نقدآگین
12.2K subscribers
3.87K photos
3.42K videos
93 files
9.12K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
📺 خیالاتِ آخرالزمانیِ مسیحیان

🍂
این ویدیو، ذهنیتِ عوامِ مسیحیِ-غربی‌ِ حامیِ صفر تا صدِ اقداماتِ اسرائیل (به‌مثابه قومِ برگزیدۀ خدا!) است که توسط انبوهی از رسانه‌های مسیحی ساخته می‌شود. ای کاش امثال این‌ احمق‌ها و رائفی‌پورهای آخرالزمانی، مثل کشورهای عربی و غربی، فقط در میان عوام ایران و فلسطین بودند، و در سطح کلانِ تصمیم‌گیری و سیاستمداران، صاحبانِ این افکار آخرالزمانی و معتقد به ضرورتِ جنگ نهایی و درگیریِ بزرگ با غرب و اسرائیل و محو کشوری دیگر، حضوری جدی نداشتند و این‌ دست سخنان را خرافاتی پوچ تلقی می‌کردند، اما متاسفانه، نیم‌قرن است که همین افکار، حکمرانی می‌کنند و با نفرت‌پراکنی‌های علنی و رسانه‌ای و ایجاد انواع تنش ناضرور و ساخت تصویری غیرنرمال از ایران در منطقه و جهان، به‌خاطر زیست در دنیای احادیث آخرالزمانی، به سیاست‌مدارانِِ هفت‌خط و سکولارِ غربی و اسرائیلی، به‌رایگان، سوختِ مطلوبِ پروپاگاندا و فریب عوام مذهبی را عرضه می‌کنند، تا آن‌ها بسادگی هرچه بیشتر، اقداماتِ وحشیانه و خشن و جنایت‌های جنگی‌های متعدد خود را توجیه و لاپوشانی کنند، و برنامه‌های راهبردیِ سیاسی‌شان که مبنایی جز پیشبردِ منافع اقتصادی ندارد را، جلو ببرند.

🍂 برای مقابله با خرافات‌فروشان، نمی‌توان خود خرافه‌اندیشی خرافه‌فروش بود، و پیروز این میدانِ سخت‌-نابرابر شد؛ خصوصا وقتی طرف مقابل از لحاظ قدرتِ نظامی و اقتصادی و سیاسی و رسانه‌ای، فاصله‌ای کهکشانی با ما دارد. حل مسالۀ فلسطین، از طریق نقطۀ قوت طرف مقابل، آن هم وقتی تمام بار و خطرات سهمگینش، به دوش ملتی غیرعربی‌ست، علتی جز ابتلا به سطح گسترده‌ای از خرافه‌اندیشی و خیال‌اندیشی و بیگانگیِ مطلق با «رئال پلتیک» ندارد.

🍂 اگر سفارتِ آمریکا در ایران دایر می‌شد و روابط ایران و آمریکا به حالتِ نرمال و رایج در میانِ مابقی کشورهای دنیا و منطقه بازمی‌گشت و بساطِ رسوایِ نفرت‌پراکنیِ جمعه‌ها برچیده می‌شد، از طریق دیپلماسی و در کنار (نه جلوتر از) کشورهای عربی و اروپایی و آمریکا، می‌شد بسی پیش‌تر از حوادث اخیر، راه‌حل دوکشوری را به اسرائیل تحمیل کرد و جلوی ویران‌شدنِ بی‌معنا و فایدۀ اقتصاد ایرانیان و کشورهای منطقه و نابودی بی‌حاصلِ زندگی‌های غیرقابل قیمت‌گذاری و تجدیدناپذیر (که در ذهن سیاستمداران خرافه‌اندیش آخرالزمانی، چیزی جز مشتی آمار و ابزارِ تحقق آمال آخرالزمانی نیستند) را گرفت.


🗄پست‌ مرتبط
📺 روان‌کاویِ آخرالزمانی‌ها
📺
خاخام و غضب و عذاب خدا بر آمریکا!
.


#خواب_عمیق #نقد_ادیان #سیاست #نقد_مسیحیت #نقد_شیعه #نقد_یهود #منافع_ملی #حکومت_نرمال #امام_زمان #غرب‌ستیزی #مسیحیت #یهودیت #یهود #فلسطین #آخرالزمان #آخرالزمانی #احمدی‌نژاد #رائفی‌پور #میرباقری



🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘«وطن» هیچ‌وقت مسأله‌شان نبود!

✍🏻#آرمان_امیری


🗄پست‌ مرتبط
📺 نسخه‌پیچیِ علیز برای گسترش شدت جنگ
📕چپ و اسلامیسم



🌾 @Naqdagin | @DivaneSara
📘«وطن» هیچ‌وقت مسأله‌شان نبود!
(۱/۲)
✍🏻#آرمان_امیری

🍂 در بخشی از کتابِ «نشخوار رؤیاها»، آریل دورفمن خاطره‌ی روزی را تعریف می‌کند که به‌همراهِ باقیِ همکارانِ جهانی‌اش تلاش می‌کنند تا نماینده‌ی «دولت پینوشه» را از انجمنِ قلم اخراج کنند.

🍂 او تعریف می‌کند که پیش از شروعِ جلسه، نماینده‌ی شیلیایی به سراغش می‌رود و با او دست می‌دهد و با حفظ احترام یادآوری می‌کند که هر دو هم‌وطن هستند، هرچند حالا در دو جناح سیاسی مقابل هم قرار گرفته‌اند و ...، اینجا، دورفمن منفجر می‌شود و شروع به فحاشی می‌کند. به قول خودش، «فاشیست و جنایتکار» کمترین فحشی‌ست که به نماینده‌ی دولت شیلی می‌دهد.

🍂 در نهایت، به لطفِ لابیِ رفقایِ چپ‌گرا در سراسر جهان، طرحِ اخراجِ «دولت پینوشه» از انجمن قلم رای می‌آورد و دورفمن جشن می‌گیرد. به اینجای کتاب که رسیدم، تعجب کردم. چطور دورفمن با افتخار از تحریم هنری کشورش به‌واسطه‌ی روی کار آمدن یک رژیم دیکتاتوری خاطره تعریف می‌کند، درحالی‌که هم‌تایان و هواداران سیاسی‌اش در ایران، عین همین مطالبه در مورد رژیم جمهوری اسلامی را با شدیدترین حملات تخطئه می‌کردند؟

🍂 در تمام این سال‌ها که گه‌گاه پیشنهاداتِ مشابهی جهتِ تحریم‌های هنری علیه نمایندگانِ رژیم حاکم مطرح می‌شد، رفقای ایرانی جناب دورفمن برای ما از «بی‌مرز بودن هنر» و «ضرورت تداوم آن برای رهایی انسان‌ها» داد سخن می‌دادند؟

🍂 دورفمن این بخش از خاطراتش را کمی با آب‌وتاب بیشتری تعریف می‌کند؛ احتمالا از این بابت که خودش در آن نقش فعالی بازی کرده‌است؛ اما چند فصل جلوتر، بدون تمرکز خاصی اشاره می‌کند که «چون کالاهای کشور پینوشه تحریم بود»، در فلان جشنی که در فرانسه گرفتیم، محصولات غیرشیلیایی سفارش دادیم.

🔺این یکی برایش اینقدر بدیهی و طبیعی‌ست که حتی توضیحی هم در موردش نمی‌دهد! خرید کالای شیلی را هم تحریم کرده بودند؟ هواداران سینه‌چاک کارگران شیلی، خرید محصولات این کارگران را تحریم کرده‌بودند؟ و کسی هم اعتراضی نداشت که «فشار این تحریم‌ها فقط به اقشار فرودست وارد می‌شود»؟ و کسی هم استدلال نمی‌کرد: «شما صد تا تحریم کن، پینوشه و دولت‌مردانش که گرسنگی نمی‌کشند، کمر جامعه‌ی مدنی می‌شکند»؟

🍂 اینجا دیگر واقعا به فکر فرو رفتم، چون این دومی دعوایی بود که به‌مراتب جدی‌تر در این سال‌ها مطرح شد. به‌ویژه چند سال پیش، که به دلیل چند یادداشت، پای خودم بیشتر به میانۀ بحث‌ها باز شد و صابونِ پیوندِ رفقا با «ناسیونالیست‌های محور مقاومت» به تنم خورد.

🍂 چه کسی‌ست که فراموش کند در چنین مواقعی، چطور همه «نگران ایران» می‌شدند و هر پیشنهادی برای تحت فشار قرار دادن رژیم دیکتاتوری را «خیانت به مردم ایران» می‌خواندند؟ اینجا البته کسی نبود که «کشور شیلی» را به‌سادگی «کشور پینوشه» بخواند! اینجا فقط «ایران» داشتیم، که تنها راه دلسوزی برایش، سینه سپر کردن مقابل هر خطری بود که خدشه‌ای به سیمای رژیم حاکم بیندازد!

🍂 چند شبی‌ست که همراه با خواندنِ جدیدترین کتاب ترجمه شده از جناب دورفمن، ضمنِ مرورِ تمامیِ تلاش‌هایی که او و دیگر رفقایش برای تحتِ فشار قرار دادنِ رژیم پینوشه انجام دادند، به همین پرسش‌ها فکر می‌کنم و به تناقضِ آشکاری که در رفتارِ چپ‌گرایان دیده می‌شود، در مواجهه با رژیم‌هایی همچون شیلی یا آفریقای جنوبی با رژیم حاکم بر ایران.

🔻در نهایت، به دو پاسخ رسیدم که یکی جنبه‌ی بیرونی و جهانی دارد، و دیگری جنبه‌ی درونی و کاملا بومی:

1️⃣ در جنبه‌ی نخست، به‌گمانم دغدغه‌ی جریان چپ، هرگز هیچ کشور و هیچ سرزمینی نبوده‌است (خود دورفمن اصالتا شیلیایی نبود). هدف نهایی همه‌شان، به‌چالش کشیدن چیزی‌ست که برای توصیفش از کلیدواژه‌ی «نظم جهانی سرمایه‌داری» استفاده می‌کنند. این کشورها، این سرزمین‌هایی که گاه در آن زاده می‌شوند و گاه فتحش می‌کنند (مثل چه‌گوارای آرژانتینی که به زور اسلحه در کوبا انقلاب کرد)، تنها و تنها سنگرهایی هستند که رفقا از داخلِ آن به قلبِ نظامِ سرمایه‌داری، یعنی ایالات متحده و هم‌پیمانان آن شلیک کنند.

(ادامه دارد)


🌾 @Naqdagin | @DivaneSara
📘«وطن» هیچ‌وقت مسأله‌شان نبود!
(۲/۲)
✍🏻#آرمان_امیری

🍂 حال، اگر دست بر قضا، با یک رژیم دیکتاتوری مواجه شدند که به‌نوعی هم‌پیمان غرب به حساب می‌آید (مثل دولت پینوشه)، هر تحریم و هر فشاری، ولو مبارزه مسلحانه و ارسال نیروی نظامی از «کشورهای دوست»، مجاز و مشروع و قهرمانانه می‌شود (می‌دانید کوبا به چند کشور در سراسر آمریکای لاتین و حتی آفریقا تسلیحات نظامی در سطح تانک فرستاده بود؟)، اما وقتی کشور دیکتاتوری، به‌طرز عجیبی خودش در «غرب‌ستیزی» گوی سبقت را از چپ‌ها هم ربود، آن‌گاه دیگر دفاع از آن خودش در اولویت قرار می‌گرد. البته که اگر معجزه‌ای دست بدهد و ناگهان چپ‌ها بتوانند در این کشور قدرت را به دست بگیرند که چه بهتر؛ اما اگر هم نشد، هدف اصلی، همان ستیز با نظم جهان است که به هر حال حاصل می‌شود!

2️⃣ جنبه‌ی دوم و بومی ماجرا اما، محصول یک سری تجربیات و مشاهدات شخصی‌ست. هرچند رژیم حاکم، در قبضه‌ی عرصه‌ی سیاسی و سپس عرصه‌ی اقتصادی بسیار تمامیت‌خواه است، اما کاملا زیرکانه و عامدانه، میدان کوچکی از فعالیتِ فرهنگی و اجتماعی را برای یک‌سری از بازیگران نسبتا کنترل شده آزاد گذاشته‌است. بازیگرانی که می‌توانند نقش واسطه بین فرنگ بدوی رژیم حاکم با زبان قابل فهم جهان را ایفا کنند و برای ضدهنرترین رژیم تاریخ، محصولاتی تولید کنند که به برترین جوایز هنری جهان دست پیدا کند!

🍂 اینجا، دقیقا همان میدانی است که به صورت رانتی و کنترل شده، تا حد بسیار زیادی به قبضه همین رفقا درآمده است. قربانیان ظاهری سرکوب سیاسی، که به طرزی پیچیده و منحصر به فرد، به رانت‌خوارهای یک میدان هنری بدل شده‌اند که تا فیهاخالدون، زیرِ رصد و کنترلِ نهادهای امنیتی‌ست.

🍂 هرگونه اقدام جهانی برای تحریم یا اعمال فشار بر این میدان فرهنگیِ «آکواریومی»، به همان اندازه که ویترین وجاهت رژیم را تهدید می‌کند، کاسبی انحصاری و پر-رونقِ این قشرِ نیمه‌وابسته با زیست انگلی را هم به خطر می‌اندازد.


.


#سیاست #نقد_چپ #چپ_ایرانی #غرب‌ستیزی #چگوآرا #غرب



🌾 @Naqdagin | @DivaneSara
📘دربارۀ‌ استانداردِ دوگانۀ رفقای چپ

✍🏻 #آرمان_امیری

🔻فوتبالیست‌های زن خطاب به فیفا:
«به قرارداد خود با شرکت نفتی آرامکو پایان دهید».


🔹ده‌ها فوتبالیست زن از رییس فیفا خواستند به همکاری با شرکت نفتی عربستان خاتمه دهد.

🔹بیش از صد فوتبالیست زن از جمله پنج بازیکن استرالیایی طی نامه‌ای از جیوانی اینفانتینو خواستند به همکاری فیفا با آرامکو عربستان سعودی پایان دهد.

🔹۱۰۶ بازیکن حرفه‌ای از ۲۴ کشور از این نهاد جهانی متولی فوتبال خواستند تا با توجه به نگرانی‌ها در مورد نقض حقوق بشر، در همکاری با آرامکو که ۹۸.۵ درصد سهام آن متعلق به عربستان سعودی است، تجدید نظر کند. این بازیکنان هشدار داده‌اند همکاری با این غول نفتی دنیا اهانت به فوتبال زنان است. ماتیلداس آیوی لویک و الکس چیدایک دو نفر از مطرح‌ترین بازیکنان فوتبال زنان هستند که این نامه را امضا کرده‌اند.

🔹در این نامه به رفتار با زنان در کشور عربستان سعودی و همچنین اقدامات آرامکو در بدتر شدن وضعیت تغییرات اقلیمی اشاره شده.



🗄پست‌ مرتبط
📕«وطن» هیچ‌وقت مسأله‌شان نبود!
📕چپ و اسلامیسم
.


#زنان #نقد_چپ #غرب‌ستیزی #عربستان #جمهوری_اسلامی #فوتبال #فیفا



🌾 @Naqdagin