🔴#عکاسی
مروری برهنر#جووانا_ریکالو #Jovana_rikalo


🔴#شعر_جهان

زمان،
برای چشم‌انتظاران،
بسیار آهسته
و برای بیمناکان،
بسیار شتابان می‌گذرد؛
برای آنان که اندوهگین‌اند،
بسیار طولانی
و برای آنان که شادکام‌اند،
بسیار کوتاه است.
اما برای عشاق،
زمان، مترادف ابدیت است...

#هنری_ون_دایک
#شاعر_آمریکایی
#برگردان_سپیده_عزیزمان

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#شعر_ودکلمه

فراموش خواهی شد
انگار که هرگز نبوده‌ای
هم‌چو مرگ یک پرنده
به‌سان کلیسایی متروک،
هم‌چون عشقی گذرا
چونان گلی در بادها...
و گلی در میان برف‌ها،
فراموش خواهی شد
من از آنِ جاده‌ام…
کسانی هم هستند
که گام‌هاشان
از گام‌هایم پیش افتاد
آن‌ که رویاهایش را
به رویاهای من دیکته کرد
کسی هم هست که سخن را
بر وفق خُلقی پسندیده
به نثر درآورد،
تا از حکایت گذر کند
یا به آن‌که بعد از او خواهد آمد
با اثری غنائی
و یا با ناقوسی،
روشنا ببخشد....

فراموش خواهی شد
انگار که نه فردی بوده‌ای
و نه حتی یک متن،
و فراموش خواهی شد.

با راهنمایی چشمِ خِرد ره می‌سپارم
تا بلکه سیرتی شخصی
به حکایت ببخشم
واژگان مرا رهنمون می‌سازند
و رهنمون‌شان می‌سازم
من شکل‌شان هستم
و آن‌ها تجلیِ آزادانه‌اند
اما آن‌چه را می‌خواهم بگویم،
گفته شده است
فردایی گذشته،
از من جلو افتاده است
من پادشاه پژواکم
و جز حاشیه‌ها،
اریکه‌ای ندارم
که راه، همان روش است
چه‌بسا پیشینیان
توصیفِ چیزی را از یاد بردند
تا عواطف و احساسی را
در آن بیدار سازم...

فراموش خواهی شد
انگار که نه خبری بوده‌ای
و نه اثری
و فراموش خواهی شد.

من از آنِ جاده‌ام…
آن‌جا که گام‌های کسانی
بر گام‌هایم ره می‌سپارند
کیست که برای رسیدن به رویایم
از من پیش خواهد افتاد؟
کیست که شعری
در ستایش باغ‌های تبعید
روبه‌روی خانه‌ها خواهد سرود؟

آزادم از فردای شکسته‌ام!
از غیب و از دنیایم!
آزادم از پرستش دیروز!
از بهشتی که بر روی زمین دارم!
آزادم از استعاره‌ها و زبانم!
و گواهی می‌دهم که من
آن‌گاه که فراموش می‌شوم
زنده هستم!
و آزادم!

#محمود_درویش

#شاعر_فلسطینی

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#بشناسیم

#ریچارد_براتیگان

#شاعر_نویسنده

ریچارد گَری براتیگان نویسنده و شاعر معاصر آمریکایی، در سال ۱۹۳۵ در واشینگتن به دنیا آمد. در ۱۹۵۶، دوران اوج جنبش بیت، براتیگان ۲۱ ساله به سانفرانسیسکو رفت. جایی که نویسندگان و شاعران سرشناس این جنبش فراوان بودند. او نخستین مجموعه‌ی شعرش را تحت تاثیر جنبش بیت منتشر کرد و سال بعد با ویرجینیا دیون آدلر ازدواج کرد. در تابستان۱۹۶۱ رمان "صید قزل‌آلا در آمریکا" را نوشت. این رمان شش سال بعد منتشر شد و براتیگان را که در فقر مطلق به‌سر می‌برد، نجات داد. پس از موفقیت صید قزل‌آلا در آمریکا، براتیگان دیگر هر کتابی می‌توانست منتشر کند و چنین هم کرد. او حتی کتابی منتشر کرد با نامِ "لطفاً این کتاب را بکارید" که شامل هشت شعر بود و به همراه هر شعر بسته‌ای بذر! سه شعر از این اشعار با برگردانِ علیرضا بهنام در کتاب "کلاه کافکا" منتشر شده‌است. البته بدون بذر!
براتیگان به سفارش دوستانش در گروه بیتلز، چند شعر و بخش‌هایی از رمان‌هایش را در نوار کاستی با عنوان "گوش دادن به ریچارد براتیگان" خواند و منتشر کرد. این نوار نیز حاوی ابتکارهای جالبی بود. مثلاً شعری به نام عاشقانه با هجده لحن مختلف توسط افراد مختلف از جمله خود براتیگان و دخترش خوانده شد.
براتیگان نویسنده‌ای خاصی بود و تعلقش به سبک یا جریان ادبی ویژه دشوار می‌نماید. زیبایی‌شناسی او ترکیبی از دستاوردهای سورئالیسم فرانسوی و تفکر ضدبورژوازی است که جان‌مایه‌ی آثار هنری معاصرش را شکل داده و در عین حال در تضاد کامل با پدرسالاری قرار می‌گیرد.
نقاط اوج داستان‌های براتیگان یکدست نیست و از این نظر به کنکاش بیشتری برای درک بهتر این آثار نیاز است. در مجموعه اشعار او تمایل درونی نویسنده به خودکشی منعکس شده‌است. آثار براتیگان از این نظر شباهت به آثار ویرجینیا وولف و ولادیمیر مایاکوفسکی دارد و خواسته‌های درونی نویسنده به خوبی از آن‌ها مشخص است. به این دلیل خواننده‌ خود را خارج از فضای اثر حس نمی‌کند؛ چون براتیگان نویسنده‌ای است که با چیره‌دستی و مهارت لازم از آثار خود برای ارتباط مستقیم با خواننده استفاده کرده‌است. شعر براتیگان را باید نمونه‌ی کاملی از شعر زمینی دانست. شعری که بدون تحمیل تئوری‌ها و فلسفه‌های ادبی مخاطبش را نرم و آرام تا پایان با خود شریک و همراه می‌کند. شعر براتیگان مانند داستان‌هایش هیچ پیش داوری را برنمی‌تابد.
در ۲۵ اکتبر ۱۹۸۴ پلیس درِ خانه‌ی براتیگان را شکست و یک بطری مشروب و یک تفنگ کالیبر ۴۴ کنار جسدش پیدا کرد. بنابر اظهارنظر پزشکی قانونی، او "ایستاده رو به دریا پشت پنجره" به شقیقه‌اش شلیک کرده‌است.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity
🔴#شعر_جهان

زیر درختان بید
تو را در آغوشم می‌برم
و احساس می‌کنم زنده‌ای.
پس به نور در می‌آییم
و برای نخستین بار
آسمان را می‌بینی،
نشانه‌ها را
و بدانان نام می‌بخشی.
حقیقت دارد
در گستره‌ی دست‌هایت
آسمان بزرگ و آبی ا‌ست...

#آنتونیو_گاموندا
#شاعر_اسپانیایی

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity
🔴#یادمان_سالمرگ_

#شاعر_بزرگ

#شیر_کو_بیکس

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان_سالمرگ_

#شاعر_بزرگ

#شیر_کو_بیکس

#شیر_کو_بیکس (به کردی: Şêrko Bêkes یا شێرکۆ بێکه‌س) (زادهٔ دوم ماه مهِ ۱۹۴۰ در سلیمانیه کردستان عراق – درگذشته در چهارم اوت ۲۰۱۳ در سوئد) شاعر معاصر کرد بود که در سال ۱۹۸۸ ازسوی انجمن قلم سوئد، برندهٔ جایزه کورت توخولسکی (Kurt Tucholsky) شد. از وی بالغ بر ۳۸ دیوان شعر چاپ شده‌است.
سروده‌های وی به زبان کردی هستند. او فرزند فایق بیکس از شاعران مبارز و شناخته شده کرد بود.
شیرکو بیکس در سال ۱۹۴۰ در شهر سلیمانیه کردستان عراق به دنیا آمد. پدرِ وی شاعر ملی کُرد «فایق بیکس» بود. تحصیلات ابتدایی را در سلیمانیه و هنرستان فنّی را در بغداد به پایان رساند. در هفده سالگی نخستین شعرش را منتشر کرد. سال ۱۹۴۴ به جمع شورشیان پیوست و در ایستگاه رادیویی به فعالیّت پرداخت. سال ۱۹۶۸ نخستین دفتر شعرش را (پرتو شعر) منتشر کرد. سال ۱۹۷۰ به همراه جمعی از نویسندگان و شاعران کُرد بیانهٔ روانگه (دیدگاه) را حول محور ضرورت تحوّل و نوگرایی در شعر کُردی منتشر ساخت. سال ۱۹۷۴ برای دوّمین بار به شورشیان پیوست و پس از شکست قیام در ۱۹۷۵ به شهر رُمادیه تبعید شد. پس از بازگشت به سلیمانیه در اداره آب به کار گرفته شد. پس از آن به خدمت عثمان هورامی درآمد و بهترین تجربیات شعری را از وی فرا گرفت. اواخر سال ۱۹۸۴ برای سومین بار به شورشیان پیوست. سال ۱۹۸۶ به ایران سفر کرد و از آنجا راهی سوریه شد، سپس به دعوت انجمن حقوق بشر به ایتالیا رفت و برای نخستین بار در شهر فلورانس و در جمع دوستدارانِ شعرش، به شعرخوانی پرداخت. سال ۱۹۸۸ جایزه خانه قلم سوئد کورت توخولسکی به وی اعطا شد و از سوی کشور سوئد به عنوان پناهنده سیاسی پذیرفته شد و در آنجا اقامت گزید. در فاصله سالهای ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱ ده‌ها مراسم شعرخوانی در کشورهای مختلف برگزار کرد. سال ۱۹۹۱ پس از قیام سراسری مردم عراق در کنگره گروهه‌های اپوزیسیون عراقی در بیروت شرکت کرد و ماه اکتبر همان سال به کُردستان برگشت. سال ۱۹۹۲ به عنوان نماینده به پارلمانِ تازه تأسیس کردستان عراق راه یافت. بعدها به عنوان وزیر فرهنگ کردستان منصوب شد. در نوامبر ۱۹۹۳ در اعتراض به پایمال شدن دموکراسی و حقوق مردم، از مقام وزارت کناره‌گیری کرد. سال ۱۹۹۸ به همراه تنی چند از ادیبان و روشنفکران کُرد، مؤسسه انتشاراتیِ سه‌رده‌م (عصر) را بنیاد نهاد و تا پایان عمر سرپرستی آن را به عهده داشت. اشعار شیرکو از سال ۱۹۸۸ تحت عنوان شعر معاصر کُرد در کتاب‌های درسیِ دبیرستانهای ایالات متحده و کانادا گنجانده شده‌است. وی عضو کانون نویسندگان کُردستان و سوئد بود. گزیدهٔ اشعارِ شیرکو بیکس به بسیاری از زبان‌های دنیا، از جمله انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی، سوئدی، دانمارکی، مجاری، آلمانی، عربی، ترکی و فارسی ترجمه شده‌است. سال ۲۰۰۱ جایزهٔ شعر پیره‌مێرد (پیرمرد)، شاعر بزرگ کُرد به وی اعطا شد. شیرکو روز چهارم اوت ۲۰۱۳ (مصادف با ۱۳ مرداد ماه ۱۳۹۲) در استکهلم درگذشت، پیکر او به عنوان اولین وزیر فرهنگ کردستان عراق با تشریفات رسمی به کردستان برگردانده و بنا به وصیّتش در پارک آزادی شهر سلیمانیه به خاک سپرده شد.
زندگی شیرکو تقریباً هم‌زمان با سرآغاز شعر نو در ادبیات کُرد بوده، او و همقطارانش توانستند در این مدت کوتاه شعر کُردی را به مرزهای تازه‌ای از ادبیات جهانی برسانند.

سید علی صالحی از شاعران مطرح معاصر و دبیر کانون نویسندگان ایران در مورد وی چنین می‌گوید: «شیرکو بی‌کس بلندآوازه‌ترین نام و شاعر جهانی ملت کُرد است که او را در ردیف شاعرانی چون فدریکو گارسیا لورکا، ناظم حکمت، یانیس ریتسوس، پابلو نرودا، آدونیس (شاعر) و محمود درویش می‌دانند اما برای من سفیر ستارگان شهید و اندوه‌سرای زندگان عذاب‌دیدهٔ کردستان است.»

از جمله دفترهای شعر این شاعر می‌توان از دو سرود کوهی، عقاب، رودبار، گرگ و میش، آفات، عطشم را شعله فرومی‌نشاند، دره پروانه‌ها، صلیب، مار و روز شمار یک شاعر و سایه نام برد که به زبان‌های فرانسوی، ایتالیایی، سوئدی، عربی ترجمه و چاپ شده‌اند. در ایران نیز در مجموعه‌هایی از او همچون منظومه بلند دره پروانه (ده‌ربه‌ندی په‌پووله) و آزادی، این واژه بی‌آبرو با همت محمد رئوف مرادی ترجمه و به چاپ رسیده‌است.

شیرکو بیکس چندین بار از طرف ملا کریکار از روحانیان دینی کردستان عراق، که در سال ۱۹۸۶ گروه «انصار الاسلام» را تشکیل داد، به خاطر شعرهای هنجارشکن ضد اسلامیش مورد تهدید قرار گرفت.

از وصیت‌نامه شیرکو بیکس:
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#معرفی_نویسنده

#چزاره_پاوزه

#زبان‌شناس، #مترجم، #نویسنده، و #شاعر #ایتالیایی
جوایز: #جایزه_استرگا (۱۹۵۰)

چزاره پاوزه نیز چه زاره پاوه زه (به ایتالیایی: Cesare Pavese) (زاده ۹ سپتامبر ۱۹۰۸ – درگذشته ۱۷ اوت ۱۹۵۰) رمان‌نویس، شاعر، مترجم و منتقد ادبی اهل ایتالیا بود. به نظر بسیاری بهترین رمان او #ماه_و_آتش است.
چزاره پاوزه از چهره‌های مهم ادبی قرن بیستم این کشور است. او از آن دسته نویسندگان ایتالیاست که ادبیات این کشور را متحول کردند. پاوزه سهم به سزایی در شناساندن نویسندگان آمریکایی در ایتالیا داشته‌است.
آثار پاوزه را می‌توان در قالب #رئالیست یا #نئورئالیست دسته‌بندی کرد که اکثراً متأثر از فضای اجتماعی پیرامون‌اش هستند.

#فعالیت_ادبی

#چزاره_پاوزه هم‌زمان با پایان تحصیلات مدرسه دو سال به آموزش زبان یونانی و لاتین گذراند و از همان سال‌ها علاقه‌اش به ادبیات شروع شد. او در دانشکده ادبیات دانشگاه تورین، با اشتیاق زیاد شروع به یادگیری زبان انگلیسی کرد. پاوزه انگلیسی را به شوق آشنایی با ادبیات آمریکا و به قصد تعمق بیشتر با آثار #والت_ویتمن شاعرو نویسنده آمریکایی و پدیدآورنده شعر آزاد در آمریکا آغاز کرد و پایان‌نامه دانشگاهی خود را نیز به تفسیر اشعار والتمن اختصاص داد.
پاوزه مقالات و همچنین کتاب‌هایی از جمله رمان، شعر و داستان از ادبیات آمریکا، از زبان انگلیسی به ایتالیایی برگردانده‌است که از جمله می‌توان به ترجمه « #موبی_دیک» اثر #هرمان_ملویل و «چهره مرد هنرمند در جوانی» نوشته #جیمز_جویس اشاره کرد. بعدها ملویل تأثیر به سزایی در آثار تألیفی پاوزه داشت، تا جایی که در آثارش می‌بینیم که به افسانه‌ها، سمبل‌ها و اسطوره‌ها توجه زیادی نشان داده‌است. از جمله کتاب‌های بسیار مهم چزاره پاوزه، «گفتگوهایی با لئوکو» است که چند سال پیش به فارسی نیز برگردانده شد. این کتاب مجموعه ۲۷ گفتگو با شخصیت‌های افسانه‌ای و اسطوره‌ای است.

#آثار
#رمان‌ها
روستاهای تو (۱۹۴۱)
گ‍ف‍ت‍گ‍وه‍ای‍ی ب‍ا ل‍ئ‍وک‍و (۱۹۴۷)
در جمع زنان (۱۹۴۹)
ماه و آتش (۱۹۵۰)
زن ستیزی و رفیق (مجموعه داستان) (۱۹۵۰)
#ترجمه‌ها
موبی دیک نوشته هرمان ملویل
چهره مرد هنرمند در جوانی نوشته جیمز جویس

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#معرفی_نویسنده

#آنتونی_برجس

#ژورنالیست، #نویسنده، #مترجم، #آهنگساز، #فیلمنامه‌نویس، و #شاعر بریتانیایی
#جان_آنتونی_برجس_ویلسون (به انگلیسی: John Anthony Burgess Wilson) داستان‌نویس، آهنگساز و منتقد ادبی بریتانیایی بود
زادروز
۲۵ فوریهٔ ۱۹۱۷
هارپورهی، منچستر
درگذشت:۲۲ نوامبر ۱۹۹۳ (۷۶ سال)
سنت جانز وود، لندن
علت مرگ:سرطان ریه
آرامگاه
گورستان موناکو
سال‌های فعالیت
۱۹۹۳–۱۹۵۶
سبک:داستان #تاریخی، داستان #فلسفی، طنز، شعر #حماسی، داستان #جاسوسی، #وحشت، #زندگی‌_نامه، #نقد_ادبی، #سفرنامه، #خودزندگی‌_نامه
عضو هیئت:عضو هیئت داوران در #جشنواره_فیلم_کن در سال ۱۹۷۵
همسر:لیانا برجس (۱۹۹۳–۱۹۶۸)
لوئلا ایشروود جونز (۱۹۶۸–۱۹۴۲)
فرزندان:پائولو آندرئا

#خانه «#آنتونی_برجس» نویسنده بریتانیایی و جایی که رمان معروف «#پرتقال_کوکی» خلق شد برای فروش گذاشته شد
برجس در شهر #منچستر چشم به جهان گشود و در #موناکو زندگی کرد.

از میان آثار وی می‌توان به #پرتقال_کوکی (۱۹۶۲)، #عیسی_ناصری (۱۹۷۷)، #قدرت‌های_زمینی (۱۹۸۰)، #امپراتوری_تبهکاران (۱۹۸۵) و #تصویری_از برج‌ها_و_باروها (۱۹۶۵) اشاره کرد.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#تفسیر_یک_ترانه

#سرود_ای_ایران

#شاعر_حسین_گل‌_گلاب (زادهٔ ۱۲۷۶ در تهران – درگذشتهٔ ۱۳۶۳ در تهران) گیاه‌شناس، ادیب، نویسنده، شاعر، مترجم، استاد دانشگاه، نوازنده، موسیقی‌دان، عکاس و هنرمند ایرانی بود. او به زبان‌های فرانسه، انگلیسی، روسی، عربی و لاتین تسلط داشت و در زمینه معادل‌یابی برای واژه‌های علمی از متخصصان فرهنگستان ایران بود. سروده‌های مشهور «ای ایران» و «آذرآبادگان» از جمله کارهای اوست.
تاریخ تولد: ۱۸۹۵، کرمان

تاریخ مرگ: ۱۳ مارس ۱۹۸۵

محل دفن: بهشت زهرا (س)

آثار: سرود ای ایران (ترانه)

والدین: مهدی مصورالملک، بانو ایران

آموزش: دارالفنون، دانشگاه تهران

#حسین_گل‌_گلاب #سراینده سرود «#ای_ایران» است. بنا بر روایتی پس از جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط قوای روس و انگلیس و آمریکا در سال ۱۳۲۳، یک روز زمانی که گل‌گلاب از خیابان هدایت رد می‌شده‌است، متوجه حرکات دور از نزاکت بعضی از سربازان خارجی با مردم می‌شود. به انجمن موسیقی ملی در خیابان هدایت (محله ولی‌آباد) می‌رود و با ناراحتی این جریان را برای #روح‌الله_خالقی تعریف می‌کند. خالقی بسیار متأثر می‌شود. این موضوع #انگیزه‌ای می‌شود تا #خالقی آهنگی بسازد و #گل‌_گلاب شعرش را بنویسد. حاصل این همکاری سرود «ای ایران» است که نخستین اجرای آن، در ۲۷ مهرماه ۱۳۲۳ در نخستین کنسرت ارکستر انجمن موسیقی ملی در سالن سینما تهران، در خیابان استانبول برای دو شب متوالی برگزار شد. این سرود در همان مجلس سه بار تکرار شد و هر بار شور و هیجانی را در جمع به وجود آورد. استقبال و تأثیر این سرود باعث شد که وزیر فرهنگ وقت، هیئت نوازندگان را به مرکز پخش صدا فرستاد تا صفحه‌ای از آن ضبط و همه روزه از رادیو تهران پخش شود. اجرای دیگر، مربوط به سال‌های ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ در ارکستر بزرگ «گلها» است که #غلامحسین_بنان، خواننده محبوب این سرود را خواند. سرود «ای ایران» در #آواز_دشتی ساخته شده و ملودی اصلی‌اش از برخی از نغمه‌های موسیقی #بختیاری که از فضایی #حماسی برخوردارند، وام گرفته شده. از دیگر ویژگی‌های آن این است که کلمات بیگانه کمی در آن استفاده شده و بیشتر واژگان آن #فارسی هستند.
«#ای_ایران» نام یکی از مشهورترین سرودهای میهنی و#ملی‌گرایانه ایران، ساخته #روح‌الله_خالقی است که می‌توان آن را سرود ملی غیررسمی ایرانیان دانست.سرود «ای ایران» به ثبت ملی رسیده‌است.
متن شعر:
ای ایران ای مرز پرگُهرای خاکت سرچشمهٔ هنردور از تو اندیشهٔ بَدان پاینده مانی تو جاودان ای، دشمن اَر تو سنگ خاره‌ای مَن آهنم جان من فدای خاک پاک میهنم مهر تو چون، شد پیشه‌ام دور از تو نیست، اندیشه‌ام در راه تو، کِی ارزشی دارد این جان ماپاینده باد خاک ایران ماسنگ کوهت درّ و گوهر است خاک دشتت بهتر از زَر است مهرت از دل کِی بُرون کنم بَرگو بی مهرِ تو چون کنم تا، گردش جهان و دور آسمان به پاست نورِ ایزدی همیشه رَهنمای ماست مهر تو چون، شد پیشه‌ام دور از تو نیست، اندیشه‌ام در راه تو، کِی ارزشی دارد این جان ماپاینده باد خاک ایران ماایران ای خٌرّم بِهِشت من روشن از تو سرنوشت من گَر آتش بارد به پِیکرم جز مهرت در دل نپرورم از، آب و خاک و مهرِ تو سِرشته شٌد گِلم مهر اگر برون شود تهی شود دِلم مهر تو چون، شد پیشه‌ام دور از تو نیست، اندیشه‌ام در راه تو، کِی ارزشی دارد این جان ماپاینده باد خاک ایران ما

#روح‌الله_خالقی
آهنگساز و نوازنده ایرانی
روح‌الله خالقی (زادهٔ ۱۲۸۵ خورشیدی در ماهان کرمان – درگذشتهٔ ۲۱ آبان ۱۳۴۴ در سالزبورگ اتریش) موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازندهٔ ویولن اهل ایران بود. وی آهنگساز سرود معروف «#ای_ایران» بود. خالقی از شاگردان اصلی علینقی وزیری بود و تلاش او برای احیای موسیقی ایرانی در دورانی که توجه رسمی به این موسیقی کاهش یافته بود، تأثیرگذار و مهم شمرده می‌شود. او کتابی به نام سرگذشت موسیقی ایران، دربارهٔ سرگذشت موسیقی، موسیقی‌دانان و نوازندگان ایرانی هم‌عصر خود و کتابی به نام نظری به موسیقی شامل نظریه‌ای برای موسیقی ایرانی و غربی نوشته‌است.
اگر تنها کار روح الله خالقی در موسیقی ساخت سرود «ای ایران» می‌بود، همین برای جاودانه شدنش در صحنهٔ تاریخ هنر ایران کفایت می‌کرد. اما او تاروپودش به موسیقی ایرانی گره خورده بود. بی توجه به خشم پدرش در کلاس درس وزیری نشست و ادامه‌دهندهٔ راه او در موسیقی شد. مرکزی ملی برای آموزش موسیقی ایرانی تاسیس کرد، روحتاریخ موسیقی نوشت و تصنیف‌هایی ساخت که هنوز تازه و شنیدنی هستند. حیف که عمرش کوتاه بود. یادش گرامی

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#روز_مهندس_مبارک❤️

من عاشق #هنر بودم،
دیروز به جبر پدر و مادرم #مهندس شدم.امروز به جبر چشم هایت #شاعر.
همیشه میگفت: #جبر یک روز به کارت می آید.
روح معلم ریاضی ام شاد

#کامران_خسروی

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#معرفی_هنرمند

#شاعر
#محمود_درویش
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#معرفی_هنرمند

#شاعر
#محمود_درویش


محمود درویش (زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۴۱ – ۹ اوت ۲۰۰۸) #شاعر و #نویسنده فلسطینی بود. او بیش از سی دفتر شعر منتشر کرد و شعرهای او که بیشتر به مسئله فلسطین مربوط می‌شد در بین خوانندگان عرب و غیر عرب شهرت و محبوبیت داشت. برخی از شعرهای او به فارسی ترجمه و منتشر شده است.

💢 بسیاری از شعرهای محمود درویش به شکل سرودهای عمومی و آوازهای محبوب درآمده‌اند. اغلب آثارش در مورد سرنوشت وطنش است. او از مفردات ساده و تصاویر واضح استفاده می‌کند.

🎗 از جمله جایزه‌هایی که محمود درویش برنده شد عبارت است از:

جایزهٔ ابن سینا

جایزه صلحِ لنین

جایزه لوتس از انجمن نویسندگان افریقا-آسیایی

جایزهٔ هنرهای حماسی فرانسه

مدالِ آثارِ ادبی

جایزه آزادی فرهنگی از بنیاد لبنان

جایزه صلح استالین شوروی سابق

جایزهٔ ناظم حکمت (نوامبر ۲۰۰۳)
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#شعر_جهان

این بار زنده می خواهمت
نه در رویا نه در مجاز
این که خسته بیایی

بنشینی در برابرم در این کافه پیر
نه لبخند بزنی آن گونه که در رویاست
ونه نگاه عاشقانه بدوزی در نگاهم

صندلی ات را عوض کنی
در کنارم بنشینی
سر خسته ات را روی شانه ام بگذاری

وبه جای دوستت دارم بگویی
" گم کرده ام تو را، کجایی؟"

#کلوناریس
#شاعر_یونانی
#برگردان_سپیده_نازنینم

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#مجسمه_(تندیس)

#نام_اثر
#شاعر_نشسته
#هنرمند_پرویز_تناولی

«شاعر نشسته» پرویز تناولی رکورد گران‌قیمت‌ترین اثر هنر مدرن ایران را شکست
پانزدهمین حراج هنر مدرن ایران با فروش ۱۵۸ میلیارد و ۸۹۰ میلیون تومان به کار خود پایان داد و اثری از پرویز تناولی با عنوان «شاعر نشسته» به قیمت ۱۴ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان فروخته شد تا عنوان گران‌ترین اثر این دوره را به خود اختصاص دهد.
در این حراجی همچنین آثاری از ژازه تباتبایی، سهراب سپهری، منیر فرمانفرماییان، محسن وزیری مقدم، عنایت‌الله نظری‌نوری، نصرالله افجه‌ای، عین‌الدین صادق‌زاده، محمدعلی ترقی‌جاه، حسین محجوبی، حسین زنده رودی و... به فروش رسید.


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#شعر_جهان

این بار زنده می‌‌خواهمت
نه در رویا، نه در مجاز
این که خسته بیایی
بنشینی در برابرم در این کافه‌‌ی پیر
نه لبخند بزنی، آن‌ گونه که در رویاست
و نه نگاه عاشقانه بدوزی در نگاهم
صندلی‌‌ات را عوض کنی
در کنارم بنشینی
سر خسته‌‌ات را روی شانه‌‌ام بگذاری
و به‌ جای دوستت دارم بگویی:
گم کرده‌ام تو را، کجایی؟


#شاعر_آ_کلوناریس
🎨#نقاشی_رون_هیکس

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#شعر_جهان

"بگذارید این وطن وطن شود"

#شاعر_لنگستون_هیوز

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#کتاب_ولحظه

بنویس اکنون کجاست؟ رؤیامان کجاست؟ کجاست بند بند استخوانمان، کجاست؟ کجاست حرف‌های گمشده که می‌خواست گوش دنیا را کر کند؟
بنویس: «آزادی رؤیای ساده‌ای است که خاک، هر شب در اعماق ناپیدایش فرو می‌رود و صبح، از حواشیِ پیدایش برمی‌آید و این زبان، اگرچه به تلفظش عادت نکرده‌است، صدای هجی‌کردنش را آن سویِ سکوت شنیده است».

#کتاب: آرایش درونی | بخشی از شعر واگویه
#شاعر: محمد مختاری
شرح تصاویر:
Cartographic Portraits~2021
Artist: Ed Fairburn

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#فلسفه 📕

🗓#نیکولو_ماکیاولی (۱۴۶۹– ۱۵۲۷) فیلسوف سیاسی، #شاعر، مورخ و #نمایشنامه‌نویس ایتالیایی بود.

او زندگی خود را صرف سیاست و میهن‌پرستی کرد. با این حال برخی او را به اتهام حمایت از حکومت اقتدارگرا و ستمگر همواره مورد حمله قرار داده‌اند. علت آن نوشتن کتابی به نام شهریار است که وی برای دودمان مدیچی از حاکمان فلورانس نوشته‌است. هیچ‌کس قبل از کارل مارکس به‌اندازه‌ی ماکیاولی تأثیر انقلابی عظیمی بر فلسفه‌ی سیاسی نداشته است و به‌حق باید وی را«پدر علم سیاست»لقب داد.

ماکیاولی در نگارش آثارش از روشی استفاده کرده است که نویسندگان و دانشمندان اومانیست دوره #رنسانس آن را به کار می‌بردند، آنها این دوره این روش را از رومیان باستان وام گرفته بودند. یونانیان قدیم آثار خود را با بیان بزرگترین دستاوردهای نیاکان خود آغاز می‌کردند تا خواننده را به تقلید از آنها وادارند، این سنت با حماسه‌های هومری آغاز شد و سده ‌ها ادامه یافت و حتی افلاطون این روش را که تا آن زمان مخصوص شاعران، نویسندگان و نمایشنامه نویسان بوده را استفاده کرده و وارد نوشته های فلسفی کرده است. این روش با افول یونان به روم منتقل شد و با زوال امپراطوری روم غرب و دوران قرون وسطی به فراموشی سپرده شد اما در دوران رنسانس دوباره اوج گرفت. این روش دارای چند نکته است که نویسندگان باید آنها را رعایت کنند: نوشته تاریخی باید درس های اخلاقی بدهد، پس با توجه به اصل نگارش مواد و مصالح باید به نحوی انتخاب شوند و درس های مورد نظر را با قوت و قدرت هرچه بیشتر برجسته جلوه کند. یکی دیگر از اصول اومانیست ها در تاریخ‌نگاری این است که سودمندترین پندها زمانی به یاد می‌مانند که مورخ انشایی بلیغ و استادانه باشند اما مهمترین قاعده اومانیست در تاریخ‌نگاری که از مراجع روم باستان آموخته بودند، این بود که مورخ باید خود را به بزرگترین دستاوردهای نیاکان معروف دارد.
ماکیاولی که یکی از نویسندگان اومانیست بود، این قواعد را در اغلب آثارش مانند گفتارها و تاریخ فلورانس رعایت کرد. تصور اینکه ماکیاولیسم را پدیده‌ای ضد اخلاقی یا روش انحصار قدرت برای حاکم و تعدی به حقوق مشترک مردم بپنداریم، مساله ای گمراه کننده است، از این رو باید دانست ماکیاولی چهره ای دورو دارد. با این وجود در نمای کلی و تنها به منظور تعیین جایگاه ماکیاولی در اندیشه سیاسی غرب، می توان قضاوت کرد که چهره وی با توجه به تعاریفی که از انسان و محیط سیاسی اش می دهد، قرون وسطایی است. اما رویکردش به جهان آینده و رمزگشایی وی از سیاست و نیز روشی که در جدایی اخلاق دینی از اخلاق سیاسی پیش روی می‌نهد.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_شــــعــــر_جــــهــــان 🌎


درختِ كاج به ‌‌‌دل ‌‌‌دارد
یادِ آن كس را
كه به نظارۀ برفش در باغ، اشتیاقی آتشین بود.


#شاعر: سوْگی | ترجمه: احمد شاملو


شرح تصاویر:
• In the Wild North~1891
Artist: Ivan Shishkin
• Snow Covered Tree~1945
Photographer: Ansel Adams

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity