بادی چنین مهیب نزیبد بهار را
کز برگ و گل برهنه کند شاخسار را
در شعله‌های خشم بسوزاند چنین
گل را و خار را!

اکنون جمال باغ بسی محنت‌آور است،
غمگین‌تر از غروب غم‌انگیز آذر است!
بر چشم هرچه می‌نگرم، در عزای باغ،
از اشک غم تر است!

آن‌سو بنفشه‌ها همه محزون و خسته‌اند
در موج سیل، تا به گریبان نشسته‌اند
لب‌های باز کرده به لبخند شوق را،
در خاک بسته‌اند!

#فریدون_مشیری
از دفتر: #تشنه_طوفان

💔🇮🇷 @AdabSar

🌷🌱🌷🌱
@AdabSar

سيزده روز ز نوروز گذشت
پر ز گل‌هاى بهارى شده دشت

دامن کوه و لب جوى روان
شده پر سبزه و پر از ریحان

مرغکان نغمه‌سرا در پى يار
همه سرمست ز اکسیر بهار

شاخه‌ها رخت عروسى در بر
سبزه از بارش باران شده تر

همگى منتظر مهمانند
یک زبان نام تو را مى‌خوانند

سيزده روز گذشته ز بهار
در چمن اى پى گشت و گذار...


سيزده به‌در فرخنده
سراینده و فرستنده: #مکیال
#سیزده_بدر

@AdabSar
🌷🌱🌷🌱

🔷💠🔹🔹
@AdabSar

🔅 پیام شما
🌾سیزده در فرهنگ ایرانیان بدشگون نیست!

ایرانیان ، شمارک ۱۳ را اَشویک( مقدس) دانستە‌اند.
زیرا در چرخە‌ی باستان، به هنگام گاهشماری، سال را به ۳۶۰ روز بخش می‌کردند(به شوند اینکه هر روزشان ۳۰ روز بود، جشن برگزار می‌کردند و نام هر یک از استوره‌شان بود و نمی‌خواستند چینش آن را به هم بزنند)
ولی برای درست شدن گاهشمار ۳۶۵روزه به برخی از ماه‌ها پنج روز(فَنج روز) می‌افزودند، به هر کدام از آن ماه‌ها که بیشتر در بهار و تابستان بود یک روز می‌افزودند و به آن روزی که در ماه ۳۰روزه افزودند اَوَرداد (روز زیادی) می‌گفتند تا به یک سال ۳۶۵روزه برسند. اگر بَهیزَکی (سال کبیسە) می‌شد، به‌جای اینکه هر چهار سال آن‌را بهیزک کنند و به ۳۶۶ روز دگرگونش کنند، شش تسوک(ساعت) واپسین را به شمار نمی‌آوردند. بر این برایند پس از ۱۲۰ سال، یک سال ۱۳ماهه نیز داشتیم که این سیزدهم را "بِهرَگ،بِهیزَک: روز خجسته و مبارک،بهترین روز" می‌گفتند و زبانزد " ۱۲۰ساله بشی" هم از اینجا آمده است.

نویسنده و فرستنده: #سورن
#نوروز #سیزده_بدر

@AdabSar
🔷💠🔹🔹

☀️🌱 @AdabSar

🔅آشنایی با جشن‌های ایرانی
باورهای نادرست درباره‌ی سیزده به‌در

رویدادهای باستانی همواره با افسانه درآمیخته‌اند و داوری درباره‌ی درستی آن‌ها نشدنی و یا دشوار است.
درباره‌ی جشن سیزده به‌در نیز چندین باور نادرست در میان مردم رواگ دارد که به دید می‌رسد برخی از آن‌ها کوششی برای سست کردن کیستی(هویت) ایرانیان باشد.

❌سیزده به‌در، به‌جا مانده از رویداد «پوریم»:
یکی از دیدگاه‌ها که ناصر پورپیرار و شماری دیگر می‌گویند این است که جشن سیزده به‌در جشن یهوتکان(یهودیان) برای رویداد پوریم است. گفته می‌‌شود در زمان خشایارشاه و در روز سیزده فروردین، کشتار بیش از ۷۰هزار ایرانی به دست یهوتکان رخ داد و دیگر ایرانیان به دشت‌ها گریختند تا از مرگ و گزند دور شوند. کهن‌نگاران بسیاری این رویداد را دروغین می‌دانند. ولی چنانچه راست هم باشد، جشن سیزده به‌در بسیار پیش از زمان خشایارشاه بوده و رواگ داشت و پیدایش آن پیوندی با پوریم ندارد.‌
همچنین شمار دیگری از نویسندگان که به پوریم باور دارند، زمان آن را ششم اسپند و چند تن نیز یکی از روزهای ماه مارس(دهم اسپند تا یازدهم فروردین) دانسته‌اند.

❌دروغ سیزده به‌در:
دروغ سیزده که چندسالی است شوربختاته هتا(حتا) در رسانه‌های گروهی کشور نیز رواگ یافته هرگز بخشی از آیین ایرانیان نبود. دروغ سیزده که از دروغ آوریل گرفته شده یک شوخی است که در آغاز ماه آوریل(دوازدهم فروردین) گفته می‌شود و داستان آن به زمان کارل نهم فرانسه و دگرگونی در زمان برگزاری جشن‌های سال نو برمی‌گردد.

❌سیزده به‌در برای در کردن بدشگونی:
باور به بدشگون بودن هر چیزی باوری از روی ناآگاهی است. بر پایه‌ی داستان‌ها و افسانه‌ها چند شوند برای بدشگونی سیزده گفته‌اند. ولی باید دانست که در ایران روز سیزدهم هر ماه روزی نیک، فرخنده و از آن ایزد باران بود.

۱← بدشگونی سیزده به پیمان‌شکنی یهودا سیزدهمین پیروِ «مَسیها»(مسیح) پیامبر ترساییان(مسیحیان) برمی‌گردد. یهودا سیزدهمین کسی بود که به او پیوست و مایه‌ی گرفتاری و مرگ مسیها شد. باور به بدشگونی سیزده از ترساییان به فرهنگ‌های بسیاری راه یافته است.

۲← بدشگونی سیزده باور روش‌گرایان(سُنی‌ها) به شَوَند(دلیل) زاده‌شدن علی، پیشوای نخست گروهیان(امام اول شیعیان) در روز سیزدهم ماه رجب است. اکنون پیداست که این دروغ مایه‌ی دشمنی و جدایی روش‌گرایان و گروهیان است و دانشمندان دینی برپاد (مخالف) این دیدگاه هستند.

۳← بد شگونی سیزده به شوند رویداد تلخ پوریم و کشتار ایرانیان است. برای آشنایی بیشتر بنگرید به:
telegram.me/AdabSar/6599

۴← در سیزدهمین روز از سال نو مسر(مصر)ی که همچون نوروز ایرانیان بود آتشفشان‌ها خروشیدند و زمین‌لرزه‌ای سنگین مایه‌ی مرگ مردم در زیر آوار و آتش شد. از این‌رو مردم در سیزدهم سال نو به یاد جانباختگان و گریز نمادین از مرگ به دشت‌ها پناه می‌بردند.

۵- سیزدهم فروردین بدشگون است زیرا پس از دوازده هزارسال زندگی در جهان گیتایی زمین به ویرانی نخستین خود باز می‌گردد و سیزده‌به‌در نماد بازگشت به این آشفتگی است.

✅✅ سخن پایانی:
چنانچه به هر یک از این دیدگاه‌ها و بدشگونی سیزده فروردین باور داشته باشیم باید بدانیم که روزهای سراسر سال یادآور رویدادهایی تلخ است و باید روزهای سراسر سال را بدشگون بدانیم. ولی این دیدگاه هرگز با زندگی ایرانیانی که بهانه‌های فراوانی برای جشن و شادی و نیایش داشتند، همسو و همخوان نیست.
✍ #پریسا_امام_وردیلو
________
#جشن_های_ایرانی #سیزده_بدر #نوروز
☀️🌱 @AdabSar

@AdabSar

دلم نه سبزه و نه سبزه‌زار می‌خواهد
نه بوی سیب و ترنج و انار می‌خواهد

رها کن از لبه‌ی پشتِ‌بام مویت را
دلم ستاره‌ی دنباله‌دار می‌خواهد

بهار آمده اما تورا نیاورده
مگر بدون تو دنیا بهار می‌خواهد؟

بیا و چشم بچرخان که صحنه‌ی غزلم
غزاله‌ای وسط سرمه‌زار می‌خواهد

تو در مقابل من می‌درخشی و چشمم
ز شش جهت به تو خود را دچار می‌خواهد

بتاب از افق پنجره که خلوت دل
سماع پرده و رقص غبار می‌خواهد

برای دوری تو باید ایستاده گریست
جهان برای همین آبشار می‌خواهد

جدایی تو چنان زد به ریشه‌ام که دلم
هزار فصل پیاپی بهار می‌خواهد

سراینده و فرستنده #نادر_صهبا
@AdabSar

💫

راهی که می‌روید به صد شوق و اضطراب

ما بازگشته‌ایم از آن خسته و خراب!

فرستنده #یوتاب
@AdabSar

💫

ای عشق پناهگاه پنداشتمت
ای چاهِ نهفته راه پنداشتمت

ای چشمِ سیاه آه ای چشمِ سیاه
آتش بودی نگاه پنداشتمت

#فریدون_مشیری
#چکامه_پارسی
@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔻ارکستر= Orchestre، همنوازان، گروه نوازندگان، نواختگاه، جای نوازندگان، نَوازاد، سازگان
🔻ارکسترال= Orchestral، سازگانی، نَوازادی
🔻کنسرت= Concert، خُنیابَزم، هَم‌نَوازی، هَم‌نَوایی، هَم‌رامِش، ساز و آواز
🔻کنسرت= Concert hall، خُنیاسَرا، خُنیاگاه
🔻کنسرواتور= Conservatoire، خُنیاکده

✍نمونه:
🔺«ارکستر» جمعی از نوازندگان سازهای مختلف را گویند که با هدایت یک لیدر موسیقی اجرا می‌کنند=
«هَمنَوازان» گروهی از نوازندگان سازهای گوناگون را گویند که با راهنمایی یک رهبر خُنیاگری می‌کنند

🔺خُنیاگری در برابر گروهی از بینندگان و شنوندگان را «خُنیابَزم» و جایی را که چنین برنامه‌ای در آن برگزار می‌شود «خُنیاسَرا» گویند

🔺«مندلسن» آهنگ ساز آلمانی مؤسس «کنسرواتور» لایپزیک و بوجودآورنده آثار فراوانی در عرصه موسیقی است=
«مندلسن» آهنگ‌ساز آلمانی بنیادگزار «خُنیاکده»ی لایپزیک و پدیدآورنده‌ی کارهای فراوانی در زمینه‌ی خُنیاست.


گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک
#ارکستر #ارکسترال #کنسرت #کنسرواتور #Orchestre #Orchestral #Concert #Conservatoire
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

@AdabSar

قسمت این بود که من با تو معاصر باشم
تا در این قصه‌ی پُرحادثه حاضر باشم

حکم پیشانی‌ام این بود که تو گم شوی و
من به دنبال تو یک عمر مسافر باشم

تو پری باشی و تا آن‌سوی دریا بروی
من به سودای تو یک مرغ مهاجر باشم

قسمت این بود، چرا از تو شکایت بکنم؟
یا در این قصه به دنبال مقصر باشم؟

شاید این‌گونه خدا خواست مرا زجر دهد
تا برازنده‌ی اسم خوشِ شاعر باشم

شاید ابلیس تو را شیطنت آموخت که من
در پس پرده‌ی ایمان به تو کافر باشم

دردم این است که باید پس از این قسمت‌ها
سال‌ها منتظر قسمتِ آخر باشم

#غلامرضا_طریقی
@AdabSar

💫

گفتم کجا رِسَم به تو، گفتی مگر به خواب

اما من از خیال تو خوابم نمی‌برد!

#پوریا_شیرانی
@AdabSar

💫

با پسته‌ی تنگِ تو شکر بر هیچ است
با موی میانِ تو کمر بر هیچ است

گر بر دهنت کنم نظر* هیچ مرنج
زیرا که مرا از تو نظر بر هیچ است

#کمال_خجندی
#چکامه_پارسی

*: نگر
@AdabSar

🌠🌠 @AdabSar

ز گیتی برآمد سراسر خروش
به آذربد این جشن روز سروش!
#شاهنامه #فردوسی


🐓 آشنایی با جشن‌های ایرانی
🐓 جشن سروشگان

💫 "سروش" یکی از ایزدان بزرگ و باستانی ایرانیان، نگهبان سامان‌مندی(نظم) و نگهبان پیمان‌ها بود. جشن "سروشگان" در سروش‌روز از فروردین‌ماه، برابر با هفدهم فروردین در گاهشمار باستانی ایران برگزار می‌شد. هفدهم هر ماه در ایران باستان "سروش‌روز" نام داشت که در نخستین سروش‌روز سال جشن "سروشگان" یا "هفده‌روز" برگزار می‌شد.

💫 "سروش" از ریشه "سرُو" است که در اوستا "سِرااوشا" به چم "فرمانبرداری" و در پارسی میانه مانوی "سرُوشُو" به چم "شنیدن" آمده است.
بر پایه‌ی باورهای کهن، به‌ویژه در باورهای زرتشتی، سروش ایزدی نخستین کسی است که نیایش را به مردم آموخت. او پیش از سر زدن آفتاب بانگ زده و مردم را برای نیایش پروردگار فرا می‌خواند.
ایرانیان در این روز به نیایشگاه‌ها می‌رفتند.

💫 بر پایه‌ی افسانه‌ها، ایزد سروش بر بلندای البرز کاخی دارد با یک‌هزار ستون که به خودی خود روشن و ستاره‌نشان است. گردونه‌ی او را در آسمان، چهار اسب نر درخشان و تیزرو با سم‌های زرین می‌رانند. هیچ جانداری نمی‌تواند از او پیشی بگیرد و بدین‌گونه است که او دشمنان خود را در هر کجا که باشند، دستگیر می‌کند.
"سروش" همیشه بیدار است و از آفریدگان مزدا پاسبانی می‌کند و برای این کار هر روز و هر شب، سه بار به دور زمین می‌گردد. نماد مادی سروش "خروس" است که با بانگ بامدادی خود مردم را بیدار می‌کند. از این‌رو "خروس" به‌ویژه خروس سپیدرنگ، ارزش والایی برای ایرانیان داشت.

💫 "سروش" دارای ویژگی‌هایی چون بازوی پرتوان، چالاکی، شهریاری بر جهان است. او دارای جنگ‌افزار سخت و ابزار مینوی است. ابزار مینوی پیکری آمیخته با سخنان سپند(مقدس)، اندیشه‌ی والا، خوش‌سخنی، نگهبانی آفریدگان، پاسبانی سرار گیتی و پناه دادن به بینوایان است.
"سروش" نخستین ایزدی است که زبان به ستایش خداوند گشود.
"ایزد سروش" بر آن است تا نیروهای اهریمنی چون خشم، مستی، بوشاسپ یا خواب و تنبلی و به‌ویژه "دروغ" را از میان ببرد.
سروش نابودکننده‌ی دیو آز و خشم است و به همراه مهر و رشن (دو ایزد باستانی ایرانیان)، کردار مردم را سنجیده و به نیکوکاران پاداش و به بدکاران سزا می‌دهد. او پیک اهورامزدا و فرمانروای خورآسان تا خوربران(شرق تا غرب) جهان است.

💫 در شاهنامه‌ی فردوسی، سروش نخستین باشنده‌ی(موجود) فرازمینی در جهان است.
در داستان‌های شاهنامه، او بر کیومرس، فریدون، سام، گودرز و خسروپرویز نمایان می‏شود و آن‌ها را از بدخواهی‌ها آگاه کرده و یاری‌شان می‌کند.

در سروده‌های #حافظ نیز، "سروش" همان "روح‌القدس" است.
چه گویمت که به میخانه دوش مست و خراب
سروش عالم غیبم چه مژده‌ها داده است!
_________________
📚 برگرفته از:
۱- فرهنگ نام‌های شاهنامه #منصور_رستگارفسایی
۲- بندهش #مهرداد_بهار
۳- اوستا #جلیل_دوستخواه
۴- راهنمای زمان جشن‌ها و گردهمایی‌های ملی #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۵- التفهیم #ابوریحان_بیرونی
_________________
#فرهنگ_ایران #سروش #سروشگان #فروردینگان
🌠🌠 @AdabSar

@AdabSar

در خیالاتِ خودم در زیرِ بارانی که نیست
می‌رسم با تو به خانه از خیابانی که نیست

می‌نشینی روبه‌رویم خستگی در می‌کنی
چای می‌ریزم برایت توی فنجانی که نیست

باز می‌خندی و می‌پرسی که «حالت بهتر است؟»
باز می‌خندم که «خیلی»، گرچه می‌دانی که نیست

شعر می‌خوانم برایت، واژه‌ها گل می‌کنند
یاس و مریم می‌گذارم توی گلدانی که نیست

چشم می‌دوزم به چشمت، می‌شود آیا کمی
دست‌هایم را بگیری بین دستانی که نیست؟

وقتِ رفتن می‌شود با بغض می‌گویم نرو
پشت پایت اشک می‌ریزم در ایوانی که نیست

می‌روی و خانه لبریز از نبودت می‌شود
باز تنها می‌شوم با یاد مهمانی که نیست

رفته‌ای و بعدِ تو این کارِ هر روزِ من است
باور این که نباشی کار آسانی که نیست


#بیتا_امیری
@AdabSar

💫

دلی را غنچه کن گر می‌توانی

پریشان کردنِ دل‌ها هنر نیست

#میرزا_ملک
#چکامه_پارسی
@AdabSar

💫

چو باران رفت بارانی میفکن
چو میوه سیر خوردی شاخ مشکن

منه بر روشنایی دل به یک بار
چراغ از بهر تاریکی نگه دار

#سعدی
#چکامه_پارسی
@AdabSar

🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔷پارسی‌گویی هماره جایگزین‌کردن واژه‌ای پارسی به‌جای واژه‌ی بیگانه نیست. گاهی می‌توان با واگویِشِ درست واژه، پارسی را پاک سُخَنید.
بسیاری از واژه‌ها پارسی‌اند، ولی به‌گونه‌ای نادرست و با زبانی بیگانه بازگو می‌شوند.
در پی، شماری از این واژه‌ها را می‌آوریم و امید داریم که شما نیز در پربارترکردن این پِهرِست یاری‌مان کنید.

#آج= آژ
#آجر= آگور
#آذربایجان= آذرآبادگان
#آذوقه= آزوغه
#آماج= آماگ
#آئین= آیین
#آئینه= آیینه
#ابرقو= ابرکوه
#ابد= اَپَت
#ازل= اَسَر
#اسب= اسپ
#اسفند= اسپند
#اسفندیار= اسپندیار
#اصفهان= اسپهان، سپاهان
#اوج= اوگ
#باج= باژ
#بادنجان= بادِنگان، باتَنگان
#بجنورد= بیژن‌گرد
#برج= بُرگ
#بروجرد= پیروزگرد
#بذر= بَرز
#بصره= بَس‌رَه
#بوزرجمهر= بزرگمهر
#بیرجند= بیرگند
#پائیز= پاییز
#تاج= تاگه، تاگ
#ترجمان= ترگمان، ترزبان
#ترجمه= ترگویه
#تیسفون= تیسپون
#توپ= توب(بازی)
#توپ= توف، از زینه‌ها(سلاح‌ها)
#جالیز= پالیز
#جزیره= گزیرک
#جزیه= گزیَت، گزیه
#جعفری= جفری(سبزی)
#جوراب= گوراب
#جوهر= گوهر
#جیوه= ژیوه
#چاقو= چاکو
#حال= هال(خوشحال=خوشهال)
#حتی= هتا
#خط= خد
#خنثی= خـَنزَک
#خنجر= خونگر
#خندق= کندک
#دغل= دَگل
#دلقک= تلخک
#دهقان= دهگان
#رأی= رای
#رواج= رواگ
#زرنیخ= زَرنیک
#زغال= زگال
#زنجبیل/#زنجفیل= زنگپیل
#زوبین= ژوپین
#ساعت= سایه
#ساق= ساگ
#سفارش= سپارش
#سفید= سپید
#سمرقند= سمرکند
#سنندج= سنندژ
#سیاق= سایاگ
#شصت= شست
#شطرنج= چترنگ
#صد= سد
#صدا= سدا
#صلیب= چلیپا
#طاق= تاک
#طالقان= تالکان
#طبق= تبوک(=ظرف)
#طرز= ترز
#طلق= تلک
#طوس= توس
#طهماسب= تهماسپ
#عرش= ارگ
#عروس= اروس
#عیار= هَیبار، اَیبار
#فارس= پارس
#فاش= پاش
#فالوده= پالوده
#فانی= وَنی
#فردوس= پردیس
#فشم= پَشَم
#فنجان= پَنگان
#فندق= پَندُک
#فولاد= پولاد
#فهرست= پهرست
#فیل= پیل
#قادسیه= کادُسی، کادوسی
#قارچ= غارچ
#قربان= کُرپان
#قرقره= غَرغَره
#قزوین= کاسپین
#قشنگ= غشنگ
#قفقاز= گاب‌گـَه
#قفل= کوپَله، کُپل
#قلعه= کلات
#قنات= کَناد
#قند= کهَند، کند، غند
#قندیل= کندیله
#قهرمان= کـُهرُمان
#کج= کژ
#کسری= خسرو
#کیومرث= گـَیومَرت
#گوسفند= گوسپند
#لعل= لال
#ماده= ماتک
#محراب= مهرابه، مهراب
#مسجد= مزگت
#مسقط= مَسکَت، مَشکَت
#مسیح= مسیها
#معنوی= مینوی
#معنی= مانی، مانَک، ماناک
#موذی= موتک
#مهندس= هَندازگر
#نظر= نگر
#نعناع= نانوک
#نقش= نخش
#نوبت= نِیابِه
#نیریز= نوروز
#وجب= وَژَه
#وزیر= وِچیر، ویچیر
#وقت= وخت
#هاج و #واج= هاژ و واژ
#یاقوت= یاکند


گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸

🌺🌼🌼🌸🌸🌼🌼🌺🌺🌼🌼🌸

از آن پس چنین گفت با رهنمون
که: «بر دل چه اندیشه آید فزون؟»

چنین داد پاسخ که: «این را سه روی
بسازد خردمند با راه‌جوی:

یکی آن‌که اندیشد از روزِ بد
مگر بی‌گنه بر تنش بد رسد
بترسد ز کارِ فریبنده دوست
که با مغز جان خواهد و خون و پوست
سه دیگر ز بیدادگر پادشا
که بی‌کار نشناسد از پارسا

چه نیکو بُوَد گردشِ روزگار
خردیافته مرد آموزگار
جهان روشن و پادشا دادگر
ز گردون نیابی فزون زین هنر»

و اندرز #فردوسی برای این سخت‌روزها:
چنین است رسمِ سرای سپنج
یکی زو تن‌آسان و دیگر به رنج
برین و بران روز هم بگذرد
خردمند مردم چرا غم خورد؟

#فردوسی

فرستنده #جعفر_جعفرزاده
#چکامه_پارسی
@AdabSar
🌺🌼🌼🌸🌸🌼🌼🌺🌺🌼🌼🌸

💫

در عزاداری او رسم ِ چهل روز کم است

ياد چشمش همه‌ى عمر سيه‌پوشم كرد!

#كاظم_بهمنـی
@AdabSar

💫

ماه وقتی در شب موهای تو گم می‌شود
کاروانی بین ابروهای تو گم می‌شود

ناخدا هر قدر دریا را بلد باشد شبی
کشتی‌اش در موج گیسوهای تو گم می‌شود

#حسن_حسن_پور
@AdabSar

@AdabSar

من زبان پارسی را پاسداری می‌کنم
و بیان خویش را فرهنگ‌داری می‌کنم

خون دل خوردم مدام و با سرشک دیده‌ام
گلشن باغ ادب را آبیاری می‌کنم

من زبان پهلوی را خوانده‌ام دُرِّ دَری
واژه‌های ناب آن را ساختاری می‌کنم

شهریاران ادب را می‌نهم ارج گران
هر یکی را هرکجا حرمت‌گذاری می‌کنم

چون زبان ماست گنج معرفت اندر جهان
احتراز از فحش وطعن و جعل‌کاری می‌کنم

من به حرف نابکار دشمنان بی‌ادب
چون گذشته صبر دارم، بردباری می‌کنم

کاخ ایوان ادب را آب و رنگ تازه‌ای
با سرایش‌های نغز آیینه‌داری می‌کنم

ژاژخایان را به نام عشق می‌سازم ادب
با زبانِ پارسی مردم‌مداری می‌کنم

هست صلح و عشق جاری در زبان پارسی
هر جماعت را به لطف مهر یاری می‌کنم

دوش با شمشیر تیز و حال با خون قلم
گل‌زمین فارسی را آبیاری می‌کنم

واجب آمد پاسداری از زبان فارسی
این وجیبه را ادا با لطف باری می‌کنم

در کویر خشک آفت‌دیده‌ی این مرز و بوم
لاله‌ی شعر دَری را سبزه‌کاری می‌کنم

بهر برپایی رستاخیز فرهنگی چنان
اهل علم و معرفت را یار یاری می‌کنم

تا بروید در نهاد ما درخت معرفت
کار فرهنگ و هنر را افتخاری می‌کنم

تا که پیرایش شود دُر دَری در میهنم
با نِیِ اندیشه مشقِ ابتکاری می‌کنم

آنچه دراین مملکت از جور بَداَندیش رفت
سال‌ها بینی برایش سوگواری می‌کنم

هر که پا را کج نهد او را نکوهش می‌کنم
از کیان ملک جم من پاسداری می‌کنم

می‌نوازم مردمِ با علم و با فرهنگ را
دشمنان را سر دچار شرمساری می‌کنم

ما چِسان تخریب میراث نیاکان بنگریم؟
با چنان ذلت کجا کی بردباری می‌کنم؟

ریشه‌های جهل را هرجای می‌باید کشید
جهد و پیکاری به هر لیل و نهاری می‌کنم

در ره عشق وطن تا زنده باشم هرکجا
جانفشانی می‌نمایم، جان‌نثاری می‌کنم

فارسی و تاجکی گویند و یا دُر دَری
هرکسی منها کند من بی‌قراری می‌کنم

نیست فرقی در میان لهجه‌هایی دلنشین
من به لطف لهجه‌های خویش کاری می‌کنم

همدلی ازخود مگیر ای همزبان نازنین
زنده این دوران نو را همچو پاری می‌کنم

همزبانا! گر تو باشی همره و همکار من
دانش و اندیشه را هم پایداری می‌کنم

گر من و تو ما شویم و روز آید باهمی
کشور ماتم‌سرا را باغ باری می‌کنم

باز هم با معجز فرهنگ انسان‌ساز خود
کارهای جاودان و ماندگاری می‌کنم

عظمت پارینه‌ی فرهنگ را در هر زمان
از خداوند توانا خواستاری می‌کنم

گفت اندر جمع یاران با صراحت «قادری»
کز زبان پارسی خود پاسداری می‌کنم

#محمدنعیم_قادری
(کوتاه‌شده)
@AdabSar