نقدآگین
12.2K subscribers
3.92K photos
3.5K videos
93 files
9.22K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
نقدآگین
@Naqdagin – به احترام مردی كه غرور داشت
نیکان جهنم‌ساز
@Naqdagin
🎧 نیکان جهنم‌ساز

در قدم بیست و ششم #پادکست_نقدآگین به بازخوانی یادداشتی از #جواد_طباطبایی در رثای بنی‌صدر می‌پردازیم.

🔷 به این می‌پردازیم که آیا ابوالحسن بنی‌صدر، فردی ملی‌گرا بود؟ تا چه اندازه؟ از کدام قحطی فرهنگی ما است که ملی‌گرایی او چنین برجسته به چشم می‌آید؟

🔷 به اشتباهات فاجعه‌بار و سریالی روشنفکران دوران پهلوی می‌پردازیم که بنا به طلسم حداقل هزارسالهٔ دین‌خویی و اسلام‌گرایی، دچار کوری مزمن شده و دنبال اسلامی‌سازی و توحیدی‌سازی همهٔ اشیاء و پدیده‌ها بعد قرن‌ها تجربهٔ به اصطلاح تمدن اسلامی افتادند، و بهترین نقطه را برای خمیربازی و آزمون آرزوهای انتزاعی خود، هنگامهٔ انفجار ۵۷ یافتند؛ بازی‌ای که زندگی چند نسل از ایرانیان و همسایگان ایران‌زمین را سوزاند، پلاسیده کرد و له نمود. و البته غیرقابل‌ بخشش‌تر از این اشتباهات، عدم برگشت و خودانتقادی بنیادین اکثر آن‌ها از مواضع کلیدی خود و آسیب‌شناسی‌های سطحی-سیاسی‌شان از جهنم خودساخته بود.


🔗 در كانال پادکست (اینجا) بشنوید.

🎙گوینده: بانو آرتا

🗄 پست مرتبط:
📘نیکان نادرست‌کردار
📘چرا مسلمان نیستم


#نقد_روشنفكران
#ابوالحسن_بنی‌صدر

➖➖➖

🌾@Naqdagin
#آینه_تاریخ #آخوندیسم

👳🏿‍♂️مختصری در تاریخ صعود و نزول عمامه

✍️#رضا_نساجی
(۱/۲)
🍂 خطای بزرگ مشروطه آن بود که آخوند مدافع استبداد وابسته به استعمار روس را اعدام کرد.

🍂 انقلابی با مبانی مدرن می‌بایست احکام مجازات اسلامی چون اعدام را پیش از هر چیز لغو می‌کرد و انقلابیون استوار در استقرار قانون عرف مصوب مجلس، به‌جای احکام شرع بازیچه‌ی علما، می‌بایست فرصت تقدیس را از ملایان می‌ستاندند.

🍂 اگر انقلاب فرانسه گردن لویی شانزدهم را با گیوتین قطع کرد، برای پایان دادن به هاله‌ی الوهی و نامیرایی شاه بود تا از سلطنت تقدس‌زدایی کند؛ همچنان که بعدها ناپلئون تاج امپراتوری را از دست اسقف ستاند تا خود بر سر بگذارد؛ به معنای نمادین آنکه او حکومت عرفی را از خودش و مردمش دارد نه از خدا و کلیسا.

🍂 اگر رضاشاه نیز در تاج‌گذاری سلطنت برآمده از مجلس موسسان، از ابتکار ناپلئون تقلید کرد، بدان روی بود که سودای مذهب‌زدایی به سبک لائیسیته‌ی جمهوری فرانسه را از همان اوان در سر می‌پروراند، ولی محمدرضا که خود را مذهبی فناتیک، نظرکرده‌ی ابوالفضل، صاحب رویای صادقه‌ی امام عصر و ملتزم به اجرای قوانین حقه‌ی مذهب تشیع می‌دانست، تقلیدی ناروا از پدرش می‌کرد، اگر تاج را از دست سید بهبهانی می‌ستاند تا بر سر بگذارد. زیرا همو بود که فراتر از ساختن مسجد در دانشگاه تهران، پای علمایی چون مطهری را به دانشگاه باز کرد.

🍂 علمایی که پیشتر بر همگان معلوم شده بود برای جهان جدید هیچ آورده‌ای ندارند، با وساطت (یا بهتر بگوییم: قوادی) سیدحسین نصر، از نشستن پای صحبت‌های هانری کربن به جایی رسیدند که خود را صاحب فضل و لیاقت تدریس در دانشگاه ببینند!

🍂 اینگونه بود که علی شریعتی نیز مدعی شد که خلاف روشنفکران، نام هیچ روحانی‌ای پای هیچ قرارداد استعماری نبوده‌است؛ غافل از اینکه اقدامات علمایی چون آشتیانی و شیرازی برای لغو قراردادهای انگلیسی، نه فقط هزینه‌ی دوچندان برای ایران داشت که مطابق خواست سفارت روسیه بود‌؛ همچنان‌که اقدام میرزاعیسای مجتهد برای تهییج غیرت توده‌، برای اشغال سفارت روسیه و قتل وزیرمختار گریبایدوف، به اراده‌ی سفارت انگلیس بود.

🍂 اما در مجموع، گرایش استبدادی و ارتجاعی، علما را به استبداد تزاری روس نزدیک‌تر می‌ساخت تا استعمار دولت مشروطه‌ی انگلیس؛ و فرضیه‌ی آخوند روسی هماره درست‌تر بوده تا اخوند انگلیسی.

🍂 مثال بارز آن، خاندان مجتهدی تیریز بودند که به استقبال قشون اشغالگر تزاری در تبریز شتافتند که رهبران مقاومت را در روز عاشورا اعدام کردند.

🍂 رهبرانی چون ثقه‌الاسلام تبریزی که مانند شیخ محمد خیابانی، به فرقه‌ی شیخیه‌ی تیریز تعلق داشتند و مبارزاتشان علیه روس‌ها، ربطی به کارنامه‌ی ننگین روحانیت شیعی نداشت، مگر نسبت سلبی.

(ادامه دارد)

➖➖➖

🌾 نقدآگین
#آینه_تاریخ #آخوندیسم

👳🏿‍♂️مخالفت شیخ فضل الله نوری با «برابری» و «آزادی بیان»
— دشمنان تاریخی آزادی-برابری #زنان/مردان و پیروان مذاهب

✍️دکتر #جواد_طباطبایی

🍂 شیخ فضل‌الله‌نوری در رسالهٔ «تذکرة الغافل و ارشاد الجاهل» دلایل خود در مخالفت با مبنای مشروطیت را به تفصیل توضیح داده و در پایان آن نیز ضمن دعای به جان محمدعلی شاه از علما خواسته‌است که «وظیفهٔ نوکری» خود را فراموش نکنند! او می‌نویسد: «‌‌ای علمای امامیه؛ به وظیفهٔ نوکری خود رفتار کنید! پادشاها، مَلکا، خسروا! حفظ ناموس شرع و نشر عدالت اسلامی را تکمیل فرما!» .

🍂 رساله بیشتر از آن که بحثی دربارهٔ قانون و ضرورت قانون‌گذاری باشد، تکرار سخنان کلی دربارهٔ وجود قانون شرع و عدم ضرورت قانونگ‌ذاری در کشور اسلامی‌ست و مهم‌ترین دلیل آن نیز خطابه‌‌ای برای تحریک مؤمنان امامیه است تا اجازه ندهند مساوات میان آنان و دیگران برقرار شود؛ زیرا «قانون الهی نسبت به اصناف مخلوق اختلافات» بسیاری دارد و «قانون مملکتی» را نمی‌رسد که این احکام را تغییر دهد.

🍂 شیخ خطاب به غیر مسلمان در کشور اسلامی می‌نویسد: «به حکم خالق قهار(!) باید در بلد اسلام خوار و ذلیل باشی!» و می‌افزاید: «پس ای کسی که میل آن داری مساوی با مُسلِم باشی و در بَلَدِ اسلام [بمانی]، تو اسلام را قبول نما! تا مساوی باشی».

🍂 «برابری افراد» در برابر قانون، یکی از دو ایراد مهمی‌ست که شیخ و همفکران او به مشروطیت می‌گرفتند.

🍂 دومین ایراد اساسی «آزادی بیان» بود که مشروطیت نمی‌توانست آن را نپذیرد و همین محدودیت نیز به مسئلهٔ مساوات برمی گشت؛ زیرا شیخ بر آن بود که آزادی بیان با «قانون الهی» منافات دارد. او می‌نویسد: «آزادی قلم و زبان، از جهات کثیره، منافی با قانون الهی است»

🍂 و خطاب به برادران دینی می‌افزاید: «مگر نمی‌دانی فائدهٔ آن آن است که بتوانند فِرَقِ مَلاحده و زنادقه نشر کلمات کفریهٔ خود را در منابر، و لوایح بدهند و سَبِّ مؤمنین [کنند] و تهمت به آن‌ها بزنند و القای شبهات و در قلوب صافیهٔ عوام بیچاره بنمایند.»


🔸نقل قول‌ها صفحات ۵۶، ۷۱ و ۶۰ «تذکره الغافل و ارشاد الجاهل»، رسائل، اعلامیه‌ها، مکتوبات شیخ شهید فضل الله نوری

➖➖➖

🌾 @Naqdagin
#ایران #روشیعه #حکومت_اسلامی

📘«عمق استراتژیک ما» و پیامدهای جنگ قره باغ
— امتی‌های ایران‌ستیز را بزیر بکشیم

✍️ دکتر #جواد_طباطبایی


🔖 ۳۷۵۱ واژه
⏰ زمان مطالعه: ۱۹ دقیقه
🌐 مطالعهٔ متن کامل (مشاهدهٔ فوری)
✂️ مطالعهٔ برش‌هایی از متن


🗄پست مرتبط:
📻 سوریه؛ میراث شوم
📻 پایانِ استقلالِ ایران (سرورِ ما روسیه)
📺 نسل‌کشی سوریه؛ لکه ننگ ابدی حکومت شیعه

➖➖➖

🌾@jtjostarha
🌾@Naqdagin
#ایران #حکومت_اسلامی

📘«عمق استراتژیک ما» و پیامدهای جنگ قره باغ
— امتی‌های ایران‌ستیز را بزیر بکشیم

✍️ دکتر #جواد_طباطبایی
(۱/۳)
🟧 نبرد آرتساخ/قره‌باغ در بی‌خبری و انفعال کامل نهاد دیپلماسی و اطلاعاتی کشور به پایان رسید.

از دستگاه مُعظم دیپلماسی همین قدر آوازی برآمد که معاون آقای وزیر، عباس عراقچی، در سی‌ام اکتبر سال جاری، در برابر دوربین تلویزیون، در سفر به ارمنستان، آن‌چه از علم سیاست و تاریخ و تجربۀ دیپلماتیک در چنته داشت، روی دایرۀ خبرنگار ریخت و بعد از ادای بسم اﷲ غرّایی که از نخستین لوازم دیپلماسی کشور است و چند جملۀ بی‌معنا در کلّیات علم سیاست که در واقع خلاصه‌ای از همۀ دانش او بود، فرمود:

«ایران کشور بزرگی است، در همسایگی ارمنستان و آذربایجان، با هر دو کشور ما رابطۀ قدیمی و خوبی داریم، از هر دو کشور اتباعی در ایران هستند و زندگی می‌کنند، در صلح و صفا و آرامش در کنار هموطنان ایرانی ...».

برای کشور بزرگ بودن ایران، اگر تنها به یک دلیل نیاز می‌بود، بیانات همین معاون وزارت امور خارجه کفایت می‌کرد. تنها کشور بزرگی مانند ایران می‌تواند چنین دیپلمات برجسته‌ای را در دامن خود بپرورد(!) و مردم آن می‌توانند جلوی تلویزیون بنشینند و به چنین یاوه‌ای گوش دهند.

آن‌چه بر منی که از چند صد سال پیش اهل تبریز بوده‌ام در این ترهات شگفت‌انگیز آمد این بود که جناب معاون، با یک جمله که البته خودش هم نفهمید چه گفت، ملّیت چندین صد سالۀ مرا و آبا و اجداد مرا از من سلب کرد و مرا به تابعیت کشوری درآورد که خود چند دهه بیشتر تاریخ ندارد که آن هم در چیرگی یک مأمور پیشین دستگاه سرکوب اتحاد جماهیر شوروی و فرزند او خلاصه می‌شود.

پیشترها شنیده بودیم که در نظر برخی مسئولان، اهمیت دفاع از حلب و ادلب در سوریه بیشتر از خوزستان است، اما این بیان رسمی جناب معاون، که گویا گُلِ سرسبد دستگاه دیپلماسی نیز هست و البته تالی شخص جناب وزیر، این پرسش را پیش می‌آورد که دیپلمات ارشدی که به زبان مادری و در موضوعی چنین پیش‌ پا افتاده، توان آن را ندارد که دو جمله حرف معقول بزند، در مباحثی جدّی و پیچیده به زبان انگلیسی و پشت درهای بسته؛ چه‌ها که نگفته و چه مصالح که بر باد نداده است؟!

(ادامه دارد)

⏰ زمان مطالعه: ۱۹ دقیقه
🌐 مطالعهٔ متن کامل (مشاهدهٔ فوری)

➖➖➖

🌾@Naqdagin
#ایران #حکومت_اسلامی

📘«عمق استراتژیک ما» و پیامدهای جنگ قره باغ
— امتی‌های ایران‌ستیز را بزیر بکشیم

✍️ دکتر #جواد_طباطبایی
(۲/۳)
🟧 سال‌های بسیاری است که سخنان بسیاری دربارۀ «عمق استراتژیکی ما» شنیده‌ایم. برای کسانی که اهل سیاست و مباحث استراتژی در معنای دقیق آن نیستند این سخنان همین قدر معنا دارد که ما در سوریه با جریان‌های تکفیری‌ می‌جنگیم تا مجبور نباشیم در مرزهای خودمان با آن‌ها بجنگیم.

تا سال‌های اخیر، این توضیح برای عامّۀ طرفدارانِ بدون قید و شرط نظام، معنایی داشت، اما کسانی که چیزی از سیاست و بویژه استراتژی می‌دانستند به درستی نمی‌توانستند ربط مداخلۀ نظامی در سوریه با دفاع از مرزهای کشور را دریابند. البته، هر بار، این پاسخ با پشتوانۀ رگ‌های گردن مدعیان «دکترینال» استراتژی مفهوم می‌شد، اما فرق است میان مفهوم شدن به ضرب رگ‌های گردن و دلایل قوی و معنوی!

اختراع همین «عمق استراتژیکی ما»، اگر معنایی داشت، از طریق مفهوم مخالف، آن بود که حضور ما در سوریه، به عنوان یکی از دیرپاترین دشمنان ایران، از زمان کودتای حافظ اسد و قبیلۀ او، چندان موجّه به نظر نمی‌رسید و ناچار می‌بایست توجیهی استراتژیکی در اعماق خاک سوریه برای آن تراشید.


بخش دوم
:
تردیدی نیست که نزدیکی ایران و قبیلۀ اسد پس از انقلاب اسلامی هیچ ربطی به حُبِّ انقلاب اسلامی از سوی اسد نداشت، بلکه او یک دشمن بزرگ در منطقه داشت که صدام حسین بود. دشمنی میان آن دو برای ایجاد سوریه یا عراق بزرگ نه تنها ربطی به ایران نداشت که این کشور بتواند جانب یکی را بگیرد، بلکه در صورت پیروزی هر یک از آن دو کشور، به ضرر ایران نیز بود و مسئولان نظام اسلامی اگر استراتژی می‌دانستند، می‌بایست به نوعی عمل می‌کردند، یعنی در مناسباتی وارد می‌شدند که آن دشمنی ادامه پیدا کند و هشت سال جنگ ویرانگر به کشور تحمیل نشود.

جنگی که به ایران تحمیل شد، و پی‌آمدهای آن در این کشور و نیز عراق، یک برنده داشت که سوریۀ قبیلۀ اسد بود، زیرا دشمن اصلی او را در این توهّم‌ بود که می‌تواند با تصرف کویت، منابع مالی و موقعیت استراتژیکی آن شیخ‌نشین، خواهد توانست به قدرتی منطقه‌ای تبدیل شود و پیش از سوریه بتواند عراق بزرگ را تأسیس کند، که حتیٰ برخی از مسئولان بلندپایۀ ایران نقشۀ آن را در یکی از تالارهای قصر سلطنتی سوریه دیده‌اند که مخصوص پذیرایی از مهمانان بلندپایۀ خارجی است، و دامنۀ نفوذ خود را در منطقه گسترش دهد.

این توهّم از آن‌جا ناشی می‌شد که در جریان جنگ هشت ساله همۀ قدرت‌های شرق و غرب جانب عراق را گرفتند تا ایران پیروز نهایی جنگ نباشد. ایران، با توجه به توهّمی که از موقعیت انقلابی خود در منطقه و نفوذ در میان «امّت اسلامی» داشت، و خود را به عنوان خطری بالقوه در منطقه جلوه می‌داد، نقشی در این اجماع جهانی علیه خود داشت، چنان‌که در جریان جنگ و پس از آن، صدام حسین توانست با بهره‌برداری از این جلوه دادن‌ها خود را هم‌چون متحد طبیعی شرق و غرب جا بزند.


🟧 سقوط صدام این خطای استراتژیکی را به نظام اسلامی القا کرد که گویا «راه قدس»، که پیشتر نیز از «کربلا می‌گذشت»، اینک، هموارتر شده است و با ایجاد «محور مقاومت» می‌توان آسان‌تر به این هدف دست یافت.

این اشتباه از بسیاری جهات تکرار همان اشتباه صدام بود. صدام که تاکنون، هم‌چنان قهرمان الشعب‌العربی، بویژه قهرمان خلق فلسطین بازمانده، گمان می‌کرد که توان آن را دارد که از خلیج فارس تا ساحل عربی‌ـ اسرائیلی مدیترانه چنین محوری را زیر پرچم عراق بزرگ ایجاد کند.

همۀ داده‌های استراتژیکی منطقه حاکی از این است که هیچ قدرت منطقه‌ای توان آن را ندارد که چنین محوری را ایجاد کند. دشمنان چنین محوری، که در فرض امکان ایجاد چنین محوری باید بخشی از این محور باشند، بسیار بیشتر از دوستان آن هستند و هر قدمی که در راه چنین محوری برداشته شود این نیروهای مخالف دو گام آن را به عقب خواهند راند.

به عنوان مثال، این‌که گمان کنیم سوریه عضو مؤثری از این محور خواهد بود، اشتباه استراتژیکی بزرگی است، زیرا سودی که سوریه از وجود اسرائیل و همسایگی با آن می‌برد بسی بیشتر از نفع او از سقوط احتمالی کشور اخیر است. سوریه منافعی دارد که با منافع مدعیان «محور مقاومت» سازگار نیست؛ این کشور اگر بتواند به یاری نیروی رزمندگان مزدور خود را از شرِّ مخالفان داخلی ضد بشار اسد رها کند تا زمانی موافق زبانی «محور مقاومت» خواهد ماند که منافع او در بلندی‌های جولان تأمین نشده باشد، اما اگر روزی این منافع تأمین شود ایران نخستین بازندۀ این تحرکات خواهد بود، پایگاه خود را به تدریج از دست خواهد داد و احتمال دارد سوریه دشمنی دیرینه با ایران را از سر بگیرد
.

(ادامه دارد)

⏰ زمان مطالعه: ۱۹ دقیقه
🌐 مطالعهٔ متن کامل (مشاهدهٔ فوری)

➖➖➖

🌾@Naqdagin
📘«عمق استراتژیک ما» و پیامدهای جنگ قره باغ
— امتی‌های ایران‌ستیز را بزیر بکشیم

✍️ دکتر #جواد_طباطبایی
(۳/۳)
...گروه‌های تکفیری، بیشتر از آن‌که در زمان تشکیل آن‌ها دشمنان ایران باشند، محصول مقاومت بشار اسد در برابر اصلاحات اساسی بود. این گروه‌ها به طور عمده دشمنان داخلی سوریه و برخی کشورهای عربی‌اند، و نه دشمنانی در بیرون مرزهای یک کشور!

«عمق استراتژیکی ما» هرگز در منطقه‌ای قرار نداشته است که استراتژی سازان وطنی با تکیه بر منافع گروهی خود مکانی برای آن تعیین کرده اند
. البته، دفاع از اسد و تقویت او برای ایران این پی‌آمد مهم را داشته است که گروه‌های تکفیری همسویی‌هایی با برخی از قدرت‌های منطقه‌ای پیدا کنند و در جهت اهداف منطقه‌ای آن‌ها به کار گرفته شوند.

این منطقه، افزون بر روسیه، که به هر بهایی منافع خود را دنبال می‌کند و به هیچ اصلی جز پیشبرد اهداف خود پایبند نیست، یک قدرت دیگر نیز دارد که می‌تواند حافظ منافع گروه‌های تکفیری زیرا لوای خلافت نوعثمانی باشد. بخش مهمی از الشعب‌العربی، هرگاه سخن از «سیاست» می‌گوید، به نوعی در افق تجدید خلافت باز می‌ماند. از گروه‌های تکفیری تا اخوان المسلمین و اردوغان همه نظر بر افق تجدید خلافت دارند و همۀ این گروه‌ها، به عنوان دشمنان ایران، می‌توانند در جایی «محور مقاومتی» در خلاف جهت آن محور مقاومت نخستین ایجاد کنند.

اگر به دنبال آن‌چه در یک دهۀ اخیر گذشته، که بسیاری از به ظاهر دوستان به دشمنان واقعی ایران تبدیل شده‌اند، هنوز گمان می‌کنیم که «عمق استراتژیک ما» همان جایی است که بود، سخت در اشتباه هستم.

مکان «عمق استراتژیک» با شرایط تاریخی و رابطۀ نیروها عوض می‌شود. رابطۀ نیروهای سیاسی، هم‌چون واقعیت جنگ در میدان و صحنۀ عملیات، پیوسته در حال دگرگونی است.


🟧 فرمانده نمی‌تواند پیوسته و در هر زمانی، گمان کند که از «عمق استراتژیکی» دفاع می‌کند که مکان آن را خود تعیین کرده است. این احتمال وجود دارد که در زمانی که همان فرمانده با دشمن خیالی در نبرد است «عمق استراتژیک ما» با همۀ نیروهای متخاصم به جایی نقل مکان کرده باشد که در مخیلۀ «ما» نمی‌گنجیده است.

با آغاز جنگ قره‌‌باغ، که به ظاهر جنگی میان دو همسایۀ ایران است و به طور مستقیم این کشور را درگیر نمی‌کند، می‌توان گفت که ترکیه، در ادامۀ چشم‌انداز ایجاد تورکستان بزرگ، از مرز خاوری اروپا تا مرز باختری چین، در بی‌اعتنایی ما به جابجایی احتمالی «عمق استراتژیک»، به مهم‌ترین بازیگر منطقه‌ای تبدیل شده و هدف محاصرۀ بخشی از مرزهای کشور را به انجام رسانده‌است.

ایدئولوژی کنونی اردوغان، در تحلیل نهایی، تا اطلاع ثانوی، با ایدئولوژی برخی از گروه‌های تکفیری از یک سنخ است؛ بی‌دلیل نیست کسانی از همین گروه‌های تکفیری، به جای سربازان باکویی با نیروهای ارمنی می‌جنگند و احتمال دارد که در آینده در جبهه‌های دیگری نیز بجنگند.

نخستین بازندۀ شکست نیروهای ارمنستان در جبهۀ آرتساخ/قره‌باغ ایران و برندۀ بزرگ آن نیز اردوغان بود. هدف میان‌مدت بعدی اردوغان، نابودی ارمنستان، یا دست‌کم دور زدن آن خواهد بود تا بتواند تورکستان بزرگ زیر لوای خلافت نوعثمانی را احیا کند.

بخش مهمی از استان‌های شمال و شمال غربی جایی مهم در این نقشۀ تورکستان بزرگ دارند. این‌که اردوغان در یکی از سخنرانی‌های تهدیدآمیز اخیر خود، به اشغال و الحاق دامنه‌های سهند و ارگ تبریز بسنده کرد از بسته بودن دست او بود وگرنه هدف ناگفته‌اش، خفه کردن ایران در محاصرۀ خلافت عربی‌ـ نوعثمانی و قدرت‌های دیگری‌ست که همه کمر به نابودی ایران بسته‌اند.


🟧 موضع‌گیری‌های نابهنگام و سخت نسنجیدۀ برخی از امامان جمعه که از سیاست همان قدر می‌دانند که از درمان ویروس کرونا با روغن بنفشه، قرینه‌هایی هستند که عوامل نفوذی، اعمِّ از این‌که مواجب‌بگیر تورکستان بزرگ باشند یا نه، تهدیدهایی برای امنیت کشور هستند و باید تدبیری برای مهار آن اندیشید.


🟧 وقتی کشوری را که آدمخوران داعش را در مرزهای شمال کشور مستقر می‌کند «پارۀ تن اسلام» می‌نامیم، آیا مجوزی شرعی برای به آشوب کشیدن عوامل داخلی آنکارا و باکو صادر نمی‌کنیم؟ یکی از اهداف این «پارۀ تن اسلام» این است که با تصرف قره‌باغ، صدها کیلومتر بر مرز مشترک ایران و جمهوری علی‌اف‌ـ اردوغان اضافه کند تا بیشتر بتواند به اخاذی‌های خود ادامه دهد.

من امیدی ندارم که بسیاری از مسئولان گوشی برای شنیدن این حرف‌ داشته باشند. چنان‌که بارها گفته‌ام، تا اطلاع ثانوی، ایران متولی ندارد. تنها ملّت ایران می‌تواند از کشور خود دفاع کند و نمایندگان دروغین از قماش عراقچی‌ها را از مصدر امور براند.


⏰ زمان مطالعه: ۱۹ دقیقه
🌐 مطالعهٔ متن کامل (مشاهدهٔ فوری)

➖➖➖

🌾@Naqdagin
#ایران

دکتر #جواد_طباطبایی (زادۀ ۲۳ آذر ۱۳۲۴، تبریز) چشم از جهان فرو بست.

این مدرس و پژوهشگر فلسفه، تاریخ و سیاست، علاوه بر تدریس در دانشگاه تهران، همکاری با بنیاد دائره المعارف اسلامی نیز داشته‌است.
شرح و گزارش اندیشۀ ایرانشهری‌ که فرهنگ را بزرگترین عامل اثرگذار در نظام سیاسی ایران معرفی می‌کند، یکی از کارهای شاخص طباطبایی است.

درگذشت دکتر جواد طباطبایی، تئوریسین اندیشه‌ی ایرانشهری، اتفاق مهمی در آستانه‌ی انقلاب است که برداشت ایدئولوژیک را پیش روی ژورنالیست‌های ناسیونالیست افراطی می‌گذارد، در عین حال که موقعیت تئوریک آن را تضعیف می‌کند؛ قابل مقایسه با مرگ علی شریعتی در سال ۵۶ که امکان مصادره‌ی انقلابی و البته با قلب محتوای افکار او (در باب نقد روحانیت) به دست چهره‌ها و گروه‌های اسلامی دیگر را فراهم آورد.

➖➖➖
🌾 رضا نساجی
🌾 نقدآگين
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#ایران #خیالپرسه

📺#حافظ از غیب خبری نمی‌دهد

🍂 #جواد_طباطبایی در این گفتار، از اندیشه‌ی حافظ سخن می‌گوید. وی با پیش کشیدنِ بیتی از حافظ، اندیشه‌ی او را جمع میان نظر و عمل می‌داند.

➖➖➖

🌾 @joreah_journal
🌾@Naqdagin
#ایران #نقد_چپ

📘نقد کتاب «ایران بین دو انقلاب»

✍️دکتر #جواد_طباطبایی

✂️برشی از متن

🍂 آبراهامیان در توضیح همین ساختار قومی ایران می‌نویسد : «از آن‌جا که در آمار سال‌های ۱۳۳۵ ۱۳۴۵ و ۱۳۵۵ ... ترکیب قومی جمعیت ایران مشخص نیست، ارقام سال ۱۳۳۵ برآورده‌های مبهمی است که عمدتاً از طریق تخمین‌ها و برآوردهای تقریبی موجود در منابع زیر به دست آمده است».

🍂 «منابع زیر» همان‌هایی هستند که نویسندگان روس‌ـ توده‌ای و دستگاه‌های اطلاعاتی‌ـ دیپلماتیکی انگلیس و امریکا برای نیازهای سیاست خارجی خود تهیه کرده بودند. ابهام «ترکیب قومی جمعیت» ایران نیز به این دلیل بود که آمارگیری ایرانی از ضابطه‌های منابع اطلاعاتی «شرق و غرب» پیروی نمی‌کرد.

🍂 اگر آبراهامیان تاریخ مارکسیستی‌ـ طبقاتی ایران را می‌نوشت، و سخنگوی سیاست «روس بزرگ» ــ به تعبیر لنین در خطاب به استالین به عنوان عامل همین روس بزرگ ــ نمی‌بود که نمی‌توانست ملّت ایران را به هفتاد و دو فرقه تقسیم کند. گروه کوچک قومی یا مذهبی بیات، جمشیدی‌ها، آسوری‌ها و ... را در کجای نظر مارکس می‌توان جا داد؛ این گروه‌ها چند ده هزار نفری یا کارگر بودند یا ارباب و زمین‌دار!

🍂 آن‌چه تا این‌جا آوردم از ترجمۀ فارسی کتاب بود، اما وقتی به متن انگلیسی مراجعه می‌کنیم معلوم می‌شود که که «فارس» در ترجمۀ Persians آمده که در واقع به معنای ایرانیان است. در متن انگلیسی نخست Iranians به معنای همۀ ایرانیان و Persians به معنای ایرانیان فارسی‌زبان آمده، که تقسیم‌بندی شگفتی است، اما عجیب‌تر ترجمۀ فارسی است که دلالت قومی و تجزبه‌طلبانه دارد.

🍂 کرد، بلوچ، مازندانی و ... در زبان انگلیسی به همان اندازه ذیل Persians قرار می‌گیرد که Iranians. این هر دو کلمه بر همۀ مردم ایران، به عنوان ملّت، دلالت دارد. کرد، بلوچ، مازندانی و ... به همان اندازه ایرانی است که بقیۀ شهروندان ایرانی، اگرچه برخی از آنان به یکی از زبان‌های ایرانی و برخی دیگر به زبان های غیر ایرانی سخن می‌گویند.

🍂 تقسیم‌بندی با تقسیم ایرانیان به «فارس» آغاز می‌شود و با «ترک‌زبانان» ادامه پیدا می‌کند و بعد می‌رسیم به «عرب» در ترجمۀ فارسی و Arabs در متن انگلیسی. چنین می‌نماید که این‌جا، به خلاف دومین بخش تقسیم قومی، که زبان بود، قومی است و بعد می‌رسیم به «غیر مسلمانان» که معیاری دینی است.

🍂 منابع این تقسیم‌بندی، افزون بر گزارش وزارت امور خارجۀ انگلستان و گزارشی امریکایی، مقاله‌هایی از نویسندگان حزب کمونیست شوروی و مقاله‌ای از مجلۀ دنیا با عنوان «مسئلۀ ملّیت‌ها در ایران» است که برای پیشبرد اهداف خاصِّ حزب کمونیست شوروی و شعبۀ داخلی آن، حزب توده، نوشته بود.

🍂 بعید می‌نماید که اگر کسی چنین تقسیم‌بندی از ساختار جمعیتی ایالات متحده، که از هفتاد و دو ملّت تشکیل شده و بیش از دو سده و نیم سابقۀ تاریخی ندارد، عرضه می‌کرد، یعنی امریکاییان را به هفتاد دو ملّیت تقسیم می‌کرد، گسسته‌خرد شمرده نمی‌شد، اما چنین تقسیمی در مورد یهودیان ایرانی با دو هزار و پانصد سال سابقۀ ایرانی بودن، اعراب ایرانی با دو هزار سال سابقۀ حضور در ایران خالی از اشکال است.

🍂 اگر جمعیت متنوع ایالات متحده، که نیمی از جمعیت آن مهاجران صد سال اخیر و فرزندان آن‌ها هستند، جمعیتی که majority-minority یا اکثریت اقلیت خوانده می‌شوند، به اجماع همۀ مردم ایالات متحده یک «ملّت» است، معلوم نیست که چرا ملّتی دو هزار و پانصد ساله باید به گروه‌های زبانی و قومی چند ده هزار نفره تقسیم کرد؟

🍂 متن انگلیسی کتاب را دانشگاه به ظاهر معتبر پرینستن منتشر کرده که، افزون بر دبیران مجموعۀ «خاورمیانه»، دست‌کم باید دو بررس پیش از انتشار متن را مطالعه کرده باشند.

🍂 معنای این «اقوام»ـ وـ «ملّیت‌ها»سازی‌ها برای ایران چیست؟ چرا در مدت بیش از بیست سال انتشار دو ترجمه از کتابی که کاری جز جعل تاریخ برای حزب توده نمی‌کند، در دانشگاه‌های کشور درس داده می‌شود و چرا دانشگاه بومی شده، حتیٰ توان تدوین یک کتاب تاریخ معاصر ایران را ندارد که رطب و یابس آبراهامیان رقابت کند؟

🍂 جعل تاریخ برای یک کشور نخستین گام برای پیشبرد اهداف سیاست در آن کشور است. پیشتر، در بی‌خبری ما، این جعل تاریخ در انحصار دستگاه‌های اطلاعاتی غربی و روسی و عُمال آن‌ها بود؛ دانشگاهی ایرانی نیز به این افتخار نمی‌کرد که بُنجل آبراهامیان را ترجمه و به دانشجوی تحمیل می‌کند.

🍂 در سه دهۀ اخیر، دانشگاه بومی شده از جناح چپ، چپی که پیوسته سخنگوی ایدئولوژی جهان‌وطنی بوده، و با افتادن طشت میهن سوسیالیسم از بام به یکی از انواع ایدئولوژی‌های فلک‌زدگی از سنخ پان...ها گرویده، در این دورۀ فترت خواب زمستانی مسئولان، این افتخار را پیدا کرده است که تیشه به ریشۀ انسجام و وحدت ملّی بزند.

🌐 مطالعه متن کامل
⏰ ۱۲ دقیقه
🔖 ۲۴۱۷ واژه

➖➖➖

🌾 @jtjostarha
🌾 @Naqdagin
ایرانشهری و سلطنت‌طلبی؟
@Naqdagin
#اپوزیشنقد #نقد_اسلام

🎧 ایرا‌نشهری و سلطنت‌طلبی؟
— نظر دکتر #جواد_طباطبایی دربارهٔ سلطنت‌طلبی، منش و توان رهبری رضا پهلوی، اپوزیسیون خارج‌نشین و اسلام

🎙#مهدی_خلجی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin
#اپوزیشنقد

📘اپوزیسیون و فقدان مسألهٔ #ایران
(۱/۲)
✍️دکتر #جواد_طباطبایی

🍂 در هفته‌ای که گذشت، خبرگزاری‌ها گزارش کردند که چند تن از بانوان ایرانی به دعوت رئیس جمهور فرانسه در کاخ الیزه با او دیدار کرده‌اند. برای کسانی که خبرهای سیاسی را اندکی جدّی‌تر، و کمی بیشتر از ظاهر خبرها، دنبال می‌کنند، بویژه با توجه به شخصیت سخت گمنام بانوان دیدار کنندۀ ایرانی در فرانسه، این گزارش شگفت می‌نمود.

🍂 رسانه‌های فارسی عکس‌هایی نیز از این دیدار منتشر کردند که اصل خبر را تأئید می‌کرد. آن‌چه در رسانه‌های فارسی‌زبان بازتاب چندانی پیدا نکرد این بود که طرف دعوت کنندۀ این بانوان در فرانسه شخصی به نام برنار‌ـ آنری لِوی بود و هم‌او ترتیب ملاقات با رئیس فرانسه را داده است.

🍂 خبرنگار روزنامۀ فرانسوی فیگارو، که در جریان این دیدار بود و گزارشی نیز از آن تهیه کرده بود، اعلام کرد که کاخ ریاست جمهوری مایل نبود برنارـ آنری لوی در عکس حضور داشته باشد.

🍂 گزارش یورو نیوز فارسی چنین است : «ژورژ مالبرونو، خبرنگار روزنامۀ فیگارو، به نقل از منبعی در کاخ الیزه، گزارش داد که دفتر ریاست جمهوری فرانسه مایل نبود برنارـ هانری ‌لوی، نویسندۀ فرانسوی و چهرۀ رسانه‌ای مشهور در جریان دیدار امانوئل ماکرون با گروهی از زنان مخالف حکومت ایران در عکس‌ها دیده شود».

🍂 اگر نیازی به دلیلی برای مشکوک بودن اصل دیدار وجود داشت، می‌شود گفت: از آسمان نازل شد. کسانی مانند من، که در دهۀ شصت و هفتاد سدۀ گذشته دانشجوی دانشگاه پاریس بوده‌اند، به خوبی می‌دانند که مشکوک‌تر از این شخص، حتیٰ در فرانسه، وجود ندارد.

🍂 لوی از یهودیان متولد الجزیره و از دانشجویان دانشسرای عالی پاریس است. او در دورۀ دانشجویی از شاگردان مائویست لوئی التوسر و شارل بتلهایم بود. او از آن پس از مائویسم به سوسیالیسم گروید و به رهبر حزب سوسیالیست فرانسه، فرانسوا میتران، نزدیک شد و در شمار نزدیکان او درآمد، اما شگفت این‌که سال‌ها پس آن از نیز اعلام کرد که حزب سوسیالیست تمام شد و باید منحل شود!

🍂 در دهۀ هشتاد، لوی، با گروهی از همفکران خود، از مائویسم به راست، و در مواردی، به راست افراطی گرایش پیدا کرد و گروه دست راستی «نوفیلسوفان» را ایجاد کرد.

🍂 در جریان انتخابات ریاست جمهوری فرانسه، در 2014، او از نامزد راست لیبرال، نیکلا ساکوزی، حمایت کرد، اما با شکست او در انتخابات مناسبات حسنۀ خود را فرانسوا اولند، نامزد حزب سوسیالیستی که قرار بود منحل شود، حفظ کرد و در 2015 گروهی از کردها را به ملاقات همین اولند برد.

🍂 از معجزات او، به عنوان تحلیلگر مناسبات بین‌المللی، این بود که پیش‌بینی کرده بود که رفراندوم برای خروج انگلستان از اتحادیۀ اروپا شکست خواهد و در انتخابات 2021 امریکا نیز پیش‌بینی کرده بود که دانلد ترامپ پیروز خواهد شد.

🍂 در 2107، دانشگاه اسرائیلی بار ایلان برای «سهم مؤثری که او در بیش از چهل سال برای تحقّق آرمان مردم و ملّت یهود» داشته دکترای افتخاری به او داد. او پیشتر نیز همین درجه را از دو دانشگاه تل آویو و اورشلیم نیز گرفته بود.

🍂 از شاهکارهای لوی در سیاست عملی تشویق دولت فرانسه برای فراهم کردن مقدمات سقوط قذافی بود و اعلام کرد که در این جنگ «من وفاداری به نامم، به صهیونیسم و اسرائیل را هم‌چون پرچمی به دوش کشیدم.» لوی از آن پس نیز تأکید کرد که با شرکت در بحران لیبی «به فکر منافع اسرائیل بوده است».

🍂 لوی یکی از میلیونرهای فرانسوی و مالک هفت شرکت مالی و ادارۀ املاک است. از لوی کتاب‌های بسیار و نیز چند فیلم و نمایشنامه انتشار یافته که با گذشت زمان اقبال خوانندگان به آن‌ها روز به روز کمتر شده است.

🍂 شخصیت‌های علمی مهم فرانسه بر آنند که نوشته‌های او انباشته از اشکالات، جعلیات و بدفهمی‌های بسیار است و نباید او را جدّی گرفت. یکی از فاجعه‌بارترین بی‌دانشی او در فلسفه آن بود که با استناد به کتاب فیلسوفی به نام ژان‌ـ باتیست بوتول انتقادهایی را به فلسفۀ کانت وارد کرده بود، اما نمی‌دانست که چنین فیلسوفی وجود ندارد و ساختۀ یکی روزنامه‌نگاران کَنار آنشنه – هفته‌نامه‌ای طنز فرانسوی – است.

🍂 معجزات برنار‌ـ آنری لوی اندک نیست؛ آن‌چه گفتم یک از هزار بود. لوی مردی هزار چهره است، اگرچه در سال‌های اخیر اهمیت خود را از دست داده و، به نوشتۀ یکی از روشنفکران فرانسوی، ذکر خیر او «مایۀ انبساط خاطر در محافل» دوستان است! این لوی برای ما اهمیتی ندارد، اما بسیاری از ایرانیان – مانند این بانوان هموطن – که از فرط جاه‌طلبی در سیاست با بلاهت پهلو می‌زنند نمی‌دانند که آدم مجانی با مکرون – و پیشتر با پُمپئو و بسیاران دیگر – دست نمی‌دهد و عکس نمی‌گیرد.

(ادامه دارد)

➖➖➖

🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 رنسانس ایرانی و ناحیه‌های «جدیدِ در قدیم»

🍂 هشت سال پیش دکتر #جواد_طباطبایی در بنیاد فارس‌شناسی، سخنرانی‌ای با عنوان «ادب فارسی و اندیشیدن ایرانی» در مراسم روز بزرگداشت #سعدی داشت.


#فلسفیدن #ایران
➖➖➖

🌾 @Naqdagin
اندیشۀ سیاسی حافظ
@Naqdagin
🎧اندیشۀ سیاسیِ حافظ
— اندیشۀ سیاسی در دیوان حافظ در مقایسه با اندیشۀ سیاسی در شاهنامهٔ فردوسی

🎙 #جواد_رنجبر_درخشی‌لر (دکترای علوم سیاسی و شاهنامه‌پژوه)

🔸۲۰ مهر در تقویم «روز حافظ شیرازی»، شاعرِ بزرگ سدۀ هشتم ایران است.


🗄پست‌ مرتبط
📕آیا حافظ شراب می‌خورد؟
📕حافظ و تمسخر قرآن
📕حافظ و رندی
📕دعوی بی‌گناهی
📕یلدای حافظی
📕انسانی فراسوی قرآن و مکتب
📺 حافظ؛ مسلم یا منتقدی فراسوی اسلام؟
📺 حافظ از غیب خبری نمی‌دهد
.


#در_چنین_روزی #خیال‌پرسه #سیاست #حافظ #فردوسی #ادبیات #احمد_کسروی #جواد_طباطبایی #اندیشه_سیاسی
➖➖➖

🌾 @Naqdagin
📘 قانون یا «عادلانه» است یا «اصلاً قانون نیست»

✍🏻 زنده‌یاد سید #جواد_طباطبایی

🍂 قانون یا عادلانه است، یا اصلاً قانون نیست. فهم قانون در میدانِ جاذبۀ «حقوق» است که آن را تبدیل به قانون می‌کند؛ پس قانونی که «حقوقی» نباشد، قانون نیست.

🍂 توماس قديس در ادامۀ سخن ارسطو، گفته‌بود مناسباتی را که «مصلحتِ عمومی» در آنها رعایت نشده‌باشد، نمی توان «سیاسی - شهروندی» خواند و شهریاری که فرمانروایی او ناظر بر «تأمینِ مصلحتِ عمومی» نباشد،‌ «سردستۀ حرامیان» است و فرومانروایی او «غصبی» است.


🗄 پست مرتبط
📕«قانونِ این مملکته»
📕حتی اگر «واجب شرعی» باشد
📕نقد دیدگاه عبدالعلیِ بازرگان دربارۀ حجاب
📕حجاب یا کشفِ حجاب از «سوادِ فقها»
📕تدبیر بالاتر از هر ابزار جنگی‌
📕حجاب اجباری «بدعت» و حامیانش «سگان دوزخ‌‌»اند
📕اسماعیل دولابی، گشت ارشاد و نماز زوری
📺 حجاب اجباری از مصادیقِ «بدعت» و «وهنِ اسلام»
📺 جنگِ حکومت علیه زنان چه نسبتی با اسلام دارد؟
📻 محسن برهانی: حجاب اجباری بدعت است

➖➖➖

🌾 @Naqdagin
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎧هویت ایرانشهری و سیاست‌های آن چیست؟ (+)

🎙 #عباس_سوری

🔸اساسا ایران‌شهر و سیاست و هویت ایرانشهری از کجا پدید آمده؟ تفکر ایرانشهری را چه کسی پایه‌گذاری کرده؟ حوزۀ تمدنی ایرانشهر کجاست؟ آیا تفکر ایرانشهری آن‌گونه که برخی روشنفکرانِ چپ‌گرا مدعی‌اند، یک نوع باستان‌گرایی‌ است؟


.


#ایران #فلسفیدن #ایرانشهر #ایرانشهری #سهروردی #حسین_نصر #هویت #جواد_طباطبایی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin
🔸در طول ۱۵ سال گذشته که سیاست نظامی‌گری فرامرزی بر رویکرد منطقه‌ای رژیم حاکم شد، همواره شمار بسیاری از تحلیل‌گران از بیرون ساختار حکومتی نیز از این سیاست حمایت می‌کردند. اغلب این تحلیل‌گران اصرار داشتند که این رویکردشان محصول وابستگی به رژیم حاکم نیست، بلکه صرفا دغدغه‌ای‌ست در باب منافع ملی و مصلحت ایران که با رویکردی کاملا واقع‌بینانه (رئالیستی) مطرح شده‌است.

🔸اینک که نتایج این واقع‌بینی ادعایی پیش چشم همگان آشکار شده است، بد نیست کمی به عقب بازگردیم و اصل ادعای این گروه را بررسی کنیم که آیا آنچه به اسم «واقع‌گرایی» به خورد مخاطب می‌دادند به واقع ربطی به منافع ملی ما داشت؟ یا صرفا محصولی بود که اتفاقا از خوانش‌های تماما ایدئولوژیک و غرب‌ستیزشان برآمده‌بود؟

🔸در گفتگوی مفصل با پادکست مدبویز، در کنار نقد پیامدهای رویکرد رئالیستی در سیاست‌های منطقه‌ای، اصل ادعای واقع‌گرایی این تحلیل‌گران را زیر سوال بردم. نسخه‌ی کامل این گفتگو را می‌توانید کانال مدبویز (یا اینجا: منافع ملی "واقعی" ایران در سوریه) ببینید.‎

✍🏻#آرمان_امیری


🗄پست‌ مرتبط
📕«عمق استراتژیک ما» و پیامدهای جنگ قره باغ
📻دفاع از بشار اسد؛ تکلیف شرعی یا مصلحت سیاسی؟!
📺 مردم ایران یا فلسطین؟ (یکم) (دوم)

.


#سیاست #جواد_طباطبایی #منافع_ملی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @DivaneSara