🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴 امروز سه شنبه #12_تیر خورشیدی
#3ژوئیه میلادی

🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
🌿 #زادروزها

۱۳۲۲ - حسن ناهید، نوازنده برجسته‌ی نی

۱۳۵۲ - غلامرضا شهبازی، بازیگر ایرانی تئاتر و تلویزیون

۱۳۶۰ - علیرضا نورمحمدی، بازیکن فوتبال اهل ایران

۱۳۱۴ - رضا فاضلی بازیگر و فعال سیاسی ملی‌گرا، مجری و مدیر تلویزیون سیاسی مخالف حکومت جمهوری اسلامی ایران

1376_تولد حسین اسماعیلی بازیکن هندبال ایران زاده زاهدان

🌿الهه بهبودی

🍂 #درگذشتگان
١٣٠٣خ- ميرزاده عشقي، شاعر و روزنامه‌نگار
١٣٨٨خ- جمشید شیبانی، خواننده ایرانی
١٩٠٤م- تئودور هِرْتْزِل، پايه‌گذار جنبش جهانی صهيونيسم
١٩٦٣م- ناظم حكمت، اديب شهير ترک و پرچمدار ادبيات نوين تركيه

۱۹۹۱ - ارنست هولتسر.

#اندی_گریفیت
#فریدریش آکل
#آنتیوخوس سوم
#جیم بکوس
#نوئل با
#آندره سیتروئن
#جیمز دالی (هنرپیشه)
#ویولا دانا
#لویی دوره
#هربرت ارهاردت
#پانچو گونزالس
#ویلیام سی گورگاس
#ترستن راسترون
#اروینگ رئیس
#بوتس رندالف
#سرجو پینینفارینا
#جان هیدوک
#لو هود
#الکساندر ایوانف
#برایان جونز
#الکساندر لانگر
#هریت لین
#آلبرتو لاتوادا
#لئون دوم
#بیلی لیدل
#فریدریش لیندمان،
#ویکنت چرول اول
#دایانا داگلاس
#استفان لوکس
#هامفری مارشال
#راس مارتین
#ارنستو ماسکرونی
#آنا مسی
#ماری مدیچی
#فرانک موریس
#قازاروس آقایان
#تئودور هرتسل
#جیم موریسون
#آنا ماریا موتسارت
#محمد پنجم
#اوژن سو
#جمشید شیبانی
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃

دختر یتیم در گورستان — ۱۸۲۳
#اوژن_دولاکروا

The Orphan Girl at the cemetery — 1823
#Eugène_Delacroix
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴 #"روباه در برف" / اثر: #گوستاو_کوربه / رنگ روغن روی بوم / 1860 م


"روباه در برف"، یکی از آثار شاخص گوستاو کوربه است که در سال ۱۸۶۰ میلادی خلق شد. اثر روباه سرخی را در حال تغذیه از یک موش صحرایی نشان می‌دهد. این اثر اکنون در موزه هنر دالاس نگه‌داری می‌شود.
-
"ژان دزیره گوستاو کوربه" (زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۸۱۹ - درگذشته ۳۱ دسامبر ۱۸۷۷)، نقاش فرانسوی بود که رهبر جنبش #رئالیسم یا واقع گرایی در نقاشی قرن نوزدهم فرانسه به‌شمار می‌آمد. جنبش واقع گرایی با ظهور مکتب #رمانتیسم در اروپا مرتبط بود و با نقاشی های نقاشان بزرگی همچون #تئودور_ژریکو و #اوژن_دلاکروا مشخص می‌گردید. این جنبش همچنین با کارهای گروهی از هنرمندان برجستهٔ برخاسته از مدرسه باربیژون Barbizon و با نقاشان سبک #امپرسیونیسم (دریافتگری) معرفی می شود.
در مجموع کوربه دارای نقش و جایگاه مهمی در نقاشی قرن نوزدهم فرانسه است و به عنوان یک هنرمند خلّاق و مبتکر که به ارائهٔ تفسیرهایی پررنگ از واقعیت‌های اجتماعی در کارهایش تمایل دارد، شناخته می‌شود.
جملات زیر از جمله بیانات مشهور وی هستند:
"من پنجاه سال عمر کرده‌ام و در این پنجاه سال، من همواره در آزادی زیسته‌ام. پس به من رخصت دهید که زندگیم را در آزادی به پایان برسانم؛ و بگذارید تا در هنگامی که من مُرده‌ام، درباره‌ام این‌گونه سخن گفته شود: «او به هیچ مدرسه‌ای، به هیچ کلیسایی، به هیچ نهادی، به هیچ آکادمی، و به هیچ رژیمی تعلق نداشت به جز رژیم آزادی»"


https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#اوژن ناپلئون فلاندن

ژان-باتیست اوژن ناپلئون فلاندن (زاده ۱۵ اوت ۱۸۰۹ ناپل - درگذشته ۲۹ سپتامبر ۱۸۸۹ تور) نقاش و معمار و خاورشناس و سیاستمدار فرانسوی بود.

⭕️اوژن فلاندن در سال ۱۲۱۷ خورشیدی (۱۸۴۰ میلادی) در زمان محمدشاه قاجار با همراهی معماری به نام پاسکال کوست به ایران می‌آید. این سفر به سفارش فرهنگستان هنرهای فرانسه و برای تهیه گزارش‌ها و تصویرهایی از آثار باستانی ایران انجام شده بود. آنان بخاطر «هماهنگی‌ها و سفارش‌های لازمه» در همه جا از حمایت دربار و حاکمان محلی برخوردار بوده‌اند. سفر فلاندن و کوست بیش از دو سال طول می‌کشد و محصول آن علاوه بر «گزارشی» در باره آثار باستانی ایران، کتابی چند جلدی به نام «سفر به ایران» است که در سال ۱۸۵۱ در پاریس منتشر می‌شود. فلاندن پیش از سفر به ایران به مأموریت الجزایر رفته بود تا از «افتخارات ارتش فرانسه» در آنجا تصویرهایی تهیه کند و پس از سفر به ایران نیز به شهر تازه کشف شده نینوا در بین‌النهرین می‌رود که حاصل آن انتشار کتابی در باره آثار تاریخی نینوا در پاریس بود.

آنها تقریباً تمامی آثار تاریخی و باستانی سراسر ایران (به جز خراسان و حاشیه دریای خزر) را مورد بازدید قرار دادند و از تمام بناهای ارزشمند طراحی و نقاشی خلق نمودند، از جمله: قزوین، اصفهان، شیراز، تهران، آذربایجان، همدان و بروجرد و نیز ویرانه‌های تخت جمشید، بیشاپور، بیستون، کنگاور، نهاوند و فیروزآباد.

⭕️اگر چه او نقاشی‌های ارزش صرفاً هنری نیز دارد، اما شهرت او بیشتر به خاطر نقاشی‌هایی است که از آثار معماری گذشته ایران و خاورمیانه کشیده‌است. او در سفر به ایران همراه پاسکال کوست بود. سفر آنها به ایران در زمان محمدشاه قاجار در سال ۱۲۲۰ خورشیدی انجام شد.



https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🔴#شعر_جهان

"برای روز جهانی کارگر"
#اوژن_پوتیه

#ترجمه_استاد_شاملو
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#شعر_جهان

"برای روز جهانی کارگر"

#انترناسیونال سرود جهانی و همبستگی طبقه‌ی کارگر در سراسر جهان است. این سرود را اوژن پوتیه در سال ۱۸۷۰ به زبان فرانسه سروده است. بعدها این سرود به بیشتر زبان‌های دنیا ترجمه شد.
رهایی از استثمار، رنج، بی‌عدالتیِ حاکم در جهان و نوید زندگی انسانی از جمله ایده‌های انترناسیونال است.


《برخیزید، دوزخیان زمین!
برخیزید، زنجیریان گرسنگی!
عقل از دهانه‌ی آتشفشان خویش تندروار می‌غرد
اینک! فورانِ نهائی‌ست این.
بساط گذشته بروبیم،
به‌پا خیزید! خیل بردگان، به‌پا خیزید!
جهان از بنیاد دیگرگون می‌شود
هیچیم کنون، «همه» گردیم!
نبرد نهائی‌ست این.
به‌هم گرد آئیم
و فردا «بین‌الملل»
طریق بشری خواهد شد.

رهاننده‌ی برتری در کار نیست،
نه آسمان، نه قیصر، نه خطیب.
خود به رهائی خویش برخیزیم، ای تولیدگران!
رستگاری مشترک را برپا داریم!
تا راهزن، آنچه را که ربوده رها کند،
تا روح از بند رهائی یابد،
خود به کوره‌ی خویش بردمیم
و آهن را گرماگرم بکوبیم!
نبرد نهائی‌ست این.
به‌هم گرد آئیم
و فردا «بین‌الملل»
طریق بشری خواهد شد.

کارگران، برزگران
فرقه‌ی عظیم زحمت‌کشانیم ما
جهان جز از آن آدمیان نیست
مسکن بی‌مصرفان جای دیگری است.
تا کی از شیره‌ی جان ما بنوشند؟
اما، امروز و فردا،
چندان که غرابان و کرکسان نابود شوند
آفتاب، جاودانه خواهد درخشید.
نبرد نهائی‌ست این.
به‌هم گرد آئیم
و فردا «بین‌الملل»
طریق بشری خواهد شد.》

#اوژن_پوتیه

#ترجمه_استاد_شاملو

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🔴#تا حدی ایرادهای شما را قبول دارم. حق دارید. هر چیز تا وقتی به تجربه ثابت نشود جز یک تئوری پا در هوا و تجریدی نیست. حال وقت آن رسیده است که آن را با عمل محک بزنیم. اگر واقعا بخواهید، رنج نمی برید، تا وقتی رنج می کشید که از رنج کشیدن خوشتان می آید؛ همین که خواستید، خودتان می توانید آن را قطع کنید...
...بگذارید بقایای یک تربیت غلط از وجودشان پاک شود. آه که افکار اکتسابی چه قدر سرسخت و لجوج اند! وقتی از پیشداوری های زشت خود خلاص شدید، تقریبا آزاد خواهید بود، یا بهتر بگویم برای آزادی آماده خواهید بود...

#اوژن_یونسکو

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#مکاتب_ادبی

#ناتوریسم
ناتوریسم . (فرانسوی ، اِ) بر آن عده از مذاهب ابتدائی اطلاق میگردد که برای مظاهر طبیعت مانند آسمان ، آفتاب ، ماه ، آتش و کوهها و غیره شخصیت و احترام قائل هستند.
از بزرگان این مکتب می توان #سن_ژرژ_بوئلیه و #اوژن_مونفور را نام برد.
شاعران #ناتوریست: هم سردی و خشونت سبک #پارناس و هم ریزه کاری ها و موشکافی های بی مایه #سمبولیسم را رد می کردند و در آثار خود، زندگی و طبیعت و عشق و کار و شجاعت را بزرگ می داشتند.
هرچند آنان در راه گسترش مکتب خود پیروزی نیافتند اما در خارج از مکتب روی اشعار و نوشته های دیگران آثار آن به خوبی پیدا شد.
اشعار ( آنا دونوآی ) و ( فرانسیس ژامز ) شاهد گویای آن است.

#ناتوریسم Natorism و مکتب #رومن Roman و #پلیئاد Pleiade
⬅️ناتوریسم یا #طبیعت_گرایی یكی ازجریانهای ادبی فرانسه در قرن نوزدهم است، كه باید آن را در مكتب #سمبولیسم ریشه یابی كرد.
#سن_ژرژ_دوبوئلیه (۱۹۴۷ـ ۱۸۷۶) (Saint-Georges De Bouhelier) نظریه پرداز این نهضت ادبی، در سال ۱۸۹۷ بیانیه مكتب ناتوریسم را در مجله فیگاروی فرانسه منتشر كرد. او در این بیانیه علیه عقاید مكتب #پارناس (هنر برای هنر) و تفكرات #سمبولیسم به مخالفت برخاست و هدف خود و مكتبش رانوزایی ادبی، ستودن ادبیات ملی و الهام و بهره گرفتن از طبیعت اعلام كرد.
ناتوریستها(طبیعت گراها) با پناه بردن به طبیعت و الهام گرفتن از آن، با بیانی ساده و دور از هرگونه ابهام، پیچیدگی و خیالپردازی آثار خود را خلق می كنند. ناتوریستها ادبیات فرانسه را به هر ادبیات دیگری ترجیح می دهند و باهرگونه عقاید، تفكر و ادبیات خارجی مخالفت می كنند به همین دلیل خیلی خودخواهانه، آثار نویسندگان و شعرای خارجی حتی كارهای #نیچه، #واگنر و #شكسپیر را با دیدی انتقادی می نگرند.
#آندره_ژید (Andre Gide) كتاب « #مائده‌های_زمینی » خود را درمدتی كه تحت تأثیر این مكتب بود، نوشت. علاوه بر او، #پل_فور (P.Fort) و #آناد_ونوای (Anna de Noaille) از جمله #نویسندگانی بودند كه برای مدت كوتاهی تحت تأثیر این مكتب قرار گرفتند. اما هیچكدام از شخصیتهای ثابت این مكتب نشدند. و چون این مكتب نتوانست در بین بزرگان ادب جایی برای خود به دست آورد، به همین دلیل دوام نیاورد و خیلی زود به فراموشی سپرده شد.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#تلنگر

‌پژوهش نشان داده مردانی که به خانه‌داری می‌پردازند از نظر آماری کمتر دچار افسردگی می‌شوند و برعکس در زنان احتمال افسردگی را بالا می‌برد.
خانه‌داری به مردها عموما حس خواستنی‌بودن، انصاف و همراهی خوش‌فکر می‌دهد که باری از دوش زنان برمی‌دارد.
#آقایون_تنبل برای اینکه سقط نشیم درخانه داری کمک خانم ها بکنیم

✍️#اوژن_یونسکو

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

#نقد_نقاشی

#هنرکده_نقاشی

#گوستاو_کوربه

The Painter's Studio — 1855
#Gustave_Courbet

هنرکده نقاش (انگلیسی: The Painter's Studio) همین‌طور شناخته‌شده با نام کارگاه نقاش و آتلیه نقاش، یک تمثیل واقعی از جمع‌بندی هفت سال از زندگی هنری و اخلاقی نقاش فرانسوی گوستاو کوربه است که در سال ۱۸۵۵ و با تکنیک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس طرح گردید، این نقاشی که امروزه در موزهٔ اورسی پاریس فرانسه است، در ابعاد (۳۶۱ × ۵۹۸ سانتی متر) کشیده شده‌است.

#گوستاو_کوربه اثر "هنرکده ی نقاش" را در اورنان، فرانسه (در سال ۱۸۵۵) کشید.

کوربه راجع به این اثر رئالیستی گفت: "دنیا می آید که در استودیوی من نقاشی شود."

چهره های این نقاشی نمایش های تمثیلی از تأثیرات مختلف بر زندگی هنری کوربه است. در سمت چپ چهره و فیگورهای انسانی از تمام سطوح جامعه قرار دارند. در مرکز ، کوربه روی یک منظره کار می کند، در حالی که از یک مدل برهنه که سمبل هنر آکادمیک است، دور شده و رو برگردانده است. دوستان و همکاران کوربه، عمدتاً چهره های نخبه جامعه پاریس، از جمله چارلز بودلر، ژول شامفلوری، پیر-ژوزف پرودون و برجسته ترین حامی کوربه، یعنی #آلفرد_برویاس، در سمت راست وجود دارند.

هیئت داوران نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۸۵۵ یازده اثر کوربه را برای نمایشگاه Excel Universelle پذیرفت، اما این نقاشی یعنی "هنرکده ی نقاش" جزء آنها نبود.

کوربه در اقدامی تبلیغی و دفاع از خود، با کمک آلفرد برویاس نمایشگاه خود را (غرفه واقع گرایی) نزدیک به نمایشگاه رسمی افتتاح کرد. ستایش بسیار کمی در انتظار بود و #اوژن_دلاکروا از معدود نقاشانی بود که از این اثر حمایت می کرد.

در مورد این نقاشی، کوربه اظهار داشت که استودیوی نقاش "جامعه را در بهترین حالت، بدترین و میانگین آن نشان می دهد."

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی

#زنان_الجزایری

اثری است در سبک رمانتیسیسم از اوژن دولاکروا که در سال ۱۸۳۴ میلادی، با رنگ روغن بر روی بوم خلق شد.تابلوی زنان الجزایری تصویری از حرم‌سراهای عربی و زنان الجزایری را در حال استعمال تریاک نشان می‌دهد. این تابلو یکی از اولین آثار موجود، از حضور نقاشان غربی در جوامع خاورمیانه‌ای و شرقی است.هم‌اکنون این تابلو، تحت مالکیت موزه لوور قرار دارد.پابلو پیکاسو تابلوی زنان الجزایر را با الهام از این اثر در سبک کوبیسم خلق کرد. پاریسی‌ها در لباس الجزایری اثر پیر اگوست رنوار هم اثر معروف دیگریست که با الهام از نقاشی دلاکروا خلق شده‌است.مکان نگهداری اثر #موزه_لوور

امروز ۲۶ آوریل سالروز تولد #اوژن_دولاکروا است.(۱۷۹۸)

زنان الجزایری/تاریخ:۱۸۳۴/تکنیک:رنگ روغن روی بوم/ابعاد:۱۸۰ × ۲۲۹ سانتی‌متر/مکان کنونی:موزهٔ لوور

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#صد_کتاب

یکصد کتاب پر خواننده در سه قرن اخیر:

۱. #بابالنگ_‌دراز_جین_وبستر
٢. #بيلي_بتگیت_ادگارلارنس_دکتروف
۳.#بازمانده_روز_کازویوایشی_گورو
۴.#تاریخ_محاصره_لیسبون_خوزه_ساراماگو
۵. #عشق_سالهای_وبا_گابریل_گارسیامارکز
۶.#سال_مرگ_ریکاردوریش_خوزه_ساراماگو
۷.#عاشق ـ مارگاریت دوراس
۸ نام گل سرخ ـ اومبرتو اکو
۹.#اگر شبی از شب‌های زمستان مسافری ـ ایتالو کالوینو
۱۰. #پاییز پدرسالار ـ گابریل گارسیا مارکز
۱۱. #صد سال تنهایی ـ گابریل گارسیا مارکز
۱۲. #فرنی و زویی ـ جی.دی. سالینجر
۱۳. #طبل حلبی ـ گونترگراس
۱۴. #آخرین وسوسه مسیح ـ نیکوس کازانتزاکیس
۱۵. #پیرمرد و دریا ـ ارنست همینگوی
۱۶. #مالون می‌میرد ـ ساموئل بکت
۱۷. #۱۹۸۴ـ جورج اورول
۱۸. #طاعون ـ آلبر کامو
۱۹. #مزرعهٔ حیوانات ـ جورج اورول
۲۰. #شازده کوچولو ـ آنتوان دو سنت اگزوپری
۲۱. #بیگانه ـ آلبر کامو
۲۲. #جلال و قدرت ـ گراهام گرین
۲۳. #سفر به انتهای شب ـ لوئی فردینان سلین
۲۴. #ارلاندو ـ ویرجینیا وولف
۲۵. #به سوی فانوس دریایی ـ ویرجینیا وولف
۲۶. #سال‌ها – ویرجینیا وولف
۲۷. #آمریکا ـ فرانتس کافکا
۲۸. #قصر ـ فرانتس کافکا
۲۹. #گتسبی بزرگ ـ اف. اسکات فیتز جرالد
۳۰. #محاکمه ـ فرانتس کافکا
۳۱. #چهرهٔ مرد هنرمند در جوانی ـ جیمز جویس
۳۲. #درنده باسکرویل ـ سر آرتور کنن دویل
۳۳. #تصویر دوریان گری ـ اسکار وایلد
۳۴. #ماجراهای هاکلبری فین ـ مارک تواین
۳۵. #زنان کوچک ـ لوئییز می آلکوت
۳۶. #آلیس در سرزمین عجایب ـ لوئیس کارول
۳۷. #جنایت و مکافات ـ فئودور داستایوسکی
۳۸. #آرزوهای بزرگ ـ چارلز دیکنز
۳۹. #مادام بواری ـ گوستاو فلوبر
۴۰. #دیوید کاپرفیلد ـ چارلز دیکنز
۴۱. #کنت مونت کریستو ـ الکساندر دوما
۴۲. #اولیور تویست ـ چارلز دیکنز
۴۳. #گوژپشت نوتردام ـ ویکتور هوگو
۴۴. سرخ و سیاه ـ استاندال
۴۵. #زوربای یونانی ـ نیکوس کازانتزاکیس
۴۶. #رابینسون کروزوئه ـ دانیل دفو
۴۷. #تهوع ـ سارتر
۴۸. #دن کیشوت ـ سر وانتس
۴۹. مشت‌مالچی عارف ـ نایپل
۵۰. خیابان میگل ـ نایپل
۵۱. کتابخانهٔ بابل و داستان‌های دیگر ـ بورخس
۵۱. کلیسای جامع ـ کارور
۵۲. هر وقت کارم داشتی تلفن کن ـ ریموند کارور
۵۳. مثل همهٔ عصرها ـ زویا پیرزاد
۵۴. طعم گس خرمالو ـ زویا پیرزاد
۵۵. یک روز مانده به عید پاک ـ زویا پیرزاد
۵۶. #مدار صفر درجه ـ احمد محمود
۵۷. در انتظار گودو ـ ساموئل بکت
۵۸. #عقاید یک دلقک ـ هاینریش بل
۵۹. #بارون درخت‌نشین ـ ایتالو کالوینو
۶۰. #سلاخ‌خانهٔ شماره پنج ـ کورت ونه‌گات
۶۱. یک مهمانی یک رقص و داستان‌های دیگر ـ آیزاک باشویس سینگر
۶۲. باغ ـ پرویز دوایی
۶۳. #ناتور دشت ـ سلینجر
۶۴. دلتنگی‌های نقاش خیابان چهل‌و‌هشتم ـ سلینجر
۶۵. شهود ـ فلانری اوکانر
۶۶. خاطرات ـ سیمون دوبوار
۶۷. #روانکاو_و_داستان‌های_دیگر ـ #ماشادود_آسیس
۶۸. #خاطرات_پس_از_مرگ #براس_کوباس ـ ماشادود_آسیس
۶۹. #مترجم_دردها ـ #جامپا_لاهیری
۷۰. #نامهٔ_یک_زن_ناشناس ـ #اشتفان_تسوایک
۷۱. #فضیلت‌های_ناچیز ـ #ناتالیا_گینزبورگ
۷۲. #چنین_کنند_بزرگان ـ #ویل_کاپی
۷۳. #کتاب_بیهوده ـ #کریستین_بوبن
۷۴. #خانوادهٔ_من_و بقیهٔ_حیوانات ـ #جرالد_دارل
۷۵. #موز_وحشی ـ #ژوزه_مارود_واسکونسلوس
‌۷۶. #هم‌نام ـ #جامپا_لاهیری
۷۷. #گفت‌وگو با مرگ ـ #آرتور_کوستلر
۷۸. #خداحافظ_گاری_کوپر ـ #رومن_گاری
۷۹. #لیدی_ال ـ #رومن_گاری
۸۰. #جزیره ـ #روبر_مرل
۸۱. #عادت_می‌کنیم ـ #زویا_پیرزاد
۸۲. #کرگدن ـ اوژن یونسکو
۸۳. #آوازخوان_طاس، #صندلی‌ها ـ #اوژن_یونسکو
۸۴. #زندگی_شهری_و_چند_داستان_دیگر ـ #دونالد_بارتلمی
۸۵. #اتوبوس_پیر_و_داستان‌های_دیگر ـ #ریچارد_براتیگان
۸۶. #بادبادک‌باز ـ #خالد_حسینی
۸۷. #روزی_روزگاری_دیروز ـ ترجمهٔ لیلا نصیری‌ها
۸۸. #در_میان_گمشدگان ـ #دن_چاون
۸۹. #درخت_زیبای_من #ژوزه_مائورود_واسکونسلوس
۹۰. #کتاب_اوهام ـ #پل_استر
۹۱. #مرگ_و_پرگار ـ #بورخس
۹۲. #سرزمین_باد ـ #گراتزیا_دلدّا
۹۳. #خنده_در_تاریکی ـ #نابوکف
۹۴. #پدرو_پارامو ـ #خوان_رولفو
۹۵.#مرگ_کسب_و_کار_من_است ـ #روبر_مرل
۹۶. همان عشق ـ #یان_آندره‌آ
۹۷. #پاک‌کن‌ها ـ #آلن_رب‌گریه
۹۸. #جنگل واژگون ـ #سلینجر
۹۹. #دروازه‌های_بهشت ـ #کورتازار
۱۰۰. #داستان‌های_کوتاه ـ #چخوف

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقدنقاشی

#هنرکده_نقاش (انگلیسی: The Painter's Studio) همین‌طور شناخته‌شده با نام کارگاه نقاش و آتلیه نقاش، یک تمثیل واقعی از جمع‌بندی هفت سال از زندگی هنری و اخلاقی نقاش فرانسوی گوستاو کوربه است که در سال ۱۸۵۵ و با تکنیک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس طرح گردید، این نقاشی که امروزه در موزهٔ اورسی پاریس فرانسه است، در ابعاد (۳۶۱ × ۵۹۸ سانتی متر) کشیده شده‌است.
#گوستاو_کوربه اثر "هنرکده ی نقاش" را در اورنان، فرانسه (در سال ۱۸۵۵) کشید.
کوربه راجع به این اثر رئالیستی گفت: "دنیا می آید که در استودیوی من نقاشی شود."
چهره های این نقاشی نمایش های تمثیلی از تأثیرات مختلف بر زندگی هنری کوربه است. در سمت چپ چهره و فیگورهای انسانی از تمام سطوح جامعه قرار دارند. در مرکز ، کوربه روی یک منظره کار می کند، در حالی که از یک مدل برهنه که سمبل هنر آکادمیک است، دور شده و رو برگردانده است. دوستان و همکاران کوربه، عمدتاً چهره های نخبه جامعه پاریس، از جمله چارلز بودلر، ژول شامفلوری، پیر-ژوزف پرودون و برجسته ترین حامی کوربه، یعنی #آلفرد_برویاس، در سمت راست وجود دارند.

هیئت داوران نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۸۵۵ یازده اثر کوربه را برای نمایشگاه Excel Universelle پذیرفت، اما این نقاشی یعنی "هنرکده ی نقاش" جزء آنها نبود.
کوربه در اقدامی تبلیغی و دفاع از خود، با کمک آلفرد برویاس نمایشگاه خود را (غرفه واقع گرایی) نزدیک به نمایشگاه رسمی افتتاح کرد. ستایش بسیار کمی در انتظار بود و #اوژن_دلاکروا از معدود نقاشانی بود که از این اثر حمایت می کرد.
در مورد این نقاشی، کوربه اظهار داشت که استودیوی نقاش "جامعه را در بهترین حالت، بدترین و میانگین آن نشان می دهد."

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#چکامه

ما برایِ مرگ زنده‌ایم؛ مرگ هدفِ واقعیِ هستی است؛ شاید بگویید این حقیقتی است پیشِ پا افتاده؛ اما در پاره‌ای اوقات، به وساطتِ زبانِ فرسوده، مفاهیمِ مبتذل محو می‌شوند و دیگرباره حقیقتِ احیاشده سر بر می‌آورد. من اکنون در یکی از آن لحظاتی‌ام که به نظرم می‌آید زندگی مقصودی ندارد مگر مرگ. کاری از ما ساخته نیست. کاری از ما ساخته نیست. کاری از ما ساخته نیست. کاری از ما ساخته نیست. چگونه می‌توان عروسکِ خیمه‌شب‌بازی بود، آویخته به ریسمان؟ به چه حقی چنین به سخره گرفته می‌شویم...


#اوژن_یونسکو

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقد_نقاشی

روح های جهنمی — ۱۸۹۸
#آدولف_هیرمی_هیرشل

Souls on the banks of the Acheron — 1898
#Hiremy_Hirschl


آدولف هیرِمی هیرشل (۱۹۳۳ - ۱۸۶۰) یک هنرمند یهودی مجارستانی بود که با نقاشی های تاریخی و اساطیری اش، به ویژه موضوعات مربوط به روم باستان شناخته می شود. بعضی از نقاشی های اصلی او از بین رفته است و بسیاری از آثار کوچکتر او تا اوایل دهه ۱۹۸۰ توسط وارثانش حفظ شده است. اگرچه او یکی از موفق ترین هنرمندان وین بود اما این اعتبار با افزایش اخبار پیرامون گوستاو کلیمت و گروه جدایی وین، در حاشیه قرار گرفت. *منبع artnet
تخیل، نخستین خصلت هنرمند است و به همین میزان برای دوستداران هنر هم ضروری است. من ندیدم کسی از تخیل بی بهره باشد و تابلوی نقاشی بخرد. اغلب انسان ها نه تنها بی بهره اند از تخیل نیرومند و نافذی که اشیا را با سر زندگی تصویر و ترسیم می کند و به کُنه شان راه میابد، بلکه نسبت به آثاری که تخیل در آن ها موج می زند نیز فهم درستی ندارند. حسیون می گویند:

(nil est in intellectu guod non fuerit in sensu prius)

"چیزی در عقل نیست مگر آنکه پیش تر در حس بوده باشد" و با اتکا به همین اصل ادعا می کنند که تخیل صرفاً نوعی قوه ذاکره است. اما اینان باید بپذیرند که تمامی انسان ها ادراک حسی و حافظه دارند ولی تخیل، که به ادعای حسیون صرفاً از ترکیب این دو رکن تشکیل شده ،مختص عده ی معدودی است. هنرمند به کمک تخیل صرفاً تصویر فلان یا بهمان شیء را در خیال خود نمی پرورد، بلکه بر حسب هدفی که دارد تصاویر خیالی را در مخیله اش به هم می آمیزد.

هنرمند با قدرت تخیلش تابلو و تصویر می آفریند مگر تجربه ی مکتسبی هم هست که بتواند منشأ چنین قوه ی خلاقه ای باشد؟

#اوژن_دولاکروا
📖 کتاب فلسفه هنر، نوشته‌ی ژان لاکست

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity