زیر خط فقر، دست پینه بسته کارگری را دیده‌اید؟

یکشنبه ۱۶ دی ماه ۱۴۰۳، بازنشستگان شوش در یکشنبه‌های اعتراضی بار دیگر به خیابان آمدند و مطالبات خود را فریاد زدند.

در این ویدیو عیسی مظفری در قالب شعری، از بی‌عدالتی حاکم بر جامعه و زندگی قشر عظیمی از مردم در زیر خط فقر سخن می‌گوید.

#بازنشستگان #خط_فقر #فقر_فساد_گرونی #شوش #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

کمی بیش از دو هفته پیش،‌ ظهر روز یکم دی‌ماه، یک اتوبوس در محور اندیمشک-پل‌دختر دچار سانحه شد.
به گفته مدیرکل مدیریت بحران استانداری لرستان، «تمام سرنشینان اتوبوس سقوط‌کرده سربازانی بودند که از خوزستان به پادگان کرمانشاه در حال انتقال بودند.»
ابتدا اعلام شد ۱۰ نفر کشته شده‌اند. اما مقامات جمهوری اسلامی با تکذیب و انتشار اخبار دروغین سرانجام اعلام کردند ۷ سرباز در این حادثه جان‌باخته‌اند.
شاید ابتدای امر به نظر برسد عدم ایمنی راه‌ها باعث این حادثه باشد اما در اصل جمهوری اسلامی قاتل این افراد بوده است. با سربازی اجباری و عدم تامین امنیت سربازها و عدم تامین امنیت راه‌ها در کل.

یادآور می‌شویم ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی از معدود کشورهای دنیاست که خدمت سربازی اجباری دارد.

مشکلات سربازی اجباری و هدررفتن وقت و انرژی و استعداد جوانان طی دوران سربازی و تاثیرات روحی، روانی و مالی این دوران بر کسی پوشیده نیست و بارها خوانده و شنیده‌ایم و حتی زندگی کرده‌ایم.

چند روز پس از حادثه‌ دلخراشی که برای تعدادی از سربازان کشور اتفاق افتاد و در یک حادثه تصادف رانندگی کشته شدند، یک سرباز دیگر حین گشت‌زنی در مرز دچار یخ‌زدگی شده و جان خود را از دست داد.
جمهوری اسلامی مرگ او را سکته قلبی اعلام کرده و تاکید می‌کند این سرباز به دلیل یخ‌زدگی نمرده است.
اما یک مرزبان حین گشت‌زنی دچار سکته قلبی شده همین کافی ست تا بدانید مسبب اصلی این جنایت کیست.

بسیاری از همراهان توانا پیشتر هم برای ما نوشته و گفته بودند که با سربازی اجباری مخالف هستند و این اجبار در واقع هدر دادن عمر و جوانی مردان است که نه تنها سودی برای آینده این جوانان ندارد بلکه مانعی در مسیر حرکت زندگی افراد به حساب می‌آید.
مخالفان سربازی اجباری بر وجود ارتشی نیرومند تاکید می‌کنند که افراد می‌توانند با دریافت حقوق و به عنوان یک شغل به آن بپیوندند.

در هر صورت این حادثه تلخ، فرصتی ایجاد کرد که بار دیگر از نقطه‌نظرهای متفاوت به این مهم پرداخته بشود.

شما در مورد سربازی اجباری چه فکر می‌کنید؟


#یاری_مدنی_توانا #سربازی_اجباری #خدمت_سربازی
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

دکتر حسن باقری‌نیا در یک فایل صوتی به تحلیل شرایط ایران و رفتارهای جمهوری اسلامی پیش از فروپاشی پرداخته است. او می‌گوید حکومت با ایجاد تفرقه میان مخالفان، دوقطبی‌سازی و نمایش ظاهری زندان‌ها به دنبال بقای خود است. به گفته او، بند عمومی زندان اوین ویترینی برای نمایش به نهادهای بین‌المللی است، درحالی‌که شرایط واقعی زندان‌ها بسیار سخت‌تر از آن چیزی است که نشان داده می‌شود.

به گفته او، خلاقیت و امید زندانیان در دل این شرایط سخت، مانند ورزش، موسیقی، و لحظات شادی، تلاشی برای زنده نگه‌داشتن روحیه است و نباید با تأیید شرایط زندان‌ها اشتباه گرفته شود. این تلاش‌ها نشانه‌ای از مقاومت و حفظ انسانیت در برابر فشارهای شدید است.

دکتر باقری‌نیا با هشدار نسبت به تفرقه‌افکنی حکومت میان مخالفان، از مردم می‌خواهد که به جای تمرکز بر اختلافات، بر ارزش‌های مشترکی مانند آزادی، حقوق بشر و پایان استبداد تأکید کنند. او می‌گوید: «مهم نیست آینده ایران سلطنتی باشد یا جمهوری؛ آنچه اهمیت دارد، ساختن ایرانی آزاد و دموکراتیک است که در آن حقوق همه افراد محترم شمرده شود.»

او در پایان از همه می‌خواهد که اتحاد و همبستگی را حفظ کنند و در برابر تلاش‌های حکومت برای تضعیف صفوف مخالفان، هوشیار باقی بمانند.

#حسن_باقری_نیا #زندان #رقص #همبستگی #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

نصرت کریمی می‌گوید که وقتی انقلاب شد به من گفتند که برای نوشتن سناریوی فیلم «محلل» باید دست راستت قطع شود و برای بازی و کارگردانی این فیلم هم باید خودت اعدام شوی!

نصرت کریمی از هنرمندان سینمای پیش از انقلاب اسلامی که بسیاری از مردم او را برای بازی در سریال محبوب «دایی‌جان ناپلئون» در نقش «آقاجان» (پدر سعید راوی داستان) می‌شناسند، چند فیلم هم ساخت و کارگردانی کرد که دو تای آنها از دید تماشاگران و هم منتقدان سینما، موفقیت بسیاری کسب کرد. این دو فیلم که خود کریمی در آنها نقش اول را ایفا کرد، یکی «درشکه‌چی» بود و دیگری فیلم «محلل.» هر دوی این فیلم‌های کمدی مایه‌های نقادانه داشتند و مناسبات اجتماعی و باورهای متعصبانه مذهبی را به بوته نقد می‌گذاشتند.

در مجموعه‌ای که خانواده نصرت کریمی در کانال یوتیوبی – به همین نام – از او انتشار داده‌اند، پیرمرد سینمای ایران که مانند بسیاری از هنرمندان دیگر همه جایگاه خود را با انقلاب اسلامی از دست داد، نشسته و از زندگی حرفه‌ای خود می‌گوید. هنر قصه‌گویی این هنرمند فقید را در همین مجموعه هم می‌توان دریافت. از نکات بسیار جالب، آموزنده و البته تاسف‌بار، ماجرای فیلم «محلل» است که هم قبل انقلاب اسلامی و هم بعد آن، دردسرهای فراوانی برای او ایجاد کرد. به ویژه که تهیه‌کننده این فیلم، مهدی میثاقیه، بهایی بود و همین هر دوی آنها را در معرض حملات بی‌رحمانه اسلام‌گرایان قرار داد.

در فقه اسلامی، مردی که زن خود را سه بار طلاق داده باشد، دیگر اجازه بازگشت به او ندارد. این قاعده جایی تخصیص می‌خورد که زن سابق او، با کس دیگری وصلت کرده باشد و آن وصلت هم – به هر دلیلی – بدفرجام بوده باشد. در این صورت، امکان شرعی زندگی دوباره با آن زن سابق هست. مردی که در زمان فی‌مابین با آن زن، مدتی در قید ازدواج بوده است، «محلل» نامیده می‌شود. این واژه که تحت‌الفظی به معنای «حل‌کننده مشکل» است، از این حیث به این مرد اطلاق می‌شود که امکان رجوع دوباره پس از «طلاق ثلاثه» را عملا فراهم می‌کند. اما – چنانکه کریمی در این مجموعه در دفاع از پیام فیلم خود می‌گوید – همین امکان فقهی، زمینه را برای فساد دفاتر ازدواج فراهم کرده بوده است: برخی سردفترداران کسی را به عنوان «محلل» معرفی می‌کرده‌اند که فقط یک شب به طور صوری با زنی که سه بار طلاق داده شده، ازدواج کند و یک شب هم اجازه همخوابگی داشته باشد، به شرط آنکه فردا زن را طلاق دهد تا شوهر سابق او بتواند شرعا دوباره با او ازدواج نماید!

از اولین کسانی که به فیلم «محلل» (ساخته شده در ۱۳۵۰)‌ واکنش نشان داد و به حکم بهایی بودن مالک استودیوی فیلم‌سازی میثاقیه، اتهاماتی سنگینی متوجه سازندگان فیلم کرد، مرتضی مطهری بود…

برای مطالعه ادامه این یادداشت به صفحه گفت‌شنود مراجعه کنید:

https://dialogue.tavaana.org/nosrat-karimi/

#رواداری #تعصب #گفتگو

@dialogue1401

«کشور ما تاریخ ما درسی دگر فراگرفته
گویی اهورا مزدا دوباره در نور خود مرا گرفته
اکنون سرودی سر می‌دهم باز فارغ از رنج و تشویش
ایران غرق انقلاب است
به پیش به پیش به پیش
خلق‌ها به پا بهر دفاع از زن زندگی آزادی
تا بشکنیم پشت ارتجاع پی ریزیم ایران آبادی
تا زنده سازیم سنت‌های ملی از هر آیین و کیش
ایران غرق انقلاب است به پیش به پیش به پیش»

«ایران غرق انقلاب است»
صدا : اجرای زیبای جمعی از دانشجویان موسیقی با برداشتی آزاد از اثر جاویدنام فریدون فرخزاد.

#ایران_غرق_انقلاب_است #فریدون_فرخزاد #مهسا_امینی #انقلاب_ملی #هنر_اعتراض #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مجاهد کورکور را فراموش نکنیم.
به قول توماج صالحی: «فردا اگه کشته شدم‌ به یاد من گریه نکن، گریه‌ی تو منو زنده نمی‌کنه»
امروز که مجاهد کورکور و سایر زندانیان محکوم به اعدام هنوز کشته نشده‌اند، باید دست در دست یکدیگر بگذاریم و کاری کنیم و قدمی برداریم...
ویدیو از صفحه نگار کورکور


#مجاهد_کورکور #نه_به_اعدام #نه_به_جمهورى_اسلامى #ایذه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

یکی از نزدیکان محمد داوری، این پیام را برای ما ارسال کرده است:
«مطلع شدیم که محمد داوری، زندانی سیاسی، در بازداشتگاه پلاک ۱۰۰ شیراز دست به اعتصاب غذا زده است. هنوز اطلاعات دقیقی از زمان آغاز این اعتصاب در دسترس نیست. محمد از تاریخ ۲ دی‌ماه ۱۴۰۳ به دستور شعبه ۱۴ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب شیراز به این بازداشتگاه منتقل شده و تلاش‌های وکلای او برای پیگیری وضعیتش تاکنون بی‌نتیجه بوده است.

بی‌خبری از محمد داوری وضعیت بسیار نگران‌کننده‌ای را ایجاد کرده است. خانواده او تجربه تلخ مشابهی در خردادماه سال جاری داشته‌اند؛ زمانی که پس از ۱۷ روز بی‌خبری مطلق مشخص شد محمد تمام آن مدت در اعتصاب غذا بوده است. همین سابقه، احتمال تکرار یک اعتصاب غذای طولانی و شرایط وخیم او را تقویت کرده و نگرانی‌های خانواده و حامیان او را افزایش داده است.

ما تأکید می‌کنیم که مسئولیت حفظ جان محمد داوری مستقیماً بر عهده قوه قضائیه جمهوری اسلامی و شخص سیدعلی خامنه‌ای است. هرگونه آسیبی به او، نتیجه بی‌توجهی و سرکوبگری این نهادها خواهد بود.

اعتصاب غذا آخرین ابزار اعتراضی زندانیان سیاسی در برابر شرایط غیرانسانی تحمیل‌شده بر آن‌هاست. صدای محمد داوری و تمامی زندانیان سیاسی باشیم و از حقوق انسانی آن‌ها دفاع کنیم.

در صورت دریافت اطلاعات تکمیلی، اطلاع‌رسانی خواهیم کرد. اما در این لحظه، با همین حداقل اطلاعات موجود، خواهان توجه فوری و اقدام برای پایان دادن به این شرایط هستیم.»

#محمد_داوری
#زندانی_سیاسی
#اعتصاب_غذا
#زندانیان_سیاسی
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

تداوم بی‌خبری از شیدای همدانی در زندان زاهدان

بی‌خبری از شیدای همدانی نگرانی‌های بسیاری را در میان خانواده و نزدیکان او ایجاد کرده است. یکی از نزدیکان شیدای همدانی به توانا گفته است:
«شیدا پیش‌تر بارها هشدار داده بود که اگر روزی خبری از او نشد، به بند ۹ منتقل شده است؛ بندی فوق امنیتی و بشدت خطرناک که نه تنها هیچ امکاناتی ندارد، بلکه زندانیان در آن با رفتارهای غیرانسانی و غیر اخلاقی شکنجه و آزار می‌بینند.»

او می‌افزاید: «شیدا همیشه تأکید داشت که تنها سلاحش در برابر این ظلم، اعتصاب غذا خواهد بود. حالا، از یک روز پس از شب یلدا تا کنون، نزدیک به دو هفته است که در بند ۹ زندان زاهدان به سر می‌برد و اعتصاب غذا کرده است. این شرایط باعث نگرانی شدید از وضعیت سلامتی و حتی جان او شده است.»

این دوست نزدیک شیدای همدانی، ضمن ابراز نگرانی شدید بابت وضعیت شیدای همدانی گفت:
«ما از تمامی انسان‌های آزاده و گروه‌های حقوق بشری درخواست می‌کنیم که با اطلاع‌رسانی و پیگیری این مسئله، صدای شیدا باشند و از وقوع هر گونه آسیب یا خطری جلوگیری کنند.

مسئولیت کامل هر اتفاقی برای شیدای همدانی، بر عهده حکومت جمهوری اسلامی است که با رفتارهای سرکوبگرانه خود، جان انسان‌های بی‌گناه را به خطر می‌اندازد.»

#شیدای_همدانی
#زندانی_سیاسی
#حقوق_بشر
#اعتصاب_غذا #زندان_زاهدان #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

بهشته رضاپور، مادر زنده‌یاد بهار کرمی‌مقدم، ضمن انتشار این ویدیو نوشت:

«‌‎لعنت به جمهوری اسلامی و ایادی قاتلش، اگر بهاره با دو موشک شما کشته نشده بود، با هم خاطرات رفتن به اتاوا را مرور می‌کردیم.پنج سال پیش در چنین روزی به ذهنم خطور نمی‌کرد که آینده‌ای نخواهم داشت!»

بهار کرمی مقدم از جان‌باختگان شلیک موشک سپاه به هواپیمای اوکراینی بود.
او در مقطع کارشناسی در رشتهٔ مهندسی شیمی دانشگاه تهران درس خواند، کمی دنبال کار گشت، ولی حاصلی نداشت. به آمریکا رفت و در دانشگاه NC State کارولینای شمالی در رشتهٔ محیط زیست کارشناسی ارشد خواند. بعد از تمام‌شدن تحصیلاتش در شرکت بین‌المللی Black and Veatch شروع به کار کرد. پس از چند سال به شعبه تورنتو کانادا این شرکت منتقل شد و دو سال آنجا کار کرد. پس از دو سال در منطقهٔ یورک در تورنتوی بزرگ (York Region) به‌عنوان متخصص محیط زیست در قسمت آب و فاضلاب مشغول به کار شد.
بهاره در خیریه‌ها بسیار فعال بود و کمک می‌کرد. هر دو هفته یک‌بار برای کمک به معلولان می‌رفت. در مسابقه‌های دو و رقص شرکت می‌کرد. والیبال و دوچرخه‌سواری و یوگا انجام می‌داد و سازهای مختلف می‌نواخت.

بهاره خطاطی، نقاشی، کاراته، کلاس موسیقی و والیبال رفته بود و شناگر ماهری هم بود.


جمهوری اسلامی دشمن مردم ایران است و چنین جوانانی را به قتل رسانده است.

کاربران شبکه‌های اجتماعی با موضوع «جنگ خیلی ترسناکه» درباره جنایات جمهوری اسلامی می‌نویسند و می‌گویند جمهوری اسلامی وجودش از هر جنگی ترسناک‌تر است.
#IRGCterrorisrs #PS752Justice
#نه_به_جمهوری_اسلامی #هواپیمای_اوکراینی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مادر جاویدنام دنیا فرهادی، ضمن انتشار این ویدیو، از دلتنگی‌های خود چنین نوشت:

«عزیز مادر، می‌دونی چند روزه صداتو نشنیدم؟
چند روزه بغلت نکردم؟
چند روزه با هم بیرون نرفتیم؟
چند روزه دانشگاه نرفتی؟
چند روزه نگفتی "مامان دوستت دارم" و من نگفتم "می‌دونی تو جون منی" و تو با اون لبخند قشنگت نگفتی "مامان می‌دونم"؟
و می‌دونی چند روزه دلتنگتم؟

آره عزیز مادر، امروز ۷۶۰ روزه که دارم بدون تو نفس می‌کشم...
شدی غم بی‌پایان من.
اما بدون که همیشه با عشق به یادت هستم و تا ابد دوستت دارم. 💙🌱»


دنیا فرهادی، دانشجوی معترض اهل ایذه، در جریان خیزش انقلابی ناپدید شد و مدتی بعد، جسد او در کنار رود کارون پیدا شد.

دنیا فرهادی بیست و دو ساله، اهل ایذه و دانشجوی معماری دانشگاه آزاد اهواز بود که روز ۱۶ آذر ۱۴۰۱، همزمان با روز دانشجو در ایران، حوالی بلوار ساحلی در محدوده پل کابلی اهواز مفقود شد و جستجوی پدر و مادر برای یافتنش تا یک هفته نتیجه‌ای نداشت.

این خانواده وقتی افرادی خود را به عنوان شاهد به آنها معرفی کرده و مدعی سقوط دخترشان در رود کارون شدند، چندین روز به همراه نزدیک به دویست تن از اعضای خانواده و طایفه خود به جستجو در رود کارون پرداختند اما اثری از دنیا فرهادی پیدا نکردند.

با گذشت بیش از یک هفته در روز پنجشنبه ۲۴ آذر ۱۴۰۱افرادی با این خانواده تماس گرفتند و گفتند که پیکر بی‌جان دخترشان کیلومترها دورتر از شهر اهواز در محدوده روستایی به نام مظفریه در حاشیه رود کارون پیدا شده است.
دنیا فرهادی روز ۱۶ آذر در اعتراضات دانشجویی حضور یافته و همان جا با بسیجی‌های دانشگاه درگیری کلامی داشت. او ساعت ۹ شب با یکی از دوستان خود که هویت او مشخص نیست قرار داشته و این را با تماسی به اطلاع مادر خود می‌رساند و ساعت ۱۰ شب نیز تماس ناموفقی با پدر خود داشته و پس از آن ناپديد شد.
خانواده فرهادی پس از آن‌که نگران فرزند خود شده‌اند گوشی او را ردیابی کرده و متوجه می‌شوند کنار پل کارون آخرین محل حضور دنیا بوده است و پس از آنکه در محل حضور پیدا می‌کنند با خونی ریخته شده روی زمین مواجه می‌شوند.

تا چهار روز نیروهای امنیتی اجازه حضور غواص برای پیدا کردن دنیا فرهادی در رود کارون» را ندادند و بعد از آنکه «جسد بی‌جان او توسط ماهیگیرهای کوت عبدالله پیدا شده و خانواده متوجه شده‌اند دخترشان تیر خورده است.


#دنیا_فرهادی #ایذه #خوزستان #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

آقای جعفری، شاعر منتقد، ضمن ارسال این ویدیو نوشته:
«چقدر وقیح است این مردک قشقاوی
*بزک نمیر بهار میاد، کمبزه با خیار میاد”

با دروغ و نیرنگ و عجز مردم رو خواب میکنند و به
دزدی و چپاول خودشون ادامه می‌دهند، و به هیچ 
قیمتی به فکر جامعه نیستند و فقط ادا و اصول در
می‌آورند تا در میان مردم ساده‌ لوح جایی پیدا کنند.
دیگر از این حیله و نیرنک گذشته است، مردک خائن
وطن فروش.
مردم آگاه هستند از جرثومه‌هایی مثال تو 
(حسن قشقایی)
 در این میان تنها حربهٔ آنان برای بستن دهان طبقهٔ 
آگاه جامعه کشتار و زندان است.

فردا از آن ملت است و روسیاه تاریخ شما!…»

حسن قشقاوی، نماینده مجلس رژیم و سخنگوی اسبق وزارت امور خارجه و سفیر سابق جمهوری اسلامی در اسپانیا و قزاقستان است.


خلأ عقل تو با سکهٔ ما پُر نشود
مهرهٔ چوبی اگر تاج شود، دُرّ نشود

خدعه‌گر! دست از این مردم بیچاره بدار
فکر این باش که ارباب تو دلخور نشود!

تو غمت نیست که کاشانهٔ ما یخ زده است
نگرانی که فقط نان تو آجر نشود!

حل شود مشکل ما عاقبت، امّا به کفِ
تو که فکر شده عمّامه و چادر،  نشود!

سقف این خانه ترک خورده و خوابید هنوز
نشتی کار بگیرید که شُر شُر نشود

کار من گفتن حق است، تو و نشنفتن!
وای بر شعر اگر بر تو تلنگُر نشود!

علی رضا جعفری(آزادی)

متن و ویدیو ارسالی آقای جعفری

#نه_غزه_نه_لبنان_جانم_فدای_ایران #ایران #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

ماه‌منیر مولایی‌راد، مادر جاویدنام کیان پیرفلک، ضمن انتشار این ویدیو نوشت:
«به نام خدای رنگین کمان
برای دانش آموزا، برای آینده
برای کیان»
@mah.mr.92

مادر کیان، ماه‌منیر مولایی‌راد، در زمان خاک‌سپاری کیان تعریف می‌کرد:
«دم در هلال احمر، همه پلیس با لباس‌های گاردی بودن، رفتیم، از جلوشون رد شدیم، ۱۰۰ متر بیشتر، اون روبه‌رومون ۳۰۰ متر جلوتر هم مردم وایساده بودن، یکی‌شون داد زد برگردین! می‌دونین کیان چی گفت؟ -دردت به جونم- گفت بابا این دفعه رو به پلیس‌ها اعتماد کن برگرد خوبیمون رو می‌خوان، پدرش درجا دور زد سمت پلیسا، چون شیشه‌ها بالا بود، نمی‌دونم فکر کردن می‌خوایم تیراندازی کنیم یا هرچی... ماشین رو به رگبار بستن...»


داستان کیان پیرفلک، داستان کودکی نیمه‌تمام ما ایرانیان است. ما که فرصت ندادند جوانی کنیم، عاشقی کنیم، استعدادهایمان را شکوفا کنیم و به آرزوهایمان برسیم. ما در کودکی کشته شدیم، مثل کیان... شاید برای همین است که با کیان احساس همذات‌پنداری می‌کنیم.
اما هر بار از کیان اسم می‌بریم، باید حتما از مادر شجاعش یاد کنیم که چنان زن قدرتمندی است که بعد از خاکسپاری فرزند دلبندش که تمام شب پیکرش را در میان یخ نگه داشته بود تا عوامل حکومت آن را نربایند، با چنان شهامت و قدرتی سخنرانی کرد و جمهوری اسلامی را رسوا کرد... با اینهمه درد و با داغی بزرگ، آنچنان تسلطی بر گفتار و رفتار خود داشت که تا ابد نامش در تاریخ ایران به عنوان یک مادر شجاع و تاثیرگذار ثبت خواهد شد.

#کیان_پیرفلک
#پویا_مولایی_راد #ماهمنیر_مولایی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مادر جاویدنام سیاوش محمودی، به یاد فرزندش و در آستانه تولد او، بسته‌هایی حاوی شال و کلاه و شکلات به تعدادی از کودکان هدیه داد. او ضمن انتشار این ویدیو نوشت:

«به نام سیاوش، یادگار عشق و عدالت، نوجوانی که با شجاعت و جسارت برای آزادی وطنش آسمانی شد.

سه‌شنبه، ۱۸ دی، روز تولد سیاوش من است؛ روزی که باید شمع تولدش را روشن می‌کردیم و او ۱۹ ساله می‌شد. روزی که باید برق چشمانش را می‌دیدم وقتی کادوی تولدش را باز می‌کرد. اما او نیست... ظالمانه او را از من گرفتند، درست زمانی که هنوز دنیا برایم معنای دیگری داشت.

سیاوشم، از همان لحظه که آمدی، تنها عشق و لبخند تو و خواهرت بود که این دنیای سرد را برایم گرم می‌کرد. من بودم، تو بودی و خواهرت... مادری که هم پدر بود و هم مادر، زندگی‌اش را در وجود شما خلاصه کرده بود. هر بار که می‌خندیدید، هر بار که دستان کوچک و مهربانتان را در دستانم می‌گرفتم، دنیا برایم پر از امید می‌شد. اما حالا، تنها من مانده‌ام و خواهرت و غم بی‌پایانی که از فقدان تو در قلبم جا خوش کرده است.

سیاوشم، در آستانه روز تولدت، تصمیم گرفتم که یاد و نامت را همان‌گونه که شایسته است زنده نگه دارم. کادوی تولدت امسال، کلاه و شال‌گردن‌هایی شد که به عشق تو تهیه کردم و به کودکانی هدیه دادم که شاید هیچ‌وقت گرمای واقعی زندگی را لمس نکرده باشند. وقتی این هدایا را به دستشان می‌دادم، چشمانشان پر از شوق بود. انگار تو در چشمانشان می‌خندیدی. انگار حضور تو، با تمام عظمت و نوری که همیشه داشتی، در میانشان جریان داشت.

این لحظه‌ها برایم یادآور این بود که هیچ ظلمی نمی‌تواند عشق را خاموش کند. سیاوشم، نام تو دیگر تنها یک اسم نیست؛ نشانه‌ای از مقاومت، عشق و امید است که حتی در دل سخت‌ترین روزها زنده می‌ماند.

روحت شاد، عزیزترینم. تولدت مبارک، سیاوش من؛ تو هنوز هم چراغ زندگی منی.

این کادوهای تولد سیاوش، هدیه‌ای به فرشته‌های کوچکی است که لبخندشان، آرامش و یاد سیاوش را زنده نگه می‌دارد.»

#سیاوش_محمودی
#دادخواهی
#تولد
#دادخواهی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

مریم مقدم، روزنامه‌نگار این ویدیو را منتشر کرده و نوشته:

«‏در این ویدیو زنی که حجاب نداره، عصبانی میره سمت آخوندی که به نظر می‌رسه بهش تذکر حجاب داده، عمامه‌اش را از سرش برمیداره و سرش می‌کنه و پشت سر هم فریاد می‌کشه

-زن‌های ایران شیوه اعتراض را به سطح جدیدی بردند.»

ـ این زن شجاع د. سالن فرودگاه، جایی که نیروهای امنیتی و گارد حفاظت پرواز حضور دارند، جایی که دوربین‌های فرودگاه از همه زوایا فیلم می‌گیرند، چنین شجاعتی به خرج می‌دهد و در این ویدیو به نظر می‌رسد که از مردم حاضر در صحنه هم انتقاد می‌کند که چرا سکوت کرده‌اند.
در ادامه نام همسرش را فریاد می‌زند و به نظر می‌رسد که همسرش را برده‌اند.


#تکثیر_شهامت #نه_به_جمهورى_اسلامى #نافرمانی_مدنی #مقاومت_زندگیست #نه_به_پوشش_اجباری #نه_به_حجاب_اجباری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

فاطمه سپهری، در زندان وکیل‌آباد مشهد، برای مادر دادخواه زنده‌یاد ریحانه جباری شال بافته است

شعله پاکروان، مادر زنده‌یاد ریحانه جباری، در ویدیویی که به طور اختصاصی برای شبکه صدای آمریکای فارسی فرستاده، می‌گوید:

«فاطمه سپهری این شال را برای من بافته. تصور کنید که از مشهد، دست به دست، سفری طولانی را طی کرده تا به برلین و به دست من رسیده است. او به یاد من بوده، و من هم می‌خواهم به یادش باشم. دستبندی که در زندان وکیل‌آباد مشهد بافته شده، به یاد فرزند و خانه‌ام بوده است، و من می‌خواهم همیشه یاد او را زنده نگه دارم.»

او در ادامه با اشاره به بیماری خانم فاطمه سپهری، می‌گوید:
«پس از عمل جراحی قلب باز، او را دوباره به زندان فرستاده‌اند و در آنجا به کرونا مبتلا شده است؛ کرونایی که او را با سرفه‌های شدید و وحشتناک درگیر کرده است، آن هم در حالی که هنوز از جراحی قلب باز بهبود نیافته است. این شال، این دست‌ساخته، از زندان جمهوری اسلامی آمده است؛ اما پیوند میان فرزندان ایران را حتی زندان و مصیبت نمی‌تواند قطع کند.»

خانم پاکروان در انتهای سخنانش می‌افزاید:
«این یادگاری‌ها به دست ما می‌رسند، حتی اگر هزاران کیلومتر از ایران عزیزمان دور باشیم. این نشانه‌ای است از عشق و پیوندی که هیچ ظلمی توان گسستن آن را ندارد.»

@farsivoa


#فاطمه_سپهری #شعله_پاکروان #ریحانه_جباری #دادخواهی #زندان_وکیل_آباد_مشهد #همبسنگی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

صفحه اینستاگرام یادمان جاویدنام کیان (محمد) حسینی، این ویدیو را در سالگرد قتل حکومتی او و محمدمهدی حسینی و به یاد همه جان‌باختگان راه آزادی منتشر کرده است.

kian.hosseini1401

#کیان_حسینی (#محمد_حسینی) و #محمد_مهدی_کرمی مظلوم و بیگناه🖤🕊️


سیدمحمد حسینی، متولد دوم اسفند ۱۳۶۱ در کرج، فرزند حسن و صغری از اهالی تنکابن بود. پدر و مادرش سال‌ها پیش درگذشته بودند. او یک خواهر، یک برادر و یک برادر ناتنی داشت، اما سال‌های زیادی با آنها ارتباط چندانی نداشت و تنها در خانه‌ای استیجاری در کمال‌شهر کرج زندگی می‌کرد.

بازداشت او تنها یک روز پس از مراسم چهلم حدیث نجفی و کشته شدن یک بسیجی با خشونت در خانه‌اش صورت گرفت. محمد حسینی تا مقطع راهنمایی تحصیل کرده بود و به عنوان کارگر در شرکت «جوجه‌کشی» مرغک قزوین مشغول بود؛ شغلی که ماهانه حدود شش میلیون تومان برای او درآمد داشت.

محمد حسینی نه تنها یک کارگر ساده، بلکه ورزشکاری حرفه‌ای بود. او در چند رشته رزمی از جمله کونگ‌فو و ووشو مقام‌های قهرمانی داشت. به گفته نزدیکانش، شمشیرها و دیگر وسایلی که صداوسیما و خبرگزاری‌های حکومتی از خانه او به‌عنوان مستندات جرم نمایش دادند، صرفاً تجهیزات ورزشی‌اش بودند. خودش نیز در فیلم‌های تقطیع‌شده‌ای که از «دادگاه» و «بازسازی صحنه قتل عجمیان» منتشر شد، تأکید کرده بود: «این ابزار برای ورزش بود.»

محمد آن‌قدر تنها بود که در ۶۵ روز بازداشت، تنها یک بار ملاقات داشت؛ وکیلش، علی شریف‌زاده. او بعد از اعدام ضرب‌الاجل محمد در زندان کرج نوشت: «روایت موکلم همه اشک بود از شکنجه، ضرب و شتم با چشم و دست و پای بسته تا لگد به سر و بیهوشی، از میله آهنی به کف پا و شوکر در قسمت‌های مختلف بدن، مردی که اقرارهایش تحت شکنجه بوده و هیچ وجاهت قانونی ندارد.»

سیدمحمد حسینی را در ۱۷ دی‌ماه، در حالی که خودش هم خبر نداشت چه اتفاقی قرار است بیفتد، اعدام کردند. مردی که روزی در تنهایی زندگی می‌کرد، اکنون نامش بر زبان تمام مردم ایران و جهان جاری است.

اگرچه محمد مادری نداشت که بر مزارش اشک بریزد یا پیکر بی‌جانش را تحویل بگیرد، اما در این مدت مادر و پدر محمدمهدی کرمی همچون مادر و پدر او برایش اشک ریختند، سنگ مزارش را شستند و با دل‌های سوخته گویی دو پسر داشتند که از دست داده‌اند.

و اکنون، ماشاالله کرمی، پدر محمدمهدی، نیز ماه‌هاست که در زندان به سر می‌برد...

#زن_زندگی_آزادی
#مرد_میهن_آبادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech