، ظهر روز شنبه 25 آذر در پادگان عجب‌شیر به هنگام بیرون آوردن سگی که در سیم‌های خاردار گرفتار شده بود، به دنبال انفجار یکی از مین ها دچار جراحت شده بود.



وی گفت: این سرباز از ناحیه مچ پای راست دچار جراحات شده بود که منجر به قطع پا از ناحیه مچ پا شده است.

شادی نیا گفت: هم اکنون وضع عمومی این سرباز رضایت بخش است و بعد از چند روز بستری در بخش جراحی مردان بیمارستان امام رضا تبریز، روز گذشته از بیمارستان ترخیص شده است.

مطلب مرتبط:

چرا باید هوای هم را داشته باشیم؟
http://bit.ly/SJKqJ2

https://telegram.me/joinchat/B5XELjvByQFyPHYQMdMTiQ

سرباز فداکار مریوانی با استقبال با شکوه مردم به زادگاهش بازگشت
goo.gl/opxPdO

'محمد باختری' سربازی که در پادگان عجب شیر، پس از نجات سگ گرفتار در سیم خاردار بر اثر انفجار مین پای خود را از دست داده بود، شامگاه دوشنبه با استقبال گرم مردم به زادگاهش مریوان بازگشت.

به گزارش ایرنا، این سربازی مریوانی ۲۹ آذر ماه با مشاهده سگی گرفتار در سیم خاردار به کمک حیوان شتافت، اما بعد از نجات سگ، بر اثر انفجار مین پای راست خود را از دست داد.

این سرباز فداکار به علت شدت جراحات وارده، در بخش سی سی یو بیمارستان شهدای تبریز بستری و مورد مداوا قرار گرفته بود، شامگاه دوشنبه به زادگاهش مریوان بازگشت.
اقشار مختلف مردم مریوان با شنیدن خبر بازگشت این سرباز چندین ساعت در صف های طولانی منتظر بازگشت وی بودند و با خود دسته های گل، بنرها و پارچه نوشته هایی به همراه داشتند.

روی دست نوشته ها و پارچه نوشته های مردم مریوان در این آیین استقبال با زبان های کُردی و فارسی نوشته شده بود: 'سفیر مهربانی خوش آمدی'، 'قهرمان تو مهربانی را تفسیری دیگر کردی' و ' پای قطع شده تو، میله پرچم دوستداران محیط زیست برای همیشه خواهد بود.

ایرنا

مطلب مرتبط:
مسئولیت شهروندی در دموکراسی
http://bit.ly/2cuJk0O
حقوق و مسئولیت‌های شهروندان دموکراتیک
http://bit.ly/1zUZf9R
چرا باید هوای هم را داشته باشیم؟
http://bit.ly/SJKqJ2

https://telegram.me/joinchat/B5XELjvByQFyPHYQMdMTiQ

معرفی کتاب «سال‌های سراب»، نجات بهرامی

«صبح روز چهارشنبه ۱۴ آذر ماه ۹۷ هم مانند روزهای دیگر لباس پوشیدم و با هدف رفتن به سر کار، وارد کوچه شدم. در حالی که چند قدم به سمت ابتدای کوچه حرکت کرده بودم، چند نفر دوان‌دوان از پشت سرم فرا رسیدند و اسمم را صدا زدند. حدس زدم که برای بازداشت من آمده‌اند.» این روایت نجات بهرامی، فعال سیاسی، از لحظات بازداشتش توسط ماموران سپاه پاسداران است؛ روایتی دردناک از گوشه‌ای از رفتار جمهوری اسلامی با فعالان و شهروندان. او در زندان قلم و کاغذ برمی‌دارد و با تداعی سوالاتی که بازجوها در انفرادی از او پرسیده‌اند، پاسخ‌هایی مبسوط می‌نویسد؛ حاصل این یادداشت‌ها، کتاب «سال‌های سراب» می‌شود.
نجات بهرامی اگرچه در ابتدای کتاب مقدمه‌ای کوتاه و تلخ در ارتباط با دوران کودکی خود و هم‌نسلانش در سال‌های سیاست‌زده اول انقلاب آورده است، اما روایت‌های اصلی خود را از دورانی آغاز می‌کند که وارد فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی شده بود. یکی از فصل‌های کتاب، «خیابان‌های مخوف» است که در ارتباط با حال و هوای تهران و نابودی بافت زیبا و تاریخی آن است. تغییر شکل تدریجی مناطقی چون خیابان انقلاب با بافت فرهنگی آن مقابل دانشگاه تهران، جدال مردمی مدرن با ایدئولوژی حاکم در قالب‌هایی چون حجاب و گشت ارشاد و نیز تاریک و ناامن‌شدنِ تدریجی شهر، در این فصل روایت شده است.

لینک دانلود رایگان:
https://tavaana.org/fa/Salhaye_Sarab

#نجات_بهرامی #کتاب #کتاب_توانا #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

معرفی کتاب «سال‌های سراب»، نجات بهرامی

لینک دانلود رایگان:
https://tavaana.org/fa/Salhaye_Sarab

#نجات_بهرامی #کتاب #کتاب_توانا #یاری_مدنی_توانا
@tavaana

@Tavaana_TavaanaTech

معرفی کتاب «سال‌های سراب»، نجات بهرامی

«صبح روز چهارشنبه ۱۴ آذر ماه ۹۷ هم مانند روزهای دیگر لباس پوشیدم و با هدف رفتن به سر کار، وارد کوچه شدم. در حالی که چند قدم به سمت ابتدای کوچه حرکت کرده بودم، چند نفر دوان‌دوان از پشت سرم فرا رسیدند و اسمم را صدا زدند. حدس زدم که برای بازداشت من آمده‌اند.» این روایت نجات بهرامی، فعال سیاسی، از لحظات بازداشتش توسط ماموران سپاه پاسداران است؛ روایتی دردناک از گوشه‌ای از رفتار جمهوری اسلامی با فعالان و شهروندان. او در زندان قلم و کاغذ برمی‌دارد و با تداعی سوالاتی که بازجوها در انفرادی از او پرسیده‌اند، پاسخ‌هایی مبسوط می‌نویسد؛ حاصل این یادداشت‌ها، کتاب «سال‌های سراب» می‌شود.


لینک دانلود رایگان:
https://tavaana.org/fa/Salhaye_Sarab

#نجات_بهرامی #کتاب #کتاب_توانا #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

نامه‌ای به نجات انورحمیدی، زندانی سیاسی

من چشم‌پزشکم. می‌خواهم اگر محدودیتی ندارد خطاب به زندانی سیاسی نجات انورحمیدی بنویسم. خانمی ۶۶ ساله که مبتلا به کاتاراکت یا آب‌مروارید شده و اجازه درمان نداشته. الان در زندان سپیدار اهواز هستند و به ایشون گفته شده به دستور اطلاعات، از مرخصی درمانی محروم هستند.

نباید این رفتار غیرانسانی پذیرفته شود و عادی شود. یک انسان به هر دلیلی در جمهوری اسلامی به زندان محکوم شود باید به حق درمان دسترسی داشته باشد. وضعیت زندان‌های شهرستان‌ها اصلا خوب نیست. امیدوارم وکلای محترم بتوانند به ایشون کمک کنند. از آموزشکده توانا سپاسگزارم که امکان شنیده‌شدن صدای زندانیان رو فراهم کرده است.
این متن، نامه یکی از مخاطبان است خطاب به نجات انورحمیدی

چندی پیش از مخاطبان خود خواستیم که یک زندانی سیاسی را انتخاب کنند و برایش نامه‌ای به نشانه ابراز همبستگی بنویسند.

شما هم می‌توانید در این کار مشارکت کنید

#یاری_مدنی_توانا #نجات_انور_حمیدی #زندانی_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

نجات انورحمیدی، معلم و زندانی سیاسی است که در زندان سپیدار اهواز به سر می‌برد. سال‌ها ست که این معلم زندانی ۶۷ علیرغم ابتلا به بیماری‌های متعدد از رسیدگی مناسب پزشکی و اعزام به بیمارستان محروم بوده است.

یک منبع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی به «هرانا» گفت:
«علیرغم ابتلای خانم انورحمیدی به اختلال در عملکرد تیروئید، آب مروارید و خونریزی از ناحیه هر دو چشم، فشار خون، چربی خون و سردردهای مزمن از رسیدگی پزشکی مناسب و همچنین اعزام به پزشکی قانونی برای تایید عدم توانایی در تحمل کیفر محروم مانده است.»
ایشان تا کنون حتی از اولیه‌ترین نیازهای درمانی محروم بوده و از سال ۹۷ تاکنون حتی یک روز هم به مرخصی نرفته است.

این زندانی سیاسی پیش از این در دهه شصت نیز زندانی بوده و از سردرد مزمن که نتیجه شکنجه در سال‌های پیش در زندان است، رنج می‌برد.

خانم «انورحمیدی کارون» متولد ۱۳۳۷، ساکن اهواز است، او در سال ۹۶ بازداشت شد و به اتهام ا«قدام علیه امنیت ملی» به پنج سال زندان محکوم کرد. در اسفندماه ۹۷ دوباره بازداشت شد و به زندان سپیدار اهواز منتقل شد. در این دوره شعبه چهارم ‌دادگاه اهواز، نجات انورحمیدی و همسرش را به ۱۵ سال زندان محکوم کرد.

#حقوق_زندانی #یاری_حقوقی_توانا
#زندان
#زندانی
#نجات_انور_حمیدی
#نجات_انورحمیدی
@Tavaana_TavaanaTech

‏ @Dialogue1402

اوپنهایمر؛ پرومته‌ی مدرن؟
درباره‌ی فیلم «اوپنهایمر»

مقام نظامی مستقر در سایت هسته‌ای که برای آزمایش اولین انفجار هسته‌ای در کنار اوپنهایمر حاضر شده بود، درست کمی کمتر از دو ساعت مانده به آزمایش می‌پرسد آیا ممکن است که زنجیره‌ واکنش‌ها متوقف نشود و تمامی دنیا بر اثر این انفجار نابود شود؟!

اوپنهایمر، متخصص فیزیک هسته‌ای و عالی‌ترین مقام علمی مستقر در سایت، می‌گوید بله! افسر نظامی با تعجب می‌پرسد احتمالش چقدر است!؟ اوپنهایمر جواب می‌دهد نزدیک به صفر! تئوری می‌گوید نزدیک به صفر. اما نه صفر! و ما کم‌تر از دو ساعت دیگر جواب این سوال را خواهیم دانست!

اوپنهایمر کتاب مشهور «سرمایه»، اثر کارل مارکس، را به زبان اصلی خوانده بود. او مانند بسیاری از نخبگان و از جمله علاقه‌مندان ادبیات فلسفی، جذب اندیشه‌های مارکسیستی و کمونیستی شده بود. همسر آینده‌ی او و خانمی که پنهانی با او رابطه داشت، هر دو مانند خود او شیفته‌ کمونیسم بودند.

روابطی این چنینی به ویژه وقتی سرویس امنیتی ایالات متحده آمریکا دریافت که دست‌کم یکی از گماشتگان اوپنهایمر در پروژه‌ی تحقیقاتی، جاسوس شوروی از آب درآمده است، برای او دردسر بسیاری درست کرد. او ناچار شد در جلسات کمیسیون تحقیق حاضر شود و در مورد نسبت‌اش با کمونیسم، روابط گذشته و فعلی‌اش توضیح دهد؛ سوالاتی که طبیعتاً پاسخ صادقانه به بعضی از آن‌ها، همسر فعلی‌اش را هم دلخور می‌کرد.

اما تمام فیلم «اوپنهایمر» نوشته‌ کریستوفر نولان و به کارگردانی خود او، چندان بر محور وفاداری صادقانه‌ او به آمریکا و یا روابط خارج از ازدواجش با رفقای سابق کمونیست نمی‌گردد!

اوپنهایمر که در این فیلم بیش از یک بار با پرومته، اسطوره‌ی مشهور یونانی مقایسه می‌شود، تا آخر عمر درگیر این سوال می‌ماند که آیا با ساخت بمب هسته‌ای، زنجیره‌ای از واکنش‌ها را موجب نشده که در نهایت به نابودی دنیا منجر خواهد شد!؟ اما البته این بار این سوال را با نظر به تمامی واکنش‌های زنجیره‌ای که چنین سلاحی می‌تواند در حیات اجتماعی انسانی ایجاد کند مطمح‌نظر دارد، نه فقط آنچه فیزیک هسته‌ای قادر به توضیح آن است. روایت فیلم با شگرد آغاز از زمان حال، وقتی اوپنهایمر در برابر پرسش‌های امنیتی مقامات قرار دارد آغاز می‌شود و با رجوع مکرر به گذشته (flash back) پیش می‌رود…

برای مطالعه‌ی ادامه‌ی یادداشت به صفحه‌ی گفت‌وشنود مراجعه کنید در:

‏ https://dialog.tavaana.org/movie-4-oppenheimer/

در اپیزود هجدهم از پادکست دیگری‌نامه با نام «پرومته در زنجیر» رد این درونمایه‌ی اسطوره‌ای را در تمدن‌های کهن بشری گرفته و از زوایای مختلف سنجیده بودیم.

تیم پژوهشی گفت‌وشنود، تماشاگران علاقه‌مند به مضامین اسطوره‌ای و دینی را به تماشای فیلم اوپنهایمر تشویق می‌کند. این فیلم در مراسم اسکار امسال برنده‌ی جوایز متعددی از جمله بهترین فیلم، و بهترین بازیگر نقش اول (مرد) و بهترین بازیگر نقش مکمل شد.

#اوپنهایمر #فیلم #دیگری‌_نامه #پرومته #منجی #نجات_دهنده #گفتگو #رواداری

‏ @Dialogue1402

بلا باکستر: اگر دنیا رو می‌شناختم می‌تونستم بهترش کنم!

هری استلی: نمی‌تونی بهترش کنی! این واقعیت داره. دروغی به اسم دین رو قبول نکن! و نه سوسیالیسم و نه سرمایه‌داری! ما یک نوع جانوری از دست رفته‌ایم! اینو بدون که امیدواری سسته اما واقع‌بینی سست نیست! با واقعیت از خودت محافظت کن!

بلا باکستر: حالا فهمیدم تو چی هستی هری! یه پسر کوچولوی دل‌شکسته که تحمل درد دنیا رو نداره!

هری استلی: حق با توئه!

هر بار که گرفتارهای‌های انسان بالا می‌گیرند، سایه‌ی جنگ و محنت بیشتر بر سر آدم‌ها می‌افتد، می‌توان به این دیالوگ مشهورشده در فیلم «بیچارگان» فکر کرد.

فیلم "چیزهای بیچاره" یا ساده‌تر، «بیچارگان»، به کارگردانی یورگوس لانتیموس، با داستانی که در آن کمدی سیاه و عناصر فانتزی گنجانده شده، زن جوانی را نشان می‌دهد که توسط یک دانشمند غیرمتعارف به زندگی بازگردانده می‌شود. این فیلم، که بر اساس رمانی نوشته آلاسدایر گری ساخته شده، با مضامینی نظیر هویت، آزادی و محدودیت‌های اجتماعی در هم آمیخته است و زمینه‌ای برای تفسیرهای متفاوت، از جمله در رابطه با مسائل الهیاتی و خداناباوری، فراهم می‌کند.

شخصیتی که به نام "خدا" (یا گاد)، نمایانگر دکتر گادوین باکستر است که بلا باکستر را زنده می‌کند، فضایی را برای بحث در مورد مضامین آفرینش، کنترل و رهایی باز می‌کند. این تصویرسازی می‌تواند به عنوان نقدی به ساختارهای پدرسالارانه و اقتدار خدایی‌ای که بر زندگی و دانش اعمال می‌شود، تلقی شود. کنترل باکستر بر زندگی و فرایند یادگیری بلا، بازتابی از محدودیت‌های گسترده‌تر اجتماعی است و به نوعی اشاره به امکان زیر سوال بردن هنجارها و اقتدارهای موجود، از جمله جزمیات دینی و علمی دارد.

برای خواندن ادامه‌ی این یادداشت رجوع کنید به صفحه‌ی گفت‌وشنود در:

‏ https://dialog.tavaana.org/movie-3-poor-things/

#لانتیموس #بیچارگان #ایدئولوژی #ایدئولوژی_مدرن #دین #نجات_بخش #رستگاری #منجی

‏ @Dialogue1402

تشابه ایران و ونزوئلا در سیاست مهار آمریکا و چشم‌انداز نظم نوین جهانی‌و زمان اندک ایرانیان برای همبستگی و نجات میهن

در حالی‌که سیاست مهار دوگانه‌ی آمریکا علیه ایران و ونزوئلا وارد مرحله‌ای تازه شده، فرصت تاریخی مردم ایران برای نجات کشور به‌سرعت در حال از دست رفتن است. تنها شکل‌گیری همبستگی ملی و تغییر بی‌خشونت است که می‌تواند ایران را از سرنوشت یک دولت فروپاشیده برهاند و آن را به جایگاه «شریک فعال در نظم جهانی آینده» بازگرداند. زمان اندک است، و این بار تصمیم با مردم ایران است — نه قدرت‌های جهان.

جهان در آستانه‌ی بازچینی قدرت است؛ نظمی تازه در حال شکل‌گیری که آمریکا آن را نه از مسیر اشغال نظامی، بلکه با مهار کانون‌های بحران دنبال می‌کند. در این راهبرد، دو نقطه‌ی مرکزی وجود دارد: ایران در خاورمیانه و ونزوئلا در آمریکای لاتین. هر دو از دید واشنگتن منشأ بی‌ثباتی‌اند و مانع شکل‌گیری نظمی هستند که بر پایه‌ی همکاری، امنیت و جریان آزاد انرژی تعریف می‌شود.

رژیم ونزوئلا امروز نمونه‌ی یک رژیم تبهکار، ورشکسته وفروپاشیده است: ساختاری مافیایی، فاسد و غرق در اقتصاد مواد مخدر، هم‌پیمان با کارتل‌ها و گروه‌های شبه‌نظامی و پیوندخورده با شبکه‌های قاچاق جهانی که از ایران تا حزب‌الله امتداد دارد. این کشور با صدور بحران، قاچاق و ناامنی، منطقه‌ی خود را به میدان نفوذ تبهکاران تبدیل کرده است. جمهوری اسلامی نیز در خاورمیانه همان نقش را ایفا می‌کند: حکومتی ایدئولوژیک که با تأمین مالی و تسلیح نیروهای نیابتی، هرگونه نظم سیاسی و امنیتی را مختل می‌سازد. برای همین است که ایران در ادبیات غرب «دولت حامی تروریسم» و ونزوئلا «دولت مواد مخدر» نامیده می‌شوند؛ دو چهره از یک واقعیت مشابه.

واشنگتن در برابر این دو پرونده، سیاست مهار دوگانه را در پیش گرفته است: فشار هدفمند برای تغییر کنترل‌شده بدون فروپاشی. در آمریکای لاتین، مادورو زیر فشار تحریم‌ها و عملیات محدود امنیتی قرار گرفته تا وادار به عقب‌نشینی شود؛ در خاورمیانه نیز همان الگو، با ترکیب فشار اقتصادی، انزوای منطقه‌ای و بازدارندگی نظامی علیه تهران دنبال می‌شود. آمریکا نمی‌خواهد این کشورها به فروپاشی برسند، بلکه می‌خواهد با مهار و انزوا، آن‌ها را وادار کند به رفتار عادی و حکمرانی مسئولانه بازگردند تا نظم نوین بدون هرج‌ومرج شکل گیرد.

این نظم تازه با محوریت ترامپ بر مشارکت ائتلافی استوار است: کشورهای ثروتمند خلیج فارس منابع مالی را تأمین می‌کنند؛ کشورهایی مانند ترکیه، مصر یا پاکستان با توان امنیتی و نظامی خود در اجرا نقش دارند؛ و آمریکا، در جایگاه هماهنگ‌کننده و ناظر کل پروژه، راهبری را بر عهده دارد. طرح بیست‌ماده‌ای بازسازی غزه نمونه‌ای از این مدل است که اگر موفق شود، الگوی آینده‌ی مهار بحران‌ها خواهد بود. در این میان، چین، روسیه و هند نیز با نوعی همراهی یا کنار آمدن ضمنی با واشنگتن، مسیر این نظم را پذیرفته‌اند: روسیه با گشودن باب گفت‌وگو درباره‌ی آتش‌بس در اوکراین و کاهش صادرات سلاح‌های دوربرد، هند با کاهش خرید نفت از روسیه و حرکت به سمت موازنه‌ی اقتصادی جدید، و چین با تعدیل واردات انرژی از ایران و روسیه. این نشانه‌ها همه از تثبیت الگویی خبر می‌دهد که در آن رقابت ادامه دارد، اما قواعد بازی توسط آمریکا و شرکایش نوشته می‌شود.

جمهوری اسلامی ایران امروز دیگر در مسیر تبدیل شدن به ونزوئلای دوم نیست؛ عملاً همان شده است: تحریم‌زده، منزوی، گرفتار در فساد ساختاری و تحت سلطه‌ی یک فرقه‌ی تبهکار قدرت. ایران کشوری با ظرفیت عظیم انسانی و انرژی است که می‌تواند در نظم نوین آینده یکی از بازیگران صلح، انرژی و فناوری باشد، البته اگر از بند این نظام رها شود.

اما زمان اندک است. سیاست مهارِ دوگانه‌ی آمریکا، یعنی تنگ‌تر شدن دایره‌ی فرصت برای مردم ایران. اگر جامعه نتواند به همبستگی واقعی دست یابد، کشور پیش از هر تحول سازنده‌ای ممکن است در ضعف و فشار به مرحله‌ای برسد که آینده‌اش بر میز معامله‌ی قدرت‌ها تعیین شود. مسئولیت تاریخی امروز بر دوش خود مردم است: باید پیش از آن‌که دیر شود، از شکاف‌های سیاسی، فرهنگی و شخصی عبور کنند و با حفظ هویت‌ها، تفاوت‌ها و آزادی اندیشه‌ها، مجموعه‌ای از همبستگی ملی بسازند که محور آن آزادی، دموکراسی و کرامت انسانی باشد.

تنها از مسیر تغییر بی‌خشونت و همبستگی آگاهانه است که ایران می‌تواند از موقعیت «کشور مهار‌شده» یا «دولت فروپاشیده» رها شود و به جایگاه «شریک فعال در نظم جهانی آینده» برسد. این لحظه، زمان تصمیم است، نه برای جهان، بلکه برای ما ایرانیان.

#ایران #صلح #دونالد_ترامپ #همبستگی #نجات_ایران #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

وزارت خارجه آمریکا به فارسی، با انتشار مطلبی نسبت به گستردگی اعدام در ایران و به‌خصوص اعدام زنان، هشدار داد.
این صفحه از گلی کوهکن زن بلوچ ایرانی که قربانی کودک‌همسری شده بود، نام برد. این زن ۲۵ ساله هم‌اکنون در معرض خطر اجرای حکم اعدام است.
«ایران بیش از هر کشور دیگری زنان را اعدام می‌ کند، بازتابی آشکار از ستم سیستماتیک این رژیم علیه زنان است. گُلی کوهکن، یک زن بلوچ ایرانی تبار، نمونه‌ بارز این ظلم می باشد. او در سن ۱۲ سالگی مجبور به ازدواج اجباری، در سن ۱۳ سالگی مادر شد، و بازمانده‌ ای از سال ‌ها خشونت خانگی به دست شوهرش بدون هیچ حمایت دولتی بود. وقتی شوهرش در یک درگیری خشونت ‌آمیز کشته شد، گُلی تحت بازجویی و بدون وکیل مجبور به اعتراف اجباری و از بی ‌سوادی ‌اش علیه خودش سوءاستفاده شد. پرونده او نمونه ‌ای از بی ‌عدالتی‌ های گسترده ‌تری است که محرک جنبش زن، زندگی، آزادی است و فراخوانی برای کرامت، برابری و پایان سرکوب. ایالات متحده آمریکا این ظلم را محکوم می‌ نماید و در کنار مردم ایران در مبارزه‌ شان برای عدالت و برابری ایستاده است.»
#نه_به_اعدام #نجات_گُلی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
‌
هشدار به همه هم‌میهنان!
امروز، بیش از هر زمان دیگری، فقط یک راه پیش روی ماست:
همبستگی ملی برای نجات ایران

در شرایطی که اینترنت در داخل کشور قطع شده و صدای مردم عمداً در تاریکی نگه داشته می‌شود، مسئولیت ما در داخل و خارج از ایران چند برابر شده است. امروز تنها چیزی که می‌تواند به جهان نشان دهد ملت ایران آماده عبور از حاکمیت جنایتکار جمهوری اسلامی است، اتحاد، هم‌صدایی و همبستگی ملی است.

اما باید این را روشن و شفاف بگوییم:
همبستگی ملی بر محور «همه با هم» شکل می‌گیرد، نه «همه با من» و نه «همه با یک نفر».
همبستگی یعنی پذیرش تکثر. یعنی به رسمیت شناختن تفاوت‌ها، دیدگاه‌ها و گرایش‌های گوناگون در میان نیروهای مخالف حکومت.
یعنی هم‌آوایی بر سر اشتراکات، همکاری و کار گروهی، و پرهیز آگاهانه از هر نوع رفتار حذف‌کننده و تفرقه‌ساز.

هر سخن، رفتار یا اقدامی که این همبستگی را تضعیف کند، چه از سر ناآگاهی و چه آگاهانه، عملاً به تداوم سرکوب و خون‌ریزی کمک می‌کند. تاریخ بی‌رحمانه قضاوت خواهد کرد. در برابر خون هزاران انسان بی‌گناهی که بر زمین ریخته و می‌ریزد، مشخص خواهد شد چه کسانی در کنار مردم ایستادند و چه کسانی با تفرقه، خودمحوری و انحصارطلبی، راه را برای جنایتکاران هموار کردند.

جهان امروز نظاره‌گر رفتار ما ایرانیان است.
ما را قضاوت می‌کند؛ نه فقط بر اساس خواسته‌هایمان، بلکه بر اساس شیوه رفتارمان با یکدیگر.
اگر جهان ببیند که نیروهای مخالف رژیم در حال تخریب هم هستند، در کمک کردن برای سرنگونی رژیم مردد می‌شود.

اگر هدف ما دموکراسی، حقوق بشر، حکومتی سکولار و ایرانی آزاد و آباد است، باید ایران را برای همه ایرانیان بخواهیم. آزادی را برای مخالفان خود بخواهیم، از توهین به همدیگر بپرهیزیم، اسیر بازی سایبری‌های رژیم و نفوذی‌ها یا افراد ناآگاه یا تمامیت‌خواه نشویم. از انگ زدن بپرهیزیم.

باید چتری گسترده بسازیم که سلایق مختلف، اندیشه‌های گوناگون و هویت‌های متنوع را در خود جای دهد.

امروز زمان حساب‌کشی از یکدیگر نیست.
امروز زمان مرزبندی‌های تنگ و متعصبانه نیست.
امروز زمان کنار گذاشتن اختلاف‌ها، حاشیه‌سازی‌ها و دعواهای درون‌گروهی است.

امروز زمان ایستادن کنار مردم است.
امروز زمان یکی شدن است.
امروز زمان نجات ایران است.

و این نجات فقط از یک مسیر می‌گذرد:
همبستگی ملی برای نجات ایران بر پایه «همه با هم».

#همبستگی #همبستگی_ملی #نجات_ایران #نه_به_جمهورى_اسلامى #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، در بخش پایانی نامه خود از زندان، با خطاب قرار دادن نیروهای ارتش، چهره‌های اپوزیسیون و مردم ایران، خواستار همبستگی ملی برای «نجات ایران» شد. او ضمن دعوت ارتشیان به حمایت از مردم در صورت آغاز «قیام ملی»، از رهبران و جریان‌های مختلف اپوزیسیون نیز خواست اختلافات و رقابت‌های سیاسی را کنار بگذارند و با تمرکز بر هدف مشترک، برای گذار از جمهوری اسلامی همکاری کنند.

‏بخش سوم نامه عباس واحدیان شاهرودی از زندان وکیل‌آباد مشهد

سخن آخر به برادران ارتشی
همیشه یاور داشتم که پروردگار ایران‌زمین شما دلاوران را برای روز موعود آزادی نگه داشته است.
شما، برخلاف سپاه پاسداران که حافظ انقلاب اسلامی و حکومت دیکتاتوری هستند، سوگند خورده‌اید که پیوسته نگهبان میهن و مردم باشید.
همان‌گونه که در بین شما اندک مزدورانی حضور دارند که در خدمت مقاصد ویرانگر رژیم هستند، در میان اعضای سپاه پاسداران و حتی نهادهای امنیتی و اطلاعاتی نیز آزادگانی هستند که از آنچه بر سر ملتشان آمده رنج می‌کشند.
از همه شما دلاوران میهن‌دوست تمنا دارم چنانچه طبق انتظارات و شواهد موجود قیام ملی آغاز شد، با خلع سلاح خائنان به حمایت همه‌جانبه از مردم قیام کنید.
سوگند به ایران که در آینده، ملت و حکومت آزاد قدرشناس شما خواهند بود.
خطاب به رهبران و چهره‌های مطرح اپوزیسیون
به رهبران، لیدرها و چهره‌های مطرح اپوزیسیون، به‌ویژه در خارج از کشور، و همه هواداران آن بزرگواران:
همه شما بزرگوارانی که به راستی دغدغه آزادی و نجات ایران دارید و هر کسی که با صداقت به مفاهیم دموکراسی و حق حاکمیت ملت ایران باورمند است، می‌گویم:
بیایید یک بار برای همیشه، با سوگند به آفریدگار و این خاک به خون‌خفته، دست از تخریب یکدیگر بردارید و از همه توان سازماندهی، لجستیکی و تشکیلاتی خویش به طور هماهنگ علیه این رژیم بهره گیرید.
این نابکاران جنگ‌طلب برای بقای خود، هرچند کوتاه، حاضرند ایرانمان را به سرزمین سوخته مبدل سازند و تنها راه مقابله با این نقشه شوم، قیام ملی ماست.
تمنا دارم از هر آنچه سبب بروز کینه و جدایی میان صفوف اپوزیسیون می‌شود، از جمله پرچم‌های مختلف، فعلاً تا روز پس از آزادی ایران بپرهیزید.
در این شرایط ما نیاز به یک پرچم واحد، آن هم به رنگ سپید و صلح داریم که بتواند بهانه کشتار و سرکوب ملت را خنثی نماید.
امروز در این نامه که حکم سند دست‌نویسم را دارد، اعلام می‌دارم که اگر چنان‌که کنفدراسیون تشکیل دهید، هیچ سمتی، نه امروز و نه در آینده، برای خود نمی‌خواهم.
دبیرکل، اعضای شورای عالی و همه مقامات را از بین خود انتخاب کنید و به این جنگ ناامیدکننده احزاب پایان دهید، اگر به راستی دغدغه نجات ایران دارید.
به همه مردم و رهبران سیاسی بگویید ما نمی‌خواهیم که شما از آرمان سیاسی خود بگذرید؛ بلکه می‌گوییم با هر اندیشه‌ای، از امروز فقط برای نجات ایران بکوشید.
و به قوای سرکوبگر رژیم می‌گوییم: به واسطه بقای حکومت چند دزد و غارتگر وطن‌فروش، مردم خود را سلاخی نکنید و آینده خود و عزیزانتان را به طوفان خشم مردم گره نزنید.
در انتها، من و همرزمانم در عمل و نه شعار ثابت نمودیم که حاضریم برای آزادی ایران و شما مردم بمیریم. آیا شما حاضرید برای نجات و آزادی خود و عزیزانتان فداکاری کنید؟
پاینده و مانا ایران
با احترام
عباس واحدیان شاهرودی
‎

#عباس_واحدیان_شاهرودی #همبستگی #بیانیه #نجات_ایران

@Tavaana_TavaanaTech